Αρχείο για Σεπτεμβρίου, 2013

popeye3

Η αλήθεια είναι ότι, τις τελευταίες 10 ημέρας ο «κοινωνικός ιστός» δέχτηκε ισχυρό πλήγμα. Εκεί δλδ που, «τα κόμματα του συνταγματικού τόξου» κοιμούνταν τον ύπνο του δικαίου βλέποντας χαρούμενα πλεονασματικά όνειρα ακούγεται ένας κρότος και, από το υποσυνείδητο της δικομματικής κυβέρνησης, τα μέλη της οποίας έριξαν την Ελλάδα στα τέσσερα για να μπορεί να της κάνει (πιο εύκολα) την Πράξη ο κάθε Μαζούχ και εμφανίζεται το άσχημο πρόσωπο της Χ.Α

Μέχρι τότε τα κόμματα του Ουράνιου Τόξου δεν είχαν αντιληφθεί την ύπαρξη του Αυγού που τα ίδια είχαν γεννήσει παρ’ ότι, τυπάκια σαν το Gollum der Bidet. το Benny de Shrek,  to Tza-kri, to Papa-kosta, to Lov-Erdo, to Kara-man, to Aki Tzoxa, to H1N1, to Von Droutsa και, για να μη ξεχάσω, το George II, Papandrew III  το κλωσούσαν αλλά επίσης δεν το είχαν καταλάβει. Ένας φίλος μου έλεγε ότι, ο λόγος που διέφυγε της προσοχής τους και το ανακάλυψαν μετά την «στυγερή δολοφονία» του Παύλου Φύσσα είναι ότι, έχουν πλαδαρά οπίσθια αλλά, ένας άλλος που παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στην Ελληνίτσα μου είπε ότι, η περίπτωση της Χ.Α ήταν ίδια μ’ εκείνη των Ιμίων, της Μαδρίτης, της Ελληνικής Οικονομίας, του Δημόσιου Χρέους και άλλων φυσικών και οικονομικών καταστροφών που προέκυψαν ενώ, τα τυπάκια ήταν απασχολημένα με τις παραστάσεις του Μεγάρου Μουσικής, το Χρηματιστήριο (θυμηθείτε τα Papa-Antoniou, Tsou-Katou, La-Lioti, Golden-Eidi και άλλα ον ουκ έστι αριθμός

Οπότε τίθεται, πάλι, το ερώτημα: ποιο το «διακύβευμα»  το οποίο «προκαλεί σοβαρό ρήγμα με τον πολίτη» ο οποίος έχει «χαθεί στην γκρίζα ζώνη» που μας αφορά όλους; Μπας κι’ είναι οι κάμποι τα βουνά μπας κι’ είναι οι ραχούλες; Negative. Τίποτα απ’ αυτά. Αυτό που διακυβεύεται, «και ομιλώ de profundis», είναι  η πιθανότητα να μην επιστρέψει η τρόικα και, στο τέλος του έτους «να μην υπάρχουν χρήματα για μισθούς και συντάξεις» και, η εμφάνιση του «ναζιστικού μορφώματος» να εξελιχθεί σε μία «δράση» η οποία «απειλεί να πλήξει τα θεμέλια του δημοκρατικού «μας» πολιτεύματος» για να μην αναφερθώ στην εθνική «μας» οικονομία και στους κοινοβουλευτικούς «μας» θεσμούς. Όμως, επειδή η Δημοκρατία «μας» «δεν έχει αδιέξοδα» το κοινοβουλευτικό «μας» πολίτευμα θα συλλάβει, εκτός από τα 18 μέλη της ΧΑ και τους 500.000 Έλληνες που ψήφησαν το εν λόγω «μόρφωμα». Όπως είπε και ο κ. Μπάμπης αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να εξασφαλίσει η Δημοκρατία «μας» ένα μίνιμουμ αξιοπιστίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση αλλά, στις ΗΠΑ και, για να μη πάλι ξεχάσω, στο Ισραήλ που κατέλαβε στη θέση των Αδελφών Αράβων που είχε απονείμει ο Ανδρέας ο Α, Παπανδρέου ο Β αν ενθυμείστε όπως εγώ

Με όλα αυτά που συμβαίνουν και προκειμένου να ασχοληθώ με τις δικές μου «δράσεις» θα περιμένω να ακούσω τα δελτία ειδήσεων των 8 με τον κ. Γιάννη, τον κ. Νίκο, την Κυρά Κατίνα και την Κα Μάρα. Ανάλογα με αυτά που θα μου αποκαλύψουν θα αποφασίσω αν, η Δημοκρατία «μας» βρίσκεται σε καλό δρόμο ή αν ακολουθεί την  πορεία του εθνικού «μας» αερομεταφορέα, της οικονομίας «μας» ή, βρε αδελφέ, του κοινοβουλευτικού «μας» πολιτεύματος

Για όσους (κακόπιστους) ισχυρίζονται ότι, όλα αυτά είναι καραγκιοζιλίκια της πιο αστείας μορφής ένα έχω να πω πάλι: η Δημοκρατία «μας» δεν έχει αδιέξοδα και, γι’ αυτό, «βάζω μία άνω τελεία» και «αλλάζω κλίμα»

Σημ: Η γλώσσα που χρησιμοποιώ είναι η NewSpeak των Δελτίων των 20.00

Από τον Κώστα Στούπα, Capital.gr (μέσω «Κουρδιστό Πορτοκάλι)
Ένα κείμενο που πρέπει να διαβάσουν όλοι όσοι θέλουν να αποκαλούν τον εαυτό τους «ψαγμένο»._Κ.Κ.
Υ.Γ. Ρε ‘σεις του …συνταγματικού τόξου! Ακόμα δεν συλλάβατε την …αντισυνταγματικότητα της κατάργησης του αεροδρομίου Ελληνικού;



Είναι αφελείς, άναψαν την φωτιά και τώρα νομίζουν πως θα τη σβήσουν ρίχνοντας λάδι. Νομίζουν πως θα ανακόψουν την άνοδο της ναζιστικής συμμορίας περιορίζοντας την πολιτική της δράση.

Νόμισαν πως προβάλλοντας το ναζιστικό προφίλ της θα ανακόψουν το ρεύμα. Διαψεύστηκαν όμως…

Το κοινό είναι αδιάφορο αν είναι ναζιστές, γιατί η επί δεκατίες ανοχή της ασχήμιας του σταλινισμού με την περιφρόνηση της δημοκρατίας και των θεσμών της το έχει εθίσει στην δομή της ασχήμιας του τέρατος…

Δεν είναι αυτό όμως η αιτία της ανόδου της ΧΑ, ούτε ο εθισμός της κοινής γνώμης στην ανοχή της μικρομεσαίας πολιτικής παραβατικότητας του αριστερού σκέλους του δημοκρατικού τόξου.

Η άνοδος της ΧΑ δεν στηρίζεται στις ιδεολογικές ταυτοποιήσεις αλλά στην πρακτική της να ανοίγει τα κεφάλια όλων όσων δεν της αρέσουν ή στοχοποιούνται σαν υπεύθυνοι της κατάρρευσης του ονείρου της ευημερίας με δανεικά.

Τα τελευταία γεγονότα ανέδειξαν τις λαϊκές γειτονιές, άλλοτε παραδοσιακά κόκκινα κάστρα, τις γειτονιές με ισχυρότερους  πυρήνες και απήχηση της ακροδεξιάς.

Τις γειτονιές που επί τριάντα χρόνια πλήττονται από την αποβιομηχάνιση της χώρας λόγω των παπανδρεϊκών σοσιαλιστικών πειραματισμών (που ακολούθησε με ευλάβεια και η δεξιά). Έκλειναν εργοστάσια λόγω υψηλής φορολογίας και κάλυπταν το κενό με αντιπαραγωγικούς μισθούς που μοίραζε το δημόσιο με δανεικά και επιδοτήσεις.

Μόλις τελείωσαν τα δανεικά, το κενό αποκαλύφθηκε, οι άνεργοι στον ιδιωτικό τομέα έφτασαν το 1,5 εκατ.

Η συστημική αριστερά και δεξιά όμως επί μήνες κατεβαίνει στο πεζοδρόμιο  για την κινητικότητα και τις 12.000 απολύσεις στο δημόσιο.

Ιδιωτικές επιχειρήσεις στην Ελλάδα δεν υπάρχουν γιατί υπερφορολογούνται από την παλαβή δεξιά και γιατί η παλαβή αριστερά δεν τις αφήνει να λειτουργήσουν ομαλά.

Το παρασιτικό πελατειακό σύστημα έχει δημιουργήσει στην Ελλάδα δυο κοινωνίες. Τους ημέτερους που είναι εντός και έχουν «κουτάλα» το δημόσιο, είτε απευθείας, είτε από επιχειρήσεις που ζούνε αποκλειστικά από το δημόσιο.  Αλλά και τους εκτός του συστήματος του μη κρατικοδίαιτου ιδιωτικού τομέα.

Το πολιτικό σύστημα συμπολιτευόμενο και αντιπολιτευόμενο ασχολείται με τις μερικές εκατοντάδες χιλιάδες των εντός, που αθροίζουν κάποια εκατομμύρια ψήφων. Τους εκτός τους έχει  αφήσει στην τύχη τους και στις κούφιες υποσχέσεις για ανάπτυξη.

Ποια ανάπτυξη «Αργείοι» με φόρους σοβιετίας και κρατική γραφειοκρατία αρπακτική ως όρνεο;

Γράφαμε προχθές πως κάποιος που παίρνει στο χέρι 1.000 ευρώ στην Ελλάδα, καθαρά στοιχίζει στην επιχείρηση πάνω  1.750 ευρώ. Στην Πορτογαλία στοιχίζει 1.350 και στην Ιρλανδία 1.070. Στη Γερμανία στοιχίζει 1.500 αλλά εκεί έχει δωρεάν παιδεία και υγεία όχι φακελάκηδες και φροντιστήρια.

Το  ένα αίτιο είναι η διάλυση του ιδιωτικού τομέα από την υπερφορολόγηση για τη συντήρηση των πελατών του δημοσίου. Αν δεν ήταν η ΧΑ να αποσπάσει το θαυμασμό τους ανοίγοντας κεφάλια θα ήταν κάποιος άλλος…

Δεν είναι τυχαίο όμως που είναι η ΧΑ που κέρδισε το θαυμασμό τους και όχι κάποια άλλη αριστερού προσανατολισμού αντισυστημική σέχτα. Αυτό οφείλεται στη δεύτερη αιτία.

Η δεύτερη αιτία είναι το γεγονός πως βρισκόμαστε στην αρχή μιας περιόδου τεράστιας μετακίνησης πληθυσμών από την φτωχή περιφέρεια προς την πλούσια Δύση.

Το φαινόμενο της πίεσης της κοινωνίας από τη λαθρομετανάστευση δεν είναι παροδικό και θα εντείνεται για πολλά χρόνια. Αφορά όλη τη Δύση αλλά η Ελλάδα λόγω της θέσης της στα σύνορα της Δύσης και της διάλυσης του κράτους και της δημόσιας τάξης το βιώνει πιο έντονα.

Έχουμε γράψει παλιότερα για τα αίτια της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης. Ένα από αυτά είναι η αύξηση του νεαρού πληθυσμού της περιοχής ταχύτερα από την οικονομική ανάπτυξη.

Στην Αίγυπτο π.χ. που βρίσκεται σε αυτή τη δίνη, κάθε χρόνο ωριμάζουν για την αγορά εργασίας 800.000 νέοι.  Για να δημιουργήσει τόσες θέσεις εργασίας η αιγυπτιακή οικονομία  χρειάζεται ρυθμούς ανάπτυξης  πάνω από 5-6%.

Από την μια πλευρά της Μεσογείου έχουμε πληθυσμό νέων που αυξάνεται και πεινάει και από την άλλη πλευρά πληθυσμό που γερνά, μειώνεται αλλά έχει τα ψυγεία και τα σκουπίδια γεμάτα τρόφιμα και τα σπίτια γεμάτα «καλούδια» που βλέπουν στην τηλεόραση.

Είναι θέμα χρόνου οι πεινασμένοι να περάσουν απέναντι. Έχουν αρχίσει να το κάνουν και θα συνεχίζουν με αυξανόμενο ρυθμό. Δεν είναι μόνο η Αίγυπτος, αλλά δεκάδες χώρες από το Μαρόκο και τη Νιγηρία μέχρι το Πακιστάν και το Αφγανιστάν.

Οι μετανάστες αυτοί δημιουργούν θύλακες μέσα στην κοινωνία οι οποίοι αυξάνονται συνεχώς μέχρι που καταλαμβάνουν ολόκληρες γειτονιές εκτοπίζοντας τους ντόπιους και επιβάλλοντας τα δικά τους ήθη και έθιμα που είναι ξένα και ενίοτε αποκρουστικά προς τα δικά μας.  Μου έχουν περιγράψει σκηνές που βρίζουν δικά μας κορίτσια γιατί είναι άσεμνα ντυμένα σε σχέση με τον δικό τους κώδικα.

Επιπλέον οι μετανάστες διεκδικούν ανειδίκευτες θέσεις εργασίας πιέζοντας τα μεροκάματα και εκτοπίζοντας τους ντόπιους ανειδίκευτους.

Όλο αυτό το σκηνικό δημιουργεί μια τεράστια πρώτη ύλη που αποτελεί εύκολη λεία για κηρύγματα μίσους σαν της ΧΑ.

Αυτά είναι τα δύο βασικά προβλήματα που τροφοδοτούν την άνοδο του ναζισμού στην Ελλάδα.

Δυστυχώς το πρώτο, η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα, χρειάζεται τολμηρές πολιτικές και μεγάλη πλειοψηφία για να κάνει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζονται.

Το δεύτερο είναι ακόμη πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Όπως λέμε εμείς οι Ηπειρώτες είναι σαν να προσπαθείς να αδειάσεις την λίμνη με παγούρια…

Πηγή:www.capital.gr

capital.gr

Ούτε λέξη οι καθεστωτικές κοπέλες για το έγκλημα που διέπραξε στο αεροδρόμιο Ελληνικού ο Γκολντενείδης. Οι εργολάβοι, οι κλέφτες και οι λωποδύτες γιορτάζουν την …Ημέρα Ανεξαρτησίας

Δεν υπάρχει, πιστεύω, πολιτισμένος άνθρωπος που να μην αποδοκιμάζει, στέκεται απέναντι, πολεμάει, καταδικάζει την στυγερή δολοφονία ενός νέου ανθρώπου για …πολιτικούς λόγους (μη χ…ω τους δολοφόνους από τον Πολ Ποτ μέχρι τον Βιντέλα και από τον Στάλιν μέχρι τον Χίτλερ)

Απ’ εκεί όμως μέχρι την άλλη άκρη που το πουλημένο σύστημα βρήκε παπά και θέλει να θάψει 5-6 υπάρχει μεγάλη απόσταση. Ο τρόπος που αντιμετωπίζεται την ΧΑ θυμίζει, αν το σκεφτείτε, …Ολυμπιακή Αεροπορία, Ίμια, Ευχαριστώ τους Αμερικανούς, Ολυμπιακούς Αγώνες και λοιπά κατορθώματα της Δημοκρατίας της Κοτζαμπασίας

Έτσι που πάνε είναι σαν να στρώνουν τον δρόμο της με άνθη μια και, πιστεύω, ότι τα άκρα δεν αντιμετωπίζονται μόνο με αστυνομικά μέτρα αλλά, ποιος είμαι εγώ που μιλάω; 

d2cec-218428_513128132055112_1891445592_o

Μετά από έρευνα του Υπουργείου Υπερεθνικής Αεράμυνας ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, έρημος κι’ απρόσωπος δήλωσε ότι, τουλάχιστον 2000 άτομα είναι έτοιμα να ξεπουλήσουν, εκτός από το αεροδρόμιο Ελληνικού, και άλλα 1500 κρατικά φιλέτα.

Μετά από παρέμβαση του Benny de Hulk από το Hollywood, η πληροφορία κρίθηκε ως ανακριβής 

p.x.b

Ο Χατζηδάκης ανέστειλε την λειτουργία του αεροδρομίου Ελληνικού λόγω των «υποχρεώσεων» που ανέλαβε η Ελληνική «κυβέρνηση» απέναντι στην Χόχτιφ (η σύμβαση πρόβλεπε ότι, δεν πρέπει να λειτουργεί ΕΜΠΟΡΙΚΟ αεροδρόμιο σε ακτίνα 100 χλμ από το Ελ. Βεν)

Στα χρόνια που ακολούθησαν δεκάδες μικρο-εργολάβοι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι, διακινητές λαθραίου πετρελαίου, κάτοικοι που «ανησυχούν για την υγεία των παιδιών τους», μικρομεσαίοι, τοπικοί άρχοντες και καλλιεργητές μαρουλιών έχτισαν, καταπάτησαν, έσπειραν, διακόρευσαν παρά φύση ένα από τα μεγαλύτερα έργα υποδομής της Ελληνίτσας

Προχτές ένας ακόμα γίγαντας της ελληνικής σκηνής ο Μιχάλης Χρυσοχοίδης, ξανα- υπόγραψε την οριστική(;) παράδοση της έκτασης των 6.500 στρεμμάτων στους μεγαλοεργολάβους, τους καλλιεργητές ντομάτας και τους πανωσηκωματάδες επειδή, στο μεσοδιάστημα …ανεγέρθηκαν οικοδομές που δεν επιτρέπουν την επαναλειτουργία του αεροδρομίου!

Αντί δλδ να γκρεμίσουν τα παράνομα ξεπατώνουν τα νόμιμα!

Μόνο σε αυτό το εντελώς πουλημένο και ξεφτιλισμένο «κράτος» μπορεί να συμβαίνουν τέτοια πράγματα και η πολιτική ηγεσία να ασχολείται με το αυγό που η ίδια γέννησε. Γιατί δεν πρέπει; Διότι, αν σταματήσει να το κλωσάει θα σαπίσει! Είναι τόσο απλό

Καλά, τα golden boys  της νέας Ν.Δ και του μεταπροεδρικού, μετασημητικού, meta-ΠΑΣΟΚ. Ο Πρωθυπουργός της κακόμοιρης Ελλάδας δεν έχει να πει τίποτα για το έγκλημα ή αυτός διέταξε το μαχαίρωμα του φιλέτου;

Υ.Γ Προσέξτε ότι, κανένα από τα χρυσά παιδιά (και τις μεγαλοκοπέλες) της καθεστωτικής ενημέρωσης δεν βγάζει άχνα για το έγκλημα.

Μετά τον «δεξιό» Χατζηδάκη ένας «σοσιαλιστής» υπουργός, ο Χρυσοχοϊδης, έβαλε ακόμα μία ταφόπλακα στο αεροδρόμιο Ελληνικού . 

Δείτε την απόφαση που ενέγραψε στα παλαιότερα των πασοκικών υποδημάτων της την απόφαση του ΣτΕ που έλεγε ότι, το Ελληνικό ουδέποτε έπαψε να είναι αεροδρόμιο και, παρακολουθείστε το φαγοπότι που θα επακολουθήσει

Και μετά, οι γαλάζιοι και οι πράσινοι καραγκιόζηδες μιλάνε για «ανάπτυξη» προφανώς εννοώντας τους συνεταιριστικούς ….λαχανόκηπους των φρικτών μικρομεσαίων ανθρωπαρίων._Κώστας Καββαθάς

Αρχική » Κτάργηση Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών στο Ελληνικό ως αεροπορικής εγκατάστασης

  • ΑΔΑΒΛ9Θ1-ΑΥΦ
  • Αριθμός ΠρωτοκόλλουΥΠΑ/Δ3/Α/25964/6582
  • Στοιχεία ΦΕΚ2336/Β/2013
  • ΘέμαΚτάργηση Κρατικού Αερολιμένα Αθηνών στο Ελληνικό ως αεροπορικής εγκατάστασης
  • Τελικός ΥπογράφωνΥπουργός – ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗΣ –
  • Ημερομηνία Απόφασης06/09/2013
  • Ημερομηνία Ανάρτησης20/09/2013 14:06:59
  • Είδος ΑπόφασηςΥΠΟΥΡΓΙΚΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  • ΦορέαςΥπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
  • ΜονάδαYπουργείο Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων
  • Θεματική
    • Αεροπορικές συγκοινωνίες
  • ΑρχείοΛήψη ΑρχείουSHA-256: 30fb40b517820988a6dd098b0d42fef61b554634af7345b657d4e80b183a251e

http://www.youtube.com/watch?v=wWdut0XaUj8&sns=em

Ένα υπέροχο άρθρο από το:

nature_logo

(μέσω του ιστολογίου Tracing Knowelege)

Σχόλιο Κ.Κ. Για να μπορέσετε να παρακολουθήσετε καλύτερα τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις του λαού μας εναντίον του εαυτού του._Κ.Κ.

Many researchers believe that physics will not be complete until it can explain not just the behaviour of space and time, but where these entities come from.

28 August 2013 |της Zeeya Merali 

“Imagine waking up one day and realizing that you actually live inside a computer game,” says Mark Van Raamsdonk, describing what sounds like a pitch for a science-fiction film. But for Van Raamsdonk, a physicist at the University of British Columbia in Vancouver, Canada, this scenario is a way to think about reality. If it is true, he says, “everything around us — the whole three-dimensional physical world — is an illusion born from information encoded elsewhere, on a two-dimensional chip”. That would make our Universe, with its three spatial dimensions, a kind of hologram, projected from a substrate that exists only in lower dimensions.

This ‘holographic principle’ is strange even by the usual standards of theoretical physics. But Van Raamsdonk is one of a small band of researchers who think that the usual ideas are not yet strange enough. If nothing else, they say, neither of the two great pillars of modern physics — general relativity, which describes gravity as a curvature of space and time, and quantum mechanics, which governs the atomic realm — gives any account for the existence of space and time. Neither does string theory, which describes elementary threads of energy.

Van Raamsdonk and his colleagues are convinced that physics will not be complete until it can explain how space and time emerge from something more fundamental — a project that will require concepts at least as audacious as holography. They argue that such a radical reconceptualization of reality is the only way to explain what happens when the infinitely dense ‘singularity’ at the core of a black hole distorts the fabric of space-time beyond all recognition, or how researchers can unify atomic-level quantum theory and planet-level general relativity — a project that has resisted theorists’ efforts for generations.

“All our experiences tell us we shouldn’t have two dramatically different conceptions of reality — there must be one huge overarching theory,” says Abhay Ashtekar, a physicist at Pennsylvania State University in University Park.

Finding that one huge theory is a daunting challenge. Here, Nature explores some promising lines of attack — as well as some of the emerging ideas about how to test these concepts (see ‘The fabric of reality’).

NIK SPENCER/NATURE

NIK SPENCER/NATURE

Gravity as thermodynamics

One of the most obvious questions to ask is whether this endeavour is a fool’s errand. Where is the evidence that there actually is anything more fundamental than space and time?

A provocative hint comes from a series of startling discoveries made in the early 1970s, when it became clear that quantum mechanics and gravity were intimately intertwined with thermodynamics, the science of heat.

In 1974, most famously, Stephen Hawking of the University of Cambridge, UK, showed that quantum effects in the space around a black hole will cause it to spew out radiation as if it was hot. Other physicists quickly determined that this phenomenon was quite general. Even in completely empty space, they found, an astronaut undergoing acceleration would perceive that he or she was surrounded by a heat bath. The effect would be too small to be perceptible for any acceleration achievable by rockets, but it seemed to be fundamental. If quantum theory and general relativity are correct — and both have been abundantly corroborated by experiment — then the existence of Hawking radiation seemed inescapable.

A second key discovery was closely related. In standard thermodynamics, an object can radiate heat only by decreasing its entropy, a measure of the number of quantum states inside it. And so it is with black holes: even before Hawking’s 1974 paper, Jacob Bekenstein, now at the Hebrew University of Jerusalem, had shown that black holes possess entropy. But there was a difference. In most objects, the entropy is proportional to the number of atoms the object contains, and thus to its volume. But a black hole’s entropy turned out to be proportional to the surface area of its event horizon — the boundary out of which not even light can escape. It was as if that surface somehow encoded information about what was inside, just as a two-dimensional hologram encodes a three-dimensional image.

In 1995, Ted Jacobson, a physicist at the University of Maryland in College Park, combined these two findings, and postulated that every point in space lies on a tiny ‘black-hole horizon’ that also obeys the entropy–area relationship. From that, he found, the mathematics yielded Einstein’s equations of general relativity — but using only thermodynamic concepts, not the idea of bending space-time1.

“This seemed to say something deep about the origins of gravity,” says Jacobson. In particular, the laws of thermodynamics are statistical in nature — a macroscopic average over the motions of myriad atoms and molecules — so his result suggested that gravity is also statistical, a macroscopic approximation to the unseen constituents of space and time.

In 2010, this idea was taken a step further by Erik Verlinde, a string theorist at the University of Amsterdam, who showed2 that the statistical thermodynamics of the space-time constituents — whatever they turned out to be — could automatically generate Newton’s law of gravitational attraction.

And in separate work, Thanu Padmanabhan, a cosmologist at the Inter-University Centre for Astronomy and Astrophysics in Pune, India, showed3 that Einstein’s equations can be rewritten in a form that makes them identical to the laws of thermodynamics — as can many alternative theories of gravity. Padmanabhan is currently extending the thermodynamic approach in an effort to explain the origin and magnitude of dark energy: a mysterious cosmic force that is accelerating the Universe’s expansion.

Testing such ideas empirically will be extremely difficult. In the same way that water looks perfectly smooth and fluid until it is observed on the scale of its molecules — a fraction of a nanometre — estimates suggest that space-time will look continuous all the way down to the Planck scale: roughly 10−35 metres, or some 20 orders of magnitude smaller than a proton.

But it may not be impossible. One often-mentioned way to test whether space-time is made of discrete constituents is to look for delays as high-energy photons travel to Earth from distant cosmic events such as supernovae and γ-ray bursts. In effect, the shortest-wavelength photons would sense the discreteness as a subtle bumpiness in the road they had to travel, which would slow them down ever so slightly. Giovanni Amelino-Camelia, a quantum-gravity researcher at the University of Rome, and his colleagues have found4 hints of just such delays in the photons from a γ-ray burst recorded in April. The results are not definitive, says Amelino-Camelia, but the group plans to expand its search to look at the travel times of high-energy neutrinos produced by cosmic events. He says that if theories cannot be tested, “then to me, they are not science. They are just religious beliefs, and they hold no interest for me.”

Other physicists are looking at laboratory tests. In 2012, for example, researchers from the University of Vienna and Imperial College London proposed5 a tabletop experiment in which a microscopic mirror would be moved around with lasers. They argued that Planck-scale granularities in space-time would produce detectable changes in the light reflected from the mirror (see Nature http://doi.org/njf; 2012).

Loop quantum gravity

Even if it is correct, the thermodynamic approach says nothing about what the fundamental constituents of space and time might be. If space-time is a fabric, so to speak, then what are its threads?

One possible answer is quite literal. The theory of loop quantum gravity, which has been under development since the mid-1980s by Ashtekar and others, describes the fabric of space-time as an evolving spider’s web of strands that carry information about the quantized areas and volumes of the regions they pass through6. The individual strands of the web must eventually join their ends to form loops — hence the theory’s name — but have nothing to do with the much better-known strings of string theory. The latter move around in space-time, whereas strands actually are space-time: the information they carry defines the shape of the space-time fabric in their vicinity.

Because the loops are quantum objects, however, they also define a minimum unit of area in much the same way that ordinary quantum mechanics defines a minimum ground-state energy for an electron in a hydrogen atom. This quantum of area is a patch roughly one Planck scale on a side. Try to insert an extra strand that carries less area, and it will simply disconnect from the rest of the web. It will not be able to link to anything else, and will effectively drop out of space-time.

Loop quantum gravity

This simulation shows how space evolves in loop quantum gravity. The colours of the faces of the tetrahedra indicate how much area exists at that given point, at a particular moment of time.
(available at Nature)

One welcome consequence of a minimum area is that loop quantum gravity cannot squeeze an infinite amount of curvature onto an infinitesimal point. This means that it cannot produce the kind of singularities that cause Einstein’s equations of general relativity to break down at the instant of the Big Bang and at the centres of black holes.

In 2006, Ashtekar and his colleagues reported7 a series of simulations that took advantage of that fact, using the loop quantum gravity version of Einstein’s equations to run the clock backwards and visualize what happened before the Big Bang. The reversed cosmos contracted towards the Big Bang, as expected. But as it approached the fundamental size limit dictated by loop quantum gravity, a repulsive force kicked in and kept the singularity open, turning it into a tunnel to a cosmos that preceded our own.

This year, physicists Rodolfo Gambini at the Uruguayan University of the Republic in Montevideo and Jorge Pullin at Louisiana State University in Baton Rouge reported8 a similar simulation for a black hole. They found that an observer travelling deep into the heart of a black hole would encounter not a singularity, but a thin space-time tunnel leading to another part of space. “Getting rid of the singularity problem is a significant achievement,” says Ashtekar, who is working with other researchers to identify signatures that would have been left by a bounce, rather than a bang, on the cosmic microwave background — the radiation left over from the Universe’s massive expansion in its infant moments.

Loop quantum gravity is not a complete unified theory, because it does not include any other forces. Furthermore, physicists have yet to show how ordinary space-time would emerge from such a web of information. But Daniele Oriti, a physicist at the Max Planck Institute for Gravitational Physics in Golm, Germany, is hoping to find inspiration in the work of condensed-matter physicists, who have produced exotic phases of matter that undergo transitions described by quantum field theory. Oriti and his colleagues are searching for formulae to describe how the Universe might similarly change phase, transitioning from a set of discrete loops to a smooth and continuous space-time. “It is early days and our job is hard because we are fishes swimming in the fluid at the same time as trying to understand it,” says Oriti.

Causal sets

Such frustrations have led some investigators to pursue a minimalist programme known as causal set theory. Pioneered by Rafael Sorkin, a physicist at the Perimeter Institute in Waterloo, Canada, the theory postulates that the building blocks of space-time are simple mathematical points that are connected by links, with each link pointing from past to future. Such a link is a bare-bones representation of causality, meaning that an earlier point can affect a later one, but not vice versa. The resulting network is like a growing tree that gradually builds up into space-time. “You can think of space emerging from points in a similar way to temperature emerging from atoms,” says Sorkin. “It doesn’t make sense to ask, ‘What’s the temperature of a single atom?’ You need a collection for the concept to have meaning.”

In the late 1980s, Sorkin used this framework to estimate9 the number of points that the observable Universe should contain, and reasoned that they should give rise to a small intrinsic energy that causes the Universe to accelerate its expansion. A few years later, the discovery of dark energy confirmed his guess. “People often think that quantum gravity cannot make testable predictions, but here’s a case where it did,” says Joe Henson, a quantum-gravity researcher at Imperial College London. “If the value of dark energy had been larger, or zero, causal set theory would have been ruled out.”

Causal dynamical triangulations

That hardly constituted proof, however, and causal set theory has offered few other predictions that could be tested. Some physicists have found it much more fruitful to use computer simulations. The idea, which dates back to the early 1990s, is to approximate the unknown fundamental constituents with tiny chunks of ordinary space-time caught up in a roiling sea of quantum fluctuations, and to follow how these chunks spontaneously glue themselves together into larger structures.

The earliest efforts were disappointing, says Renate Loll, a physicist now at Radboud University in Nijmegen, the Netherlands. The space-time building blocks were simple hyper-pyramids — four-dimensional counterparts to three-dimensional tetrahedrons — and the simulation’s gluing rules allowed them to combine freely. The result was a series of bizarre ‘universes’ that had far too many dimensions (or too few), and that folded back on themselves or broke into pieces. “It was a free-for-all that gave back nothing that resembles what we see around us,” says Loll.

Casual dynamical triangulation

Casual dynamical triangulation uses just two dimensions: one of space and one of time. The video shows two-dimensional universes generated by pieces of space assembling themselves according to quantum rules. Each colour represent a slice through the universe at particular time after the Big Bang, which is depicted as a tiny black ball.

But, like Sorkin, Loll and her colleagues found that adding causality changed everything. After all, says Loll, the dimension of time is not quite like the three dimensions of space. “We cannot travel back and forth in time,” she says. So the team changed its simulations to ensure that effects could not come before their cause — and found that the space-time chunks started consistently assembling themselves into smooth four-dimensional universes with properties similar to our own10.

Intriguingly, the simulations also hint that soon after the Big Bang, the Universe went through an infant phase with only two dimensions — one of space and one of time. This prediction has also been made independently by others attempting to derive equations of quantum gravity, and even some who suggest that the appearance of dark energy is a sign that our Universe is now growing a fourth spatial dimension. Others have shown that a two-dimensional phase in the early Universe would create patterns similar to those already seen in the cosmic microwave background.

Holography

Meanwhile, Van Raamsdonk has proposed a very different idea about the emergence of space-time, based on the holographic principle. Inspired by the hologram-like way that black holes store all their entropy at the surface, this principle was first given an explicit mathematical form by Juan Maldacena, a string theorist at the Institute of Advanced Study in Princeton, New Jersey, who published11 his influential model of a holographic universe in 1998. In that model, the three-dimensional interior of the universe contains strings and black holes governed only by gravity, whereas its two-dimensional boundary contains elementary particles and fields that obey ordinary quantum laws without gravity.

Hypothetical residents of the three-dimensional space would never see this boundary, because it would be infinitely far away. But that does not affect the mathematics: anything happening in the three-dimensional universe can be described equally well by equations in the two-dimensional boundary, and vice versa.

In 2010, Van Raamsdonk studied what that means when quantum particles on the boundary are ‘entangled’ — meaning that measurements made on one inevitably affect the other12. He discovered that if every particle entanglement between two separate regions of the boundary is steadily reduced to zero, so that the quantum links between the two disappear, the three-dimensional space responds by gradually dividing itself like a splitting cell, until the last, thin connection between the two halves snaps. Repeating that process will subdivide the three-dimensional space again and again, while the two-dimensional boundary stays connected. So, in effect, Van Raamsdonk concluded, the three-dimensional universe is being held together by quantum entanglement on the boundary — which means that in some sense, quantum entanglement and space-time are the same thing.

Or, as Maldacena puts it: “This suggests that quantum is the most fundamental, and space-time emerges from it.”

TK Recommends

«…Επιβεβαιώθηκε η φήμη για τον «αισθητήρα δακτυλικού αποτυπώματος». Το σύστημα Touch ID «διαβάζει» το δακτυλικό αποτύπωμα του χρήστη με εξαιρετική λεπτομέρεια και ο αισθητήρας του βρίσκεται κάτω από το κουμπί Home. Έτσι ο χρήστης θα μπορεί να ξεκλειδώνει το κινητό του απλά πατώντας το κουμπί Home, καθώς το δακτυλικό του αποτύπωμα θα σκανάρεται επιτόπου και θα αναγνωρίζεται από τον αισθητήρα, ενώ το TouchID θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για αγορές από το iTunes…»

…και στη συνέχεια θα αποστέλλεται στις μισές βάσεις δεδομένων του πλανήτη που θα γνωρίζουν που βρίσκεται και τι κάνει κάθε στιγμή ο κάθε μακάκας που θα το προμηθευτεί… 

Θα πείτε… Εσύ πόσο μακάκας είσαι;  iphone4S (θαρρώ)_

 Του Παναγιώτη Χατζηστεφάνου

από το iefemerida και Ramnousia

Το σημαντικότερο κοινωνικό στοίχημα που παίζεται στην Ελλάδα την συγκεκριμένη ιστορική στιγμή δεν είναι μόνο το κατά πόσον θα καταφέρει να γλιτώσει η Ελληνική άρχουσα τάξη τον κυριολεκτικό αποκεφαλισμό στην γκιλοτίνα, δηλαδή το αιματηρό τέλος που της αξίζει δικαιωματικά.

Ακόμα σημαντικότερος στόχος από την ατιμωρησία των γνωστών πασίγνωστων, μιας και η απληστία είναι το βασικό κίνητρο κάθε διεφθαρμένης κάστας, δεν είναι απλά το να επιβιώσουν οι ηγέτες και οι συνεργοί του Ναζισμού, αλλά επιπλέον να καταφέρουν να βγουν οικονομικά κερδισμένοι, μιας και δεν έχει κανένα νόημα αλλιώς ο πόλεμος που κήρυξαν στον λαό.

Ο θρίαμβος της άρχουσας τάξης πρέπει να επιτευχθεί χωρίς να γυρίσει εναντίον της από καμία άποψη, είτε νομική, είτε οικονομική, είτε έμπρακτης βίας, το αναίσχυντο καψόνι που έχουν επιβάλλει στους αγαθιάρηδες που τους υφίστανται.

Πλουτοκράτες, πολιτικοί, δικαστικοί, δημοσιογράφοι, και όσοι τους περιφρουρούν, δηλαδή μια μειοψηφία που δεν ξεπερνάει το 5% του πληθυσμού της χώρας, συνεργάζονται συνειδητά και διαπράττουν χωρίς ίχνος δισταγμού ένα από τα στυγερότερα εγκλήματα της νεότερης Ευρωπαϊκής ιστορίας.

Υποθήκευσαν την οικονομία της χώρας σε διεθνείς τοκογλυφικές μαφίες. Αυτή μετατράπηκε από πλουτοπαραγωγική δύναμη που υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού που εργάζεται σε αυτήν σε μια επικερδή μηχανή. Ο σκοπός αυτής της πρώην παραγωγικής διαδικασίας σε επιχείρηση ιδιωτικών συμφερόντων έγινε με σκοπό να ανατροφοδοτούνται εσαεί οι ιδιωτικές τράπεζες με τα χρήματα των φορολογούμενων που τις ανακεφαλαιοποιούν. Τα χρήματα αυτά εξοφλούν εξωφρενικά δάνεια, τόκους και χρεολύσια. Με αυτές τις υποχρεώσεις έχουν αυθαίρετα επιβαρύνει τους υπηκόους οι τοπικοί τύραννοι, ώστε οι τελευταίοι να καλύψουν τις τρύπες της κακοδιαχείρισης από την οποία επωφελούνται εδώ και 40 χρόνια, και να διατηρήσουν το προνόμιο να διαχειρίζονται το ταμείο εν ονόματι της πλειοψηφίας που θεωρούν ηλίθια.

Οι ίδιοι άνθρωποι – έχουν ονόματα και διευθύνσεις, τους ξέρουμε όλοι – ισοπέδωσαν την αγορά εργασίας προκειμένου το εργατικό δυναμικό της χώρας να μεταμορφωθεί εν μια νυκτί σε απελπισμένους σκλάβους ικανούς να ξεπουλήσουν όλη τους την ζωή για ένα κομμάτι ψωμί.

Ακριβώς οι ίδιοι ξεπουλάνε την δημόσια περιουσία σε οποιαδήποτε μαφία τους δίνει τις πιο παχυλές μίζες, εξολοθρεύουν κάθε ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό δικαίωμα, και μεθοδεύουν την εσαεί υποδούλωση και εξαθλίωση ενός λαού που είναι τόσο επικίνδυνα αφελής και αυτοκαταστροφικά εύπιστος ώστε να κάνει το μοιραίο λάθος να εμπιστεύεται την μοίρα του σε εγκληματίες.

Και τι θα γίνει με την διαχείριση της αντίστασης? Ακόμα και το πιο υπνωτισμένο και καλοκάγαθο βόδι μουγκανίζει ανήσυχο και προσπαθεί να ξεφύγει καθώς πλησιάζει στην μπόχα του σφαγείου. Δεν θα υπάρξει ανταπόδοση, έστω και με παθητική αντίσταση, από την Ελληνική κοινωνία? Αναπόφευκτο είναι.

Έτσι, παρατηρούμε ταυτόχρονα διάφορους κοινωνικούς μηχανισμούς να μπαίνουν στην διάθεση της καθεστωτικής προπαγάνδας.

Πρώτα-πρώτα και πιο ξετσίπωτα, τα Μ.Μ.Ε. ξεπλένουν την συνείδηση των λιγότερο μορφωμένων. Από αυτά εκπορεύεται η κυρίαρχη αφήγηση περί «κρίσης» και «πόλωσης», και υπηρετείται είτε από την αποχαύνωση αποπροσανατολιστικών εκπομπών, εκείνων που εστιάζουν σε οποιοδήποτε θέμα εκτός από την κοινωνική πραγματικότητα, είτε με την επιθετική πλύση εγκεφάλου από εκπομπές που διυλίζουν ζητήματα μέσα από ύφος και προσέγγιση με ξεκάθαρα Ναζιστικές ιδεολογικές καταβολές.

Έχοντας λοιπόν επιτυχώς εγκλωβίσει το λούμπεν προλεταριάτο και τους οικονομικά ακρωτηριασμένους μικροαστούς στο κλειστό κύκλωμα ανατροφοδοτούμενου μίσους της Ναζιστικής ρητορικής ή έχοντας τους υπό τον έλεγχο της εξίσου υπνωτιστικής παραίσθησης των διαφόρων υβριδίων μεθοδευμένης σκέψης και πράξης, σαγηνευμένους από την κανονιστικό εφησυχασμό του lifestyle δηλαδή, η Ελληνική άρχουσα τάξη έχει εν πολλοίς ξεμπερδέψει με όλες τις υποκατηγορίες του αμόρφωτου και ευάλωτου σε εμφυτευόμενες ψυχολογικές παθολογίες.

Δεν υπάρχει πλέον καμία περίπτωση τα χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα να αποκτήσουν πολιτική και κοινωνική συνείδηση που να είναι έστω και ελάχιστα επικίνδυνη για τους τυράννους τους.

Έχει εξασφαλιστεί ποικιλοτρόπως, και ψυχικά, και νοητικά, και υλικοτεχνικά η απιθανότητα να οργανωθεί η μάζα ώστε να προβεί σε αποτελεσματικές δράσεις εναντίον της καθεστηκυίας σήψης.

Αυτή η βεβαιότητα της ακύρωσης των πολλών έχει ως αναπόδραστο θέσφατο το γεγονός ότι όλα τα πρόσφατα Ελληνικά καθεστώτα φρόντισαν ενδελεχώς να στερήσουν από τον λαό οποιαδήποτε ικανότητα κριτικής σκέψης, και άρα πολιτειακή άμυνα απέναντι στον οικονομικό τους βιασμό και τον εξευτελισμό κάθε εργασιακού και ασφαλιστικού τους δικαιώματος.

Η ρίζα του συνειδησιακού ευνουχισμού της εργατικής και μικροαστικής τάξης της Ελλάδας βρίσκεται στην εσκεμμένη απουσία οποιασδήποτε μορφής δυναμικής και αποτελεσματικής παιδείας, τόσο ακαδημαϊκής όσο και κοινωνικής.

Έτσι, σήμερα, και ο εύκολα διαχειρίσιμος άθλιος των μεγαλουπόλεων αλλά και ο επαρχιώτης συγγενής του, αμφότεροι λειτουργούν καθ’ υπαγόρευση της διαρκούς, ύπουλης και χυδαίας προπαγάνδας των κρατικοδίαιτων Μ.Μ.Ε.

Μην ξεχνάμε πως επί της ουσίας ιδιωτικά κανάλια στην Ελλάδα δεν υφίστανται παρά μόνο με την ανοχή του κράτους απέναντι στα τεράστια χρέη των διαπλεκόμενων επιχειρηματιών που είναι οι ιδιοκτήτες αυτών των σταθμών. Αυτά λοιπόν τα τροφοδοτούμενα με κρατικά και ιδιωτικά δάνεια ιδιωτικά μαγαζιά είναι και ο μοναδικός δίαυλος από τον οποίον αντλούν πληροφορίες οι Έλληνες για την περιβάλλουσα πραγματικότητα. Από τους τελάληδες και πελάτες των πολιτικών δηλαδή.

Αναπόφευκτα, οι τηλεκατευθυνόμενοι θεατές είναι πολύ απασχολημένοι με το να εξορκίζουν και να διώκουν τα εξιλαστήρια θύματα που τους υπέδειξαν τα αφεντικά τους.

Κατόπιν της εξαντλητικής πλύσης του – ούτως ή άλλως δεκτικού στην χειραγώγηση – εγκεφάλου του μέσου Έλληνα ψηφοφόρου, ο υπεύθυνος για την ισοπέδωση κάθε εργασιακού δικαιώματος και δίκαιης αμοιβής αναγνωρίζεται στα πρόσωπα των μεταναστών ή άλλων μειονοτήτων. Το νοσηρό φαντασιακό αυτοικανοποιείται με προγονόπληκτες ιδεοληψίες, εθνικιστικές εμμονές και αναμόχλευση φαντασμάτων περί κοινωνικής καθαρότητας.

Έχοντας κάθε λόγο να πνέει τα μένεα για την συνεχή και προσχεδιασμένη της σφαγή, η ευρεία λαϊκή βάση του πληθυσμού θα μπορούσε να γίνει πολύ επικίνδυνη για την πλουτοκρατία και τις πολιτικές της μαριονέτες.

Η δίκαιη οργή όμως διοχετεύεται πλέον ελεγχόμενα προς οποιοδήποτε άλλο στόχο εκτός από εκείνον που φέρει την ενοχή.

Θα έλεγε λοιπόν κανείς ότι η Ελληνική άρχουσα τάξη κατάφερε να πετύχει την διαχείριση της μαζικής αντίδρασης στο Ναζιστικό πραξικόπημα.

Όμως η κοινωνία δεν αποτελείται μόνο από ανερμάτιστους μικροαστούς και αμόρφωτους χουλιγκάνους.

Υπάρχουν πολλές άλλες κατηγορίες έτοιμες να εξεγερθούν. Πτυχιούχοι ετών 40 και βάλε, με ολόκληρες καριέρες στην πλάτη τους, που δουλεύουν ανασφάλιστοι για 400 ευρώ, αν είναι τυχεροί. Νοικοκυρές που κοντεύουν να τρελαθούν με την πολύ σοβαρή πιθανότητα να βρεθούν άστεγες με τα παιδιά. Οικογενειάρχες που χάνουν το σπίτι τους. Ακόμα, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι, που ενώ συμμετέχουν και αμείβονται, έχουν αρχίσει να αισθάνονται τύψεις για την θέση τους σε αυτό το άδικο και επικίνδυνο καθεστώς.

Όλοι αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι αυτονόητα ρουφιάνοι ή κρετίνοι. Πολλοί από αυτούς και διαβασμένοι, και ενήμεροι είναι, και άμεσα αισθάνονται σε πραγματικούς όρους ότι – τουλάχιστον τα οικονομικά – περιθώρια έχουν εξαντληθεί προ πολλού. Συνεκδοχικά με την εισοδηματική εξαθλίωση έχει πάρει η μπάλα οποιαδήποτε έννοια ελευθερίας, δικαιοσύνης και ανθρωπιάς.

Η μίμηση αστικής τάξης που υπάρχει στην Ελλάδα, ή αλλιώς τα παιδιά της μεσαίας τάξης είναι η επόμενη λοιπόν κοινωνική τάξη που πρέπει να καθησυχαστεί και πιθανόν ποτιστεί με ψυχοτρόπα πάσης φύσης, από αισθητικά άλλοθι μέχρι εκλογικευτική προπαγάνδα, μιας και στην συγκεκριμένη ομάδα της κοινωνίας το τρίπτυχο «πατρίς-θρησκεία-οικογένεια» δεν είναι και τόσο δημοφιλές ως εγγύηση ψυχικής υγείας.

Τα παιδιά αυτά ξαφνικά, βλέπουν να εξανεμίζονται τα όνειρα τους να διαδεχτούν την ταξική καρέκλα των γονιών τους. Είναι πια σίγουρο ότι θα ζήσουν ζωή πιο στερημένη, πιο φτωχή, πιο δύσκολη.

Ποια ακαδημαϊκή καριέρα, ποια σταθερότητα στο δημόσιο, ποια χλιδάτη μπουτίκ,

ποιο εργοστάσιο, ποια διευθυντική θέση, σε ποια οικονομία? Όλα έχουν απομυθοποιηθεί.

Η έννοια της σταδιοδρομίας έχει εκλείψει. Πλέον προσελκύει μόνο τους αθεράπευτα πιστούς στην ασφάλεια ενός άθλιου και επισφαλούς μισθού.

Οι μεγαλύτεροι βλέπουν το επαγγελματικό τους παρελθόν να ακυρώνεται ως φύρα μιας άλλης εποχής. Οι νεότεροι δεν έχουν καμία προοπτική μιας και όσες επιχειρήσεις, όσα ιδρύματα και όσοι οργανισμοί ψάχνουν προσωπικό αναζητούν πλέον μόνο συγκεκριμένου είδους εργαζόμενο – ανασφάλιστο, κακοπληρωμένο και αναλώσιμο.

Πως πειθαναγκάζεις εκείνους που δεν είναι τηλεθεατές και ψηφοφόροι πρωτίστως αλλά εγωκεντρικά παιδιά μιας πρώην καλομαθημένης και νυν άθλιας πραγματικότητας?

Ποιες αφηγήσεις χρειάζεται να εξιστορήσεις για να συντηρηθούν ζωντανές οι ψευδαισθήσεις εκείνες που χρειάζονται για να λειτουργήσει το σύστημα και έτσι να συνεχίσει η παραίσθηση της κανονικότητας, να μοιάζει ολοζώντανο και με πολυπληθείς κομπάρσους το ετοιμόρροπο οικοδόμημα?

Πως θα υπνωτίσεις εν τέλει εκείνους που δεν πιστεύουν σε μπαμπούλες, σε φόβητρα, σε κακούς ξένους, σε αντίχριστους, εκείνους που δεν βλέπουν έναν γραφικό, ανθέλληνα, αναρχοάπλυτο στο πρόσωπο κάθε εξοργισμένου από την κατάσταση που επικρατεί αλλά έναν άνθρωπο που πιθανόν έχει και απόλυτο δίκιο για το ότι διαμαρτύρεται?

Πως θα παραμυθιάσεις εκείνον που δύσκολα δέχεται μια πραγματικότητα που θεωρεί λογικό φαινόμενο τον Γεωργιάδη ως υπουργό Υγείας, αυτονόητα τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, αναπόφευκτη την αναδιανομή πλούτου με αποδέκτη το 1% του πληθυσμού που ηγείται των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων?

Είναι απλή η απάντηση σε όλα τα άνωθεν ερωτήματα.

Αν τον κάφρο τον βγάζεις στους δρόμους να κυνηγήσει μετανάστες και λοιπούς κακομοίρηδες, τον αμφισβητία, τον νανουρίζεις. Τον μορφωμένο τον αποπλανείς με υποσχέσεις. Τον καχύποπτο τον μπερδεύεις.

Ξεκινάς με το νεφελώδες και ψυχαναλυτικό επιχείρημα της αστικής υποκειμενικότητας.

Του λες δηλαδή πως τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως νομίζει, ότι υπάρχει άλλη πλευρά, διάσταση και οπτική γωνία, ότι η κρίση είναι μια ευκαιρία αν το καλοσκεφτεί, το Άουσβιτς είναι κερδοφόρο αν είναι «κανείς» λίγο πιο συνεργάσιμος και ανοιχτόμυαλος…ίσως το τελευταίο να το αφήσεις για έκπληξη, η μόνο να το υπαινιχθείς, αλλά εκεί είναι το νόημα. Ότι η φρίκη είναι για τους άλλους – εσύ έχεις άλλες παρηγοριές να ασχολείσαι, σημαντικότερη των οποίων μια θέση στο σύστημα που θα εγγυηθεί την επιβίωση σου και ποιος ξέρει, μπορεί και να γίνουν όλα σου τα όνειρα πραγματικά. Δε θα λες πια ότι είσαι άνεργος – θα έχεις στρατολογηθεί στην άοπλη πολιτοφυλακή του Ναζισμού, δηλαδή θα παριστάνεις ότι όλα είναι μια χαρά, δεν τρέχει τίποτε, την δουλειά μας κάνουμε, πίνουμε μοχίτο, τέχνη, ανάπτυξη, όλε, περνάμε τέλεια!

Η μεσαία τάξη όμως δεν θέλει αναπαραστάσεις της μάχης των Θερμοπυλών και ομοερωτικές διελκυστίνδες σε παραλίες. Έχουν πιο εκλεπτυσμένα γούστα.

Θα τους φέρεις τον Αλέξανδρο Νεχαμά κάτω από την Πνύκα για να τους μιλήσει για την τέχνη της ζωής, στα πλαίσια φιλοσοφικών συμποσίων που αγνοούν τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τους άστεγους, τους αυτόχειρες και τους άνεργους.

Θα τους οργανώνεις κάθε λίγο και λιγάκι φεστιβάλ και εκθέσεις τέχνης προκειμένου να έχουν «κάπου να δείξουν την δουλειά τους».

Θα τους μοιράζεις και θα τους προκαλείς να αναπαράγουν πληροφορία που θα είναι κενή οποιασδήποτε ουσίας.

Θα επικαλείσαι άσχετα άλλοθι για την οποιαδήποτε καθεστωτική επιχείρηση – όσο πιο θεωρητικά απυρόβλητα τα κατασκευασμένα άλλοθι, τόσο το καλύτερο.

Στο όνομα της τέχνης, του πολιτικού πολιτισμού, της ομόνοιας, της ειρήνης, θα επιδίδεσαι σε όσο πιο περίπλοκες και Μακιαβελικές τεχνικές διαχείρισης της κοινής γνώμης και προσοχής.

Διαρκώς θα υπαγορεύεις την θεματική του δημόσιου διαλόγου με τέτοιο τρόπο ώστε να μην μένει κανένα περιθώριο άλλο πλην εκείνο της αναγκαστικής συναίνεσης σε μια κανονικότητα που εφαρμόζεται δια της βίας.

Τις εντολές σου θα ακούνε πειθήνια όλοι εκείνοι που συντηρείς ως ιδεολογικά άρχουσα τάξη – τις μαριονέτες που λυμαίνονται των κρατικών κονδυλίων εκείνων που επιβραβεύουν τα επεκτατικά σχέδια του νεοφιλελεύθερου Ναζισμού.

Μάλιστα, το περίβλημα του καθώσπρεπισμού της μεσαίας τάξης θα χαρίζει στην εξουσία σου μια αύρα νομιμότητας.

Δεν μιλάμε για αλήτες, αναρχοάπλυτους, φρικιά εδώ! Μιλάμε για επιμελητές, για διευθυντές, για στελέχη, για γραμματιζούμενος ανθρώπους με σταδιοδρομίες! Μιλάμε για καλλιτέχνες, για ανθρώπους των γραμμάτων και των τεχνών! Είναι σοβαροί, είναι ευπρεπείς! Με τα βιβλιαράκια τους και τα αρθρίδια τους, τα συνεδριάκια τους και τα συμποσιάκια τους, τα ταξιδάκια τους και τις επετηρίδες τους, τα αμφιθεατράκια και τα γραφειάκια τους, τα περιοδικάκια και τις εφημεριδούλες τους, τις εκπομπούλες και τις ομιλίτσες τους! Χρηματοδοτούνται από μεγάλους επιχειρηματίες και το δημόσιο! Κάτι ξέρουν παραπάνω από σένα, κολίγε!

Δες τους!

Σκάβουν αναχώματα για να καθυστερήσουν οποιαδήποτε επίθεση στο καθεστώς που εξυπηρετούν.

Πιάνονται χέρι-χέρι σε προστατευτικές ανθρώπινες αλυσίδες γύρω από τα αφεντικά τους.

Οργανώνουν πάρτι για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις της φρίκης.

Διακοσμούν την κόλαση όσο πιο όμορφα μπορούν.

Τραγουδάνε τον ύμνο της θετικής ενέργειας στις πύλες του Άουσβιτς.

Γράφουν άρθρα, σχόλια, κείμενα, παρουσιάσεις, βιβλία – κάθε λέξη, κάθε αποστροφή συμπεριφοράς, κάθε εικόνα όσο το δυνατόν πιο απομακρυσμένη από την φρίκη που αποκρύπτει.

Κυρίως και πρωτίστως αποσιωπούν ότι έχουμε ταξικό πόλεμο με πολεμοκάπηλους, μαυραγορίτες, χαφιέδες, θύματα όλων των διαβαθμίσεων, ακόμα και νεκρούς.

Είναι επικίνδυνοι όλοι αυτοί, αλλά όχι επειδή οπλοφορούν όπως τα Μ.Α.Τ. που προστατεύουν τα αφεντικά τους.

Είναι επικίνδυνοι επειδή παράγουν καθεστωτικό και ιδιοκτησιακό πολιτισμό και λόγο, δηλαδή καπιταλιστική απολογία που είναι συνυφασμένη και αθωωτική με τις κυριαρχικές βλέψεις της αυθαίρετης εξουσίας που υπηρετούν.

Είναι επικίνδυνοι επειδή είναι αδίστακτοι, μοχθηροί, και κυρίως πρόθυμοι να εκτελέσουν χωρίς την παραμικρή συνειδησιακή αναστολή και την πιο βρόμικη, απάνθρωπη εντολή επειδή πρέπει να κάνουν την δουλειά τους.

Κοίτα τους, λοιπόν, τους μελίρρυτους και κομψεπίκομψους, τους άοπλους πολιτοφύλακες του Ναζισμού, διακριτικά όμως, σε παρακαλώ, δεν είναι καθόλου comme il faut να καρφώνεσαι, ξέρεις καλά τι σημασία δίνουν στο savoir vivre, είναι ικανοί να σε κατακεραυνώσουν επειδή πίνεις μοχίτο από λάθος ποτήρι.

Ακόμα χειρότερα, μπορεί να καταλάβουν ότι τους πήρες χαμπάρι, και τότε? Δεν θα είσαι πια καλεσμένος στα πάρτι τους.





Αρέσει σε %d bloggers: