Archive for the ‘CyberView’ Category

Πάνε μήνες που έχω να εμφανιστώ εδώ και, νομίζζω οφείλω μία εξήγηση στους λίγους πια αναγνώστες που επισκέπτονται το ιστολόγιο. Οι πιο «κοντνοί» έχουν προσέξει ότι, κάνω κάποιες αναρτήσεις στο φ/β και στο τουϊτερ κι’ ο λόγος είναι ότι, η επαφή με την επικαιρότητα είναι πιο άμεση όχι πως αυτό σημαίνει ότι, τα σχόλια μου την επηρεάζουν

Η «αορατότητα» μου είναι πλέον δεδομένη όπως και το γεγονός ότι, για τα ιδιοτελή άτομα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους  στους εργολάβους της ενημέρωσης, τους εφοπλιστές και τα κομματικά «κρατικά» μέσα ενημέρωσης άτομα σαν εμένα και καμιά 100η άλλους στην Ελληνίτσα, δεν έχουν στον «ήλιο μοίρα»

Μία απ’ τις αιτίες γι’ αυτό το σημείωμα είναι ότι, προχτές έπεσα κατά τύχη πάνω σ’ αυτό το σύστημα που αποκαλείται TEDX. Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι δημιουργοί του, από που χρηματοδοτείται και πως κάνει τις επιλογές του -όταν προσκαλεί ανθρώπους

Αυτό που διαπίστωσα, κάνοντας μία μικρή έρευνα είναι ότι, το Ίδρυμα(;) πάσχει από αστιγματισμό ή έχει εντολή να «εξαφανίσει» κάποιους απ’ τους καταλόγους του αλλιώς δεν εξηγείται πως, χρόνια τώρα κανείς τους δεν «ανακάλυψε» τι πέτυχαν οι Τεχνικές Εκδόσεις στον ειδικό περιοδικό Τύπο και, αν θέλετε, και ο ιδρυτής τους

Δεν «γκρινιάζω» απλά διαπιστώνω πως αν δεν είσαι αρεστός στον Αόρατο Μαέστρο γίνεσαι αόρατος, μηδενίζεσαι, χάνεσαι

Το αναφέρω μόνο σαν παράδειγμα και τίποτα άλλο γιατί, αν αυτοί με έχουν μία εγώ τους έχω 100 γι’ αυτό πάμε πάρα κάτω

Είναι πολλοί που μου ζητάνε να αναφερθώ ή να γράψω ένα βιβλίο για τα 36 χρόνια που είχα τις Τεχνικές Εκδόσεις. Απάντησα (και εξακολουθώ) ότι, το να πω την ιστορία (μου) δεν έχει καμία αξία. Αν κάποιοι νομίζουν ότι, κάτι κάναμε έπρεπε να μ’ έχουν ρωτήσει, να με έχουν καλέσει σε κάποια εκπομπή, να έχουν ζητήσει μία συνέντευξη

Αυτό δεν έγινε (εκτός από 1-2 φορές δεκαετίες πριν) άρα μάλλον μόνο …εγώ νομίζω πως κάτι έκανα και κανείς άλλος άρα, εκείνοι έχουν δίκιο κι’ εγώ άδικο

Καμιά φορά λέω να αναφερθώ στις εκατοντάδες πρωτιές που είχαμε στον περιοδικό και ηλεκτρονικό Τύπο αλλά, χαμογελάω και σταματάω. Ποιος ενδιαφέρεται γι’ αυτά σε μία χώρα που, «πρώτο τραπέζι πίστα» έχουν τα ούγκανα της «ενημέρωσης» που συμπεριφέρονται σαν παγόνια επιδεικνύοντας (χωρίς να το καταλαβαίνουν) την μνημειώδη αγραμματοσύνη και «βλαχιά» τους

Μετά είναι και ο διαρκής εξευτελισμός που δέχομαι από μία ουροτράπεζα η οποία, χωρίς να με ενημερώσει για 15 ολόκληρα χρόνια μου κόλλησε (έναΣαββάτο ένα κωλόχαρτο στη πόρτα που έλεγε ότι, αν δεν πληρώσω ένα ποσό που όφελε να καταβάλει αυτός που ψώνισε τις Τ.Ε ,θα βγάλει το σπίτι μου σε …πλειστηριασμό!

Και τ’ αυτοκίνητα, λένε κάποιοι, Γιατί δεν «γράφεις γι’ αυτοκίνητα»;

Θα αστειεύονται βέβαια

Δεν επιτρέπεται να πω που έχω εγγεγραμμένες τις βαμμένες λαμαρίνες με τα «βαθουλώματα» και τα «ψυγεία» που θυμίζουν τεκτονικούς ναούς. Οι παλιοί αναγνώστες ξέρουν σε ποιο σημείο «δεν πιάνει μελάνι» 

Κυκλοφορώ μ’ ένα «Μπλιάχ 1500» για να μη βρέχομαι και να μη σκάω στη ζέστη το καλοκαίρι κι’ απ’ εκεί και πέρα το απόλυτο Μηδέν

Και η ιστορία; Οι 4ΤΡΟΧΟΙ; Η ΠΤΗΣΗ; Ο ΗΧΟΣ; Το Ταξιδεύοντας», το RAM, ο Εν Λευκώ, η Τεχνόπολις και τα άλλα 100; 

Αυτά ανήκουν στο παρελθόν και, πιστέψετε με, δεν θέλω να τ’ αγγίξω γιατί, αν το κάνω θα πρέπει να μιλήσω για τους Ηθικούς αλλά, αν το κάνω θα πρέπει ν’ αναφέρω και τους κακοποιούς, τους λωποδύτες, τα φίδια, τα golden boys (που ευτυχώς απάλλαξαν τον πλανήτη απ’ την παρουσία τους) και τις ψωνάρες του life style που, αν τις αναφέρω τους δίνω αξία

Τέλος μη ξεχνάτε ότι, στον Ιστό είναι αναρτημένα πάνω από 20.000 άρθρα από περιοδικά, εφημερίδες και ηλεκτρονικές «στήλες» 

Αν κάποιος επιθυμεί να δει τι έγραφα πριν 20-30 χρόνια τι πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο ας βάλουν το θέμα στα «ψαχτήρια» και θα δουν

 

 

 

Θα μπορούσα να κοιτάζω προς το μέλλον αν είχα γεννηθεί το 2080 που, η τεχνολογία ανακατασκευής cyborg (κυβερνοοργανισμών) θα έχει εξελιχθεί. Το 2150 δλδ θα πήγαινα σ’ ένα «συνεργείο» και θα άλλαζα τα φθαρμένα εξαρτήματα (καρδιά, αρτηρίες, στομάχι, ότι) με καινούργια made in China, Japan διά να μην είπω Italyκαι κατηγορηθώ σαν «ιταλόφιλος»

Ναι. Με αυτόν το τρόπο θα αγόραζα μία αθανασία περιορισμένης χρήσεως κάτι που, αν το επιχειρούσα το 2250, θα αγόραζα κάτι πιο μόνιμο ήτοι ζωή 300-400 ετών οπότε και θα μπορούσα να κάνω όνειρα για το μέλλον –μου, όπως λέει και ο TUS στο τραγούδι «Πρώτος στο Σχολείο»

μελαγχολία

Το παραπάνω το είδα χθες αλλά νομίζω «ταιριάζει κουτί» και ενισχύει και την άποψη που υποστηρίζω εδώ και 40 χρόνια ότι, ο θάνατος είναι ένα άχρηστο μηχανικό λάθος

Πολλοί θα πουν ότι, η αθανασία είναι χειρότερη αλλά, ας μου επιτρέψουν να διαφωνήσω. Η, έστω και «περιορισμένη» αθανασία (200-400 χρόνια) είναι «καλύτερη» απ’ τον φαινομενικό θάνατο. Με ολίγα χρήματα και πολύ χιούμορ θα μπορεί κάποιος να κάνει ένα ταξίδι στον Άρη, να πάει στην Δήμητρα, να επισκεφθεί τον Σείριο κ.ο.κ

Ας μην είμαστε λοιπόν …μίζεροι και το μόνο που να μας ενδιαφέρει να είναι η «επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης για το χρέος»

Τι θέλω να πω; Μόνο ότι, πρέπει να έχεις πολλά χρόνια μπροστά σου για να τα βγάλεις πέρα με τον  παρόν σου, ιδιαίτερα όταν αυτό (το παρόν) είναι σαν αυτό που ζούμε τελευταία

Προσοχή! Μ’ αυτό δεν θέλω να πω ότι, ως Παλαιός που Έχει Δει Πολλά στη Ζωή, διαφωνώ με το τρόπο που ο Κομαντάντε AlChip, ο «Γιάνης», ο Σταθάκης και ο Mr Magoo διαχειρίζονται την υπόθεση του χρέους

Δεκαετίες τώρα λέω/γράφω ότι υπεύθυνοι για το πολιτικό-οικονομικό έγκλημα δεν είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν, ας πούμε, σ’ ένα χωριό της ορεινής Ναυπακτίας αλλά, τα anime που κυβέρνησαν απ’ το 74 και δώθε, τα οποία και τίναξαν στον αέρα μία χώρα για να εκλεγούν/επανεκλεγούν, να κάνουν τα θελήματα των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και «βαρόνων» της πιο χυδαίας διαπλοκής στον «δυτικό»:κόσμο -αν δεχτούμε ότι η Ελλάδα ανήκει στην Δύση

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι, αυτά τα καρτούν εξελέγησαν απ’ τον «Ελληνα Λαό» (όπως τον αποκάλεσε ο Γεώργιος ο 2ος Παπανδρέου ο 3ος) αλλά, για 50η φορά θα επαναλάβω ότι, κάνουν λάθος! Δεν ήταν ο Ελληνικός λαός που τους εξέλεξε αλλά, το σύστημα αξιών που, οι συγκεκριμένοι τύποι έχτισαν τούβλο-τούβλο

Να το κάνω «λιανά». Ποιά άτομα/συμφέροντα  παίρνουν και πως τις τηλεοπτικές συχνότητες; Τι είδους «πρόγραμμα» και ποια συμφέροντα υπηρετούν; Ποια παραδείγματα και ποιο life style προβάλουν; Πως και με ποια πρότυπα μεγαλώνουν τα παιδιά στην ορεινή Ναυπακτία, στα Κάτω Πατήσια, στο Περιστέρι, στο Παγκράτι, παντού; Πότε ήταν ή τελευταία φορά που είδατε στα κανάλια των συγκεκριμένων να προβάλλονται σοβαροί, δημιουργικοί και παραγωγικοί άνθρωποι; Θα πρέπει να ανατρέξετε στο πολύ μακρινό παρελθόν που, η εμφάνιση της τηλεόρασης τους έκανε να αντιδρούν σαν τους παλαιούς ιθαγενείς που έβλεπαν αεροπλάνο για πρώτη φορά

dorabak-xristoforakos-karamanlis

Αυτοί αποτέλεσαν τους «υπηρέτες» του συστήματος «αξιών» που έκανε τον λαό να εκλέγει, με 48(;)% άτομα σαν κάποια απ’ τα «νούμερα» που κυβέρνησαν τη χώρα

Και, ήταν αυτά που έμαθαν τον «Έλληνα λαό» να συμπεριφέρεται σαν κατακτητής στην ίδια του την  χώρα. Δεν φταίνε λοιπόν τα 12χρονα για τον τρόπο που μεγλώνουν, τα πράγματα που μαθαίνουν, τα πρότυπα που ακολουθούν αλλά, αυτοί που έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να αποφασίζουν και την δυνατότητα να την μεταβιβάζουν σε επιχειρηματικά και μορφωτικά «σκουπίδια»

coyote.blast

Να ‘μαι λοιπόν το 2015 να παρακολουθώ ακόμα ένα «δράμα» της (σχεδόν) 200χρονης ιστορίας μας και, λόγω έλλειψης μέσων (τεχνολογικών) να μη μπορώ να επηρεάσω τις εξελίξεις μια και, η ώρα της 2ης Παραίτησης πλησιάζει! Άλλοστε, τι έχει να πει ένας άνθρωπος που, σε μισό αιώνα δημοσιογραφικής και εκδοτικής παρουσίας, δεν κατάφερε να κάνει ούτε ένα Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας, προφανώς επειδή δεν είχε συγγενή «κοντά» σε πολιτειακό παράγοντα ή δεν συναγελάστηκε με μεγαλοπαράγοντα, μεγαλοεπιχειρηματία, μεγαλοδιαπλεκόμενο, μεγαλομαλάκα

Looking for a answer

Looking for a answer

Μία ζωή λάθη λοιπόν τα οποία πλήρωσε (και πληρώνει) ακριβά αλλά (μονολογεί): δεν βαριέσαι. Η υγεία του είναι σχετικά καλή, ακόμα καβαλάει μοτοσικλέτα, πετάει που και που ανεμόπτερα άρα, δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι το 2200. Μπορεί να φυλάξει λίγο DNA, να «πεθάνει» και, το 2250 να επανέλθει στη «ζωή» μέσω της τεχνικής του reverse engineering και, που ξέρετε, να γίνει ένας φίλης, ένας άδωνις, μία ντόρα, μία μακρή, κάτι βρε αδελφέ…

Θα επανέλθω…

Επειδή, στη χώρα της αέναης αλλαγής, εκσυγχρονισμού, επανίδρυσης, μεταρρύθμισης, 1ης φοράς κ.α. όσο τα πράγματα αλλάζουν τόσο ίδια μένουν αναδημοσιεύω ακόμα μία ιστορία απ’ την Κρύπτη. Αυτή τη φορά από την διαδικτυακή μου στήλη «Cyber View» στις 2 Φεβρουαρίου του 2000. Σημειώστε ότι, ο ανταγωνισμός μας στο idernet ήταν ακόμα στα …δέντρα._Κ.Κ.

************************************

Δεν μπορεί. Κάποιοι στη Νέα οικονομία θα θυμούνται μία παροιμία της παλιάς. Την έλεγε η γιαγιά, το απειλούμενο με εξαφάνιση (στα ΚΑΠΗ) είδος που σπάνια συναντάται στις βίλες των νεόπλουτων μπούρτζων.

«Άλλαξε ο Μανολιός κι’ έβαλε τα ρούχα αλλιώς» που σημαίνει ότι, τίποτα δεν άλλαξε ή, μάλλον, η «μη αλλαγή» (για να θυμηθούμε τα greeklish του μακαρίτη Ανδρέα) είναι τόσο εμφανής ώστε κανείς να μη της δίνει σημασία

Που άλλαξε ο Μανολιός;

Μα στο Αιγαίο όπου, αν θυμάστε «δεν παραχωρούσαμε σπιθαμή, αλλά και δεν διεκδικούσαμε μέτρο»

Αυτά πάνε αγύριστο μαζί με το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα (άλλη πομφόλυγα κι’ αυτή που στοίχισε στον φορολογούμενο μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και για την αγορά των S300). Αναρωτιέμαι που εξαφανίστηκαν αυτά τα θέατρα αφού, εδώ και λίγες ημέρες, το αρχιπέλαγος έπαψε να αποτελεί «ελληνική λίμνη», όπως χρόνια έλεγε η Άγκυρα, και μεταβλήθηκε σε νατοϊκή

Με μία απόφαση που θα ζήλευε ο Μακιαβέλι οι Τούρκοι πιλότοι που «εισέρχονται» στο ελληνικό FIR δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσεως στην ελληνική Πολιτική Αεροπορία, αλλά στον διοικητή των αεροπορικών δυνάμεων της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ που έχει εγκατασταθεί στο ΑΤΑ στη Λάρισα.

Αυτό σημαίνει διάφορα σοβαρότερο από τα οποία είναι ότι, επιτέλους λύθηκε (για τη Τουρκία) το πρόβλημα του Αιγαίου στο οποίο μπορεί να πετάει υποβάλλοντας σχέδια πτήσεων στον εκάστοτε διοικητή του στρατηγείου της Λάρισας

Κάποιοι θα πουν ότι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο όταν λαβαίνουν χώρα νατοϊκές ασκήσεις και θα συμφωνήσω

Επειδή όμως νατοϊκές ασκήσεις μπορεί να γίνονται και μία φορά το μήνα σημαίνει ότι, μέσω του Μανολιού (ΝΑΤΟ), οι τούρκοι πιλότοι, στρατηγοί και πολιτικοί θα «συνηθίσουν» να πετάνε και εκτός ασκήσεων. Στη περίπτωση αυτή πιστεύω ότι κάθε άλλο παρά πολιτικά ορθό είναι η Ελλάδα να προβαίνει σε αναχαιτίσεις που, εκτός του ότι θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον, και τρομάζουν τα πουλιά και τα ψάρια του αρχιπελάγους, υπάρχει ο κίνδυνος οι χειριστές να κάνουν, όπως έγραψε ένας άσχετος, «επικίνδυνους ελιγμούς» και να πέσουν επάνω σε κανένα σπίτι

Ηθικό συμπέρασμα: Η Ελλάδα, ως τμήμα της Ευρώπης, επαρχία των Βρυξελών και καπετα-νάτο δεν διεκδικεί πλέον τίποτα και δεν παραδίδει τίποτα (μια και δεν έχει μείνει τίποτα να παραδοθεί)

Μ’ αυτό δεν θέλω να υποτιμήσω τη προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας να φέρει ειρήνη στο τόπο και κάλμα στο Αιγαίο, αλλά μόνο να πω ότι, όπως η Παλιά Οικονομία έτσι και η Παλιά Εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η χώρα έχει μπει στη Νέα Οικονομία και στη Νέα Τάξη Πραγμάτων και, απ’ εδώ και πέρα η Ζωή Μας Γελά Ευτυχισμένα. Τώρα, το γιατί μερικοί πιτσιρικάδες επιλέγουν να γίνουν χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας και να δώσουν και τη ζωή τους αν χρειαστεί για να υπερασπίσουν τη πατρίδα αυτό είναι μία άλλη ιστορία που δεν τολμώ πλέον να θίξω γιατί μπορεί και να με κατηγορήσουν ότι υποθάλπω την αστάθεια στο Αιγαίο και αλλού

σημείωση του 2015

Γιατί η χώρα με την «υπερήφανη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» χρειάζεται ακόμα μία βάση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο; Η Σούδα τι είναι; Βάση του Βλάντιμιρ;

Πρώτα με τα προσωπικά. Πάντα έτσι ήταν άλλωστε. Απ’ το 1970 που ξεκίνησα το ταξίδι με τις Τεχνικές Εκδόσεις, τους 4Τ και τα άλλα …20 περιοδικά μέχρι το 2006 που, λόγω των δικών λαθεμένων επιλογών όλα τινάχτηκαν στο αέρα και, η όποια προσπάθεια έκανα για να ξεφύγω απ’ τα σκουπίδια της Ισχυρής Ελλάδας, της Επανίδρυσης και όλων των θεατρικών επιθεωρήσεων που ανέβηκαν από τότε, κατάληξε στη πώληση της σε αυτό που μαχόμουν σε όλη την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, στο επαρχιώτικο …life style! 

Τους τελευταίους 6-7 μήνες λοιπόν βρήκα πολλές δικαιολογίες για να αποφύγω τον -εκτενή- σχολιασμό των όσων συμβαίνουν στη χώρα. Μια-δύο ήταν αληθινές. Η ασθένεια της πολυμυαλγίας π.χ. Που εξαφανίστηκε όπως εμφανίστηκε: ξαφνικά. Τώρα είμαι καλά. Ανεβαίνω πάλι στη μοτοσικλέτα, πετάω (με τους νεότερους) τ’ ανεμόπτερα της Λέσχης μας και, έχω και τύψεις που εγκατέλειψα τα δύο μου ιστολόγια, αυτό και το http://www.meta4four.gr, το δεύτερο λόγω της πολυπλοκότητας του

Οδηγώντας προς το αεροδρόμιο Δεκέλειας στο ράδιο του tri-b(*) (έτσι αποκαλώ το «αυτοκίνητο» που, πριν 3 μήνες, εισέβαλε στη ζωή μου), άκουσα (στον ΣΚΑΙ) συνέντευξη του Καθηγητή Αδαμάντιου Παπελάση και διαπίστωσα πως, …δεν είμαι μόνος στη ζωή. Ανάμεσα σε άλλα, τα οποία γράφω τα τελευταία 45 χρόνια, ο Καθηγητής χαρακτήρισε τον Γεώργιο τον 2ο, Παπανδρέου τον 3ο ή «Μεγάλο Στοχαστή» ή Forest GAP ή ότι σας κάνει κέφι, άτομο ανίκανο με ταραγμένο ψυχισμό που δεν άφησε πίσω τίποτα εκτός από Μνημόνια. Είπε πολλές αλήθειες για το πολιτικό «δυναμικό» που οδήγησε τη χώρα στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, χαρακτήρισε τον τιτανογίγαντα Benny de Shrek κενό περιεχομένου και μ’ έκανε να πιστέψω πως υπάρχει ακόμα ελπίδα. Αν θέλετε να ακούσετε την συνέντευξη του στη Σία Κοσιώνη google it. Αξίζει     

Τι άλλο; Σιωπή. Οι μέρες περνάνε χωρίς να το καταλάβω. Σήμερα Κυριακή και μετά η εβδομάδα με αστυνομικούς να κολλάνε στη πόρτα προσκλήσεις για δικαστήρια με ανθρώπους που δεν γνωρίζω τα ονόματα, κατάλοιπα της …χρηστής διοίκησης των Τ.Ε απ’ τα κοινωνικά και οικονομικά σκουπίδια που αγόρασαν την εταιρία. Γιατί; Διότι, ένας από τους όρους της εξαγοράς ήταν πως θα είμαι «πρόεδρος» του Δ.Σ μια και, χωρίς την ιστορία μου τα σκουπίδια θα πήγαιναν στον πάτο. Ως «πρόεδρος» λοιπόν ξευτιλίζομαι πάλι και πάλι καταβάλλοντας σημαντικά ποσά στους δικηγόρους για να αποδείξουν ότι δεν είμαι ελέφαντας αλλά, πάλι, μόνο απ’ την αστεία πλευρά μπορεί να δει κανείς την κατάληξη της επαγγελματικής μου ζωής. Αν το (καλό)σκεφτείτε θα δείτε ότι, δεν θα μπορούσε να γινόναν διαφορετικά. Ο τρόπος που σκεπτόμουν, ενεργούσα και ζούσα προκαλούσε τo μέλλον που περιγράφω.

Πάμε παρακάτω. Αναφέρθηκα στον Αδαμάντιο που είχα τη τιμή να γνωρίσω από κοντά και, μία-δύο φορές να με καλέσει στο σπίτι του. Όπως είπα είχα δίκιο για τον Αθλητή με την βερμούδα και το «ενεργειακό» βραχιολάκι. Δίκιο όμως είχα και για τον κύρ(γ)ιο Φώτη της The Mar ο οποίος ναι μεν παραιτήθηκε αλλά, όχι εντελώς κάτι σαν ολίγον έγκυος όπως λέμε. Η (ερασιτεχνική) ενασχόληση με την «επιστήμη» της Φυσιογνωμικής με έχει βοηθήσει να «δω» μήνες ίσως και χρόνια πριν το εσωτερικό ενός ατόμου. Κανένα απ’ τα σχόλια για τον  Μεγάλο Στοχαστή, τον κύρ(γ)ιο Φώτη, τον Σρεκ, τον  Γκολντενεϊδη, το Gollum de Place de Bidet και άλλα εκτοπλάσματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν ήταν/είναι τυχαίο. Τι είναι αυτό που κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει όταν μελετάει τα χαρακτηριστικά προσωπικοτήτων όπως οι: Kyr e Akou, Stra Tu Li, Gramma Ti Kaki, Kir-Kou Jr, The O Doraki, Dou-Rou, Ka-Mi-Ni, Mi Ha Lo-Lia Kou, Den-Dia, Ka-Psi  και άλλων πρωταγωνιστών της non stop παράστασης του Hellenic Muppet Show; Το ένα πάσχει από δυσκοιλιότητα. Το άλλο από στομαχικές διαταραχές. Κάποια από κατάποση μαγκούρας. Ορισμένα είναι υστερικά. Μία από διχασμό. Άλλη από ανδρογυνισμό. Όλα από κομματικές και, όπως τις αποκαλούν, «πολιτικές» αγκυλώσεις

Πάρτε παράδειγμα τη «συζήτηση» για την κέντρο-αριστερά. Απ’ τα χαράματα μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα φριχτά, μικρομεσαία άτομα απαντούν σε ερωτήσεις (επιπέδου λεξιλογίου σκύλου), σε ερωτήσεις δαιμόνιων ρεπόρτερ που, γελάνε συνεχώς κακαρίζοντας για το μέλλον της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης» λες κι’ αυτό είναι το υπ’ αριθμ 1 ζητούμενο για να περάσει η χώρα στην εποχή της  

Πάλι Κυριακή λοιπόν και, η κύρτωση στη Χορδή τείνει προς την ευθεία και αυτό σημαίνει ότι, το μηχανικό λάθος για το οποίο έχω μιλήσει 3 δεκαετίες πριν, με πλησιάζει. Θάνατο το λένε το λάθος αλλά, δεν τον υπολογίζω ή φοβάμαι αφού όλα είναι Πληροφορία που δεν χάνεται. Κάπου μεσα στο Πλέγμα θα «χαθεί» μέχρι να βρεθεί κάποιος/κ΄’ατι να την ανακτήσει και, να ‘τος ο Duncan McLeod of Clan McLeod πίσω στη «ζωή» και τη 1η, μπορεί και 2η, ίσβς στη 3η Σταυροφορία μπορεί και στα ατέλειωτα «ταξίδια» στο Πλέγμα που, έχοντας σε φυλακισμένο στο ίδιο σημείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ταξιδεύεις στο …Σύμπαν


P101003211

Μία απ’ τις δεκάδες φωτογραφίες που τράβηξα από το εμπρός κάθισμα του Mig 25 «Foxbat» που με πήγε σε ύψος 87.000 ποδών πάνω απ’ τη Γη. Τη φυλάω στο αρχείο, στην καρδιά, στο νου σαν ένα απ’ τα διαμάντια της ζωής μου. Βλεπετε το μαύρο του διαστήματος, την ατμόσφαιρα και, βέβαια, την καμπυλότητα του πλανήτη

Οι παλιότεροι ξέρουν τη σχέση μου με την λογοτεχνία και τον κινηματογράφο της αποκαλούμενης «επιστημονικής φαντασίας». Από τότε που διάβασα το «Απ’ τη Γη στη Σελήνη», το «20.000 λεύγες υπό την θάλασσα» και άλλα βιβλία, κλασικά εικονογραφημένα και ένας θεός ξέρει τι άλλο πιάστηκα στ’ αγκίστρι σε βαθμό που έκανα το παν για να λάβω μέρος στο αμερικάνικο ή (τότε) στο Σοβιετικό διαστημικό πρόγραμμα. Επιστολές στη NASA για το, επίσης τότε, «Civilian Space Flight Participent Program», επιστολή και επίσκεψη στον Αμερικανό πρεσβευτή στην Αθήνα (Μπέρνς ή Μάϊλς δεν θυμάμαι) για να παρουσιάσω την υπόθεση μου, άλλο αίτημα στον (τότε) πρεσβευτή της ΕΣΣΔ ο οποίος, οφείλω να πω, με δέχτηκε στη πρεσβεία στο Ψυχικό, άκουσε το αίτημα μου, το έστειλε στη Σοβιετική Υπηρεσία διαστήματος και …απάντησε! Γραπτά. Έστειλα την απάντηση στην τότε γραμματέα του Ανδρέα Παπανδρέου, Κα Κοκκόλα η οποία απάντησε πως «ο πρόεδρος θα το δώσει στους συμβούλους του», προφανώς όρμησε ο κάλαθος και το κατάπιε ούτε καν  Γείτονας ή Κατσιφάρας δεν ήμουν για να μου δώσει σημασία ο Πρόεδρος

Δεν το ΄βαλα κάτω. Πήγα δύο φορές στο Ζουκόφσκι, μπήκα στον και τις δύο Επιταχυντή, μου είπαν ότι, είχα (από παιδί) ένα πρόβλημα στη καρδιά, καλύτερα να το ξεχάσω αλλά δεν! Μίλησα με τον Θόδωρο Γιουρτσινίκιν-Γραμματικόπουλο που, μόλις προχτές επέστρεψε από ένα ακόμα ταξίδι στον ISS, γύρισα στην Αθήνα, είπε στον Gollun de Bidet την ιδέα του Θόδωρου να πάνε δύο Έλληνες κοσμοναύτες που θα λέγονταν Αργοναύτες στον ISS να κηρύξουν απ’ εκεί την έναρξη των Ολυμπιακών, το Gollum με κοίταξε μέσα απ’ τις κουμπότρυπες του και με ρώτησε: «όταν θα πάτε εκεί επάνω κ. Καββαθά τι θα κάνετε;». Παρά λίγο να του πω τι, άνοιξα τη πόρτα και έφυγα. Την επόμενη χρονιά πήγα πάλι στο Yuri Gagarin Space Center μπήκα σε ένα Mig 25 και ανέβηκα στα 87.000 πόδια όπου είδα την καμπυλότητα του πλανήτη και το μαύρο του διαστήματος

Με όλες αυτές τις «περγαμηνές» καταλαβαίνετε ότι, οι καλές ταινίες Ε.Φ με συνεπαίρνουν. Οι καλές όμως. Από το Solaris και το Stalker του Andrei  Tarkovsky μέχρι την Οδύσσεια του Διαστήματος του Stanley Kubrick  και το πρώτο Allien Ridley Scott για να μην αναφερθώ στο κορυφαίο (για μένα) Blade Runner τού ίδιου σκηνοθέτη.

Διαβάζοντας την κριτική ενός συγκεκριμένου κυρίου (τώρα ξέρω) έκανα το λάθος να πάω. Έδωσα μάλιστα και 10 ούρο για 3D και άλλα 10 για την Σ.Κ 20! Γιατί; Διότι είμαι ευκολόπιστος για να μη πω την άλλη λέξη. Το μόνο που δεν είδα είναι,  όπως σωστά παρατήρησε η σύντροφος μου, την Σάντρα Μπούλοκ να βάζει sun lotion μετά την επιστροφή της στη Γη! Μετά από ένα διαστημικό ατύχημα η κυρία και ο κ. Νεσπρέσο βρίσκονται να αιωρούνται σε τροχιά 600 μιλίων (τι σημασία έχει;) πάνω απ’ τη Γη, έξω απ’ το ST 157 (πάλι τι σημασία έχει) όπου, για μία ώρα ανταλλάσσουν αμερικανιές αλλά, μετά αυτός χάνεται για να σωθεί εκείνη και εκείνη πρώτα μπαίνει σε ένα ρωσικό Σογιούζ, μετά σ’ ένα κινέζικο και τελικά πέφτει σε (ρηχή) θάλασσα όπου η κάψουλα βουλιάζει αλλά, αυτή βγαίνει και πιάνει το χώμα και μπαρτααααμ τίτλοι τέλους

Μη πάτε. Μη τους κάνετε τη χάρη. Φάτε τέσσερα σουβλάκια ή αντιγράψτε μία απ’ τις συνταγές «μαγειρικής» των κλώνων της τηλεόρασης

Gravity… Pull my other leg. There are bells on it too

Μόλις άκουσα ότι «μελετάται» η πιθανότητα για εθνική σύνταξη 360 ούρο. Αν γίνει αυτό τι θα απογίνει η διασκέδαση μου στα σκυλάδικα; Η «μπέμπα»; Η «μερσεντέ»; Το «καγιέ»; Πως θα ζήσω χωρίς  lady; Χωρίς κιάμο και λεπά; Χωρίς λουλουδούδες και σπασμένα πιάτα; Πώς θα μεγαλώσω τα βλαστάρια μου χωρίς «τίμπερλαν», πόλο, ολστάρ; Και τι θα γίνει με το μπακάλικο, το συνεργείο, την αντιπροσωπεία φεράτι, ζορέτι, χάρλει;

Χτες, ένας από τους ακατοίκητους που πέρασαν τη ζωή τους νομίζοντας ότι είναι κάτι άλλο, με ρώτησε αν «σήμερα θα είμαι στην εκδήλωση της ντάβινσον»

Άντε και κάνε την Πράξη σκέφτηκα να του πω αλλά, οι καλοί μου τρόποι με συγκράτησαν. Εκτός από την χυδαιότητα του γεγονότος φαντάζεστε να με έβλεπαν δίπλα στον Scavenger?

 

http://www.youtube.com/watch?v=ejorQVy3m8E

CyberView 23.03.2000 (Δεκατρία χρόνια πριν μεγαλοκοπέλες μου…)

Επιστρέφεις το βράδυ σπίτι «πτώμα» από τα προβλήματα και τις συμπεριφορές της ημέρας και ανοίγεις τη τηλεόραση. Μηχανική κίνηση, που όλοι τη κάνουν από τον άνθρωπο που εργάζεται στα έργα του δήμου μέχρι τον επιχειρηματία, τον δάσκαλο, τον επιστήμονα. Λίγοι είναι οι άνθρωποι που μπορούν να αποφύγουν το πειρασμό, να κρατήσουν κλειστό το κουτί και να ανοίξουν ένα βιβλίο ή να ξεκινήσουν μια συζήτηση με τον άνθρωπό τους –ιδιαίτερα όταν είναι πολλά χρόνια μαζί και τα θέματα έχουν εξαντληθεί. Ανοίγεις λοιπόν το κουτί και πέφτεις επάνω στον αβάσταχτο επαρχιωτισμό που εξακολουθεί να χαρακτηρίζει τα δρώμενα στη τηλεόραση, ιδιωτική και, δυστυχώς, κρατική. Από εκείνα τα αβάσταχτης σοβαροφάνειας «τοκ σόου», όπου πιτσιλωτά σακάκια με καφέ «σκατί» γραβάτες διαλέγονται με άτομα απίστευτης μετριότητας τα οποία συνήθως είναι υποψήφια για το βουλευτικό αξίωμα. Παλιά παρακολουθούσα τις συζητήσεις τους όχι για να πληροφορηθώ τις πολιτικές τους θέσεις (τις γνώριζα ή τις συμπέρανα από τα σχέδια και το χρώμα της γραβάτας, του σακακιού ή του φορέματος –αν ήταν κυρία), αλλά για να έχω υλικό για να θυμώνω. Σταμάτησα μετά από μία «συζήτηση» του Ε. Γιαννόπουλου με κάποιον στο Μάγκα. Η αυθυποβολή στο μαρτύριο έχει τα όρια της! Τα ίδια χτες. Έφτασα σπίτι με τέσσερα κιλά δηλητήριο στο αίμα, και τις προσωπικές μου ερινύες να με έχουν πάρει στο κατόπι. Κατάσταση δηλαδή που λίγο απέχει από τη …κατάρρευση που δεν έρχεται μόνο επειδή υπάρχει το χιούμορ του «θανατοποινίτη» επαγγελματία. Το χιούμορ αυτό επιτρέπει σε κάποιον που έχει βάλει (κακώς) το επάγγελμα πάνω από τη προσωπική του ζωή να κοιτάει τον εαυτό του από ψηλά (όπως ο γιατρός τον ασθενή στη χειρουργική τράπεζα) και να του λέει: «δεν πειράζει, σε λίγο καιρό θα έχεις τελειώσει έτσι κι’ αλλιώς γι’ αυτό διασκέδασε το…». Για να μη τα πολυλογώ ανοίγω τη τηλεόραση και τι βλέπω. Πρώτα εικόνες από ένα γήπεδο μπάσκετ όπου μερικές δεκάδες τρόφιμοι ΚΑΠΗ (στην ουσία ο ανθός της ελληνικής κοινωνίας) χόρευαν ταγκό, βαλς, ροκ και ζεϊμπέκικο και μία «κριτική επιτροπή» τους βαθμολογούσε για να απονείμει βραβεία. Η εικόνα ήταν φοβερή αφού, στη πραγματικότητα δεν έδειχνε τα πρόσωπα των ηλικιωμένων αλλά το σημερινό πρόσωπο της Τζουτζίας. Το πρόσωπο μιας χώρας όπου οι θάνατοι είναι περισσότεροι απ’ τις γεννήσεις, και που σε λίγα χρόνια (το 2010) δεν θα έχει πλέον νέους για να υπηρετήσουν στις Ένοπλες Δυνάμεις ούτε καν στον αποκαλούμενο «επαγγελματικό στρατό». Τεράστιο το θέμα που παρουσιάστηκε σε όλο το φρικιαστικό του μέγεθος σε ένα σημείωμα-δυναμίτη του υποστράτηγου Ε.Α. κ. Κ. Φράγκου στη χτεσινό φύλο της εφημερίδας «Τα ΝΕΑ». Σαν να μην έφταναν οι εικόνες των «ευτυχισμένων» νιάτων (από 60 και πάνω) ακολούθησαν εκείνες του απογόνου του …Βουκεφάλα. Όπως λένε και τα μαγνητόφωνα στις ειδήσεις «δεν μπορούσα να πιστέψω στα μάτια μου» μόλις αντίκρισα ένα τύπο, που παρίστανε τον αναβάτη, να βασανίζει ένα δυστυχισμένο (από την εγκατάλειψη και κακομεταχείριση) άλογο που, σύμφωνα με κάποιους «ερευνητές» (με χρήματα της Ε.Ε.;) καταγόταν από το άλογο του Μεγάλου Αλεξάνδρου! Ακόμα και στη Τζουτζίας σπάνια βλέπει κανείς αυτό το βαθμό του μορφωτικού ελλείμματος που οδηγεί σε ολισθήματα σαν αυτό. Με τα νεύρα κουρέλια, με τη καρδιά άδεια και το σώμα να τρέμει απ’ τη κούραση και τα νεύρα (από τους δύο αλήτες με το KZR που επέμεναν να «πιάνουν» μια ολόκληρη λωρίδα της Λ. Βουλιαγμένης) έπεσα για ύπνο. Σαν από αντίδραση στα όνειρα μου ήλθαν εικόνες απ’ το παρελθόν, με ωραιότερη εκείνη να διασχίζω τον Ατλαντικό σε ένα τετρακινητήριο, εμβολοφόρο DC6B με κατεύθυνση τις Η.Π.Α. Στο σκούρο μπλε του ουρανού έλαμπε ένα τεράστιο φεγγάρι με το φως του να αντανακλάται στα πιο λευκά σύννεφα που έχω δει στη ζωή μου. Κάτω ούτε ίχνος της Τζουτζίας._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

14.03.2001 Cyber View  -πουλάκια μου που κάνετε πως δεν υπάρχω._Κ.Κ

Με τρομερό ενδιαφέρον παρακολουθώ τις εξελίξεις στη πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως την αποκαλεί ο λαός-στρουθοκάμηλος ή Μακεδονία όπως την αποκαλεί ο υπόλοιπος κόσμος. Κι’ αυτό γιατί, πριν 15 περίπου χρόνια, στους 4Τ και αλλού είχα γράψει μία σειρά άρθρων για το τι μέλλει γενέσθαι σ’ αυτή την «ευαίσθητη» περιοχή των Βαλκανίων έχοντας κάποιες πληροφορίες από ανθρώπους που ήταν σε θέση να γνωρίζουν περισσότερα. Το γενικό σχέδιο τότε αναφερόταν στη δημιουργία ενός ιδιότυπου προτεκτοράτου (σαν αυτό της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου) το οποίο, μετά από μία σειρά «τυχαίων» συγκρούσεων, θα ετίθετο υπό τη κηδεμονία του ΝΑΤΟ. Κατά ένα …περίεργο τρόπο το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη απόδειξη και η επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη στη Θράκη και στην αναβάθμιση του προξενείου των ΗΠΑ (αλλά και μιας πλειάδας άλλων χωρών) στη Θεσσαλονίκη και του αλλού. Τι σχέση έχει η Fyrom με την ελληνική Μακεδονία και τη δυτική Θράκη; Φαινομενικά ουδεμία, αλλά δεν είναι κακό να έχει κανείς τα μάτια και τ’ αυτιά ανοιχτά ώστε, αν κατά «τύχη» υπάρξει κάποια (εξέλιξη) να πει στους φίλους το βράδυ «εγώ σας τα ’λεγα». Όχι βέβαια πως έχει πλέον σημασία αν κάποιος «τα ’λεγε». Τα σχέδια για την σαλαμοποίηση της περιοχής έχουν ολοκληρωθεί, οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και κανείς, πολύ περισσότερο ένας δημοσιογράφος που είχε πληροφορηθεί ή έστω «μυριστεί» τη δουλειά να μπορεί να κάνει κάτι. Η άποψη μου είναι ότι τα νότια Βαλκάνια θα αποτελέσουν ένα ενιαίο χώρο στον οποίο τον πρώτο λόγο θα έχουν οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία οι οποίες, όπως διάβασα στις εφημερίδες, αποφάσισαν να μειώσουν δραστικά τα εξοπλιστικά τους προγράμματα μια και δεν υπάρχει λόγος να μαλώνουν σε ξένο (νατοϊκό) αχυρώνα.

Τελικά, θα ρωτήσετε. Αυτό είναι καλό ή κακό; Μα και βέβαια καλό! Με μία παρόμοια «διευθέτηση» θα μπορέσουμε όλοι να ζήσουμε ειρηνικά, να αγοράσουμε Γκραν Τσέροκι, «μερσεντέ» και «ρειτζρόβερ» και να χορέψουμε τα τσιφτετέλια μας στα ελληνοτουρκικά πλέον σκυλάδικα. Σε όλα αυτά, εκτός από την επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη, πιστεύω ότι θα βοηθήσουν αποφασιστικά και άλλα δύο πράγματα α: οι επισκέψεις της λαίδης Άντζελα στην Άγκυρα και β: ο γάμος του ΛεΠα με την Χανούμ Μπουρέκ.

Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)





Αρέσει σε %d bloggers: