Η παρουσίαση έγινε το 2011 και αφορά στην «ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ Α.Ε». Σκοπός είναι να γνωστοποιήσει την ιστορία, από την ίδρυση της το 1970 μέχρι το 2006 όταν, για λόγους που αναφέρονται πιο κάτω, οι άνθρωποι που την δημιούργησαν απώλεσαν τον έλεγχο με αποτέλεσμα να «πεθάνει» και, μαζί της και οι ημιουργοί της Διαβάστε τη συνέχεια, κατεβάζοντας το συνημμένο αρχείο: ΤεχνικέςΕκδόσεις-PDFFile

Πάνε μήνες που έχω να εμφανιστώ εδώ και, νομίζζω οφείλω μία εξήγηση στους λίγους πια αναγνώστες που επισκέπτονται το ιστολόγιο. Οι πιο «κοντνοί» έχουν προσέξει ότι, κάνω κάποιες αναρτήσεις στο φ/β και στο τουϊτερ κι’ ο λόγος είναι ότι, η επαφή με την επικαιρότητα είναι πιο άμεση όχι πως αυτό σημαίνει ότι, τα σχόλια μου την επηρεάζουν

Η «αορατότητα» μου είναι πλέον δεδομένη όπως και το γεγονός ότι, για τα ιδιοτελή άτομα που προσφέρουν τις υπηρεσίες τους  στους εργολάβους της ενημέρωσης, τους εφοπλιστές και τα κομματικά «κρατικά» μέσα ενημέρωσης άτομα σαν εμένα και καμιά 100η άλλους στην Ελληνίτσα, δεν έχουν στον «ήλιο μοίρα»

Μία απ’ τις αιτίες γι’ αυτό το σημείωμα είναι ότι, προχτές έπεσα κατά τύχη πάνω σ’ αυτό το σύστημα που αποκαλείται TEDX. Δεν γνωρίζω ποιοι είναι οι δημιουργοί του, από που χρηματοδοτείται και πως κάνει τις επιλογές του -όταν προσκαλεί ανθρώπους

Αυτό που διαπίστωσα, κάνοντας μία μικρή έρευνα είναι ότι, το Ίδρυμα(;) πάσχει από αστιγματισμό ή έχει εντολή να «εξαφανίσει» κάποιους απ’ τους καταλόγους του αλλιώς δεν εξηγείται πως, χρόνια τώρα κανείς τους δεν «ανακάλυψε» τι πέτυχαν οι Τεχνικές Εκδόσεις στον ειδικό περιοδικό Τύπο και, αν θέλετε, και ο ιδρυτής τους

Δεν «γκρινιάζω» απλά διαπιστώνω πως αν δεν είσαι αρεστός στον Αόρατο Μαέστρο γίνεσαι αόρατος, μηδενίζεσαι, χάνεσαι

Το αναφέρω μόνο σαν παράδειγμα και τίποτα άλλο γιατί, αν αυτοί με έχουν μία εγώ τους έχω 100 γι’ αυτό πάμε πάρα κάτω

Είναι πολλοί που μου ζητάνε να αναφερθώ ή να γράψω ένα βιβλίο για τα 36 χρόνια που είχα τις Τεχνικές Εκδόσεις. Απάντησα (και εξακολουθώ) ότι, το να πω την ιστορία (μου) δεν έχει καμία αξία. Αν κάποιοι νομίζουν ότι, κάτι κάναμε έπρεπε να μ’ έχουν ρωτήσει, να με έχουν καλέσει σε κάποια εκπομπή, να έχουν ζητήσει μία συνέντευξη

Αυτό δεν έγινε (εκτός από 1-2 φορές δεκαετίες πριν) άρα μάλλον μόνο …εγώ νομίζω πως κάτι έκανα και κανείς άλλος άρα, εκείνοι έχουν δίκιο κι’ εγώ άδικο

Καμιά φορά λέω να αναφερθώ στις εκατοντάδες πρωτιές που είχαμε στον περιοδικό και ηλεκτρονικό Τύπο αλλά, χαμογελάω και σταματάω. Ποιος ενδιαφέρεται γι’ αυτά σε μία χώρα που, «πρώτο τραπέζι πίστα» έχουν τα ούγκανα της «ενημέρωσης» που συμπεριφέρονται σαν παγόνια επιδεικνύοντας (χωρίς να το καταλαβαίνουν) την μνημειώδη αγραμματοσύνη και «βλαχιά» τους

Μετά είναι και ο διαρκής εξευτελισμός που δέχομαι από μία ουροτράπεζα η οποία, χωρίς να με ενημερώσει για 15 ολόκληρα χρόνια μου κόλλησε (έναΣαββάτο ένα κωλόχαρτο στη πόρτα που έλεγε ότι, αν δεν πληρώσω ένα ποσό που όφελε να καταβάλει αυτός που ψώνισε τις Τ.Ε ,θα βγάλει το σπίτι μου σε …πλειστηριασμό!

Και τ’ αυτοκίνητα, λένε κάποιοι, Γιατί δεν «γράφεις γι’ αυτοκίνητα»;

Θα αστειεύονται βέβαια

Δεν επιτρέπεται να πω που έχω εγγεγραμμένες τις βαμμένες λαμαρίνες με τα «βαθουλώματα» και τα «ψυγεία» που θυμίζουν τεκτονικούς ναούς. Οι παλιοί αναγνώστες ξέρουν σε ποιο σημείο «δεν πιάνει μελάνι» 

Κυκλοφορώ μ’ ένα «Μπλιάχ 1500» για να μη βρέχομαι και να μη σκάω στη ζέστη το καλοκαίρι κι’ απ’ εκεί και πέρα το απόλυτο Μηδέν

Και η ιστορία; Οι 4ΤΡΟΧΟΙ; Η ΠΤΗΣΗ; Ο ΗΧΟΣ; Το Ταξιδεύοντας», το RAM, ο Εν Λευκώ, η Τεχνόπολις και τα άλλα 100; 

Αυτά ανήκουν στο παρελθόν και, πιστέψετε με, δεν θέλω να τ’ αγγίξω γιατί, αν το κάνω θα πρέπει να μιλήσω για τους Ηθικούς αλλά, αν το κάνω θα πρέπει ν’ αναφέρω και τους κακοποιούς, τους λωποδύτες, τα φίδια, τα golden boys (που ευτυχώς απάλλαξαν τον πλανήτη απ’ την παρουσία τους) και τις ψωνάρες του life style που, αν τις αναφέρω τους δίνω αξία

Τέλος μη ξεχνάτε ότι, στον Ιστό είναι αναρτημένα πάνω από 20.000 άρθρα από περιοδικά, εφημερίδες και ηλεκτρονικές «στήλες» 

Αν κάποιος επιθυμεί να δει τι έγραφα πριν 20-30 χρόνια τι πρόκειται να συμβεί στην Ελλάδα και στον υπόλοιπο κόσμο ας βάλουν το θέμα στα «ψαχτήρια» και θα δουν

 

 

 

 

 

Ήξερα πως θα ‘ναι δύσκολο αλλά, όχι τόσο

Το είχα γράψει σε διάφορα άρθρα πως, από τη στιγμή που κάποιος σταματήσει να εργάζεται, δημιουργεί και πολεμάει σε λίγο θα σβήσει σαν κερί στον άνεμο. Το τελευταίο έχει ισχυρή δόση «για την κακομοίρα τη μάνα μου» που σημαίνει πως, όταν το συναίσθημα μπαίνει μπροστά απ’ την λογική κάτι αρχίζει να μη πηγαίνει καλά

 Με το στροφόμετρο να έχει πέσει απ’ τις 10.000 στις 300-400 στροφές/λεπτό, κάθομαι στο κωσταλέξι παρέα με τις αναμνήσεις και τους δεκάδες τόμους των περιοδικών/έργα τέχνης που είχε βιβλιοδετήσει ο Ανδρέας Γανιάρης.

 Φίλος στα χρόνια της δημιουργίας τηλεφωνούσε ο ίδιος να θυμίσει πως πέρασε ο καιρός και πρέπει να στείλω περιοδικά σε “καλή κατάσταση” να τα «δέσει» όπως μόνο εκείνος ήξερε

 Με χοντρό μπεζ πανί και κόκκινο χρώμα για τους 4Τ, γαλάζιο για την «ΠΤΗΣΗ», μαύρο για τον «ΗΧΟ & Hi-Fi». Και τα «γράμματα» με χρυσοτυπία σε δέρμα. Κάθ’ ένας 12 ή 6 τεύχη ανάλογα με τις σελίδες του κάθε περιοδικού, γεμάτοι με την δουλειά δημοσιογράφων, φωτογράφων και τεχνικών που, οι περισσότεροι, χάθηκαν στο χρόνο αφηνωντας με μόνο να νοσταλγώ. Όμως και, επειδή όπως έχω γράψει η νοσταλγία είναι αρρωστια προσπαθώ να την αποβάλω απ’ το ιερό. Ότι έγινε-έγινε και η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται παρά μόνο ως φάρσα

Έφτιαχνα ειδικές βιβλιοθήκες, γέμισαν, τώρα αδειάζουν καθώς βάζω τις αναμνήσεις μου σε κουτιά να τις στείλω στον παλιό φίλο τον Τάκη τον Θεοχαράκη να τις φυλάξει σ’ ένα ωραίο χώρο μέχρι, όπως λέει,να  φτιάξει ένα μουσείο και μου παραχωρήσει μία γωνιά. Εκεί, όταν θα έχω φύγει, θα μπορούν όσοι θυμούνται να βλέπουν από κοντά την ιστορία των Τεχνικών Εκδόσεων

Και να ήταν μόνο οι τόμοι των περιοδικών.. Εκτός απ’ τους 4Τ, το “ΗΧΟ& HiFi”, το “ΠΤΗΣΗ & Διάστημα” το «Αναλόγιο», το «Δορυφορική TV», το «ΓΕΤΣΗ», το «Σκάφος & Θάλασσα» και άλλα που αναφέρω αλλού αν κάποιος επιθυμεί μπορεί να δει τι κάναμε στην 10ετία του ’70 και του ’80.

Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά από πολλούς «ευρωπαίους», το ξέραμε εμείς αλλά, τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ενεργούμενα έκαναν (και ακόμα κάνουν) πως δεν υπάρχουμε επειδή τους είχαμε κάνει την Πράξη απ’ όλες τις διαθέσιμες εισόδους που, στους περισσότερους ήταν περισσότερες από μία

Ακόμα και σήμερα, 46 χρόνια μετά οι, κατά δήλωση αριστεροί του ντακάπο και του φλοράλ δεν έχουν καταλάβει τι πέτυχαν τα περιοδικά των Τεχνικών Εκδόσεων μέχρι που, τραπεζικά, επιχειρηματικά και οικονομικά ξεφτίλια, πουλημένοι, αργυρώνητοι και φίδια κολοβά κατάφεραν ναγκρεμίσουν την εταιρία και να πουλήσουν τα ιμάτια της σε εκδοτικά “συγκροτήματα” που, επιπλέουν σ’ έναν ωκεανό περιτωμάτων

Αναρωτιέμαι: τι αξία έχει να αναφέρομαι στο παρελθόν;

Καμία και ντρέπομαι που, λίγο η μοναξιά, πολύ το γκρέμισμα της ζωής μου με κάνουν να τα επαναλαμβάνω.

Για καμιά ώρα κάποιο βράδυ παρακολούθησα την κοκορομαχία ανάμεσα στους Γραβάτες και στους Ανοιχτογιακάδες περιμένοντας, ο ανόητος, ν’ ακούσω κάτι για την Παιδεία, τις Επιστήμες και την Τεχνολογία, την Βιομηχανία, το Περιβάλλον…

Τίποτα οι μικρομεσαίες πορδές. Ο ένας ήθελε να κάνει νησί “αντι-Νταβός” που, “σε κυρτή γιγαντοοθόνη θα τραγουδάει η Μπιγιονσέ και η Σίρλει Μπάσι”, ο άλλος ήθελε στην Ελλάδα να επενδύσουν οι “Σείριοι” μετανάστες, ο τρίτος να καταργήσει “μ’ ένα νόμο και μία πράξη” το Μνημόνιο, κάποιος Μπαμπαγκίντα να ιδρύσει το “Νέο Κράτος”, τελειωμό δεν έχουν οι ανοησίες

Οι φωτογραφίες, τα κείμενα και οι αναμνήσεις δε με μ’ αφήνουν ήσυχο ιδιαίτερα τις νύχτες. Περιμένουν να κλείσω τα μάτια, να αρχίσει το REM,  να επιτεθούν, να αναστήσουν εικόνες που χάθηκαν, πρόσωπα που έσβησαν, εμπειρίες που συντάραξαν. Τίποτα σπουδαίο, συμβένει σε όλους, σε διαφορετική όμως κλίμακα. Αν έχεις παιδιά θυμάσαι πως ήταν μικρά, πως μεγάλωσαν, πως έκαναν οικογένειες και σ’ άφησαν μόνο να τα βλέπεις μόνο Χριστύγενα και Πάσχα. Αν όχι τότε την  έχεις, κατά κάποιο τρόπο, «πατήσει» αφού κανένα απ’ τα σκυλιά δεν μιλάει αν και, πολλές φορές, έχουν καλύτερη συμπεριφορά

 Ούτε η Λάκης, το γατί που μάζεψα πριν δέκα χρόνια έξω απ’ την  εφημερίδα, 50 γραμμάρια, έτοιμο να πεθάνει και τον μετέφερα σπίτι στην μπαγακαζιέρα της BMW, είναι καλύτερος. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να τρώει και να κυνηγάει την Ζουζού η οποία όμως πέθανε όταν έκανε το λάθος να βγεί στον κήπο και την πρόλαβε ο Μπεν ένα ημίαιμο Μαλινουά που, πιο ηλίθιο δεν γίνεται

Όταν τα ράφια αδιάσουν δεν θα ‘χω λόγο και να μένω στο κωσταλέξι. Μπορεί να μετακομίσω βόρεια να είμαι και πιο κοντά στον ψηφιακό μου “Αχέροντα” μια και, όπως λένε, η Πληροφορία δεν χάνεται αλλά αλλάζει μορφή πράγμα που σημαίνει ότι, κάποιος στο μέλλον μπορεί να με ανασύρει απ’ τα data banks και, αντιστρέφοντας το “προτσές:να με ξαναφέρει στη “ζωή”. Εδώ χαμογελάνε ή γελάνε ανάλογα πως αισθάνονται…

Μέρος ΙΙ

Τι ωραία σχόλια ήταν αυτά; Κανείς δεν βρέθηκε να πει αυτό που ο λέει ο Κ.Κ στον Duncan McLeod; Ποιος ενδιαφέρεται για τις γλυκανάλατες σου εξομολογήσεις; Εδώ ο κόσμος πεινάει, βομβαρδίζεται, εγκαταλείπει τις εστίες του, πνίγεται, καταλαμβάνει λιμάνια, εθνικές οδούς, χωράφια (δίπλα στα Σκόπια), αποθήκες Νο1 στα λιμάνια κι’ εσύ μας ζαλίζεις με τους τόμους των περιοδικών;

Και βέβαια έχει δίκιο να λέει, εγώ έχω άδικο που νομίζω αλλά, έτσι είναι φτιαγμένη αυτή η «φουρνιά» των ανθρώπων γιατί, η επόμενη, οι μετα-άνθρωποι δεν θα’χουν ίδια προβλήματα  αφού θα είναι συνδεδεμένοι με τις Μηχανές…

Θα μπορούν να επισκεφθούν το παρελθόν ή το μέλλον τους, να αλλάζουν τα δεδομένα, τα σενάρια, τις σχέσεις. Να διαγράφουν αναμνήσεις, να δημιουργούν νέες, να ταξιδεύουν στο παρελθόν και στο μέλλον ή να μένουν ακίνητοι στο παρόν για όσα χρόνια, αιώνες ή χιλιετίες επιθυμούν

Δε θα προλάβω την εποχή αλλά, να είστε σίγουροι, θα έρθει. Θα την ζήσουν τα παιδιά σας, θα επιζήσουν μόνο όσα είναι  προετοιμασμένα. Τα άλλα θα γίνουν χυλός για την Μηχανή, κάτι σαν σύγχρονο «Soylent Green»  για όσους μυημένους στην Ε.Φ απ’ τα μικράτα τους.

Θα ‘θελα; Και βέβαια ναι! Δεν είναι λίγο να μπορείς να ξεφύγεις απ’ τον Κούλη και τον Φίλη, την Κα ΜεΤαΓεμιοστά και τον άλλον που «τρώει» τα «σ». 

Καλά με το μέλλον θα πείτε… Με το παρόν τι κάνουμε; Πως θ’ αντιμετωπίσουμε το «προσφυγικό» και πως θα τελειώσει η «αξιολόγηση» για να πάρει το κρατίδιο 5.6 δις να πληρώσει δόσεις, να δώσει και κάτι στα υποκείμενα του (subjects), να μπορέσουν να πάρουν, άλλοι γαλοπούλα ελαιολάδου, άλλοι χουντάϊ, κάποιοι κίτρινες μερσεντέ GTiLEb ή κάπως, δεν είμαι πρόχειρος δεν ήμουν στη «παρουσίαση» στο Γκάζι, με τον νεκροθάφτη και την «πι-άρ» να αραδιάζει τα πλεονεκτήματα της Ύβρεως των 200.000  ούρο αλλά, κανείς δεν πταίει παρά μόνο ο γράφων που ενέγραψε αυτή την πλευρά τις ζωής στις κοχόνες του

Και μετά, και μετά ακούστηκε η απορία του πλήθους. Τι έγινε μετά;

Μετά έζησαν αυτοί καλά κι’ εμείς καλύτερα, πουλήθηκαν (τρόπος του newspeak) τα λιμάνια και τα περιφερειακά αεροδρόμια κι’ ευτυχώς δλδ γιατί, αν είχαν «διαγραφεί μ’ ένα νόμο και μία πράξη» τα σακάκια θα έμεναν στις κρεμάστρες και, στην ερώτηση του πολίτη που πάει στην ΥΠΑ, «είναι εδώ ο κ. Μπουρδούφαλος» θα ακολουθούσε η απάντηση «μόλις βγήκε… Το σακάκι του είναι εδώ» κι’ ας έχει δύο σακάκια ο κύριος ή η Κυρία που «λείπει λόγω εγκυμοσύνης»

Με λίγα λόγια όλα πάνε καλά. Το κρατίδιο του Φενγουϊκ αλλάζει γρήγορα πρόσωπο καθώς ορδές μεταναστών απ’ τον Σείριο (στον αστερισμό του Κυνός) φθάνουν στις «δαντελένιες, ηλιόλουστες παραλίες των νησιών μας», αρνούμενοι να μεταφερθούν στην «φίλη και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ» Τουρκία.  Η (τυχαία;) άρνηση κάνει τον Ερντοάν να λέει ότι, «η Ε.Ε δεν τηρεί τις υποσχέσεις της και η Τουρκία θα καταγγείλει την συμφωνία επαναπροώθησης», μικρή λεπτομέρεια, αφού είναι τμήμα του σχεδίου των σοροτρόφιμων αλλά, ποιος ενδιαφέρεται  γι’ αυτές τις λεπτομέρειες

Ποία όμως η είδηση της ημέρας;

Μα, η εκτόξευση, επιστροφή και προσνείωση(;) του πυραύλου της Space X του Elon Musk σε  μικρή πλατφόρμα στη θάλασσα, επίτευγμα των ανθρώπων της εποχής που αναφέρθηκα πιο πάνω,  που θα κάνει το ταξίδι στα άστρα εύκολο και, κυρίως, πιο οικονομικό αλλά, αυτά ανήκουν στις μανίες του Duncan McLeod του άλλου μου εαυτού από τον οποίο προσπαθώ, χωρίς επιτυχία, να απαλλαγώ

(ξανα-συνεχίζεται)

 

(συνεχίζεται)α)

Αυτό που θα διαβάσετε πιο κάτω είναι απόσπασμα από άρθρο που είχα γράψει στηνν εφημερίδα «1ο ΘΕΜΑ» 9 χρόνια πριν

Στο άρθρο μου δημοσιεύω τις θέσεις του Καθηγητή Ν. Σταύρου (που έχει φύγει απ’ τη ζωή) για το μέλλον της Χαρτόβιας

Παρακαλώ τους (νεότερους) να τις μελετήσουν γιατί, τίποτα δεν είναι τυχαίο._Κ.Κ. 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

…..Για ’μένα, η παράσταση που σπάει ταμεία είναι εκείνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Δεν χάνω ποτέ την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις δηλώσεις της υπουργού με το (μόνιμο) Χαμόγελο. Η κυρία ΥΠΕΞ χαμογελάει ακόμα και όταν ο πρόεδρος των Σκοπίων απαιτεί να αλλάξει όνομα η Ελλάδα (δεν το είπε καθαρά αλλά το υπονόησε, όταν τα τουρκικά μαχητικά περνάνε «σουβλάκι» τη Λήμνο στα 200 πόδια, και η «φίλη και γείτων» κάνει έρευνες για πετρέλαιο στο Αιγαίο.

….Σύντομα τα γεράκια της «διεθνούς κοινότητας» θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου μία κίνηση που θα έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις σε 400 περιοχές του πλανήτη συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου και το Μόνιμο Χαμόγελο δε λέει λέξη! Προφανώς δεν καταλαβαίνει (ή κάνει πως) τα στρατηγικά παιχνίδια που παίζονται στα Βαλκάνια σε μία εποχή που, όπως έχουν αποδείξει τα τηλεοπτικά σκουπίδια στην εποχή μας δεν μετράει η ουσία αλλά η εικόνα.

Σήμερα κανείς (πέρα από 100 νέους που φυλάνε Θερμοπύλες) κανείς δεν δίνει σημασία στη προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και στη προώθηση των εθνικών συμφερόντων. Σε συνεργασία με τις ελιτ της νέας παγκόσμιας τάξης, τα ΜΜΕ χαρακτηρίζουν τους ηγέτες που στηρίζουν τα εθνικά κράτη, αντιδραστικούς (βλέπε το παραλήρημά τους από τη νίκη του «ευρωπαϊστή» Τάντιτς εκλογές στη Σερβία).

Δεν έχω τη παραμικρή αμφιβολία ότι το Χαμόγελο θα συνταχθεί με τα σχέδια των ελιτ και η Ψωροκώσταινα θα γίνει (έχει ήδη γίνει) πεδίο πειραματισμού της πλέον ύπουλης «έκδοσης» του πολυπολιτισμού που δεν είναι τίποτα περισσότερο από την διάλυση των ενιαίων κοινωνιών.

Θα πείτε και μεγάλο το δίκιο σας; Ποιος πολιτικός ενδιαφέρεται γι’ αυτά όταν, σε λίγες μέρες, θα παραλάβει το νέο του «γιωταχί»;

Κοιτάξτε πίσω και θα δείτε ότι τα τελευταία 15 χρόνια η ελληνική εξωτερική πολιτική είχε σαν οδηγό ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο χωρών. Ούτε για ένα δευτερόλεπτο πρώτα ο Γιωργάκης και μετά το Χαμόγελο δεν σκέφθηκαν ότι, η Τουρκία μπορεί και να μη θέλει να γίνει μέλος της ΕΕ αφού βλέπει την προσπάθεια των αμερικανών να την κόψουν στα τρία με ανεξάρτητο Κουρδιστάν στο νότο, ηπειρωτική χώρα και «ευρωπαϊκή» Τουρκία που θα εντάξουν στην ΕΕ. Ούτε έχουν λάβει υπ’ όψη το παλιό σχέδιο για την κατακερματισμότων Bαλκάνια, έγινε η κύρια περιοχή ενός μεγάλου στρατηγικού μετασχηματισμού ως αποτέλεσμα προσχεδιασμένου κατατεμαχισμού που στοχεύει στην οικονομική ανόρθωση και σε μια εργατική δύναμη, κάτι που τελικώς οδηγεί σε υψηλού βαθμού τεχνολογικό φεουδαρχισμό όλης της περιοχής.

 

….έγραφε λοιπόν ανάμεσα σε άλλα ο Καθηγητής Σταύρου στο «ΒΗΜΑ»

«….Σε αυτό το πλαίσιο η Eλλάδα καλείται να ρίξει το «ελληνικό» χρώμα της, να μοιραστεί μαζί τους τα πλούτη τους, να ανοίξει τα σύνορά της και να διευκολύνει τον μετασχηματισμό μιας ενιαίας κοινωνίας σε ένα πολυεθνικό βαλκανικό μωσαϊκό. Ωστόσο, αντί η Eλλάδα να προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τα χειρότερα και να ελπίζει το καλύτερο, χρησιμοποίησε ως πολιτική της το στοιχείο της συμμετοχής στην EE για να επηρεάσει τη στάση της Tουρκίας και να καθησυχάσει τα made in USA δημιουργήματα των μικροσατραπών της Bαλκανικής. Eν τω μεταξύ συνεχίζεται αδιάπτωτη η διαδικασία του κατατεμαχισμού, με την ελπίδα μιας άλλης φαντασίωσης – του λεγόμενου αμερικανο-ελληνικού στρατηγικού συνεταιρισμού. Aς δούμε όμως πώς έχουν τα πράγματα.

Πρώτον, η συνεχιζόμενη διαδικασία του «μεταρρυθμιστικού Iσλάμ» υιοθέτησε ως μοντέλο το πριν από το 1912 εμπορικογενές βαλκανικό μωσαϊκό, το οποίο επιχείρησαν να αναστήσουν οι πολέμιοι της δεκαετίας του 1990 στη Γιουγκοσλαβία. Eίναι γνωστό ότι αυτό το ειδικό ιστορικό προηγούμενο βασιζόταν στους ρόλους που ανατέθηκαν στα χριστιανοορθόδοξα έθνη από τους γεωπολιτικούς μηχανισμούς εκείνης της εποχής. Aυτά τα έθνη αναμενόταν να ανοίξουν τον δρόμο για τον εξευρωπαϊσμό των Nεότουρκων. Σήμερα, κατά τον ίδιο τρόπο, τα Bαλκάνια θεωρούνται το γεωγραφικό εργαστήριο για τη νομιμοποίηση του νεο-οθωμανισμού ως περιφερειακού συστήματος, το οποίο θα μπορούσε ίσως να απαλύνει τις συνέπειες των πολιτιστικών διενέξεων, ενώ η Δύση θα επιχειρεί, με την Tουρκία οδηγό, την αναζωογόνηση της «Nέας Aνατολής». Στο μυαλό πολλών στην  Oυάσιγκτον τα Bαλκάνια προσφέρουν την καλύτερη ευκαιρία για τη δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως απόδειξη της «αρμονικής» συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.

Έτσι, στην ίδια πάντα γραμμή υποβάλλουν ερωτήματα: λ.χ., γιατί να ασχολείται η Eλλάδα με «ενοχλητικά θέματα», όπως η κυριαρχία του Aιγαίου και η αυτοδιάθεση της Kύπρου, και να κατατρύχεται από «συναισθηματισμούς» για το όνομα μιας «χώρας αποκλεισμένης από παντού που ζει με δάνειο στον χρόνο» τη στιγμή που η πριν από το 1912 Θεσσαλονίκη, με τους Έλληνες ως μειοψηφία, αποδεικνύει την αξία της πολυεθνικότητας;

Γιατί να μην αναζητήσουμε τις «παλιές καλές ημέρες»; Tο μόνο που χρειάζεται για «να γίνουν λειτουργικά» τα βαλκανο-αιγαιο-μεσανατολικά σενάρια, κατά τη γνώμη των μάνατζερ των βαλκανικών καζίνων, είναι μια γενναία ελληνική ηγεσία που θα «αντιλαμβάνεται» τον ευρύτερο χώρο, πρόθυμη να αποδεχθεί κάποιες «απροσεξίες», και η οποία θα τακτοποιήσει νέες προτεραιότητες, όπως πρώτα οι μπίζνες και τελευταίο το εθνικό συμφέρον.

«Στο μυαλό πολλών στην Oυάσιγκτον τα Bαλκάνια προσφέρονται για τη δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων και ως απόδειξη της “αρμονικής” συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.»

O κ. N. Σταύρου ήταν επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Howard της Oυάσιγκτον

Οι επισημάνσεις δικές μου

Το είδα στο ιστολόγιο του Μιχάλη Ιγνατίου
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (Α) σε χειραψία με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσαν μετά την συνάντηση που είχαν στο πρωθυπουργικό μέγαρο στην Άγκυρα, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, Andrea BonettiΟ πρωθυπουργόςΑΛΈΞΗΣ ΤΣΊΠΡΑΣ (Α) σε χειραψία με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσαν μετά την συνάντηση που είχαν στο πρωθυπουργικό μέγαρο στην Άγκυρα, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, Andrea Bonetti

Του Γιώργου Πετράκη

Με μια γενική υπόσχεση της Τουρκίας για συνεργασία στο προσφυγικό, αλλά με βολές και του ίδιου του κ. Τσιπρα από το Πρωθυπουργικό Γραφείο στην Άγκυρα εναντίον της Ευρώπης και με αρκετές αστοχίες και ατυχείς στιγμές, ολοκληρώθηκε η πολυδιαφημισμένη επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία.

Ο κ. Τσίπρας που δήλωσε υπέρμαχος της  ελληνοτουρκικής προσέγγισης και συνεργασίας, πολύ σωστα έθεσε το προσφυγικό στον Τούρκο ομόλογο του, ο οποίος όμως αντί να δεσμευθεί ότι θα κινητοποιηθεί η Τουρκία για την αντιμετώπιση των κυκλωμάτων δουλεμπόρων που στέλνουν δεκάδες ανθρώπους από τα σύνορα της Τουρκίας με την Συρία στις ακτές του Αιγαίου και τελικά στις βάρκες του θανάτου, έστρεψε κυρίως την συζήτηση στην ..ανατροπή του Ασαντ. Και περιόρισε ουσιαστικά την συζήτηση στα ανταλλάγματα που πρέπει να δοθούν στην Τουρκία για να συντηρήσει τα σχεδόν 2 εκατομμύρια προσφυγές που ζουν στο έδαφος της.

Όμως ο κ. Νταβουτογλου στις δηλώσεις του αποκάλυψε ότι σχεδιάζεται και μια τριμερής συνάντηση Τουρκίας-Γερμανίας-Ελλάδας για να συζητηθεί το πρόβλημα των προσφύγων, μια πρόταση που δεν διευκρινίστηκε τι ακριβώς περιεχόμενο θα έχει. Διότι από πρώτη ματιά δίνεται η εντύπωση ότι η Ελλάδα θα βρεθεί ανάμεσα σε μια χώρα που δεν θέλει να δεχθεί πλέον νέους πρόσφυγες (Γερμανία) και μιας άλλης χώρας που δεν θέλει να κρατήσει πια τους προσφυγές που ζουν στο έδαφος της (Τουρκία). Συγχρόνως θα πρέπει να διευκρινισθεί τι είδους συνεργασία είναι αυτή την οποία θα έχουν τα Λιμενικά Σώματα των δυο χωρών, ώστε στην πράξη να μην μετατραπεί αυτή η διαδικασία σε άτυπη κοινή εποπτεία των ελληνικών χωρικών υδάτων και του διεθνούς θαλασσιοί χώρου που εμπίπτει στην ελληνική ζώνη ευθύνης Έρευνας και Διάσωσης.

Ο κ. Τσίπρας ευγενικά απάντησε στο μειονοτικό ζήτημα που έθεσε ο κ. Νταβουτογλου, πολύ σωστα μίλησε για την ανάγκη κατάργησης των Εγγυήσεων στο Κυπριακό αλλά δυστυχώς στην επίσκεψη υπήρξαν πολλά φάλτσα και αστοχίες.

  • Δέχθηκε να παραστεί σε ένα ποδοσφαιρικό ματς εθνικών ομάδων γνωρίζοντας ότι το γήπεδο είναι μια ανέλεγκτη «μάζα». Το είχε ζήσει ο Γιώργος Παπανδρέου στο παιγινδι ΠΑΟ-Φενέρπαχτσε, αλλά κανείς δεν διδάσκεται από τα παθήματα.

Τα κασκόλ που φόρεσε ο κ.ΤΣΙΠΡΑΣ και κυριαρχούσε περισσότερο η τουρκική σημαία, κανείς δεν το προσεξε;

Και φυσικά ήταν πολύ δυσάρεστη στιγμή όταν Τούρκοι φίλαθλοι αποδοκίμασαν τον Εθνικό μας Ύμνο.

Κανείς συνεργάτης του πρωθυπουργού δεν τον προφύλαξε ώστε να μην βρεθεί, με τις γνωστες ανατολίτικες κουτοπονηριές να κάθεται δίπλα στον κ. Νταβούτογλου (αλλά σε χαμηλότερη καρέκλα) κάτω από ένα τεράστιο κάδρο με την φωτογραφία του Κεμάλ..

Αυτά αφορούν την επικοινωνία περισσότερο, γιατί οι πραγματικές αστοχίες έγιναν επί της ουσίας.

Ο κ. Τσιπρας ατυχώς επέκρινε επί τουρκικού εδάφους την Ε.Ε. λέγοντας ότι «θα πρέπει η Ε.Ε. να αναλογισθεί τις ευθύνες της» συνηγορώντας έτσι στην επιχειρηματολογία της Άγκυρας.

Ο κ.ΤΣΙΠΡΑΣ έθεσε το θέμα των παραβιάσεων, άκουσε τον κ. Νταβουτογλου να μιλά για «ενθεν  και ενθεν» παραβιάσεις και υποσχέθηκε όπως είπε να «συζητήσουν το θέμα την επομένη φορά όταν θα υπάρχουν περισσότερα στοιχεία..»

Εντελώς αψυχολόγητα ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε «ανοικτα ζητήματα» μεταξύ των δυο χωρών, αναφορά πουΑΝ δεν αποτελεί φραστικό λάθος ουσιαστικά αποτελεί αλλαγή πολιτικής της χώρας  μας, που αναγνωρίζει ως μοναδικό ανοικτό ζήτημα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

Μεγάλο φάλτσο στην συνέντευξη Τύπου ήταν η απάντηση του κ. Τσιπρα σε ερώτηση για τις ενταξιακές συνομιλίες της Τουρκίας και το βέτο που έχει θέσει η Κύπρος.

Ο έλληνας πρωθυπουργός απάντησε ότι πρέπει να ανοίξουν τα Κεφάλαια αλλά όχι να κλείσουν γρήγορα και ότι πρέπει να γίνουν αμοιβαία βήματα. «Όπου υπάρχει βούληση υπάρχει και ο τρόπος» είπε ο κ. Τσίιπρας προσθέτοντας ότι οι θέσεις της Κύπρου μπορούν να συζητηθούν στην Σύνοδο Ε.Ε.-Τουρκίας.

Η δήλωση αυτή ουσιαστικά εγκαταλείπει μόνη της την Λευκωσία που έχει δηλώσει ότι δεν θα άρει το βέτο στο άνοιγμα των Κεφαλαίων εάν δεν εκπληρωθούν προηγουμένως οι οροί που έχουν τεθεί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εντονότατη αντίδραση από τη Λευκωσία υποχρέωσε κυβερνητικές πηγές να κάνουν διευκρινιστικές δηλώσεις στην ανταποκρίτρια του ΚΥΠΕ στην Τουρκία σύμφωνα με τις οποίες η αναφορά του πρωθυπουργού ήταν …«γενική» και εννοούσε ότι υπάρχει μια διερεύνηση για άνοιγμα κεφαλαίων αλλά η θέση που ισχύει είναι ότι χωρίς εκπλήρωση των όρων δεν ανοίγουν τα Κεφάλαια.

Αλλά επισήμως άλλη ήταν η θέση που εκφράστηκε και διατυπώθηκε δημοσίως στο πλευρό του κ. Νταβουτογλου.

(α. Η στήλη επενέρχεται μετά από απαίτηση των αναγνωστών β. το κείμενο δημοσιεύτηκε σην προσωπική μου σελία στο φατσοβιβλίο)

Πολλά χρόνια πριν έγραφα ότι, ο κόσμος που ξέρουμε πλησιάζει στο τέλος, προσθέτωντας ότι δεν γνωρίζω, δεν έχω την ικανότητα να προβλέψω ή (πιο κοντά στην αλήθεια), δεν έχω το θάρρος να περιγράψω

Θα κάνω μία προσπάθεια να πω τι νομίζω ότι συμβαίνει και τι πρόκειται να ακολουθήσει χωρίς αυτό να σημαίνει ότι, οι απόψεις μου αποτελούν την μοναδική αλήθεια

Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται ότι, παρ’ ότι υπήρξα εκδότης μιας πλειάδας «καταναλωτικών» περιοδικών από τη πρώτη στιγμή έγραφα ότι, αργά ή γρήγορα ο τρόπος που ζούμε ή μας έχουν μάθει να ζούμε θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδο

Παρουσίαζα τα προϊόντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, της αεροπορικής και διαστημικής τεχνολογίας αλλά πάντα (και αυτό ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να αμφισβητήσει), έγραφα ότι, έχουν αξία μόνο όταν τα σχεδιάζεις και κατασκεύαζεις στη χώρα σου αλλιώς μοιάζουν με τα καθρεφτάκια που οι εξερευνητές του 18ου αιώνα κουνούσαν στο πρόσωπο των ιθαγενών

Το τι άκουγα δεν περιγράφεται… Γκρινιάρης, απαισιόδοξος, μίζερος που λέω «τα ίδια και τα ίδια» κλπ, κπλ. Τα έχω γράψει τόσες φορές που ντρέπομαι να τα επαναλάβω

Παρά τους χαρακτηρισμούς από τους παρακοιμώμενους της mega-δαιπλοκής, τους «ευλογημένους» κονδυλοφόρους, τους «δυσαρεστημένους» συνεργάτες και τους «Τέσσερις Κομπλεξικούς» του «χώρου», μέσα μου ήξερα πως είχα δίκιο.

Έγραφα πως, θα έλθει η ημέρα που, πρώτα η ελληνίτσα και μετά οι χώρες του αποκαλούμενου Αναπτυγμένου Κόσμου (ή Διεθνούς Κοινότητας), θα πληρώσουν την Ύβρη σε χρήμα, αίμα ή και στα δύο

Ποία η Ύβρης;

Μα, οτιδήποτε ανάμεσα στη «μερσεντέ» 500 τζι ελ αϊ και στον Πέτρο Κουκλεντέ και τα δύο έννοιες που ορίζουν την χυδαιότητα, την υπερκατάλωση, το ξεπάτωμα του περιβάλλοντα χώρου, την απληστία, το πέρα για πέρα ξευτιλισμένο Life Style.

Οι νεότεροι δεν το γνώρισαν στην χειρότερη, τσίπικη και «επαρχιακή» του μορφή όπως οι άνθρωποι της γενιάς μου και των δύο επόμενων οι παλαιότεροι όμως το έζησαν και, το βλέπετε, οι «εκπρόσωποι» του, τα κοινωνικά και μορφωτικά «σκουπίδια» που έμαθαν τη νεολαία να γρυλίζει greeklish μασώντας τσίχλα και λέγοντας ν το πιστεύω», εξακολουθούν να κατάχουν «πρώτο τραπέζι» στα πάνελ των Ντερμπεντέρηδων και των Τρεμοειδών

Αν,στους Κουκλεντέδες προσθέσουμε το κοινωνικό σκηνικό που γεννήθηκαν, άνθισαν και επέβαλαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 45 ετών τότε, έχουμε ανάγλυφο το περιβάλλον που μεγάλωσε η Ύβρης -που οδήγησε στα «μνημόνια» και στις γελοιότητες που παρακολουθούμε τον τελευταίο χρόνο

Τα πράγματα δεν ήταν/είναι τόσο άσχημα στον αναπτυγμένο κόσμο ακιβώς επειδή ήταν …αναπτυγμένος. Εκεί η Ύβρης καλυπτώταν (και καλύπεται) απ’ την παρουσία εκατοντάδων σοβαρών ΑΕΙ, από την Έρευνα και την Εξέλιξη, τα επιτεύγματα των επιστημών και της τεχνολογίας

Όμως, νομίζω πως η στιγμή έφτασε που, η Καλή πλευρά αυτού του  κόσμου πρέπει να αντιμετωπίσει την Άσχημη γιατί, αν δεν το κάνει,η πρώτη θα τον παρασύρει στην καταστροφή

Με άλλα λόγια ο αναπτυγμένος κόσμος πρέπει (γρήγορα) να βρεί ένα αφήγημα (τι απαίσια λέξη!) που θα «πουλάει» στα δισεκατμμύρια των παριών αλλιώς θα τον καταπιπιούν «της γης οι πεινασμένοι»

Οι επιθέσεις των «Τρελών του Θεού» (έτσι τους αποκαλούν οι Γάλλοι) στο «Σαρλί Εμπντό», στο ρωσσικό Ερμπας, οι εκρήξεις με τους δεκάδες νεκρούς στην Βυρητό και, την Παρασκευή, στο Παρίσι νομίζω ότι σηματοδοτούν την αρχή του τέλους αν και, κανείς δεν πρέπει να υποτιμάει «the beauty of our weapons» (θυμηθείτε το τραγούδι του L. Cohen), tα οπoιία μπορούν να εξαφανίσουν όποιον που αμφισβητεί «our way of life»

Υπάρχει άραγε έστω ένας σκεπτόμενος άνθρωπος που πιστεύει πως, αν μία νέα Συμμαχία Προθύμων βομβαρδίσει τις θέσεις του ISIS στη Συρία και στο Ιράκ, το πρόβλημα θα λυθεί; Τι ακολουθεί μετά; Ο βομβαρδισμός της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία; Της Αλ Νούσρα στην Υεμένη; Της Αλ Κάϊντα στην Μαγκρέμπ κ.ο.κ

Να είμαστε ρεαλιστές…

Η ιδεολογία του Χαλιφάτου δεν περιορίζεται εκεί αλλά, απλώνεται σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο και, μακάρι να κάνω λάθος, να λέω βλακείες, και να μην είμαι διορατικός και έξυπνος σαν τους «φιλόσοφους» που παρουσιάζονται στο Mini Chanel και τους κήρυκες των Νέων Σταυροφοριών

Με το πέρασμα των μηνών το καρκίνωμα θα μεγαλώνει αναγκάζοντας τον αναπτυγμένο κόσμο να επιτεθεί ή, έστω, να πάψει να ψωνίζει «μπεμεβέ» ή, να κάνει μερικά κλικ πίσω στα play rooms, στα ροζ  μποτάκια και στα Concour de Elegance

Ή, μπορεί και όχι και η ζωή να εξακολουθήσει να Γελάει Ευτυχισμένα. 25 Πόρσε πουλήθηκαν μέχρι στιγμής πράγμα που σημαίνει ως, μάλλον εγώ κάνω λάθος και η Ισχυρή Ελλάδα ζει και μεγαλώνει



 

(συνεχίζεται -με προσθέσεις, αφαιρέσεις ή και σιπωπή)

Εξτρα!!!
Μόλις διάβασα στο ιστοόγιο «Αντικλείδι» ένα άρθρο του Μεγάλου στοχαστή Ian McEwan

Το παραθέτω ώστε, οι αναγνώστες να έχουν πρόσβαση σε όλες τις απόψεις

***************************************

Μήνυμα από το Παρίσι

του Ian McEwan
Ο βρετανός συγγραφέας Ίαν Μακ Γιούαν, που αυτήν την περίοδο ζει στο Παρίσι, έστειλε στο Edge το ακόλουθο μέιλ σχετικά με τα χθεσινά τρομοκρατικά χτυπήματα.

Η αίρεση του θανάτου διάλεξε την πόλη της σωστά — το Παρίσι, την κοσμική πρωτεύουσα της υφηλίου, την πιο φιλόξενη και πολύχρωμη και σαγηνευτική μητρόπολη που φτιάχτηκε ποτέ. Και διάλεξε η αίρεση του θανάτου τους στόχους της στην πόλη με δαιμονική, αυτοκαταστροφική ακρίβεια — όλα όσα μισούσαν βρίσκονταν μπροστά στα μάτια τους εκείνη τη βραδιά της Παρασκευής: άνδρες και γυναίκες παρέα χαλαρά, κρασί, ελεύθερη σκέψη, γέλιο ανεκτικότητα, μουσική — άγριες και σατιρικές ροκιές και μπλουζ. Οι οπαδοί της αίρεσης ήρθαν εξοπλισμένοι με έναν πρωτόγονο μηδενισμό και ένα μίσος πέρα από οτιδήποτε μπορούμε να κατανοήσουμε. Πανοπλία τους, η ζώνη αυτοκτονίας, άποψή τους περί ιδανικής κρυψώνας, μια ενάρετη μετέπειτα ζωή, όπου δεν θα μπορεί να πάει η αστυνομία. (Ο παράδεισος των τζιχαντιστών αποδεικνύεται μια από τις χειρότερες επινοήσεις στην ιστορία του ανθρώπου: να σφάζεις και να καις σ’ αυτή τη ζωή, να αναπαύεσαι μες στο κιτς στην άλλη.)

main_900Το Παρίσι, κατάπληκτο και παραζαλισμένο, ξύπνησε σήμερα για να αναλογιστεί τις νέες συνθήκες. Όσοι χτες το βράδυ είχαμε βγει, δεν μπορούμε παρά να αναρωτιόμαστε για τα καπρίτσια της τύχης που άφησε εμάς να ζήσουμε και άλλους να πεθάνουν. Όταν ξεκινούσε το μακελειό, η γυναίκα μου κι εγώ βρισκόμασταν σε ένα αξιοπρεπές παριζιάνικο κατάστημα — μια από τις κοινοτοπίες της σχετικά καλής ζωής, από το 1845 και μετά. Στο γοητευτικό αυτό εστιατόριο στο έκτο διαμέρισμα, οι πελάτες μοιράζονται τα τραπέζια με καλοπροαίρετους αγνώστους, ντόπιους και επισκέπτες σε έναν φιλικό συνωστισμό. Κι εμείς με τα Pouilly Fume και τα filets d’hareng μας, ήμασταν μια χαρά στόχος. Η αίρεση απλώς επέλεξε το δέκατο και το ενδέκατο διαμέρισμα, ούτε δύο χιλιόμετρα πιο πέρα, κι εμείς δεν καταλάβαμε το παραμικρό.

parisΤώρα όμως ξέρουμε. Ποιες είναι αυτές οι διαφορετικές συνθήκες; Τα μέτρα ασφαλείας θα γίνουν πιο αυστηρά και το Παρίσι λιγότερο σαγηνευτικό. Η αναγκαστική διάσταση ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία θα παραμένει πρόκληση. Οι σφαίρες και οι βόμβες της αίρεσης του θανάτου θα ξανάρθουν, μπορεί εδώ, μπορεί κάπου αλλού, αυτό είναι βέβαιο. Οι πολίτες του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης, του Βερολίνου παρακολουθούν στενά, με προσοχή και ανησυχία. Τον Ιανουάριο ήμασταν όλοι μας Charlie Hebdo. Τώρα, είμαστε όλοι Παριζιάνοι, κι αυτό τουλάχιστον σε μια τόσο σκοτεινή εποχή, είναι παράγοντας περηφάνιας.

* * *

—μετάφραση για το dim/art: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου—

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Ένα ακόμα άρθρο από τις 22.03.09

Όλα πήγαιναν καλά στο «Robin in the Hood Medieval Festival» που γίνεται κάθε χρόνο στη πόλη Ελμίρα του Οντάριο μέχρι που, η ελληνική κυβέρνηση, ποινικοποίησε τη χρήση της κουκούλας. Αφού, είπαν οι πολιτικά ορθοί ντενεκέδες, το έκανε η πρώτη στον νομικό πολιτισμό Τζουτζία γιατί όχι εμείς;

Καναδοί πραίτορες εισέβαλαν στο Gibson Park και συνέλαβαν τον ηθοποιό που έπαιζε το ρόλο του Ρομπέν. Μετά στράφηκαν κατά των θεατών που ήταν ξαπλωμένοι στο γρασίδι καπνίζοντας ήρεμα τους μπάφους τους. Συνέλαβαν μουσουλμάνες με μαντήλες, ράπερς με χαμηλωμένα σκουφάκια και πιτσιρικάδες απ’ τη Φιλοθέη (η αποστάσεις είναι ενδεικτικές για την ευκολία του πονήματος) που φορούσαν hoodies πιστεύοντας ότι, το όνομά τους δεν είναι Ρούλης αλλά Eminem και 50 Cent

Η απόφαση της Τζουτζιακής κυβέρνησης δεν έφτασε μόνο μέχρι το Οντάριο αλλά και τις Βρυξέλες. Ο Επίτροπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης μάλιστα δήλωσε πως, αυτές οι προοδευτικές πολιτικές είναι απαραίτητες για να εφαρμοστούν οι νόμοι και οι πολίτες να αισθάνονται ασφαλείς στην ανασφάλεια τους

Βέβαια, ο Τζουτζιακός νόμος πρόβλεπε πως, δεν θα συλλαμβάνονταν ό λ ο ι όσοι φορούσαν κουκούλα αλλά μόνο εκείνοι που πρόβαιναν σε καταστροφές, έσπαζαν τα κεφάλαια αθώων ή χτυπούσαν το κάστρο του σερίφη του Νότινγχαμ.

Ως εκ τούτου πρώτα στην Αθήνα και μετά στην Ελμίρα δημιουργήθηκαν ομάδες ταχείας επέμβασης που είχαν σκοπό να παρατηρούν (ασκαρδαμυκτί) πολίτες, καλλιτέχνες, μειράκια και σπουδαστές που φορούσαν κουκούλες

Η εντολές ήταν σαφείς: θα κάθονται δίπλα τους και, μόλις αντιληφθούν ότι πάνε να σπάσουν το κρύσταλλο της «μερσεντέ» να επεμβαίνουν

Οι διατάξεις του νόμο Μαρκοπουλογιαννάκη «έπιαναν» παράνομους σαν τον Ρομπέν και τους αναβάτες «παπιών» αλλά, δεν είχαν εφαρμογή στους χασισοκαλλιεργητές των Ζωνιανών, στους λωποδύτες του Χρηματιστηρίου, στους πωλητές λαθραίου πετρελαίου και, το χειρότερο: δεν έλεγε τίποτα για τους υπουργούς που έφαγαν τον αγλέουρα από τα εξοπλιστικά, το Ελ. Βεν, τα τρένα, τον «εθνικό μας αερομεταφορέα» (πριν ιδιωτικοποιηθεί), τον ΟΣΕ, το Βατοπέδιο, τη Siemens και, χίλια-δυό άλλα σκάνδαλα κι’ αυτό παρ’ όλο ότι όλοι φορούσαν κουκούλα! Η πρόταση του ΚΚΛ πάντως είναι να συλλαμβάνονται όλοι όσοι φοράνε φούτερ και μοντγκόμερι γιατί, ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβει ο τρομοκράτης στη κούτρα του._Κ.Κ.

Ο τίτλος σε εισαγωγικά γιατί, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι, υπάρχει «νερό» στον Άρη. Υφάλμυρο μεν, «νερό» δε που, όταν με το καλό άνθρωποι πατήσουν στην επιφάνεια του πλανήτη, θα μπορούν να το εκμεταλλευτούν -με τρόπο που, δεν είναι της παρούσης

Περίεργη εισαγωγή μετά από 2(;) μήνες απουσίας αν και, κάθε μέρα σχεδόν, ανεβάζω κάτι στο φατσοβιβλίο και στο τουίτερ. Έπεσα κι’ εγώ στην ανάγκη τους αφού είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να δηλώσεις πως ΔΕΝ λαβαίνεις μέρος στην παράσταση

Ποια; Μα εκείνη που παίζεται 24/30 στις τηλεοράσεις όπου, κλώνοι του ιδίου γένους επαναλαμβάνουν τα πράγματα που έλεγαν τα προηγούμενα 50 χρόνια

Η χώρα οδεύει προς την ανάπτυξη, η κυβέρνηση λαβαίνει μέτρα για την φοροδιαφυγή, ο Υπουργός Παιδείας αλλάζει το ωρολόγιο πρόγραμμα, ο ΥΠ. ΟΙΚ υπόσχεται ανάκαμψη κ.ο.κ

Προσπαθώ να θυμηθώ πότε ήταν που άκουσα κάποιον απ’ αυτούς να λέει κάτι για την πραγματική ζωή, τις τεχνικές και τις σύγχρονες μεθόδους στην εκπαίδευση και στην οικονομία που, οδηγούν μία χώρα στο μέλλον. Μάταια!

Ίδιες λέξεις, φράσεις, μανιέρες, τσιτάτα ίδιες οι γραβάτες, οι (ανοιχτοί) γιακάδες, οι τρίχες και οι «ελιές» στους (ιδρωμένους) λαιμούς των καρτουνικών χαρακτήρων

Εντάξει! Το τελευταίο χρόνο άλλαξαν με την «1η Φορά Αριστερά». Είδαμε «κυνηγετικά|» γιλέκα και ξεκούμπωτα «πόλο», μανικετόκουμπα σε πουκάμισα με ανοικτούς γιακάδες, είδαμε θηλυκά Γκόλουμ με «επαναστατικά» T-Shirts, όλη την γκάμα του κακού γούστου που καλύπτει την έλλειψη ευγένειας, παράδοσης και, βέβαια, αισθητικής

Επιμένω στην Αισθητική γιατί, δεν φεύγει απ’ το νου μία φράση, θαρρώ, του Oscar Wilde. Είπε: «τζέντλεμαν (σ.σ. και  lady) είναι εκείνος που διασχίζει την Oxford Street  χωρίς να τον προσέξει κανείς»

Θα πείτε… Εδώ ο κόσμος καίγεται, η χώρα ξάνα-μάτα καταρρέει  κι’ εσύ ομιλείς για Αισθητική;

Ναι, διότι όταν βλέπεις μία, ας πούμε γυναίκα, με μαύρο παντελόνι και καναρινί σακάκι (ή vice versa) είσαι 98% βέβαιος ότι, ο σωματότυπος που εμπεριέχουν, πάσχει από κάποια μορφής διαταραχής προσωπικότητας. Όταν, λίγο μέρες μετά, από ενέργειες, πράξεις και, κυρίως, εκφορά λόγου διαπιστώνεις ότι, έχεις δίκιο σε κυριεύει μία άγρια χαρά  και αναζητάς περισσότερα δείγματα -για ανάλυση

Από δείγματα άλλο τίποτα! Δεν θα αναφερθώ στον άνθρωπο-αχλάδι με την τεράστια «μπάκα» και το καρό «ζιλέ». Στον ‘αλλο, με την ένρινη φωνή και τα «μελανί» απόχρωσης κουστούμια. Ούτε στον τρίτο με τα ray ban  και το φραπόγαλο . Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ snob  θα αφήσω έξω και το γελαστό παιδί με το σφυριχτό «s» και  τα αγγλικά επιπέδου Στρατηγάκη

Εκτός κάδρου θα αφήσω την γραφική που απείλησε να «γεμίσει την Ελλάδα με φουγάρα» σε μία εποχή που, τα φουγάρα, βρίσκονται σε υποχώρηση

Αξίζει όμως να αναφέρω μερικά απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αφήνοντας έξω τα Κρο Μανιόν, τα Νεάτερνταλ και τα αντίγραφα του μουσείου της Μαντάμ Τισό που βρίσκονται στην δική τους λίγκα

Κάποιοι λένε: άσε αυτά και γράψε κάτι για την ζωή σου.  Ναι; Να πω τι παραπάνω απ’ αυτά που η ίδια μου η ζωή είπε; Να γράψω για τα περιοδικά, την εταιρία, τους αγώνες, τις πτήσεις, τις αποκλειστικότητες;

Είναι γραμμένα. Και είναι ΟΛΑ στον Ιστό! Πόσες φορές πρέπει να πω ότι, χωρίς να το καταλάβω πέτυχα κάτι μοναδικό

Όλα τα άρθρα που έχω γράψει απ’ το ….1958 μέχρι τη σιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές είναι στο «Ίντερνετ»! Πως έγινε; Απλά, είχα την πρόνοια να αναθέσω την πληκτρολόγηση τους σε Η/Υ παλιά μας συνεργάτιδα (επιμελήτρια κειμένων) όταν έκανε οικογένεια και έφυγε απ’ τις Τεχνικές Εκδόσεις

Μη ρωτάτε πως θα τα βρείτε διότι είναι σα να λέτε ότι δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον Γούγλη! 

Η Ψηφιακή μου Κληρονομιά

Να ‘μαι λοιπόν στο «σύννεφο», στο cloud, στο ψηφιακό επέκεινα ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε να «ζω» για πάντα!  Οι παλιότεροι ίσως θυμάστε τι έγραφα 30 χρόνια πρίν ότι, ο θάνατος είναι ένα γελοίο μηχανικό λάθος που, σύντομα, οι επιστήμονες θ’ αντιμετωπίσουν. Μη γελάτε. Stay with me.

Αστειεύομαι αλλά, τι άλλο θέλετε να γράψω; Μήπως για την εκμετάλλευση του αεροδρόμιου Ελληνικού; Τα είπαμε. Προσφύγαμε μάλιστα στο ΣτΕ, κερδίσαμε και οι κυβερνήσεις (όλες, και εκείνες του «1η Φορά Α), μας ενέγραψαν εις τα παλαιότερα

εικόνα 1 Enfield benni-colgate Σοσιαλισμός-ή-θάνατος-170x170

Μπας και θέλετε να ομιλήσουμε για την διασύνδεση του λιμένος Πειραιώς με την Ευρώπη με σύγχρονο δίκτυο σιδηροδρόμων; Και αυτό το γράψαμε. Για την ανάπτυξη της Αεροπορικής Βιομηχανίας, των ΑΠΕ, της σύνδεσης των ΑΕΙ με την παραγωγή, την δημιουργία ενισχυμένων «βιοτεχνιών» παραγωγής ανταλλακτικών για την αυτοκινητοβιομηχανία; Και αυτά. Με κάθε δυνατή λεπτομέρεια. Όμως, όρμησε ο Κάλαθος και μας έκανε μία χαψιά

Όλα ή σχεδόν τα προτείναμε, μελετημένα και τεκμηριωμένα οι δυστυχείς και, πολλά απ’ αυτά τα κάναμε (πρώτα ελληνικά αγωνιστικά αυτοκίνητα, οχήματα που κινούνται με το ηλιακό φως, διαγωνισμοί σχεδίασης κλπ)

Και εις τον Δήμο Αθηναίων. Εκεί που σήμερα λάμπει ένα Μη Πρόσωπο και λικνίζεται άλλο με γένι τεσσάρων ημερών και bedroom eyes, τα προτείναμε αλλά εδέχθημεν φιλικό χτύπημα στον ώμο και τη φράση: «Κωστάκη δεν γίνονται αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα»

Η φωτογραφία είναι από την ταινία

Η φωτογραφία είναι από την ταινία «The Meaning of Life» των Monty Python

Πάνε μέρες που κάνω μία (ακόμα) προσπάθεια να συνεχίσω το έρμο το «βιβλίο» αλλά, δεν αποδίδει. Έχω πει γιατί. Αν γράψω για τα όσα έκανα στη ζωή μου θα είμαι υποχρεωμένος να πω ονόματα. Αν το κάνω θα χαθώ στον λαβύρινθο. Ποιόν ν’ αναφέρω ποιόν όχι, ποιο γεγονός να περιγράψω, ποιό να «ξεχάσω». Ελοχεύει ο κίνδυνος να μην αναφέρω τους καλούς, να βγάλω απ’ τον σκουπιδοντενεκέ τα μηδενικά που έγιναν γνωστά επειδή έτυχε να βρεθούν κοντά μου

Με άλλα λόγια πρέπει να πω ποιοι -εκτός από μένα- ήταν υπεύθυνοι για την καταστροφή των Τ.Ε; Ποιοι «έφαγαν» τις σάρκες της εταιρίας, εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους για να αποκτήσουν κάθε λογής υλικά και άυλα αγαθά. Μετά από ώριμη σκέψη  αποφάσισα να μη πω τίποτα για τα 36 χρόνια ελπίζοντας ότι ότι είχα να πω το «είπα» με την δουλειά μου.

Τώρα… Αν μετά από χρόνια κάποιος αποφασίσει να ερευνήσει το φαινόμενο, όπως είπα πιο πάνω, τα πάντα είναι στο Διαδίκτυο άρα σε κοινή θέα

Θα πει κάποιος. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στη ζωή σου που να είναι άξιο παρουσίασης ή σχολιασμού; Αν υπάρχει λέει! Εκατομμύρια πράγματα, γεγονότα, εμπειρίες αλλά, όλα «δεμένα» με την έκδοση των περιοδικών. Τα γεγονότα της προσωπικής μου ζωής υπάρχουν σε χιλιάδες άρθρα. Απ’ τις περιγραφές της ζωής της οικογένειας μου στην Κατοχή και τα «Δεκεμβριανά» μέχρι τις πρώτες πτήσεις με ανεμόπτερα, αεροπλάνα και ελικόπτερα και, βέβαια, εκείνες με περισσότερους από 25 τύπους μαχητικών. Όρεξη και χρόνο να ‘χει κανείς 

Επιστρέφω στα τρέχοντα… Παρακολούθησα την «τελετή» ορκωμοσίας της «νέας» κυβέρνησης και, αυτάρεσκα ομολογώ, δεν είδα ή άκουσα κάτι καινούριο.  Το αντίθετο. Παλαιότερο δεν μπορούσε να υπάρξει

Να μιλήσω για την εμφάνιση Κωνσταντοπούλου/Βούτση; Με συγχωρείτε αλλά, έχετε δει κάτι πιο αστείο; Απ’ τη μία η τεραστίων διαστάσεων τέως Πρόεδρος, να ομιλεί την οργουελική NewSpeak, απ’ τη άλλη ο κ. Βούτσης σαν εδωδιμοπώλης του παλαιού ελληνικού κινηματογράφου. Αν αυτοί (και η αισθητική που εκπέμπουν) είναι ικανοί να οδηγήσουν τη χώρα στη Νέα Εποχή αφήνω εσάς να κρίνετε

Τα φαινόμενα της αισθητικής και πολιτικής παραδοξότητας δεν περιορίζονται στα μέλη του (εναπομείναντος) κυβερνητικού σχήματος. Δεν ξέρω αν είμαι εγώ που πιστεύω ότι, τα «μεγάλα προβλήματα» της χώρας δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν απ’ το μουστάκι ενός Μεϊμαράκη, την ένρινη εκφορά λόγου ενός Γεωργιάδη ή, το dress code των κυριών Καραμανλή, Φωτίου, και άλλων οντοτήτων που εκλέχτηκαν απ’ τον (κατά τον Α. Παπανδρέου) «υπερήφανο και ανεξάρτητο Ελληνικό λαό» 

Χρυσοχοϊδης

Ίσως κάποιος πει πως υπάρχει σαφής βελτίωση αφού, στη νέα Βουλή δεν υπάρχουν χαρακτήρες που καλούν ταξί κουνώντας -νευρικά- τον δείκτη και τον μεσαίο ή άλλοι που «τρώνε» τα  «ς» και έχετε δίκιο

Τι να κάνω όμως που, δεν μπορώ να βγάλω απ’ το νου την εικόνα του Al Chip  δίπλα στον τέως πλανητάρχη ούτε να ξεχάσω ότι, «ψυχή» του event ήταν η Κα Γιάννα

benni-colgate

Όλοι έχουμε κάποιον να μας προσέχει αλλά, πειράζει που δεν καταλαβαίνω πως το «1η φορά αριστερά» κολλάει με την Κα Αγγελοπούλου; Μη δίνετε σημασία… Ο Ν.Ο.Κ (Να Ο Κανένας) πάντα σκέφτονταν παράξενα, τώρα θα σταματήσει;

(συνεχίζεται….)

Πηγή: Γιατι νικησε ο Τσιπρας;

Στη 1η σελίδα του ιστολογίου (δεξιά κάτω) υπάρχει η ενότητα «4Τροχοι Library»

Τα γραφικά και το περιεχόμενο τα έφτιαξα, 10ετίες πριν, με τα ίδια μου τα χέρια

Το 2006 η εταιρία πουλήθηκε. Για 3 χρόνια έμεινα ως «πρόεδρος» του ΔΣ διότι αυτό επέβαλε ο νέος ιδιοκτήτης 

Απ´ το 2006 και μετά δεν είχα σχέση με την διοίκηση, τα οικονομικά και το περιεχόμενο των εντύπων

Γιατί τα σημειώνω αυτά; Διότι στο link υπάρχουν άρθρα μετά το 2006. Αν το αφαιρέσω σβήνω την ιστορία από το 1970 ως το 06

Το αφήνω λοιπόν και αποφασίστε τι θα διαβάσετε…

Οι επιστήμονες του CERN ανακάλυψαν το αμνιακό υγρό μέσα στο οποίο «γεννήθηκε» ο κ. Boson de Higgs

Το παραθέτω για να «σκάσει» λίγο το χειλάκι μας καθώς περιμένουμε την ανακήρυξη του νέου Σωτήρα του Δουκάτου του Φενγουϊκ ο οποίος θα δώσει «μάχη» για να νικήσει στον «πόλεμο» κατά των «δανειστών» οι οποίοι, με την «μερσεντέ» στον κρόταφο, ανάγκασαν τον «εθνικά υπερήφανο και ανεξάρτητο λαό» να πάρει 500 δις ευρώ προκειμένου να τα κάνει «καγιέ», «πλέι ρουμ», ροζ μεζονέτες, αλιευτικά καταφύγια, «ελληνικούς» ηλεκτρονικούς υπολογιστές, σκυλάδικα, «μπέμπες», φραπόγαλα, βουλευτιά αυτοκίνητα κλπ

υ.γ

Όσοι στην είδηση διακρίνουν φαντασία, επιστημοσύνη, σοβαρότητα, ευθύνη, πρωτοπορία παρακαλούνται να έλθουν σε επαφή με τα καρτούν της πολιτικής σκηνής του Δουκάτου

http://earthsky.org/human-world/lhc-creates-liquid-from-big-bang?utm_source=EarthSky+News&utm_campaign=81a15dfcfe-EarthSky_News&utm_medium=email&utm_term=0_c643945d79-81a15dfcfe-394315965

Επόμενη σελίδα: »



Αρέσει σε %d bloggers: