Ανησυχώ και δια τον Forest Gap

Όλο και περισσότερο μου λείπει.Είδα μία φωτογραφία του στο «1ο ΘΕΜΑ» της Κυριακής να μπανιαρίζεται στο ΟΑΚΑ, τρελάθηκα με τους κοιλιακούς, μόνο κάποιος που κοιμάται ήσυχος μπορεί να τους έχει. Έφαγα και μία ζήλια ρε παιδί μου. ‘ντάξει , που λέει και το Coyote, πετάω ανεμόπτερα, αεροπλάνα και ελικόπερα, καβαλάω και τις δύο μοτοσυκλέτες αλλά, κανόε-καγιάκ δε κάνω γι’ αυτό και το προκοίλι. Τι Πρωθυπ θα γίνω χωρίς γραμμώσεις; Μα, θα πείτε… Εδώ έγινε Πρωψθυπ ο Παπα Ντάϊμος και υπάρχει ο τρόμος να γίνει ο Βένι Ζέλος και ο Αντουάν και με φοβίζω …εγώ;

Σοβαρά όμως. Ποία η απάντηση στα ερωτήματα που θέτει σε μία τόσο σοβαρή έρευνα όπως αυτή που επιχειρούν οι «Νέοι Φάκελοι»; Ποία η Λύση διάβολε; Μα, η λύση πρέπει να αναζητηθεί στους ανθρώπους που δημιούργησαν το πρόβλημα: Το Παπακωνσταντίνου «είχε τη συναίσθηση ότι η χώρα έμπαινε σε μία πολύ μεγάλη περιπέτεια». Το Σαχινίδη δεν ήταν βέβαιο τι ήθελε απλά είπε ότι, «το δεύτερο λάθος προστέθηκε στο πρώτο» (από την Ε.Ε) και μετά ο Τόμσεν είπε ότι, οι τροϊκανοί «δεν πίστευαν στα μάτια τους όταν είδαν πως λειτουργεί το Δημόσιο» και ο άλλος απ’ την Πάρο (ο ραγκούσης) διαπίστωσε ότι «τελικά την πλήρωσε ο ελληνικός λαός».

Και εγώ, ο Κώστας Καββαθάς που 40 χρόνια τώρα περιγράφω το μπάχαλο της Χαρτόβιας, το «κράτος» που δημιούργησαν οι Αλλαγή, η Επανίδρυση, οι Ακόμα Καλύτερες Μέρες, ο Εκσυγχρονισμός, ο 3ος Δρόμος προς τον Σοσιαλισμό, το Προβόπουλο, το Στεφανόπουλο, Το Παπούλια, το Καραμανλή, το Καρατζαφέρη όλος αυτός ο κόσμος των ερασιτεχνών ηθοποιών που γονάτισε τη χώρα τι ήμουν; Ούτε καν Παπα Χείλιος ρε παιδάκι μου. Ένα μηδενικό, ένα τίποτα της δημοσιογραφίας. Καλά να πάθω που είμαι Αόρατος

Υ.Γ. Γρήγορα στο MEGA. The New Great White Hope… Iannis Varvitsiotis yeaaaaaa

Κοντά το Mimis Androulakis που θέλει «φυγή πρόςν τα εμπρός και ανάπτυξη με κυβέρνηση ευρείας βάσης (το  yeaaaa όπως το λέει ο Fozzy στο «Muppet Show»

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

8 σκέψεις σχετικά με το “Ανησυχώ και δια τον Forest Gap

  1. Αυτα λετε και ολα τα gallop δεν λαμβανουν υπ’ οψιν το κομμα μας το Κ.Κ.Λ. Πρεπει να παμε για προσυνεδριο στις Καρουτες και οποιος αντξει στη σκονη να εκλεγει συνεδρος στο 24ωρο!!! Τατοι

    Μου αρέσει!

  2. Στο ΕΜΠ ειναι σε εξελιξη ενα προγραμμα κατασκευης αυτοκινητου made in Hellas by NTUA. Οι αλλοι Ελληνες που μας λεγατε τοσες 10ετιες. Θα σας στειλουν προσκληση στην επισημη παρουσιαση.

    Μου αρέσει!

  3. Δεν συμφωνώ μαζί Σας.

    Υποτίθεται πως ο τύπος σκίζεται στη γυμναστική, στο ποδήλατο και το κανώ. Μετά κάνει λέει και Σάουνα κ.τ.λ., έχει δε και ….. γυμναστή που τον πληρώνουμε 2.5000 (να’ ν καλά ο άνθρωπος και να έχει δουλειά! Εννοώ τον γυμναστή βέβαια!).

    Εσείς κ. Καββαθά που είδατε τις γραμμώσεις κ.τ.λ. κ.τ.λ. εκτός αν μας κάνετε πλάκα.

    Ο άνθρωπος έχει, όσο αφορά την φυσική του κατάσταση, τα χάλια του………

    Φαντασθείτε πως θα ήταν αν δεν τα είχε κάνει όλα αυτά;

    Μου αρέσει!

  4. ΜαστερΚαβ,μερικα μικρα συμπερασματα
    α) μαλλον βλεπεις περισσοτερη τηλεοραση απο το πρεπον(στα 5 δευτερα αλλαξα καναλι)
    β) θαυμαζω το κουραγιο σου να ακους ακομα τα επεα πτεροεντα των αλαλαζοντων κυμβαλων της μνημονιακης ολιγαρχιας(η τηλεοραση μου ειναι σε μονιμο κινδυνο να φυγει απο κανενα μπαλκονι οποτε τους ακουω,και δεν υπαρχουν λογοι να πληρωνω αθωους περαστικους που θα την δεχτουν στο κεφαλι)
    γ) ακομα χειροτερο απο την οικονομικη ενδεια ειναι ο καθημερινος υποβιβασμος της νοημοσυνης μας και ο Γκεμπελικος ανασκολοπισμος της πραγματικοτητας(επεσα πανω στον Π’κωνσταντινου και εμεινα αναυδος με το μεγεθος ξετσιπωσιας που κουβαλουν ο ιδιος κι οι ομοιοι του)
    δ) φιλος μου που εργαζεται στο καναλι των Ουρανιων (sic) Προφητων πρεπει να διεκδικει το βραβειο γκινες αντοχης (κατι εκατομμυρια πολιτων στη θεση του θα τους καρυδωναν μεσα στο στουντιο)
    ε) ο ιστορικος του μελλοντος θα παθει αποπληξια στην προσπαθεια να αναλυσει τα οσα ζουμε…

    Μου αρέσει!

    1. Ομολογώ. Ήμουν άρρωστος, προδομένος και διαλυμένος από κάθε πλευρά. Η μόνη διέξοδος ήταν να παρακολουθών τους ζωντανούς-νεκρούς στο κουτί. Σήμερα ήμουν καλύτερα. Βγήκα έξω. Προήδρευσα και στο Συμβούλιο της Ανεμολέσχης (το άλλο πέθανε εντελώς) όπου πάμε πολύ καλά, μαθαίνουμε νέους (και νέες) να πετάνε, στείλαμε 4 σολο, πήραμε κι’ ένα 18θέσιο λεωφορείο (δωρεάν της Aegean, την ευχαριστώ μαζί με τον καπετάνιο της, τον Σπύρο τον Γιαννακόπουλο που ξεκίνησε την ιστορία κι’ εγώ την τελείωσα με τα γραφειοκρατικά).
      Η ζωή μικραίνει, η ξευτίλα και η αχαριστία «πάνε σύνεφο», ψάχνω για δουλειά μια και, από την κάποτε δική μου εταιρία έχω να πληρωθώ από το 2007 ενώ άλλοι τρώνε (εν αγνοία μου) με ολόχρυσα κουτάλια αλλά, τελικά, αυτή είναι η ιστορία της ζωής μου και, εδώ που τα λέμε είμαι περήφανος που γεννήθηξκα όρτθιος και αντιμιλκώντας γιατί, φαντάζεστε να είχα γεννηθεί σκουλίκι;

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: