Άντε και ρυθμίσου!

από τον «Πιτσιρίκο»

3 Αυγ, ’10 11:45 ΠΜ

Εδώ και 5 χρόνια κάποιοι θέλουν να ρυθμίσουν τα μπλογκ και το διαδίκτυο, αν και δεν μπορούν να ρυθμίσουν ούτε τις σκέψεις τους. Αυτή η επιθυμία για ρυθμίσεις των μπλογκ κάνει ολοφάνερο πως οι κυβερνώντες –και όχι μόνο – αδυνατούν να κατανοήσουν τη φύση του μέσου.

Στη χώρα μας υπάρχουν άπειροι νόμοι οι οποίοι δεν εφαρμόζονται ή εφαρμόζονται ανάλογα με την περίσταση. Το νομοθετικό πλαίσιο υπάρχει αλλά η Δικαιοσύνη ελέγχεται από τις κυβερνήσεις και τους μεγαλοεπιχειρηματίες, οπότε οι νόμοι είναι διακοσμητικοί ή λειτουργούν πάντα υπέρ του ισχυρού (περιέργως, αυτήν την ανωμαλία κανείς δεν νιώθει επιθυμία να την ρυθμίσει).

Αντιθέτως, στο διαδίκτυο, όπου –θεωρητικά- δεν υπάρχουν νόμοι, όλα λειτουργούν ρολόι. Τα μπλογκ και τα σάιτ – σε αντίθεση με ό,τι νομίζουν πολλοί- ρυθμίζονται άψογα από τους αναγνώστες τους.

Αν και δεν είμαι αναρχικός – δεν τα μπορώ τα …δόγματα -, το άναρχο διαδίκτυο με κάνει να πιστεύω πως μπορεί να υπάρξει κάποτε μια αναρχική κοινωνία.

Πολλοί ενοχλούνται από όσα γράφονται ανώνυμα για αυτούς σε κάποια μπλογκ. Δεν υπάρχει λόγος. Ακόμα και το όνομα του Χριστού ή του Γκάντι να βάλει κάποιος στην αναζήτηση του Google, θα βρει άπειρα υβριστικά σχόλια για αυτούς – ακόμα και τον Μαρξ βρίζουν! Οι άνθρωποι έχουν απόψεις –πολλές φορές δυσάρεστες για εμάς- και τις εκφράζουν.

Αν υπάρχουν –στα μπλογκ ή σε οποιοδήποτε άλλο μέσο- δημοσιεύματα που θεωρείς ότι σε συκοφαντούν, θα πρέπει να τα αντιμετωπίσεις με την αδιαφορία που τα αντιμετωπίζει και ο Γκάντι. Δεν εννοώ ως σοφός, αλλά ως νεκρός. Τις συκοφαντίες –ανώνυμες ή επώνυμες- τις αντιμετωπίζεις με την αδιαφορία που τις αντιμετωπίζουν οι νεκροί.

Κάποια στιγμή ένα ενημερωτικό μπλογκ έγραψε ότι πούλησα το μπλογκ μου αντί μεγάλου ποσού και ένα άλλο πως έχω κάνει συμφωνία για μπλογκ με μεγαλοεπιχειρηματία. Φυσικά, τίποτε από τα δυο δεν ίσχυε. Κάποιοι δημοσιογράφοι συμβατικών ΜΜΕ μου τηλεφώνησαν για να με ρωτήσουν αν αληθεύουν τα δημοσιεύματα στα μπλογκ και -μόλις τους είπα πως είναι ψέματα- μου είπαν πως πρέπει να γράψω ένα κείμενο και να τα διαψεύσω. Γιατί να τα διαψεύσω; Πλάκα είχαν. Νομίζω πως το πρόβλημα πολλών Ελλήνων είναι πως παίρνουν πολύ στα σοβαρά τους εαυτούς τους.

Το μόνο που θα καταφέρει όποια κυβέρνηση προσπαθήσει να «ρυθμίσει» τα μπλογκ είναι να γελοιοποιηθεί παγκοσμίως. Μπορεί η κυβέρνηση να ελέγχει απόλυτα τα ΜΜΕ και να έχει τη δυνατότητα να βάλει τα παπαγαλάκια της να ουρλιάζουν μέρα και νύχτα στις τηλεοράσεις υπέρ των ρυθμίσεων στα μπλογκ, αλλά οι μπλόγκερ έχουν τη δυνατότητα να κινητοποιήσουν μέσα σε λίγα λεπτά εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπους σε όλον τον κόσμο. Ο καθείς και τα όπλα του. Λυπάμαι, αλλά χάσατε.

Καταλαβαίνω την αμηχανία των κυβερνήσεων μπροστά στα μπλογκ. Πάντα, οι κυβερνήσεις επιθυμούν να ελέγχουν όλα τα μέσα. Κι ενώ είναι εύκολο να ελέγχεις καμιά σαρανταριά εκδότες -ταΐζοντάς τους συνέχεια-, είναι πρακτικά αδύνατο να εξαγοράσεις εκατοντάδες χιλιάδες μπλόγκερ (που είναι και εκδότες).

Κάποιοι σήμερα θέλουν να ρυθμίσουν τα μπλογκ, αλλά τα τελευταία χρόνια γίνεται μια άλλη ρύθμιση: οι περισσότερες εφημερίδες βλέπουν τις κυκλοφορίες τους να μειώνονται δραματικά και πάνε για λουκέτο. Οι πολίτες ρυθμίζουν τα ΜΜΕ και οδηγούν στο κλείσιμο αυτά που κρίνουν πως δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Κι ενώ οι πολίτες ρυθμίζουν δημοκρατικά τα ΜΜΕ, η κυβέρνηση τους μοιράζει εκατομμύρια, για να τα κρατήσει στη ζωή. Αυτή η κυβέρνηση θα νομοθετήσει για τα μπλογκ;

Πριν από 4-5 χρόνια, πολλοί δημοσιογράφοι αρθρογραφούσαν με πάθος στις εφημερίδες για το φαινόμενο των μπλογκ και κατέληγαν στο συμπέρασμα πως τα μπλογκ είναι μόδα και θα περάσει. Σήμερα τα μπλογκ είναι δεκάδες χιλιάδες και οι εφημερίδες –τουλάχιστον όπως τις ξέραμε- είναι μια μόδα που πέρασε. Στο καλό.

Δεν μπορεί να είναι μόδα η ελευθερία της έκφρασης. Οι πολίτες και οι δημοσιογράφοι θα ζήσουν ελεύθερα στο διαδίκτυο. Κι όσοι προσπαθήσουν να τους ρυθμίσουν θα απορρυθμιστούν.

(Πριν από λίγες ημέρες, είχα θέσει ένα ερώτημα: «Υπάρχει κάποιος που να βρίσκει λογικό να παραμένουν ανώνυμοι οι πολιτικοί και οι μεγαλοεπιχειρηματίες που χρεοκόπησαν τη χώρα, αλλά να είναι γνωστά τα ονόματα όλων των μπλόγκερ;». Απάντηση δεν έχω λάβει ακόμα.)

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

One thought on “Άντε και ρυθμίσου!

  1. Παρακολουθώ με ένδιαφέρον τις δηλώσεις ορισμένων Απολιθωμάτων της μετα-καπιταλιστικής, μετα-σοσιαλιστικής, μετα-κυβέρνησης του μέτα-ΠΑΣΟΚ για τον έλεγχο των «ανώνυμων» ιστολογίων και χαμογελάω. Και βέβαιοα συμφωνώ με τα σχόλια του «Πιτσιρίκου» και περιμένω, εγώ ένας «επώνυμος» σχολιαστής, να δω την πλάκα που θα (και πρέπει να) κάνουν οι Ανώνυμοι στα κάθε λογής ρετάλια της φυσικής ιστορίας.
    Δεκάδες φορές έχω γράψει ότι, η ελπίδα στον Τεχνολογικό Μεσαίωνα που ανατέλλει είναι οι ανώνυμοι και οι χάκερς

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: