Posts Tagged ‘Τα Πράγματα που Λένε & Γράφουν’

Οι «Τάιμς» πουλάνε τον... Παρθενώνα!

του Γιώργου Δελαστικ από το «Έθνος»

Στους «Κυριακάτικους Τάιμς» του Λονδίνου η φωτογραφία του Παρθενώνα είναι τεράστια, εξάστηλη. Μπροστά από τον ναό βρίσκεται μια πινακίδα: «Πωλείται» γράφει στα αγγλικά με πελώρια γράμματα.

«Πωλείται ένα μνημείο. Εξαιρετική τοποθεσία. Χρειάζεται εργασίες. Καλέστε τον Γιώργο Παπανδρέου στο 30.210.33.75.00» συμπληρώνει. Οκτάστηλος ο τίτλος από πάνω: «Ελλάδα – όλες οι λογικές προσφορές είναι ευπρόσδεκτες»! Ο υπότιτλος διευκρινίζει: «Η κρίση χρέους έχει βάλει πάνω στο τραπέζι πολλή κρατική περιουσία», εννοώντας χλευαστικά ότι ακόμη και ο λόφος της Ακρόπολης με τον Παρθενώνα είναι πλέον προς πώληση! Ο απόλυτος διεθνής διασυρμός της χώρας – σε πείσμα των από καιρό σε καιρό επαναλαμβανόμενων πρωθυπουργικών ισχυρισμών γι’ αυτόν και την κυβέρνησή του: «Αποκαταστήσαμε τη διεθνή αξιοπιστία της χώρας»!

Δεν ήταν μόνο οι Αγγλοι που εξευτέλιζαν τη χώρα μας την Κυριακή. «Τίποτα δεν πάει καλά στην Ελλάδα» ανέφερε ο επίσης οκτάστηλος τίτλος στις οικονομικές σελίδες της γερμανικής εφημερίδας «Φράνκφουρτερ Αλγκεμάινε» και οι υπότιτλοι διευκρίνιζαν: «Η διάσωση της Ελλάδας δεν βοηθάει κανέναν. Ούτε καν τους Ελληνες. Λόγω λιτότητας πέφτουν σε κατάθλιψη και αρχίζουν να περιφρονούν τους σωτήρες τους».

Στο ίδιο πνεύμα και το κύριο άρθρο της εφημερίδας: «Το ελληνικό κραχ» είναι ο τίτλος. Το περιεχόμενο φυσικά ανάλογο: «Η Ελλάδα θα καταρρεύσει κάτω από το βάρος του χρέους της. Με άλλα λόγια, δεν θα μπορέσει να αποπληρώσει ένα πολύ μεγάλο μέρος του χρέους της, πολλά δισεκατομμύρια ευρώ… Μια ΄΄άγρια΄΄ κρατική χρεοκοπία, όπως αυτή που απειλείτο την περασμένη χρονιά, θα είχε απρόβλεπτες συνέπειες για όλους. Τώρα απομένει η ελπίδα ότι η χρεοκοπία της Ελλάδας θα λάβει χώρα σε μισοελεγχόμενη τροχιά… Αυτή όμως είναι, ομολογουμένως, η αισιόδοξη υπόθεση», γράφει η συντηρητική γερμανική εφημερίδα.

«Οι Ελληνες δεν θέλουν πλέον λιτότητα», ήταν ο κεντρικός πρωτοσέλιδος τίτλος της επίσης συντηρητικής γερμανικής εφημερίδας «Ντι Βελτ» στο χθεσινό της φύλλο. «Σύμφωνα με νέες δημοσκοπήσεις, ο μισός (ελληνικός) πληθυσμός απορρίπτει το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που απαιτείται από το εξωτερικό. Διαδηλώσεις πάλι στην Αθήνα».

«Μην εκπλαγείτε αν καεί η Αθήνα. Και μη λυπηθείτε» έγραφε σε μεγάλο τίτλο στην πρώτη της σελίδα και η βρετανική εφημερίδα «Γκάρντιαν» χθες, μεταφέροντας τα λόγια διαδηλωτή με τον οποίο συνομίλησε ο απεσταλμένος της κεντροαριστερής εφημερίδας.

«Η Γερμανία σκληραίνει την πίεση πάνω στην Ελλάδα» έγραφε σε άλλο κλίμα η χθεσινή «Ελ Παΐς» της Μαδρίτης, ενώ προχθές και η γαλλική «Μοντ» δημιουργούσε ένα κλίμα ελπίδας: «Η Ανγκελα Μέρκελ κάνει ένα βήμα για τη σωτηρία της Ελλάδας», τιτλοφορούσε τη δική της ανάλυση.

Και καλά οι εφημερίδες – αυτές μπορεί να επηρεάζουν τρομερά την κοινή γνώμη, αλλά οι δημοσιογράφοι δεν παίρνουν, επισήμως τουλάχιστον, πολιτικές αποφάσεις για την τύχη κρατών.

Οι υπουργοί Οικονομικών όμως της Ευρωζώνης διατύπωσαν τελεσιγραφικά την απαίτησή τους να έχει ψηφιστεί το νέο Μνημόνιο από την ελληνική Βουλή πριν από τις 3 Ιουλίου, γιατί μόνο με αυτήν την προϋπόθεση θα εγκρίνουν τη χορήγηση της πέμπτης δόσης του δανείου του παλιού, πρώτου Μνημονίου.

Δεν αντιλαμβανόμαστε πλήρως σε τι αποσκοπούν με τη διατύπωσή τους αυτή, να διευκολύνουν ή να δυσκολέψουν την κυβέρνηση Παπανδρέου στην προσπάθειά της να περάσει το νέο Μνημόνιο του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος, όταν την εμφανίζουν ως ιμάντα μεταβίβασης ξένων απαιτήσεων;

ΕΥΡΩΖΩΝΗ
Απαιτεί υποταγή όλων των κομμάτων

Κατ’ εντολήν των επικυρίαρχων δυνάμεων συναίνεση δεν μπορεί να επιτευχθεί στην Ελλάδα – πότε θα το καταλάβουν αυτό οι αλαζόνες υπάλληλοι της Κομισιόν και των άλλων ευρωπαϊκών θεσμών; Αλλά και σε πολιτικό επίπεδο, πρέπει να είναι πολιτικά ανόητοι οι υπουργοί Οικονομικών των χωρών της Ευρωζώνης για να νομίζουν ότι όταν συμπεριλαμβάνουν στην απόφασή τους ρητή απαίτηση να συμφωνήσουν όλα τα ελληνικά κόμματα στο νέο Μνημόνιο, αυτό θα μπορούσε να έχει οποιοδήποτε αποτέλεσμα «συναίνεσης». Το μόνο που πετυχαίνουν είναι όχι να ταπεινώσουν τον Αντώνη Σαμαρά, αλλά να εξοργίσουν όλους τους Ελληνες που βλέπουν τους Ευρωπαίους να φέρονται προς την πατρίδα μας σαν να ήταν αποικία τους.

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Να τιμωρηθεί επιτέλους κάποιος, ζητάει ο Κάρολος Παπούλιας. “Ούτε ένας ΅στη φυλακή;” διερωτάται από τις στήλες της Realnews ο Νίκος Χατζηνικολάου, που θέλει Παπανδρέου και Σαμαρά να στείλουν δύο-τρεις «πράσινους» και δύο- τρεις «μπλε» φυλακή και κατασχέσεις περιουσιών ανεξαρτήτως ποινικών παραγραφών. «Φέρτε πίσω τα κλεμμένα», φώναζαν εξαγριωμένοι οι διαδηλωτές, μουτζώνοντας τη Βουλή τον Μάιο. Τρεις-τέσσερις φυλακή καλοκαίρι του 2010, υποσχέθηκε, λέγεται, ο Πρωθυπουργός στο ΔΝΤ. Τα ίδια έλεγε στις Βρυξέλλες ο Παπακωνσταντίνου. Αλλά ο κ. Παπανδρέου δεν μπορεί ή δεν θέλει να το πράξει. Η Ελλάδα κατρακύλισε αρκετές θέσεις στην κατάταξη διαφθοράς χωρών της Διεθνούς Διαφάνειας στη διάρκεια ενός έτους. Ο τρίτος εμπλεκόμενος στο μεγάλο σκάνδαλο υψηλά ιστάμενος υπάλληλος της Ziemens, αναχώρησε κανονικά για τη Γερμανία, χωρίς να τον ενοχλήσει κανείς, αν και υπό «επιτήρηση». Οι εξεταστικές επιτροπές κατέληξαν φαρσοκωμωδία και απάτη.

Οι κ.κ. Παπούλιας και Χατζηνικολάου θα μείνουν μάλλον με την απορία. Αν Παπανδρέου και Σαμαράς δεν κάνουν τίποτα, υποθέτουμε δεν είναι γιατί δεν το σκέφτηκαν, αλλά γιατί οι εγκληματήσαντες και δωροδοκηθέντες δεν είναι δυο-τρεις, είναι «χίλιοι δεκατρείς». Κανείς δεν είναι διατεθειμένος να πληρώσει το «μάρμαρο». ‘Εχουν τον τρόπο να απειλήσουν, να εκβιάσουν, να πάρουν κι άλλους μαζί τους. Αν οι πολιτικοί αρχίσουν να ξηλώνουν το πουλόβερ, κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς πουλόβερ, κόμματα, υπουργούς, βουλευτές. Αντί να αποδείξουν τη δυνατότητα αυτοκάθαρσης του πολιτικού συστήματος, θα αποκαλύψουν την έκταση της ηθικοπολιτικής του αποσύνθεσης. Λέγοντας «μαζί τα φάγαμε», ο κ. Πάγκαλος θέλει να αποτρέψει την επικίνδυνη αναζήτηση αυτών που «τα έφαγαν». Υπάρχει όμως και ένας επιπλέον λόγος που το πολιτικό σύστημα δεν θέλει κάθαρση: δεν μπορεί να αποκαλύψει τη διαφθορά χωρίς να θίξει σπουδαία συμφέροντα ξένων τραπεζών, εταιρειών, κυβερνήσεων και δανειστών μας. Η εσωτερική διαφθορά και η ξένη εξάρτηση των ελληνικών “ελίτ” είναι στενότατα συνδεδεμένες. ¨Οταν ετέθη, πριν από πολλά χρόνια, θέμα κατάσχεσης του Ινστιτούτου Γκαίτε για αποζημίωση των θυμάτων του Διστόμου, ένας Γερμανός διπλωμάτης δήλωσε στη Γκάρντιαν: Ας το κάνουν αυτό οι ‘Eλληνες και θα δούμε κι εμείς που πάνε τα ΚΠΣ.

Υπάρχει μια πτυχή της διαφθοράς που έχει αποσιωπηθεί, αν και, ή ακριβώς γιατί, έχει κεντρική σημασία για την Ελλάδα, όχι ηθικοπολιτική, αλλά οικονομική και αφορά άμεσα τη διαχείριση της θηλειάς του χρέους. Στις άλλες υπερχρεωμένες ευρωπαϊκές χώρες και τις ΗΠΑ, η κρίση χρέους προέκυψε κυρίως γιατί τα κράτη ανέλαβαν να σώσουν ιδιωτικές τράπεζες, καλύπτοντας απώλειες που προέκυψαν από αγορές αμερικανικών τοξικών προϊόντων (αποτέλεσμα απάτης μεγάλων τραπεζών και οίκων αξιολόγησης με τα ενυπόθηκα στεγαστικά) και από τραπεζικά «κόλπα», που συχνά ήταν ξεγυρισμένες απάτες. Το ιδιωτικό χρέος έγινε δημόσιο, π.χ. στην Ιρλανδία, και μετά η ΕΕ, για να είναι σίγουρη ότι η ζημιά θα πληρωθεί από τους Ιρλανδούς φορολογούμενους και όχι βρετανικές και γερμανικές τράπεζες, υποχρέωσαν το Δουβλίνο να καταφύγει στον μηχανισμό «σωτηρίας». Τεράστιες πιέσεις ασκήθηκαν και στους Ισλανδούς, για να πληρώσουν τα χρέη των τραπεζιτών, το σχέδιο όμως ματαιώθηκε λόγω λαϊκών αντιδράσεων.

Να σημειώσουμε ότι το συσσωρευμένο σήμερα παγκόσμιο χρέος είναι αδύνατο να αποπληρωθεί κανονικά, εκτός αν σημειωθεί τρομακτικό παγκόσμιο αναπτυξιακό μπουμ που ουδείς προβλέπει. Μακροχρονίως μπορεί να οδηγήσει σε πολεμική ή οικολογική καταστροφή, ή σε «Σεισάχθεια». Το πρόβλημα θα είναι μαζί μας για πολλά χρόνια. Οι μεγάλες τράπεζες κέρδισαν τον πρώτο γύρο, σε Ελλάδα-Ιρλανδία, βρισκόμαστε όμως στην αρχή του παιχνιδιού. Ακόμα κι αν όντως εφαρμοσθούν τα προγράμματα «σωτηρίας», κάτι εξαιρετικά αβέβαιο, οδηγούν σε αύξηση χρέους ως ποσοστού του ΑΕΠ, καθιστώντας δυσχερέστερη την αποπληρωμή! Είναι αναπόφευκτο στην πορεία να τεθεί θέμα νομιμότητας του χρέους. ‘Ηδη, προτού στεγνώσει το μελάνι του Μνημονίου της, η ιρλανδική κυβέρνηση προώθησε νομοσχέδιο που προβλέπει δυνατότητα διαγραφής του χρέους προς τις τράπεζες, προκαλώντας οργισμένη αντίδραση της ΕΚΤ.

Που πήγαν όμως τα λεφτά του ελληνικού χρέους; Για να πληρώσουμε μισθούς και συντάξεις στους «κοπρίτες», απαντάει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Αντίθετα με τη συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού, που θεωρεί «κοπρίτες» τους πολιτικούς του, ο κ. αντιπρόεδρος πιστεύει ότι «κοπρίτες» είναι οι ‘Ελληνες εργαζόμενοι και συνταξιούχοι. Ειρήσθω εν παρόδω, και «με όλο το σεβασμό», που λέει κι ο Λαζόπουλος, η διατήρησή του σε αυτή τη θέση από τον κ. Παπανδρέου, μας υποχρεώνει να διερωτηθούμε αν η κτηνώδης αισθητική και το ύφος του αντιπροέδρου του, δεν αντανακλούν εντέλει την αλήθεια πίσω από τα χαμόγελα του Πρωθυπουργού. Αν κυττάξει όμως κανείς τους εθνικούς λογαριασμούς, θα διαπιστώσει επί πολλά έτη διαρκή μείωση μισθών και συντάξεων, αλλά και των απολαβών των δημοσίων υπαλλήλων ως ποσοστού του ΑΕΠ. Κι εδώ δηλαδή μας λέει πάλι ψέμματα η κυβέρνηση. Δεν πήγαν στους μισθούς τα λεφτά των δανείων. Που πήγαν τότε; Γνωρίζουμε π.χ. ότι χρησιμοποιήθηκαν για να καταστήσουν δυνατή την εκτεταμένη φοροδιαφυγή, πρωτοφανή σε όλη την Ευρώπη, της ελληνικής μεσαίας και ανώτερης τάξης. Αλλά αυτό είναι όμως μόνο μέρος της απάντησης.

Κατά καιρούς δημοσιεύτηκαν τρομακτικά νούμερα για το κόστος της διαφθοράς στην Ελλάδα (όπως και για το ύψος των καταθέσεων Ελλήνων στις ελβετικές τράπεζες). Κατά τον προεκλογικό αγώνα του 2004, η αντιπολιτευόμενη τότε ΝΔ υπολόγιζε το κόστος αυτό σε πάνω από 10% του ΑΕΠ, πρόσφατα αναφέρθηκε ένα ποσοστό 8%. Εμείς τουλάχιστο δεν γνωρίζουμε πως γίνονται και πόσο αξιόπιστοι είναι τέτοιοι υπολογισμοί. Προφανώς όμως είναι πολύ μεγάλο το ποσοστό του ΑΕΠ που “τρώγεται”, κατά συνέπεια και των δανείων που κατευθύνθηκαν ή κατευθύνονται εκεί. (Μιλάμε πάντα για το άμεσο κόστος, όχι για το πολλαπλάσιο έμμεσο της διαφθοράς, την αποδιοργάνωση του εθνικού σχεδιασμού, που οδήγησε π.χ. την Ελλάδα να επισκευάζει διαρκώς δύο εθνικές οδούς που δεν τελειώνουν ποτέ, παραμένοντας η μόνη ευρωπαϊκή χώρα χωρίς τραίνα).

Μιια εταιρεία όμως σαν τη Ζiemens δεν είναι ο … Ερυθρός Σταυρός. Δεν «λαδώνει» έναν πολιτικό, έναν βουλευτή, ένα κόμμα, ένα δικαστή, έναν κρατικό αξιωματούχο ή ένα δημοσιογράφο, τους «πάντες» δηλαδή στην Ελλάδα, όπως είπε σε μια συνέντευξή του, εμφανώς σοκαρισμένος, ο πρόεδρος της αρμόδιας εξεταστικής κ. Βαλυράκης, ας πούμε με 100.000 ή 1.000.000 ευρώ, για λόγους συμπάθειας και φιλανθρωπίας. Αλλά γιατί, ως αποτέλεσμα του «λαδώματος», έχει πολλαπλάσια κέρδη εις βάρος του ελληνικού Δημόσιου. Να ένας, όχι μόνος, αλλά σημαντικός προορισμός των χρημάτων που «φάγαμε μαζί»: τα θησαυροφυλάκια μεγάλων γερμανικών και γαλλικών εταιρειών και αμερικανικών τραπεζών!

Επ’ αυτής της πτυχής αιδήμων σιωπή. Ουδείς δείχνει διάθεση να συνδέσει το υπέρογκο δημόσιο διεθνές χρέος της Ελλάδας με τις παράνομες δραστηριότητες ξένων κυβερνήσεων και εταιρειών, σε συνεργασία με ελληνικά πολιτικά κόμματα και ‘Ελληνες κρατικούς λειτουργούς, δικαστικούς, αξιωματούχους. Πολύ περισσότερο να ανοίξει ξανά τα λογιστικά βιβλία του ελληνικού κράτους ή να επανεξετάσει τις άπειρες συμβάσεις στις οποίες διοχετεύθηκαν τα ευρωπαϊκά κονδύλια και ένα σημαντικό τμήμα των ελληνικών προϋπολογισμών. Κι αυτό παρόλο που είναι συχνή διεθνής πρακτική κράτη με τη θηλειά του χρέους στον λαιμό τους, όπως πρόσφατα ο Ισημερινός του Προέδρου Κορέα, να ξετινάζουν όλους τους λογαριασμούς, με σημαντικό όφελος για την εθνική οικονομία τους. (Τώρα βέβαια, θα μου πείτε, εδώ δεν είναι «τρίτος κόσμος» να κάνουμε τέτοια πράγματα. Οι πολιτικοί μας, όρα Παπακωνσταντίνου ή Αλογοσκούφη, είναι βέροι Ευρωπαίοι. Για να το αποδείξουν τρέχουν κάθε τόσο στον «δάσκαλο» να καρφώσουν τον συμμαθητή τους ότι δεν είναι. ‘Ωσπου βαρέθηκε ο «δάσκαλος» και σταύρωσε τη χώρα)

Αυτά είναι πασίγνωστα στο εξωτερικό, όπου γελάνε με τους εγχώριους φιλιππικούς κατά της διαφθοράς, που προσέλαβαν πέρυσι τη μορφή διεθνούς αυτομαστιγώματος και αυτοεξευτιλισμού. Δεν άντεξε άλλωστε και το είπε σχεδόν, σε στιγμή σπάνιας ειλικρίνειας ο πρόεδρος της ευρωζώνης Γιουνκέρ: όλοι ήξεραν τι γίνεται στην Ελλάδα, αλλά δεν μιλούσαν για να μη διαταράξουν τις γαλλογερμανικές εξαγωγές.

Οι ξένες κυβερνήσεις είναι σοβαρότερες από όσο ελπίζουν ποτέ να γίνουν οι ελληνικές. Φρόντισαν, συντάσσοντας το Μνημόνιο, να προφυλαχθούν από μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις, θέτοντας όρο που απαγορεύει τον συμψηφισμό της «βοήθειας» με ελληνικές ανταπαιτήσεις, δηλαδή απαιτήσεις από παράνομες και καταχρηστικές συμβάσεις και τις γερμανικές αποζημιώσεις, που επίσης δεν διανοούνται να ζητήσουν οι κυβερνώντες μας.

Η άρνηση του ελληνικού πολιτικού και ευρύτερου κρατικού συστήματος να αντιμετωπίσει ριζικά το φαινόμενο της διαφθοράς του (και να απαιτήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις), πέραν των άλλων σοβαρών συνεπειών για τη χώρα, αυξάνει ευθέως το προς πληρωμή χρέος, φέρνοντας εγγύτερα τη χρεωκοπία. Οι κυβερνήσεις των μεγάλων κρατών θα συνεχίσουν άλλωστε να αντιμετωπίζουν μόνο περιφρονητικά τους εκπροσώπους ενός πολιτικού συστήματος που ‘λάδωναν’. Ούτε η χώρα μπορεί να ασκήσει πολιτική, να διαπραγματευθεί, όταν ξένες κυβερνήσεις, υπηρεσίες ή εταιρείες διαθέτουν τις αποδείξεις δωροδοκίας των Ελλήνων πολιτικών ή αξιωματούχων. Η διεθνής εικόνα της Ελλάδας θα παραμείνει η εικόνα διεφθαρμένης και κακοδιοίκητης χώρας «κοπριτών», όπως τη θέλει ο Νο2 της κυβέρνησης Παπανδρέου. Η εγκληματική διαχείριση του προβλήματος αυτού, έρχεται έτσι να προστεθεί στην εξίσου εγκληματική μη διαπραγμάτευση των όρων αποπληρωμής του χρέους, που οδήγησε σε ένα μνημόνιο που είναι αδύνατο να εφαρμοσθεί, χωρίς να καταστραφεί η χώρα, και το οποίο μετατρέπει χρέος προς τράπεζες σε ενυπόθηκο χρέος προς κράτη και την ΕΚΤ, σφίγγοντας περισσότερο τη θηλειά στον λαιμό της χώρας.

Είναι ασφαλώς πολύ δύσκολη, σχεδόν αδύνατη η καταπολέμηση της διαφθοράς, όπως είναι πολύ δύσκολο να σταθεί η Ελλάδα όρθια απέναντι σε ισχυρότατες διεθνείς δυνάμεις. Αλλά η μόνη εναλλακτική που έχουμε, είναι να παρακολουθήσουμε μοιρολατρικά την καταστροφή του ελληνικού κράτους και του ελληνικού λαού.

ΥΓ. Χάρηκα πολύ με τις διαφημίσεις ευρωπαϊκών πολυτελών αυτοκινήτων στις τηλεοράσεις αυτές τις μέρες, που έκαναν μνεία των δύο έως επτάμισυ χιλιάδων ευρώ που χαρίζει στους υποψήφιους αγοραστές το Υπουργείο Οικονομικών με την απόσυρση. Επιτέλους, φτηνότερα αυτοκίνητα για τον λαό, βοήθεια στη χειμαζόμενη ευρωπαϊκή, ιδίως γερμανική βιομηχανία, νέα γενναία συμβολή στο πολεοδομικό και οικολογικό μεγαλείο της Αθήνας. Πιάσανε επιτέλους τόπο οι περικοπές στις υπερβολικές συντάξεις των 500 ευρώ, στα επιδόματα αναπήρων και πολυτέκων, στα τζάμπα εισιτήρια για τους τυφλούς. Μπράβο!

konstantakopoulos.blogspot.com

περιοδικό Επίκαιρα, 13 Ιαν. 2011





Αρέσει σε %d bloggers: