Posts Tagged ‘Οι περιπέτειες του Τσάρλι Μακιντάϊρ’

…Η σημερινή. Μόλις πριν 10 λεπτά τελείωσε η Συμβούλιο στην παλιά εταιρία του Τσάρλι ΜακΙντάϊρ. Μου έστειλε ένα e-mail που περιγράφει πόσο δύσκολο είναι να κάνει τον παλιάτσο. Του ζήτησα να κάνει υπομονή γιατί, δεν μπορεί κάποιος που δεν έχει βλάψει κανέναν να κρεμιάται σαν σφαχτάρι από τα τσογλάνια της Καμόρα. Μου είπε πως, οι αντοχές του  εξαντλήθηκαν και πως δεν μπορεί να τα βάλει με τους γκάνγκστερ. Του είπα ότι, αν υπάρχει κάποιος που τον καταλαβαίνει αυτός είμαι εγώ αλλά, δεν μπορώ να τον βοηθήσω. Μου απάντησε μ’ ένα δάκρυ…

Για τον φίλο μου


Ακόμα τρεις κλήσεις από το IRS για τον Τσάρλι. Η μία επεδή το λαμόγιο που είχε την ατυχία να συνεργαστεί «έφαγε» τις ασφαλιστικές  εισφορές της γραμματέως του! Η δεύτερη επειδή «κατάπιε» τις ασφαλιστικές εισφορές των εργαζομένων. Η τρίτη απ’ τους νέους ιδιοκτήτες που του ζητάνε να πληρώσει λογιστικές διαφορές του 2005. Τα λαμόγια εξαφανίστηκαν. Ο Τσάρλι είναι εδώ. Κουρασμένος, εξευτελισμένος από τους σκατογιάπηδες και τις επιπλέουσες κουράδες του Παρασάϊτ Σίτι.   Τον λυπάμααι τον φίλο μου αλλά, δεν μπορώ να κάνω τίποτα γι’ αυτόν.

Και να ήταν μόνο αυτό! Μία άλλη ομάδα απατεώνων (που πουλούσε χαρτί περιτυλίγματος) κατάφερε, σε συνεργασία με δικηγόρο-φιγουρίνι, να πουλήσει τα μηχανήματα του εργοστασίου στη …Γαλλία. Τι έκανε ο δικηγόρος-λαμόγιο; Τίποτα. Αφού αυτός ήταν που έστησε τη κατάρρευση του εργοστασίου. Κόρακας κοράκου μάτι δεν βγάζει…

Υπάρχουν νεότερα; Βέβαια! Σύντομα στη Πύλη META4Four που θα βγει στο Δίκτυο τα μέσα Οκτωβρίου όταν πλέον θα έχω κλείσει τα …40!

Από το: NoNews και το «Κουρδιστό Πορτοκάλι»

Η  παρ ολίγο εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ, Ελλη Στάη, στη ΝΕΤ;
Διαβάσαμε την είδηση η οποία πράγματι εαν επαληθευθεί θα κάνει το κρατικό κανάλι πιο glamorous ώστε να μπορεί ν αντιμετωπίσει μ έναν κοσμοπολίτικο αέρα (βλέπε Μήτσος Ρέππας) κάτι χαμένα λαικά κορμιά τύπουΤζωρτζάτου και Κλιγκόπουλου που θα τους βλέπουμε πλέον κάθε τόσο στα κανάλια.

Σύμφωνα με νεώτερες πληροφορίες, η Ελλη θα παρουσιάζει και εβδομαδιαία εκπομπή με τίτλο «Η Μύκονος με τα μάτια της Ελλης».

Στη πρώτη εκπομπή της Στάη, θα είναι καλεσμένα τρία γνωστά ζευγάρια της πολιτικοεπιχειρηματικής ζωής του τόπου, ήτοι τα ζεύγη Πάγκαλου, Τσουκάτου, Κόκκαλη ενω θα κάνουν  παρεμβάσεις ο Πάκης Παυλόπουλος, ο Μάκης Γιακουμάτος και ο Αρης Σπηλιωτόπουλος για να κρατηθούν τα ζύγια.

Την Ελλη Στάη όπως όλα δείχνουν θ ακολουθήσει στη κρατική τηλεόραση οΠαύλος Τσίμας κι αυτός με δικιά του εκπομπή η οποία θα λέγεται «Η Φόρμουλα της Ζωής μου».

Ολοι φαντάζεστε ποιος θα είναι ο πρώτος καλεσμένος.

Mozart…

Ένα από τα μεγάλα λάθη της επαγγελματικής μου ζωής είναι ότι, δεν γράφω τις εμπειρίες από τα εστιατόρια, τις ταβέρνες και τα -λιγοστά- κέντρα διασκέδασης που επισκέπτομαι. Παλιότερα, όταν η ζωή ήταν πιο «αθώα’ για όλους, με είχαν είχα πάει σε ένα αρχιτεκτονικό κάθαραμα της Λ. Συγγρού που «τραγουδούσε» κάποιος Πανταζής. Θυμάμαι τις στρατιές των γκαρσονιών που έφερναν το «φαί» και τον θόρυβο των μαχαιροπήρουνων στα πιάτα καθώς οι ορδές καταβρόχισαν τα προκάτ ψητά, σουτζουκάκια και αγριοτυρόπιτες και τα τσιριχτά απ’ τα «σκυλιά» που τραγουδούσαν πριν τον Καλλιτέχνη (της συμφοράς). Έπαθε τότοιο σοκ ώστε ποτέ στη ζωή μου δεν ξαναπάτησα σε «πολιτιστικό κέντρο» όπως αποκαλούσε τα μπουζούκια ένας από τους αρχιερείς του ΠΑΣΟΚ που δεν είναι πια κοντά μας.Η απέχθεια μου αυτή με έκανε να μην αναφερθώ σε περιπτώσεις καραμπινάτης εκμετάλλευσης όπως εκείνες των εξκλούσιβ σούσι του Κολωνακίου, του αμπρεβουάρ, του άλλου στη Κηφισιά που ξεχνώ τ’ όνομα του και ενός στη Πιάτσα Μελά που οι τιμές του ορίζονται απ’ τον αριθμό των μπράβων που φυλάνε τους μεγλονταβατζήδες του κρατιδίου. Τα σ/κ που πηγαίνω στο Τατόι για να πετάξω ανεμόπτερα με τους φίλους πάμε το μσημέρι στο «Ελβίρα» που είναι στην οδό Τατοίου, απένανατι απ’ τη βάση που έχει ποιοτικό «σπιτικό» φαγητό σε τιμές ελβετικού σαλέ γι’ αυτό και κόψαμε τη κακή συνήθεια και αρχίσαμε να ποηγαίνουμε στο Καστελόριζο στη κάτω Κηφισιά. Τα πιάτα καλά αλλά, ίδια τα τελευταία …50 χρόνια, οι τιμές καλές για τα φρέσκα ψάρια αλλά υψηλές για τα δεύτερα πιάτα.Λίγες εβδομάδες πριν ο φίλος μου ο Δημήτρης Βερβερέλης που είναι επαγγελματίας χειριστής ελικοπτέρων «ανακάλυψε» ένα μικρό μπαρ-εστιατόριο που άνοιξε στην οδό Ιλισίων 26 στη Νέα Κηφισιά και που λέγεται Mozart Cafe Gallery.Πήγαμε σήμερα το μεσημέρι ο Δημήτρης, ο Ηλίας ο Σοφιανός της Αερολέχης Δεκελείας κι’ η ταπεινότητα μου και νόμισα ότι βρέθηκα στην παλιά Βιέννη. Εγώ πήρα σνίτσελ βιενουά (τέτοια πρωτοτυπία!), ο Δημήτρης μπιφτέκι και ο Ηλίας κοτόπουλο σουβλάκι, πραγγείλαμε και δύο μπύρες και βιενέζικο γλυκό, όλα ωραία σερβιρισμένα και ποιοτικά και πληρώσαμε …42 ευρώ!Ήταν όλα τόσο καλά και «τίμια» ώστε αισθάνθηκα την ανάγκη να γράψω αυτό το σημείωμα και να βάλω και τη φωτό με τον Ηλία που τράβηξε ο Δημήτρης με το i-Phone και την έστειλε με e-mail πράγμα που έφερε στο νου τη πρόδο από την μονοτυπία στις στα i-pad και στις εφημερίδες σε  εύκαμπτες μεμβράνες (foil) που θα καταργήσουν τις χάρτινες και θα στείλουν τα πρακτορεία στα χρονοντούλαπα της ιστορίας…Όμως, αυτή είναι μία άλλη, τρομερή σε εμδιαφέρον ιστορία που θα σας πω μόλις βρω όχι τον χρόνο αλλά, τη εσωτερική ισορροπία που απαιτήται για να γράφεις για πράγματα που δεν ενδιαφέρουν ένα συνταξιούχο των 400 ευρώ

Η απαξίωση…

Από 4 ως 20% έπεσε η τιμή της μετοχής της βιομηχανίας σοκολάτας του Τσάρλι στο Μιλάνο Τα λαμόγια, που είχαν φροντίσει να ψωνίσουν σε άλλα ονόματα, πουλάνε μαζικά. Η τιμή κατρακυλάει (παρ’ όλο ότι το εργοστάσιο έχει κέρδη), και η μετοχή μπαίνει σε «ειδική διαπραγμάτευση».

Μετά οι «επενδυτές» δίνουν μία μπάρα σοκολάτα στον ιδρυτή της βιομηχανίας και η προσπάθεια μιας ζωής καταλήγει στον υπόνομο!

Συνάντησα τον φίλο μου στο Μιλάνο πριν ένα μήνα και μου είπε την ιστορία του με χιούμορ και καρτερία, τονίζοντας πως αυτά ακριβώς συμβένουν σε ανθρώπους που, στη ζωή δεν ήταν «ξύπνιοι»

«Τι θα κάνεις τώρα», ρώτησα. «Θα συνεχίσω να φτιάχνω σοκολάτες αλλά, θα τις κάνω πιο πικρές. Αρέσουν στο κοινό», απάντησε κι’ ένα χαμόγελο διαγράαφηκε στα χείλη του

Αβέβαιον! Πως τα καταφέρνω έτσι δε ξέρω ή, μάλλον ξέρω αλλά δεν θέλω να το παραδεχτώ. Μετά την κατάρρευση της εταιρίας μου από το χτύπημα που δέχτηκε από το λιθογραφείο που έκανα το (μέγα) λάθος να κάνω με συνεταίρο κάποιον που τύπωνε τα περιοδικά μου το 1970 και, για να πληρώσω τα δάνεια, που η «Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε» είχαν εγγυηθεί προκειμένου να στηθεί το εργοστάσιο (κάπου 3,5 δις δραχμές). Οι αναγνώστες ρωτούν «γιατί οι Τ.Ε» και απαντώ γιατί ο εν λόγω εξαφανίστηκε όπως θα έκανε ο κάθε …έντιμος άνθρωπος.
Η συνέχεια λίγο-πολύ γνωστή. Η τράπεζα που είχε δώσει το δάνειο αρνήθηκε να διευκολύνει τις Τ.Ε, επεκτείνοντας τη περίοδο αποπληρωμής των υποχρεώσεων κατά 1,5 χρόνο παρά το γεγονός ότι, η εταιρία μου κέρδιζε τότε από 200 ως 300 εκατομμύρια δραχμές το χρόνο, πλήρωνε όλες της τις υποχρεώσεις στο»κράτος» και στους ασφαλιστικούς οργανισμούς σε βαθμό που, οι ξύπνιοι μου είχαν απονείμει τον γνωστό τίτλο που αρχίζει από Μ.
Η άρνηση των γελοίων αργυραμοιβών να στηρίξουν τις Τ.Ε, την ιστορία τους, τη προσφορά τους στους αναγνώστες και, αν θέλετε, να τιμήσουν ένα άνθρωπο που είχε/έχει πληρώσει πάνω δύο δεκάδες εκατομμύρια ευρώ στο «κράτος» χωρίς ούτε μία ώρα καθυστέρηση οδήγησε στη πτώση.
Η πλειοψηφία των μετοχών (33,33%) της «Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε» πουλήθηκαν στις «Εκδόσεις Λυμπέρη», το 31,8% ανήκει σε μένα και στη Σοφία και το υπόλοιπο στο κοινό και σε εταιρίες του Λουξεμβούργου.
Στο σημείο αυτό θα σημειώσω ότι, στα 3,5 χρόνια της συνεργασίας μας ποτέ ο Αντώνης Λυμπέρης ή κάποιος άλλος από την εταιρία του δεν επενέβει στον εκδοτικό τομέα αλλά, όπως ήταν φυσικό, ανάλαβε το μάνατζμεντ.
Όλα καλά λοιπόν; Ναι αν τα δει κανείς από την επιχειρηματική πλευρά. Λόγω των λαθεμένων μου επιλογών σε συνεργάτες και επανδυτικά σχέδια η Τ.Ε βρέθηκαν «με τη πλάτη στο καναβάτσο» και οι Ε.Λ τις «έσωσαν».
Τι συμβαίνει λοιπόν με το μέλλον του μέλλοντος εμού και των ανθρώπων που έφτιαξαν την εταιρία; Αν, για παράδειγμα, εμείς θέλουμε να φτιάχνουμε το αναγνωστικό κοινό αλλά, ο (όποιος) άλλος θέλει να ακολουθεί τη τύφλα του (του κοινού) τι κάνουμε;

Συνεχίζεται….





Αρέσει σε %d bloggers: