Posts Tagged ‘Κόμμα Κοινής Λογικής’

Greek American Turloubouk Serai

Ακούω την Κανέλη στο Alter και ένα πράγμα έχω να πω: Μπράβο Λιάνα! Τα πράγματα είναι όπως τα λες και, εγώ τουλάχιστον, δεν πρόκειται να καταπιώ τα παραμύθια των αμερικανοτσολιάδων…

Advertisements

Από το Antinews. Μη το χάσετε!

Καυτή αλληλογραφία Ντόρας και Βουλγαράκη με Siemens.

Το τέλος της ψευδαίσθησης

Napoleon Bonaparte II


Αυτό που με κάνει «να βγαίνω απ’ τα ρούχα μου» είναι ότι μιλάει (και μιλάνε) για «εξοδο απ’ τη κρίση»!
Πόσο άσχετος, εκτός πραγματικότητας (ή εντός μίας άλλης μετα-ανθρώπινης κτηνωδίας) μπορεί να είναι κανείς για να λέει τέτοια πράγματα;
Καμία ανάκαμψη δεν πρόκειται να υπάρξει και, ο κόσμος που έρχεται, θα βασίζεται στην απο-ανάπτυξη. Αν ήμουν Γ.Α.Π αυτό θα έλεγα στον λαό αλλά, ευτυχώς, το όνομά μου είναι, ακόμα, Κώστας Καββαθάς του Δημητρίου και της Ερασμίας

Ιδέα!

Παλιά αλλά, αποτελεσματική που δείχνει τη δύναμη του Μήτσου. Απαραίτητη για την εποχή που διανύουμε.
Ποιά είναι;
Η ακύρωση των πιστωτικών καρτών και η απόσυρση του μεγαλύτερου μέρους των καταθέσεών μας απ’ τις τράπεζες των Αργυραμοιβών!
Αντί για «αναθέρμανση» της οικονομίας επιλέγουμε τη συντήρηση. Αντί για τη σπατάλη την οικονομία. Αντί για την τζιπούρα το παπί. Αντί για το παπί το ποδήλατο.
Πλάκα θα έχει. Ας το δοκιμάσουμε

Αξίζει να διαβαστεί. Από το Ινφογνώμων Πολιτικά

H AΡΙΣΤΕΡΑ ΚΑΙ ΜΚΟ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΜΑΡΞ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΓΚΕΛΣ ΚΑΙ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΗΠΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Τι θα σήμαινε αν, μία τύπου κυβέρνηση επέβαλε 10% ΦΠΑ παντού; 
Πως θα συγκρίνονταν με την φοροδιαφυγή που παρατηρήται σε μία χώρα σαν την Τζουτζία; 
Θα ήταν καλό ή κακό για την «οικονομία»; 

Ελευθέριος Ανευλαβής.

Ένας «δικός μας» άνθρωπος.(*) 
Aρθρο του στο Zougla.gr)

$(document).ready(function(){ $(‘.article_canvas img[alt!=»»]’).each(function(){ var $img = $(this); var a = $img.css(‘float’); var ml = $img.css(‘margin-left’); var mr = $img.css(‘margin-right’); if (a == «left» || a == «right») { // For floated images (left and right): var w = $img.outerWidth(); var c = $img.attr(‘alt’); // Create the table var t = ‘

‘; t = $img.wrap($(t)); // Add the caption $img.after(‘

‘+c+’

‘); } }); });

«Κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει είναι που ονειρεύομαι σαν τον καραγκιόζη.»! (Διονύσης Σαββόπουλος)

Πρώτη καταχώρηση: Κυριακή, 20 Δεκεμβρίου 2009, 00:16
Ελευθέριος Ανευλαβής

Οι καλοί δεν νικήθηκαν γιατί ήταν καλοί,
Αλλά γιατί ήταν ανήμποροι.
Μπρεχτ.

Ονειρεύομαι πατρίδα περήφανη, που μας χωρά όλους μέσα της. Να την αγαπάμε κι όχι να την καπηλευόμαστε, ανεμίζοντας, της λέξης το κουφάρι, αδειανό πουκάμισο, τρύπια σημαία να την καίνε τ΄ αλητόπαιδα και να την πορνεύουν οι πατριδέμποροι.

Μια πατρίδα, που δεν θα την βρωμίζουν οι άχρηστοι καπάτσοι υπομείονες (χαφιέδες), πατώντας τους άξιους και άδολους• ούτε, θα την προδίδουν οι μίσθαρνοι αδερφοφάγοι, ντόπιοι εφιάλτες• οι λιποτάκτες της κρίσιμης ώρας. Μια πατρίδα που οι πρόγονοι, εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια, μας την παρέδωσαν «ελευθέραν δι’ αρετήν: ένεκα της ανδρείας των» και ελεύθερη, απ’ όλες τις δουλείες, να την αφήσουμε και μείς στα παιδιά μας. Κι ας εκβιάζουν τα δολερά, αργυρώνητα παγκόσμιοποιημένα κοράκια.

«Η Ελλάδα με την αρετή κατορθώνει να αντιμάχεται τη φτώχια και την σκλαβιά: Αρετή διαχρεωμένη η Ελλάς την τε πενίην απαμύνεται και την δεσποσύνην», φωνάζει ο Ηρόδοτος μέσα από τους αιώνες. Κι ίδιος συμπληρώνει: «Τους Έλληνες ενωμένους είναι δύσκολο να τους νικήσουν ακόμα κι αν όλοι οι άλλοι μαζευτούν μαζί: Κατά μεν το ισχυρόν Έλληνας ομοφρονέοντας … χαλεπούς είναι περιγίγνεσθαι και άπασι ανθρώποισι».

Ονειρεύομαι νέους, ολόφωτους, αλήτες της σκέψης, που ανοίγουν πανιά για το ουράνιο τόξο της ανιδιοτέλεια και της ακριβής ελευθερίας, εξοργισμένοι με τον πλανήτη των ηλιθίων, που εξαθλιώνει τους στερημένους και αποβλακώνει αυτούς που σκέφτονται με την κοιλία τους.

Νέους, που καίνε την καρδιά τους, όχι την πόλη τους, καύσιμο για το ολόφωτο ταξίδι τους, κι όχι καύσιμο μίσους, για μια κοινωνία που τους ξέχασε. Που τους φέρεται σαν μητριά κακή. Και δικαιολογημένα τη μισούν, με το μίσος της προδομένης αγάπης.

Νέους με τον ιδρώτα της προσπάθειας στα χείλη και την πρώιμη ρυτίδα της ευθύνης στο μεσόφρυδο.
Όχι νεσκαφεδορουφήχτρες, φραπεδόμαγκες, φρεντοφλώρους και τουρμποανόητους, ιντερνετοηλίθιους, αργόσχολους υπαλλήλους της ρουτίνας και του συρμού. Με IQ τηλεθέασης και λόγο νέο-νεάντερταλ, «πολιτισμένου».

Ονειρεύομαι παιδιογέροντες, που ώριμοι, γεραροί και όχι γερασμένοι, εξακολουθούν να δικαιώνουν το μέλλον και την πρόοδο, ό,τι είναι, αληθινά, καινούργιο και να αθωώνουν το παρελθόν, με μεγαλοψυχία. Γιατί γνωρίζουν πως το παρελθόν είναι η μαμή του αύριο. Το παρόν, μια στιγμή μοναχά είναι «κι αν πρόλαβες είδες», κατά πως λέει ο Ελύτης.

Παιδιογέροντες, που ζούνε τη ζωή, για να μην αφήσουν «τίποτα στον θάνατο παρά μόνο τις στάχτες» τους, όπως φωνάζει ο Ζορμπάς ο Έλληνας του Καζαντζάκη.

Παιδιογέροντες, που είναι αιρετικοί, δηλαδή, παραμένουν γνήσιοι και ειλικρινείς και όχι αρτηριοσκληρωμένα ανθρωπάρια στα πρόθυρα εγκεφαλομαλάκυνσης, από την αδράνεια και τη βαρεμάρα. «Γέρων δε Έλλην ούκ έστιν. Νέοι εστέ τα ψυχάς πάντες», φωνάζει ο Πλάτων.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που στέκονται, πάντα, γενναίοι και δυνατοί, μονάχοι μέσα στην «απέραντη ερημία του πλήθους», του Αναγνωστάκη. «Πάντα ύποπτοι για την ομάδα, σαν την αλήθεια», όπως γράφει ο Άρης Αλεξάνδρου. Ανθρώπους, που σκορπάνε, μεγαλόκαρδα, την καρδιά τους όχι για να δώσουν ελεημοσύνη ενοχής, αλλά για να πάρουν από το βάρος της δυστυχίας του ανθρώπου.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που βάζουν φωτιά στα ηλίθια αυτονόητα, χωρίς να λογαριάζουν την ποινή του εμπρηστή. Γιατί ο Προμηθέας δεν πέθανε εντός τους. Και κραυγάζει, ο δεσμώτης, καρφωμένος στον βράχο του Καυκάσου: «Ποιο λίγο κι απ’ το τίποτα με μέλει εμένα ο Δίας: Εμοί δ’ έλασσον Ζηνός ή μηδέν μέλει.».

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που όχι μόνον δεν φθονούν όσους βαθυπλουτίζουν, μα τους απεχθάνονται, γιατί ξέρουν το: «Ουθείς επλούτησε ταχέως δίκαιος ων», του Μενάνδρου, και το: «Ουκ έστι, μη αδικούντα, πλουτείν», του Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Και επίσης ξέρουν, πως «δεν φύτρωσε χειρότερη εφεύρεση στον κόσμο σαν το χρήμα.

Αυτό γκρεμίζει πόλεις, ανθρώπους ξεσπιτώνει… μαθαίνει τον άνθρωπο να γίνει κάλπης και να κατέχει μύριες όσες βρομιές: Ουδέν γαρ ανθρώποισιν οίον άργυρος κακόν νόμισμ’ έβλαστε. Τούτο και πόλεις πορθεί… πανουργίας δ’ έδειξεν ανθρώποις έχειν και παντός έργου δυσέβειαν ειδέναι», όπως διδάσκει ο Σοφοκλής.

Ανθρώπους, που για ανεκτίμητο θησαυρό έχουν τη καθαρή καρδιά τους και τη μεγάλη τους ψυχή. Και πορεύονται, αταλάντευτοι, τον δρόμο προς την πύλη της δικαιοσύνης. «Εν δικαιοσύνη συλλήβδην πασ’ αρετή.». (Θεόγνις).

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που κι αν τους στήνουν καρτέρι στον δρόμο οι ύαινες, που κι αν τους επιβουλεύονται τόσοι και τόσοι, αυτοί όρθιοι, με τον ορθό λόγο στα χείλη και την φλόγα της αγάπης στην καρδιά, κάνουν τις ύπουλες, σαρκοβόρες ύαινες να λουφάξουν.
Ανθρώπους, που αποκτούν τους φίλους τους όχι ευεργετούμενοι από αυτούς, αλλά ευεργετώντας τους. «Κτώμεθα γαρ τους φίλους ουκ ευ πάσχοτες αλλά δρώντες», λέει ο Περικλής στον επιτάφιο λόγο του.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που ξέρουν, πως αυτός ο κόσμος, «ο μικρός ο μέγας, του Ελύτη, είναι μοναδικός και ο μοναδικός μας κόσμος, τον οποίον, η σκέψη μας, που τον περιέχει, τον ξανοίγει στο άπειρο του ουρανού και του Θεού. Του Θεού, που μας περιέχει και τον περιέχουμε, Θεοδόχοι, εμείς, του εντός μας Θεού, ως Λόγο. «Και Θεός ην ο Λόγος» (Ιωάννης ο Ευαγγελιστής).

Ανθρώπους, που δεν είναι λιποτάκτες του πνεύματος και της αληθινής ζωής, για να επαιτούν μιαν άλλη ζωή, κάπου αλλού, στο αόρατο μέλλον. Που «μισούν όχι αυτούς που τους πήραν τον ουρανό αλλά αυτούς που τους στέρησαν τη γη». Που ξέρουν πως: «Θεοί κι οξαποδώ, κει δεν είναι παρά δω». Πως: «Αλλιώς δεν είν’ ο αληθινός κι αλλιώς ο ψεύτικος ντουνιάς», κατά πως λέει ο Βάρναλης.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που θαρραλέα και τίμια λένε: δεν σε ξέρω, μπορεί να είμαστε συνταξιδιώτες, μα αυτό δεν μας κάνει ίδιους. Ποτέ δε σε είδα στη γειτονιά των ονείρων μου και απ’ την οδό των πόθων μου δεν πέρασες ποτέ. «Όχι δεν πιάνω το χέρι σου. Θα κλέψεις το σχήμα του δικού μου», φωνάζουν μαζί με τον Μανόλη Αναγνωστάκη.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που ξέρουν πως ποτάμι είναι ο άνθρωπος και τρέχει πάντα προς τη μεγάλη θάλασσα, τη στοργική του μάνα, που θα τον αγκαλιάσει ξεπλένοντας τους ρύπους της ζωής. «Πλυνέουσα τα ρερυπωμένα» (Οδύσσεια). Και με το σύννεφο της βροχής, ξανανιωμένον, θα τον βρέξει μες’ την καινούργια του πηγή.
«Μάνα μου όλα τελειώνουν κι όλα γίνονται ξανά, όμως τούτη η θητεία δεν τελειώνει πουθενά», όπως τραγουδάει ο δικός μας Νιόνιος, των εκδρομέων του εξήντα και, τώρα, δρομέων των εξήντα και… .

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που δεν θέλουν να χειροκροτούν, ούτε θέλουν να χειροκροτούνται, γιατί σιχάθηκαν και τους παλαμακιστές (αυτοί που χτυπάμε παλαμάκια) και τους παλαμακιζόμενους (αυτοί που τους χτυπάνε παλαμάκια).

Ανθρώπους, που προχώρησαν πολύ μπροστά, από τον μέσο όρο και δεν ανήκουν πουθενά, παρά μόνο στον Άνθρωπο και σε ανθρώπους άξιους, για το ανθρώπινο όνομα. «Ανέβηκαν ψηλά, πολύ ψηλά. Δύσκολο πια να χαμηλώσουνε». Να ζήσουνε σκλάβοι της συνήθειας, σε μιαν επίπεδη πεδιάδα. «Οι διαλεχτοί των κριμάτων», του Οδυσσέα Ελύτη.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που κρατούν αναμμένη τη δάδα της γνώσης. Που ξέρουν πως η γνώση είναι μεταδοτική και την μεταδίδουν, για να φωτίζει το μυαλό, χωρίς να καίει την καρδιά και να κάνει στάχτη την ψυχή. «Είθε να γίνεις αυτός που είσαι μαθαίνοντας: Γένοι’ οίος εσσί μαθών», τραγουδάει ο Πίνδαρος.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που σταυρωμένοι «πάνω στον σταυρό της εσταυρωμένης συνείδησης, της οποίας ο σταυρός είναι η αμφιβολία» κατά τον Γιάσπερς, με απελπισία: «άπω ελπίδα» του Ελύτη, ελπίζουν. Μην απελπίζεστε ο ένας ληστής δίπλα στο Σταυρό σώθηκε. Απελπιστείτε ο ένας χάθηκε. Ανθρώπους ζωντανούς αγκαλιά με το θάνατο, στο περήφανο, αλλόκοτο, ζευγάρι του μυστηρίου της ζωής.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που οδυσσεύουν (οδυσσεύω: περιπλανιέμαι στη θάλασσα σαν τον Οδυσσέα. Δικός μου νεολογισμός.) τις θάλασσες της ζωής, με νήπιους συντρόφους, αντάμα. Δεν ξέρουν αν θα φτάσουν στην Ιθάκη τους. Όμως αυτήν έχουν μοναδικό ιδανικό σκοπό, γιατί ξέρουν, πως μόνο κυνηγώντας το ιδανικό μπορούν να προσεγγίσουν το πραγματικό. Κι’ ας τους προδίδουν οι νήπιοι σύντροφοι, οπαδοί του κοπαδιού του μέσου ορού.

Ονειρεύομαι ανθρώπους, που πολεμούν την αυθαιρεσία της εξουσίας και ξέρουν, πάντα αγενείς προς την εξουσία, πως η αυθαιρεσία της εξουσίας υπάρχει όσο την αποδέχεσαι. Και αποδεχόμενος την νομιμοποιείς.

Ονειρεύομαι…

«Μετά την επικράτησιν της … επαναστάσεως στήθηκε … χάλκινος ανδριάς του… . Όμως, καθώς τις νύχτες … ο σφοδρός άνεμος που φυσούσε ανατάραζε με βία την ρεντικότα … ο προκαλούμενος θόρυβος ήτανε τόσο .. εκκωφαντικός, που στεκόταν αδύνατο να κλείση κανείς μάτι …

Έτσι οι κάτοικοι εζήτησαν και, δια καταλλήλων ενεργειών, επέτυχαν την κατεδάφιση του μνημείου…

Τι ζητούσες στη Λάρισα, Συ, Ένας Υδραίος;» (Νίκος Εγγονόπουλος)

Ονειρεύομαι, …

τον Άνθρωπο, μέσα στην απελπισία, μια «άπω ελπίδα»,

«Για να πάρουν τα όνειρα εκδίκηση» (Γ. Ρίτσος).

«Θαρσείν χρη• αύριον έσσετ’ άμεινον
Θάρρος• το αύριο θα είναι καλύτερο»
Θεόκριτος
(ελευθερίως, παραφρασμένος)


(*)…;Με την έννοια ότι κουβαλάει την δική μας …»τρέλα»

Καλή η κριτική και το χιούμορ αλλά, δεν βλέπω προτάσεις για την έξοδο απ’ την κρίση είπε ένας αναγνώστης γι’ αυτό να μερικές…


Παιδεία (γιατί τίποτα δεν γίνεται χωρίς): Επαναφορά του «παλαιού» συστήματος εξετάσεων όπου οι αγράμματοι αποβάλλονται και οι καλοί προχωρούν. Διδασκαλία των αρχαίων ελληνικών σαν εργαλείο σκέψης και ανάλυσης. Κίνητρα για τους καλούς, θέσεις εργασίας για τους μέτριους και τους κακούς. Σχολεία για τη Νέα Γλώσσα των Η/Υ. Μαθήματα Ιστορίας και όχι προγονολατρείας.

Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας: Απλοποίηση του δαιδαλώδους, χρονοβόρου και, σχεδιασμένου για να ενισχύει την διαφθορά Νομοθετικού Πλαισίου. Για να πάρεις άδεια εγκατάστασης αιολικού ή φ/β πάρκου στην  Ισπανία απαιτούνται 6-8 μήνες. Στην Ελλάδα 6-8 χρόνια λόγω της δράσης των «τοπικών κοινωνιών», των μόδιστρων, των διασκεδαστών και των …οικολογικών οργανώσεων!


Δημόσιο: Απογραφή της δημοσιοϋπαλληλίας και απαλλαγή από τους δεκάδες χιλιάδες που έχουν διοριστεί από τους πολιτικάντηδες που «κυβέρνησαν» τον τόπο. Άμεση εφαρμογή ηλεκτρονικής διακυβέρνησης – που προσπαθεί και ο Γιώργος.


Δημόσια έργα: Έλεγχος της αναγκαιότητας, των προσφορών και της προόδου των έργων από Σώμα Ιρλανδών Ευπατριδών (δεν γράφω «Ελλήνων» για να μη με πουν …εθνικιστή) ή τρελαμένων πολιτών που αρνούνται να λαδωθούν.

Βιομηχανία: Νόμοι και κίνητρα που να ενισχύουν την «βιομηχανία» Λογισμικού και στήριξη της υπάρχουσας βαριάς βιομηχανίας – με την προϋπόθεση ότι τηρεί τους Νόμους.


Αμυντική Βιομηχανία: Υπογραφή διακρατικών συμφωνιών για την συμπαραγωγή των οπλικών συστημάτων που χρειάζεται η χώρα για τα επόμενα 30 χρόνια. Παράδειγμα: συμπαραγωγή των δύο η  τριών τύπων ελικοπτέρων που χρειάζονται για την Αστυνομία, τον Στρατό, το Ναυτικό και την Πολεμική Αεροπορία. Το ίδιο για τα αεροπλάνα, τα πλοία, τα υποβρύχια, τα πυρομαχικά, τα πάντα…


Τουριστική βιομηχανία: Δημιουργία θεματικών κέντρων για α. καταδύσεις, β. θαλάσσια σπόρ (surf, kite surf, yacht  και power boat racing), γ. ορειβασία, trekking, πτήσεις αλεξιπτώτου πλαγιάς, κέντρα ανεμοπορίας (η Έδεσσα είναι ιδανικός τόπος για Πανευρωπαϊκό Κέντρο).

Μεταφορές: Ανάπτυξη σιδηροδρόμων με διακρατική συνεργασία και συμπαραγωγή. Κίνητρα για χρήση εναλλακτικών καυσίμων σε φορτηγά και λεοφωρεία. Κίνητρα για τη σχεδίαση και παραγωγή στην Ελλάδα μικρών 3θέσιων ταξί που κινούνται με εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Λειτουργία σε 12ωρη ή και 24ωρη βάση και διαφήμιση σε όλη την Ε.Ε. όλων των περιφερειακών αεροδρομίων ή, έστω, εκείνων που βρίσκονται σε περιοχές που υπάρχουν τα θεματικά τουριστικά «πάρκα».

Περιβάλλον: Δάνεια 25ετούς διάρκειας με τόκο 1,5% για την τοποθέτηση Φ/Β ακόμα και στις μαρκίζες καταστημάτων. Ισχυρά κίνητρα για την αγορά και χρήση οχημάτων που καταναλώνουν κάτω από 5 λίτρα στα 100 χλμ. Απαγόρευση της εισαγωγής και παρασκευής επιβλαβών λιπασμάτων. Κίνητρα για την εξοικονόμηση νερού και βαριές ποινές για τους «γύφτους» που πλένουν τα γιωταχί και τους …δρόμους με νερό της ΕΥΔΑΠ!

Αστυνομία Περιβάλλοντος: Σώμα που θα αποτελείται από άτομα που θα διαθέτουν τα κατάλληλα μέσα (αυτοκίνητα, ελικόπτερα, αεροπλάνα) και την δυνατότητα να επιβάλλουν βαριές ποινές. Χωρίς αυτό οι Ασωποί και οι παράνομες χωματερές θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Οικονομία: Ένα και μοναδικό μέτρο. Να ζητηθεί η βοήθεια και η συμπαράσταση του πνευματικού κόσμου (αν ακόμα υπάρχει) σε μία καμπάνια που θα λέει στην ελληνικό λαό (αν ακόμα υπάρχει) πως είναι ορθό και τίμιο να βοηθάς και να υπερασπίζεσαι την Πατρίδα από κάθε εσωτερικό και εξωτερικό εχθρό. Με άλλα λόγια η δημιουργία μιας «Λέσχης» που, σιγα-σιγά όλοι θα θέλουν να γίνουν μέλη επειδή θα αποτελείται από υπερήφανους, καθαρούς, τίμιους και παραγωγικούς πολίτες οι οποίοι δεν κλέβουν, δεν ρυπαίνουν, δεν καταστρέφουν, δεν συγκεντρώνουν πλούτο για τον πλούτο και, είναι έτοιμοι να δώσουν ακόμα και τη ζωή τους για την πατρίδα.

Περισσότερες προτάσεις αν και εφ’ όσον ζητηθούν…


Χαρτοπόλεμος!

Με τα νέα μέτρα η κυβέρνηση συστήνει στους πολίτες να «φυλάνε» τις αποδείξεις
μέχρι η να οριστικοποιθεί το Νέο Φορολογικό Νομοσχέδιο! Εμπρός της γης οι κολασμένοι… Μαζέψτε
αποδείξεις, πολλές αποδείξεις, χιλιάδες αποδείξεις. Κι’ αυτό για να τύχετε απαλλαγής για ποσό 12.0000 ευρώ πρέπει να συγκεντρώσετε αποδείξεις για 8.000 ευρώ, τα οποία θα εκπέσουν από τα 6000 που έχουν εκπέσει από τις 16.000, που εξέπεσαν από τις 22.000…
Κάθε μέρα που περνάει η απορία μου μεγαλώνει.
Είναι δυνατόν τόσοι άνθρωποι να μη καταλαβαίνουν τι λένε και τι κάνουν;
Με ποιους μηχανισμούς μωρέ θα «υλοποιήσετε» τις αποφάασεις;
Με ποιους υπαλλήλους, ποιους ειδικούς, ποιους τεχνικούς και επιστήμονες;
Πάτε καλά;
Έτσι όπως κάνατε το «κράτος» νομίζετε ότι θα μπορέσει να ανταποκριθεί;
Κοροιδεύετε τον εαυτό σας και τον λαό αλλά, δεν φταίτε εσείς. Φταίει ο κόσμος που σας έδωσε το μαχαίρι για να σφάξετε (μεζί με 300 οικογένειες) τη καϋμένη την Ελλάδα..

Η δράση των Ευαγών Ιδρυμάτων…

Το διάβασα στο Troktiko. Χαρείτε το

Τραπεζικό σύστημα……… έγκλημα και τιμωρία»


«Επειδή μιλάμε στην Ελλάδα για τραπεζικό σύστημα το παρακάτω έγγραφο είναι απόδειξη για το ποιος έχει φέρει σε απόγνωση τόσο πολύ κόσμο αλλά και ποιος καταρρακώνει μία ολόκληρη χώρα.
Μιλάμε για τράπεζα όπου τα κέρδη δεν είναι το 2 ή 3% αλλά πολύ παραπάνω…

Διαβάστε Περισσότερα






Αρέσει σε %d bloggers: