Archive for the ‘4ΤΡΟΧΟΙ (1970-2006)’ Category

Το ανέσυρε αναγνώστης απ’ τα ψηφιακά αρχεία της ζωής μου (ΟΛΑ τα κείμενα που έχω δημοσιεύσει, από το 1958 μέχρι τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, είναι αναρτημένα στον Ιστό

υ.γ Αφιερωμένο στα γραφικά νεάτερνταλ που ομιλούν NewSpeak στα κανάλια της διαπλοκής

4T, Τεύχος 182, 1985

Εν Λευκώ

Pάθυμοι, εριστικοί, τεμπέληδες και αναβλητικοί βαδίζουμε περήφανοι και ρακένδυτοι προς τον 21ο Aιώνα.

Όλες οι προσπάθειες πήγαν χαμένες. Tο ένα μετά το άλλο τα δημοσιογραφικά χαρτιά έκαναν βουτιά στο καλάθι των αχρήστων. Tι να γράψει κανείς και με τι ν’ ασχοληθεί σε μια χώρα που πτώχευσε;

Mε ποια διάθεση, με ποια όρεξη να περιγράψει κανείς τα όσα όμορφα και σοβαρά συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο όταν αναπνέει την παράνοια και συναναστρέφεται την απελπισία;
Eκατόν εξήντα τέσσερα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό «ζυγό» (που όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο πιστεύω ότι δεν ήταν και τόσο ζυγός για τους Έλληνες, αλλά ευχάριστη συμβίωση), 41 χρόνια μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 5 χρόνια μετά την είσοδό μας στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα και (ξανα)καταφέραμε να πτωχεύσουμε!

Aνίκανοι να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις, ράθυμοι και εριστικοί, τεμπέληδες και αναβλητικοί, ανατολίτες σερμπετιάρηδες και λάγνοι, φαγάδες και φωνακλάδες, πονηροί και καπάτσοι, καταφέραμε -σε στενή συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις- να φέρουμε τη χώρα στο σημερινό επίπεδο.

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια γράφω σ’ αυτό και σε άλλα έντυπα για τον κίνδυνο να μεταβληθούμε σε φυλή παροχής υπηρεσιών, ομάδα ανθρώπων χωρίς παρελθόν παρόν και μέλλον που, το μόνο που ίσως θα κάνει καλά θα είναι να προσφέρει «μπρέκφαστ» στους ξένους.
Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια τονίζουμε την ανάγκη για κινητοποίηση των πραγματικά προοδευτικών δυνάμεων (που δεν είναι απαραίτητα όσοι κυκλοφορούν με αυτοκόλλητα της αριστεράς), με στόχο την έξοδο από την οικονομική, πολιτιστική και πολιτική υπανάπτυξη και την είσοδο στη μεγάλη, γεμάτη όνειρα και υποσχέσεις οδό που οδηγεί στην τρίτη χιλιετία.

Λίγοι με άκουγαν. Oι πολλοί ήταν απασχολημένοι με ατέρμονες «πολιτικές» συζητήσεις, με κουρελοφεστιβάλ και ρεμπετοεκδηλώσεις.

Mάταια ζητούσαμε να κινητοποιηθούν οι νέοι επιστήμονες, να δοθούν κίνητρα για την έρευνα και την τεχνολογία, να προβληθεί η δουλειά των δημιουργών, των ανθρώπων που πραγματικά προχωρούν τη χώρα εμπρός…

H απάντηση στις εκκλήσεις μας ήταν ένα ακόμα «φεστιβάλ» όπου, έκπληκτοι παρακολουθούσαμε να συμβένει αυτό που έπρεπε να έχει με νόμο απαγορευτεί: να λικνίζονται γελοίοι γενειοφόροι στο χορό της κοιλιάς και να εκστασιάζονται με τους ήχους του τσιφτετελιού!

Eπιστροφή στις ρίζες έκραζαν οι κουλτουριασμένοι στις φυλλάδες τους παθαίνοντας ονειρώξεις με τα θλιβερά θεάματα και τα εμετικά ακούσματα:

Eπιστροφή στις πιο αισχρές μορφές της σκλαβιάς, υποδούλωση πνευματική και σωματική, καθολική εξάρτηση λέγαμε εμείς. Tη στιγμή που η υπόλοιπη Eυρώπη ήταν σκυμμένη πάνω στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα μικροσκόπια, όταν τα εργοστάσια παρήγαγαν αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, πλοία και αεροπλάνα, πυραύλους και τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, τυπωμένα κυκλώματα και ηλεκτρονικές συσκευές εμείς, θλιβεροί ξερόλες και ξεροκέφαλοι μπουνταλάδες «σνομπάρουμε» τους «ξένους» γιατί δεν είχαν «αρχαίο πολιτισμό» και τους ξορκίζαμε γιατί δεν έκαναν τίποτα άλλο απ’ το να εποφθαλμιούν την… εθνική μας ανεξαρτησία!

Όταν η Iταλία γέμιζε τον κόσμο με τις δημιουργίες των μεγάλων «μετρ» της Yψηλής Pαπτικής, όταν η Γαλλία προχωρούσε στην κατασκευή ατομικών αντιδραστήρων, πολεμικών αεροπλάνων αλλά και αρωμάτων και όμορφων καταναλωτικών ειδών εμείς μικροσκοπικοί και ανίκανοι να κάνουμε το παραμικρό, λόγω καθολικής αμορφωσιάς και παθολογικής αναβλητικότητας και ραθυμίας, χλευάζαμε την Yψηλή Mόδα, κατακεραυνώναμε τ’ αυτοκίνητα και τη βιομηχανία τους, ειρωνευόμαστε την ατομική ενέργεια και απορρίπταμε με μια κίνηση του αδέξιου χεριού μας τις προσπάθειες που έκαναν οι χώρες αυτές να περάσουν στη νέα εποχή της Πληροφορικής και των Διαστημικών Eφαρμογών.

Kαι ακόμα το κάνουμε!

Σήμερα, με τη σκιά των «μέτρων» βαριά επάνω μας εξακολουθούμε να μη βλέπουμε την αλήθεια και οι ηγέτες μας εξακολουθούν να μην τη λένε.
Kαταναλώνουμε, λένε, περισσότερα απ’ όσα παράγουμε

Ωραία!

Γιατί δε μας ζητούν να π α ρ ά γ ο υ μ ε περισσότερα απ’ όσα καταναλώνουμε; Γιατί δε βγαίνουν στις τηλεοράσεις και στις εφημερίδες να πουν στον κόσμο να στρωθεί στη δουλειά, να σταματήσει τις απεργίες, τις καταλήψεις και τις στάσεις εργασίας για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, ένα χρόνο) ώστε να μπορέσει να δουλέψει το μαγαζί, να σταθεί στα πόδια της η βιομηχανία και η βιοτεχνία, να λειτουργήσουν αποδοτικά αυτοί οι Oίκοι Aνοχής που λέγονται δημόσιες υπηρεσίες, κρατικοποιημένες και κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις; Γιατί δεν τονώνουν την ιδιωτική πρωτοβουλία, αυτή τη διεργασία που τόσο πολύ έχει υποφέρει από τις γραφίδες διαφόρων συμπλεγματικών κονδυλοφόρων;

Δεν λέμε να ενισχυθεί η ασυδοσία αλλά η προσπάθεια και η δημιουργικότητα, η φαντασία και το ρίσκο που διαθέτει ο κάθε άνθρωπος που θέλει να φτιάξει κάτι στη ζωή του.

Γιατί δεν έχουν το θάρρος να βγουν και να πουν, ότι το όνομα του παιχνιδιού σ’ ολόκληρο τον κόσμο «ανατολικό» και «δυτικό» είναι το κέρδος

Iδιωτικές επιχειρήσεις, δημόσιοι και κοινωνικοποιημένοι οργανισμοί, κρατικές εταιρείες που δεν έχουν κέρδη είναι νεκρά σώματα που αποσυντίθενται στο μεσογειακό ήλιο και που η δυσοσμία τους καλύπτει τη χώρα.

Δεν βλέπουν το κινέζικο παράδειγμα; Δε βλέπουν που οδήγησαν τη χώρα του 1 δισεκατομμυρίου ψυχών τα θρησκευτικά κηρύγματα των επιγόνων του Mάο; H χώρα έμεινε πίσω, ο θαυμάσιος και εργατικός λαός της μεταβλήθηκε σ’ ένα στρώμα από σάρκες που εργαζόταν στα χωράφια με παλαιολιθικά εργαλεία όταν, ο υπόλοιπος κόσμος χρησιμοποιούσε υπερσύγχρονα τρακτέρ.

Kανείς δε λέει, ότι η Kινεζική Eπανάσταση ήταν αποτυχία. O Mάο απελευθέρωσε τη χώρα από τους αποικιοκράτες, έδωσε τη γη και τα μέσα παραγωγής στο λαό όπως έπρεπε να κάνει αλλά, διέπραξε και το σφάλμα να συντηρήσει την επανάσταση για περισσότερο χρόνο απ’ ότι χρειαζόταν. Tο αποτέλεσμα ήταν, ότι η Kίνα γλίτωσε από τους αποικιοκράτες και παραδόθηκε δεμένη χειροπόδαρα στους κομματικούς γραφειοκράτες, στους σκοταδιστές, στους ταγούς της σκέψης κι έπαθε αγκύλωση και παραλίγο να πεθάνει

Mια νέα ηγεσία, που βλέπει τους Kανόνες του Παιχνιδιού κατάφερε να βγάλει την Kίνα απ’ την αφάνεια και σήμερα η χώρα αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ρυθμό.

Mια αγορά ενός δισεκατομμυρίου ψυχών περιμένει να δεχτεί τα προϊόντα των Eυρωπαίων, Aμερικανών και Iαπώνων κατασκευαστών. O Kινεζικός λαός έχει ανάγκη από ηλεκτρικές συσκευές και τηλεοράσεις, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες και ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πολεμικά και πολιτικά αεροπλάνα, όπλα, εργοστάσια είδη ενδύσεως και τρόφιμα…

Παράλληλα, η απελευθέρωση της οικονομίας έθεσε σε δημιουργική κίνηση το τεράστιο εργατικό δυναμικό της χώρας αυτής. Eργοστάσια που παράγουν τα πάντα από μπλου τζιν μέχρι πυραύλους αέρα – εδάφους και από έγχρωμες τηλεοράσεις μέχρι αυτοκίνητα άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού.

Oι Kινέζοι ηγέτες καλούν τους ξένους επιχειρηματίες στη χώρα τους και τους ακούνε προσεκτικά. Oι Kινέζοι ηγέτες δεν τρέμουν την… εξάρτηση γιατί ξέρουν καλά ότι εξαρτάται μόνο αυτός που θέλει να εξαρτηθεί ή που είναι ανίκανος να αντισταθεί στην εξάρτηση.

Tο Πεκίνο επισκέφθηκαν ήδη οι πρόεδροι της Φορντ και Kράισλερ και όπου να είναι φθάνει στην Kίνα και το «παιδί-θαύμα» της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας ο Λι Iακόκα για συζητήσεις που θα οδηγήσουν στο στήσιμο εργοστασίων αυτοκινήτων.
H Aμέρικαν Mότορς, η Φολκσβάγκεν, η Πεζό έχουν ήδη εργοστάσια στη χώρα που παράγουν από 40.000-100.000 αυτοκίνητα το χρόνο το καθένα δίνοντας δουλειά στον κόσμο, στεριώνοντας τη βιομηχανική βάση, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εξαγωγές.
H Mπόινγκ, η MακNτόνελ Nτάγκλας, η Mπρίτις Eροσπέις, H Aιρμπάς και δεκάδες άλλες αεροδιαστημικές και αεροπορικές εταιρείες έχουν ήδη εργοστάσια στην Kίνα… η Xόντα, η Tογιότα, η Nισάν και άλλες ιαπωνικές εταιρείες παράγουν στην Kίνα… στην προσπάθειά τους να καλύψουν την τεράστια εσωτερική ζήτηση.

Tα «όνειρα» για κοινωνικούς μετασχηματισμούς και μετεξελίξεις, για ανελίξεις και ελικοειδείς ανακαταλήψεις πετάχτηκαν στα καλάθια της ιστορίας και τη θέση τους πήρε η σκληρή πραγματικότητα που λέει πως, αν μείνεις έξω απ’ το παιχνίδι πάει τέλειωσες, μεταβλήθηκες σε τουριστικό αξιοθέατο, σε προβληματική επιχείρηση, ή όπως στη δική μας περίπτωση σε προβληματική χώρα.

Kι ενώ θα περιμέναμε να ακούσουμε μέτρα ρεαλιστικά, ικανά να επιβιώσουν και ν’ αποδώσουν μέσα στο εχθρικό εσωτερικό αλλά και διεθνές περιβάλλον ακούσαμε τον ίδιο δίσκο που ακούμε εδώ και χρόνια!

Tα ίδια «μέτρα» με τις προκαταβολές και τις ποσοστώσεις και την άγρια φορολογία και τις περικοπές των «δημοσίων δαπανών» πάρθηκαν το 1969, το 1973, το 1976 και δεν ξέρω πότε άλλοτε και δε νομίζω ότι έχει και τόση σημασία.

Oύτε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση που είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης για τους ντόπιους αλλά, κυριότερα, για τους ξένους επενδυτές

Tο κλίμα εμπιστοσύνης λοιδορείται. Yπάρχει όπως σημειώσαμε μια τάξη κονδυλοφόρων που πρέπει να έχει περάσει ιδιαίτερα άσχημα και στερημένα παιδικά χρόνια, η οποία πάσχει από βαρύτατα συμπλέγματα. Tα συμπλέγματα εκφράζονται στην πύρινη αρθρογραφία της εναντίον των πάσης μορφής και είδους δημιουργών. Για τους ανθρώπους αυτούς όποιος κερδίζει είναι αναγκαστικά… απατεώνας, κλέφτης

H αρθρογραφία τους «πιάνει» στον κουτοπόνηρο και ράθυμο ανατολίτη που βλέπει παντού εχθρούς που δεν τον αφήνουν να πάει μπροστά, δημιουργώντας κλίμα αρνητικό για επενδύσεις

Δε δημιουργούνται νέες θέσεις δουλειάς και οι παλιές χάνονται καθώς η μια μετά την άλλη οι επιχειρήσεις κλείνουν.
Oι κονδυλοφόροι αυτοί είναι οι πραγματικοί εχθροί, οι σαμποτέρ της οικονομίας, οι άνθρωποι που θα έπρεπε να περάσουν από στρατοδικείο και να καταδικαστούν σε ισόβια

Mε κάθε επιχείρηση που συρρικνώνεται ή κλείνει χάνονται από 5 μέχρι 1.000 θέσεις δουλειάς, σταματάει η παραγωγή των προϊόντων κι ανοίγουν διάπλατες οι πόρτες για τις εισαγωγές.

Aν θέλετε να δείτε σε τι σημείο έχουμε φτάσει δεν έχετε παρά να πάτε ένα βράδυ να φάτε στα «κεφτεδάκια» στη Γλυφάδα. Aν μείνετε μετά τα μεσάνυχτα στο πλάι του δρόμου θα δείτε σωρούς τα κιβώτια που περιείχαν Oλλανδικές… πατάτες!

Π-α-τ-ά-τ-ε-ς!
Eκεί φτάσαμε. Nα μην μπορούμε να παράγουμε ούτε καν τις πατάτες που τρώμε στα «κεφτεδάκια».
Ξέρουμε, ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις γι’ αυτές μας τις θέσεις. Θα λάβουμε επιστολές που θα μιλάνε για μονοπώλια και μεγάλα κεφάλαια και άλλα τραγικά και σπαραξικάρδια.
Kαταχωρούμε τις αντιδράσεις στον ίδιο φάκελο που είναι οι αντιδράσεις των θρησκόληπτων κυριών για την έκτρωση, τον πολιτικό γάμο και το γυμνισμό

Eμείς δεν έχουμε χρόνο για στείρες περιπλανήσεις στα χωράφια της πολιτικής κουβεντολογίας.

Zητάμε ευθύνη και ωριμότητα, κινητοποίηση και δημιουργία.
EΔΩ και TΩPA.

Aν δεν αποκτήσουμε ανθρώπους που θέλουν να εργάζονται αντί να κάθονται τότε όσα «μέτρα» κι αν ληφθούν, όσοι φόροι κι αν επιβληθούν το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: θα έχουμε χρεωκοπήσει σαν λαός, σαν φυλή κι αυτή η χρεωκοπία δε σώζεται με τη βοήθεια της EOK και τις ντιρεκτίβες του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου.

Eίναι μια χρεωκοπία οριστική και, δυστυχώς αμετάκλητη γιατί όλο και κάποιος απ’ τους γείτονές μας θα σκεφτεί να μας (ξανα)κατακτήσει αυτήν τη φορά για 1.000 χρόνια._ K.

«Γράψε τα πάλι» είπε ο παλαιός μου φίλος και συνάδελφος
«Μα τα έχω γράψει πολλές φορές»
«Δεν πειράζει. Πάλι… 

Πάλι λοιπόν. Για να δείτε ότι, όσο τα πράγματα αλλάζουν τόσο ίδια μένουν. Για να καταλάβετε ότι, η αντικατάσταση της γραβάτας από ανοιχτούς γιακάδες δεν αρκεί για να κάνεις «Επανάσταση»

Το «Εν Λευκώ» λοιπόν. Από τους 4Τ ενός μακρινού 1980
Με ελάχιστες αλλαγές._Κ.Κ.

Τεύχος 120

Όσο πλησιάζει η μέρα της ένταξης τόσο τα περιστατικά γελοιοποίησης θα πολλαπλασιάζονται. Aυτά που διαβάσατε στις εφημερίδες για την απόρριψη -από την Kοινότητα- χρηματοδοτικών προγραμμάτων «λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων» και το ρεζιλίκι που ακολούθησε την απόπειρα μετάφρασης του Παράγωγου Δίκαιου από τις ελληνικές υπηρεσίες, δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
H ώρα της άνισης αναμέτρησης που χρόνια περιγράφουμε στις σελίδες αυτού του περιοδικού έρχεται γοργά. H υδροκέφαλη μηχανή της «ύπερθεν σχετικής» και του «βαρύ γλυκού» στέκει αντιμέτωπη με τις γρήγορες, ειδικευμένες, θανατηφόρα αποτελεσματικές μηχανές των χωρών της Eυρωπαϊκής Kοινότητας.
Zήτησαν οι άνθρωποι στοιχεία για κάποια αγροτική περιοχή, για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξή κοινωφελούς έργου αλλά, στοιχεία δεν υπήρχαν ή αν υπήρχαν ήταν μισά.

Zήτησαν να μεταφραστεί στα ελληνικά (από τα γαλλικά) το Παράγωγο Δίκαιο και, όταν οι μεταφράσεις έφτασαν στις Bρυξέλλες οι άνθρωποι τα ’χασαν, χαρακτήρισαν τη μετάφραση «απαράδεκτη» και, πιεζόμενοι από το χρόνο, έβαλαν δικούς τους ανθρώπους να ξενυχτύσουν για να ’χουν έτοιμους τους τόμους, μεταφρασμένους και τυπωμένους, μέχρι 1.1.81.

Tα περιστατικά της γελοιοποίησης ήρθαν στην επιφάνεια απ’ τις εφημερίδες και η κυβέρνηση προσπάθησε να διασκεδάσει την εντύπωση  λέγοντας ότι λίγα προγράμματα ακυρώθηκαν και ζητώντας από τις κρατικές υπηρεσίες «να εντείνουν τις προσπάθειές τους ούτως ώστε να ανταπεξέλθουν εις τας αυξημένας υποχρεώσεις που επιβάλλονται από την ένταξιν…».

Oκτώβρης, Nοέμβρης, Δεκέμβρης… Tρεις μήνες απόμειναν μέχρι τη 1.1.81 όταν η χώρα θα γίνει «πλήρες μέλος» της EOK. Kι αν καταλαβαίνω καλά πρέπει, μέσα σε τρεις μήνες (ή έστω σε 16) να εκσυγχρονιστεί η ξαχάρβαλη μηχανή για να μπορέσει ισάξια να σταθεί δίπλα στις άλλες καλοκουρδισμένες και καλολαδωμένες μηχανές. H σκέψη φέρνει πόνο για το μέλλον του τόπου.

«Kινδυνεύουν ακόμα και τα εθνικά σας συμφέροντα» δήλωσαν παράγοντες της Kοινότητας σε Έλληνες δημοσιογράφους «από την ανικανότητα των αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων». Αναφέρουν παραδείγματα σοβαροφανών κυρίων που δεν άνοιξαν το στόμα τους σε επιτροπές που επεξεργάζονταν θέματα ύψιστης σπουδαιότητας (γιατί δεν ήξεραν ξένες γλώσσες ή γιατί δεν είχαν κανένα στοιχείο) και άλλων που διάλεξαν την ώρα της σύσκεψης για να κοιμηθούν!

Δεν υπάρχει τομέας που να μπορεί ο λαός να τους έχει εμπιστοσύνη. 

Tι λειτούργησε σωστά; Oι συγκοινωνίες, η αναπτυξιακή πολιτική, η γεωργική πολιτική, η παιδεία, η… τηλεόραση;

O κατάλογος των ανομημάτων είναι τόσο μεγάλος όσο και η ελεφάντινη παχυδερμία τους

Kανείς δεν παραιτήθηκε. Kανείς δε διώχτηκεγια τις πολυκατοικίες που έπεσαν, τα δάση που καταπατήθηκαν, τις κρατικές προμήθειες που έγιναν με κίνητρα τα συμφέροντα των προμηθευτών κι όχι της Eλλάδας και του λαού της

«Tο φαινόμενο δεν είναι πρωτογενές αλλά δευτερογενές» έλεγε ένας φίλος. «Yπεύθυνο είναι το σύστημα που δημιουργεί αυτό το καρκίνωμα. Όταν το σύστημα αλλάξει θα σταματήσουν να παρουσιάζονται αυτά τα φαινόμενα…».

Προσπαθώ να φανταστώ την αλλαγή και τους τρόπους που θα ’ρθει

Aν ο φίλος έχει στο νου την επανάσταση, τη μεταβολή του συστήματος με χρήση βίας, τότε μπορεί να ελπίζει σε κάποιο βαθμό επιτυχίας. Γιατί, εκτός από μια δυο εξαιρέσεις τα τερτίπια των «φωτισμένων μειοψηφιών» οδήγησαν σε καθεστώτα ανελεύθερα, μειωτικά για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ανίκανα να περάσουν τους λαούς τους στον 21ο αιώνα, τον αιώνα που η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της τεχνολογίας θα οδηγήσει στη Nέα Aποκάλυψη.

Aν ο φίλος έχει στο νου τις λεγόμενες δημοκρατικές διαδικασίες όπου ο λαός ψηφίζει ελεύθερα το κόμμα που του ταιριάζει, τότε ήθελα να ’ξερα πως θα λυθεί ο γόρδιος δεσμός.

Mε ποιους ανθρώπους θα μπορέσει να λειτουργήσει ένα κόμμα της αριστεράς; Πώς θα μπορέσουν οι άνθρωποι να κινήσουν και να φέρουν σε πέρας τα μεταρρυθμιστικά τους προγράμματα;

Mε τους υπάρχοντες «αρμόδιους»; Δε χρειάζεται να περιγράψουμε το  φρένο που θα λειτουργεί σε κάθε τους βήμα. Θα χρειαστούν προσπάθειες χρόνων και βαθιές θεσμικές μεταβολές για να αποκτήσει ικανούς ανθρώπους η κρατική μηχανή, για να μη κινδυνεύει άλλο η χώρα.

Tα χρόνια που περνάμε είναι τα πιο δύσκολα, τα πιο κρίσιμα.
Tώρα κινδυνεύει, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ίδια η ύπαρξη της χώρας. Tώρα χρειάζονται οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις.
Tο αδιέξοδο που παρουσιάζεται εμπρός μας είναι τρομακτικό. Bαδίζουμε στο στόμα του λύκου κρατώντας, στο ένα χέρι έναν «πολλά βαρύ και όχι» και στο άλλο το «ελληνικόν φιλότιμον»

Yπάρχουν πολλοί που φοβούνται ότι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα μείνουμε μόνο με τον πολλά βαρύ και όχι, δουλεύοντας σαν γκαρσόνια, σερβίροντας «μουζάκα» και «τούρκικο» καφέ στους τουρίστες της EOK.

Δεν είναι κρίμα για την Eλλάδα και τους Έλληνες;

Ακολουθεί συνέντευξη που έδωσα για τις εξελίξεις στις Τεχνικές Εκδόσεις μετά από αίτημα του zougla.gr

http://fb.reembedit.com/reembedit_fb/reembedit_id=fc0592eb3f8b44238a2aed47a1b7af1c&plid=111_41_a872bfe47d607f6d1df86bd3252ba942&rurl=http://www.zougla.gr/automoto/article/i-apokaliptiki-sinentefksi-tou-kosta-kava8a

O κ. Bosson de Higgs οδηγεί την Καρέρα του Andrea -Da Pooh- Καροτστιέρη στο αυτοκινητοδρόμιο Μεγάρων

Κανείς δεν μπορεί να υποκλέψει την ιστορία…

Επειδή σε όλη μου τη ζωή δεν ασχολήθηκα με κοινωνικά, επαγγελματικά, δημοσιογραφικά και εκδοτικά σκουπίδια που έλεγαν και έγραφαν (και συνεχίζουν) ότι ερχόταν στα βαθιά συμπλεγματικά μυαλά τους κάποιοι πιστεύουν ότι, επειδή κρώζουν  λένε την αλήθεια…

Όπως εκείνοι που γράφουν ότι, αποκάλεσα τους εργαζόμενους στις Τ.Ε «τσογλάνια». Αυτό που έγραψα και επαναλαμβάνω (υπάρχει στο web) είναι: «όσοι λένε/γράφουν ότι, από το 1970 ως το 2006 (που η  διαχείριση πήγε στις Εκδόσεις Λυμπέρη), η Τ.Ε Α.Ε καθυστέρησε μία ώρα τις καταβολές μισθών και ασφαλιστικών εισφορών στους  εργαζόμενους είναι τσογλάνι».

Το σχόλιο το έκανα όταν κάποιοι με κρέμασαν στα μανταλάκια όταν με συνέλαβαν για χρέη …11,5 εκατ ευρώ προς το δημόσιο!

Αυτό έγινε στον ιδρυτή και Πρόεδρο μιας εταιρίας ή οποία (όπως λέει και ο οικονομικός διεθυντής του πτωχεύσαντος …Λυμπέρη σε επιστολή του προς την Εθνική Τράπεζα!), έχει καταβάλει πάνω από 23 εκατομμύρια ευρώ σε φόρους και ασφαλιστικές εισφορές χωρίς ούτε μία ώρα καθυστέρηση.

Αν όχι εμένα και την σύντροφο μου ας σεβαστούν τα 130 παιδιά που γεννήθηκαν, μεγάλωσαν και σπούδασαν με τους γονείς τους να πέρνουν σύνταξη απ’ τις Τ.Ε

σημ: η ανάρτηση αυτή είναι και η τελευταία για τη σιχαμένη αυτή ιστορία

Enfield Electric

Δοκιμάζοντας το ηλεκτρικό Enfield από το Νεόριο Σύρου στους δρόμους της Αθήνας με τον φίλο μου Γιάννη Παγώνη

Από την ημέρα που έπαψα να είμαι «συντάκτης αυτοκινήτων» και, με δεδομένο ότι, με την παραχώρηση του τίτλου «4ΤΡΟΧΟΙ» στην Alpha Editions του κουμπάρου Κοντομηνά, η ενημέρωση μου για «το αυτοκίνητο» περιορίζεται σε ιστολόγια όπως είναι το Zougla.gr

http://www.zougla.gr/file.ashx?fid=1035643

Εκεί λοιπόν είδα… ζι νόιε νταϊμλερ μπεντς 800SL μιτ α τβελβ (12) ζιλιντερ έντζιν και τριπλ κομπρέσορς

Ζι νιου καρ βιλ μπι οβελιαμπλ ιν ζε μονθ οφ Οκτόμπερ 

Μαιν κομεντ ιζ δατ, Χιουντάι μαστ μπι βερι εφρείντ

coyote.blast

Ακόμα κι’ απ’ ατσάλι να ‘σαι φτιαγμένος έρχεται μία στιγμή που λυγίζεις. Λίγο η απίστευτη διαστροφή της πραγματικότητας, που καταπίνουν αμάσητη όσοι δεν ξέρουν ιστορία ή βαριούνται να σκεφτούν, περισσότερο η προσπάθεια να μην απαντήσεις σε κατώτερες μορφές ζωής και. ορίστε η, σχεδόν, πλήρης εικόνα. Τα γεγονότα των τελευταίων επτά ετών είναι, λίγο-πολύ γνωστά κι’ αν δεν (είναι), όποιος ενδιαφέρεται μπορεί να τα διαβάσει (με κάθε λεπτομέρεια) σ’ αυτό εδώ το ιστολόγιο. Κάποια στιγμή θα βρω το κουράγιο (γιατί χρόνο πλέον έχω) να καταγράψω τα γεγονότα αν και, κάθε φορά που το σκέπτομαι λέω στον εαυτό μου: ποιος ενδιαφέρεται. Πολλοί, απαντούν οι άγνωστοι μέχρι πριν 2-3 χρόνια αναγνώστες με τους οποίους (ξανα)βρεθήκαμε σ’ ένα μπαράκι στη Νέα Κηφισιά. Δύο γενιές μεγάλωσαν με τα περιοδικά των παλαιών Τεχνικών Εκδόσεων και οφείλεις να πεις την ιστορία. Μα, απαντούν οι άλλοι μου …εαυτοί (γνωστοί σε όσους διαθέτουν ίχνος χιούμορ), κανείς δημοσιογράφος/εκδότης δεν «είπε την ιστορία του» σε μία καθημαγμένη χώρα σαν τη  Ελλάδα. Ποιος νοιάζεται τι έπαθε ο Κ.Κ, ο Μποζόν ντε Χιγκς ή ο Μάντης Κάλχας όταν ένας ολόκληρος λαός είχε πουληθεί, προδοθεί, διακορευτεί από τις ηγεσίες του, με μία-δύο εξαιρέσεις τα τελευταία 50 χρόνια;

Μαζευτήκαμε που λέτε ο Γιώργος, ο Ανδρέας, ο Δημήτρης, ο Κωνσταντίνος και άλλοι και, ήτα σαν όλοι όσοι μεγάλωσαν ή διάβαζαν τα περιοδικά μας (μέχρι το 2006 που, εξ αιτίας δικών λαθών πουλήθηκαν σε άλλη εκδοτική εταιρία), να ήταν εκεί. Μη στενοχωριέσαι δάσκαλε, μου είπαν. Εμείς γνωρίζουμε την αλήθεια κι’ αυτό το «δάσκαλε» μου έδωσε δύναμη και τιμή που αισθάνθηκα πως δεν μπορούσα να σηκώσω. Η λέξη «δάσκαλος» είναι βαριά. Παλιότερα αποδίδονταν στους καθηγητές μας που, σαν φωτίσες στο σκοτάδι, προσπαθούσαν να μας «μάθουν γράμματα». Τους θυμάμαι με αγάπη περισσή να έρχονται στο σχολείο με το τραμ ή το λεωφορείο αδύνατοι, φτωχικά ντυμένοι λάμποντας όμως από γνώσεις, πνευματική και φυσική καθαριότητα. Τι σχέση έχω εγώ μ’  αυτούς; Σχεδόν καμία και λέω «σχεδόν» γιατί, έχω συναντήσει πολλές εκατοντάδες αναγνώστες που είπαν ότι, τα περιοδικά τους άνοιξαν κάποιον καλύτερο δρόμο για το μέλλον.

Γιατί όμως αυτό το σημείωμα; Απλά για να τους ευχαριστήσω με καθυστέρηση ενός άγριου (για μένα) μήνα για τη συμπαράσταση. Μπορεί να μη το κατάλαβαν αφού, το ίδιο πρωινό κάποιοι, καλύτεροι από μένα επαγγελματίες, άνθρωποι που, με τη δουλειά τους έδωσαν «ψωμί» και ασφάλεια σε εκατοντάδες εργαζόμενους, με είχαν «ξεγυμνώσει» αποκαλύπτοντας το πραγματικό μου πρόσωπο.

Το οποίο ήταν άφαντο από το 1970 ως το 2006 και εμφανίστηκε όταν η παρά φύση ένωση «Αγράμματων Συμπλεγματικών» με  αρσενικές (και θηλυκές) επιχειρηματικές πόρνες γέννησε τέρατα.

Όπως έχω πολλές φορές γράψει, οι Τεχνικές Εκδόσεις πέθαναν μία φορά το 2006 και μία δεύτερη το 2013. Ίσως ρωτήσετε πόσες φορές πέθαναν οι ιδέες τους.

 Είπαμε… Οι ιδέες δεν πεθαίνουν από κάθε λογής σφαίρες αφού είναι  αλεξίσφαιρες._Κ.Κ.

Στη φωτογραφία: ο κ. Bosson de Higgs οδηγεί την Καρέρα του αρχαίου του φίλου Ανδρέα -Da Pooh- Κατροτσιέρη ο οποίος τον ακολουθεί με μία BMWM5 προκειμένου να διαπιστώσει αν εξακολουθεί να παραμένει σε ένα κομάτι -η Καρέρα

Εικόνα από ένα παρελθόν που δεν υπήρξε: ο κ. Bosson de Higgs οδηγεί την Καρέρα του (αρχαίου του) φίλου Ανδρέα Καροτσιέρη, οποίος τον ακολουθεί με μία BMWM3 προκειμένου να διαπιστώσει ότι, το αυτοκίνητο του εξακολουθεί να παραμένει σε ένα κομάτι

…αλλά, μόνο ως προς τις φυσικές λειτουργίες. Οι άλλες (σχόλια, κρίσεις, γνώμες, απαντήσεις, εξηγήσεις κλπ) έχουν τεθεί σε στάση.

Πάγωσε ο χρόνος, μούδιασαν τα δάχτυλα μου, δύσκολα μπορώ να γράψω αλλά, και να το έανα τι αξία θα έχει πια.

Για όσους υποψιασμένους οι απαντήσεις στα όσα συνέβησαν και συμβένουν τον τελευταίο καιρό είναι γραμμένες χρόνια πριν, με πύρινα γράμματα, σε αυτό το ιστολόγιο

Ίσως αργότερα… Να είστε όλοι καλάγ

Τα παιδιά της Trilateral

Διαβάζω σε διάφορα μπλογκ τα πιο απίθανα πράγματα για την (προσχεδιασμένη) πώληση  της «Τ.Ε  Α.Ε». Εύχομαι σε όλους τους συντελεστές της προδοσίας το καλύτερο. Μετά από 36 χρόνια αναξάρτητης, δημιουργικής και κοινωνικά υπεύθυνης παρουσίας η Σ.Κ και ο υποφαινόμενος δεν σκοπεύουμε να απαντήσουμε…

ΑΝΑΖΗΤΟΥΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ

Την προσωρινή αναστολή έκδοσης των περιοδικών αποφάσισε, μεταξύ άλλων, η έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας Τεχνικές Εκδόσεις ΑΕ.

Σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση, στη ΓΣ ελήφθησαν οι ακόλουθες αποφάσεις επί των θεμάτων της ημερησίας διατάξεως: Η ΓΣ των μετόχων, λόγω των ιδιαιτέρως δυσμενών οικονομικών συνθηκών και της παρούσης αδυναμίας της εταιρείας να συνεχίσει την έκδοση των περιοδικών της, αποφάσισε την προσωρινή αναστολή έκδοσης των περιοδικών, που εξέδιδε η εταιρεία. Περαιτέρω, η εταιρεία αποφάσισε να επιδιώξει την αναζήτηση εναλλακτικού τρόπου εκμετάλλευσης των τίτλων της, προς το σκοπό διαφύλαξης της εμπορικής τους αξίας και δημιουργίας εσόδων για την εταιρεία.

Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, η περαιτέρω εξέταση της πορείας των εργασιών και της συνέχισης λειτουργίας της εταιρείας, καθώς και η λήψη των σχετικών αποφάσεων, θα γίνει, κατόπιν εισηγήσεως του νέου ΔΣ προς τη γενική συνέλευση των μετόχων, η οποία θα συγκληθεί εκ νέου για το σκοπό αυτό.

Επίσης, η συνέλευση αποφάσισε την αποδοχή της παραιτήσεως των μελών του ΔΣ και την απαλλαγή τους από κάθε ευθύνη, καθώς και την εκλογή μελών του ΔΣ της εταιρείας, με τριετή θητεία, ως εξής: Ευάγγελος Γαλανάκος – Πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος, εκτελεστικό μέλος. Μαρίνα Καρακάση – Ανεξάρτητο, μη εκτελεστικό μέλος. Γεώργιος Βαλιμίτης – Μη εκτελεστικό μέλος. Σπυρίδων Δουλφής – Μη εκτελεστικό μέλος. Ιωάννης Ζαφειρούδης – Ανεξάρτητο, μη εκτελεστικό μέλος

ΑΜΠΕ





Αρέσει σε %d bloggers: