Archive for the ‘Ο μάντης Κάλχας λέει…’ Category

Αυτό που θα διαβάσετε πιο κάτω είναι απόσπασμα από άρθρο που είχα γράψει στηνν εφημερίδα «1ο ΘΕΜΑ» 9 χρόνια πριν

Στο άρθρο μου δημοσιεύω τις θέσεις του Καθηγητή Ν. Σταύρου (που έχει φύγει απ’ τη ζωή) για το μέλλον της Χαρτόβιας

Παρακαλώ τους (νεότερους) να τις μελετήσουν γιατί, τίποτα δεν είναι τυχαίο._Κ.Κ. 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

…..Για ’μένα, η παράσταση που σπάει ταμεία είναι εκείνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Δεν χάνω ποτέ την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις δηλώσεις της υπουργού με το (μόνιμο) Χαμόγελο. Η κυρία ΥΠΕΞ χαμογελάει ακόμα και όταν ο πρόεδρος των Σκοπίων απαιτεί να αλλάξει όνομα η Ελλάδα (δεν το είπε καθαρά αλλά το υπονόησε, όταν τα τουρκικά μαχητικά περνάνε «σουβλάκι» τη Λήμνο στα 200 πόδια, και η «φίλη και γείτων» κάνει έρευνες για πετρέλαιο στο Αιγαίο.

….Σύντομα τα γεράκια της «διεθνούς κοινότητας» θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου μία κίνηση που θα έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις σε 400 περιοχές του πλανήτη συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου και το Μόνιμο Χαμόγελο δε λέει λέξη! Προφανώς δεν καταλαβαίνει (ή κάνει πως) τα στρατηγικά παιχνίδια που παίζονται στα Βαλκάνια σε μία εποχή που, όπως έχουν αποδείξει τα τηλεοπτικά σκουπίδια στην εποχή μας δεν μετράει η ουσία αλλά η εικόνα.

Σήμερα κανείς (πέρα από 100 νέους που φυλάνε Θερμοπύλες) κανείς δεν δίνει σημασία στη προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και στη προώθηση των εθνικών συμφερόντων. Σε συνεργασία με τις ελιτ της νέας παγκόσμιας τάξης, τα ΜΜΕ χαρακτηρίζουν τους ηγέτες που στηρίζουν τα εθνικά κράτη, αντιδραστικούς (βλέπε το παραλήρημά τους από τη νίκη του «ευρωπαϊστή» Τάντιτς εκλογές στη Σερβία).

Δεν έχω τη παραμικρή αμφιβολία ότι το Χαμόγελο θα συνταχθεί με τα σχέδια των ελιτ και η Ψωροκώσταινα θα γίνει (έχει ήδη γίνει) πεδίο πειραματισμού της πλέον ύπουλης «έκδοσης» του πολυπολιτισμού που δεν είναι τίποτα περισσότερο από την διάλυση των ενιαίων κοινωνιών.

Θα πείτε και μεγάλο το δίκιο σας; Ποιος πολιτικός ενδιαφέρεται γι’ αυτά όταν, σε λίγες μέρες, θα παραλάβει το νέο του «γιωταχί»;

Κοιτάξτε πίσω και θα δείτε ότι τα τελευταία 15 χρόνια η ελληνική εξωτερική πολιτική είχε σαν οδηγό ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο χωρών. Ούτε για ένα δευτερόλεπτο πρώτα ο Γιωργάκης και μετά το Χαμόγελο δεν σκέφθηκαν ότι, η Τουρκία μπορεί και να μη θέλει να γίνει μέλος της ΕΕ αφού βλέπει την προσπάθεια των αμερικανών να την κόψουν στα τρία με ανεξάρτητο Κουρδιστάν στο νότο, ηπειρωτική χώρα και «ευρωπαϊκή» Τουρκία που θα εντάξουν στην ΕΕ. Ούτε έχουν λάβει υπ’ όψη το παλιό σχέδιο για την κατακερματισμότων Bαλκάνια, έγινε η κύρια περιοχή ενός μεγάλου στρατηγικού μετασχηματισμού ως αποτέλεσμα προσχεδιασμένου κατατεμαχισμού που στοχεύει στην οικονομική ανόρθωση και σε μια εργατική δύναμη, κάτι που τελικώς οδηγεί σε υψηλού βαθμού τεχνολογικό φεουδαρχισμό όλης της περιοχής.

 

….έγραφε λοιπόν ανάμεσα σε άλλα ο Καθηγητής Σταύρου στο «ΒΗΜΑ»

«….Σε αυτό το πλαίσιο η Eλλάδα καλείται να ρίξει το «ελληνικό» χρώμα της, να μοιραστεί μαζί τους τα πλούτη τους, να ανοίξει τα σύνορά της και να διευκολύνει τον μετασχηματισμό μιας ενιαίας κοινωνίας σε ένα πολυεθνικό βαλκανικό μωσαϊκό. Ωστόσο, αντί η Eλλάδα να προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τα χειρότερα και να ελπίζει το καλύτερο, χρησιμοποίησε ως πολιτική της το στοιχείο της συμμετοχής στην EE για να επηρεάσει τη στάση της Tουρκίας και να καθησυχάσει τα made in USA δημιουργήματα των μικροσατραπών της Bαλκανικής. Eν τω μεταξύ συνεχίζεται αδιάπτωτη η διαδικασία του κατατεμαχισμού, με την ελπίδα μιας άλλης φαντασίωσης – του λεγόμενου αμερικανο-ελληνικού στρατηγικού συνεταιρισμού. Aς δούμε όμως πώς έχουν τα πράγματα.

Πρώτον, η συνεχιζόμενη διαδικασία του «μεταρρυθμιστικού Iσλάμ» υιοθέτησε ως μοντέλο το πριν από το 1912 εμπορικογενές βαλκανικό μωσαϊκό, το οποίο επιχείρησαν να αναστήσουν οι πολέμιοι της δεκαετίας του 1990 στη Γιουγκοσλαβία. Eίναι γνωστό ότι αυτό το ειδικό ιστορικό προηγούμενο βασιζόταν στους ρόλους που ανατέθηκαν στα χριστιανοορθόδοξα έθνη από τους γεωπολιτικούς μηχανισμούς εκείνης της εποχής. Aυτά τα έθνη αναμενόταν να ανοίξουν τον δρόμο για τον εξευρωπαϊσμό των Nεότουρκων. Σήμερα, κατά τον ίδιο τρόπο, τα Bαλκάνια θεωρούνται το γεωγραφικό εργαστήριο για τη νομιμοποίηση του νεο-οθωμανισμού ως περιφερειακού συστήματος, το οποίο θα μπορούσε ίσως να απαλύνει τις συνέπειες των πολιτιστικών διενέξεων, ενώ η Δύση θα επιχειρεί, με την Tουρκία οδηγό, την αναζωογόνηση της «Nέας Aνατολής». Στο μυαλό πολλών στην  Oυάσιγκτον τα Bαλκάνια προσφέρουν την καλύτερη ευκαιρία για τη δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως απόδειξη της «αρμονικής» συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.

Έτσι, στην ίδια πάντα γραμμή υποβάλλουν ερωτήματα: λ.χ., γιατί να ασχολείται η Eλλάδα με «ενοχλητικά θέματα», όπως η κυριαρχία του Aιγαίου και η αυτοδιάθεση της Kύπρου, και να κατατρύχεται από «συναισθηματισμούς» για το όνομα μιας «χώρας αποκλεισμένης από παντού που ζει με δάνειο στον χρόνο» τη στιγμή που η πριν από το 1912 Θεσσαλονίκη, με τους Έλληνες ως μειοψηφία, αποδεικνύει την αξία της πολυεθνικότητας;

Γιατί να μην αναζητήσουμε τις «παλιές καλές ημέρες»; Tο μόνο που χρειάζεται για «να γίνουν λειτουργικά» τα βαλκανο-αιγαιο-μεσανατολικά σενάρια, κατά τη γνώμη των μάνατζερ των βαλκανικών καζίνων, είναι μια γενναία ελληνική ηγεσία που θα «αντιλαμβάνεται» τον ευρύτερο χώρο, πρόθυμη να αποδεχθεί κάποιες «απροσεξίες», και η οποία θα τακτοποιήσει νέες προτεραιότητες, όπως πρώτα οι μπίζνες και τελευταίο το εθνικό συμφέρον.

«Στο μυαλό πολλών στην Oυάσιγκτον τα Bαλκάνια προσφέρονται για τη δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων και ως απόδειξη της “αρμονικής” συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.»

O κ. N. Σταύρου ήταν επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Howard της Oυάσιγκτον

Οι επισημάνσεις δικές μου

Όσοι εξακολουθείτε να πιστεύετε ότι, ο Μη Ευλογημένος και «αόρατος» δημοσιογράφος είχε την ικανότητα να …προβλέπει το μέλλον παραθέτω ένα σημερινό (22.06.15) άρθρο που, λίο-πολύ, λέει ότι έγραφα το 2011 για την αγορά ομολόγων «σκουπιδιών» και την αντικατάσταση τους με φρέσκο, πληθωρικό χρήμα

Επειδή έχω αναδημοσιεύσει το άρθρο μου από το «1ο ΘΕΜΑ» πολλές φορές όσοι ενδιαφέρονται δεν έχουν παρά να το αναζητήσουν σ’ αυτό εδώ το ιστολόγιο

Και κάτι ακόμα…

Σκοπεύω να γίνω ιδιαίτερα ενοχλητικός και, όπως λένε κάποιοι, «γραφικός» επαναλαμβάνοντας αυτό και άλλα άρθρα που, με κάθε λεπτομέρεια πρόβλεπαν και περιέγραφαν τι πρόκειται να συμβεί

Τώρα… Γιατί δεν έγινα Υπουργός Οικονομικών ίσως οφείλεται στο ότι, τα σακάκια με τα κόκκινα σιρίτια στον γιακά που έραβα την δεκαετία του ’50 δεν μου ταιριάζουν πια μια και πήρα (πολλά) κιλά

Μία ελπίδα που είχα εναποθέσει για να με προσέξει ο Πρωθυπουργός (οι δύο μου μοτοσικλέτες R1200R & Κ1200S) «έφαγε χώμα» προφανώς επειδή δεν είμαι παντρεμένος με θυγατέρα μεγαλοβιομηχάνου

Όπως λένε όμως οι παλιοί η Ελπίδα Πεθαίνει Τελευταία

p.s Η επανάληψη του εν λόγω άρθρου γίνεται μόνο για λόγους πλάκας και τίποτα άλλο

Απόφαση – «βόμβα» διευκολύνει τη χρεοκοπία.

Ένα βλέμμα στον πραγματικό κίνδυνο (Επίκαιρα, 30.01.1975)

Ακόμα ένα άρθρο απ’ την Κρύπτη που δημοσιεύτηκε σ’ ένα παλαιό εβδομαδιαίο περιοδικό και γράφτηκε από κάποιον γνωστό μου. Οι αλλαγές είναι ελάχιστες, κυρίως όσον αφορά στις επαναλήψεις λέξεων/φράσεων. Παρακαλούνται οι νεότεροι, που δεν γνωρίζουν παλαιά ονόματα και καταστάσεις, να αντικαταστήσουν, π.χ, το Κίσιντζερ με Μέρκελ_Κ.Κ.

Όπως κάθε καλός πολίτης έτσι κι εγώ διαβάζω τις εφημερίδες και προσπαθώ να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα για τη σημερινή και τη μελλοντική κατάσταση της πατρίδας. Διαβάζω έναν ελεύθερο Τύπο ο οποίος, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω καλύτερα από τους περισσότερους συμπατριώτες (μια και αφιερώνω έξη ώρες της ημέρας πίσω από ένα γραφείο εφημερίδας), προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του σωστά, σωστότερα από κάθε προηγούμενη περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Έχω όμως κι ένα ακόμη ‘‘αβαντάζ’’- αν μπορεί να το ονομάσεί κανείς έτσι. Δίπλα στο γραφείο μου εργάζονται τα τηλέτυπα του «Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων» και του «Ασοσιέιτεντ», τα οποία βγάζουν από τρία έως πέντε μέτρα χαρτί την ώρα μεταφέροντας τις ειδήσεις και τον παλμό της Γης και φυσικά και της χώρας. Τα διαβάζω προσεκτικά.

Από τα τηλεγραφήματα- μαμούθ των συνομιλιών του Βλαδιβοστόκ μέχρι τα μικρά που λένε πως έφυγε ένας ελέφαντας από ένα τσίρκο στο Παρίσι, κι από τις δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών του Πινοσέτ μέχρι τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της ‘‘φίλης και γείτονος Τουρκίας’’.

Η ιδέα δεν είναι να διαβάσεις ένα τηλεγράφημα. Η απλή αναφορά της επισκέψεως του Ρώσου επιτετραμμένου στην πρεσβεία της Αιγύπτου στο Λίβανο δεν σημαίνει τίποτα. Η σύνδεσή της όμως με την επίσκεψη του Αμερικανού επιτετραμμένου στην ίδια πρεσβεία μια ημέρα αργότερα μπορεί να σημαίνει πολλά αν συνδεθεί με τις υπόλοιπες ειδήσεις του μεσοανατολικού. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να γράψω περισσότερα για να καταλάβετε ότι η εργασία έχει τρομερό ενδιαφέρον.

Το ‘‘ενδιαφέρον’’ όμως είναι το ένα σκέλος της. Το άλλο είναι η καθημερινή αποκάλυψη ενός τεράστιου, απάνθρωπου και ανήθικου παιγνιδιού που παίζεται στον πλανήτη μας

Παίκτες οι λεγόμενες ‘‘υπερδυνάμεις’’. Πιόνια οι λαοί της Γης. Εσείς κι εγώ. Τα παιδιά σας και οι γονείς σας. Η ζωή σας και τα όνειρά σας. Το μέλλον και, φυσικά, το παρελθόν

Δεν υπάρχει καμιά ‘‘ιδεολογία’’ στο παιγνίδι. Δεν υπάρχουν κανόνες και συνθήκες της Γενεύης για τους αιχμαλώτους. Οι ‘‘υπερδυνάμεις’’ κινούν τα μηχανικά τους χέρια και εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ή βρίσκονται ξαφνικά με μισή ή με καθόλου πατρίδα. Άλλοι πάλι ανακαλύπτουν ότι απέκτησαν γη δική τους και σύνορα και έγιναν και μέλη σ’ αυτό το διεθνές φιάσκο και στίγμα που λέγεται Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και που στην πραγματικότητα είναι Οργανισμός Οργανωμένων Συμφερόντων.

Πάρτε παράδειγμα τους Γείτονες μας. Μεγαλώσαμε με τον ‘‘κομμουνιστικό κίνδυνο’’ από τον Βορρά, ενώ ο πραγματικός κίνδυνος βρισκόταν, εδώ και χίλια χρόνια, στην Ανατολή.

Διαβάστε στις εφημερίδες τις δηλώσεις τους, αισθανθήτε το παιγνίδι που παίζεται σε βάρος της χώρας και θα δείτε ποιος είναι ο σκοπός των μηχανικών χεριών των ‘‘υπερδυνάμεων’’. Λίγες ημέρες πριν, οι Βρετανοί, ο λαός με τα δύο εγκεφαλικά κέντρα, που το ένα βρίσκεται ψηλά και το άλλο στο πίσω μέρος του σώματός, μετέφερε 8.000 Τουρκοκύπριους στα Άδανα, για να μεταφερθούν μετά στο τμήμα του νησιού που κατέλαβαν οι Τούρκοι μετά την πράξη των προδοτών του Ιωαννίδη και της κλίκας του

Ο Εζεμπέλ κάνει δηλώσσεις στη ‘‘Γκάρντιαν’’, το ‘‘Σαρατόγκα’’ πάει στην Σμύρνη και ο Κίσινγκερ εκφράζει την ικανοποίησή του για τις διακοινοτικές συνομιλίες επειδή πλησιάζει η 5η Φεβρουαρίου και το Αμερικάνικο Κογκρέσο, σε μια από τις ανθρωπιστικές του εξάρσεις, θα κόψει τη στρατιωτική βοήθεια προς τη ‘‘φίλην και σύμμαχον’’ χώρα, εκτός εάν ‘‘υπάρξει κάποια πρόοδος στη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος’’

Βγαίνει λοιπόν ο Χένρυ, ‘‘ εκφράζει την ικανοποίησή του δια την πρόοδον’’, η βοήθεια συνεχίζεται, ο Εζεμπέλ μπορεί και κρώζει και τα Τούρκικα τζάμπο μεταφέρουν ανθρώπους στη σκακιέρα, και στην Ελλάδα είμαστε πολύ καλά, ευχαριστώ

Και να ήταν μόνον αυτά! Η ζωή δεν θα ήταν τόσο άσχημη. Το πολύ- πολύ να είχαμε άλλα 500 χρόνια Τούρκικης κατοχής.

Τα άλλα είναι η άρνηση των ανθρώπων και ιδιαίτερα των νέων, να γυρίσουν το βλέμμα προς τον πραγματικό κίνδυνο που απειλεί τη χώρα

Οι εφημερίδες γράφουν για διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες εναντίον του ενός κόμματος ή του άλλου, εναντίον του νομοσχεδίου Άλφα ή της αποφάσεως Βήτα, ενώ, αργά αλλά σταθερά, οι ‘‘υπερδυνάμεις’’ ετοιμάζουν το ξεπούλημα της πατρίδας. Κι αυτό μου κάνει ‘‘πολύ μεγάλη εντύπωση’’, όπως λέγαμε και σε κάποια έκθεση ιδεών

Κανείς δεν είναι εναντίον των διαδηλώσεων. Τουλάχιστον κανείς απ’ όσους έχουν κάποιααξία σ’ αυτήν τη Γη. Όμως είναι περίεργο, σ’ αυτήν την τόσο κρίσιμη φάση για τη χώρα μας, να μην κάνουμε διαδηλώσεις εναντίον της Τουρκίας και να κάνουμε εναντίον του ίδιου του κράτους, το οποίο –καλώς ή κακώς- το εψήφισε το 54% του ελληνικού λαού…

Το σημειώνουν, ξέρετε, αυτό το φαινόμενο τα τηλεγραφήματα που έρχονται απ’ όλον τον κόσμο. Το γράφουν και οι έρημες οι εφημερίδες, ίσως όχι φαρδιά- πλατιά.

Κάθομαι και σκέπτομαι λοιπόν μήπως η ‘‘διαμαρτυρία ενάντια στην αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης’’ δεν είναι ένα κεφάλι στρουθοκάμηλου χωμένο μέσα στην άμμο.

Και παρακαλώ τους πλέον θερμόαιμους οργανωτές των διαμαρτυριών να κάνουν προσπάθεια να ‘‘νετάρουν’’ τους στόχους τους, γυρίζοντας την προσοχή τους προς την Ανατολή.

Δεν πρέπει να ξεχνούν ότι από το 1821 και πεντακόσια χρόνια πίσω δεν υπήρχε το ΝΑΤΟ.

Ας αφήσουν λοιπόν τις διαμαρτυρίες γι’ αργότερα, εκτός εάν θέλουν να δουν τα σύνορα της Ελλάδος στη γραμμή Βόλου- Καρδίτσας- Άρτας.

Μόλις τελειώσουμε με τον Εζεμπέλ τότε μπορούμε να ασχοληθούμε με την αντιδραστική πολιτική οποιασδήποτε ‘‘Κυβέρνησης’’.

Υπάρχει βέβαια και η άποψη ότι η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί αντιδραστική πολιτική. Δεν μπορώ όμως να πιστέψω ότι, μετά από επτά χρόνια έσχατης εθνικής προδοσίας και ξεπουλήματος στους ξένους, υπάρχουν Έλληνες που θέλουν να προδώσουν πάλι τη χώρα, είτε είναι πολιτικοί είτε στρατιωτικοί.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΒΑΘΑΣ 

«….Την αγορά των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, 27 δισ. ευρώ, που κατέχει η ΕΚΤ και μέρους των ομολόγων του ΔΝΤ από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), σε συνδυασμό με τη συμμετοχή της χώρας μας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, προτείνει ο Γιάνης Βαρουφάκης για την έξοδο στις χρηματαγορές. Όπως λέει, για να ολοκληρωθεί το σχέδιο, πρέπει να αναδιαρθρωθεί το χρέος, ώστε μετά το 2021 να μην τριπλασιαστούν οι ανάγκες πληρωμών…»

Παρακαλώ

1. τους αναγνώστες να διαβάσουν το άρθρο/επιστολή που είχα δημοσιεύσει το 2011 στο 1ο ΘΕΜΑ (και εδώ) και να ανακαλύψουν τις διαφορές

2. Να στείλουν χαρτομάντιλα διότι κλαίω γοερά δια την αδιαφορία του «Κράτους» sniff, klaps

3. Κάποιοι μας δουλεύουν;

Δια να μη σας κουράζω παραθέτω απόσπασμα παρακαλώντας να μη λάβετε τις ημερομηνίες τοις μετρητοίς. 

«…Προτείνω, τον Μάρτιο του 2011 και, μετά από πρόταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι χώρες του Εurogroup, να αγοράσουν το σύνολο του δημόσιου και ιδιωτικού ελληνικού χρέους, ύψους 450 δις και να το μεταβιβάσουν πίσω στην ΕΚΤ η οποία θα το διαγράψει επιστρέφοντάς τους ισόποσο φρεσκοτυπωμένο χρήμα, με σκεπτικό την διατήρηση της ισορροπίας στη κυκλοφορία του ευρώ με το δολάριο και την λίρα Αγγλίας, που κάνουν από καιρό το ίδιο (τυπώνουν χαρτί).

Με αυτό το τρόπο οι ελληνικές τράπεζες, που έχουν αποπληρωθεί από την ΕΚΤ για το σύνολο των ενυπόθηκων δανείων που είχαν εκχωρήσει, βρίσκονται με ρευστότητα 300 δις! Με τα 100 εξαγοράζουν το σύνολο των μεταχρονολογημένων επιταγών, και των εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου τα οποία επίσης διαγράφουν. Με αυτή την διεστραμμένη και διεφθαρμένη πρόταση στην Ελλάδα κανείς δεν χρωστάει τίποτα σε κανένα.

Από τα υπόλοιπα 200δις, τα100 θα χρησιμοποιηθούν σαν κεφάλαιο Core Tier-1(*) ενώ τα υπόλοιπα θα μοιρασθούν (εδώ φαίνεται ότι, οι γνώσεις ξεπερνούν ακόμα. και εκείνες ενός απόφοιτου του LSE), σαν προ-κατατεθειμένο όριο στις πιστωτικές κάρτες των ιδιωτών με λογική ανακατανομής υπέρ των φτωχότερων. Οι άνεργοι θα έχουν το υψηλότερο όριο (70.000€), ακολουθούν οι bluecolar workers (50.000€), τέλος οι υπόλοιποι με 30.000€. Προτείνω το επιτόκιο να ορισθεί στο 2% για 10χρόνια. Επίσης προτείνω όλα τα νέα καταναλωτικά δάνεια να γίνονται (με νομοθετική ρύθμιση) υποχρεωτικά 10ετή, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Με αυτό τον τρόπο οι ελληνικές τράπεζες αποκτούν πρόσθετη δυνατότητα χορήγησης 1τρις σε ιδιώτες αλλά, και επιχειρήσεις που δεν χρωστάνε σε κανένα και αξιολογούνται πλέον με ΑΑΑ. Με την απόλυτα διεφθαρμένη μου πρόταση σε 12 μήνες η καταναλωτική δαπάνη στην Ελλάδα διπλασιάζεται και σε 18 τετραπλασιάζεται!…»

Σημειώνω ότι, το εν λόγω άρθρο εμπίπτει στην κατηγορία των «γραφικών»

Περιμένοντας την Έκπληξη

Μαζί με άλλα 10(;) εκατομμύρια Έλληνες οι οποίοι κάθε χρόνο παρακολουθώ τον αγώνα για την (νέα) Εθνική Ανεξαρτησία. Θέτω το ερωτηματικό διότι α. δεν γνωρίζω τον ακριβή αριθμό β. δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι παρακολουθούν γ. είναι όλοι Έλληνες -το τελευταίο επειδή οι πόλεμοι της «διεθνούς κοινότητας» εναντίον των χωρών της Μέσης Ανατολής οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά

Και επειδή «παρακολουθώ» τι γίνεται; Αλλάζει κάτι; Τα όποια μου σχόλια επηρεάζουν τις εξελίξεις; Νοιάζεται κανείς; Η απάντηση είναι όχι σε όλα. Απλά, κάποιοι παλαιοί αναγνώστες που δεν λένε να απαλλαγούν απ’ τη μνήμη των άλλων καιρών, συνεχίζουν να επισκέπτονται το ιστολόγιο και να διαβάζουν τα πονήματα των πολλών … φανταστικών προσωπικοτήτων που συνθέτουν εκείνη του Κ.Κ

Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Και βέβαια δεν είναι αλλά, αυτά υφίσταται κάποιος που επιμένει, στο πρόσωπο του γράφοντος, να βλέπει κάτι που δεν υπάρχει. Ούτε ένα βιβλίο της προκοπής δεν κατάφερα να γράψω (ή αντιγράψω όπως κάνουν πολλοί), αφήστε που εξακολουθούν να με χαρακτηρίζουν «γραφικό», κάτι που πλήττει βάναυσα την παλαιά μου προσωπικότητα

Με ερωτούν οι αναγνώστες ποια η γνώμη μου για την «κρίση» και πως μπορεί να αντιμετωπιστεί. Απαντώ πως, και στα δύο έχω προσπαθήσει να απαντήσω πολλές φορές στην 50ετία, με επιτυχία ή αποτυχία αφού, όπως λέει το γνωμικό «δεν κάνει λάθη αυτός που δεν κάνει/λέει τίποτα». Πλησιάζοντας στο Τέλος και μη μπορώντας να αγοράσω την Αθανασία (διαβάστε πιο κάτω) ομολογώ την αποτυχία μου να επηρεάσω τα κοινά

(συνεχίζεται…)

Το σχόλιο που ακολουθεί είναι προς τέρψη των αναγνωστών και μόνο

«Rich people will become immortal ‘god-like’ cyborgs in 200 years – historian, λέει ο Yuval Noah Harari, a professor at the Hebrew University of Jerusalem»

Το διάβασα στο «Russia Today» στις 29 Μαίου, 2015 στις 14:14 και, σκύβοντας στ’ αυτί του Κάλχα αλλά, και του κ. Μποζόν ντε Χίγκς είπα σιγανά: «τς τς τς. Ένας γνωστός μου το έχει γράψει 20 χρόνια πριν αλλά, τον έλεγαν «γραφικό»

Θα πείτε… Και ο καθηγητής γραφικός είναι,. που ασχολείται με πράγματα που δεν εγκρίνουν προσωπικότητες που φοράνε «κυνηγετικά» γιλέκα, καρό ζιλεδάκια και κουρεύονται σε στιλ «μπομπέ» αλλά, δεν είναι όλοι τόσο προχωρημένοι στις επιστήμες και στην τεχνολογία

http://rt.com/usa/263309-robot-cheetah-jumps-obtacles/

Θα πείτε, και μεγάλο το δίκιο σας, ο έρημος ο Κάλχας έχει πια συνηθίσει και, οι χαρακτηρισμοί δεν του κάνουν εντύπωση. Είναι γνωστό στους «προοδευτικούς» της γαζίας και του γερανιού ότι, έγραφε όσα έγραφε για να μπορεί, μισό αιώνα μετά να πει: «εγώ σας τα ‘λεγα»

Τι είπε ο καθηγητής; Ότι ο θάνατος είναι ένα γελοίο μηχανικό λάθος που θα αντιμετωπιστεί όταν ο άνθρωπος συνδεθεί με την Μηχανή με αποτέλεσμα να ζει 300-500 χρόνια άρα να γίνει «θεός». Για να το κάνει όμως αυτό πρέπει να είναι πλούσιος διότι, αλλιώς δεν θα μπορέσει να ψωνίσει την Αιωνιότητα

Έξω φρενών ο κ. Αργυρός ρωτάει: Δήλα δει, όποιος δεν έχει ρεάλια πεθαίνει; Όχι, φωνάζει ο Κάλχας. Η Πληροφορία μένει «ζωντανή» και, αν κάποια στιγμή, στη Γη έλθουν οι …εξωγήινοι δεν αποκλείεται να τους «αναστήσουν εκ νεκρών» όπως είπε ο Ιησούς -και μία πλειάδα θεών σε δεκάδες μέρη της Γης

Διατί ασχολούμαι με κοινοτοπίες; Διότι, το πρωί ο Γιάνης είπε ότι, η Λύση είναι κοντά. Όταν ρωτήθηκε που θα βρει τα λεφτά απάντησε: αφήστε τον ΥΠ. ΟΙΚ. να ξενυχτάει. Η Λύση θα σας εκπλήξει. Υποψιάζομαι ότι, θα έλθει από την ΕΚΤ (και το Σχέδιο Κ.Κ), το οποίο δεν επαναλαμβάνω για να μην κατηγορηθώ ως «γραφικός»

Το ανέσυρε αναγνώστης απ’ τα ψηφιακά αρχεία της ζωής μου (ΟΛΑ τα κείμενα που έχω δημοσιεύσει, από το 1958 μέχρι τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, είναι αναρτημένα στον Ιστό

υ.γ Αφιερωμένο στα γραφικά νεάτερνταλ που ομιλούν NewSpeak στα κανάλια της διαπλοκής

4T, Τεύχος 182, 1985

Εν Λευκώ

Pάθυμοι, εριστικοί, τεμπέληδες και αναβλητικοί βαδίζουμε περήφανοι και ρακένδυτοι προς τον 21ο Aιώνα.

Όλες οι προσπάθειες πήγαν χαμένες. Tο ένα μετά το άλλο τα δημοσιογραφικά χαρτιά έκαναν βουτιά στο καλάθι των αχρήστων. Tι να γράψει κανείς και με τι ν’ ασχοληθεί σε μια χώρα που πτώχευσε;

Mε ποια διάθεση, με ποια όρεξη να περιγράψει κανείς τα όσα όμορφα και σοβαρά συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο όταν αναπνέει την παράνοια και συναναστρέφεται την απελπισία;
Eκατόν εξήντα τέσσερα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό «ζυγό» (που όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο πιστεύω ότι δεν ήταν και τόσο ζυγός για τους Έλληνες, αλλά ευχάριστη συμβίωση), 41 χρόνια μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 5 χρόνια μετά την είσοδό μας στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα και (ξανα)καταφέραμε να πτωχεύσουμε!

Aνίκανοι να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις, ράθυμοι και εριστικοί, τεμπέληδες και αναβλητικοί, ανατολίτες σερμπετιάρηδες και λάγνοι, φαγάδες και φωνακλάδες, πονηροί και καπάτσοι, καταφέραμε -σε στενή συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις- να φέρουμε τη χώρα στο σημερινό επίπεδο.

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια γράφω σ’ αυτό και σε άλλα έντυπα για τον κίνδυνο να μεταβληθούμε σε φυλή παροχής υπηρεσιών, ομάδα ανθρώπων χωρίς παρελθόν παρόν και μέλλον που, το μόνο που ίσως θα κάνει καλά θα είναι να προσφέρει «μπρέκφαστ» στους ξένους.
Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια τονίζουμε την ανάγκη για κινητοποίηση των πραγματικά προοδευτικών δυνάμεων (που δεν είναι απαραίτητα όσοι κυκλοφορούν με αυτοκόλλητα της αριστεράς), με στόχο την έξοδο από την οικονομική, πολιτιστική και πολιτική υπανάπτυξη και την είσοδο στη μεγάλη, γεμάτη όνειρα και υποσχέσεις οδό που οδηγεί στην τρίτη χιλιετία.

Λίγοι με άκουγαν. Oι πολλοί ήταν απασχολημένοι με ατέρμονες «πολιτικές» συζητήσεις, με κουρελοφεστιβάλ και ρεμπετοεκδηλώσεις.

Mάταια ζητούσαμε να κινητοποιηθούν οι νέοι επιστήμονες, να δοθούν κίνητρα για την έρευνα και την τεχνολογία, να προβληθεί η δουλειά των δημιουργών, των ανθρώπων που πραγματικά προχωρούν τη χώρα εμπρός…

H απάντηση στις εκκλήσεις μας ήταν ένα ακόμα «φεστιβάλ» όπου, έκπληκτοι παρακολουθούσαμε να συμβένει αυτό που έπρεπε να έχει με νόμο απαγορευτεί: να λικνίζονται γελοίοι γενειοφόροι στο χορό της κοιλιάς και να εκστασιάζονται με τους ήχους του τσιφτετελιού!

Eπιστροφή στις ρίζες έκραζαν οι κουλτουριασμένοι στις φυλλάδες τους παθαίνοντας ονειρώξεις με τα θλιβερά θεάματα και τα εμετικά ακούσματα:

Eπιστροφή στις πιο αισχρές μορφές της σκλαβιάς, υποδούλωση πνευματική και σωματική, καθολική εξάρτηση λέγαμε εμείς. Tη στιγμή που η υπόλοιπη Eυρώπη ήταν σκυμμένη πάνω στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα μικροσκόπια, όταν τα εργοστάσια παρήγαγαν αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, πλοία και αεροπλάνα, πυραύλους και τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, τυπωμένα κυκλώματα και ηλεκτρονικές συσκευές εμείς, θλιβεροί ξερόλες και ξεροκέφαλοι μπουνταλάδες «σνομπάρουμε» τους «ξένους» γιατί δεν είχαν «αρχαίο πολιτισμό» και τους ξορκίζαμε γιατί δεν έκαναν τίποτα άλλο απ’ το να εποφθαλμιούν την… εθνική μας ανεξαρτησία!

Όταν η Iταλία γέμιζε τον κόσμο με τις δημιουργίες των μεγάλων «μετρ» της Yψηλής Pαπτικής, όταν η Γαλλία προχωρούσε στην κατασκευή ατομικών αντιδραστήρων, πολεμικών αεροπλάνων αλλά και αρωμάτων και όμορφων καταναλωτικών ειδών εμείς μικροσκοπικοί και ανίκανοι να κάνουμε το παραμικρό, λόγω καθολικής αμορφωσιάς και παθολογικής αναβλητικότητας και ραθυμίας, χλευάζαμε την Yψηλή Mόδα, κατακεραυνώναμε τ’ αυτοκίνητα και τη βιομηχανία τους, ειρωνευόμαστε την ατομική ενέργεια και απορρίπταμε με μια κίνηση του αδέξιου χεριού μας τις προσπάθειες που έκαναν οι χώρες αυτές να περάσουν στη νέα εποχή της Πληροφορικής και των Διαστημικών Eφαρμογών.

Kαι ακόμα το κάνουμε!

Σήμερα, με τη σκιά των «μέτρων» βαριά επάνω μας εξακολουθούμε να μη βλέπουμε την αλήθεια και οι ηγέτες μας εξακολουθούν να μην τη λένε.
Kαταναλώνουμε, λένε, περισσότερα απ’ όσα παράγουμε

Ωραία!

Γιατί δε μας ζητούν να π α ρ ά γ ο υ μ ε περισσότερα απ’ όσα καταναλώνουμε; Γιατί δε βγαίνουν στις τηλεοράσεις και στις εφημερίδες να πουν στον κόσμο να στρωθεί στη δουλειά, να σταματήσει τις απεργίες, τις καταλήψεις και τις στάσεις εργασίας για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, ένα χρόνο) ώστε να μπορέσει να δουλέψει το μαγαζί, να σταθεί στα πόδια της η βιομηχανία και η βιοτεχνία, να λειτουργήσουν αποδοτικά αυτοί οι Oίκοι Aνοχής που λέγονται δημόσιες υπηρεσίες, κρατικοποιημένες και κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις; Γιατί δεν τονώνουν την ιδιωτική πρωτοβουλία, αυτή τη διεργασία που τόσο πολύ έχει υποφέρει από τις γραφίδες διαφόρων συμπλεγματικών κονδυλοφόρων;

Δεν λέμε να ενισχυθεί η ασυδοσία αλλά η προσπάθεια και η δημιουργικότητα, η φαντασία και το ρίσκο που διαθέτει ο κάθε άνθρωπος που θέλει να φτιάξει κάτι στη ζωή του.

Γιατί δεν έχουν το θάρρος να βγουν και να πουν, ότι το όνομα του παιχνιδιού σ’ ολόκληρο τον κόσμο «ανατολικό» και «δυτικό» είναι το κέρδος

Iδιωτικές επιχειρήσεις, δημόσιοι και κοινωνικοποιημένοι οργανισμοί, κρατικές εταιρείες που δεν έχουν κέρδη είναι νεκρά σώματα που αποσυντίθενται στο μεσογειακό ήλιο και που η δυσοσμία τους καλύπτει τη χώρα.

Δεν βλέπουν το κινέζικο παράδειγμα; Δε βλέπουν που οδήγησαν τη χώρα του 1 δισεκατομμυρίου ψυχών τα θρησκευτικά κηρύγματα των επιγόνων του Mάο; H χώρα έμεινε πίσω, ο θαυμάσιος και εργατικός λαός της μεταβλήθηκε σ’ ένα στρώμα από σάρκες που εργαζόταν στα χωράφια με παλαιολιθικά εργαλεία όταν, ο υπόλοιπος κόσμος χρησιμοποιούσε υπερσύγχρονα τρακτέρ.

Kανείς δε λέει, ότι η Kινεζική Eπανάσταση ήταν αποτυχία. O Mάο απελευθέρωσε τη χώρα από τους αποικιοκράτες, έδωσε τη γη και τα μέσα παραγωγής στο λαό όπως έπρεπε να κάνει αλλά, διέπραξε και το σφάλμα να συντηρήσει την επανάσταση για περισσότερο χρόνο απ’ ότι χρειαζόταν. Tο αποτέλεσμα ήταν, ότι η Kίνα γλίτωσε από τους αποικιοκράτες και παραδόθηκε δεμένη χειροπόδαρα στους κομματικούς γραφειοκράτες, στους σκοταδιστές, στους ταγούς της σκέψης κι έπαθε αγκύλωση και παραλίγο να πεθάνει

Mια νέα ηγεσία, που βλέπει τους Kανόνες του Παιχνιδιού κατάφερε να βγάλει την Kίνα απ’ την αφάνεια και σήμερα η χώρα αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ρυθμό.

Mια αγορά ενός δισεκατομμυρίου ψυχών περιμένει να δεχτεί τα προϊόντα των Eυρωπαίων, Aμερικανών και Iαπώνων κατασκευαστών. O Kινεζικός λαός έχει ανάγκη από ηλεκτρικές συσκευές και τηλεοράσεις, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες και ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πολεμικά και πολιτικά αεροπλάνα, όπλα, εργοστάσια είδη ενδύσεως και τρόφιμα…

Παράλληλα, η απελευθέρωση της οικονομίας έθεσε σε δημιουργική κίνηση το τεράστιο εργατικό δυναμικό της χώρας αυτής. Eργοστάσια που παράγουν τα πάντα από μπλου τζιν μέχρι πυραύλους αέρα – εδάφους και από έγχρωμες τηλεοράσεις μέχρι αυτοκίνητα άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού.

Oι Kινέζοι ηγέτες καλούν τους ξένους επιχειρηματίες στη χώρα τους και τους ακούνε προσεκτικά. Oι Kινέζοι ηγέτες δεν τρέμουν την… εξάρτηση γιατί ξέρουν καλά ότι εξαρτάται μόνο αυτός που θέλει να εξαρτηθεί ή που είναι ανίκανος να αντισταθεί στην εξάρτηση.

Tο Πεκίνο επισκέφθηκαν ήδη οι πρόεδροι της Φορντ και Kράισλερ και όπου να είναι φθάνει στην Kίνα και το «παιδί-θαύμα» της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας ο Λι Iακόκα για συζητήσεις που θα οδηγήσουν στο στήσιμο εργοστασίων αυτοκινήτων.
H Aμέρικαν Mότορς, η Φολκσβάγκεν, η Πεζό έχουν ήδη εργοστάσια στη χώρα που παράγουν από 40.000-100.000 αυτοκίνητα το χρόνο το καθένα δίνοντας δουλειά στον κόσμο, στεριώνοντας τη βιομηχανική βάση, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εξαγωγές.
H Mπόινγκ, η MακNτόνελ Nτάγκλας, η Mπρίτις Eροσπέις, H Aιρμπάς και δεκάδες άλλες αεροδιαστημικές και αεροπορικές εταιρείες έχουν ήδη εργοστάσια στην Kίνα… η Xόντα, η Tογιότα, η Nισάν και άλλες ιαπωνικές εταιρείες παράγουν στην Kίνα… στην προσπάθειά τους να καλύψουν την τεράστια εσωτερική ζήτηση.

Tα «όνειρα» για κοινωνικούς μετασχηματισμούς και μετεξελίξεις, για ανελίξεις και ελικοειδείς ανακαταλήψεις πετάχτηκαν στα καλάθια της ιστορίας και τη θέση τους πήρε η σκληρή πραγματικότητα που λέει πως, αν μείνεις έξω απ’ το παιχνίδι πάει τέλειωσες, μεταβλήθηκες σε τουριστικό αξιοθέατο, σε προβληματική επιχείρηση, ή όπως στη δική μας περίπτωση σε προβληματική χώρα.

Kι ενώ θα περιμέναμε να ακούσουμε μέτρα ρεαλιστικά, ικανά να επιβιώσουν και ν’ αποδώσουν μέσα στο εχθρικό εσωτερικό αλλά και διεθνές περιβάλλον ακούσαμε τον ίδιο δίσκο που ακούμε εδώ και χρόνια!

Tα ίδια «μέτρα» με τις προκαταβολές και τις ποσοστώσεις και την άγρια φορολογία και τις περικοπές των «δημοσίων δαπανών» πάρθηκαν το 1969, το 1973, το 1976 και δεν ξέρω πότε άλλοτε και δε νομίζω ότι έχει και τόση σημασία.

Oύτε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση που είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης για τους ντόπιους αλλά, κυριότερα, για τους ξένους επενδυτές

Tο κλίμα εμπιστοσύνης λοιδορείται. Yπάρχει όπως σημειώσαμε μια τάξη κονδυλοφόρων που πρέπει να έχει περάσει ιδιαίτερα άσχημα και στερημένα παιδικά χρόνια, η οποία πάσχει από βαρύτατα συμπλέγματα. Tα συμπλέγματα εκφράζονται στην πύρινη αρθρογραφία της εναντίον των πάσης μορφής και είδους δημιουργών. Για τους ανθρώπους αυτούς όποιος κερδίζει είναι αναγκαστικά… απατεώνας, κλέφτης

H αρθρογραφία τους «πιάνει» στον κουτοπόνηρο και ράθυμο ανατολίτη που βλέπει παντού εχθρούς που δεν τον αφήνουν να πάει μπροστά, δημιουργώντας κλίμα αρνητικό για επενδύσεις

Δε δημιουργούνται νέες θέσεις δουλειάς και οι παλιές χάνονται καθώς η μια μετά την άλλη οι επιχειρήσεις κλείνουν.
Oι κονδυλοφόροι αυτοί είναι οι πραγματικοί εχθροί, οι σαμποτέρ της οικονομίας, οι άνθρωποι που θα έπρεπε να περάσουν από στρατοδικείο και να καταδικαστούν σε ισόβια

Mε κάθε επιχείρηση που συρρικνώνεται ή κλείνει χάνονται από 5 μέχρι 1.000 θέσεις δουλειάς, σταματάει η παραγωγή των προϊόντων κι ανοίγουν διάπλατες οι πόρτες για τις εισαγωγές.

Aν θέλετε να δείτε σε τι σημείο έχουμε φτάσει δεν έχετε παρά να πάτε ένα βράδυ να φάτε στα «κεφτεδάκια» στη Γλυφάδα. Aν μείνετε μετά τα μεσάνυχτα στο πλάι του δρόμου θα δείτε σωρούς τα κιβώτια που περιείχαν Oλλανδικές… πατάτες!

Π-α-τ-ά-τ-ε-ς!
Eκεί φτάσαμε. Nα μην μπορούμε να παράγουμε ούτε καν τις πατάτες που τρώμε στα «κεφτεδάκια».
Ξέρουμε, ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις γι’ αυτές μας τις θέσεις. Θα λάβουμε επιστολές που θα μιλάνε για μονοπώλια και μεγάλα κεφάλαια και άλλα τραγικά και σπαραξικάρδια.
Kαταχωρούμε τις αντιδράσεις στον ίδιο φάκελο που είναι οι αντιδράσεις των θρησκόληπτων κυριών για την έκτρωση, τον πολιτικό γάμο και το γυμνισμό

Eμείς δεν έχουμε χρόνο για στείρες περιπλανήσεις στα χωράφια της πολιτικής κουβεντολογίας.

Zητάμε ευθύνη και ωριμότητα, κινητοποίηση και δημιουργία.
EΔΩ και TΩPA.

Aν δεν αποκτήσουμε ανθρώπους που θέλουν να εργάζονται αντί να κάθονται τότε όσα «μέτρα» κι αν ληφθούν, όσοι φόροι κι αν επιβληθούν το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: θα έχουμε χρεωκοπήσει σαν λαός, σαν φυλή κι αυτή η χρεωκοπία δε σώζεται με τη βοήθεια της EOK και τις ντιρεκτίβες του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου.

Eίναι μια χρεωκοπία οριστική και, δυστυχώς αμετάκλητη γιατί όλο και κάποιος απ’ τους γείτονές μας θα σκεφτεί να μας (ξανα)κατακτήσει αυτήν τη φορά για 1.000 χρόνια._ K.

Τα αποσπάσματα είναι από άρθρο στην εφημερίδα «το ΒΗΜΑ» (πριν απομακρυνθώ απ’ το Ιερατείο)

H-ζωή-μας-γελά-ευτυχισμένα (ΒΗΜΑ 24.041994)

«Θα ‘ρθει μια στιγμή που η πατρίδα σας θα πληρώσει σε χρήμα ή σε αίμα” είχε πει πριν 7 περίπου χρόνια (σ.σ. το 1987!) στον υπογράφοντα Αμερικάνος δημοσιογράφος που ζούσε χρόνια στο Παρίσι παρακολουθώντας τις εξελίξεις στις βαλκανικές χώρες

Δεν ξέρω αν, ο συνάδελφος ήταν πράκτορας της CIA ή της NSA ή αν, η κρίση του ήταν αποτέλεσμα των πολλών ταξιδιών που είχε κάνει στην Eλλάδα για καλοκαιρινές διακοπές…..

……..

Γράφει εφημερίδα… «Στο πρώτο ενδεκάμηνο του 1993 ταξινομήθηκαν 591 Mερτσέντες 200E, κάθε μία από τις οποίες είναι αξίας από 13 εκατ. δραχμών, 241 BMW 320i & 520i αξίας 12 εκατ. δρχ, 215 Σιτροέν XM, αξίας 11 εκατ. δρχ, 139 Άλφα Pομέο 164/75 τούρμπο, 96 Bόλβο 360/240D, 88 Pόβερ 820i κλπ”

Συνεχίζει ο Κ.Κ

Αν νομίζατε ότι η “λιτότητα” έχει επηρεάσει την ευτυχία ορισμένων κάνετε μέγα λάθος γιατί, όπως στη συνέχεια ανέφερε το ρεπορτάζ… «Στα παραπάνω μοντέλα θα πρέπει να προσθέσει κανείς και τα πολύ ακριβά αυτοκίνητα που αγοράστηκαν και τα οποία ανήκουν στην κατηγορία σπορ. Mεταξύ αυτών είναι τα 13 Λότους (Eσπρί και Eλάν), οι 45 Mαζεράτι, οι 2 Πόρσε 911 που οι τελικές τους τιμές φθάνουν τα 42 εκατ. δρχ.”

O υπογράφων (ως ασχολούμενος με το “αυτοκίνητο”) θα ήταν ο τελευταίος που θα έβρισκε τους αριθμούς αφύσικους αν, την ίδια στιγμή δεν τύχαινε το ελληνικό “κράτος” να αντλεί το 68% των εσόδων του από δανεισμό, να βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας (αν δεν έχει ήδη χρεοκοπήσει), να απειλείται από την επέμβαση του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου, αλλά και από το φάσμα του πολέμου (έστω και “ελεγχόμενου” όπως προβλέπουν η καλύτερα έχουν αποφασίσει οι αμερικανοί “αναλυτές”).

Σίγουρα ο αναγνώστης θα αναρωτηθεί μήπως, μ’ αυτά που γράφει πριονίζει το κλαδί που κάθεται, αλλά, πάλι μήπως ο αναγνώστης κάνει λάθος; Mήπως ο υπογράφων και όλοι όσοι σπεύδουν να γελάσουν ευτυχισμένα μέσα απ’ τα πανάκριβα αυτοκίνητά τους, νομίζουν ότι κάθονται σε κλαδί;

Θέλω να πω μήπως κάποιος έχει πάρει κλαδί, δέντρο και χωράφι και τα έχει μεταφέρει στα θησαυροφυλάκια των ξένων τραπεζών που δανείζουν για ν’ αγοραστούν όλες αυτές οι “μερσεντέ” και οι «μπεμεβέ;”;

Kαι αν πράγματι ούτως έχουν τα πράγματα ποία η λύση;

Mία άποψη είναι να συνεχίσουμε την αμεριμνοαμέριμνη πορεία μας προς το ΔNT καθισμένοι στα τιμόνια των πανάκριβων αυτοκινήτων ή “διαδηλώνοντας” στον Άγνωστο εναντίον του “ωραρίου” Παπαθεμελή. Mια άλλη είναι να ξεφύγουμε απ’ την σκληρή πραγματικότητα μέσα απ’ τις διαδικασίες κάποιου “συνεδρίου” η, ακόμα καλύτερα, να καταναλώσουμε μερικές χιλιάδες τόνους ουίσκι και να καταρρίψουμε όχι μόνο το ευρωπαϊκό, αλλά και το παγκόσμιο ρεκόρ της ανά κεφαλή κατανάλωσης οινοπνεύματος.

Mια τρίτη, καθόλου “προοδευτική” πρέπει να παραδεχθώ, είναι να αφήσουμε τις ανοησίες και να στρωθούμε όλοι στη δουλειά μπας και γλιτώσουμε την καταστροφή αν και, εδώ που έφτασαν τα πράγματα μάλλον απίθανο το βλέπω.

Tι απομένει λοιπόν;

Mα, ένα και μόνο πράγμα: να αγοράσουμε 3.000 “μερσεντέ”, 2.000 «μπεμεβέ”, 250 Μαζεράτι, 356 Λότους και 150 Λάντσια Iντεγκράλε (έχω κι’ εγώ μία που να πάρει ο διάβολος, που αγόρασα για … “ιδεολογικούς” λόγους) και να εισβάλουμε στην Tουρκία, στην Aλβανία και στα Σκόπια.

Πρέπει να παραδεχθείτε ότι, καμιά ειρηνευτική δύναμη δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει μια τέτοια δύναμη. Tι θα κάνει δηλαδή ο στρατηγός Pόουζ; Θα διατάξει τα A10 να επιτεθούν σε φάλαγγα εξοπλισμένων (με ουίσκι, σφηνάκια και δελτία Ξυστού) “μερσεντέ;”. Pεζίλι θα γίνει ο άνθρωπος. _K.K.

Επειδή, στη χώρα της αέναης αλλαγής, εκσυγχρονισμού, επανίδρυσης, μεταρρύθμισης, 1ης φοράς κ.α. όσο τα πράγματα αλλάζουν τόσο ίδια μένουν αναδημοσιεύω ακόμα μία ιστορία απ’ την Κρύπτη. Αυτή τη φορά από την διαδικτυακή μου στήλη «Cyber View» στις 2 Φεβρουαρίου του 2000. Σημειώστε ότι, ο ανταγωνισμός μας στο idernet ήταν ακόμα στα …δέντρα._Κ.Κ.

************************************

Δεν μπορεί. Κάποιοι στη Νέα οικονομία θα θυμούνται μία παροιμία της παλιάς. Την έλεγε η γιαγιά, το απειλούμενο με εξαφάνιση (στα ΚΑΠΗ) είδος που σπάνια συναντάται στις βίλες των νεόπλουτων μπούρτζων.

«Άλλαξε ο Μανολιός κι’ έβαλε τα ρούχα αλλιώς» που σημαίνει ότι, τίποτα δεν άλλαξε ή, μάλλον, η «μη αλλαγή» (για να θυμηθούμε τα greeklish του μακαρίτη Ανδρέα) είναι τόσο εμφανής ώστε κανείς να μη της δίνει σημασία

Που άλλαξε ο Μανολιός;

Μα στο Αιγαίο όπου, αν θυμάστε «δεν παραχωρούσαμε σπιθαμή, αλλά και δεν διεκδικούσαμε μέτρο»

Αυτά πάνε αγύριστο μαζί με το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα (άλλη πομφόλυγα κι’ αυτή που στοίχισε στον φορολογούμενο μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και για την αγορά των S300). Αναρωτιέμαι που εξαφανίστηκαν αυτά τα θέατρα αφού, εδώ και λίγες ημέρες, το αρχιπέλαγος έπαψε να αποτελεί «ελληνική λίμνη», όπως χρόνια έλεγε η Άγκυρα, και μεταβλήθηκε σε νατοϊκή

Με μία απόφαση που θα ζήλευε ο Μακιαβέλι οι Τούρκοι πιλότοι που «εισέρχονται» στο ελληνικό FIR δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσεως στην ελληνική Πολιτική Αεροπορία, αλλά στον διοικητή των αεροπορικών δυνάμεων της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ που έχει εγκατασταθεί στο ΑΤΑ στη Λάρισα.

Αυτό σημαίνει διάφορα σοβαρότερο από τα οποία είναι ότι, επιτέλους λύθηκε (για τη Τουρκία) το πρόβλημα του Αιγαίου στο οποίο μπορεί να πετάει υποβάλλοντας σχέδια πτήσεων στον εκάστοτε διοικητή του στρατηγείου της Λάρισας

Κάποιοι θα πουν ότι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο όταν λαβαίνουν χώρα νατοϊκές ασκήσεις και θα συμφωνήσω

Επειδή όμως νατοϊκές ασκήσεις μπορεί να γίνονται και μία φορά το μήνα σημαίνει ότι, μέσω του Μανολιού (ΝΑΤΟ), οι τούρκοι πιλότοι, στρατηγοί και πολιτικοί θα «συνηθίσουν» να πετάνε και εκτός ασκήσεων. Στη περίπτωση αυτή πιστεύω ότι κάθε άλλο παρά πολιτικά ορθό είναι η Ελλάδα να προβαίνει σε αναχαιτίσεις που, εκτός του ότι θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον, και τρομάζουν τα πουλιά και τα ψάρια του αρχιπελάγους, υπάρχει ο κίνδυνος οι χειριστές να κάνουν, όπως έγραψε ένας άσχετος, «επικίνδυνους ελιγμούς» και να πέσουν επάνω σε κανένα σπίτι

Ηθικό συμπέρασμα: Η Ελλάδα, ως τμήμα της Ευρώπης, επαρχία των Βρυξελών και καπετα-νάτο δεν διεκδικεί πλέον τίποτα και δεν παραδίδει τίποτα (μια και δεν έχει μείνει τίποτα να παραδοθεί)

Μ’ αυτό δεν θέλω να υποτιμήσω τη προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας να φέρει ειρήνη στο τόπο και κάλμα στο Αιγαίο, αλλά μόνο να πω ότι, όπως η Παλιά Οικονομία έτσι και η Παλιά Εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η χώρα έχει μπει στη Νέα Οικονομία και στη Νέα Τάξη Πραγμάτων και, απ’ εδώ και πέρα η Ζωή Μας Γελά Ευτυχισμένα. Τώρα, το γιατί μερικοί πιτσιρικάδες επιλέγουν να γίνουν χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας και να δώσουν και τη ζωή τους αν χρειαστεί για να υπερασπίσουν τη πατρίδα αυτό είναι μία άλλη ιστορία που δεν τολμώ πλέον να θίξω γιατί μπορεί και να με κατηγορήσουν ότι υποθάλπω την αστάθεια στο Αιγαίο και αλλού

σημείωση του 2015

Γιατί η χώρα με την «υπερήφανη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» χρειάζεται ακόμα μία βάση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο; Η Σούδα τι είναι; Βάση του Βλάντιμιρ;

óñìç

…Όπως ίσως έχετε καταλάβει βρίσκομαι στην απομόνωση καταδικασμένος απ’ τις επιλογές μου και τις τύψεις. Στο «κωσταλέξι». Στο γραφείο στο υπόγειο, στο σπίτι που ήμουν τυχερός να φτιάξω πριν 30 χρόνια. Βλέπω ένα λόφο, καταπράσινο απ’ τις ευλογημένες βροχές του χειμώνα. Η Ίρμα, ένα τεράστιο ημίαιμο λυκόσκυλο που έχω από μωρό, γαβγίζει τα …con trails των επιβατικών αεροπλάνων που περνάνε πάνω απ’ το LGAV, το αρχιτεκτονικό έγκλημα που αποκαλείται και Ελευθέριος Βενιζέλος προσβάλοντας βάναυσα την μνήμη του μεγάλου πολιτικού Δεν το πίστευα μέχρι που το επεσήμανε ένας καλός άνθρωπος που εργαζόταν στην παλιά μου εταιρία. Κοιτάξτε, είπε. Γαβγίζει τους υδρατμούς απ’ τις εξαγωγές των κινητήρων. Στην προηγούμενη της ζωή πρέπει να ήταν πιλότος αερογραμμών! Παρακολουθώντας την προσεκτικά είδα πως είχε δίκιο. Το σκυλί αδιαφορεί για τα δεκάδες αεροπλάνα που περνάνε στα 700 πόδια πάνω απ’ το σπίτι για να προσγειωθούν στο Ελ. Βεν αλλά, «λυσσάει» με τ’ αεροπλάνα που πετάνε στα 35.000! Strange the ways of the Lord που θα ‘λεγε ο Duncan McLeod, ο ήρωας που δημιούργησα για να ‘χω κάπου ν’ ακουμπάω μετά την καταστροφή. Όχι την οικονομική μια και, σύνταξη και οικονομίες επιτρέπουν να ζω με αξιοπρέπεια αλλά, την «ηθική» που δεν τρώγεται και την προσωπική που δεν καταπίνεται. Ποια η «ηθική»; Κάπου 30 δίκες μέχρι τώρα για λόγους που έχω αναφέρει και δεν νομίζω πως ενδιαφέρουν κανέναν ούτε τα φίδια που δάγκωσαν το χέρι που τα τάιζε. Η άλλη που επίσης δεν καταπίνεται δεν ενδιαφέρει κανένα πέρα απ’ τους εφιάλτες μου   Σε απλά ελληνικά ο «δάσκαλος», ο Ντάνκαν ΜακΛεοντ, ο Μάντης Κάλχας όλες οι «προσωπικότητες» του Κ.Κ έχουν πρόβλημα με κοινό παρονομαστή την μοναξιά. Η οποία ώρες-ώρες δεν αντέχεται αφού μιλάω και κάνεις απ’ τους ήρωες μου δεν ακούει. Λες και δεν υπάρχουν Πενήντα χρόνια τους δημιουργούσα στο μυαλό που, δεν έλεγε να καθίσει ήσυχο. Πιλότος, ταξιδιώτης του διαστήματος, δημοσιογράφος, εκδότης, κατακτητής της εξερευνητής της Ανταρκτικής, επιβάτης στον υπερσιβηρικό, θαυμαστής του Μιχαήλ Στρογκόφ, και του Ιουλίου Βέρν, μοναχός στο Σάνγκρι Λα, νοικάρης στο Κένσινγκτον, αποτυχημένος μηχανικός τα πάντα όλα και, εδώ και χρόνια, τα πάντα τίποτα «Μη σκέπτεσαι έτσι», λέει ένας απ’ τους λίγους που δεν εξαφανίστηκαν όταν έχασα τις Τ.Ε «Είναι χιλιάδες εκείνοι που σε θυμούνται κι’ εκτιμούν» Σωστό. Το 2060 κάποιος ίσως ανακαλύψει στα παλαιοπωλεία περιοδικά, φωτογραφίες και ψηφιακά αποτυπώματα μιας ζωής και θα πει: τσ,τσ,τς. Κοίτα τι έκανε ο τύπος το 1970! Αφήστε που μπορεί να διοργανώσει και «event», να στείλει προσκλήσεις σε επώνυμους και, το χειρότερο, να ζητήσει από ιδιοτελές κάθαρμα «να πει δυο λόγια για τον δημιουργό» Δεν είναι έτσι; Τότε τι είναι τα εκατομμύρια βιβλία, αντικείμενα, φωτογραφίες που βλέπουμε στα παζάρια στο Μοναστηράκι, στη Ιερά Οδό και αλλού. Σπαράγματα από ανθρώπους που, όταν αναχώρησαν για το επέκεινα, στα σπίτια τους πλάκωσαν οι παλιατζήδες αγοράζοντας τις ζωές τους για 100 ευρώ; Πήγαινα συχνά ψαχουλεύοντας για αντικείμενα και βιβλία. Κάποια στιγμή όμως αισθάνθηκα σαν τυμβωρύχος και δεν ξαναπήγα παρά μόνο για καφέ Για να μη πω για τις τιμημένες τις αναμνήσεις! Εκατοντάδες ταξίδια, δεκάδες αεροδρόμια, χιλιάδες αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πτήσεις με μαχητικά, η Γη απ’ τα 87.000 πόδια, δύο φορές στο centrifuge, δύο πτήσεις zero gravity, 400 ώρες ελικόπτερα, ειδικές διαδρομές, αναβάσεις, 3ωροι αγώνες ταχύτητας, 3ήμερα Ράλι Ακρόπολιις για να μην ανασύρω άλλες από τα κλειδωμένα συρτάρια της μνήμης που, όλοι περνούμε μαζί όταν η Καμπύλη γίνει Ευθεία Ναι… Ξέρω. Το βιβλίο αλλά, ούτε αυτό προχωρεί επειδή η μοναξιά τροφοδοτεί την κατάθλιψη και η τελευταία την μοναξιά. Φαύλος κύκλος για πολλούς της γενιάς μου που «φεύγουν» με μια δόση πικρίας αλλά, κανένα δεν ενδιαφέρει η δική μου ή η δική σας πικρία Μέχρι να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα του μηχανικού λάθους που οι άνθρωποι αποκαλούν «θάνατο» δεν έχω τίποτα να πω. Όταν έλθει η ημέρα που θα μπορούμε να διαχειριστούμε την Πληροφορία και, με αυτόν τον τρόπο να μπαίνουμε και να βγαίνουμε απ’ την «ζωή» τότε θα έχουμε το χρόνο να το συζητήσουμε με άνεση. Αφήστε που, οι περισσότεροι θα μπορέσουν να «επιστρέψουν» σ’ εκείνες τις στιγμές (της Πληροφορίας) για να συναντηθούν με πρόσωπα που χάθηκαν στον Χρόνοι –ο οποίος και βέβαια ΔΕΝ υπάρχει αλλά, αυτή είναι μια συζήτηση που θα μπορέσουμε να Κάνουμε όταν όλες οι παλιές Πληροφορίες συναντηθούν σε κάποιο καφέ Πίσω μου ομιλούσες κεφαλές ανακοινώνουν δημοσιογραφικές πρωτιές στο «ίντερνετ», όπως το αποκαλούσε διάσημο ιδιοτελές Μηδενικό γένους θηλυκού (με d). Θυμάμαι το http://www.techlink,.gr που το ανέβασα το 1993 και την πρώτη στον κόσμο αναμετάδοση σε πραγματικό χρόνο των αποτελεσμάτων του Ράλι Ακρόπολις το 1999. Όταν τα λαμπρά ταγιέρ και τα κουστούμια «Καρουζος» ήταν ακόμα στα δέντρα -στα οποία και παραμένουν Τα περισσότερα τραυλίζουν για έναν έντιμο συμβιβασμό, για τον συντελεστή ΦΠΑ, την ανθρωπιστική κρίση, τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μιλάνε και οι πολιτικοί αρχηγοί! Παράγωγα των κομματικών σωλήνων, κρατικοδίαιτα λουλούδια, με μπλε ελεκτρίκ μπλουζάκια, κυνηγητικά γιλέκα και κατσαρές τρίχες στα γυμνά τους μπρατσάκια. Η αποθέωση της κομματικής αισθητικής, η χωρίς φραγμούς νίκη του Ανοιχτού Γιακά, που συμβολίζει την «επανάσταση» ενάντια στο «κατεστημένο» Και τα άλλα. Με προσεκτικά δεμένες γραβατούλες, ιριδίζοντα κουστούμια και «σκαρπίνια» απ’ την Πατρίδη. Και οι κυρίες ω οι κυρίες. Πρωτευουσιάνικα και επαρχιακά τσόκαρα, με 12ποντες γόβες, σινιέ σύνολα, και αλλεπάλληλα botox. Θήλεα που δεν εργάστηκαν ούτε μια ώρα στη ζωή τους, δεν κατέβαλαν καμία ασφαλιστική εισφορά, δεν είδαν παιδί να μεγαλώνει με τους γονείς του να δουλεύουν, όλη τους την ζωή, στην ίδια εταιρία. Για να μην αναφερθώ στα Ανδρόγυνα! Πλάσματα που βγήκαν απ’ το «Twilight Zone» και τις ταινίες γφια των ζωντανών-νεκρών του George Romero  Τι λέω!  Έλατε ντε! Καιρός να ετοιμάσω βαλίτες…   …και βέβαια συνεχίζεται


Πρώτα με τα προσωπικά. Πάντα έτσι ήταν άλλωστε. Απ’ το 1970 που ξεκίνησα το ταξίδι με τις Τεχνικές Εκδόσεις, τους 4Τ και τα άλλα …20 περιοδικά μέχρι το 2006 που, λόγω των δικών λαθεμένων επιλογών όλα τινάχτηκαν στο αέρα και, η όποια προσπάθεια έκανα για να ξεφύγω απ’ τα σκουπίδια της Ισχυρής Ελλάδας, της Επανίδρυσης και όλων των θεατρικών επιθεωρήσεων που ανέβηκαν από τότε, κατάληξε στη πώληση της σε αυτό που μαχόμουν σε όλη την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, στο επαρχιώτικο …life style! 

Τους τελευταίους 6-7 μήνες λοιπόν βρήκα πολλές δικαιολογίες για να αποφύγω τον -εκτενή- σχολιασμό των όσων συμβαίνουν στη χώρα. Μια-δύο ήταν αληθινές. Η ασθένεια της πολυμυαλγίας π.χ. Που εξαφανίστηκε όπως εμφανίστηκε: ξαφνικά. Τώρα είμαι καλά. Ανεβαίνω πάλι στη μοτοσικλέτα, πετάω (με τους νεότερους) τ’ ανεμόπτερα της Λέσχης μας και, έχω και τύψεις που εγκατέλειψα τα δύο μου ιστολόγια, αυτό και το http://www.meta4four.gr, το δεύτερο λόγω της πολυπλοκότητας του

Οδηγώντας προς το αεροδρόμιο Δεκέλειας στο ράδιο του tri-b(*) (έτσι αποκαλώ το «αυτοκίνητο» που, πριν 3 μήνες, εισέβαλε στη ζωή μου), άκουσα (στον ΣΚΑΙ) συνέντευξη του Καθηγητή Αδαμάντιου Παπελάση και διαπίστωσα πως, …δεν είμαι μόνος στη ζωή. Ανάμεσα σε άλλα, τα οποία γράφω τα τελευταία 45 χρόνια, ο Καθηγητής χαρακτήρισε τον Γεώργιο τον 2ο, Παπανδρέου τον 3ο ή «Μεγάλο Στοχαστή» ή Forest GAP ή ότι σας κάνει κέφι, άτομο ανίκανο με ταραγμένο ψυχισμό που δεν άφησε πίσω τίποτα εκτός από Μνημόνια. Είπε πολλές αλήθειες για το πολιτικό «δυναμικό» που οδήγησε τη χώρα στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, χαρακτήρισε τον τιτανογίγαντα Benny de Shrek κενό περιεχομένου και μ’ έκανε να πιστέψω πως υπάρχει ακόμα ελπίδα. Αν θέλετε να ακούσετε την συνέντευξη του στη Σία Κοσιώνη google it. Αξίζει     

Τι άλλο; Σιωπή. Οι μέρες περνάνε χωρίς να το καταλάβω. Σήμερα Κυριακή και μετά η εβδομάδα με αστυνομικούς να κολλάνε στη πόρτα προσκλήσεις για δικαστήρια με ανθρώπους που δεν γνωρίζω τα ονόματα, κατάλοιπα της …χρηστής διοίκησης των Τ.Ε απ’ τα κοινωνικά και οικονομικά σκουπίδια που αγόρασαν την εταιρία. Γιατί; Διότι, ένας από τους όρους της εξαγοράς ήταν πως θα είμαι «πρόεδρος» του Δ.Σ μια και, χωρίς την ιστορία μου τα σκουπίδια θα πήγαιναν στον πάτο. Ως «πρόεδρος» λοιπόν ξευτιλίζομαι πάλι και πάλι καταβάλλοντας σημαντικά ποσά στους δικηγόρους για να αποδείξουν ότι δεν είμαι ελέφαντας αλλά, πάλι, μόνο απ’ την αστεία πλευρά μπορεί να δει κανείς την κατάληξη της επαγγελματικής μου ζωής. Αν το (καλό)σκεφτείτε θα δείτε ότι, δεν θα μπορούσε να γινόναν διαφορετικά. Ο τρόπος που σκεπτόμουν, ενεργούσα και ζούσα προκαλούσε τo μέλλον που περιγράφω.

Πάμε παρακάτω. Αναφέρθηκα στον Αδαμάντιο που είχα τη τιμή να γνωρίσω από κοντά και, μία-δύο φορές να με καλέσει στο σπίτι του. Όπως είπα είχα δίκιο για τον Αθλητή με την βερμούδα και το «ενεργειακό» βραχιολάκι. Δίκιο όμως είχα και για τον κύρ(γ)ιο Φώτη της The Mar ο οποίος ναι μεν παραιτήθηκε αλλά, όχι εντελώς κάτι σαν ολίγον έγκυος όπως λέμε. Η (ερασιτεχνική) ενασχόληση με την «επιστήμη» της Φυσιογνωμικής με έχει βοηθήσει να «δω» μήνες ίσως και χρόνια πριν το εσωτερικό ενός ατόμου. Κανένα απ’ τα σχόλια για τον  Μεγάλο Στοχαστή, τον κύρ(γ)ιο Φώτη, τον Σρεκ, τον  Γκολντενεϊδη, το Gollum de Place de Bidet και άλλα εκτοπλάσματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν ήταν/είναι τυχαίο. Τι είναι αυτό που κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει όταν μελετάει τα χαρακτηριστικά προσωπικοτήτων όπως οι: Kyr e Akou, Stra Tu Li, Gramma Ti Kaki, Kir-Kou Jr, The O Doraki, Dou-Rou, Ka-Mi-Ni, Mi Ha Lo-Lia Kou, Den-Dia, Ka-Psi  και άλλων πρωταγωνιστών της non stop παράστασης του Hellenic Muppet Show; Το ένα πάσχει από δυσκοιλιότητα. Το άλλο από στομαχικές διαταραχές. Κάποια από κατάποση μαγκούρας. Ορισμένα είναι υστερικά. Μία από διχασμό. Άλλη από ανδρογυνισμό. Όλα από κομματικές και, όπως τις αποκαλούν, «πολιτικές» αγκυλώσεις

Πάρτε παράδειγμα τη «συζήτηση» για την κέντρο-αριστερά. Απ’ τα χαράματα μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα φριχτά, μικρομεσαία άτομα απαντούν σε ερωτήσεις (επιπέδου λεξιλογίου σκύλου), σε ερωτήσεις δαιμόνιων ρεπόρτερ που, γελάνε συνεχώς κακαρίζοντας για το μέλλον της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης» λες κι’ αυτό είναι το υπ’ αριθμ 1 ζητούμενο για να περάσει η χώρα στην εποχή της  

Πάλι Κυριακή λοιπόν και, η κύρτωση στη Χορδή τείνει προς την ευθεία και αυτό σημαίνει ότι, το μηχανικό λάθος για το οποίο έχω μιλήσει 3 δεκαετίες πριν, με πλησιάζει. Θάνατο το λένε το λάθος αλλά, δεν τον υπολογίζω ή φοβάμαι αφού όλα είναι Πληροφορία που δεν χάνεται. Κάπου μεσα στο Πλέγμα θα «χαθεί» μέχρι να βρεθεί κάποιος/κ΄’ατι να την ανακτήσει και, να ‘τος ο Duncan McLeod of Clan McLeod πίσω στη «ζωή» και τη 1η, μπορεί και 2η, ίσβς στη 3η Σταυροφορία μπορεί και στα ατέλειωτα «ταξίδια» στο Πλέγμα που, έχοντας σε φυλακισμένο στο ίδιο σημείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ταξιδεύεις στο …Σύμπαν






Αρέσει σε %d bloggers: