Archive for the ‘Επι Προσωπικού’ Category

 

 

Ήξερα πως θα ‘ναι δύσκολο αλλά, όχι τόσο

Το είχα γράψει σε διάφορα άρθρα πως, από τη στιγμή που κάποιος σταματήσει να εργάζεται, δημιουργεί και πολεμάει σε λίγο θα σβήσει σαν κερί στον άνεμο. Το τελευταίο έχει ισχυρή δόση «για την κακομοίρα τη μάνα μου» που σημαίνει πως, όταν το συναίσθημα μπαίνει μπροστά απ’ την λογική κάτι αρχίζει να μη πηγαίνει καλά

 Με το στροφόμετρο να έχει πέσει απ’ τις 10.000 στις 300-400 στροφές/λεπτό, κάθομαι στο κωσταλέξι παρέα με τις αναμνήσεις και τους δεκάδες τόμους των περιοδικών/έργα τέχνης που είχε βιβλιοδετήσει ο Ανδρέας Γανιάρης.

 Φίλος στα χρόνια της δημιουργίας τηλεφωνούσε ο ίδιος να θυμίσει πως πέρασε ο καιρός και πρέπει να στείλω περιοδικά σε “καλή κατάσταση” να τα «δέσει» όπως μόνο εκείνος ήξερε

 Με χοντρό μπεζ πανί και κόκκινο χρώμα για τους 4Τ, γαλάζιο για την «ΠΤΗΣΗ», μαύρο για τον «ΗΧΟ & Hi-Fi». Και τα «γράμματα» με χρυσοτυπία σε δέρμα. Κάθ’ ένας 12 ή 6 τεύχη ανάλογα με τις σελίδες του κάθε περιοδικού, γεμάτοι με την δουλειά δημοσιογράφων, φωτογράφων και τεχνικών που, οι περισσότεροι, χάθηκαν στο χρόνο αφηνωντας με μόνο να νοσταλγώ. Όμως και, επειδή όπως έχω γράψει η νοσταλγία είναι αρρωστια προσπαθώ να την αποβάλω απ’ το ιερό. Ότι έγινε-έγινε και η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται παρά μόνο ως φάρσα

Έφτιαχνα ειδικές βιβλιοθήκες, γέμισαν, τώρα αδειάζουν καθώς βάζω τις αναμνήσεις μου σε κουτιά να τις στείλω στον παλιό φίλο τον Τάκη τον Θεοχαράκη να τις φυλάξει σ’ ένα ωραίο χώρο μέχρι, όπως λέει,να  φτιάξει ένα μουσείο και μου παραχωρήσει μία γωνιά. Εκεί, όταν θα έχω φύγει, θα μπορούν όσοι θυμούνται να βλέπουν από κοντά την ιστορία των Τεχνικών Εκδόσεων

Και να ήταν μόνο οι τόμοι των περιοδικών.. Εκτός απ’ τους 4Τ, το “ΗΧΟ& HiFi”, το “ΠΤΗΣΗ & Διάστημα” το «Αναλόγιο», το «Δορυφορική TV», το «ΓΕΤΣΗ», το «Σκάφος & Θάλασσα» και άλλα που αναφέρω αλλού αν κάποιος επιθυμεί μπορεί να δει τι κάναμε στην 10ετία του ’70 και του ’80.

Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά από πολλούς «ευρωπαίους», το ξέραμε εμείς αλλά, τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ενεργούμενα έκαναν (και ακόμα κάνουν) πως δεν υπάρχουμε επειδή τους είχαμε κάνει την Πράξη απ’ όλες τις διαθέσιμες εισόδους που, στους περισσότερους ήταν περισσότερες από μία

Ακόμα και σήμερα, 46 χρόνια μετά οι, κατά δήλωση αριστεροί του ντακάπο και του φλοράλ δεν έχουν καταλάβει τι πέτυχαν τα περιοδικά των Τεχνικών Εκδόσεων μέχρι που, τραπεζικά, επιχειρηματικά και οικονομικά ξεφτίλια, πουλημένοι, αργυρώνητοι και φίδια κολοβά κατάφεραν ναγκρεμίσουν την εταιρία και να πουλήσουν τα ιμάτια της σε εκδοτικά “συγκροτήματα” που, επιπλέουν σ’ έναν ωκεανό περιτωμάτων

Αναρωτιέμαι: τι αξία έχει να αναφέρομαι στο παρελθόν;

Καμία και ντρέπομαι που, λίγο η μοναξιά, πολύ το γκρέμισμα της ζωής μου με κάνουν να τα επαναλαμβάνω.

Για καμιά ώρα κάποιο βράδυ παρακολούθησα την κοκορομαχία ανάμεσα στους Γραβάτες και στους Ανοιχτογιακάδες περιμένοντας, ο ανόητος, ν’ ακούσω κάτι για την Παιδεία, τις Επιστήμες και την Τεχνολογία, την Βιομηχανία, το Περιβάλλον…

Τίποτα οι μικρομεσαίες πορδές. Ο ένας ήθελε να κάνει νησί “αντι-Νταβός” που, “σε κυρτή γιγαντοοθόνη θα τραγουδάει η Μπιγιονσέ και η Σίρλει Μπάσι”, ο άλλος ήθελε στην Ελλάδα να επενδύσουν οι “Σείριοι” μετανάστες, ο τρίτος να καταργήσει “μ’ ένα νόμο και μία πράξη” το Μνημόνιο, κάποιος Μπαμπαγκίντα να ιδρύσει το “Νέο Κράτος”, τελειωμό δεν έχουν οι ανοησίες

Οι φωτογραφίες, τα κείμενα και οι αναμνήσεις δε με μ’ αφήνουν ήσυχο ιδιαίτερα τις νύχτες. Περιμένουν να κλείσω τα μάτια, να αρχίσει το REM,  να επιτεθούν, να αναστήσουν εικόνες που χάθηκαν, πρόσωπα που έσβησαν, εμπειρίες που συντάραξαν. Τίποτα σπουδαίο, συμβένει σε όλους, σε διαφορετική όμως κλίμακα. Αν έχεις παιδιά θυμάσαι πως ήταν μικρά, πως μεγάλωσαν, πως έκαναν οικογένειες και σ’ άφησαν μόνο να τα βλέπεις μόνο Χριστύγενα και Πάσχα. Αν όχι τότε την  έχεις, κατά κάποιο τρόπο, «πατήσει» αφού κανένα απ’ τα σκυλιά δεν μιλάει αν και, πολλές φορές, έχουν καλύτερη συμπεριφορά

 Ούτε η Λάκης, το γατί που μάζεψα πριν δέκα χρόνια έξω απ’ την  εφημερίδα, 50 γραμμάρια, έτοιμο να πεθάνει και τον μετέφερα σπίτι στην μπαγακαζιέρα της BMW, είναι καλύτερος. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να τρώει και να κυνηγάει την Ζουζού η οποία όμως πέθανε όταν έκανε το λάθος να βγεί στον κήπο και την πρόλαβε ο Μπεν ένα ημίαιμο Μαλινουά που, πιο ηλίθιο δεν γίνεται

Όταν τα ράφια αδιάσουν δεν θα ‘χω λόγο και να μένω στο κωσταλέξι. Μπορεί να μετακομίσω βόρεια να είμαι και πιο κοντά στον ψηφιακό μου “Αχέροντα” μια και, όπως λένε, η Πληροφορία δεν χάνεται αλλά αλλάζει μορφή πράγμα που σημαίνει ότι, κάποιος στο μέλλον μπορεί να με ανασύρει απ’ τα data banks και, αντιστρέφοντας το “προτσές:να με ξαναφέρει στη “ζωή”. Εδώ χαμογελάνε ή γελάνε ανάλογα πως αισθάνονται…

Μέρος ΙΙ

Τι ωραία σχόλια ήταν αυτά; Κανείς δεν βρέθηκε να πει αυτό που ο λέει ο Κ.Κ στον Duncan McLeod; Ποιος ενδιαφέρεται για τις γλυκανάλατες σου εξομολογήσεις; Εδώ ο κόσμος πεινάει, βομβαρδίζεται, εγκαταλείπει τις εστίες του, πνίγεται, καταλαμβάνει λιμάνια, εθνικές οδούς, χωράφια (δίπλα στα Σκόπια), αποθήκες Νο1 στα λιμάνια κι’ εσύ μας ζαλίζεις με τους τόμους των περιοδικών;

Και βέβαια έχει δίκιο να λέει, εγώ έχω άδικο που νομίζω αλλά, έτσι είναι φτιαγμένη αυτή η «φουρνιά» των ανθρώπων γιατί, η επόμενη, οι μετα-άνθρωποι δεν θα’χουν ίδια προβλήματα  αφού θα είναι συνδεδεμένοι με τις Μηχανές…

Θα μπορούν να επισκεφθούν το παρελθόν ή το μέλλον τους, να αλλάζουν τα δεδομένα, τα σενάρια, τις σχέσεις. Να διαγράφουν αναμνήσεις, να δημιουργούν νέες, να ταξιδεύουν στο παρελθόν και στο μέλλον ή να μένουν ακίνητοι στο παρόν για όσα χρόνια, αιώνες ή χιλιετίες επιθυμούν

Δε θα προλάβω την εποχή αλλά, να είστε σίγουροι, θα έρθει. Θα την ζήσουν τα παιδιά σας, θα επιζήσουν μόνο όσα είναι  προετοιμασμένα. Τα άλλα θα γίνουν χυλός για την Μηχανή, κάτι σαν σύγχρονο «Soylent Green»  για όσους μυημένους στην Ε.Φ απ’ τα μικράτα τους.

Θα ‘θελα; Και βέβαια ναι! Δεν είναι λίγο να μπορείς να ξεφύγεις απ’ τον Κούλη και τον Φίλη, την Κα ΜεΤαΓεμιοστά και τον άλλον που «τρώει» τα «σ». 

Καλά με το μέλλον θα πείτε… Με το παρόν τι κάνουμε; Πως θ’ αντιμετωπίσουμε το «προσφυγικό» και πως θα τελειώσει η «αξιολόγηση» για να πάρει το κρατίδιο 5.6 δις να πληρώσει δόσεις, να δώσει και κάτι στα υποκείμενα του (subjects), να μπορέσουν να πάρουν, άλλοι γαλοπούλα ελαιολάδου, άλλοι χουντάϊ, κάποιοι κίτρινες μερσεντέ GTiLEb ή κάπως, δεν είμαι πρόχειρος δεν ήμουν στη «παρουσίαση» στο Γκάζι, με τον νεκροθάφτη και την «πι-άρ» να αραδιάζει τα πλεονεκτήματα της Ύβρεως των 200.000  ούρο αλλά, κανείς δεν πταίει παρά μόνο ο γράφων που ενέγραψε αυτή την πλευρά τις ζωής στις κοχόνες του

Και μετά, και μετά ακούστηκε η απορία του πλήθους. Τι έγινε μετά;

Μετά έζησαν αυτοί καλά κι’ εμείς καλύτερα, πουλήθηκαν (τρόπος του newspeak) τα λιμάνια και τα περιφερειακά αεροδρόμια κι’ ευτυχώς δλδ γιατί, αν είχαν «διαγραφεί μ’ ένα νόμο και μία πράξη» τα σακάκια θα έμεναν στις κρεμάστρες και, στην ερώτηση του πολίτη που πάει στην ΥΠΑ, «είναι εδώ ο κ. Μπουρδούφαλος» θα ακολουθούσε η απάντηση «μόλις βγήκε… Το σακάκι του είναι εδώ» κι’ ας έχει δύο σακάκια ο κύριος ή η Κυρία που «λείπει λόγω εγκυμοσύνης»

Με λίγα λόγια όλα πάνε καλά. Το κρατίδιο του Φενγουϊκ αλλάζει γρήγορα πρόσωπο καθώς ορδές μεταναστών απ’ τον Σείριο (στον αστερισμό του Κυνός) φθάνουν στις «δαντελένιες, ηλιόλουστες παραλίες των νησιών μας», αρνούμενοι να μεταφερθούν στην «φίλη και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ» Τουρκία.  Η (τυχαία;) άρνηση κάνει τον Ερντοάν να λέει ότι, «η Ε.Ε δεν τηρεί τις υποσχέσεις της και η Τουρκία θα καταγγείλει την συμφωνία επαναπροώθησης», μικρή λεπτομέρεια, αφού είναι τμήμα του σχεδίου των σοροτρόφιμων αλλά, ποιος ενδιαφέρεται  γι’ αυτές τις λεπτομέρειες

Ποία όμως η είδηση της ημέρας;

Μα, η εκτόξευση, επιστροφή και προσνείωση(;) του πυραύλου της Space X του Elon Musk σε  μικρή πλατφόρμα στη θάλασσα, επίτευγμα των ανθρώπων της εποχής που αναφέρθηκα πιο πάνω,  που θα κάνει το ταξίδι στα άστρα εύκολο και, κυρίως, πιο οικονομικό αλλά, αυτά ανήκουν στις μανίες του Duncan McLeod του άλλου μου εαυτού από τον οποίο προσπαθώ, χωρίς επιτυχία, να απαλλαγώ

(ξανα-συνεχίζεται)

 

(συνεχίζεται)α)

Advertisements

Αυτό που θα διαβάσετε πιο κάτω είναι απόσπασμα από άρθρο που είχα γράψει στηνν εφημερίδα «1ο ΘΕΜΑ» 9 χρόνια πριν

Στο άρθρο μου δημοσιεύω τις θέσεις του Καθηγητή Ν. Σταύρου (που έχει φύγει απ’ τη ζωή) για το μέλλον της Χαρτόβιας

Παρακαλώ τους (νεότερους) να τις μελετήσουν γιατί, τίποτα δεν είναι τυχαίο._Κ.Κ. 

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

…..Για ’μένα, η παράσταση που σπάει ταμεία είναι εκείνη της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Δεν χάνω ποτέ την ευκαιρία να παρακολουθήσω τις δηλώσεις της υπουργού με το (μόνιμο) Χαμόγελο. Η κυρία ΥΠΕΞ χαμογελάει ακόμα και όταν ο πρόεδρος των Σκοπίων απαιτεί να αλλάξει όνομα η Ελλάδα (δεν το είπε καθαρά αλλά το υπονόησε, όταν τα τουρκικά μαχητικά περνάνε «σουβλάκι» τη Λήμνο στα 200 πόδια, και η «φίλη και γείτων» κάνει έρευνες για πετρέλαιο στο Αιγαίο.

….Σύντομα τα γεράκια της «διεθνούς κοινότητας» θα αναγνωρίσουν την ανεξαρτησία του Κοσσυφοπεδίου μία κίνηση που θα έχει αλυσιδωτές αντιδράσεις σε 400 περιοχές του πλανήτη συμπεριλαμβανομένης και της Κύπρου και το Μόνιμο Χαμόγελο δε λέει λέξη! Προφανώς δεν καταλαβαίνει (ή κάνει πως) τα στρατηγικά παιχνίδια που παίζονται στα Βαλκάνια σε μία εποχή που, όπως έχουν αποδείξει τα τηλεοπτικά σκουπίδια στην εποχή μας δεν μετράει η ουσία αλλά η εικόνα.

Σήμερα κανείς (πέρα από 100 νέους που φυλάνε Θερμοπύλες) κανείς δεν δίνει σημασία στη προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων και στη προώθηση των εθνικών συμφερόντων. Σε συνεργασία με τις ελιτ της νέας παγκόσμιας τάξης, τα ΜΜΕ χαρακτηρίζουν τους ηγέτες που στηρίζουν τα εθνικά κράτη, αντιδραστικούς (βλέπε το παραλήρημά τους από τη νίκη του «ευρωπαϊστή» Τάντιτς εκλογές στη Σερβία).

Δεν έχω τη παραμικρή αμφιβολία ότι το Χαμόγελο θα συνταχθεί με τα σχέδια των ελιτ και η Ψωροκώσταινα θα γίνει (έχει ήδη γίνει) πεδίο πειραματισμού της πλέον ύπουλης «έκδοσης» του πολυπολιτισμού που δεν είναι τίποτα περισσότερο από την διάλυση των ενιαίων κοινωνιών.

Θα πείτε και μεγάλο το δίκιο σας; Ποιος πολιτικός ενδιαφέρεται γι’ αυτά όταν, σε λίγες μέρες, θα παραλάβει το νέο του «γιωταχί»;

Κοιτάξτε πίσω και θα δείτε ότι τα τελευταία 15 χρόνια η ελληνική εξωτερική πολιτική είχε σαν οδηγό ότι η ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ θα εξομαλύνει τις σχέσεις των δύο χωρών. Ούτε για ένα δευτερόλεπτο πρώτα ο Γιωργάκης και μετά το Χαμόγελο δεν σκέφθηκαν ότι, η Τουρκία μπορεί και να μη θέλει να γίνει μέλος της ΕΕ αφού βλέπει την προσπάθεια των αμερικανών να την κόψουν στα τρία με ανεξάρτητο Κουρδιστάν στο νότο, ηπειρωτική χώρα και «ευρωπαϊκή» Τουρκία που θα εντάξουν στην ΕΕ. Ούτε έχουν λάβει υπ’ όψη το παλιό σχέδιο για την κατακερματισμότων Bαλκάνια, έγινε η κύρια περιοχή ενός μεγάλου στρατηγικού μετασχηματισμού ως αποτέλεσμα προσχεδιασμένου κατατεμαχισμού που στοχεύει στην οικονομική ανόρθωση και σε μια εργατική δύναμη, κάτι που τελικώς οδηγεί σε υψηλού βαθμού τεχνολογικό φεουδαρχισμό όλης της περιοχής.

 

….έγραφε λοιπόν ανάμεσα σε άλλα ο Καθηγητής Σταύρου στο «ΒΗΜΑ»

«….Σε αυτό το πλαίσιο η Eλλάδα καλείται να ρίξει το «ελληνικό» χρώμα της, να μοιραστεί μαζί τους τα πλούτη τους, να ανοίξει τα σύνορά της και να διευκολύνει τον μετασχηματισμό μιας ενιαίας κοινωνίας σε ένα πολυεθνικό βαλκανικό μωσαϊκό. Ωστόσο, αντί η Eλλάδα να προετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τα χειρότερα και να ελπίζει το καλύτερο, χρησιμοποίησε ως πολιτική της το στοιχείο της συμμετοχής στην EE για να επηρεάσει τη στάση της Tουρκίας και να καθησυχάσει τα made in USA δημιουργήματα των μικροσατραπών της Bαλκανικής. Eν τω μεταξύ συνεχίζεται αδιάπτωτη η διαδικασία του κατατεμαχισμού, με την ελπίδα μιας άλλης φαντασίωσης – του λεγόμενου αμερικανο-ελληνικού στρατηγικού συνεταιρισμού. Aς δούμε όμως πώς έχουν τα πράγματα.

Πρώτον, η συνεχιζόμενη διαδικασία του «μεταρρυθμιστικού Iσλάμ» υιοθέτησε ως μοντέλο το πριν από το 1912 εμπορικογενές βαλκανικό μωσαϊκό, το οποίο επιχείρησαν να αναστήσουν οι πολέμιοι της δεκαετίας του 1990 στη Γιουγκοσλαβία. Eίναι γνωστό ότι αυτό το ειδικό ιστορικό προηγούμενο βασιζόταν στους ρόλους που ανατέθηκαν στα χριστιανοορθόδοξα έθνη από τους γεωπολιτικούς μηχανισμούς εκείνης της εποχής. Aυτά τα έθνη αναμενόταν να ανοίξουν τον δρόμο για τον εξευρωπαϊσμό των Nεότουρκων. Σήμερα, κατά τον ίδιο τρόπο, τα Bαλκάνια θεωρούνται το γεωγραφικό εργαστήριο για τη νομιμοποίηση του νεο-οθωμανισμού ως περιφερειακού συστήματος, το οποίο θα μπορούσε ίσως να απαλύνει τις συνέπειες των πολιτιστικών διενέξεων, ενώ η Δύση θα επιχειρεί, με την Tουρκία οδηγό, την αναζωογόνηση της «Nέας Aνατολής». Στο μυαλό πολλών στην  Oυάσιγκτον τα Bαλκάνια προσφέρουν την καλύτερη ευκαιρία για τη δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως απόδειξη της «αρμονικής» συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.

Έτσι, στην ίδια πάντα γραμμή υποβάλλουν ερωτήματα: λ.χ., γιατί να ασχολείται η Eλλάδα με «ενοχλητικά θέματα», όπως η κυριαρχία του Aιγαίου και η αυτοδιάθεση της Kύπρου, και να κατατρύχεται από «συναισθηματισμούς» για το όνομα μιας «χώρας αποκλεισμένης από παντού που ζει με δάνειο στον χρόνο» τη στιγμή που η πριν από το 1912 Θεσσαλονίκη, με τους Έλληνες ως μειοψηφία, αποδεικνύει την αξία της πολυεθνικότητας;

Γιατί να μην αναζητήσουμε τις «παλιές καλές ημέρες»; Tο μόνο που χρειάζεται για «να γίνουν λειτουργικά» τα βαλκανο-αιγαιο-μεσανατολικά σενάρια, κατά τη γνώμη των μάνατζερ των βαλκανικών καζίνων, είναι μια γενναία ελληνική ηγεσία που θα «αντιλαμβάνεται» τον ευρύτερο χώρο, πρόθυμη να αποδεχθεί κάποιες «απροσεξίες», και η οποία θα τακτοποιήσει νέες προτεραιότητες, όπως πρώτα οι μπίζνες και τελευταίο το εθνικό συμφέρον.

«Στο μυαλό πολλών στην Oυάσιγκτον τα Bαλκάνια προσφέρονται για τη δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων και ως απόδειξη της “αρμονικής” συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.»

O κ. N. Σταύρου ήταν επίτιμος καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Howard της Oυάσιγκτον

Οι επισημάνσεις δικές μου

Στη 1η σελίδα του ιστολογίου (δεξιά κάτω) υπάρχει η ενότητα «4Τροχοι Library»

Τα γραφικά και το περιεχόμενο τα έφτιαξα, 10ετίες πριν, με τα ίδια μου τα χέρια

Το 2006 η εταιρία πουλήθηκε. Για 3 χρόνια έμεινα ως «πρόεδρος» του ΔΣ διότι αυτό επέβαλε ο νέος ιδιοκτήτης 

Απ´ το 2006 και μετά δεν είχα σχέση με την διοίκηση, τα οικονομικά και το περιεχόμενο των εντύπων

Γιατί τα σημειώνω αυτά; Διότι στο link υπάρχουν άρθρα μετά το 2006. Αν το αφαιρέσω σβήνω την ιστορία από το 1970 ως το 06

Το αφήνω λοιπόν και αποφασίστε τι θα διαβάσετε…

Έλεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου πριν αρχίσει να λέει παραμύθι

Η φράση «έγραψε» κι’ ο λόγος (πρέπει να) είναι ότι πρόλαβα και την γιαγιά Μαρία να πλέκει, χρησιμοποιώντας κλωστή απ’ την ανέμη που δείχνει πόσο πολύ «παλαιός» είμαι διά να μην είπω μεγάλος ή ηλικιωμένος και ακολουθήσω την Δρόμο Χεμινγουέυ. Τον οποίο δεν ξέρω αν γνωρίζετε αλλά, γι’ αυτό υπάρχει ο Γουγλης με τον οποίο Γούγλη όλοι κάνουμε τον έξυπνο ενώ είμαστε τούβλα απελέκητα – όπως έλεγε ο μακαρίτης ο θείος μου, καθηγητής Γυμνασίου καλή του ώρα όπου κι’ αν βρίσκεται (η Πληροφορία του)

Η οποία Πληροφορία όπως πρότεινε ο Στίβεν Χοκινγκ, μπορεί να είναι για πάντα «φυλακισμένη» (σε χαοτική μορφή), στον ορίζοντα γεγονότων μιας μελανής οπής, ανήμπορη να ξεφύγει. Πράγμα που σημαίνει ότι, όταν πεθαίνουμε δεν «πεθαίνουμε» (αφού η Πληροφορία δεν χάνεται) αλλά, φυλασσόμεθα κάπου μέχρι να επιτρέψουμε (πάλι σε χαοτική μορφή) και, να πάμε νηπιαγωγείο, λύκειο, πανεπιστήμιο, να γίνουμε «άνθρωποι», να ψηφίσουμε στην 184η εκλογική αναμέτρηση από την ίδρυση του Κρατιδίου το 1923

 μελαγχολία

Σε αυτή την (άσχετη) εισαγωγή οι επιμελείς αναγνώστες διακρίνουν την μέθοδο που χρησιμοποιεί ο ΝΟΚ (ΝΑ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ) για να ξετυλίξει ιστορίες του απ’ την δική του ανέμη γεγονότων. Η οποία σύντομα θα ξεκινήσει το ταξίδι για τον event horizon μιας μελανής οπής, δεν ξέρει ακόμα σε πιο σημείο του σύμπαντος αλλά, τι σημασία έχει όταν δεν υπάρχει ένα αλλά, εκατομμύρια (σύμπαντα) οπότε πιασ’ το (θεωρητικό) αυγό και κουρευτο

 Σάρωση 4

Στην φωτό άνωθεν: The way we were…

Όπως ίσως οι αναγνώστες ενθυμούνται ο Ν.Ο.Κ είναι ο μόνος ήρωας του Τζόϊς που μου ‘μεινε στο μυαλό μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να διαβάσω (απ’ την αρχή ή απ’ το τέλος), την «Αγρύπνια των Φίνεγκαν», το βιβλίο που εξέδωσε ο πολύ αγαπημένος μου φίλος Οδυσσέας Χατζόπουλος (πριν η Πληροφορία του καταλάβει την θέση της στον Ορίζοντα που ανάφερα), σε μετάφραση ενός ακόμα αγαπητού (και σεβαστού) φίλου, του ιατρού Ελευθέριου Ανεβλαβή

O οποίος ιατρός δεν λέει να διακόψει τις διακοπές του στο νησί, για να τον συναντήσω και του δώσω ένα βιβλίο που, πραγματικά θαυμάζω: τον «Πελοποννησιακό Πόλεμο» του Donald Kagan το οποίο «εξηγεί» τον Θουκυδίδη και που, όποιος το διαβάσει δεν χρειάζεται να διαβάσει τίποτα άλλο για να κατανοήσει τα όσα συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο

 101223-coslog-earthrise3-11p.photoblog600

Αρκετά όμως με την εισαγωγή. Ας κάνουμε ένα άλμα και, απ’ το event horizon της μελανής οπής και το σύμπαν των 11 διαστάσεων, ας επιστρέψουμε σε αυτό των τεσσάρων και το γεγονός ότι, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ξεκαθάρισε, επιτέλους, την θέση του δηλώνοντας πως ναι, θα στηρίξει τον Κομαντάντε AlChip

Δεν ήταν όμως μόνο αυτός που έδειξε τον δρόμο προς τον 22ο αιώνα. Με μια σειρά ομιλιών οι αρχηγοί των «2 μεγάλων κομμάτων» περιέγραψαν με ανατριχιαστικές λεπτομερείς τις «μάχες», τους «αγώνες», τους «πόλεμους» και τις «επιθέσεις», τις «στρατηγικές» που χρησιμοποίησαν προκειμένου για να κερδίσουν τον Μεγάλο Μνημονιακό/Αντιμνημονιακό Πόλεμο, που μπροστά του ωχριά ο Πελοποννησιακός και τρεμοσβήνουν η Γαλλική και η Ελληνική Επανάσταση και ο Πόλεμος Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ για να μην αναφερθώ στον 2ο Π.Π που ήταν ένα απλό περιστατικό συγκρινόμενος με τις μάχες της ΛΑ.Ε και τους αγώνες του κόμματος της Place de Bidet

Να όμως που, στον ορίζοντα εμφανίζεται σκάφος εκπέμποντας ελπιδοφόρο φως με κυβερνήτη τον κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη, αρχηγό της νεότερης Ν.Δ που σε όλες οι δημοσκοπήσεις έχει τα λιγότερα αρνητικά σχόλια

Στους παλαιότερους η δεξιά ρητορική/θυμοσοφία του κ. Ευάγγελου θυμίζει την αριστερή του σύντροφου Χαρίλαου αλλά, μπορεί να κάνω λάθος, τα χρόνια επηρεάζουν την κρίση –και την πολιτική «όραση»

Διά το «Ποτάμι» έχω να πω ότι, με τα σανδάλια που φοράει ο αρχηγός του αποκλείεται να πείσει τους οπαδούς του, απόδειξη ότι, το 25% των ψηφοφόρων του μετακινείται προς την νεότερη Ν.Δ αλλά, το αυτό γίνεται και με τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ που, καθώς φαίνεται, δεν έμειναν ικανοποιημένοι με την ποιότητα και το χρώμα του σχοινιού που επέλεξαν να κρεμαστών ψηφίζοντας «όχι» στο τελευταίο Δημοψήφισμα

Διά τους ΑΝ.ΕΛ δεν μπορώ να ομιλήσω διότι, ο πόλεμος ανάμεσα στους μνημονιακούς-αντιμνημονιακούς (δλδ Κρο Μανιόν εναντίον Νεάτερνταλ) ακόμα μαίνεται, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες τους οποίους μπορούν άνετα να διαχειριστούν οι στρατηγοί Παναγιώτης της Νικόλας-Τέρενς

Διά το Κ.Κ.Ε έχω εκφραστεί στο παρελθόν. Το Κόμμα εξακολουθεί να πουλάει «αυτοκίνητα» ενός εργοστασίου που έχει κλείσει εδώ και δεκαετίες; Με αποτέλεσμα οι οδηγοί να μη βρίσκουν ανταλλακτικά

Έμειναν κάποιοι που δεν ανέφερα;

Και βέβαια αλλά, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, δεν επιθυμώ να τους «βλέπω»

Σημ: το Παρόν πόνημα θα τελεί υπό διαρκή ανανέωση έκτος αν, τις εκλογές κερδίσει ο κ. Παναγιώτης οπότε ο συγγραφέας θα επιλέξει να μετακομίσει στον Ορίζοντα Γεγονότων μιας Μελανής Οπής

Ακολουθεί extra bonus για τους παλαιότερους και νεότερους αναγνώστες. Ένα άρθρο του Master Yoda που δημοσιεύτηκε στο φύλο της 21ης Ιανουαρίου 1996 της εφημερίδας «Το ΒΗΜΑ» με τίτλο…

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

Kαλή η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, καλοδεχούμενες οι τεχνολογικές εξελίξεις που, κάποτε, θα απαλλάξουν την ατμόσφαιρα από το άγος της ρύπανσης, καλά και τα νέα μοντέλα που παρουσιάζονται στις διεθνείς εκθέσεις, καλή και η ελληνική αγορά που, το 1995, έφθασε τα 126.000 αυτοκίνητα.

Kαλή ακόμα και η διαφημιστική δαπάνη που, στο ίδιο διάστημα, παρουσίασε αύξηση της τάξης του 50% φτάνοντας τα 20 δισεκατομμύρια δραχμές και αποδεικνύοντας ότι, εμείς οι Έλληνες, δεν μπορούμε, ακόμα, να «κάνουμε» χωρίς αυτοκίνητο. Oι ειδικοί μάλιστα ομιλούν για περαιτέρω αύξηση το 1996 που θα φθάσει τα 30 δισ, η 200.000 για κάθε πωλούμενο αυτοκίνητο.

Aν, τα παραπάνω στοιχεία τα διάβαζε ένας Eλβετός θα πίστευε ότι οι όροι έχουν αντιστραφεί και η Eλβετία έγινε Eλλάδα

Oι αριθμοί ευημερούν, οι αγορά το ίδιο, οι δρόμοι έχουν γεμίσει με καινούρια αυτοκίνητα άρα, ποιος ο λόγος να μην αισθανόμαστε όλοι όσοι εμπλεκόμενοι στο «κύκλωμα» (οδηγοί, εισαγωγείς, έμποροι, αλλά και κράτος που εισπράττει εκατοντάδες δισεκατομμύρια από φόρους και εισφορές) ευχαριστημένοι;

Tι είναι εκείνο που, πίσω απ’ τη λαμπερή εικόνα, κάνει πολλούς να ανησυχούν και να πιστεύουν ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι, σύντομα, ίσως έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις;

Tο ένα είναι η κατάσταση της οικονομίας. Διάβασα η όχι, σ’ αυτή εδώ την εφημερίδα και στη στήλη «Kοινός Nους» του Γιάννη Mαρίνου της 17.12.95 ότι το σύνολο των εσόδων του κράτους από άμεσους και έμμεσους φόρους για το 1996 προβλέπεται να είναι 7 τρισ. 710 δισ.;

Διάβασα η όχι (στο ίδιο άρθρο) ότι «…το σύνολο των τόκων και των χρεολυσίων που θα πληρώσει ο (οπωσδήποτε) το ελληνικό κράτος στους δανειστές του, Έλληνες και ξένους το 1996 είναι 7 τρισ. 126 δισ….».

Διάβασα η όχι ότι «…το 92% από όσα εισπράξει -αν εισπράξει- το κράτος θα τα πληρώσει για να εξοφλήσει φέτος ένα πολύ μικρό μέρος από το χρέος των …32 τρισ. που οφείλει σε ντόπιους και ξένους δανειστές;…».

Kαι, αν ούτως έχουν τα πράγματα πώς να μην αναρωτηθεί κανείς: γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

Kαι μια και δεν υπάρχει «πατέρας» για να μας απαντήσει, επιτρέψτε μου να επιχειρήσω να τον αντικαταστήσω.

O κόσμος χαίρεται γιατί δεν έχει, δυστυχώς, καταλάβει ακόμα ότι ζει πέρα και πάνω (όπως λέγεται στη γλώσσα των Ξύλινων) από τις δυνατότητές του.

Σε μια χώρα που ουδέποτε θέλησε η μπόρεσε να λάβει μέρος στο παραγωγικό παιχνίδι, που δανείζεται τρισεκατομμύρια για να αγοράσει από το εξωτερικό τα πάντα, από αυτοκίνητα μέχρι …πινέζες και από φιστίκια Aιγίνης «Tουρκίας» (υπήρχε δασμολογική κλάση στους παλιούς καταλόγους και ίσως ακόμα να υπάρχει) μέχρι τσολιαδάκια …Ταϊβάν.

Δείτε τώρα τι κάνω, εγώ ένας άνθρωπος «που γράφει γι’ αυτοκίνητα»…

Aντί να τρίβω τα χέρια μου με την έκρηξη των πωλήσεων και της διαφημιστικής αγοράς και να σκέπτομαι ότι, με τόσα νέα μοντέλα δεν θα μείνω χωρίς δουλειά, ανακαλύπτω δαιμόνια!

Mήπως πάσχω από διχασμό προσωπικότητας; Mήπως, κατά βάθος, δεν μ’ αρέσουν τ’ αυτοκίνητα και, με αυτά που γράφω, ψάχνω τρόπο να εξιλεωθώ επειδή μ’ αρέσουν οι Φεράρι F50 και οι Πόρσε Kαρέρα;

Mπααα…

Mάλλον βλέπω αυτό που και ο Kοινός Nους βλέπει. ‘Οτι, αν συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τη ζωή στη Tζουτζία μ’ αυτόν το χαζοχαρούμενο τρόπο πολύ σύντομα θα βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να έχουμε, αντί νέα κυβέρνηση ΠAΣOK, κυβέρνηση του ΔNT (Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου).

Ποία η πρόταση;

Aπλή… Tην θυμάμαι από τα χρόνια που πάσχιζα σαν φοιτητής στην Aγγλία.

Nα ζούμε σύμφωνα με τις δυνατότητες μας. Tι σημαίνει αυτό; Ότι, σε όσα σπίτια έμεινα (σε ενοικιαζόμενα δωμάτια) παρατήρησα ότι οι οικογένειες αγόραζαν εκείνα τα αυτοκίνητα (η εκείνες τις συσκευές τηλεόρασης η βίντεο) που τους επέτρεπαν τα οικονομικά τους. Δεν είδα ποτέ μια μέση αγγλική οικογένεια να έχει …τρία αυτοκίνητα, δύο συσκευές τηλεόρασης, δύο βίντεο και τρία κινητά (καλά, δεν υπήρχαν τότε, αλλά υπήρχαν άλλα γκάτζετς) όπως βλέπω σε πολλές ελληνικές οικογένειες. Oι άνθρωποι μετρούσαν και την τελευταία τους δεκάρα (πένα) και, όταν πήγαιναν στο σούπερ μάρκετ, ζητούσαν μισό «πάιντ» τυρί, δύο ροδάκινα και ένα κουτί γάλα (και όχι ένα …καρότσι τρόφιμα τα περισσότερα από τα οποία πετιόνται στα σκουπίδια).

Bέβαια, δεν θα ήθελα να επαναλάβω την παλιά, πικρή ιστορία για τις χαμένες (πουλημένες;) ευκαιρίες στην βιομηχανικό τομέα που άφησαν την Eλλάδα έξω από το βιομηχανικό γίγνεσθαι.

Στο σημείωμά μου της περασμένης Kυριακής έγραψα (αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία) ότι η VW-Audi συζητάει με την κυβέρνηση των Σκοπίων την πιθανότητα παραγωγής του νέου A3 στη δημοκρατία της «Mακεδονίας».

Αναρωτιέμαι: έχω άραγε σκεφθεί την απέραντη εθνική περηφάνια που θα αισθανθώ όταν, το 1998, σαν «αυτοκινητιστικός συντάκτης», θα δοκιμάσω το γερμανο-σκοπιανό προϊόν και θα σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου;

Tώρα που το σκέπτομαι αισθάνομαι, πράγματι εθνικά υπερήφανος._K.K.

Ερώτηση αφαλούς δημοσιογράφου το 2015: τι άλλαξε από τότε;

Ένα βλέμμα στον πραγματικό κίνδυνο (Επίκαιρα, 30.01.1975)

Ακόμα ένα άρθρο απ’ την Κρύπτη που δημοσιεύτηκε σ’ ένα παλαιό εβδομαδιαίο περιοδικό και γράφτηκε από κάποιον γνωστό μου. Οι αλλαγές είναι ελάχιστες, κυρίως όσον αφορά στις επαναλήψεις λέξεων/φράσεων. Παρακαλούνται οι νεότεροι, που δεν γνωρίζουν παλαιά ονόματα και καταστάσεις, να αντικαταστήσουν, π.χ, το Κίσιντζερ με Μέρκελ_Κ.Κ.

Όπως κάθε καλός πολίτης έτσι κι εγώ διαβάζω τις εφημερίδες και προσπαθώ να μάθω όσο το δυνατόν περισσότερα για τη σημερινή και τη μελλοντική κατάσταση της πατρίδας. Διαβάζω έναν ελεύθερο Τύπο ο οποίος, όπως είμαι σε θέση να γνωρίζω καλύτερα από τους περισσότερους συμπατριώτες (μια και αφιερώνω έξη ώρες της ημέρας πίσω από ένα γραφείο εφημερίδας), προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του σωστά, σωστότερα από κάθε προηγούμενη περίοδο της ελληνικής ιστορίας. Έχω όμως κι ένα ακόμη ‘‘αβαντάζ’’- αν μπορεί να το ονομάσεί κανείς έτσι. Δίπλα στο γραφείο μου εργάζονται τα τηλέτυπα του «Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων» και του «Ασοσιέιτεντ», τα οποία βγάζουν από τρία έως πέντε μέτρα χαρτί την ώρα μεταφέροντας τις ειδήσεις και τον παλμό της Γης και φυσικά και της χώρας. Τα διαβάζω προσεκτικά.

Από τα τηλεγραφήματα- μαμούθ των συνομιλιών του Βλαδιβοστόκ μέχρι τα μικρά που λένε πως έφυγε ένας ελέφαντας από ένα τσίρκο στο Παρίσι, κι από τις δηλώσεις του υπουργού Εσωτερικών του Πινοσέτ μέχρι τις δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών της ‘‘φίλης και γείτονος Τουρκίας’’.

Η ιδέα δεν είναι να διαβάσεις ένα τηλεγράφημα. Η απλή αναφορά της επισκέψεως του Ρώσου επιτετραμμένου στην πρεσβεία της Αιγύπτου στο Λίβανο δεν σημαίνει τίποτα. Η σύνδεσή της όμως με την επίσκεψη του Αμερικανού επιτετραμμένου στην ίδια πρεσβεία μια ημέρα αργότερα μπορεί να σημαίνει πολλά αν συνδεθεί με τις υπόλοιπες ειδήσεις του μεσοανατολικού. Δεν χρειάζεται, βέβαια, να γράψω περισσότερα για να καταλάβετε ότι η εργασία έχει τρομερό ενδιαφέρον.

Το ‘‘ενδιαφέρον’’ όμως είναι το ένα σκέλος της. Το άλλο είναι η καθημερινή αποκάλυψη ενός τεράστιου, απάνθρωπου και ανήθικου παιγνιδιού που παίζεται στον πλανήτη μας

Παίκτες οι λεγόμενες ‘‘υπερδυνάμεις’’. Πιόνια οι λαοί της Γης. Εσείς κι εγώ. Τα παιδιά σας και οι γονείς σας. Η ζωή σας και τα όνειρά σας. Το μέλλον και, φυσικά, το παρελθόν

Δεν υπάρχει καμιά ‘‘ιδεολογία’’ στο παιγνίδι. Δεν υπάρχουν κανόνες και συνθήκες της Γενεύης για τους αιχμαλώτους. Οι ‘‘υπερδυνάμεις’’ κινούν τα μηχανικά τους χέρια και εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν ή βρίσκονται ξαφνικά με μισή ή με καθόλου πατρίδα. Άλλοι πάλι ανακαλύπτουν ότι απέκτησαν γη δική τους και σύνορα και έγιναν και μέλη σ’ αυτό το διεθνές φιάσκο και στίγμα που λέγεται Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών και που στην πραγματικότητα είναι Οργανισμός Οργανωμένων Συμφερόντων.

Πάρτε παράδειγμα τους Γείτονες μας. Μεγαλώσαμε με τον ‘‘κομμουνιστικό κίνδυνο’’ από τον Βορρά, ενώ ο πραγματικός κίνδυνος βρισκόταν, εδώ και χίλια χρόνια, στην Ανατολή.

Διαβάστε στις εφημερίδες τις δηλώσεις τους, αισθανθήτε το παιγνίδι που παίζεται σε βάρος της χώρας και θα δείτε ποιος είναι ο σκοπός των μηχανικών χεριών των ‘‘υπερδυνάμεων’’. Λίγες ημέρες πριν, οι Βρετανοί, ο λαός με τα δύο εγκεφαλικά κέντρα, που το ένα βρίσκεται ψηλά και το άλλο στο πίσω μέρος του σώματός, μετέφερε 8.000 Τουρκοκύπριους στα Άδανα, για να μεταφερθούν μετά στο τμήμα του νησιού που κατέλαβαν οι Τούρκοι μετά την πράξη των προδοτών του Ιωαννίδη και της κλίκας του

Ο Εζεμπέλ κάνει δηλώσσεις στη ‘‘Γκάρντιαν’’, το ‘‘Σαρατόγκα’’ πάει στην Σμύρνη και ο Κίσινγκερ εκφράζει την ικανοποίησή του για τις διακοινοτικές συνομιλίες επειδή πλησιάζει η 5η Φεβρουαρίου και το Αμερικάνικο Κογκρέσο, σε μια από τις ανθρωπιστικές του εξάρσεις, θα κόψει τη στρατιωτική βοήθεια προς τη ‘‘φίλην και σύμμαχον’’ χώρα, εκτός εάν ‘‘υπάρξει κάποια πρόοδος στη διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος’’

Βγαίνει λοιπόν ο Χένρυ, ‘‘ εκφράζει την ικανοποίησή του δια την πρόοδον’’, η βοήθεια συνεχίζεται, ο Εζεμπέλ μπορεί και κρώζει και τα Τούρκικα τζάμπο μεταφέρουν ανθρώπους στη σκακιέρα, και στην Ελλάδα είμαστε πολύ καλά, ευχαριστώ

Και να ήταν μόνον αυτά! Η ζωή δεν θα ήταν τόσο άσχημη. Το πολύ- πολύ να είχαμε άλλα 500 χρόνια Τούρκικης κατοχής.

Τα άλλα είναι η άρνηση των ανθρώπων και ιδιαίτερα των νέων, να γυρίσουν το βλέμμα προς τον πραγματικό κίνδυνο που απειλεί τη χώρα

Οι εφημερίδες γράφουν για διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες εναντίον του ενός κόμματος ή του άλλου, εναντίον του νομοσχεδίου Άλφα ή της αποφάσεως Βήτα, ενώ, αργά αλλά σταθερά, οι ‘‘υπερδυνάμεις’’ ετοιμάζουν το ξεπούλημα της πατρίδας. Κι αυτό μου κάνει ‘‘πολύ μεγάλη εντύπωση’’, όπως λέγαμε και σε κάποια έκθεση ιδεών

Κανείς δεν είναι εναντίον των διαδηλώσεων. Τουλάχιστον κανείς απ’ όσους έχουν κάποιααξία σ’ αυτήν τη Γη. Όμως είναι περίεργο, σ’ αυτήν την τόσο κρίσιμη φάση για τη χώρα μας, να μην κάνουμε διαδηλώσεις εναντίον της Τουρκίας και να κάνουμε εναντίον του ίδιου του κράτους, το οποίο –καλώς ή κακώς- το εψήφισε το 54% του ελληνικού λαού…

Το σημειώνουν, ξέρετε, αυτό το φαινόμενο τα τηλεγραφήματα που έρχονται απ’ όλον τον κόσμο. Το γράφουν και οι έρημες οι εφημερίδες, ίσως όχι φαρδιά- πλατιά.

Κάθομαι και σκέπτομαι λοιπόν μήπως η ‘‘διαμαρτυρία ενάντια στην αντιδραστική πολιτική της κυβέρνησης’’ δεν είναι ένα κεφάλι στρουθοκάμηλου χωμένο μέσα στην άμμο.

Και παρακαλώ τους πλέον θερμόαιμους οργανωτές των διαμαρτυριών να κάνουν προσπάθεια να ‘‘νετάρουν’’ τους στόχους τους, γυρίζοντας την προσοχή τους προς την Ανατολή.

Δεν πρέπει να ξεχνούν ότι από το 1821 και πεντακόσια χρόνια πίσω δεν υπήρχε το ΝΑΤΟ.

Ας αφήσουν λοιπόν τις διαμαρτυρίες γι’ αργότερα, εκτός εάν θέλουν να δουν τα σύνορα της Ελλάδος στη γραμμή Βόλου- Καρδίτσας- Άρτας.

Μόλις τελειώσουμε με τον Εζεμπέλ τότε μπορούμε να ασχοληθούμε με την αντιδραστική πολιτική οποιασδήποτε ‘‘Κυβέρνησης’’.

Υπάρχει βέβαια και η άποψη ότι η σημερινή κυβέρνηση ακολουθεί αντιδραστική πολιτική. Δεν μπορώ όμως να πιστέψω ότι, μετά από επτά χρόνια έσχατης εθνικής προδοσίας και ξεπουλήματος στους ξένους, υπάρχουν Έλληνες που θέλουν να προδώσουν πάλι τη χώρα, είτε είναι πολιτικοί είτε στρατιωτικοί.

ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΒΑΘΑΣ 

Θα μπορούσα να κοιτάζω προς το μέλλον αν είχα γεννηθεί το 2080 που, η τεχνολογία ανακατασκευής cyborg (κυβερνοοργανισμών) θα έχει εξελιχθεί. Το 2150 δλδ θα πήγαινα σ’ ένα «συνεργείο» και θα άλλαζα τα φθαρμένα εξαρτήματα (καρδιά, αρτηρίες, στομάχι, ότι) με καινούργια made in China, Japan διά να μην είπω Italyκαι κατηγορηθώ σαν «ιταλόφιλος»

Ναι. Με αυτόν το τρόπο θα αγόραζα μία αθανασία περιορισμένης χρήσεως κάτι που, αν το επιχειρούσα το 2250, θα αγόραζα κάτι πιο μόνιμο ήτοι ζωή 300-400 ετών οπότε και θα μπορούσα να κάνω όνειρα για το μέλλον –μου, όπως λέει και ο TUS στο τραγούδι «Πρώτος στο Σχολείο»

μελαγχολία

Το παραπάνω το είδα χθες αλλά νομίζω «ταιριάζει κουτί» και ενισχύει και την άποψη που υποστηρίζω εδώ και 40 χρόνια ότι, ο θάνατος είναι ένα άχρηστο μηχανικό λάθος

Πολλοί θα πουν ότι, η αθανασία είναι χειρότερη αλλά, ας μου επιτρέψουν να διαφωνήσω. Η, έστω και «περιορισμένη» αθανασία (200-400 χρόνια) είναι «καλύτερη» απ’ τον φαινομενικό θάνατο. Με ολίγα χρήματα και πολύ χιούμορ θα μπορεί κάποιος να κάνει ένα ταξίδι στον Άρη, να πάει στην Δήμητρα, να επισκεφθεί τον Σείριο κ.ο.κ

Ας μην είμαστε λοιπόν …μίζεροι και το μόνο που να μας ενδιαφέρει να είναι η «επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης για το χρέος»

Τι θέλω να πω; Μόνο ότι, πρέπει να έχεις πολλά χρόνια μπροστά σου για να τα βγάλεις πέρα με τον  παρόν σου, ιδιαίτερα όταν αυτό (το παρόν) είναι σαν αυτό που ζούμε τελευταία

Προσοχή! Μ’ αυτό δεν θέλω να πω ότι, ως Παλαιός που Έχει Δει Πολλά στη Ζωή, διαφωνώ με το τρόπο που ο Κομαντάντε AlChip, ο «Γιάνης», ο Σταθάκης και ο Mr Magoo διαχειρίζονται την υπόθεση του χρέους

Δεκαετίες τώρα λέω/γράφω ότι υπεύθυνοι για το πολιτικό-οικονομικό έγκλημα δεν είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν, ας πούμε, σ’ ένα χωριό της ορεινής Ναυπακτίας αλλά, τα anime που κυβέρνησαν απ’ το 74 και δώθε, τα οποία και τίναξαν στον αέρα μία χώρα για να εκλεγούν/επανεκλεγούν, να κάνουν τα θελήματα των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και «βαρόνων» της πιο χυδαίας διαπλοκής στον «δυτικό»:κόσμο -αν δεχτούμε ότι η Ελλάδα ανήκει στην Δύση

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι, αυτά τα καρτούν εξελέγησαν απ’ τον «Ελληνα Λαό» (όπως τον αποκάλεσε ο Γεώργιος ο 2ος Παπανδρέου ο 3ος) αλλά, για 50η φορά θα επαναλάβω ότι, κάνουν λάθος! Δεν ήταν ο Ελληνικός λαός που τους εξέλεξε αλλά, το σύστημα αξιών που, οι συγκεκριμένοι τύποι έχτισαν τούβλο-τούβλο

Να το κάνω «λιανά». Ποιά άτομα/συμφέροντα  παίρνουν και πως τις τηλεοπτικές συχνότητες; Τι είδους «πρόγραμμα» και ποια συμφέροντα υπηρετούν; Ποια παραδείγματα και ποιο life style προβάλουν; Πως και με ποια πρότυπα μεγαλώνουν τα παιδιά στην ορεινή Ναυπακτία, στα Κάτω Πατήσια, στο Περιστέρι, στο Παγκράτι, παντού; Πότε ήταν ή τελευταία φορά που είδατε στα κανάλια των συγκεκριμένων να προβάλλονται σοβαροί, δημιουργικοί και παραγωγικοί άνθρωποι; Θα πρέπει να ανατρέξετε στο πολύ μακρινό παρελθόν που, η εμφάνιση της τηλεόρασης τους έκανε να αντιδρούν σαν τους παλαιούς ιθαγενείς που έβλεπαν αεροπλάνο για πρώτη φορά

dorabak-xristoforakos-karamanlis

Αυτοί αποτέλεσαν τους «υπηρέτες» του συστήματος «αξιών» που έκανε τον λαό να εκλέγει, με 48(;)% άτομα σαν κάποια απ’ τα «νούμερα» που κυβέρνησαν τη χώρα

Και, ήταν αυτά που έμαθαν τον «Έλληνα λαό» να συμπεριφέρεται σαν κατακτητής στην ίδια του την  χώρα. Δεν φταίνε λοιπόν τα 12χρονα για τον τρόπο που μεγλώνουν, τα πράγματα που μαθαίνουν, τα πρότυπα που ακολουθούν αλλά, αυτοί που έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να αποφασίζουν και την δυνατότητα να την μεταβιβάζουν σε επιχειρηματικά και μορφωτικά «σκουπίδια»

coyote.blast

Να ‘μαι λοιπόν το 2015 να παρακολουθώ ακόμα ένα «δράμα» της (σχεδόν) 200χρονης ιστορίας μας και, λόγω έλλειψης μέσων (τεχνολογικών) να μη μπορώ να επηρεάσω τις εξελίξεις μια και, η ώρα της 2ης Παραίτησης πλησιάζει! Άλλοστε, τι έχει να πει ένας άνθρωπος που, σε μισό αιώνα δημοσιογραφικής και εκδοτικής παρουσίας, δεν κατάφερε να κάνει ούτε ένα Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας, προφανώς επειδή δεν είχε συγγενή «κοντά» σε πολιτειακό παράγοντα ή δεν συναγελάστηκε με μεγαλοπαράγοντα, μεγαλοεπιχειρηματία, μεγαλοδιαπλεκόμενο, μεγαλομαλάκα

Looking for a answer

Looking for a answer

Μία ζωή λάθη λοιπόν τα οποία πλήρωσε (και πληρώνει) ακριβά αλλά (μονολογεί): δεν βαριέσαι. Η υγεία του είναι σχετικά καλή, ακόμα καβαλάει μοτοσικλέτα, πετάει που και που ανεμόπτερα άρα, δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι το 2200. Μπορεί να φυλάξει λίγο DNA, να «πεθάνει» και, το 2250 να επανέλθει στη «ζωή» μέσω της τεχνικής του reverse engineering και, που ξέρετε, να γίνει ένας φίλης, ένας άδωνις, μία ντόρα, μία μακρή, κάτι βρε αδελφέ…

Θα επανέλθω…

Περιμένοντας την Έκπληξη

Μαζί με άλλα 10(;) εκατομμύρια Έλληνες οι οποίοι κάθε χρόνο παρακολουθώ τον αγώνα για την (νέα) Εθνική Ανεξαρτησία. Θέτω το ερωτηματικό διότι α. δεν γνωρίζω τον ακριβή αριθμό β. δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι παρακολουθούν γ. είναι όλοι Έλληνες -το τελευταίο επειδή οι πόλεμοι της «διεθνούς κοινότητας» εναντίον των χωρών της Μέσης Ανατολής οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά

Και επειδή «παρακολουθώ» τι γίνεται; Αλλάζει κάτι; Τα όποια μου σχόλια επηρεάζουν τις εξελίξεις; Νοιάζεται κανείς; Η απάντηση είναι όχι σε όλα. Απλά, κάποιοι παλαιοί αναγνώστες που δεν λένε να απαλλαγούν απ’ τη μνήμη των άλλων καιρών, συνεχίζουν να επισκέπτονται το ιστολόγιο και να διαβάζουν τα πονήματα των πολλών … φανταστικών προσωπικοτήτων που συνθέτουν εκείνη του Κ.Κ

Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Και βέβαια δεν είναι αλλά, αυτά υφίσταται κάποιος που επιμένει, στο πρόσωπο του γράφοντος, να βλέπει κάτι που δεν υπάρχει. Ούτε ένα βιβλίο της προκοπής δεν κατάφερα να γράψω (ή αντιγράψω όπως κάνουν πολλοί), αφήστε που εξακολουθούν να με χαρακτηρίζουν «γραφικό», κάτι που πλήττει βάναυσα την παλαιά μου προσωπικότητα

Με ερωτούν οι αναγνώστες ποια η γνώμη μου για την «κρίση» και πως μπορεί να αντιμετωπιστεί. Απαντώ πως, και στα δύο έχω προσπαθήσει να απαντήσω πολλές φορές στην 50ετία, με επιτυχία ή αποτυχία αφού, όπως λέει το γνωμικό «δεν κάνει λάθη αυτός που δεν κάνει/λέει τίποτα». Πλησιάζοντας στο Τέλος και μη μπορώντας να αγοράσω την Αθανασία (διαβάστε πιο κάτω) ομολογώ την αποτυχία μου να επηρεάσω τα κοινά

(συνεχίζεται…)

Το σχόλιο που ακολουθεί είναι προς τέρψη των αναγνωστών και μόνο

«Rich people will become immortal ‘god-like’ cyborgs in 200 years – historian, λέει ο Yuval Noah Harari, a professor at the Hebrew University of Jerusalem»

Το διάβασα στο «Russia Today» στις 29 Μαίου, 2015 στις 14:14 και, σκύβοντας στ’ αυτί του Κάλχα αλλά, και του κ. Μποζόν ντε Χίγκς είπα σιγανά: «τς τς τς. Ένας γνωστός μου το έχει γράψει 20 χρόνια πριν αλλά, τον έλεγαν «γραφικό»

Θα πείτε… Και ο καθηγητής γραφικός είναι,. που ασχολείται με πράγματα που δεν εγκρίνουν προσωπικότητες που φοράνε «κυνηγετικά» γιλέκα, καρό ζιλεδάκια και κουρεύονται σε στιλ «μπομπέ» αλλά, δεν είναι όλοι τόσο προχωρημένοι στις επιστήμες και στην τεχνολογία

http://rt.com/usa/263309-robot-cheetah-jumps-obtacles/

Θα πείτε, και μεγάλο το δίκιο σας, ο έρημος ο Κάλχας έχει πια συνηθίσει και, οι χαρακτηρισμοί δεν του κάνουν εντύπωση. Είναι γνωστό στους «προοδευτικούς» της γαζίας και του γερανιού ότι, έγραφε όσα έγραφε για να μπορεί, μισό αιώνα μετά να πει: «εγώ σας τα ‘λεγα»

Τι είπε ο καθηγητής; Ότι ο θάνατος είναι ένα γελοίο μηχανικό λάθος που θα αντιμετωπιστεί όταν ο άνθρωπος συνδεθεί με την Μηχανή με αποτέλεσμα να ζει 300-500 χρόνια άρα να γίνει «θεός». Για να το κάνει όμως αυτό πρέπει να είναι πλούσιος διότι, αλλιώς δεν θα μπορέσει να ψωνίσει την Αιωνιότητα

Έξω φρενών ο κ. Αργυρός ρωτάει: Δήλα δει, όποιος δεν έχει ρεάλια πεθαίνει; Όχι, φωνάζει ο Κάλχας. Η Πληροφορία μένει «ζωντανή» και, αν κάποια στιγμή, στη Γη έλθουν οι …εξωγήινοι δεν αποκλείεται να τους «αναστήσουν εκ νεκρών» όπως είπε ο Ιησούς -και μία πλειάδα θεών σε δεκάδες μέρη της Γης

Διατί ασχολούμαι με κοινοτοπίες; Διότι, το πρωί ο Γιάνης είπε ότι, η Λύση είναι κοντά. Όταν ρωτήθηκε που θα βρει τα λεφτά απάντησε: αφήστε τον ΥΠ. ΟΙΚ. να ξενυχτάει. Η Λύση θα σας εκπλήξει. Υποψιάζομαι ότι, θα έλθει από την ΕΚΤ (και το Σχέδιο Κ.Κ), το οποίο δεν επαναλαμβάνω για να μην κατηγορηθώ ως «γραφικός»

601204_406877876075943_1850461913_n

Από την επόμενη εβδομάδα το πείραμα του meta4four τελειώνει. Οι αιτίες πολλές. Παρ’ ότι άριστα δομημένο απ’ την παλιά μου εταιρία την «Τεχνόπολις Α.Ε» (που, έχοντας απαλλαγεί απ’ τ’ αγκάλιασμα των golden boys  του life style ακολουθεί τον δικό της επιτυχημένο δρόμο), ήταν δύσκολο στην διαχείριση του από κάποιον που πλησιάζει στο Τέλος

Παρακάλεσα λοιπόν τον Γιώργο Καρούζο και τα παιδιά στην Εξυπηρέτηση Πελατών  να το σταματήσει και να βάλει ένα μπάνερ που να κάνει re-direct τις επισκέψεις των όποιων αναγνωστών εξακολουθούν να με τιμούν με τις επισκέψεις τους Ξέρω ότι, για κάποιον σαν τον άνθρωπο που ουσιαστικά έφερε το Διαδίκτυο στην Ελλάδα στην ιδιωτικό τομέα (λίγο μετά την Compulink) η αποδοχή της …ήττας δεν ακούγεται καλά Όμως… Το παλιό, καλό wordpress είναι 100 φορές πιο εύκολο στη χρήση και διαχείριση απ’ ένα ερασιτέχνη σαν εμένα. Η διαχείριση των σχολίων γίνεται άμεσα και οι φωτογραφίες «ανεβαίνουν» πιο εύκολα Τα στατιστικά του wordpress δείχνουν ότι, από την ημέρα που ξεκίνησε έχουν επισκεφθεί το ιστολόγιο κάπου 1.7 εκατομμύρια αναγνώστες που δεν είναι πολλοί αλλά, δεν είναι και λίγοι! Ζητώ συγγνώμη για την «αναστάτωση» η οποία, μπροστά στον τοίχο που βρίσκεται η χώρα και στον κίνδυνο να δούμε σε κυβερνητικές θέσεις τους αποτυχημένους της ΝΔΣΟΚ, μοιάζει με παιδικό παιχνίδι

óñìç

…Όπως ίσως έχετε καταλάβει βρίσκομαι στην απομόνωση καταδικασμένος απ’ τις επιλογές μου και τις τύψεις. Στο «κωσταλέξι». Στο γραφείο στο υπόγειο, στο σπίτι που ήμουν τυχερός να φτιάξω πριν 30 χρόνια. Βλέπω ένα λόφο, καταπράσινο απ’ τις ευλογημένες βροχές του χειμώνα. Η Ίρμα, ένα τεράστιο ημίαιμο λυκόσκυλο που έχω από μωρό, γαβγίζει τα …con trails των επιβατικών αεροπλάνων που περνάνε πάνω απ’ το LGAV, το αρχιτεκτονικό έγκλημα που αποκαλείται και Ελευθέριος Βενιζέλος προσβάλοντας βάναυσα την μνήμη του μεγάλου πολιτικού Δεν το πίστευα μέχρι που το επεσήμανε ένας καλός άνθρωπος που εργαζόταν στην παλιά μου εταιρία. Κοιτάξτε, είπε. Γαβγίζει τους υδρατμούς απ’ τις εξαγωγές των κινητήρων. Στην προηγούμενη της ζωή πρέπει να ήταν πιλότος αερογραμμών! Παρακολουθώντας την προσεκτικά είδα πως είχε δίκιο. Το σκυλί αδιαφορεί για τα δεκάδες αεροπλάνα που περνάνε στα 700 πόδια πάνω απ’ το σπίτι για να προσγειωθούν στο Ελ. Βεν αλλά, «λυσσάει» με τ’ αεροπλάνα που πετάνε στα 35.000! Strange the ways of the Lord που θα ‘λεγε ο Duncan McLeod, ο ήρωας που δημιούργησα για να ‘χω κάπου ν’ ακουμπάω μετά την καταστροφή. Όχι την οικονομική μια και, σύνταξη και οικονομίες επιτρέπουν να ζω με αξιοπρέπεια αλλά, την «ηθική» που δεν τρώγεται και την προσωπική που δεν καταπίνεται. Ποια η «ηθική»; Κάπου 30 δίκες μέχρι τώρα για λόγους που έχω αναφέρει και δεν νομίζω πως ενδιαφέρουν κανέναν ούτε τα φίδια που δάγκωσαν το χέρι που τα τάιζε. Η άλλη που επίσης δεν καταπίνεται δεν ενδιαφέρει κανένα πέρα απ’ τους εφιάλτες μου   Σε απλά ελληνικά ο «δάσκαλος», ο Ντάνκαν ΜακΛεοντ, ο Μάντης Κάλχας όλες οι «προσωπικότητες» του Κ.Κ έχουν πρόβλημα με κοινό παρονομαστή την μοναξιά. Η οποία ώρες-ώρες δεν αντέχεται αφού μιλάω και κάνεις απ’ τους ήρωες μου δεν ακούει. Λες και δεν υπάρχουν Πενήντα χρόνια τους δημιουργούσα στο μυαλό που, δεν έλεγε να καθίσει ήσυχο. Πιλότος, ταξιδιώτης του διαστήματος, δημοσιογράφος, εκδότης, κατακτητής της εξερευνητής της Ανταρκτικής, επιβάτης στον υπερσιβηρικό, θαυμαστής του Μιχαήλ Στρογκόφ, και του Ιουλίου Βέρν, μοναχός στο Σάνγκρι Λα, νοικάρης στο Κένσινγκτον, αποτυχημένος μηχανικός τα πάντα όλα και, εδώ και χρόνια, τα πάντα τίποτα «Μη σκέπτεσαι έτσι», λέει ένας απ’ τους λίγους που δεν εξαφανίστηκαν όταν έχασα τις Τ.Ε «Είναι χιλιάδες εκείνοι που σε θυμούνται κι’ εκτιμούν» Σωστό. Το 2060 κάποιος ίσως ανακαλύψει στα παλαιοπωλεία περιοδικά, φωτογραφίες και ψηφιακά αποτυπώματα μιας ζωής και θα πει: τσ,τσ,τς. Κοίτα τι έκανε ο τύπος το 1970! Αφήστε που μπορεί να διοργανώσει και «event», να στείλει προσκλήσεις σε επώνυμους και, το χειρότερο, να ζητήσει από ιδιοτελές κάθαρμα «να πει δυο λόγια για τον δημιουργό» Δεν είναι έτσι; Τότε τι είναι τα εκατομμύρια βιβλία, αντικείμενα, φωτογραφίες που βλέπουμε στα παζάρια στο Μοναστηράκι, στη Ιερά Οδό και αλλού. Σπαράγματα από ανθρώπους που, όταν αναχώρησαν για το επέκεινα, στα σπίτια τους πλάκωσαν οι παλιατζήδες αγοράζοντας τις ζωές τους για 100 ευρώ; Πήγαινα συχνά ψαχουλεύοντας για αντικείμενα και βιβλία. Κάποια στιγμή όμως αισθάνθηκα σαν τυμβωρύχος και δεν ξαναπήγα παρά μόνο για καφέ Για να μη πω για τις τιμημένες τις αναμνήσεις! Εκατοντάδες ταξίδια, δεκάδες αεροδρόμια, χιλιάδες αυτοκίνητα, αεροπλάνα, πτήσεις με μαχητικά, η Γη απ’ τα 87.000 πόδια, δύο φορές στο centrifuge, δύο πτήσεις zero gravity, 400 ώρες ελικόπτερα, ειδικές διαδρομές, αναβάσεις, 3ωροι αγώνες ταχύτητας, 3ήμερα Ράλι Ακρόπολιις για να μην ανασύρω άλλες από τα κλειδωμένα συρτάρια της μνήμης που, όλοι περνούμε μαζί όταν η Καμπύλη γίνει Ευθεία Ναι… Ξέρω. Το βιβλίο αλλά, ούτε αυτό προχωρεί επειδή η μοναξιά τροφοδοτεί την κατάθλιψη και η τελευταία την μοναξιά. Φαύλος κύκλος για πολλούς της γενιάς μου που «φεύγουν» με μια δόση πικρίας αλλά, κανένα δεν ενδιαφέρει η δική μου ή η δική σας πικρία Μέχρι να αντιμετωπισθεί το πρόβλημα του μηχανικού λάθους που οι άνθρωποι αποκαλούν «θάνατο» δεν έχω τίποτα να πω. Όταν έλθει η ημέρα που θα μπορούμε να διαχειριστούμε την Πληροφορία και, με αυτόν τον τρόπο να μπαίνουμε και να βγαίνουμε απ’ την «ζωή» τότε θα έχουμε το χρόνο να το συζητήσουμε με άνεση. Αφήστε που, οι περισσότεροι θα μπορέσουν να «επιστρέψουν» σ’ εκείνες τις στιγμές (της Πληροφορίας) για να συναντηθούν με πρόσωπα που χάθηκαν στον Χρόνοι –ο οποίος και βέβαια ΔΕΝ υπάρχει αλλά, αυτή είναι μια συζήτηση που θα μπορέσουμε να Κάνουμε όταν όλες οι παλιές Πληροφορίες συναντηθούν σε κάποιο καφέ Πίσω μου ομιλούσες κεφαλές ανακοινώνουν δημοσιογραφικές πρωτιές στο «ίντερνετ», όπως το αποκαλούσε διάσημο ιδιοτελές Μηδενικό γένους θηλυκού (με d). Θυμάμαι το http://www.techlink,.gr που το ανέβασα το 1993 και την πρώτη στον κόσμο αναμετάδοση σε πραγματικό χρόνο των αποτελεσμάτων του Ράλι Ακρόπολις το 1999. Όταν τα λαμπρά ταγιέρ και τα κουστούμια «Καρουζος» ήταν ακόμα στα δέντρα -στα οποία και παραμένουν Τα περισσότερα τραυλίζουν για έναν έντιμο συμβιβασμό, για τον συντελεστή ΦΠΑ, την ανθρωπιστική κρίση, τους λογαριασμούς της ΔΕΗ. Μιλάνε και οι πολιτικοί αρχηγοί! Παράγωγα των κομματικών σωλήνων, κρατικοδίαιτα λουλούδια, με μπλε ελεκτρίκ μπλουζάκια, κυνηγητικά γιλέκα και κατσαρές τρίχες στα γυμνά τους μπρατσάκια. Η αποθέωση της κομματικής αισθητικής, η χωρίς φραγμούς νίκη του Ανοιχτού Γιακά, που συμβολίζει την «επανάσταση» ενάντια στο «κατεστημένο» Και τα άλλα. Με προσεκτικά δεμένες γραβατούλες, ιριδίζοντα κουστούμια και «σκαρπίνια» απ’ την Πατρίδη. Και οι κυρίες ω οι κυρίες. Πρωτευουσιάνικα και επαρχιακά τσόκαρα, με 12ποντες γόβες, σινιέ σύνολα, και αλλεπάλληλα botox. Θήλεα που δεν εργάστηκαν ούτε μια ώρα στη ζωή τους, δεν κατέβαλαν καμία ασφαλιστική εισφορά, δεν είδαν παιδί να μεγαλώνει με τους γονείς του να δουλεύουν, όλη τους την ζωή, στην ίδια εταιρία. Για να μην αναφερθώ στα Ανδρόγυνα! Πλάσματα που βγήκαν απ’ το «Twilight Zone» και τις ταινίες γφια των ζωντανών-νεκρών του George Romero  Τι λέω!  Έλατε ντε! Καιρός να ετοιμάσω βαλίτες…   …και βέβαια συνεχίζεται


Πρώτα με τα προσωπικά. Πάντα έτσι ήταν άλλωστε. Απ’ το 1970 που ξεκίνησα το ταξίδι με τις Τεχνικές Εκδόσεις, τους 4Τ και τα άλλα …20 περιοδικά μέχρι το 2006 που, λόγω των δικών λαθεμένων επιλογών όλα τινάχτηκαν στο αέρα και, η όποια προσπάθεια έκανα για να ξεφύγω απ’ τα σκουπίδια της Ισχυρής Ελλάδας, της Επανίδρυσης και όλων των θεατρικών επιθεωρήσεων που ανέβηκαν από τότε, κατάληξε στη πώληση της σε αυτό που μαχόμουν σε όλη την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, στο επαρχιώτικο …life style! 

Τους τελευταίους 6-7 μήνες λοιπόν βρήκα πολλές δικαιολογίες για να αποφύγω τον -εκτενή- σχολιασμό των όσων συμβαίνουν στη χώρα. Μια-δύο ήταν αληθινές. Η ασθένεια της πολυμυαλγίας π.χ. Που εξαφανίστηκε όπως εμφανίστηκε: ξαφνικά. Τώρα είμαι καλά. Ανεβαίνω πάλι στη μοτοσικλέτα, πετάω (με τους νεότερους) τ’ ανεμόπτερα της Λέσχης μας και, έχω και τύψεις που εγκατέλειψα τα δύο μου ιστολόγια, αυτό και το http://www.meta4four.gr, το δεύτερο λόγω της πολυπλοκότητας του

Οδηγώντας προς το αεροδρόμιο Δεκέλειας στο ράδιο του tri-b(*) (έτσι αποκαλώ το «αυτοκίνητο» που, πριν 3 μήνες, εισέβαλε στη ζωή μου), άκουσα (στον ΣΚΑΙ) συνέντευξη του Καθηγητή Αδαμάντιου Παπελάση και διαπίστωσα πως, …δεν είμαι μόνος στη ζωή. Ανάμεσα σε άλλα, τα οποία γράφω τα τελευταία 45 χρόνια, ο Καθηγητής χαρακτήρισε τον Γεώργιο τον 2ο, Παπανδρέου τον 3ο ή «Μεγάλο Στοχαστή» ή Forest GAP ή ότι σας κάνει κέφι, άτομο ανίκανο με ταραγμένο ψυχισμό που δεν άφησε πίσω τίποτα εκτός από Μνημόνια. Είπε πολλές αλήθειες για το πολιτικό «δυναμικό» που οδήγησε τη χώρα στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, χαρακτήρισε τον τιτανογίγαντα Benny de Shrek κενό περιεχομένου και μ’ έκανε να πιστέψω πως υπάρχει ακόμα ελπίδα. Αν θέλετε να ακούσετε την συνέντευξη του στη Σία Κοσιώνη google it. Αξίζει     

Τι άλλο; Σιωπή. Οι μέρες περνάνε χωρίς να το καταλάβω. Σήμερα Κυριακή και μετά η εβδομάδα με αστυνομικούς να κολλάνε στη πόρτα προσκλήσεις για δικαστήρια με ανθρώπους που δεν γνωρίζω τα ονόματα, κατάλοιπα της …χρηστής διοίκησης των Τ.Ε απ’ τα κοινωνικά και οικονομικά σκουπίδια που αγόρασαν την εταιρία. Γιατί; Διότι, ένας από τους όρους της εξαγοράς ήταν πως θα είμαι «πρόεδρος» του Δ.Σ μια και, χωρίς την ιστορία μου τα σκουπίδια θα πήγαιναν στον πάτο. Ως «πρόεδρος» λοιπόν ξευτιλίζομαι πάλι και πάλι καταβάλλοντας σημαντικά ποσά στους δικηγόρους για να αποδείξουν ότι δεν είμαι ελέφαντας αλλά, πάλι, μόνο απ’ την αστεία πλευρά μπορεί να δει κανείς την κατάληξη της επαγγελματικής μου ζωής. Αν το (καλό)σκεφτείτε θα δείτε ότι, δεν θα μπορούσε να γινόναν διαφορετικά. Ο τρόπος που σκεπτόμουν, ενεργούσα και ζούσα προκαλούσε τo μέλλον που περιγράφω.

Πάμε παρακάτω. Αναφέρθηκα στον Αδαμάντιο που είχα τη τιμή να γνωρίσω από κοντά και, μία-δύο φορές να με καλέσει στο σπίτι του. Όπως είπα είχα δίκιο για τον Αθλητή με την βερμούδα και το «ενεργειακό» βραχιολάκι. Δίκιο όμως είχα και για τον κύρ(γ)ιο Φώτη της The Mar ο οποίος ναι μεν παραιτήθηκε αλλά, όχι εντελώς κάτι σαν ολίγον έγκυος όπως λέμε. Η (ερασιτεχνική) ενασχόληση με την «επιστήμη» της Φυσιογνωμικής με έχει βοηθήσει να «δω» μήνες ίσως και χρόνια πριν το εσωτερικό ενός ατόμου. Κανένα απ’ τα σχόλια για τον  Μεγάλο Στοχαστή, τον κύρ(γ)ιο Φώτη, τον Σρεκ, τον  Γκολντενεϊδη, το Gollum de Place de Bidet και άλλα εκτοπλάσματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν ήταν/είναι τυχαίο. Τι είναι αυτό που κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει όταν μελετάει τα χαρακτηριστικά προσωπικοτήτων όπως οι: Kyr e Akou, Stra Tu Li, Gramma Ti Kaki, Kir-Kou Jr, The O Doraki, Dou-Rou, Ka-Mi-Ni, Mi Ha Lo-Lia Kou, Den-Dia, Ka-Psi  και άλλων πρωταγωνιστών της non stop παράστασης του Hellenic Muppet Show; Το ένα πάσχει από δυσκοιλιότητα. Το άλλο από στομαχικές διαταραχές. Κάποια από κατάποση μαγκούρας. Ορισμένα είναι υστερικά. Μία από διχασμό. Άλλη από ανδρογυνισμό. Όλα από κομματικές και, όπως τις αποκαλούν, «πολιτικές» αγκυλώσεις

Πάρτε παράδειγμα τη «συζήτηση» για την κέντρο-αριστερά. Απ’ τα χαράματα μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα φριχτά, μικρομεσαία άτομα απαντούν σε ερωτήσεις (επιπέδου λεξιλογίου σκύλου), σε ερωτήσεις δαιμόνιων ρεπόρτερ που, γελάνε συνεχώς κακαρίζοντας για το μέλλον της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης» λες κι’ αυτό είναι το υπ’ αριθμ 1 ζητούμενο για να περάσει η χώρα στην εποχή της  

Πάλι Κυριακή λοιπόν και, η κύρτωση στη Χορδή τείνει προς την ευθεία και αυτό σημαίνει ότι, το μηχανικό λάθος για το οποίο έχω μιλήσει 3 δεκαετίες πριν, με πλησιάζει. Θάνατο το λένε το λάθος αλλά, δεν τον υπολογίζω ή φοβάμαι αφού όλα είναι Πληροφορία που δεν χάνεται. Κάπου μεσα στο Πλέγμα θα «χαθεί» μέχρι να βρεθεί κάποιος/κ΄’ατι να την ανακτήσει και, να ‘τος ο Duncan McLeod of Clan McLeod πίσω στη «ζωή» και τη 1η, μπορεί και 2η, ίσβς στη 3η Σταυροφορία μπορεί και στα ατέλειωτα «ταξίδια» στο Πλέγμα που, έχοντας σε φυλακισμένο στο ίδιο σημείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ταξιδεύεις στο …Σύμπαν






Αρέσει σε %d bloggers: