Archive for the ‘Εξωτερική Πολιτική’ Category

Το είδα στο ιστολόγιο του Μιχάλη Ιγνατίου
Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας (Α) σε χειραψία με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσαν μετά την συνάντηση που είχαν στο πρωθυπουργικό μέγαρο στην Άγκυρα, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, Andrea BonettiΟ πρωθυπουργόςΑΛΈΞΗΣ ΤΣΊΠΡΑΣ (Α) σε χειραψία με τον Τούρκο ομόλογό του Αχμέτ Νταβούτογλου στην κοινή συνέντευξη τύπου που έδωσαν μετά την συνάντηση που είχαν στο πρωθυπουργικό μέγαρο στην Άγκυρα, την Τετάρτη 18 Νοεμβρίου 2015. ΑΠΕ-ΜΠΕ, ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ, Andrea Bonetti

Του Γιώργου Πετράκη

Με μια γενική υπόσχεση της Τουρκίας για συνεργασία στο προσφυγικό, αλλά με βολές και του ίδιου του κ. Τσιπρα από το Πρωθυπουργικό Γραφείο στην Άγκυρα εναντίον της Ευρώπης και με αρκετές αστοχίες και ατυχείς στιγμές, ολοκληρώθηκε η πολυδιαφημισμένη επίσκεψη του Ελληνα πρωθυπουργού στην Τουρκία.

Ο κ. Τσίπρας που δήλωσε υπέρμαχος της  ελληνοτουρκικής προσέγγισης και συνεργασίας, πολύ σωστα έθεσε το προσφυγικό στον Τούρκο ομόλογο του, ο οποίος όμως αντί να δεσμευθεί ότι θα κινητοποιηθεί η Τουρκία για την αντιμετώπιση των κυκλωμάτων δουλεμπόρων που στέλνουν δεκάδες ανθρώπους από τα σύνορα της Τουρκίας με την Συρία στις ακτές του Αιγαίου και τελικά στις βάρκες του θανάτου, έστρεψε κυρίως την συζήτηση στην ..ανατροπή του Ασαντ. Και περιόρισε ουσιαστικά την συζήτηση στα ανταλλάγματα που πρέπει να δοθούν στην Τουρκία για να συντηρήσει τα σχεδόν 2 εκατομμύρια προσφυγές που ζουν στο έδαφος της.

Όμως ο κ. Νταβουτογλου στις δηλώσεις του αποκάλυψε ότι σχεδιάζεται και μια τριμερής συνάντηση Τουρκίας-Γερμανίας-Ελλάδας για να συζητηθεί το πρόβλημα των προσφύγων, μια πρόταση που δεν διευκρινίστηκε τι ακριβώς περιεχόμενο θα έχει. Διότι από πρώτη ματιά δίνεται η εντύπωση ότι η Ελλάδα θα βρεθεί ανάμεσα σε μια χώρα που δεν θέλει να δεχθεί πλέον νέους πρόσφυγες (Γερμανία) και μιας άλλης χώρας που δεν θέλει να κρατήσει πια τους προσφυγές που ζουν στο έδαφος της (Τουρκία). Συγχρόνως θα πρέπει να διευκρινισθεί τι είδους συνεργασία είναι αυτή την οποία θα έχουν τα Λιμενικά Σώματα των δυο χωρών, ώστε στην πράξη να μην μετατραπεί αυτή η διαδικασία σε άτυπη κοινή εποπτεία των ελληνικών χωρικών υδάτων και του διεθνούς θαλασσιοί χώρου που εμπίπτει στην ελληνική ζώνη ευθύνης Έρευνας και Διάσωσης.

Ο κ. Τσίπρας ευγενικά απάντησε στο μειονοτικό ζήτημα που έθεσε ο κ. Νταβουτογλου, πολύ σωστα μίλησε για την ανάγκη κατάργησης των Εγγυήσεων στο Κυπριακό αλλά δυστυχώς στην επίσκεψη υπήρξαν πολλά φάλτσα και αστοχίες.

  • Δέχθηκε να παραστεί σε ένα ποδοσφαιρικό ματς εθνικών ομάδων γνωρίζοντας ότι το γήπεδο είναι μια ανέλεγκτη «μάζα». Το είχε ζήσει ο Γιώργος Παπανδρέου στο παιγινδι ΠΑΟ-Φενέρπαχτσε, αλλά κανείς δεν διδάσκεται από τα παθήματα.

Τα κασκόλ που φόρεσε ο κ.ΤΣΙΠΡΑΣ και κυριαρχούσε περισσότερο η τουρκική σημαία, κανείς δεν το προσεξε;

Και φυσικά ήταν πολύ δυσάρεστη στιγμή όταν Τούρκοι φίλαθλοι αποδοκίμασαν τον Εθνικό μας Ύμνο.

Κανείς συνεργάτης του πρωθυπουργού δεν τον προφύλαξε ώστε να μην βρεθεί, με τις γνωστες ανατολίτικες κουτοπονηριές να κάθεται δίπλα στον κ. Νταβούτογλου (αλλά σε χαμηλότερη καρέκλα) κάτω από ένα τεράστιο κάδρο με την φωτογραφία του Κεμάλ..

Αυτά αφορούν την επικοινωνία περισσότερο, γιατί οι πραγματικές αστοχίες έγιναν επί της ουσίας.

Ο κ. Τσιπρας ατυχώς επέκρινε επί τουρκικού εδάφους την Ε.Ε. λέγοντας ότι «θα πρέπει η Ε.Ε. να αναλογισθεί τις ευθύνες της» συνηγορώντας έτσι στην επιχειρηματολογία της Άγκυρας.

Ο κ.ΤΣΙΠΡΑΣ έθεσε το θέμα των παραβιάσεων, άκουσε τον κ. Νταβουτογλου να μιλά για «ενθεν  και ενθεν» παραβιάσεις και υποσχέθηκε όπως είπε να «συζητήσουν το θέμα την επομένη φορά όταν θα υπάρχουν περισσότερα στοιχεία..»

Εντελώς αψυχολόγητα ο κ. Τσίπρας αναφέρθηκε σε «ανοικτα ζητήματα» μεταξύ των δυο χωρών, αναφορά πουΑΝ δεν αποτελεί φραστικό λάθος ουσιαστικά αποτελεί αλλαγή πολιτικής της χώρας  μας, που αναγνωρίζει ως μοναδικό ανοικτό ζήτημα την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας.

Μεγάλο φάλτσο στην συνέντευξη Τύπου ήταν η απάντηση του κ. Τσιπρα σε ερώτηση για τις ενταξιακές συνομιλίες της Τουρκίας και το βέτο που έχει θέσει η Κύπρος.

Ο έλληνας πρωθυπουργός απάντησε ότι πρέπει να ανοίξουν τα Κεφάλαια αλλά όχι να κλείσουν γρήγορα και ότι πρέπει να γίνουν αμοιβαία βήματα. «Όπου υπάρχει βούληση υπάρχει και ο τρόπος» είπε ο κ. Τσίιπρας προσθέτοντας ότι οι θέσεις της Κύπρου μπορούν να συζητηθούν στην Σύνοδο Ε.Ε.-Τουρκίας.

Η δήλωση αυτή ουσιαστικά εγκαταλείπει μόνη της την Λευκωσία που έχει δηλώσει ότι δεν θα άρει το βέτο στο άνοιγμα των Κεφαλαίων εάν δεν εκπληρωθούν προηγουμένως οι οροί που έχουν τεθεί.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η εντονότατη αντίδραση από τη Λευκωσία υποχρέωσε κυβερνητικές πηγές να κάνουν διευκρινιστικές δηλώσεις στην ανταποκρίτρια του ΚΥΠΕ στην Τουρκία σύμφωνα με τις οποίες η αναφορά του πρωθυπουργού ήταν …«γενική» και εννοούσε ότι υπάρχει μια διερεύνηση για άνοιγμα κεφαλαίων αλλά η θέση που ισχύει είναι ότι χωρίς εκπλήρωση των όρων δεν ανοίγουν τα Κεφάλαια.

Αλλά επισήμως άλλη ήταν η θέση που εκφράστηκε και διατυπώθηκε δημοσίως στο πλευρό του κ. Νταβουτογλου.

Advertisements

Επειδή, στη χώρα της αέναης αλλαγής, εκσυγχρονισμού, επανίδρυσης, μεταρρύθμισης, 1ης φοράς κ.α. όσο τα πράγματα αλλάζουν τόσο ίδια μένουν αναδημοσιεύω ακόμα μία ιστορία απ’ την Κρύπτη. Αυτή τη φορά από την διαδικτυακή μου στήλη «Cyber View» στις 2 Φεβρουαρίου του 2000. Σημειώστε ότι, ο ανταγωνισμός μας στο idernet ήταν ακόμα στα …δέντρα._Κ.Κ.

************************************

Δεν μπορεί. Κάποιοι στη Νέα οικονομία θα θυμούνται μία παροιμία της παλιάς. Την έλεγε η γιαγιά, το απειλούμενο με εξαφάνιση (στα ΚΑΠΗ) είδος που σπάνια συναντάται στις βίλες των νεόπλουτων μπούρτζων.

«Άλλαξε ο Μανολιός κι’ έβαλε τα ρούχα αλλιώς» που σημαίνει ότι, τίποτα δεν άλλαξε ή, μάλλον, η «μη αλλαγή» (για να θυμηθούμε τα greeklish του μακαρίτη Ανδρέα) είναι τόσο εμφανής ώστε κανείς να μη της δίνει σημασία

Που άλλαξε ο Μανολιός;

Μα στο Αιγαίο όπου, αν θυμάστε «δεν παραχωρούσαμε σπιθαμή, αλλά και δεν διεκδικούσαμε μέτρο»

Αυτά πάνε αγύριστο μαζί με το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα (άλλη πομφόλυγα κι’ αυτή που στοίχισε στον φορολογούμενο μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και για την αγορά των S300). Αναρωτιέμαι που εξαφανίστηκαν αυτά τα θέατρα αφού, εδώ και λίγες ημέρες, το αρχιπέλαγος έπαψε να αποτελεί «ελληνική λίμνη», όπως χρόνια έλεγε η Άγκυρα, και μεταβλήθηκε σε νατοϊκή

Με μία απόφαση που θα ζήλευε ο Μακιαβέλι οι Τούρκοι πιλότοι που «εισέρχονται» στο ελληνικό FIR δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσεως στην ελληνική Πολιτική Αεροπορία, αλλά στον διοικητή των αεροπορικών δυνάμεων της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ που έχει εγκατασταθεί στο ΑΤΑ στη Λάρισα.

Αυτό σημαίνει διάφορα σοβαρότερο από τα οποία είναι ότι, επιτέλους λύθηκε (για τη Τουρκία) το πρόβλημα του Αιγαίου στο οποίο μπορεί να πετάει υποβάλλοντας σχέδια πτήσεων στον εκάστοτε διοικητή του στρατηγείου της Λάρισας

Κάποιοι θα πουν ότι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο όταν λαβαίνουν χώρα νατοϊκές ασκήσεις και θα συμφωνήσω

Επειδή όμως νατοϊκές ασκήσεις μπορεί να γίνονται και μία φορά το μήνα σημαίνει ότι, μέσω του Μανολιού (ΝΑΤΟ), οι τούρκοι πιλότοι, στρατηγοί και πολιτικοί θα «συνηθίσουν» να πετάνε και εκτός ασκήσεων. Στη περίπτωση αυτή πιστεύω ότι κάθε άλλο παρά πολιτικά ορθό είναι η Ελλάδα να προβαίνει σε αναχαιτίσεις που, εκτός του ότι θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον, και τρομάζουν τα πουλιά και τα ψάρια του αρχιπελάγους, υπάρχει ο κίνδυνος οι χειριστές να κάνουν, όπως έγραψε ένας άσχετος, «επικίνδυνους ελιγμούς» και να πέσουν επάνω σε κανένα σπίτι

Ηθικό συμπέρασμα: Η Ελλάδα, ως τμήμα της Ευρώπης, επαρχία των Βρυξελών και καπετα-νάτο δεν διεκδικεί πλέον τίποτα και δεν παραδίδει τίποτα (μια και δεν έχει μείνει τίποτα να παραδοθεί)

Μ’ αυτό δεν θέλω να υποτιμήσω τη προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας να φέρει ειρήνη στο τόπο και κάλμα στο Αιγαίο, αλλά μόνο να πω ότι, όπως η Παλιά Οικονομία έτσι και η Παλιά Εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η χώρα έχει μπει στη Νέα Οικονομία και στη Νέα Τάξη Πραγμάτων και, απ’ εδώ και πέρα η Ζωή Μας Γελά Ευτυχισμένα. Τώρα, το γιατί μερικοί πιτσιρικάδες επιλέγουν να γίνουν χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας και να δώσουν και τη ζωή τους αν χρειαστεί για να υπερασπίσουν τη πατρίδα αυτό είναι μία άλλη ιστορία που δεν τολμώ πλέον να θίξω γιατί μπορεί και να με κατηγορήσουν ότι υποθάλπω την αστάθεια στο Αιγαίο και αλλού

σημείωση του 2015

Γιατί η χώρα με την «υπερήφανη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» χρειάζεται ακόμα μία βάση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο; Η Σούδα τι είναι; Βάση του Βλάντιμιρ;

14.03.2001 Cyber View  -πουλάκια μου που κάνετε πως δεν υπάρχω._Κ.Κ

Με τρομερό ενδιαφέρον παρακολουθώ τις εξελίξεις στη πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως την αποκαλεί ο λαός-στρουθοκάμηλος ή Μακεδονία όπως την αποκαλεί ο υπόλοιπος κόσμος. Κι’ αυτό γιατί, πριν 15 περίπου χρόνια, στους 4Τ και αλλού είχα γράψει μία σειρά άρθρων για το τι μέλλει γενέσθαι σ’ αυτή την «ευαίσθητη» περιοχή των Βαλκανίων έχοντας κάποιες πληροφορίες από ανθρώπους που ήταν σε θέση να γνωρίζουν περισσότερα. Το γενικό σχέδιο τότε αναφερόταν στη δημιουργία ενός ιδιότυπου προτεκτοράτου (σαν αυτό της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου) το οποίο, μετά από μία σειρά «τυχαίων» συγκρούσεων, θα ετίθετο υπό τη κηδεμονία του ΝΑΤΟ. Κατά ένα …περίεργο τρόπο το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη απόδειξη και η επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη στη Θράκη και στην αναβάθμιση του προξενείου των ΗΠΑ (αλλά και μιας πλειάδας άλλων χωρών) στη Θεσσαλονίκη και του αλλού. Τι σχέση έχει η Fyrom με την ελληνική Μακεδονία και τη δυτική Θράκη; Φαινομενικά ουδεμία, αλλά δεν είναι κακό να έχει κανείς τα μάτια και τ’ αυτιά ανοιχτά ώστε, αν κατά «τύχη» υπάρξει κάποια (εξέλιξη) να πει στους φίλους το βράδυ «εγώ σας τα ’λεγα». Όχι βέβαια πως έχει πλέον σημασία αν κάποιος «τα ’λεγε». Τα σχέδια για την σαλαμοποίηση της περιοχής έχουν ολοκληρωθεί, οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και κανείς, πολύ περισσότερο ένας δημοσιογράφος που είχε πληροφορηθεί ή έστω «μυριστεί» τη δουλειά να μπορεί να κάνει κάτι. Η άποψη μου είναι ότι τα νότια Βαλκάνια θα αποτελέσουν ένα ενιαίο χώρο στον οποίο τον πρώτο λόγο θα έχουν οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία οι οποίες, όπως διάβασα στις εφημερίδες, αποφάσισαν να μειώσουν δραστικά τα εξοπλιστικά τους προγράμματα μια και δεν υπάρχει λόγος να μαλώνουν σε ξένο (νατοϊκό) αχυρώνα.

Τελικά, θα ρωτήσετε. Αυτό είναι καλό ή κακό; Μα και βέβαια καλό! Με μία παρόμοια «διευθέτηση» θα μπορέσουμε όλοι να ζήσουμε ειρηνικά, να αγοράσουμε Γκραν Τσέροκι, «μερσεντέ» και «ρειτζρόβερ» και να χορέψουμε τα τσιφτετέλια μας στα ελληνοτουρκικά πλέον σκυλάδικα. Σε όλα αυτά, εκτός από την επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη, πιστεύω ότι θα βοηθήσουν αποφασιστικά και άλλα δύο πράγματα α: οι επισκέψεις της λαίδης Άντζελα στην Άγκυρα και β: ο γάμος του ΛεΠα με την Χανούμ Μπουρέκ.

Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

Kariotis03-25october2013

Από το MIGNATIOU.com October 25, 2013  (μέσω Γιάννη Κολομβάκη) 

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Τον Ιούνιο του 2012 η τρικομματική τότε κυβέρνηση στην προγραμματική συμφωνία περιλάμβανε και μια σημαντική πρόταση για την ΑΟΖ. Πιο συγκεκριμέναστο Μέρος «Ε» αναφέρονται τα εξής:

Ε. Ζητήματα Εξωτερικής Πολιτικής

“1. Συστηματική προετοιμασία για ανακήρυξη ΑΟΖ στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου και της διεθνούς πρακτικής, ώστε να επισπευσθεί η εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου.”

Σήμερα, 16 μήνες αργότερα, η νέα προγραμματική συμφωνία, της δικομματικής πλέον κυβέρνησης, δεν περιλαμβάνει καμία αναφορά στην ΑΟΖ. Υπάρχει μόνο μια πρόταση που αναφέρει: «Νέα πεδία όπως η ενεργειακή διπλωματία αξιοποιούνται εντατικά». Αυτό προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση και γεννά μεγάλα ερωτηματικά για τη στροφή τους αυτή, διότι ο Βαγγέλης Βενιζέλος και ο Αντώνης Σαμαράς υπήρξαν από του πιο θερμούς υποστηρικτές της ΑΟΖ. Χωρίς να καταφύγω σε υποθέσεις για τους λόγους της «παράλειψης» αυτής, εσκεμμένης ή όχι, θα προσπαθήσω να αποκωδικοποιήσω  τις πράξεις του Υπουργείου Εξωτερικών. Όταν Βενιζέλος έγινε, ουσιαστικά, Υπουργός της ΑΟΖ άρχισε να κάνει, πολύ σωστά επαφές με την Αίγυπτο, τη Κύπρο, τη Λιβύη, την Αλβανία και την Ιταλία. Ωστόσο, μια προσεκτική παρατήρηση μας οδηγεί στη διαπίστωση ότι ο ίδιος κάνει λόγο για θαλάσσιες ζώνες και όχι για ΑΟΖ.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι θαλάσσιες ζώνες περιλαμβάνουν την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα αλλά δεν προκαλούν τη Τουρκία. Η Ελλάδα προσπαθεί να κάνει οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών χωρίς να ανακηρύξει ΑΟΖ, ενώ αν έκανε λόγο για οριοθέτηση ΑΟΖ με αυτά τα παράκτια κράτη θα έπρεπε, πριν υπογραφεί κάποια συμφωνία, να υπάρξει ανακήρυξη ΑΟΖ. Η θέση της χώρας στο θέμα που έχει προκύψει με την Αλβανία είναι σωστή και πρέπει οι Αλβανοί να αποδεχτούν την συμφωνία που ακύρωσε το Συνταγματικό τους Δικαστήριο. Με την Ιταλία τα πράγματα έπρεπε να είναι πολύ εύκολα όχι μόνο γιατί και τα δύο κράτη είναι μέλη της ΕΕ αλλά γιατί υπάρχει οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας ανάμεσα στην Ελλάδα και την Ιταλία από το 1977. Είναι σημαντικό να τονίσουμε εδώ ότι η οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας και ΑΟΖ πάντα συμπίπτουν. Δυστυχώς οι Ιταλοί δεν θέλουν η ΑΟΖ να συμπίπτει με την υφαλοκρηπίδα και ζητούν η δική τους ΑΟΖ να είναι μεγαλύτερη της υφαλοκρηπίδας τους.

Με τη Λιβύη συνεχίζει να υπάρχει το πρόβλημα της Γαύδου διότι θέλουν η οριοθέτηση να ξεκινά από τη Κρήτη. Με την Αίγυπτο τα πράγματα είναι πιο πολύπλοκα για δύο λόγους: Ο πρώτος σχετίζεται με τι δικαιώματα δίνουν στο Καστελόριζο και τη Στρογγύλη και ο δεύτερος με το πως θα επιτευχθεί η τριεθνής οριοθέτηση ανάμεσα σε Ελλάδα, Κύπρο και Αίγυπτο. Εδώ έχουμε και ένα κακό προηγούμενο που πολύ δύσκολα θα το ξεπεράσουμε. Δυστυχώς, ανακαλύψαμε καθυστερημένα τι συνέβη το 2003 κατά την διάρκεια των συζητήσεων για οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στην Αίγυπτο και την κυβέρνηση Κληρίδη. Ο τότε κύπριος Υπουργός Νίκος Ρολάνδης μας εκμυστηρεύτηκε, 9 χρόνια αργότερα, ότι η κυβέρνηση Σημίτη παρενέβη στις διαπραγματεύσεις μεταξύ Κύπρου και Αιγύπτου για την οριοθέτηση της ΑΟΖ και τους ζήτησε να μην λάβουν υπόψη το Καστελόριζο σε αυτή την οριοθέτηση διότι κάτι τέτοιο θα δημιουργούσε πρόβλημα με την Τουρκία.. Έτσι, η οριοθέτηση ΑΟΖ ανάμεσα στη Κύπρο και την Αίγυπτο χαράχτηκε με τέτοιο τρόπο ώστε να μη φαίνεται η παρουσία του Καστελόριζου και της Στρογγύλης σε αυτό τον οριοθετημένο χάρτη.

Τα τελευταία δύο χρόνια είχαμε ενθαρρυνθεί από τη στάση του Σαμαρά και του Βενιζέλου και είχαμε συγκεκριμένους λόγους για την αισιοδοξία μας. Πρώτα ο Σαμαράς στην πρώτη του επίσκεψη σε τουρκικό έδαφος ανέφερε για πρώτη φορά στον Ερντογάν το θέμα της ΑΟΖ. Μετά ο Βενιζέλος έδωσε, πρόσφατα, εντολή στον Πρέσβη Αποστολίδη να αρχίσει, για πρώτη φορά στα τελευταία 30 χρόνια, να αναφέρει και το θέμα της ΑΟΖ στις συζητήσεις (τις διερευνητικές επαφές, όπως αποκαλούνται επίσημα) με τους τούρκους συναδέλφους του.

Εδώ και 30 χρόνια τώρα προσπαθώ να πείσω τους συμπατριώτες μου για την αξία αυτής της έννοιας, δηλαδή της ΑΟΖ, που τόσο βοηθάει τα εθνικά μας συμφέροντα στην περιοχή. Ξεκίνησα, λοιπόν,  έναν ανηφορικό δρόμο, γράφοντας και δημοσιεύοντας βιβλία και άρθρα στα ελληνικά και αγγλικά, προφανώς εις ώτα μη ακουόντων. Όταν ξεκίνησα να γράφω για την ΑΟΖ δεν γνώριζα καθόλου για τον τεράστιο ορυκτό πλούτο που βρίσκεται κάτω από τις θάλασσές μας. Απλώς, ήθελα να δείξω τα θαλάσσια σύνορα της πατρίδας μας και κυρίως την αξία της ΑΟΖ για την αλιεία μας. Πέρασαν πολλά χρόνια για να καταλάβω ότι η αρχική αντίθεση της Τουρκίας στο ζήτημα της ΑΟΖ ήταν το θέμα της αλιείας και όχι το πετρέλαιο. Αυτός ήταν και ο κύριος λόγος που η Τουρκία πολέμησε την ΑΟΖ καθώς και το Άρθρο 121 της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας του 1982 που δίνει πλήρη δικαιώματα ΑΟΖ σε νησιά.

Νόμισα ότι κάτι είχε αλλάξει τα τελευταία δύο χρόνια και περίμενα υπομονετικά την ώρα που θα πέρναγε από την Ελληνική Βουλή ο νόμος για την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Αλλά, ξαφνικά, και απροειδοποίητα το σκηνικό άλλαξε εντελώς με αποτέλεσμα στην προγραμματική συμφωνία των δύο κομμάτων να μην υπάρχει καν η λέξη ΑΟΖ. Είναι προφανές ότι υπάρχει πλέον άλλος σχεδιασμός.

Ζω στην Ουάσιγκτον για 45 χρόνια τώρα και έτσι γλύτωσα από την κατάθλιψη που μαστίζει τους συμπατριώτες μου τα τελευταία χρόνια. Σήμερα ήρθε η ώρα και της δικής μου κατάθλιψης.

Read more: http://mignatiou.com/?p=14744#ixzz2il2j8XQg

Του Μιχάλη Ιγνατίου

 

Η υπόθεση των Ιμίων και οι χειρισμοί που έπρεπε να γίνουν και ΔΕΝ έγιναν τον Ιανουάριο του 1996, επανήλθαν στην επικαιρότητα μετά τη σχετική αναφορά του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Σημίτη στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιώργου Βασιλείου. Είπε ο κ. Σημίτης:

«Στην υπόθεση των Ιμίων το 1996, η επάνοδος στη ρύθμιση που ίσχυε από τότε που τα Δωδεκάνησα έγιναν ελληνικά αποτέλεσε για τους ίδιους κύκλους προδοσία. Η Ελλάδα κατ’ αυτούς θα έπρεπε να κηρύξει πόλεμο στην Τουρκία. Σήμερα η προσοχή τους στρέφεται στην άμεση κήρυξη της ΑΟΖ. Ετσι θα εξασφαλίσουμε μεταξύ άλλων, ισχυρίζονται, και τα πετρέλαια που θα μας βοηθήσουν να ξεπεράσουμε την κρίση».

Εκτός του ότι επιχείρησε να συνδέσει δύο εντελώς διαφορετικά θέματα, η δήλωση του πρώην πρωθυπουργού είναι πέρα για πέρα άστοχη, διότι πάνω απ’ όλα δεν καταγράφει με ακρίβεια το καθεστώς των συγκεκριμένων βραχονησίδων. Αντίθετα θολώνει τα νερά… Μέχρι την 31η Ιανουαρίου του 1996, αποτελούσαν ελληνικό έδαφος. Μετά την κρίση, που δημιούργησε η απερισκεψία Ελλήνων και Τούρκων δημοσιογράφων, είναι «αμφισβητούμενη περιοχή».

Δυστυχώς, αυτό ήταν το αποτέλεσμα της διαπραγμάτευσης με τον μακαρίτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, ο οποίος δεν χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει καν τις «μαγικές» διπλωματικές του ικανότητες για να αποτρέψει τον ελληνοτουρκικό πόλεμο. Πέτυχε από την πρώτη στιγμή την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας και απ’ εκεί και πέρα, όταν «την πήρε ο άνεμος» όπως καταγράφεται να λέει ο τότε υπουργός Εξωτερικών στον Αμερικανό ομόλογό του Κρίστοφερ, όλα τελείωσαν. Μόνο που τα Ιμια, από εκείνο το μοιραίο βράδυ, έχουν χαρακτηριστεί «γκρίζα ζώνη».

Για του λόγου το αληθές αντιγράφω από το τηλεγράφημα που απέστειλε ο τότε υπουργός Εξωτερικών (Κρίστοφερ) με την υπογραφή του Στρόουμπ Τάλμποτ στον Αμερικανό πρέσβη Νάιλς, στις 8 Φεβρουαρίου 1996, (ώρα 2.25 π.μ.). Αναφέρει με ακρίβεια τη συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας για τα Ιμια, η οποία είναι δεσμευτική για τις δύο χώρες:

«Οι Τούρκοι παραπονέθηκαν ότι η Ελλάδα τοποθέτησε στρατιωτικές δυνάμεις στη νήσο Καλόλιμνο (ένα ελληνικό νησί κοντά στα Ίμια / Καρντάκ), παραβιάζοντας τη συμφωνία που επέτρεψε στις δύο πλευρές να υποχωρήσουν από το χείλος της σύγκρουσης. Η συγκεκριμένη ενέργεια δεν παραβιάζει τη συμφωνία για την ταυτόχρονη απομάκρυνση στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών από τα Ίμια, την αποχώρηση των πολεμικών σκαφών και τη μη επιστροφή τους».

Αυτή είναι η συμφωνία που «γκρίζαρε» τα Ιμια. Αποτελείται από ΤΕΣΣΕΡΙΣ όρους, όχι από δύο όπως ισχυρίστηκαν τότε. Δεν επιτρέπεται η παρουσία στρατιωτικών δυνάμεων και σημαιών επί των βραχονηδίσων, απαγορεύεται η παρουσία πολεμικών πλοίων, και όλα τα παραπάνω -στρατός, σημαίες και πλοία- δεν επιστρέφουν ξανά στα Ιμια ή γύρω από αυτά

Οτιδήποτε άλλο λέγεται είναι παραποίηση της αλήθειας…

ΠΗΓΗ: mignatiou.com

Ο Γίγας Πρόεδρος Κάρολος και, ο ακόμα πιο γίγας ΥΠΕΞ Βενιζέλος καταδίκασαν τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία! Τι τεράστια πολιτική σκέψη! Τι βαθιά γνώση της κατάστασης στη Μέση Ανατολή. Και οι δύο αστέρες της ελληνικής πολιτικής ζωής  είπαν το …προφανές. Και κανείς δεν αναρωτήθηκε πως είναι δυνατόν ένας ψηλός, άχαρος δικτάτορας να ρίξει χημικά στον ίδιο του τον λαό και μάλιστα στο …Χαλάνδρι (τόσο κοντά είναι το προάστιο που δέχτηκε την «επίθεση»

Συγχωρέστε με αλλά, δεν θα πάρω. Αν ήμουν αδελφή-νυφίτσα, πρόεδρος-πίθηκας, μπενι-ζέλο, ντόρα-μπάκ θα το πίστευα αλλά, όταν ακούω (πάλι) τον τέως Αμερικάνο Α/ΓΕΕΘΑ Γουέσλι Κλάρκ να περιγράφει πως, ο προγούμενος mega πρόεδρος αποφάσισε να επιτεθεί στο Ιράκ, κρατάω μικρό (δημοσιογραφικό) καλάθι κάτι που δεν κάνουν τα νομιστεράκια και οι ακατοίκητες των καναλιών

Τελικά το ερώτημα παραμένει. Θα επιτεθούν ΗΠΑ και Αγγλία στη Συρία; Μόνο ένας πνευματικά καθυστερημένος ηγέτης θα άνοιγε τόσο εύκολα το δρόμο για την Αλ Κάϊντα και τις συγγενείς οργανώσεις αλλά, πάλι, αυτό θα γίνει επειδή αυτό συμβαίνει

Χαμηλή Νέφωση (ΙΙ)

mao

Τελικά τι πρέπει να κάνω; Να αρχίσω να πιστεύω στην Αγγλία της νιότης μου όπου, οι bobbies βοηθούσαν τους πολίτες και το Σύστημα Υγείας ήταν το καλύτερο του κόσμου;

Μ’ άρεσε η απόφαση των βουλευτών της αντιπολίτευσης (και της συμπολίτευσης) να εμποδίσουν το ξεκλήρισμα της Συρίας με «χειρουργικές επιθέσεις» όπως λένε οι …στρατηγοί του ΣΚΑΕΙ. Η απόφαση δείχνει ότι, η λογική δεν έχει (ακόμα) μεταναστεύσει στον Άρη αφήστε που, σαν τον Στρατηγό Κλαρκ, απαντάει στα νομιστεράκια του Σόρος. Τι θα κάνει τώρα ο πρόεδρος των ΗΠΑ; Θα ρίξει μόνος του πυραύλους cruise από υποβρύχια όπως είδα πάλι στον ΣΚΑΕΙ στην εκπομπή του κ. Ευαγγελάτου και έπαθα ένα ντουβρουτζά με το στρατηγικό βάθος των γνώσεων του δημοσιογράφου;

Θα τιμωρήσει με άλλο τρόπο τον δικτάτορα Ασάντ που, όπως όλοι οι δημοσιογράφοι που κάνουν 40 χρόνια Εξωτερικό Δελτίο γνωρίζουν, είναι χειρότερος από τους αγαπημένους (για δεκαετίες),  δικτάτορες της «Δύσης» Γκαντάφι, Σαντάμ, Μουμπάρακ, και άλλοι που μία ιδέα μπορείτε να πάρετε εδω: http://www.thirdworldtraveler.com/US_ThirdWorld/dictators.html  και εδώ: http://friendlydictators.blogspot.gr/, για παλαιότερα «λουλούδια» αγαπητά στην τότε «διεθνή κοινότητα». Για να μην αναφερθώ στο δικό μας «αστέρι» Γεώργιο -Γύψο- Παπαδόπουλο και παρεξηγηθώ απ’ τους νοσταλγούς της «7ετίας». Θα επιτεθούν λοιπόν οι ΗΠΑ στη Συρία; Αυτό μόνο τρία άτομα στην Ελλάδα μπορούν να μας το πουν. Ο  κ. Ευαγγελάτος, ο κ. Μπάμπης, ο Benny the Zelos, o Η1Ν1 και βέβαια ο Πρόεδρος Κάρολος… Βέβαια τα άτομα «βγαίνουν» 4 αλλά what the f*ck…

Χαμηλή νέφωση (ΙΙΙ)

Τώρα μπορεί κάποιος καλός άνθρωπος να μου πει τι παίζει; Η Βουλή των Κοινοτήτων καταψήφισε τον πρόταση του γίγαντα της διεθνούς πολιτικής Τζειμς Κάμερον και αυτός δήλωσε ότι he got the message. Τ’ άκουσε αυτό ο Ομπάμα και σκέφτηκε: ρε, μπας κι’ είναι σωστό να ακολουθήσω το Σύνταγμα και να ζητήσω τη γνώμη των εκπροσώπων του αμερικανικού λαού πριν ακούσω τις μαλ…ες που λέει ο Κέρι;  Η επίθεση μπήκε on hold λοιπόν αλλά, αυτό δεν σταμάτησε την έξοδο δεκάδων χιλιάδων οικογενειών απ’ τη Συρία για να γλιτώσουν τους βομβαρδισμούς. Θα πείτε… Ποιος δίνει μία για τις χιλιάδες οικογένειες της Συρίας, της Λιβύης, του Ιράκ, του Αφγανιστάν κ.ο.κ Τα μέλη αυτών των οικογενειών είναι άτομα κατώτερης κοινωνικής (και θα τολμούσα να πω ανθρωπολογικής) τάξης σε σύγκριση με τον νεοέλληνα. Μ’ αυτούς, σκέπτεται ο καθημερινός «τραμπάκαλουλας» θα ασχολούμαστε; Στο δρόμο περιμένει η Mercedes 200 Kompressor , η «μπέμπα», το «καγιέ»…

Τι θα γίνει; Ο Κάλχας πιστεύει ότι οι ΗΠΑ θα επιτεθούν ανοίγοντας ίσως τον ασκό του Αιόλου αλλά, αυτό δεν είναι αυτό που θέλουν; Να ανοίξουν τον ασκό, να γίνει μία ακόμα καταστροφή (χωρών, λαών, πολιτισμών, οικονομιών) για να μπουν οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρίας να φτιάξουν όσα ρήμαξε το δεξί χέρι της υπερδύναμης;

Ο καθ΄ εις (και ο Κάλχας) μπορεί μιλάει ή και να αναλύει το πρόβλημα αλλά, δεν έχει να προτείνει λύση! Με 8 δισεκατομμύρια στον πλανήτη οι συστημικές λύσεις τελείωσαν με τον θάνατο του Στάλιν και του Χίτλερ και, τα αντίγραφα που είναι ακόμα σε λειτουργία είναι, ως αντίγραφα, αδύναμα να εφαρμόσουν τελικές λύσεις. Αστειευόμενος αναρωτήθηκα (πριν 3 χρόνια) αν η λύση ε΄ναι κάποια μορφή Zeitgeist αλλά, δεν έκανα τον κόπο να απαντήσω στον εαυτό μου. Πάλι αστειευόμενος αλλά μιλώντας …σοβαρά θα έλεγα ότι, στην παρούσα χρονική περίοδο η καλύτερη λύση θα ήταν το παράδειγμα της Κίνας του Μάο αλλά, και αυτό κατέρρευσε με τις πρώτες Φεράρι

συνεχίζεται…

Ετοιμάζεται η επίθεση στη Συρία, λένε τα πρόθυμα νομιστεράκια των «μεγάλων» καναλιών, χωρίς να πεταρίζει το λάγνο τους μάτι. Και αναρωτιόνται τα βενιζελάκια τι θα κάνει η Ελλάδα στη περίπτωση που, η «διεθνής κοινότης» ισοπεδώσει ακόμα μία χώρα μετά τις: Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη. Τι άλλο από το …παπί! Από τότε που οι «τέσσερις μεγάλοι» μοίρασαν τον κόσμο η Ελληνίτσα ψωνίζει όπλα (για να τρώνε οι ημέτεροι) και κάνει την πάπια. Όπως θα την κάνει όταν, μία μέρα θα …επιτεθούν τα Σκόπια ή και τα Τίρανα. Όμως, το θέμα δεν είναι η ελληνίτσα αλλά ο βομβαρδισμός της Συρίας που, τα ακατοίκητα στην τηλεόραση επέρχεται επειδή «το καθεστώς ρίχνει αέρια στους πολίτες του»! Τέτοια ξευτιλισμένη «δικαιολογία» μόνο ένας ημι-ηλίθιος Αμερικανός «πολιτικός» ή ένας πειραγμένος Άγγλος πρωθυπουργός θα τολμούσε να εκστομίσει

Και όμως… Τίποτα δεν αποκλείει σήμερα ή αύριο ή πιο άγρια (και τυφλή) πολεμική μηχανή του πλανήτη να επιτεθεί μαζί με τους πρόθυμους ηλίθιους στη Συρία. Για όσους έχουν αμφιβολίες θα ήθελα να θέσω (πάλι) το ερώτημα: πόσο μαλάκας πρέπει να είναι ένας ηγέτης, ακόμα και κάποιος μη δημοκρατικά εκλεγμένος σαν τον Άσαντ, θα χρησιμοποιούσε χημικά όπλα; Μόνο ένας πολυ-μαλάκας, διπλός πράκτορας, προδότης, ηλίθιος, πειραγμένος, άρρωστος θα προκαλούσε το Θηρίο

Και όμως, τα μικρομεσαία, μικρομέγαλα, που «λένε» τις ειδήσεις επιμένουν ότι, δεν φταίνε οι ισλαμοφασίστες και οι στρατιές των μισθοφόρων της Σαουδικής Αραβίας αλλά, το καθεστώς στη Συρία, μία χώρα που μουσουλμάνοι, χριστιανοί και πιστοί των 3.500(;) θεών που δραστηριοποιούνται στην πλανήτη, ζούσαν αρμονικά και ειρηνικά για δεκαετίες ολόκληρες

Το παρακάτω είναι απόσπασμα από άρθρο του ιστολόγιου «Προεδρική Δημοκρατία» που είδα στο «Ραμνουσία». Το παραθέτω για να συγκρίνετε την δουλικά αντίδραση της Λογομηχανής που υποδύεται τον ΥΠ.ΕΞ

«…Την ίδια ώρα που ο Κάμερον έφερνε το θέμα στο Βρετανικό Κοινοβούλιο, εδώ στην Ελλάδα, ο μεν πρωθυπουργός των Ελλήνων κ. Σαμαράς αδιαφορούσε πλήρως για τη βούληση των αντιπροσώπων του ελληνικού λαού πάνω στο θέμα, ο δε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης και υπουργός των εξωτερικών κ. Βενιζέλος δήλωνε πως θα πρέπει να δοθεί μια αναλογική απάντηση στο «ειδεχθές έγκλημα» της χρήσης χημικών όπλων, χωρίς μάλιστα να έχει υπάρξει προηγουμένως το πόρισμα του ΟΗΕ. Δηλαδή τα κόμματα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, μέσω των αρχηγών τους, συμφωνούν να συμμετάσχουν στο κτύπημα κατά των Σύρων, οι οποίοι δεν μας έκαναν τίποτα…»

Ράβδος εν γωνία άρα βρέχει…

Τον άκουσα χτες με τα ίδια μου τ’ αυτιά να εκστομίζει την παρακάτω απίθανη δικαιολογία προκειμένου η χώρα του να βομβαρδίσει την Συρία

«Οι μυστικές μας υπηρεσίες, είπε ο γίγαντας αντιπρόεδρος των ΗΠΑ Κέρι (που νόμιζα ότι είναι σοβαρό πρόσωπο) υπέκλεψαν διαταγές της ηγεσίας των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων προς τους commanders on the ground σύμφωνα με τις οποίες τους πρότειναν να εφοδιάσουν τα στρατεύματα με αντιασφυξιογόνες μάσκες. Αυτό δείχνει ότι ο Ασάντ γνώριζε για την επίθεση με χημικά…»

Καταλαβαίνετε τι εκστόμισε το άτομο; Ότι ο Σύρος Α/ΓΕΕΘΑ είπε στους Διοικητές του ότι η Δαμασκός θα εξολοθρεύσει τις ένοπλες της δυνάμεις!!!!!!

Ενώ, προφανώς, συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Οι Σύριοι διοικητές προσπάθησαν να προειδοποιήσουν και να προφυλάξουν τους άνδρες τους επιδή είχαν πληροφορίες για τα σχέδια των ισλαμοφασιστών

Toυ Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι, είπε ο Ιησούς στην επί του ‘Ορους ομιλία (σύμφωνα τουλάχιστο με τον Ματθαίο, γιατί κατά τον Λουκά είπε το, πιο «κομμουνιστικό», μακάριοι οι πτωχοί).
Γεγονός είναι ότι, όλο και περισσότερο, ζώντας στους καιρούς του Μνημονίου, μούρχεται στο μυαλό η κατά Ματθαίο φράση και την επαναλαμβάνω σε όσους με ρωτάνε αν είμαι καλά. Συνειδητοποιώ απελπισμένος ότι δεν έχουμε μόνο να κάνουμε με βαθειά, ακραία διαδικασία αντικειμενικής, υλικής αποσύνθεσης και καταστροφής ενός ‘Εθνους. Αλλά και με διαδικασία πνευματικής, ψυχικής, ηθικής αποσύνθεσης. Παραμένει έτσι ανοιχτό θέμα, αν η αντικειμενική καταστροφή θα προκαλέσει τελικά μια σωτήρια έγερση ή τον θάνατο (μπορεί και αυτοκτονία) του υποκειμένου. Κάποιος έγραψε «όταν δεν μπορείς να ζήσεις όπως σκέφτεσαι, καταλήγεις να σκέφτεσαι όπως ζεις». Στη «Δίκη», το μεγάλο έργο του Κάφκα, που είναι must για μνημονιακούς καιρούς, ο κατηγορούμενος στο τέλος αποδέχεται χωρίς αντίσταση την αυθαίρετη εκτέλεσή του από ένα αυθαίρετο Δικαστήριο (Τρόικα θα το λέγαμε σήμερα).
‘Ετσι φτάσαμε σήμερα στην Ελλάδα στο σημείο, στον δημόσιο πολιτικό λόγο, όχι να συζητάμε για ποιο λόγο ξεπουλάμε (σε εξωφρενικά χαμηλές τιμές) στρατηγικούς οικονομικούς τομείς, χωρίς τον έλεγχο και τη χρήση των οποίων δεν θα υπάρξει Ελλάδα, και σε συνθήκες μάλιστα μη βιωσίμου χρέους (δηλαδή οξύνοντας και όχι αμβλύνοντας το πρόβλημα χρέους που αντιμετωπίζουμε), αλλά γιατί δεν μπορούμε να τους ξεπουλήσουμε! Στην δε Κύπρο, ο κ. Αναστασιάδης βιάζεται να ολοκληρώσει την καταστροφή του κράτους του – σύμφωνα με πολύ αξιόπιστες πληροφορίες από τη Νέα Υόρκη διαβίβασε ήδη νέες, ακόμα πιο υποχωρητικές προτάσεις (ναι, μπορεί να γίνει κι αυτό) για το κυπριακό, εν αγνοία του Εθνικού Συμβουλίου. Στην Κύπρο, όπως και στην Ελλάδα, είναι τόσο απίστευτα αυτά που κάνουν ο ιθύνοντες, ώστε οι πολίτες δεν μπορούν/θέλουν να πιστέψουν ότι γίνονται.
Γιατί ο Πούτιν εξοργίστηκε με την Αθήνα
Ρώσος αξιωματούχος του ενεργειακού τομέα, στον οποίο θέσαμε τα ερωτήματα για την κατάληξη της υπόθεσης ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ μας έδωσε τη δική του εκδοχή, μια εκδοχή πολύ διαφορετική από αυτή που υποστηρίζει η κυβέρνηση. Μας εξήγησε δια μακρών τα προβλήματα των χρεών προς τη ΔΕΠΑ, της άρνησης του ελληνικού κράτους να εγγυηθεί την αποπληρωμή τους, της μη ενεργοποίησης της Αθήνας σε επίπεδο ΕΕ για να καμφθούν οι αντιρρήσεις της Επιτροπής Ανταγωνισμού, του μη ξεκάθαρου νομικού διαχωρισμού μεταξύ ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ και υπερασπίστηκε την επιλογή Πούτιν να περιοριστεί στον λόγο του και να μην υπογράψει από τώρα σύμβαση για τις μελλοντικές τιμές αερίου προς την Ελλάδα. Αλλά το κύριο ζήτημα, μας είπε, δεν ήταν η ΔΕΠΑ, που στην πραγματικότητα είναι «ένα γραφείο» και η αξία της εξαρτάται από την παροχή ρωσικού αερίου. Το όντως στρατηγικό θέμα είναι η ΔΕΣΦΑ. Κι ενώ είχαμε διάφορες διαβεβαιώσεις ότι εκεί το παιχνίδι  θα παιζόταν τίμια, αντιληφθήκαμε ότι η Αθήνα έδινε διαρκείς διαβεβαιώσεις, με αποκορύφωμα το ταξίδι στο Μπακού, προς τις ΗΠΑ, τη Βρετανία, το Ισραήλ και το Αζερμπαϊτζάν, ότι η ΔΕΣΦΑ, που ελέγχει τις υποδομές αερίου, δεν θα καταλήξει σε καμία περίπτωση στη Ρωσία».
Ο ίδιος αξιωματούχος συνέχισε: «Ο κ. Πούτιν δέχτηκε τον κ. Σαμαρά πριν τις εκλογές του 2012 και ήταν πολύ σαφής μαζί του. Του είπε «καταλαβαίνω τις δυσκολίες σου, καταλαβαίνω απολύτως τις πιέσεις που ενδεχομένως δέχεστε. Αν θέλετε να συνεργαστούμε, ελάτε να δούμε τι θα κάνουμε, πως μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε. Αν δεν θέλετε πάλι, έχει καλώς. Αλλά θέλουμε να ξέρουμε τι μας γίνεται και τι κάνουμε». Επέτρεψε μάλιστα να δημοσιευθούν φωτογραφίες μαζί του, μια μορφή διακριτικής υποστήριξης. Η απάντηση Σαμαρά ήταν θετική, η συνέχεια όμως όχι.» Ο ίδιος αξιωματούχος υπενθυμίζει δήλωση του κ. Πούτιν την περασμένη άνοιξη, ότι «Θα πρέπει να γίνει μάθημα στην Ελλάδα η κυπριακή κρίση και να προσέξουν ιδιαίτερα την κατάληξη του διαγωνισμού των εταιρειών ΔΕΠΑ-ΔΕΣΦΑ στην Ελλάδα όπου η Ρωσία έχει προσφέρει το μεγαλύτερο τίμημα»
‘Όχι στη Ρωσία, ναι στην Τουρκία!
 Ελληνικοί κυβερνητικοί κύκλοι υποστηρίζουν ότι δεν ξέρουν τι έγινε, ότι φταίνε οι Βρυξέλλες, ενώ πιο περιφερειακά, ισχυρίζονται ότι τα βρήκαν οι Αμερικανοί με τους Ρώσους, μέχρι ότι πήραν ανταλλάγματα στη Συρία, ότι έπαψαν να ενδιαφέρονται για την Ελλάδα (!!!) και δεν ξέρω τι άλλη θεωρία. Είναι δύσκολο φυσικά να γνωρίζει κανείς όλες τις λεπτομέρειες τόσο κρίσιμων διαπραγματεύσεων. Αλλά δύο πράγματα δεν επιδέχονται αμφισβήτηση σχετικά με τις ελληνορωσικές σχέσεις και έχουν αποδειχθεί με συντριπτικό τρόπο σε άπειρες περιπτώσεις τα τελευταία 25 χρόνια και επί Γέλτσιν και επί Πούτιν (S300, Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολη, SouthStream, θωρακισμένα κλπ): α) η Ρωσία θέλει πάρα πολύ σχέσεις με την Ελλάδα και την Κύπρο, κάτι που δεν θέλουν οι ΗΠΑ, που θα προτιμούσαν, αν μπορούσαν, να διακόψουν και την ταχυδρομική επικοινωνία Ελλάδας-Ρωσίας και Κύπρου-Ρωσίας, β) οι ελληνικές κυβερνήσεις έχουν ένα βαθμό εξάρτησης και υποτέλειας που δεν επιτρέπει την ευόδωση ουδενός ελληνορωσικού σχεδίου. Και την Τουρκία πίεσαν ασφυκτικά οι Αμερικανοί να μη γίνει ο αγωγός Blue Stream, και η Τουρκία είναι χώρα εξαρτημένη, και οι δικοί της πολιτικοί βρήκαν μπελά (Γιλμάζ και αργότερα κεμαλιστές στρατιωτικοί), αλλά η Τουρκία τον έφτιαξε τελικά τον αγωγό!
Σε ότι αφορά εξάλλου τη Συρία και τις αμερικανορωσικές σχέσεις, μόνο χειρότερο δεν θα μπορούσε να είναι το κλίμα. Σε αντίθεση με τη Λιβύη, η Μόσχα αποφάσισε ότι δεν θα αφήσει τη Συρία, γεγονός που, μαζί με τη συνδρομή της λιβανικής Χεζμπολά και του Ιράν στον ‘Ασαντ του επέτρεψε να κρατήσει και να νικάει στον πόλεμο. Την ίδια ώρα, η απομάκρυνση Σουρκώφ από το Κρεμλίνο και η επίθεση Πούτιν στην ολιγαρχία δείχνουν να επιβεβαιώνουν τη «σκλήρυνση», «ριζοσπαστικοποίηση» της ρωσικής πολιτικής. Αν υπήρχαν εθνικές ηγεσίες σε Ελλάδα-Κύπρο και είχαν σχέδιο σωτηρίας του ελληνικού λαού και των δύο κρατών του, θα μπορούσαν να εκμεταλλευθούν επιδέξια το «ξύπνημα» της «ρωσικής αρκούδας»
Με τούτα και με κείνα έχουμε μείνει με τους Αζέρους να διεκδικούν έναντι εξευτελιστικού τιμήματος τη ΔΕΣΦΑ. ‘Εχουμε ξαναγράψει στα Επίκαιρα για το θέμα αυτό. Το Αζερμπαϊτζάν είναι στρατηγική προέκταση της Τουρκίας. Είναι δυνατόν, είναι λογικό η Ελλάδα να παραχωρήσει στην Τουρκία τον έλεγχο των ενεργειακών
της υποδομών; Να γιατί ξεκινήσαμε αυτό το άρθρο εκφράζοντας την απογοήτευση και την απελπισία μας για τις πιθανότητες σωτηρίας του ελληνικού λαού από την (πολύ χειρότερη όσων ήδη συνέβησαν) τραγωδία που ετοιμάζεται.
ΕΡΤ όπως Ελλάδα
Είναι αλήθεια βέβαια, ότι κάπου-κάπου εμφανίζονται σημεία αισιοδοξίας, όπως π.χ. η γενική «εξέγερση» για την ΕΡΤ. Το λέμε όχι γιατί την θεωρούμε υπόδειγμα ενημέρωσης, αλλά γιατί θεωρούμε δημοκρατικά-εθνικά απαράδεκτο να μένει η χώρα, έστω και μια μέρα, στο έλεος μιας δράκας επιχειρηματικών-τραπεζικών συμφερόντων, που οργάνωσαν, εδώ και 25 χρόνια, μια επιχείρηση αποβλάκωσης-εκβαρβαρισμού του ελληνικού λαού. Η βύθιση όλου του δημοσιογραφικού κλάδου σε καθεστώς τεράστιας ανεργίας και ανασφάλειας εξάλλου, θα αποτελειώσει την όποια, ήδη πολύ περιορισμένη, διάθεση/δυνατότητα των δημοσιογράφων να αντισταθούν κάπως, κάπου-κάπου, στην προσπάθεια χρήσης τους για σκοπούς χειραγώγησης.
Στην πραγματικότητα, το κλείσιμο της ΕΡΤ είναι μικρογραφία του όλου προγράμματος που εφαρμόζεται, προγράμματος που αφαιρεί από την ελληνική κοινωνία τους όρους αναπαραγωγής της, από την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία τις οικονομικές προϋποθέσεις ύπαρξής της, μετατρέποντας το ελληνικό κράτος σε «αποικία χρέους» (τα ίδια και χειρότερα ισχύουν για την Κύπρο). Κλείνουν την ΕΡΤ γιατί κλείνουν την Ελλάδα.
Η «εξέγερση» αποδεικνύει ότι μπορεί να ανατραπεί το εφαρμοζόμενο πρόγραμμα αν κινητοποιηθεί ο ελληνικός λαός. Αλλά για να γίνει αυτό επιτυχώς, να μην οδηγήσει σε ακόμα μεγαλύτερη καταστροφή, χρειάζεται σοβαρό πρόγραμμα, ψυχωμένη ηγεσία, διεθνείς συμμαχίες και αλήθεια, αλήθεια, αλήθεια…
Η πρωτοφανής έκταση εξάλλου των διεθνών αντιδράσεων, δείχνει τι θα μπορούσαμε να έχουμε πετύχει αν ενημερώναμε σοβαρά την Ευρώπη κι όλο τον κόσμο για το τι ακριβώς συμβαίνει στην Ελλάδα, στην οικονομία, τα σχολεία, τα νοσοκομεία της, ως αποτέλεσμα προγράμματος οικονομικής εξόντωσης της χώρας και γενοκτονίας του λαού της. ‘Εστω και σήμερα, δεν είναι αργά
Konstantakopoulos.blogspot.com
Επίκαιρα, 20.6.2013

Καλώς ή κακώς το κόμμα του Μόρσι πήρε στις εκλογές 62%. Αυτό σημαίνει ότι, εξελέγει απ’ τον λαό με απόλυτη πλειοψηφία. Όμως η νίκη του δεν άρεσε στην «διεθνή κοινότητα» η οποία διέταξε στο στρατό να κάνει πραξικόπημα!

Οι κότες της ελληνκής «αριστεράς» και οι «προοδευτικοί» Τσάτσοι το έκαναν γαργάρα προφανώς επειδή δεν συμφνούν με τις ακρότητες (μαντήλες, Σαρία, αποκεφαλισμοί, μοούργκες κλπ) του Ισλάμ. Και εγώ δεν συμφωνώ όπως δεν συμφωνώ με τις καθολικές, προτεστάντικες και ορθόδοξες θεούσες ΑΛΛΑ… Εξήντα δύοι τοις εκατό πήρε ο άνθρωπος και ο Μεγάλος Δημοκράτης Ομπάμα κρατάει ίοσως αποστάσεις!

Αυτό που ζούμε δεν είνμαι η Κοινωνία του Μεγάλου Αδελφού αλλά εκείνη του Μεγάλου Μαλάκα

του Μιχάλη Ιγνατιου

Η κυρία Μαρία Ρεπούση, ιστορικός κατά δήλωσή της και βουλευτής με την υποστήριξη 1670 Ελλήνων πολιτών, είναι για πολλούς ανθρώπους η εικόνα και «ενσάρκωση» της λέξης «πρόκληση». Με όλη τη σημασία της
λέξης…

Υπό οποιαδήποτε οπτική γωνία αναλυθούν οι απόψεις της, γεγονός είναι πως ό,τι εκστομίζει αυτή η κυρία, προσβάλλει τα αισθήματα της πλειοψηφίας των Ελλήνων, την ιστορική μας μνήμη και την αδιαμφισβήτητη διϋποκειμενική γνώση. Το χειρότερο όλων, είναι ότι όσο με ενοχλεί η φασιστική δράση της ναζιστικής Χρυσής Αυγής, άλλο τόσο δεν αντέχω τις αμπελοφιλοσοφίες της βουλευτού της ΔΗΜΑΡ, η οποία στοχεύει να αλλάξει την ελληνική ιστορία και μάλιστα προς όφελος των εχθρών της -και δεν έχει το θάρρος να το παραδεχθεί.

Τις προθέσεις ,βέβαια, πρέπει να τις αναζητήσουμε στο επιστημονικό πεδίο και όχι κάπου αλλού. Είναι κάτι που δεν αποτελεί δική μας υπόθεση. Εμπίπτουν στην μεγάλη εκείνη κατηγορία των εθνομηδενιστικών παραδοχών, οι οποίες συνήθως προορίζονται όχι για τα ισχυρά κράτη…
αλλά τα κράτη-θύματα των αξιώσεων, που στην περίπτωσή μας έχει η ηγεμονική Γερμανία.

Στην προσπάθειά της να «στρογγυλοποιήσει» τα ιστορικά γεγονότα, παρουσιάζει την παραποίηση της ιστορίας ως παγκόσμια κίνηση για να έρθουν κοντά οι πρώην εχθροί. Όσοι καταβροχθίζουν τα ιδεολογήματα και θεωρήματα της δυτικής εθνομηδενιστικής βιβλιογραφίας, στην καλύτερη περίπτωση, πιστεύουν ότι με το να αποδομήσουν τα έθνη και τα κράτη θα επέλθει η ειρήνη στον κόσμο. Αυτό που «επιτυγχάνουν», βέβαια, είναι το μεταμοντέρνο ροκάνισμα των κοινωνιών-θυμάτων και κατεδάφιση των κρατών τους. Ήδη από πολύ καιρό τα μεταμοντέρνα ιδεολογήματα αποτελούν κύριο όπλο στην φαρέτρα του οπλοστασίου των ηγεμονικών δυνάμεων.

Για μένα, και για πολλούς άλλους ανθρώπους, δεν έχουν καμία σημασία πλέον οι δηλώσεις και οι πράξεις της, διότι ό,τι λέει και πράττει, πηγάζει και οφείλεται στην «ανάγκη» της να προκαλέσει για να γίνει θέμα και θέαμα στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων και στα υπόλοιπα Μέσα Ενημέρωσης, που της φέρθηκαν –όλα τα προηγούμενα χρόνια- έντονα και απροκάλυπτα υποστηρικτικά από το φόβο μην δεν είναι τα ίδια «πολιτικά ορθά». Η κυρία Ρεπούση χρησιμοποίησε τον «έρωτα» των ΜΜΕ για να προωθήσει τις ιδέες της, που είναι επικίνδυνες για την Ελλάδα. Αυτό έκανε και το πρωί της Κυριακής στην εκπομπή των συναδέλφων Μανώλη Αναγνωστάκη και Ιορδάνη Χασαπόπουλου, οι οποίοι, όμως, την έβαλαν στη γωνία. Παρά τον έντονο εκνευρισμό της, το χαμόγελό της πρόδιδε την αυτοικανοποίησή της, για το γεγονός ότι της δόθηκε η δυνατότητα να επαναλάβει το ανιστόρητο «διάγγελμά» της.

Το γεγονός και μόνο ότι ένα ολόκληρο πολιτικό σύστημα κατάντησε να ασχολείται με τις οριακές μηδενιστικές, για την Ελλάδα, θέσεις της κυρία Ρεπούση, κατά τη γνώμη μου αποτελεί και το δείκτη της παρακμής της νεοελληνικής κοινωνίας.

Ειδικός δεν είμαι, άρα αδυνατώ να ψυχολογήσω ανθρώπους, που «την έχουν δει» ειδικοί επί των πάντων. Αλλά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κυρία Ρεπούση πρέπει να πιστεύει πως είναι μία celebrity, ένα «μοντέλο της πολιτικής», όπως τα κορίτσια της μόδας, που ανοίγουν το στόμα τους και η κίνηση αυτή καθ’ αυτή γίνεται είδηση στα έντυπα και τις εκπομπές της «σόουμπιζ». Δεν θα έλεγα πως είναι η «Πετρούλα» της πολιτικής, διότι η κυρία Ρεπούση έχει μυαλό, και καταναλώνει φαιά ουσία για να παραποιεί την ελληνική ιστορία, πάντα με στόχο την πρόκληση και την εξυπηρέτηση των απέναντι. Δεν κρίνουμε τις προθέσεις βεβαίως, που δεν τις γνωρίζουμε, αλλά τα αποτελέσματα που είναι εξόφθαλμα και πασίδηλα.

Δεν θα αναζητήσω τις τυχόν διασυνδέσεις της με οργανώσεις που ασχολούνται με την προστασία, κατ’ επιλογήν και κατά περίσταση, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Διότι όταν πρόκειται για τους φιλοαμερικανούς δικτάτορες, οι οργανώσεις αυτές αυτοφιμώνονται, ενώ όταν οι δικτάτορες δηλώνουν αντιαμερικανοί, τους κατατροπώνουν.

Ο τρόπος σκέψης της μου θυμίζει τα εγχειρίδια των καθοδηγουμένων από τη Δύση μη κυβερνητικών οργανώσεων (ΜΚΟ), που υπάρχουν μόνο επειδή χρηματοδοτούνται από τα κράτη και ψευτοαριστερούς πολυεκατομμυριούχους της Αμερικής και της Βρετανίας. Οι απόψεις της είναι ταυτόσημες με αυτούς που στην Ουάσιγκτον τους χαρακτηρίζουν βαποράκια της λεγόμενης «αριστερής» αμερικανικής διανόησης, η οποία -επειδή έχει η ίδια ανύπαρκτη ιστορία- προσπαθεί να ισοπεδώσει την ιστορία και τον πολιτισμό των υπολοίπων λαών.

Είναι πολύ εύκολο για την κυρία Ρεπούση να «κατασκευάζει» και να διαστρεβλώνει ιστορικά γεγονότα. Αν πάρουμε ως παράδειγμα την καταστροφή της Σμύρνης και επειδή η ίδια δεν έζησε τα γεγονότα για να τα περιγράψει, θα μπορούσε να καταφύγει σε αυτόπτες μάρτυρες και, μάλιστα, στους αγαπημένους της Αμερικανούς διπλωμάτες. Η μαρτυρία του προξένου Χόρτον στο πόνημά του THE BLIGHT OF ASIA, δεν μπορεί να διαψευστεί από «διαμετρήματα» του βεληνεκούς της κυρία Ρεπούση. Οι ανατριχιαστικές περιγραφές του Αμερικανού προξένου «για τη συστηματική εξολόθρευση των χριστιανικών πληθυσμών από τους μωαμεθανούς» κονιορτοποιούν τις απόψεις της, που αν και ιστορικός είναι ανιστόρητες.

Η αλήθεια, βέβαια, καταμαρτυρήθηκε και από χιλιάδες πρωτογενείς εξιστορήσεις των ίδιων των θυμάτων, από κινηματογραφικές και φωτογραφικές απεικονίσεις και από χιλιάδες αντικειμενικούς ιστορικούς. Αυτά όλα, όμως, δεν συγκινούν το νεοελληνικό εθνομηδενιστικό κίνημα. Πιστοί στον σκοπό της πνευματικής αποδόμησης προς άλλα τυρβάζουν.

Η δημοσιογραφική έρευνα για την κυρία Ρεπούση προκαλεί κατάθλιψη για το γεγονός ότι μέλος του ελληνικού Κοινοβουλίου συμπεριφέρεται αδιάντροπα έναντι της ελληνικής ιστορίας. Η ζημιά που προκαλεί η εν λόγω κυρία στην Ελλάδα, είναι τεράστια. Ουσιαστικά προσφέρει βέλη στην φαρέτρα της Τουρκίας, η οποία στις ανιστόρητες θεωρίες της κ. Ρεπούση βρίσκει τον καλύτερο σύμμαχο.

Οι γραφικοί εθνικιστές τύπου Χρυσής Αυγής δεν είναι μόνο επικίνδυνοι. Καλλιεργούν μίσος για τον συνάνθρωπο, και αυτοί που έχουν μίσος στην καρδιά τους, είναι οτιδήποτε άλλο από άνθρωποι. Την ίδια στιγμή όσοι προκαλούν την ιστορική μνήμη, συντηρούν τον αρρωστημένο εθνικισμό και ρίχνουν νερό στο μύλο της ρατσιστικής ναζιστικής οργάνωσης. Όταν το αντιληφθεί η κυρία Ρεπούση, είμαι βέβαιος πως θα νοιώσει την ανάγκη να απολογηθεί για τα βλακώδη θεωρήματά της.

Υστερόγραφο: Επειδή, ίσως, μερικοί εντοπίσουν πίκρα και οργή σ’ αυτό το κείμενο, λόγω της στάσης της κυρία Ρεπούση έναντι του φιλοτουρκικού σχεδίου Ανάν, είμαι υποχρεωμένος να καταθέσω πως η υποστήριξή της στο ρατσιστικό κείμενο του πρώην Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ ήταν πταίσμα μπροστά στις απόψεις της για την ελληνική ιστορία.

aixmi.gr





Αρέσει σε %d bloggers: