Archive for the ‘Αντίλογος’ Category

 

 

Ήξερα πως θα ‘ναι δύσκολο αλλά, όχι τόσο

Το είχα γράψει σε διάφορα άρθρα πως, από τη στιγμή που κάποιος σταματήσει να εργάζεται, δημιουργεί και πολεμάει σε λίγο θα σβήσει σαν κερί στον άνεμο. Το τελευταίο έχει ισχυρή δόση «για την κακομοίρα τη μάνα μου» που σημαίνει πως, όταν το συναίσθημα μπαίνει μπροστά απ’ την λογική κάτι αρχίζει να μη πηγαίνει καλά

 Με το στροφόμετρο να έχει πέσει απ’ τις 10.000 στις 300-400 στροφές/λεπτό, κάθομαι στο κωσταλέξι παρέα με τις αναμνήσεις και τους δεκάδες τόμους των περιοδικών/έργα τέχνης που είχε βιβλιοδετήσει ο Ανδρέας Γανιάρης.

 Φίλος στα χρόνια της δημιουργίας τηλεφωνούσε ο ίδιος να θυμίσει πως πέρασε ο καιρός και πρέπει να στείλω περιοδικά σε “καλή κατάσταση” να τα «δέσει» όπως μόνο εκείνος ήξερε

 Με χοντρό μπεζ πανί και κόκκινο χρώμα για τους 4Τ, γαλάζιο για την «ΠΤΗΣΗ», μαύρο για τον «ΗΧΟ & Hi-Fi». Και τα «γράμματα» με χρυσοτυπία σε δέρμα. Κάθ’ ένας 12 ή 6 τεύχη ανάλογα με τις σελίδες του κάθε περιοδικού, γεμάτοι με την δουλειά δημοσιογράφων, φωτογράφων και τεχνικών που, οι περισσότεροι, χάθηκαν στο χρόνο αφηνωντας με μόνο να νοσταλγώ. Όμως και, επειδή όπως έχω γράψει η νοσταλγία είναι αρρωστια προσπαθώ να την αποβάλω απ’ το ιερό. Ότι έγινε-έγινε και η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται παρά μόνο ως φάρσα

Έφτιαχνα ειδικές βιβλιοθήκες, γέμισαν, τώρα αδειάζουν καθώς βάζω τις αναμνήσεις μου σε κουτιά να τις στείλω στον παλιό φίλο τον Τάκη τον Θεοχαράκη να τις φυλάξει σ’ ένα ωραίο χώρο μέχρι, όπως λέει,να  φτιάξει ένα μουσείο και μου παραχωρήσει μία γωνιά. Εκεί, όταν θα έχω φύγει, θα μπορούν όσοι θυμούνται να βλέπουν από κοντά την ιστορία των Τεχνικών Εκδόσεων

Και να ήταν μόνο οι τόμοι των περιοδικών.. Εκτός απ’ τους 4Τ, το “ΗΧΟ& HiFi”, το “ΠΤΗΣΗ & Διάστημα” το «Αναλόγιο», το «Δορυφορική TV», το «ΓΕΤΣΗ», το «Σκάφος & Θάλασσα» και άλλα που αναφέρω αλλού αν κάποιος επιθυμεί μπορεί να δει τι κάναμε στην 10ετία του ’70 και του ’80.

Πιστεύω ότι είμαστε μπροστά από πολλούς «ευρωπαίους», το ξέραμε εμείς αλλά, τα πολιτικά και δημοσιογραφικά ενεργούμενα έκαναν (και ακόμα κάνουν) πως δεν υπάρχουμε επειδή τους είχαμε κάνει την Πράξη απ’ όλες τις διαθέσιμες εισόδους που, στους περισσότερους ήταν περισσότερες από μία

Ακόμα και σήμερα, 46 χρόνια μετά οι, κατά δήλωση αριστεροί του ντακάπο και του φλοράλ δεν έχουν καταλάβει τι πέτυχαν τα περιοδικά των Τεχνικών Εκδόσεων μέχρι που, τραπεζικά, επιχειρηματικά και οικονομικά ξεφτίλια, πουλημένοι, αργυρώνητοι και φίδια κολοβά κατάφεραν ναγκρεμίσουν την εταιρία και να πουλήσουν τα ιμάτια της σε εκδοτικά “συγκροτήματα” που, επιπλέουν σ’ έναν ωκεανό περιτωμάτων

Αναρωτιέμαι: τι αξία έχει να αναφέρομαι στο παρελθόν;

Καμία και ντρέπομαι που, λίγο η μοναξιά, πολύ το γκρέμισμα της ζωής μου με κάνουν να τα επαναλαμβάνω.

Για καμιά ώρα κάποιο βράδυ παρακολούθησα την κοκορομαχία ανάμεσα στους Γραβάτες και στους Ανοιχτογιακάδες περιμένοντας, ο ανόητος, ν’ ακούσω κάτι για την Παιδεία, τις Επιστήμες και την Τεχνολογία, την Βιομηχανία, το Περιβάλλον…

Τίποτα οι μικρομεσαίες πορδές. Ο ένας ήθελε να κάνει νησί “αντι-Νταβός” που, “σε κυρτή γιγαντοοθόνη θα τραγουδάει η Μπιγιονσέ και η Σίρλει Μπάσι”, ο άλλος ήθελε στην Ελλάδα να επενδύσουν οι “Σείριοι” μετανάστες, ο τρίτος να καταργήσει “μ’ ένα νόμο και μία πράξη” το Μνημόνιο, κάποιος Μπαμπαγκίντα να ιδρύσει το “Νέο Κράτος”, τελειωμό δεν έχουν οι ανοησίες

Οι φωτογραφίες, τα κείμενα και οι αναμνήσεις δε με μ’ αφήνουν ήσυχο ιδιαίτερα τις νύχτες. Περιμένουν να κλείσω τα μάτια, να αρχίσει το REM,  να επιτεθούν, να αναστήσουν εικόνες που χάθηκαν, πρόσωπα που έσβησαν, εμπειρίες που συντάραξαν. Τίποτα σπουδαίο, συμβένει σε όλους, σε διαφορετική όμως κλίμακα. Αν έχεις παιδιά θυμάσαι πως ήταν μικρά, πως μεγάλωσαν, πως έκαναν οικογένειες και σ’ άφησαν μόνο να τα βλέπεις μόνο Χριστύγενα και Πάσχα. Αν όχι τότε την  έχεις, κατά κάποιο τρόπο, «πατήσει» αφού κανένα απ’ τα σκυλιά δεν μιλάει αν και, πολλές φορές, έχουν καλύτερη συμπεριφορά

 Ούτε η Λάκης, το γατί που μάζεψα πριν δέκα χρόνια έξω απ’ την  εφημερίδα, 50 γραμμάρια, έτοιμο να πεθάνει και τον μετέφερα σπίτι στην μπαγακαζιέρα της BMW, είναι καλύτερος. Το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι να τρώει και να κυνηγάει την Ζουζού η οποία όμως πέθανε όταν έκανε το λάθος να βγεί στον κήπο και την πρόλαβε ο Μπεν ένα ημίαιμο Μαλινουά που, πιο ηλίθιο δεν γίνεται

Όταν τα ράφια αδιάσουν δεν θα ‘χω λόγο και να μένω στο κωσταλέξι. Μπορεί να μετακομίσω βόρεια να είμαι και πιο κοντά στον ψηφιακό μου “Αχέροντα” μια και, όπως λένε, η Πληροφορία δεν χάνεται αλλά αλλάζει μορφή πράγμα που σημαίνει ότι, κάποιος στο μέλλον μπορεί να με ανασύρει απ’ τα data banks και, αντιστρέφοντας το “προτσές:να με ξαναφέρει στη “ζωή”. Εδώ χαμογελάνε ή γελάνε ανάλογα πως αισθάνονται…

Μέρος ΙΙ

Τι ωραία σχόλια ήταν αυτά; Κανείς δεν βρέθηκε να πει αυτό που ο λέει ο Κ.Κ στον Duncan McLeod; Ποιος ενδιαφέρεται για τις γλυκανάλατες σου εξομολογήσεις; Εδώ ο κόσμος πεινάει, βομβαρδίζεται, εγκαταλείπει τις εστίες του, πνίγεται, καταλαμβάνει λιμάνια, εθνικές οδούς, χωράφια (δίπλα στα Σκόπια), αποθήκες Νο1 στα λιμάνια κι’ εσύ μας ζαλίζεις με τους τόμους των περιοδικών;

Και βέβαια έχει δίκιο να λέει, εγώ έχω άδικο που νομίζω αλλά, έτσι είναι φτιαγμένη αυτή η «φουρνιά» των ανθρώπων γιατί, η επόμενη, οι μετα-άνθρωποι δεν θα’χουν ίδια προβλήματα  αφού θα είναι συνδεδεμένοι με τις Μηχανές…

Θα μπορούν να επισκεφθούν το παρελθόν ή το μέλλον τους, να αλλάζουν τα δεδομένα, τα σενάρια, τις σχέσεις. Να διαγράφουν αναμνήσεις, να δημιουργούν νέες, να ταξιδεύουν στο παρελθόν και στο μέλλον ή να μένουν ακίνητοι στο παρόν για όσα χρόνια, αιώνες ή χιλιετίες επιθυμούν

Δε θα προλάβω την εποχή αλλά, να είστε σίγουροι, θα έρθει. Θα την ζήσουν τα παιδιά σας, θα επιζήσουν μόνο όσα είναι  προετοιμασμένα. Τα άλλα θα γίνουν χυλός για την Μηχανή, κάτι σαν σύγχρονο «Soylent Green»  για όσους μυημένους στην Ε.Φ απ’ τα μικράτα τους.

Θα ‘θελα; Και βέβαια ναι! Δεν είναι λίγο να μπορείς να ξεφύγεις απ’ τον Κούλη και τον Φίλη, την Κα ΜεΤαΓεμιοστά και τον άλλον που «τρώει» τα «σ». 

Καλά με το μέλλον θα πείτε… Με το παρόν τι κάνουμε; Πως θ’ αντιμετωπίσουμε το «προσφυγικό» και πως θα τελειώσει η «αξιολόγηση» για να πάρει το κρατίδιο 5.6 δις να πληρώσει δόσεις, να δώσει και κάτι στα υποκείμενα του (subjects), να μπορέσουν να πάρουν, άλλοι γαλοπούλα ελαιολάδου, άλλοι χουντάϊ, κάποιοι κίτρινες μερσεντέ GTiLEb ή κάπως, δεν είμαι πρόχειρος δεν ήμουν στη «παρουσίαση» στο Γκάζι, με τον νεκροθάφτη και την «πι-άρ» να αραδιάζει τα πλεονεκτήματα της Ύβρεως των 200.000  ούρο αλλά, κανείς δεν πταίει παρά μόνο ο γράφων που ενέγραψε αυτή την πλευρά τις ζωής στις κοχόνες του

Και μετά, και μετά ακούστηκε η απορία του πλήθους. Τι έγινε μετά;

Μετά έζησαν αυτοί καλά κι’ εμείς καλύτερα, πουλήθηκαν (τρόπος του newspeak) τα λιμάνια και τα περιφερειακά αεροδρόμια κι’ ευτυχώς δλδ γιατί, αν είχαν «διαγραφεί μ’ ένα νόμο και μία πράξη» τα σακάκια θα έμεναν στις κρεμάστρες και, στην ερώτηση του πολίτη που πάει στην ΥΠΑ, «είναι εδώ ο κ. Μπουρδούφαλος» θα ακολουθούσε η απάντηση «μόλις βγήκε… Το σακάκι του είναι εδώ» κι’ ας έχει δύο σακάκια ο κύριος ή η Κυρία που «λείπει λόγω εγκυμοσύνης»

Με λίγα λόγια όλα πάνε καλά. Το κρατίδιο του Φενγουϊκ αλλάζει γρήγορα πρόσωπο καθώς ορδές μεταναστών απ’ τον Σείριο (στον αστερισμό του Κυνός) φθάνουν στις «δαντελένιες, ηλιόλουστες παραλίες των νησιών μας», αρνούμενοι να μεταφερθούν στην «φίλη και σύμμαχο στο ΝΑΤΟ» Τουρκία.  Η (τυχαία;) άρνηση κάνει τον Ερντοάν να λέει ότι, «η Ε.Ε δεν τηρεί τις υποσχέσεις της και η Τουρκία θα καταγγείλει την συμφωνία επαναπροώθησης», μικρή λεπτομέρεια, αφού είναι τμήμα του σχεδίου των σοροτρόφιμων αλλά, ποιος ενδιαφέρεται  γι’ αυτές τις λεπτομέρειες

Ποία όμως η είδηση της ημέρας;

Μα, η εκτόξευση, επιστροφή και προσνείωση(;) του πυραύλου της Space X του Elon Musk σε  μικρή πλατφόρμα στη θάλασσα, επίτευγμα των ανθρώπων της εποχής που αναφέρθηκα πιο πάνω,  που θα κάνει το ταξίδι στα άστρα εύκολο και, κυρίως, πιο οικονομικό αλλά, αυτά ανήκουν στις μανίες του Duncan McLeod του άλλου μου εαυτού από τον οποίο προσπαθώ, χωρίς επιτυχία, να απαλλαγώ

(ξανα-συνεχίζεται)

 

(συνεχίζεται)α)

Ο τίτλος σε εισαγωγικά γιατί, οι επιστήμονες γνώριζαν ότι, υπάρχει «νερό» στον Άρη. Υφάλμυρο μεν, «νερό» δε που, όταν με το καλό άνθρωποι πατήσουν στην επιφάνεια του πλανήτη, θα μπορούν να το εκμεταλλευτούν -με τρόπο που, δεν είναι της παρούσης

Περίεργη εισαγωγή μετά από 2(;) μήνες απουσίας αν και, κάθε μέρα σχεδόν, ανεβάζω κάτι στο φατσοβιβλίο και στο τουίτερ. Έπεσα κι’ εγώ στην ανάγκη τους αφού είναι ο πιο γρήγορος τρόπος να δηλώσεις πως ΔΕΝ λαβαίνεις μέρος στην παράσταση

Ποια; Μα εκείνη που παίζεται 24/30 στις τηλεοράσεις όπου, κλώνοι του ιδίου γένους επαναλαμβάνουν τα πράγματα που έλεγαν τα προηγούμενα 50 χρόνια

Η χώρα οδεύει προς την ανάπτυξη, η κυβέρνηση λαβαίνει μέτρα για την φοροδιαφυγή, ο Υπουργός Παιδείας αλλάζει το ωρολόγιο πρόγραμμα, ο ΥΠ. ΟΙΚ υπόσχεται ανάκαμψη κ.ο.κ

Προσπαθώ να θυμηθώ πότε ήταν που άκουσα κάποιον απ’ αυτούς να λέει κάτι για την πραγματική ζωή, τις τεχνικές και τις σύγχρονες μεθόδους στην εκπαίδευση και στην οικονομία που, οδηγούν μία χώρα στο μέλλον. Μάταια!

Ίδιες λέξεις, φράσεις, μανιέρες, τσιτάτα ίδιες οι γραβάτες, οι (ανοιχτοί) γιακάδες, οι τρίχες και οι «ελιές» στους (ιδρωμένους) λαιμούς των καρτουνικών χαρακτήρων

Εντάξει! Το τελευταίο χρόνο άλλαξαν με την «1η Φορά Αριστερά». Είδαμε «κυνηγετικά|» γιλέκα και ξεκούμπωτα «πόλο», μανικετόκουμπα σε πουκάμισα με ανοικτούς γιακάδες, είδαμε θηλυκά Γκόλουμ με «επαναστατικά» T-Shirts, όλη την γκάμα του κακού γούστου που καλύπτει την έλλειψη ευγένειας, παράδοσης και, βέβαια, αισθητικής

Επιμένω στην Αισθητική γιατί, δεν φεύγει απ’ το νου μία φράση, θαρρώ, του Oscar Wilde. Είπε: «τζέντλεμαν (σ.σ. και  lady) είναι εκείνος που διασχίζει την Oxford Street  χωρίς να τον προσέξει κανείς»

Θα πείτε… Εδώ ο κόσμος καίγεται, η χώρα ξάνα-μάτα καταρρέει  κι’ εσύ ομιλείς για Αισθητική;

Ναι, διότι όταν βλέπεις μία, ας πούμε γυναίκα, με μαύρο παντελόνι και καναρινί σακάκι (ή vice versa) είσαι 98% βέβαιος ότι, ο σωματότυπος που εμπεριέχουν, πάσχει από κάποια μορφής διαταραχής προσωπικότητας. Όταν, λίγο μέρες μετά, από ενέργειες, πράξεις και, κυρίως, εκφορά λόγου διαπιστώνεις ότι, έχεις δίκιο σε κυριεύει μία άγρια χαρά  και αναζητάς περισσότερα δείγματα -για ανάλυση

Από δείγματα άλλο τίποτα! Δεν θα αναφερθώ στον άνθρωπο-αχλάδι με την τεράστια «μπάκα» και το καρό «ζιλέ». Στον ‘αλλο, με την ένρινη φωνή και τα «μελανί» απόχρωσης κουστούμια. Ούτε στον τρίτο με τα ray ban  και το φραπόγαλο . Με κίνδυνο να χαρακτηριστώ snob  θα αφήσω έξω και το γελαστό παιδί με το σφυριχτό «s» και  τα αγγλικά επιπέδου Στρατηγάκη

Εκτός κάδρου θα αφήσω την γραφική που απείλησε να «γεμίσει την Ελλάδα με φουγάρα» σε μία εποχή που, τα φουγάρα, βρίσκονται σε υποχώρηση

Αξίζει όμως να αναφέρω μερικά απ’ τα πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα αφήνοντας έξω τα Κρο Μανιόν, τα Νεάτερνταλ και τα αντίγραφα του μουσείου της Μαντάμ Τισό που βρίσκονται στην δική τους λίγκα

Κάποιοι λένε: άσε αυτά και γράψε κάτι για την ζωή σου.  Ναι; Να πω τι παραπάνω απ’ αυτά που η ίδια μου η ζωή είπε; Να γράψω για τα περιοδικά, την εταιρία, τους αγώνες, τις πτήσεις, τις αποκλειστικότητες;

Είναι γραμμένα. Και είναι ΟΛΑ στον Ιστό! Πόσες φορές πρέπει να πω ότι, χωρίς να το καταλάβω πέτυχα κάτι μοναδικό

Όλα τα άρθρα που έχω γράψει απ’ το ….1958 μέχρι τη σιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές είναι στο «Ίντερνετ»! Πως έγινε; Απλά, είχα την πρόνοια να αναθέσω την πληκτρολόγηση τους σε Η/Υ παλιά μας συνεργάτιδα (επιμελήτρια κειμένων) όταν έκανε οικογένεια και έφυγε απ’ τις Τεχνικές Εκδόσεις

Μη ρωτάτε πως θα τα βρείτε διότι είναι σα να λέτε ότι δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τον Γούγλη! 

Η Ψηφιακή μου Κληρονομιά

Να ‘μαι λοιπόν στο «σύννεφο», στο cloud, στο ψηφιακό επέκεινα ή όπως αλλιώς θέλετε να το πείτε να «ζω» για πάντα!  Οι παλιότεροι ίσως θυμάστε τι έγραφα 30 χρόνια πρίν ότι, ο θάνατος είναι ένα γελοίο μηχανικό λάθος που, σύντομα, οι επιστήμονες θ’ αντιμετωπίσουν. Μη γελάτε. Stay with me.

Αστειεύομαι αλλά, τι άλλο θέλετε να γράψω; Μήπως για την εκμετάλλευση του αεροδρόμιου Ελληνικού; Τα είπαμε. Προσφύγαμε μάλιστα στο ΣτΕ, κερδίσαμε και οι κυβερνήσεις (όλες, και εκείνες του «1η Φορά Α), μας ενέγραψαν εις τα παλαιότερα

εικόνα 1 Enfield benni-colgate Σοσιαλισμός-ή-θάνατος-170x170

Μπας και θέλετε να ομιλήσουμε για την διασύνδεση του λιμένος Πειραιώς με την Ευρώπη με σύγχρονο δίκτυο σιδηροδρόμων; Και αυτό το γράψαμε. Για την ανάπτυξη της Αεροπορικής Βιομηχανίας, των ΑΠΕ, της σύνδεσης των ΑΕΙ με την παραγωγή, την δημιουργία ενισχυμένων «βιοτεχνιών» παραγωγής ανταλλακτικών για την αυτοκινητοβιομηχανία; Και αυτά. Με κάθε δυνατή λεπτομέρεια. Όμως, όρμησε ο Κάλαθος και μας έκανε μία χαψιά

Όλα ή σχεδόν τα προτείναμε, μελετημένα και τεκμηριωμένα οι δυστυχείς και, πολλά απ’ αυτά τα κάναμε (πρώτα ελληνικά αγωνιστικά αυτοκίνητα, οχήματα που κινούνται με το ηλιακό φως, διαγωνισμοί σχεδίασης κλπ)

Και εις τον Δήμο Αθηναίων. Εκεί που σήμερα λάμπει ένα Μη Πρόσωπο και λικνίζεται άλλο με γένι τεσσάρων ημερών και bedroom eyes, τα προτείναμε αλλά εδέχθημεν φιλικό χτύπημα στον ώμο και τη φράση: «Κωστάκη δεν γίνονται αυτά τα πράγματα στην Ελλάδα»

Η φωτογραφία είναι από την ταινία

Η φωτογραφία είναι από την ταινία «The Meaning of Life» των Monty Python

Πάνε μέρες που κάνω μία (ακόμα) προσπάθεια να συνεχίσω το έρμο το «βιβλίο» αλλά, δεν αποδίδει. Έχω πει γιατί. Αν γράψω για τα όσα έκανα στη ζωή μου θα είμαι υποχρεωμένος να πω ονόματα. Αν το κάνω θα χαθώ στον λαβύρινθο. Ποιόν ν’ αναφέρω ποιόν όχι, ποιο γεγονός να περιγράψω, ποιό να «ξεχάσω». Ελοχεύει ο κίνδυνος να μην αναφέρω τους καλούς, να βγάλω απ’ τον σκουπιδοντενεκέ τα μηδενικά που έγιναν γνωστά επειδή έτυχε να βρεθούν κοντά μου

Με άλλα λόγια πρέπει να πω ποιοι -εκτός από μένα- ήταν υπεύθυνοι για την καταστροφή των Τ.Ε; Ποιοι «έφαγαν» τις σάρκες της εταιρίας, εκμεταλλεύτηκαν τη θέση τους για να αποκτήσουν κάθε λογής υλικά και άυλα αγαθά. Μετά από ώριμη σκέψη  αποφάσισα να μη πω τίποτα για τα 36 χρόνια ελπίζοντας ότι ότι είχα να πω το «είπα» με την δουλειά μου.

Τώρα… Αν μετά από χρόνια κάποιος αποφασίσει να ερευνήσει το φαινόμενο, όπως είπα πιο πάνω, τα πάντα είναι στο Διαδίκτυο άρα σε κοινή θέα

Θα πει κάποιος. Δεν υπάρχει τίποτα άλλο στη ζωή σου που να είναι άξιο παρουσίασης ή σχολιασμού; Αν υπάρχει λέει! Εκατομμύρια πράγματα, γεγονότα, εμπειρίες αλλά, όλα «δεμένα» με την έκδοση των περιοδικών. Τα γεγονότα της προσωπικής μου ζωής υπάρχουν σε χιλιάδες άρθρα. Απ’ τις περιγραφές της ζωής της οικογένειας μου στην Κατοχή και τα «Δεκεμβριανά» μέχρι τις πρώτες πτήσεις με ανεμόπτερα, αεροπλάνα και ελικόπτερα και, βέβαια, εκείνες με περισσότερους από 25 τύπους μαχητικών. Όρεξη και χρόνο να ‘χει κανείς 

Επιστρέφω στα τρέχοντα… Παρακολούθησα την «τελετή» ορκωμοσίας της «νέας» κυβέρνησης και, αυτάρεσκα ομολογώ, δεν είδα ή άκουσα κάτι καινούριο.  Το αντίθετο. Παλαιότερο δεν μπορούσε να υπάρξει

Να μιλήσω για την εμφάνιση Κωνσταντοπούλου/Βούτση; Με συγχωρείτε αλλά, έχετε δει κάτι πιο αστείο; Απ’ τη μία η τεραστίων διαστάσεων τέως Πρόεδρος, να ομιλεί την οργουελική NewSpeak, απ’ τη άλλη ο κ. Βούτσης σαν εδωδιμοπώλης του παλαιού ελληνικού κινηματογράφου. Αν αυτοί (και η αισθητική που εκπέμπουν) είναι ικανοί να οδηγήσουν τη χώρα στη Νέα Εποχή αφήνω εσάς να κρίνετε

Τα φαινόμενα της αισθητικής και πολιτικής παραδοξότητας δεν περιορίζονται στα μέλη του (εναπομείναντος) κυβερνητικού σχήματος. Δεν ξέρω αν είμαι εγώ που πιστεύω ότι, τα «μεγάλα προβλήματα» της χώρας δεν μπορεί να αντιμετωπιστούν απ’ το μουστάκι ενός Μεϊμαράκη, την ένρινη εκφορά λόγου ενός Γεωργιάδη ή, το dress code των κυριών Καραμανλή, Φωτίου, και άλλων οντοτήτων που εκλέχτηκαν απ’ τον (κατά τον Α. Παπανδρέου) «υπερήφανο και ανεξάρτητο Ελληνικό λαό» 

Χρυσοχοϊδης

Ίσως κάποιος πει πως υπάρχει σαφής βελτίωση αφού, στη νέα Βουλή δεν υπάρχουν χαρακτήρες που καλούν ταξί κουνώντας -νευρικά- τον δείκτη και τον μεσαίο ή άλλοι που «τρώνε» τα  «ς» και έχετε δίκιο

Τι να κάνω όμως που, δεν μπορώ να βγάλω απ’ το νου την εικόνα του Al Chip  δίπλα στον τέως πλανητάρχη ούτε να ξεχάσω ότι, «ψυχή» του event ήταν η Κα Γιάννα

benni-colgate

Όλοι έχουμε κάποιον να μας προσέχει αλλά, πειράζει που δεν καταλαβαίνω πως το «1η φορά αριστερά» κολλάει με την Κα Αγγελοπούλου; Μη δίνετε σημασία… Ο Ν.Ο.Κ (Να Ο Κανένας) πάντα σκέφτονταν παράξενα, τώρα θα σταματήσει;

(συνεχίζεται….)

Στη 1η σελίδα του ιστολογίου (δεξιά κάτω) υπάρχει η ενότητα «4Τροχοι Library»

Τα γραφικά και το περιεχόμενο τα έφτιαξα, 10ετίες πριν, με τα ίδια μου τα χέρια

Το 2006 η εταιρία πουλήθηκε. Για 3 χρόνια έμεινα ως «πρόεδρος» του ΔΣ διότι αυτό επέβαλε ο νέος ιδιοκτήτης 

Απ´ το 2006 και μετά δεν είχα σχέση με την διοίκηση, τα οικονομικά και το περιεχόμενο των εντύπων

Γιατί τα σημειώνω αυτά; Διότι στο link υπάρχουν άρθρα μετά το 2006. Αν το αφαιρέσω σβήνω την ιστορία από το 1970 ως το 06

Το αφήνω λοιπόν και αποφασίστε τι θα διαβάσετε…

Έλεγε η μακαρίτισσα η μάνα μου πριν αρχίσει να λέει παραμύθι

Η φράση «έγραψε» κι’ ο λόγος (πρέπει να) είναι ότι πρόλαβα και την γιαγιά Μαρία να πλέκει, χρησιμοποιώντας κλωστή απ’ την ανέμη που δείχνει πόσο πολύ «παλαιός» είμαι διά να μην είπω μεγάλος ή ηλικιωμένος και ακολουθήσω την Δρόμο Χεμινγουέυ. Τον οποίο δεν ξέρω αν γνωρίζετε αλλά, γι’ αυτό υπάρχει ο Γουγλης με τον οποίο Γούγλη όλοι κάνουμε τον έξυπνο ενώ είμαστε τούβλα απελέκητα – όπως έλεγε ο μακαρίτης ο θείος μου, καθηγητής Γυμνασίου καλή του ώρα όπου κι’ αν βρίσκεται (η Πληροφορία του)

Η οποία Πληροφορία όπως πρότεινε ο Στίβεν Χοκινγκ, μπορεί να είναι για πάντα «φυλακισμένη» (σε χαοτική μορφή), στον ορίζοντα γεγονότων μιας μελανής οπής, ανήμπορη να ξεφύγει. Πράγμα που σημαίνει ότι, όταν πεθαίνουμε δεν «πεθαίνουμε» (αφού η Πληροφορία δεν χάνεται) αλλά, φυλασσόμεθα κάπου μέχρι να επιτρέψουμε (πάλι σε χαοτική μορφή) και, να πάμε νηπιαγωγείο, λύκειο, πανεπιστήμιο, να γίνουμε «άνθρωποι», να ψηφίσουμε στην 184η εκλογική αναμέτρηση από την ίδρυση του Κρατιδίου το 1923

 μελαγχολία

Σε αυτή την (άσχετη) εισαγωγή οι επιμελείς αναγνώστες διακρίνουν την μέθοδο που χρησιμοποιεί ο ΝΟΚ (ΝΑ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ) για να ξετυλίξει ιστορίες του απ’ την δική του ανέμη γεγονότων. Η οποία σύντομα θα ξεκινήσει το ταξίδι για τον event horizon μιας μελανής οπής, δεν ξέρει ακόμα σε πιο σημείο του σύμπαντος αλλά, τι σημασία έχει όταν δεν υπάρχει ένα αλλά, εκατομμύρια (σύμπαντα) οπότε πιασ’ το (θεωρητικό) αυγό και κουρευτο

 Σάρωση 4

Στην φωτό άνωθεν: The way we were…

Όπως ίσως οι αναγνώστες ενθυμούνται ο Ν.Ο.Κ είναι ο μόνος ήρωας του Τζόϊς που μου ‘μεινε στο μυαλό μετά την αποτυχημένη προσπάθεια να διαβάσω (απ’ την αρχή ή απ’ το τέλος), την «Αγρύπνια των Φίνεγκαν», το βιβλίο που εξέδωσε ο πολύ αγαπημένος μου φίλος Οδυσσέας Χατζόπουλος (πριν η Πληροφορία του καταλάβει την θέση της στον Ορίζοντα που ανάφερα), σε μετάφραση ενός ακόμα αγαπητού (και σεβαστού) φίλου, του ιατρού Ελευθέριου Ανεβλαβή

O οποίος ιατρός δεν λέει να διακόψει τις διακοπές του στο νησί, για να τον συναντήσω και του δώσω ένα βιβλίο που, πραγματικά θαυμάζω: τον «Πελοποννησιακό Πόλεμο» του Donald Kagan το οποίο «εξηγεί» τον Θουκυδίδη και που, όποιος το διαβάσει δεν χρειάζεται να διαβάσει τίποτα άλλο για να κατανοήσει τα όσα συμβαίνουν στον πραγματικό κόσμο

 101223-coslog-earthrise3-11p.photoblog600

Αρκετά όμως με την εισαγωγή. Ας κάνουμε ένα άλμα και, απ’ το event horizon της μελανής οπής και το σύμπαν των 11 διαστάσεων, ας επιστρέψουμε σε αυτό των τεσσάρων και το γεγονός ότι, ο Αρχάγγελος Γαβριήλ ξεκαθάρισε, επιτέλους, την θέση του δηλώνοντας πως ναι, θα στηρίξει τον Κομαντάντε AlChip

Δεν ήταν όμως μόνο αυτός που έδειξε τον δρόμο προς τον 22ο αιώνα. Με μια σειρά ομιλιών οι αρχηγοί των «2 μεγάλων κομμάτων» περιέγραψαν με ανατριχιαστικές λεπτομερείς τις «μάχες», τους «αγώνες», τους «πόλεμους» και τις «επιθέσεις», τις «στρατηγικές» που χρησιμοποίησαν προκειμένου για να κερδίσουν τον Μεγάλο Μνημονιακό/Αντιμνημονιακό Πόλεμο, που μπροστά του ωχριά ο Πελοποννησιακός και τρεμοσβήνουν η Γαλλική και η Ελληνική Επανάσταση και ο Πόλεμος Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ για να μην αναφερθώ στον 2ο Π.Π που ήταν ένα απλό περιστατικό συγκρινόμενος με τις μάχες της ΛΑ.Ε και τους αγώνες του κόμματος της Place de Bidet

Να όμως που, στον ορίζοντα εμφανίζεται σκάφος εκπέμποντας ελπιδοφόρο φως με κυβερνήτη τον κ. Ευάγγελο Μεϊμαράκη, αρχηγό της νεότερης Ν.Δ που σε όλες οι δημοσκοπήσεις έχει τα λιγότερα αρνητικά σχόλια

Στους παλαιότερους η δεξιά ρητορική/θυμοσοφία του κ. Ευάγγελου θυμίζει την αριστερή του σύντροφου Χαρίλαου αλλά, μπορεί να κάνω λάθος, τα χρόνια επηρεάζουν την κρίση –και την πολιτική «όραση»

Διά το «Ποτάμι» έχω να πω ότι, με τα σανδάλια που φοράει ο αρχηγός του αποκλείεται να πείσει τους οπαδούς του, απόδειξη ότι, το 25% των ψηφοφόρων του μετακινείται προς την νεότερη Ν.Δ αλλά, το αυτό γίνεται και με τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ που, καθώς φαίνεται, δεν έμειναν ικανοποιημένοι με την ποιότητα και το χρώμα του σχοινιού που επέλεξαν να κρεμαστών ψηφίζοντας «όχι» στο τελευταίο Δημοψήφισμα

Διά τους ΑΝ.ΕΛ δεν μπορώ να ομιλήσω διότι, ο πόλεμος ανάμεσα στους μνημονιακούς-αντιμνημονιακούς (δλδ Κρο Μανιόν εναντίον Νεάτερνταλ) ακόμα μαίνεται, με εκατοντάδες νεκρούς και τραυματίες τους οποίους μπορούν άνετα να διαχειριστούν οι στρατηγοί Παναγιώτης της Νικόλας-Τέρενς

Διά το Κ.Κ.Ε έχω εκφραστεί στο παρελθόν. Το Κόμμα εξακολουθεί να πουλάει «αυτοκίνητα» ενός εργοστασίου που έχει κλείσει εδώ και δεκαετίες; Με αποτέλεσμα οι οδηγοί να μη βρίσκουν ανταλλακτικά

Έμειναν κάποιοι που δεν ανέφερα;

Και βέβαια αλλά, αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι, δεν επιθυμώ να τους «βλέπω»

Σημ: το Παρόν πόνημα θα τελεί υπό διαρκή ανανέωση έκτος αν, τις εκλογές κερδίσει ο κ. Παναγιώτης οπότε ο συγγραφέας θα επιλέξει να μετακομίσει στον Ορίζοντα Γεγονότων μιας Μελανής Οπής

Ακολουθεί extra bonus για τους παλαιότερους και νεότερους αναγνώστες. Ένα άρθρο του Master Yoda που δημοσιεύτηκε στο φύλο της 21ης Ιανουαρίου 1996 της εφημερίδας «Το ΒΗΜΑ» με τίτλο…

Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

Kαλή η ευρωπαϊκή αυτοκινητοβιομηχανία, καλοδεχούμενες οι τεχνολογικές εξελίξεις που, κάποτε, θα απαλλάξουν την ατμόσφαιρα από το άγος της ρύπανσης, καλά και τα νέα μοντέλα που παρουσιάζονται στις διεθνείς εκθέσεις, καλή και η ελληνική αγορά που, το 1995, έφθασε τα 126.000 αυτοκίνητα.

Kαλή ακόμα και η διαφημιστική δαπάνη που, στο ίδιο διάστημα, παρουσίασε αύξηση της τάξης του 50% φτάνοντας τα 20 δισεκατομμύρια δραχμές και αποδεικνύοντας ότι, εμείς οι Έλληνες, δεν μπορούμε, ακόμα, να «κάνουμε» χωρίς αυτοκίνητο. Oι ειδικοί μάλιστα ομιλούν για περαιτέρω αύξηση το 1996 που θα φθάσει τα 30 δισ, η 200.000 για κάθε πωλούμενο αυτοκίνητο.

Aν, τα παραπάνω στοιχεία τα διάβαζε ένας Eλβετός θα πίστευε ότι οι όροι έχουν αντιστραφεί και η Eλβετία έγινε Eλλάδα

Oι αριθμοί ευημερούν, οι αγορά το ίδιο, οι δρόμοι έχουν γεμίσει με καινούρια αυτοκίνητα άρα, ποιος ο λόγος να μην αισθανόμαστε όλοι όσοι εμπλεκόμενοι στο «κύκλωμα» (οδηγοί, εισαγωγείς, έμποροι, αλλά και κράτος που εισπράττει εκατοντάδες δισεκατομμύρια από φόρους και εισφορές) ευχαριστημένοι;

Tι είναι εκείνο που, πίσω απ’ τη λαμπερή εικόνα, κάνει πολλούς να ανησυχούν και να πιστεύουν ότι κάτι δεν πάει καλά και ότι, σύντομα, ίσως έχουμε δυσάρεστες εκπλήξεις;

Tο ένα είναι η κατάσταση της οικονομίας. Διάβασα η όχι, σ’ αυτή εδώ την εφημερίδα και στη στήλη «Kοινός Nους» του Γιάννη Mαρίνου της 17.12.95 ότι το σύνολο των εσόδων του κράτους από άμεσους και έμμεσους φόρους για το 1996 προβλέπεται να είναι 7 τρισ. 710 δισ.;

Διάβασα η όχι (στο ίδιο άρθρο) ότι «…το σύνολο των τόκων και των χρεολυσίων που θα πληρώσει ο (οπωσδήποτε) το ελληνικό κράτος στους δανειστές του, Έλληνες και ξένους το 1996 είναι 7 τρισ. 126 δισ….».

Διάβασα η όχι ότι «…το 92% από όσα εισπράξει -αν εισπράξει- το κράτος θα τα πληρώσει για να εξοφλήσει φέτος ένα πολύ μικρό μέρος από το χρέος των …32 τρισ. που οφείλει σε ντόπιους και ξένους δανειστές;…».

Kαι, αν ούτως έχουν τα πράγματα πώς να μην αναρωτηθεί κανείς: γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα;

Kαι μια και δεν υπάρχει «πατέρας» για να μας απαντήσει, επιτρέψτε μου να επιχειρήσω να τον αντικαταστήσω.

O κόσμος χαίρεται γιατί δεν έχει, δυστυχώς, καταλάβει ακόμα ότι ζει πέρα και πάνω (όπως λέγεται στη γλώσσα των Ξύλινων) από τις δυνατότητές του.

Σε μια χώρα που ουδέποτε θέλησε η μπόρεσε να λάβει μέρος στο παραγωγικό παιχνίδι, που δανείζεται τρισεκατομμύρια για να αγοράσει από το εξωτερικό τα πάντα, από αυτοκίνητα μέχρι …πινέζες και από φιστίκια Aιγίνης «Tουρκίας» (υπήρχε δασμολογική κλάση στους παλιούς καταλόγους και ίσως ακόμα να υπάρχει) μέχρι τσολιαδάκια …Ταϊβάν.

Δείτε τώρα τι κάνω, εγώ ένας άνθρωπος «που γράφει γι’ αυτοκίνητα»…

Aντί να τρίβω τα χέρια μου με την έκρηξη των πωλήσεων και της διαφημιστικής αγοράς και να σκέπτομαι ότι, με τόσα νέα μοντέλα δεν θα μείνω χωρίς δουλειά, ανακαλύπτω δαιμόνια!

Mήπως πάσχω από διχασμό προσωπικότητας; Mήπως, κατά βάθος, δεν μ’ αρέσουν τ’ αυτοκίνητα και, με αυτά που γράφω, ψάχνω τρόπο να εξιλεωθώ επειδή μ’ αρέσουν οι Φεράρι F50 και οι Πόρσε Kαρέρα;

Mπααα…

Mάλλον βλέπω αυτό που και ο Kοινός Nους βλέπει. ‘Οτι, αν συνεχίσουμε να αντιμετωπίζουμε τη ζωή στη Tζουτζία μ’ αυτόν το χαζοχαρούμενο τρόπο πολύ σύντομα θα βρεθούμε στη δυσάρεστη θέση να έχουμε, αντί νέα κυβέρνηση ΠAΣOK, κυβέρνηση του ΔNT (Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου).

Ποία η πρόταση;

Aπλή… Tην θυμάμαι από τα χρόνια που πάσχιζα σαν φοιτητής στην Aγγλία.

Nα ζούμε σύμφωνα με τις δυνατότητες μας. Tι σημαίνει αυτό; Ότι, σε όσα σπίτια έμεινα (σε ενοικιαζόμενα δωμάτια) παρατήρησα ότι οι οικογένειες αγόραζαν εκείνα τα αυτοκίνητα (η εκείνες τις συσκευές τηλεόρασης η βίντεο) που τους επέτρεπαν τα οικονομικά τους. Δεν είδα ποτέ μια μέση αγγλική οικογένεια να έχει …τρία αυτοκίνητα, δύο συσκευές τηλεόρασης, δύο βίντεο και τρία κινητά (καλά, δεν υπήρχαν τότε, αλλά υπήρχαν άλλα γκάτζετς) όπως βλέπω σε πολλές ελληνικές οικογένειες. Oι άνθρωποι μετρούσαν και την τελευταία τους δεκάρα (πένα) και, όταν πήγαιναν στο σούπερ μάρκετ, ζητούσαν μισό «πάιντ» τυρί, δύο ροδάκινα και ένα κουτί γάλα (και όχι ένα …καρότσι τρόφιμα τα περισσότερα από τα οποία πετιόνται στα σκουπίδια).

Bέβαια, δεν θα ήθελα να επαναλάβω την παλιά, πικρή ιστορία για τις χαμένες (πουλημένες;) ευκαιρίες στην βιομηχανικό τομέα που άφησαν την Eλλάδα έξω από το βιομηχανικό γίγνεσθαι.

Στο σημείωμά μου της περασμένης Kυριακής έγραψα (αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία) ότι η VW-Audi συζητάει με την κυβέρνηση των Σκοπίων την πιθανότητα παραγωγής του νέου A3 στη δημοκρατία της «Mακεδονίας».

Αναρωτιέμαι: έχω άραγε σκεφθεί την απέραντη εθνική περηφάνια που θα αισθανθώ όταν, το 1998, σαν «αυτοκινητιστικός συντάκτης», θα δοκιμάσω το γερμανο-σκοπιανό προϊόν και θα σας μεταφέρω τις εντυπώσεις μου;

Tώρα που το σκέπτομαι αισθάνομαι, πράγματι εθνικά υπερήφανος._K.K.

Ερώτηση αφαλούς δημοσιογράφου το 2015: τι άλλαξε από τότε;

Θα μπορούσα να κοιτάζω προς το μέλλον αν είχα γεννηθεί το 2080 που, η τεχνολογία ανακατασκευής cyborg (κυβερνοοργανισμών) θα έχει εξελιχθεί. Το 2150 δλδ θα πήγαινα σ’ ένα «συνεργείο» και θα άλλαζα τα φθαρμένα εξαρτήματα (καρδιά, αρτηρίες, στομάχι, ότι) με καινούργια made in China, Japan διά να μην είπω Italyκαι κατηγορηθώ σαν «ιταλόφιλος»

Ναι. Με αυτόν το τρόπο θα αγόραζα μία αθανασία περιορισμένης χρήσεως κάτι που, αν το επιχειρούσα το 2250, θα αγόραζα κάτι πιο μόνιμο ήτοι ζωή 300-400 ετών οπότε και θα μπορούσα να κάνω όνειρα για το μέλλον –μου, όπως λέει και ο TUS στο τραγούδι «Πρώτος στο Σχολείο»

μελαγχολία

Το παραπάνω το είδα χθες αλλά νομίζω «ταιριάζει κουτί» και ενισχύει και την άποψη που υποστηρίζω εδώ και 40 χρόνια ότι, ο θάνατος είναι ένα άχρηστο μηχανικό λάθος

Πολλοί θα πουν ότι, η αθανασία είναι χειρότερη αλλά, ας μου επιτρέψουν να διαφωνήσω. Η, έστω και «περιορισμένη» αθανασία (200-400 χρόνια) είναι «καλύτερη» απ’ τον φαινομενικό θάνατο. Με ολίγα χρήματα και πολύ χιούμορ θα μπορεί κάποιος να κάνει ένα ταξίδι στον Άρη, να πάει στην Δήμητρα, να επισκεφθεί τον Σείριο κ.ο.κ

Ας μην είμαστε λοιπόν …μίζεροι και το μόνο που να μας ενδιαφέρει να είναι η «επίτευξη μιας βιώσιμης λύσης για το χρέος»

Τι θέλω να πω; Μόνο ότι, πρέπει να έχεις πολλά χρόνια μπροστά σου για να τα βγάλεις πέρα με τον  παρόν σου, ιδιαίτερα όταν αυτό (το παρόν) είναι σαν αυτό που ζούμε τελευταία

Προσοχή! Μ’ αυτό δεν θέλω να πω ότι, ως Παλαιός που Έχει Δει Πολλά στη Ζωή, διαφωνώ με το τρόπο που ο Κομαντάντε AlChip, ο «Γιάνης», ο Σταθάκης και ο Mr Magoo διαχειρίζονται την υπόθεση του χρέους

Δεκαετίες τώρα λέω/γράφω ότι υπεύθυνοι για το πολιτικό-οικονομικό έγκλημα δεν είναι τα παιδιά που μεγαλώνουν, ας πούμε, σ’ ένα χωριό της ορεινής Ναυπακτίας αλλά, τα anime που κυβέρνησαν απ’ το 74 και δώθε, τα οποία και τίναξαν στον αέρα μία χώρα για να εκλεγούν/επανεκλεγούν, να κάνουν τα θελήματα των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών και «βαρόνων» της πιο χυδαίας διαπλοκής στον «δυτικό»:κόσμο -αν δεχτούμε ότι η Ελλάδα ανήκει στην Δύση

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε ότι, αυτά τα καρτούν εξελέγησαν απ’ τον «Ελληνα Λαό» (όπως τον αποκάλεσε ο Γεώργιος ο 2ος Παπανδρέου ο 3ος) αλλά, για 50η φορά θα επαναλάβω ότι, κάνουν λάθος! Δεν ήταν ο Ελληνικός λαός που τους εξέλεξε αλλά, το σύστημα αξιών που, οι συγκεκριμένοι τύποι έχτισαν τούβλο-τούβλο

Να το κάνω «λιανά». Ποιά άτομα/συμφέροντα  παίρνουν και πως τις τηλεοπτικές συχνότητες; Τι είδους «πρόγραμμα» και ποια συμφέροντα υπηρετούν; Ποια παραδείγματα και ποιο life style προβάλουν; Πως και με ποια πρότυπα μεγαλώνουν τα παιδιά στην ορεινή Ναυπακτία, στα Κάτω Πατήσια, στο Περιστέρι, στο Παγκράτι, παντού; Πότε ήταν ή τελευταία φορά που είδατε στα κανάλια των συγκεκριμένων να προβάλλονται σοβαροί, δημιουργικοί και παραγωγικοί άνθρωποι; Θα πρέπει να ανατρέξετε στο πολύ μακρινό παρελθόν που, η εμφάνιση της τηλεόρασης τους έκανε να αντιδρούν σαν τους παλαιούς ιθαγενείς που έβλεπαν αεροπλάνο για πρώτη φορά

dorabak-xristoforakos-karamanlis

Αυτοί αποτέλεσαν τους «υπηρέτες» του συστήματος «αξιών» που έκανε τον λαό να εκλέγει, με 48(;)% άτομα σαν κάποια απ’ τα «νούμερα» που κυβέρνησαν τη χώρα

Και, ήταν αυτά που έμαθαν τον «Έλληνα λαό» να συμπεριφέρεται σαν κατακτητής στην ίδια του την  χώρα. Δεν φταίνε λοιπόν τα 12χρονα για τον τρόπο που μεγλώνουν, τα πράγματα που μαθαίνουν, τα πρότυπα που ακολουθούν αλλά, αυτοί που έχουν στα χέρια τους τη δύναμη να αποφασίζουν και την δυνατότητα να την μεταβιβάζουν σε επιχειρηματικά και μορφωτικά «σκουπίδια»

coyote.blast

Να ‘μαι λοιπόν το 2015 να παρακολουθώ ακόμα ένα «δράμα» της (σχεδόν) 200χρονης ιστορίας μας και, λόγω έλλειψης μέσων (τεχνολογικών) να μη μπορώ να επηρεάσω τις εξελίξεις μια και, η ώρα της 2ης Παραίτησης πλησιάζει! Άλλοστε, τι έχει να πει ένας άνθρωπος που, σε μισό αιώνα δημοσιογραφικής και εκδοτικής παρουσίας, δεν κατάφερε να κάνει ούτε ένα Ινστιτούτο Οδικής Ασφάλειας, προφανώς επειδή δεν είχε συγγενή «κοντά» σε πολιτειακό παράγοντα ή δεν συναγελάστηκε με μεγαλοπαράγοντα, μεγαλοεπιχειρηματία, μεγαλοδιαπλεκόμενο, μεγαλομαλάκα

Looking for a answer

Looking for a answer

Μία ζωή λάθη λοιπόν τα οποία πλήρωσε (και πληρώνει) ακριβά αλλά (μονολογεί): δεν βαριέσαι. Η υγεία του είναι σχετικά καλή, ακόμα καβαλάει μοτοσικλέτα, πετάει που και που ανεμόπτερα άρα, δεν χρειάζεται να περιμένει μέχρι το 2200. Μπορεί να φυλάξει λίγο DNA, να «πεθάνει» και, το 2250 να επανέλθει στη «ζωή» μέσω της τεχνικής του reverse engineering και, που ξέρετε, να γίνει ένας φίλης, ένας άδωνις, μία ντόρα, μία μακρή, κάτι βρε αδελφέ…

Θα επανέλθω…

Πρώτο ΘΕΜΑ, 24.01.10

Σήμερα θέλω να σας παρουσιάσω την δέσμη των μέτρων που πρόκειται να λάβω προκειμένου να αντιμετωπίσω την φρικτή  κατάσταση που έφεραν την Ελλάδα οι πολίτες. Μετά από 50 χρόνια διακυβέρνησης με γαλάζιο, πράσινο και, για ένα μικρό διάστημα γαλάζιο-σομόν κουστούμι  (δεν αναφέρω το χακί διότι τότε καταλύθηκε η Δημοκρατία και ο λαός δεν είχε λόγο), κατάφερα ως πολίτης το ακατόρθωτο: δανείστηκα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δραχμές και ευρώ από ξένες τράπεζες ώστε έφερα τους πολιτικούς στη δεινή θέση που βρίσκονται σήμερα!

Κανείς, εκτός ίσως από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον 2ο και τον Γεώργιο Παπανδρέου τον 3ο (και λιγότερο τον Δημήτρη -Η1Μ1- Αβραμόπουλο) δεν μπορεί να καταλάβει τι πέρασαν (και περνάνε)  οι πολιτικοί

Ο ανάδελφος λαός τους υποχρέωσε να διαχειρίζονται τα κοινά. Θα αναφέρω λίγα παραδείγματα ηγετών που εφάρμοσαν εγκληματικές  πολιτικές υπό την απειλή φρικτών  βασανιστηρίων από τον ελληνικό λαό

Όσο αναίσθητοι κι’ αν είμαστε, ορισμένοι θυμόμαστε το μαρτύριο της σταγόνας που υποβάλλαμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον 1ο προκειμένου να ικανοποιήσει το αίτημά μας για την υιοθέτηση της αντιπαροχής και την είσοδο μας στην ΕΟΚ

Είμαι βέβαιος ότι, έχετε ξεχάσει πως, ένας από τους λόγους που έφυγε απ’ την Ελλάδα ήταν ο πόνος που αισθανόταν όταν έβλεπε το πολεοδομικό κτήνος που τον υποχρέωσε να δημιουργήσει ο ελληνικός λαός

Θα θυμάστε επίσης ότι, υποχρεώσαμε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη σε Αποστασία. Σαν να μην έφταναν αυτά την 21ηΑπριλίου 1967 ο ελληνικός λαός κατέβασε τα τανκς στους δρόμους και έστειλε εξορία τους πολιτικούς του ταγούς. Η πράξη αυτή είναι και το πιο σκοτεινό μας  σημείο μια και, εκείνη την ημέρα, οι πολιτικοί, το παλάτι, η CIA και η Intelligence Service έπαιζαν μπριτζ  στη «Μεγάλη Βρετανία»

Θα περίμενε κανείς ότι, μετά τη πτώση της δικτατορίας που επιβάλλαμε (ως λαός), οι πολιτικοί θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ελεύθερα αλλά, ου. Με την αποκατάσταση φέραμε (με το ζόρι) τον Καραμανλή απ’ το Παρίσι και τον αναγκάσαμε να δανειστεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια δραχμές για  να φτιάξει δρόμους, γεφύρια και, βέβαια, τη Λεωφόρο Συγγρού για να υποδεχτούμε (πάντα ως λαός) τον Ζισκαρ ντ’ Εστέν.

Όπως ήταν φυσικό οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές. Έχοντας (ως λαός) καλομάθει με τα βασανιστήρια βάλαμε στο κρεβάτι του Προκρούστη τον Ανδρέα τον 1ο Παπανδρέου τον 2ο και τον αναγκάσαμε, εκτός από το να βαδίσει τον 3ο Δρόμο προς τον Σοσιαλισμό, να: μελετήσει Σεν Σιμόν, λάβει μέρος στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και, το χειρότερο, δανειστεί (πάντα με το πιστόλι στον κρόταφο), μερικές χιλιάδες δισεκατομμύρια για να αυξήσει τις συντάξεις μας και να επιτρέψει την ίδρυση της Τράπεζας Κρήτης

Ήταν η ογκούμενη  πίεση του λαού που έκανε πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη τον οποίο αναγκάσαμε (με το πιστόλι στο κρόταφο), να υποσχεθεί «Ακόμα Καλύτερες Μέρες», και  «Εκσυγχρονισμό του Κράτους». Το στενό μαρκάρισμα αποσυντόνισε το προεδρικό και το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να πέσει

Εκείνη την εποχή αναγκάσαμε, πάντα υπό την απειλή όπλου, τον Πρωθυπουργό να διοργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες και να δανειστεί ακόμα μερικά δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία χρησιμοποιήσαμε για να ψωνίσουμε μερσεντέ, τζιπούρες, καγιέ και μπέμπες για να μη αναφερθώ στις φεράρι και στις μπέντλι κοντινένταλ.

Πάντα ως ανάδελφος και αχόρταγος λαός διώξαμε το Gollum de Bidet και, ένα βράδυ ομάδα εκπαιδευμένων πολιτών περικύκλωσαν το σπίτι του Κωνσταντίνου Καραμανλή του 2ου και τον μετέφεραν (με δεμένα μάτια) στο Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί Επιτροπή Πολιτών της 3ης Κομμούνας Εκάλης τον υπέβαλε στο απόλυτο βασανιστήριο: τον υποχρέωσε να αφήσει το play station και να κυβερνήσει τη χώρα για 5.5 (ή μήπως 6.5;) χρόνια. Πριν 105 ημέρες και ενώ ο Καραμανλής ο 2ος ήταν έτοιμος να μας γλυτώσει από την οικονομική και κοινωνική καταστροφή η ίδια ομάδα συνέλλαβε τον Γεώργιο τον 2ο Παπανδρέου τον 3ο, την στιγμή που έκανε κανοε-καγιάκ στον Μαραθώνα και, αφού τον έδεσε χειροπόδαρα και του απαλλοτρίωσε το ποδήλατο για να μη μπορεί να φύγει, του ανάθεσε (εκ μέρους του λαού που τα δάνεια του είχαν φτάσει στο 150% του ΑΕΠ), να κυβερνήσει

Τι να κάνει όμως ο άνθρωπος όταν έπρεπε να κυβερνήσει ένα λαό (εμάς) που, από το 1945 μέχρι σήμερα, δεν άφησαμε τίποτα όρθιο; Όσο καλές και αν είναι οι προθέσεις του συγκρούονται μετωπικά με τους Έλληνες Πολίτες που, όπως είπα στη αρχή, είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τα δεινά του χώρας._Κ.Κ.

Πρώτα με τα προσωπικά. Πάντα έτσι ήταν άλλωστε. Απ’ το 1970 που ξεκίνησα το ταξίδι με τις Τεχνικές Εκδόσεις, τους 4Τ και τα άλλα …20 περιοδικά μέχρι το 2006 που, λόγω των δικών λαθεμένων επιλογών όλα τινάχτηκαν στο αέρα και, η όποια προσπάθεια έκανα για να ξεφύγω απ’ τα σκουπίδια της Ισχυρής Ελλάδας, της Επανίδρυσης και όλων των θεατρικών επιθεωρήσεων που ανέβηκαν από τότε, κατάληξε στη πώληση της σε αυτό που μαχόμουν σε όλη την προσωπική και επαγγελματική μου ζωή, στο επαρχιώτικο …life style! 

Τους τελευταίους 6-7 μήνες λοιπόν βρήκα πολλές δικαιολογίες για να αποφύγω τον -εκτενή- σχολιασμό των όσων συμβαίνουν στη χώρα. Μια-δύο ήταν αληθινές. Η ασθένεια της πολυμυαλγίας π.χ. Που εξαφανίστηκε όπως εμφανίστηκε: ξαφνικά. Τώρα είμαι καλά. Ανεβαίνω πάλι στη μοτοσικλέτα, πετάω (με τους νεότερους) τ’ ανεμόπτερα της Λέσχης μας και, έχω και τύψεις που εγκατέλειψα τα δύο μου ιστολόγια, αυτό και το http://www.meta4four.gr, το δεύτερο λόγω της πολυπλοκότητας του

Οδηγώντας προς το αεροδρόμιο Δεκέλειας στο ράδιο του tri-b(*) (έτσι αποκαλώ το «αυτοκίνητο» που, πριν 3 μήνες, εισέβαλε στη ζωή μου), άκουσα (στον ΣΚΑΙ) συνέντευξη του Καθηγητή Αδαμάντιου Παπελάση και διαπίστωσα πως, …δεν είμαι μόνος στη ζωή. Ανάμεσα σε άλλα, τα οποία γράφω τα τελευταία 45 χρόνια, ο Καθηγητής χαρακτήρισε τον Γεώργιο τον 2ο, Παπανδρέου τον 3ο ή «Μεγάλο Στοχαστή» ή Forest GAP ή ότι σας κάνει κέφι, άτομο ανίκανο με ταραγμένο ψυχισμό που δεν άφησε πίσω τίποτα εκτός από Μνημόνια. Είπε πολλές αλήθειες για το πολιτικό «δυναμικό» που οδήγησε τη χώρα στη κατάσταση που βρίσκεται σήμερα, χαρακτήρισε τον τιτανογίγαντα Benny de Shrek κενό περιεχομένου και μ’ έκανε να πιστέψω πως υπάρχει ακόμα ελπίδα. Αν θέλετε να ακούσετε την συνέντευξη του στη Σία Κοσιώνη google it. Αξίζει     

Τι άλλο; Σιωπή. Οι μέρες περνάνε χωρίς να το καταλάβω. Σήμερα Κυριακή και μετά η εβδομάδα με αστυνομικούς να κολλάνε στη πόρτα προσκλήσεις για δικαστήρια με ανθρώπους που δεν γνωρίζω τα ονόματα, κατάλοιπα της …χρηστής διοίκησης των Τ.Ε απ’ τα κοινωνικά και οικονομικά σκουπίδια που αγόρασαν την εταιρία. Γιατί; Διότι, ένας από τους όρους της εξαγοράς ήταν πως θα είμαι «πρόεδρος» του Δ.Σ μια και, χωρίς την ιστορία μου τα σκουπίδια θα πήγαιναν στον πάτο. Ως «πρόεδρος» λοιπόν ξευτιλίζομαι πάλι και πάλι καταβάλλοντας σημαντικά ποσά στους δικηγόρους για να αποδείξουν ότι δεν είμαι ελέφαντας αλλά, πάλι, μόνο απ’ την αστεία πλευρά μπορεί να δει κανείς την κατάληξη της επαγγελματικής μου ζωής. Αν το (καλό)σκεφτείτε θα δείτε ότι, δεν θα μπορούσε να γινόναν διαφορετικά. Ο τρόπος που σκεπτόμουν, ενεργούσα και ζούσα προκαλούσε τo μέλλον που περιγράφω.

Πάμε παρακάτω. Αναφέρθηκα στον Αδαμάντιο που είχα τη τιμή να γνωρίσω από κοντά και, μία-δύο φορές να με καλέσει στο σπίτι του. Όπως είπα είχα δίκιο για τον Αθλητή με την βερμούδα και το «ενεργειακό» βραχιολάκι. Δίκιο όμως είχα και για τον κύρ(γ)ιο Φώτη της The Mar ο οποίος ναι μεν παραιτήθηκε αλλά, όχι εντελώς κάτι σαν ολίγον έγκυος όπως λέμε. Η (ερασιτεχνική) ενασχόληση με την «επιστήμη» της Φυσιογνωμικής με έχει βοηθήσει να «δω» μήνες ίσως και χρόνια πριν το εσωτερικό ενός ατόμου. Κανένα απ’ τα σχόλια για τον  Μεγάλο Στοχαστή, τον κύρ(γ)ιο Φώτη, τον Σρεκ, τον  Γκολντενεϊδη, το Gollum de Place de Bidet και άλλα εκτοπλάσματα της ελληνικής πολιτικής σκηνής δεν ήταν/είναι τυχαίο. Τι είναι αυτό που κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει όταν μελετάει τα χαρακτηριστικά προσωπικοτήτων όπως οι: Kyr e Akou, Stra Tu Li, Gramma Ti Kaki, Kir-Kou Jr, The O Doraki, Dou-Rou, Ka-Mi-Ni, Mi Ha Lo-Lia Kou, Den-Dia, Ka-Psi  και άλλων πρωταγωνιστών της non stop παράστασης του Hellenic Muppet Show; Το ένα πάσχει από δυσκοιλιότητα. Το άλλο από στομαχικές διαταραχές. Κάποια από κατάποση μαγκούρας. Ορισμένα είναι υστερικά. Μία από διχασμό. Άλλη από ανδρογυνισμό. Όλα από κομματικές και, όπως τις αποκαλούν, «πολιτικές» αγκυλώσεις

Πάρτε παράδειγμα τη «συζήτηση» για την κέντρο-αριστερά. Απ’ τα χαράματα μέχρι τα μαύρα μεσάνυχτα φριχτά, μικρομεσαία άτομα απαντούν σε ερωτήσεις (επιπέδου λεξιλογίου σκύλου), σε ερωτήσεις δαιμόνιων ρεπόρτερ που, γελάνε συνεχώς κακαρίζοντας για το μέλλον της «μεγάλης δημοκρατικής παράταξης» λες κι’ αυτό είναι το υπ’ αριθμ 1 ζητούμενο για να περάσει η χώρα στην εποχή της  

Πάλι Κυριακή λοιπόν και, η κύρτωση στη Χορδή τείνει προς την ευθεία και αυτό σημαίνει ότι, το μηχανικό λάθος για το οποίο έχω μιλήσει 3 δεκαετίες πριν, με πλησιάζει. Θάνατο το λένε το λάθος αλλά, δεν τον υπολογίζω ή φοβάμαι αφού όλα είναι Πληροφορία που δεν χάνεται. Κάπου μεσα στο Πλέγμα θα «χαθεί» μέχρι να βρεθεί κάποιος/κ΄’ατι να την ανακτήσει και, να ‘τος ο Duncan McLeod of Clan McLeod πίσω στη «ζωή» και τη 1η, μπορεί και 2η, ίσβς στη 3η Σταυροφορία μπορεί και στα ατέλειωτα «ταξίδια» στο Πλέγμα που, έχοντας σε φυλακισμένο στο ίδιο σημείο σε κάνουν να νομίζεις ότι ταξιδεύεις στο …Σύμπαν


Πολλοί είναι οι αναγνώστες που ρωτάνε γιατί δεν «εμφανίζομαι» πιο συχνά. Η απάντηση είναι απλή: δε  το επιτρέπει η υγεία μου!

Τα όσα πέρασα προξένησαν …ανήκεστο βλάβη στην υγεία μου. Εκτός απ’ όλα τ’ άλλα το πιο σοβαρό είναι η σταδιακή αχρήστευση των χεριών. Πόνοι που, οι γιατροί λένε, οφείλονται σε συμπιεσμένους δίσκους στον αυχένα και στη σπονδυλική στήλη. 

Ακόμα δεν ξέρω αν πράγματι είναι έτσι ή αν, η δυσλειτουργία οφείλεται σε κάτι που ακόμα οι γιατροί δεν έχουν ανακαλύψει. Την Δευτέρα θα επισκεφτώ τον Βασίλη Πολυζώη στο ΚΑΤ για ένα διπλό μηνίσκο στο δεξί γόνατο (που με εμποδίζει να χρησιμοποιώ μοτοσικλέτα). Τη Τρίτη ακολουθεί άλλη εξέταση. Τη Τετάρτη λέω να πάω στην Ευρυτανία αλλά δεν έχω που να μείνω γι’ αυτό αν κάποιος από σας κατάγεται απ’ εκεί και διαθέτει κατάλυμα ας μου πει αν μπορώ (σαν τους ελέφαντες) να αποσυρθώ εκεί και να πεθάνω

Κουράστηκα φίλοι μου… Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια με τα απανωτά δικαστήρια, τους εξευτελισμούς, τη σύλληψη, τη φυλάκιση, τη δίκη (και την αθώωση) αλλά, βάλτε τα όλα μαζί και θα δείτε πως είμαι τυχερός που πάσχουν μόνο τα δύο χέρια

Βλέπω τα πασίγνωστα λαμόγια να κρατάνε «πρώτο τραπέζι πίστα» και κανείς να μη τους πειράζει. Εκδότες που χρωστάνε 20 και 30 εκατομμύρια σε εφορία και ασφαλιστικούς οργανισμούς κάνουν αμέριμνοι βουτιές στο «γαλάζιο του Αιγαίου». Τυπάκια που πουλάνε τη μάνα και τον πατέρα τους παριστάνουν τους «πολιτικούς». Άλλα που, τα τελευταία 40 χρόνια έλειπαν απ’ το σπίτι για δουλειές να λένε στο κόσμο τι να κάνει για να απαλλαγεί απ’ τα μνημόνια. Άλλα, σαν την διαταραγμένη προσωπικότητα που υποδύεται τον ρόλο του αρχηγού του «όλου πασοκ» να δηλώνει ότι η κρίση άρχισε το …2009

Με δυσκολία πληκτρολογώ αυτές τις αράδες αλλά, θέλω να πιστεύω ότι θα καταφέρω να γίνω καλά και να επανέλθω στην προτεραία δραστηριότητα -όποια κι’ ήταν αυτή

Να είστε όλοι καλά!

 

 

 

Μόλις άκουσα ότι «μελετάται» η πιθανότητα για εθνική σύνταξη 360 ούρο. Αν γίνει αυτό τι θα απογίνει η διασκέδαση μου στα σκυλάδικα; Η «μπέμπα»; Η «μερσεντέ»; Το «καγιέ»; Πως θα ζήσω χωρίς  lady; Χωρίς κιάμο και λεπά; Χωρίς λουλουδούδες και σπασμένα πιάτα; Πώς θα μεγαλώσω τα βλαστάρια μου χωρίς «τίμπερλαν», πόλο, ολστάρ; Και τι θα γίνει με το μπακάλικο, το συνεργείο, την αντιπροσωπεία φεράτι, ζορέτι, χάρλει;

Χτες, ένας από τους ακατοίκητους που πέρασαν τη ζωή τους νομίζοντας ότι είναι κάτι άλλο, με ρώτησε αν «σήμερα θα είμαι στην εκδήλωση της ντάβινσον»

Άντε και κάνε την Πράξη σκέφτηκα να του πω αλλά, οι καλοί μου τρόποι με συγκράτησαν. Εκτός από την χυδαιότητα του γεγονότος φαντάζεστε να με έβλεπαν δίπλα στον Scavenger?

 

14.03.2001 Cyber View  -πουλάκια μου που κάνετε πως δεν υπάρχω._Κ.Κ

Με τρομερό ενδιαφέρον παρακολουθώ τις εξελίξεις στη πρώην γιουγκοσλαβική δημοκρατία της Μακεδονίας, όπως την αποκαλεί ο λαός-στρουθοκάμηλος ή Μακεδονία όπως την αποκαλεί ο υπόλοιπος κόσμος. Κι’ αυτό γιατί, πριν 15 περίπου χρόνια, στους 4Τ και αλλού είχα γράψει μία σειρά άρθρων για το τι μέλλει γενέσθαι σ’ αυτή την «ευαίσθητη» περιοχή των Βαλκανίων έχοντας κάποιες πληροφορίες από ανθρώπους που ήταν σε θέση να γνωρίζουν περισσότερα. Το γενικό σχέδιο τότε αναφερόταν στη δημιουργία ενός ιδιότυπου προτεκτοράτου (σαν αυτό της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου) το οποίο, μετά από μία σειρά «τυχαίων» συγκρούσεων, θα ετίθετο υπό τη κηδεμονία του ΝΑΤΟ. Κατά ένα …περίεργο τρόπο το σχέδιο βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη απόδειξη και η επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη στη Θράκη και στην αναβάθμιση του προξενείου των ΗΠΑ (αλλά και μιας πλειάδας άλλων χωρών) στη Θεσσαλονίκη και του αλλού. Τι σχέση έχει η Fyrom με την ελληνική Μακεδονία και τη δυτική Θράκη; Φαινομενικά ουδεμία, αλλά δεν είναι κακό να έχει κανείς τα μάτια και τ’ αυτιά ανοιχτά ώστε, αν κατά «τύχη» υπάρξει κάποια (εξέλιξη) να πει στους φίλους το βράδυ «εγώ σας τα ’λεγα». Όχι βέβαια πως έχει πλέον σημασία αν κάποιος «τα ’λεγε». Τα σχέδια για την σαλαμοποίηση της περιοχής έχουν ολοκληρωθεί, οι αποφάσεις έχουν ληφθεί και κανείς, πολύ περισσότερο ένας δημοσιογράφος που είχε πληροφορηθεί ή έστω «μυριστεί» τη δουλειά να μπορεί να κάνει κάτι. Η άποψη μου είναι ότι τα νότια Βαλκάνια θα αποτελέσουν ένα ενιαίο χώρο στον οποίο τον πρώτο λόγο θα έχουν οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ, δηλαδή η Ελλάδα και η Τουρκία οι οποίες, όπως διάβασα στις εφημερίδες, αποφάσισαν να μειώσουν δραστικά τα εξοπλιστικά τους προγράμματα μια και δεν υπάρχει λόγος να μαλώνουν σε ξένο (νατοϊκό) αχυρώνα.

Τελικά, θα ρωτήσετε. Αυτό είναι καλό ή κακό; Μα και βέβαια καλό! Με μία παρόμοια «διευθέτηση» θα μπορέσουμε όλοι να ζήσουμε ειρηνικά, να αγοράσουμε Γκραν Τσέροκι, «μερσεντέ» και «ρειτζρόβερ» και να χορέψουμε τα τσιφτετέλια μας στα ελληνοτουρκικά πλέον σκυλάδικα. Σε όλα αυτά, εκτός από την επίσκεψη του αμερικανού πρέσβη, πιστεύω ότι θα βοηθήσουν αποφασιστικά και άλλα δύο πράγματα α: οι επισκέψεις της λαίδης Άντζελα στην Άγκυρα και β: ο γάμος του ΛεΠα με την Χανούμ Μπουρέκ.

Ο Μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ να τον προϋπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή._Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)





Αρέσει σε %d bloggers: