Αρχείο για Ιουνίου, 2019

                                                   του Σωκράτη Παπαχατζή

Από την μπροσούρα του …Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ 2019 που ολοκληρώνεται σήμερα:

“Στρώνουμε τραπέζι με γεύσεις από 20 χώρες. Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσεις ένα άνθρωπο, είναι να κάτσεις μαζί του στο στρωμένο τραπέζι. Ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσεις την κουλτούρα ενός λαού, είναι να γευτείς την κουζίνα του. Γιατί από της απαρχές του Χρόνου, η ανθρωπότητα ερχόταν πιο κοντά γύρω από ένα αχνισμένο τσουκάλι, εκεί όπου οι άνθρωποι αφηγούνται τις ιστορίες της ζωής τους. Γιατί από τότε που οι άνθρωποι θυμούνται τον εαυτό τους, η εικόνα της ειρήνης και της χαράς είναι αυτή του στρωμένου τραπεζιού. Στο 22ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ στρώνουμε πολυεθνικό τραπέζι όλοι μαζί, πρόσφυγες, μετανάστες και ντόπιοι. Ένα τραπέζι με γεύσεις από 20 χώρες, όπου χωράμε όλες και όλοι. Από το Φεστιβάλ δε θα λείψουν ούτε οι ρακομεζέδες του «Ρακάδικου», οι γεύσεις της Συλλογικής Κουζίνας «El Chef», τα κεμπάπ του Χουσεΐν και τα σουβλάκια του Φελέκη”.

Περνάμε τώρα σε κάτι άλλο: στο script του πρόσφατου, τηλεοπτικού ad της …Coca – Cola:

“Ο γύρος κάνει το …γύρο όλου του κόσμου και κανείς δεν μπορεί να του αντισταθεί. Η κινέζικη κουζίνα έχει ταξιδέψει σε όλη την Ευρώπη και όλοι την καταλαβαίνουν. Το μεξικάνικο φαγητο βρίσκεται παντού και όλοι το απολαμβάνουν.
Η fusion κουζίνα ενώνει διαφορετικές γεύσεις, ενώνει και ανθρώπους. Τίποτα δεν μπορεί να φέρει πιο κοντά τoυς Iσπανούς, περισσότερο απ’ ότι το χαμόν με Coca-Cola. Και δεν έχει σημασία αν οι τηγανιτές πατάτες ή το burger δεν είναι ελληνικά φαγητά, γιατί είναι ακριβώς όπως η Coca Cola… από παντού και για όλους.
Όταν οι άνθρωποι αποφασίζουν με το μυαλό, διχάζονται. Όταν αποφασίζουμε με το στομάχι, ερχόμαστε πιο κοντά. Ώρα να φάμε όλοι μαζί”.

“Ένα περίεργο πράμα”, που λέει κι ο λαός… ή είναι της ιδέας μου;
ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΕΣ – ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ ΑΙΜΟΠΟΤΕΣ = ΚΟΙΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ!

Απο το blog  Oannes.gr

Του Σωκράτη Παπαχατζή

«Η Ευρώπη είναι για τους Ευρωπαίους». Αυτό υποστήριξε ο Δαλάι Λάμα σε συνέντευξή του στο δίκτυο BBC, προσθέτοντας ότι η ήπειρος μπορεί να γίνει «μουσουλμανική ή αφρικανική» εάν οι μετανάστες δεν επιστραφούν πίσω στις χώρες τους.
Στη συνέντευξή του, ο Δαλάι Λάμα πρόσθεσε ότι οι μετανάστες που είχαν καταφύγει στην Ευρώπη θα πρέπει να αποκτήσουν δεξιότητες πριν επιστραφούν στους τόπους καταγωγής τους. Ακόμη, είπε ότι η Ευρώπη ήταν υποχρεωμένη να φιλοξενήσει όσους χρειάζονται βοήθεια, αλλά τελικά θα πρέπει αυτοί, κάποια στιγμή, να επιστρέψουν στις πατρίδες τους.
«Οι ευρωπαϊκές χ\ώρες πρέπει να υποδεχτούν τους πρόσφυγες και να τους δώσουν εκπαίδευση και κατάρτιση, με στόχο να επιστρέψουν στις χώρες τους με συγκεκριμένες δυνατότητες».
Όταν ρωτήθηκε τι πρέπει να συμβεί σε όσους θέλουν να παραμείνουν στις χώρες υποδοχής, απάντησε: «Ένας περιορισμένος αριθμός δεν αποτελεί πρόβλημα, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη θα γίνει τελικά μουσουλμανική ή αφρικανική χώρα».

Το “επιχείρημα” με το οποίο τα media επιχείρησαν να απαξιώσουν τις παραπάνω δηλώσεις ως “αμφιλεγόμενες” * είναι ότι ο ίδιος ο Δαλάι Λάμα ζει εξόριστος στην Ινδία μετά τη …φυγή του από το Θιβέτ το 1959.
Είναι γνωστή η “ευαισθησία” που δείχνουν για τους μετανάστες οι άνθρωποι της upper class, των οποίων ιδιοκτησία και μηχανισμό προπαγάνδας αποτελούν τα media, social και μη παραδοσιακά και σύγχρονα.
Και γιατί όχι; τα σπίτια τους είναι ασφαλισμένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι των λαϊκών συνοικιών. Και ούτε λέξη φυσικά περί …κέντρων φιλοξενίας στις περιοχές όπου κατοικούν οι ίδιοι. Στην “καλύτερη” περίπτωση, ο φτωχός μετανάστης είναι εδώ ο “αξιαγάπητος μαυρούλης”, ο υποαμοιβόμενος μάγειρας, κηπουρός ή ανειδίκευτος εργάτης.
Με άλλα λόγια, η συντριπτική πλειονότητα των ανθρωπιστών της upper class ζητούν από εμάς εκείνο που οι ίδιοι αρνούνται να κάνουν.

Αντίθετα από αυτούς, ο Δαλάι Λάμα δεν ζητάει κάτι τέτοιο.

Δεν επέλεξε, όπως πολλοί μετανάστες [ΝΟΜΙΖΟΥΝ ΟΤΙ] επιλέγουν, “μία καλύτερη τύχη” αναζητώντας την, γενικώς και αορίστως, σε μια πλούσια χώρα. Ζει εξόριστος γιατί το “κομουνιστικό” καθεστώς της Κίνας ζήτησε την κεφαλή του επί πίνακι. Και γιατί, σήμερα ακόμα, οι οπαδοί του σ’ αυτή τη χώρα κυνηγιούνται ανελέητα.
Όσο για τα περί μεταναστών που πρέπει κάποια στιγμή να επιστρέψουν στις χώρες τους, αποτελούν και τη δική του διακαή επιθυμία.

* εννοείται ότι διαδικτυακός όχλος ξεκίνησε να τον φορτώνει με …εύλογους χαρακτηρισμούς όπως «υποκριτής» και «πρώτης τάξεως φασίστας».

Πηγή: Oannes.gr

                                                        του Σωκράτη Παπαχατζή

Η “είδηση”, πανομοιότυπη σε διάφορα “ειδησεογραφικά” sites [Lifo, Naftempotiki κλπ.] δίνει μια καλή ιδέα του τι σημαίνει για το διαδίκτυο …ενημέρωση με άποψη:

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ κατηγόρησε το μέσο κοινωνικής δικτύωσης, Twitter, ότι τον λογοκρίνει για να ευνοήσει την αριστερά.
«Εμποδίζουν τον κόσμο να με ακολουθήσει στο Twitter και επομένως, δυσκολεύομαι πολύ περισσότερο να περάσω το μήνυμά μου» κατήγγειλε ο Αμερικανός πρόεδρος στο τηλεοπτικό δίκτυο Fox Business.
«Αυτοί οι άνθρωποι είναι όλοι τους Δημοκρατικοί, είναι απόλυτα μεροληπτικοί προς τους Δημοκρατικούς» σημείωσε ο Τραμπ, που καταγγέλλει συχνά τη «συμπαιγνία» των τεχνολογικών κολοσσών με την αριστερά.
«Εάν ανακοίνωνα αύριο ότι γινόμουν ένας ευγενικός Δημοκρατικός, θα κέρδιζα πενταπλάσιο αριθμό ακολούθων», ανέφερε και πρόσθεσε πως «αυτό που κάνει το Twitter είναι φοβερό. Ήρθαν πολλοί και μου είπαν ότι δεν μπορούν να με ακολουθήσουν στο Twitter».
Με 61 εκατομμύρια followers στο Twitter, ο Αμερικανός πρόεδρος έχει κατά το παρελθόν κατηγορήσει τους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης ότι φιμώνουν τις συντηρητικές φωνές.

Η πιο ενδιαφέρουσα πρόταση της “είδησης” είναι φυσικά η τελευταία: το πρώτο σκέλος της, αυτό με τα 61 εκατομμύρια followers του Trump στο Twitter, είναι ένα είδος …σαρκαστικά αποστομωτικού επιχειρήματος: “61 εκατομμύρια followers και τολμάει να μιλάει…ο άνθρωπος δεν έχει το Θεό του…”. Λες και υπάρχει τρόπος να ξέρουμε πόσους θα μπορούσε να έχει… Το δεύτερο σκέλος πάλι, είναι η αποθέωση της δημοσιογραφικής ανεπάρκειας, η ασυνειδησίας, ανάλογα πώς θα το δεις: είναι γνωστό σε όσους ασχολούνται με το θέμα, ότι αυτό που παρουσιάζεται εδώ ως μια ακόμα “γραφικότητα” του DT, είναι …η μαύρη αλήθεια: τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όντως έχουν καταργήσει και εξακολουθούν να καταργούν, πλήθος σελίδων και sites συντηρητικών χρηστών. Για τους διασημότερους μάλιστα [Alex Jones, Paul Joseph Watson, Laura Loomer, Milo Yannopoulos…] οι διώξεις συνοδεύονται με απειλές για διαγραφή ΚΑΙ όσων αναφέρονται ευνοϊκά σ’ αυτούς, …ή ακόμα και ουδέτερα.

Πηγή: oannes.gr

Του Σωκράτη Παπαχατζή

Το να παρακολουθείς τις τελετές για την επέτειο της D-Day χωρίς ρωσική συμμετοχή είναι πολύ ενδιαφέρον, δεδομένου του ότι ο άνθρωπος που κυριολεκτικά ικέτευε για το άνοιγμα του Δυτικού Mετώπου ήταν ο …Ιωσήφ Στάλιν. Η ανάγκη του γι΄ αυτό, ανάγκη επιβίωσης, βρισκόταν πίσω από τη διάλυση της Κομιντέρν τον Μάιο του 1943: με την οριστική νίκη των Σοβιετικών στο Στάλινγκραντ 3 μήνες πριν, και τη διαφαινόμενη ήττα του Άξονα, οι ανησυχίες των “συμμάχων” για “επαναστατικού τύπου” δραστηριότητες στην Ευρώπη, υποκινημένες απ’ τη Μόσχα, έπρεπε να διασκεδαστούν. Δεν είναι σύμπτωση το ότι, 6 μήνες από την “αυτοδιάλυση” της Κομιντέρν [Νοέμβριος του 1943], οι “σύμμαχοι” αποφάσιζαν επιτέλους για την ημερομηνία της D-Day στη διάσκεψη της Τεχεράνης. Τα αποτελέσματα της “αυτοδιάλυσης” για τα κομμουνιστικά κόμματα της δυτικής Ευρώπης, βεβαίως και για το δικό μας, παρουσίασαν ποικιλία ανάλογη με τις επί μέρους συνθήκες και την ωριμότητα των ηγετικών ομάδων [βλ. δυνατότητα να επεξεργαστούν τα δεδομένα και να ελέγξουν τις αντίρροπες δυνάμεις]. Αφήνοντας αυτή την συζήτηση για άλλη στιγμή, ας θυμηθούμε απλώς ότι: ο συσχετισμός δυνάμεων του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου [αστοί/κομμουνιστές από τη μια, φασίστες/ναζί απ’ την άλλη] ρίχνει τη σκιά του και στη σημερινή ιδεολογική αντιπαράθεση. Kοινός παρονομαστής του “δημοκρατικού” μπλοκ ήταν τότε ο διεθνισμός, κεφαλαιοκρατικός ή …προλεταριακός, σε αντιπαράθεση με το “αντιδιεθνιστικό” πνεύμα του Άξονα. Στο ίδιο πλαίσιο είναι χαραγμένες οι διαχωριστικές γραμμές και σήμερα, με τα στρατόπεδα βέβαια τελείως διεθνοποιημένα: ας ρίξουμε μια ματιά στο δικό μας “δημοκρατικό τόξο”, αποτελούμενο από τα αστικά κόμματια και το …τιμημένο ΚΚΕ, στο καταστατικό του οποίου αναρωτιέται κανείς πόσοι από τους “συμμάχους” του έχουν εγκύψει. Η ανορθόδοξη συνύπαρξη λαμβάνει χώρα εν ονόματι της [θεμιτότατης] εξάλειψης, ως στίγματος, της Χρυσής Αυγής αλλά και, “παρεμπιπτόντως” της a priori ακύρωσης όλων όσων δεν μας αρέσουν, μέσω της εκβιαστικής τους ταύτισης με το φασιστικό μόρφωμα.

αναδημοσίευση από το blog του Oannes, πηγή: https://oannes.gr/d-day-return/





Αρέσει σε %d bloggers: