Αντίλογος

(α. Η στήλη επενέρχεται μετά από απαίτηση των αναγνωστών β. το κείμενο δημοσιεύτηκε σην προσωπική μου σελία στο φατσοβιβλίο)

Πολλά χρόνια πριν έγραφα ότι, ο κόσμος που ξέρουμε πλησιάζει στο τέλος, προσθέτωντας ότι δεν γνωρίζω, δεν έχω την ικανότητα να προβλέψω ή (πιο κοντά στην αλήθεια), δεν έχω το θάρρος να περιγράψω

Θα κάνω μία προσπάθεια να πω τι νομίζω ότι συμβαίνει και τι πρόκειται να ακολουθήσει χωρίς αυτό να σημαίνει ότι, οι απόψεις μου αποτελούν την μοναδική αλήθεια

Οι παλαιότεροι ίσως θυμούνται ότι, παρ’ ότι υπήρξα εκδότης μιας πλειάδας «καταναλωτικών» περιοδικών από τη πρώτη στιγμή έγραφα ότι, αργά ή γρήγορα ο τρόπος που ζούμε ή μας έχουν μάθει να ζούμε θα μας οδηγήσει σε αδιέξοδο

Παρουσίαζα τα προϊόντα της αυτοκινητοβιομηχανίας, της αεροπορικής και διαστημικής τεχνολογίας αλλά πάντα (και αυτό ΚΑΝΕΙΣ δεν μπορεί να αμφισβητήσει), έγραφα ότι, έχουν αξία μόνο όταν τα σχεδιάζεις και κατασκεύαζεις στη χώρα σου αλλιώς μοιάζουν με τα καθρεφτάκια που οι εξερευνητές του 18ου αιώνα κουνούσαν στο πρόσωπο των ιθαγενών

Το τι άκουγα δεν περιγράφεται… Γκρινιάρης, απαισιόδοξος, μίζερος που λέω «τα ίδια και τα ίδια» κλπ, κπλ. Τα έχω γράψει τόσες φορές που ντρέπομαι να τα επαναλάβω

Παρά τους χαρακτηρισμούς από τους παρακοιμώμενους της mega-δαιπλοκής, τους «ευλογημένους» κονδυλοφόρους, τους «δυσαρεστημένους» συνεργάτες και τους «Τέσσερις Κομπλεξικούς» του «χώρου», μέσα μου ήξερα πως είχα δίκιο.

Έγραφα πως, θα έλθει η ημέρα που, πρώτα η ελληνίτσα και μετά οι χώρες του αποκαλούμενου Αναπτυγμένου Κόσμου (ή Διεθνούς Κοινότητας), θα πληρώσουν την Ύβρη σε χρήμα, αίμα ή και στα δύο

Ποία η Ύβρης;

Μα, οτιδήποτε ανάμεσα στη «μερσεντέ» 500 τζι ελ αϊ και στον Πέτρο Κουκλεντέ και τα δύο έννοιες που ορίζουν την χυδαιότητα, την υπερκατάλωση, το ξεπάτωμα του περιβάλλοντα χώρου, την απληστία, το πέρα για πέρα ξευτιλισμένο Life Style.

Οι νεότεροι δεν το γνώρισαν στην χειρότερη, τσίπικη και «επαρχιακή» του μορφή όπως οι άνθρωποι της γενιάς μου και των δύο επόμενων οι παλαιότεροι όμως το έζησαν και, το βλέπετε, οι «εκπρόσωποι» του, τα κοινωνικά και μορφωτικά «σκουπίδια» που έμαθαν τη νεολαία να γρυλίζει greeklish μασώντας τσίχλα και λέγοντας ν το πιστεύω», εξακολουθούν να κατάχουν «πρώτο τραπέζι» στα πάνελ των Ντερμπεντέρηδων και των Τρεμοειδών

Αν,στους Κουκλεντέδες προσθέσουμε το κοινωνικό σκηνικό που γεννήθηκαν, άνθισαν και επέβαλαν οι κυβερνήσεις των τελευταίων 45 ετών τότε, έχουμε ανάγλυφο το περιβάλλον που μεγάλωσε η Ύβρης -που οδήγησε στα «μνημόνια» και στις γελοιότητες που παρακολουθούμε τον τελευταίο χρόνο

Τα πράγματα δεν ήταν/είναι τόσο άσχημα στον αναπτυγμένο κόσμο ακιβώς επειδή ήταν …αναπτυγμένος. Εκεί η Ύβρης καλυπτώταν (και καλύπεται) απ’ την παρουσία εκατοντάδων σοβαρών ΑΕΙ, από την Έρευνα και την Εξέλιξη, τα επιτεύγματα των επιστημών και της τεχνολογίας

Όμως, νομίζω πως η στιγμή έφτασε που, η Καλή πλευρά αυτού του  κόσμου πρέπει να αντιμετωπίσει την Άσχημη γιατί, αν δεν το κάνει,η πρώτη θα τον παρασύρει στην καταστροφή

Με άλλα λόγια ο αναπτυγμένος κόσμος πρέπει (γρήγορα) να βρεί ένα αφήγημα (τι απαίσια λέξη!) που θα «πουλάει» στα δισεκατμμύρια των παριών αλλιώς θα τον καταπιπιούν «της γης οι πεινασμένοι»

Οι επιθέσεις των «Τρελών του Θεού» (έτσι τους αποκαλούν οι Γάλλοι) στο «Σαρλί Εμπντό», στο ρωσσικό Ερμπας, οι εκρήξεις με τους δεκάδες νεκρούς στην Βυρητό και, την Παρασκευή, στο Παρίσι νομίζω ότι σηματοδοτούν την αρχή του τέλους αν και, κανείς δεν πρέπει να υποτιμάει «the beauty of our weapons» (θυμηθείτε το τραγούδι του L. Cohen), tα οπoιία μπορούν να εξαφανίσουν όποιον που αμφισβητεί «our way of life»

Υπάρχει άραγε έστω ένας σκεπτόμενος άνθρωπος που πιστεύει πως, αν μία νέα Συμμαχία Προθύμων βομβαρδίσει τις θέσεις του ISIS στη Συρία και στο Ιράκ, το πρόβλημα θα λυθεί; Τι ακολουθεί μετά; Ο βομβαρδισμός της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία; Της Αλ Νούσρα στην Υεμένη; Της Αλ Κάϊντα στην Μαγκρέμπ κ.ο.κ

Να είμαστε ρεαλιστές…

Η ιδεολογία του Χαλιφάτου δεν περιορίζεται εκεί αλλά, απλώνεται σε όλο τον μουσουλμανικό κόσμο και, μακάρι να κάνω λάθος, να λέω βλακείες, και να μην είμαι διορατικός και έξυπνος σαν τους «φιλόσοφους» που παρουσιάζονται στο Mini Chanel και τους κήρυκες των Νέων Σταυροφοριών

Με το πέρασμα των μηνών το καρκίνωμα θα μεγαλώνει αναγκάζοντας τον αναπτυγμένο κόσμο να επιτεθεί ή, έστω, να πάψει να ψωνίζει «μπεμεβέ» ή, να κάνει μερικά κλικ πίσω στα play rooms, στα ροζ  μποτάκια και στα Concour de Elegance

Ή, μπορεί και όχι και η ζωή να εξακολουθήσει να Γελάει Ευτυχισμένα. 25 Πόρσε πουλήθηκαν μέχρι στιγμής πράγμα που σημαίνει ως, μάλλον εγώ κάνω λάθος και η Ισχυρή Ελλάδα ζει και μεγαλώνει



 

(συνεχίζεται -με προσθέσεις, αφαιρέσεις ή και σιπωπή)

Εξτρα!!!
Μόλις διάβασα στο ιστοόγιο «Αντικλείδι» ένα άρθρο του Μεγάλου στοχαστή Ian McEwan

Το παραθέτω ώστε, οι αναγνώστες να έχουν πρόσβαση σε όλες τις απόψεις

***************************************

Μήνυμα από το Παρίσι

του Ian McEwan
Ο βρετανός συγγραφέας Ίαν Μακ Γιούαν, που αυτήν την περίοδο ζει στο Παρίσι, έστειλε στο Edge το ακόλουθο μέιλ σχετικά με τα χθεσινά τρομοκρατικά χτυπήματα.

Η αίρεση του θανάτου διάλεξε την πόλη της σωστά — το Παρίσι, την κοσμική πρωτεύουσα της υφηλίου, την πιο φιλόξενη και πολύχρωμη και σαγηνευτική μητρόπολη που φτιάχτηκε ποτέ. Και διάλεξε η αίρεση του θανάτου τους στόχους της στην πόλη με δαιμονική, αυτοκαταστροφική ακρίβεια — όλα όσα μισούσαν βρίσκονταν μπροστά στα μάτια τους εκείνη τη βραδιά της Παρασκευής: άνδρες και γυναίκες παρέα χαλαρά, κρασί, ελεύθερη σκέψη, γέλιο ανεκτικότητα, μουσική — άγριες και σατιρικές ροκιές και μπλουζ. Οι οπαδοί της αίρεσης ήρθαν εξοπλισμένοι με έναν πρωτόγονο μηδενισμό και ένα μίσος πέρα από οτιδήποτε μπορούμε να κατανοήσουμε. Πανοπλία τους, η ζώνη αυτοκτονίας, άποψή τους περί ιδανικής κρυψώνας, μια ενάρετη μετέπειτα ζωή, όπου δεν θα μπορεί να πάει η αστυνομία. (Ο παράδεισος των τζιχαντιστών αποδεικνύεται μια από τις χειρότερες επινοήσεις στην ιστορία του ανθρώπου: να σφάζεις και να καις σ’ αυτή τη ζωή, να αναπαύεσαι μες στο κιτς στην άλλη.)

main_900Το Παρίσι, κατάπληκτο και παραζαλισμένο, ξύπνησε σήμερα για να αναλογιστεί τις νέες συνθήκες. Όσοι χτες το βράδυ είχαμε βγει, δεν μπορούμε παρά να αναρωτιόμαστε για τα καπρίτσια της τύχης που άφησε εμάς να ζήσουμε και άλλους να πεθάνουν. Όταν ξεκινούσε το μακελειό, η γυναίκα μου κι εγώ βρισκόμασταν σε ένα αξιοπρεπές παριζιάνικο κατάστημα — μια από τις κοινοτοπίες της σχετικά καλής ζωής, από το 1845 και μετά. Στο γοητευτικό αυτό εστιατόριο στο έκτο διαμέρισμα, οι πελάτες μοιράζονται τα τραπέζια με καλοπροαίρετους αγνώστους, ντόπιους και επισκέπτες σε έναν φιλικό συνωστισμό. Κι εμείς με τα Pouilly Fume και τα filets d’hareng μας, ήμασταν μια χαρά στόχος. Η αίρεση απλώς επέλεξε το δέκατο και το ενδέκατο διαμέρισμα, ούτε δύο χιλιόμετρα πιο πέρα, κι εμείς δεν καταλάβαμε το παραμικρό.

parisΤώρα όμως ξέρουμε. Ποιες είναι αυτές οι διαφορετικές συνθήκες; Τα μέτρα ασφαλείας θα γίνουν πιο αυστηρά και το Παρίσι λιγότερο σαγηνευτικό. Η αναγκαστική διάσταση ανάμεσα στην ασφάλεια και την ελευθερία θα παραμένει πρόκληση. Οι σφαίρες και οι βόμβες της αίρεσης του θανάτου θα ξανάρθουν, μπορεί εδώ, μπορεί κάπου αλλού, αυτό είναι βέβαιο. Οι πολίτες του Λονδίνου, της Νέας Υόρκης, του Βερολίνου παρακολουθούν στενά, με προσοχή και ανησυχία. Τον Ιανουάριο ήμασταν όλοι μας Charlie Hebdo. Τώρα, είμαστε όλοι Παριζιάνοι, κι αυτό τουλάχιστον σε μια τόσο σκοτεινή εποχή, είναι παράγοντας περηφάνιας.

* * *

—μετάφραση για το dim/art: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου—

Αντικλείδι , http://antikleidi.com

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

12 σκέψεις σχετικά με το “Αντίλογος

  1. Αν οι Γάλλοι σοσιαλιστές γνώριζαν τον Λένιν, θα ήξεραν την άποψή του, πως οι ιδέες είναι σαν τα καρφιά και όσο τις χτυπάς, τόσο πιο βαθιά εισχωρούν.

    Μου αρέσει!

  2. Αυτος ο Αντιλογος «ανηκει» στο ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ του…
    Εχω την…φαντασιωση οτι πρεπει να εχει «εισχωρησει» με καποιον τροπο, εκει στις μεσαιες σελιδες!…

    Υ.Γ.
    Ο Πετρος Κουκλεντες ειναι λιγοτερο σιχαμενος, απο τον Ρουλη Κωστοπουλο… 🙂

    Μου αρέσει!

  3. Το Ισλάμ είναι μια σχετικά νέα θρησκεία ως προς την ιστορία του αλλά και ως προς τους φορείς του, η οποία επιπλέον επιβίωσε θριαμβευτικά της επιστημονικής επανάστασης που μετέτρεψε το χριστιανισμό σε ζόμπι. Αν σε αυτά προσθέσουμε σήμερα την ασυναγώνιστη πληθυσμιακή δυναμική του και την «όλα ή τίποτα» νοοτροπία του και τις συγκρίνουμε με τη αυτάρεσκη και μαμούχαλη ομφαλοσκόπηση μιας μεταπολεμικά νεκραναστημένης Ευρώπης, θα καταλάβουμε θέλοντας και μη σε ποιον ανήκει το μέλλον και ίσως μάλιστα διακρίνουμε στις απόψεις του ΚΚ και μια νότα αδικαιολόγητης.. αισιοδοξίας!

    Μου αρέσει!

      1. «Ύβριν χρη σβεννύναι μάλλον ή πυρκαΐην» λέγει ο Σκοτεινός Ηράκλειτος, Φίλε μου κύριε Κώστα Καββαθά. Και συνεχίζει, ο ελπιδοφόρος: «εάν μη έλπηται ανέλπιστον ουκ εξευρήσει» Με πολλούς και θερμούς χαιρετισμούς Πάντα φίλος σας Ελευθέριος & Ανευλαβής

        Μου αρέσει!

      2. Ο Σοπενχάουερ επέκρινε το Δάντη γιατί στη «Θεία Κωμωδία» του είχε τοποθετήσει την επιγραφή «Εγκαταλείψτε κάθε ελπίδα, όσοι εισέρχεστε εδώ!» στις Πύλες της Κολάσεως. Κατά τη γνώμη του μεγάλου θεωρητικού της απαισιοδοξίας η επιγραφή αυτή θα έπρεπε να είχε τοποθετηθεί στις Πύλες του Παραδείσου!

        Μου αρέσει!

  4. ο ολυμπιακος και οι ρωσοι παντα νικουν… οπως και το καλο …. ολα τα αλλα θα τελειωσουν καμια στιγμη … να ειστε αισιοδοξοι ο τσιπρας δεν θα μας αφησει στην τυχη μας … οι ρωσοι μας αγαπανε οι τρομοκρατες επισης γιατι λιαζονται ηρεμοι στην πλακα … τι αλλο θελουμε … ελλαδα ο παραδεισος …

    Μου αρέσει!

  5. Οι άγνωστες ελληνικές ετυμολογικες ρίζες του Ισλαμισμού ή η Ελλάδα ως χώρα δανειστών
    Κοράνιο. Προέρχεται από το Ομηρικό «κορέω», που σημαίνει σπέρνω (το Λόγο του Θεού), σαρώνω, δημιουργώ.
    Αλλάχ. Προέρχεται από την Πελασγική Θεότητα «Άλιος» (Ήλιος) (Άλιος, Ήλιος, Ελλάς, Αλλάχ).
    Μωάμεθ. Λεξιδάνειο από το «Μεγάθυμος».
    Ακόμα και η διάρθρωση του Κορανίου σε κεφάλαια (Surah) έχει ελληνικές καταβολές στη λέξη «Σειρά».
    Βιβλιογραφία:
    Σταύρος Θεοφανίδης
    1. Τα Αγγλικά είναι Ελληνική διάλεκτος, (Αθήνα 2004), Εκδόσεις Επτάλοφος
    2. Europe: The Symbol of Creativity and Civilization» (2006), Εκδόσεις Ελευθερουδάκη
    3. Άρθρο στην εφημερίδα «Φωνή του Νέστου» (Καβάλα 22 Αυγούστου 2007), με τον τίτλο: «Ιδρύεται Πολιτεία του Πόντου στην Ευρωπαϊκή Ενωση»

    Μου αρέσει!

    1. @athadim
      Αν και βρίσκομαι στο Καθαρτήριο παρακαλώ όλους που δηλώνουμε ‘»Έλληνες» να κόψουμε κάτι. Δεν θα επηρεάσει (σοβαρά) την Πυρίκαυστο Ελλάδα

      Μου αρέσει!

      1. Προσοχή αγαπητέ ΚΚ, γιατί κατά τον ποιητή της Θείας Κωμωδίας Dante Aliggeri «οι περισσότερο πυρίκαυστες θέσεις στην κόλαση φυλάσσονται γι’ αυτούς που σε μέρες μεγάλης ηθικής κρίσης κρατούν ουδέτερη στάση».

        Μου αρέσει!

  6. Ίσως και να μην σας ενδιαφέρει, όμως μετά από την ανάγνωση του τελευταίου άρθρου του κ. Κουνίτη, ο οποίος διέγνωσε μόνο θρησκευτικό φανατισμό στον πόλεμο της Συρίας και στα γεγονότα της Γαλλίας (προφανώς δεν υπάρχουν γεωπολιτικές και οικονομικές προεκτάσεις στα όσα γίνονται τα τελευταία χρόνια), σκέφτομαι να αναθεωρήσω τη σχέση μου με τους 4Τ η οποία χρονολογείται από το 1987. Ίσως η αναθεώρηση από πλευράς μου, θα έπρεπε να είχε γίνει ταυτόχρονα με την εκδίωξή σας από το «σπίτι» σας, όμως τότε δεν το έπραξα γιατί θεώρησα ότι αφήσατε άξιους συνεχιστές. Έκανα λάθος και σας ζητώ ταπεινά συγγνώμη.

    Μου αρέσει!

    1. @alfarg
      Όπως ίσως δεν γνωρίζετε ουδεμία σχέση έχω από το 2006 με το περιοδικό που ίδρυσα το 1970 άρα και με το περιεχόμενο. Η άποψη σας για «άξιους συνεχιστές» είναι μάλλον υπερβολική

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: