Αρχείο για Μαΐου, 2015

5.0.2

διπλό κλικ για μεγέθυνση 

…Εκτός από τίτλος του Βιβλίου που δεν Τελειώνει (επειδή έχει ήδη γραφτεί), ο τίτλος του παρόντος σημειώματος ορίζει με ακρίβεια τη ζωή του Μπόζον ντε Χιγκς. Ο οποίος δεν εννοεί να αποφασίσει αν, είναι άνθρωπος ή υποατομικό σωματίδιο που ζει στα πειράματα του Μεγάλου Επιταχυντή Αδρονίων στο CERN

Τα αδυσώπητα πλήγματα της «κακούργας της κενωνίας» έχουν απομειώσει (όπως λένε οι κεφαλές που στα παράθυρα), τις αντιστάσεις με αποτέλεσμα να τον χτυπούν ήπιες και βαριές ιώσεις

Πάει και γυρεύοντας. Όπως π.χ την περασμένη Πέμπτη που ξεκίνησε για επίσκεψη εις τους ιατρούς στο Ταμείο που φροντίζει χιλιάδες παρόμοιες περιπτώσεις. Άνοιξε το «πι-σί», είδε πως δεν προβλέπονταν βροχές και καταιγίδες, φόρεσε καλοκαιρινό «μπουφάν», κράνος και γάντια και βγήκε απ’ το (ψηφιακό) Κωσταλέξι

Όμως, 200 μέτρα πιο κάτω του την είχε στημένη ένα σύννεφο φορτωμένο με 10.000 τόνους νερό το οποίο και άδειασε καθώς εκείνος πλησίαζε στην έξοδο για Αττική Οδό. Προσπάθησε να προφυλαχθεί στη πρώτη γέφυρα αλλά, είχαν ήδη προλάβει άλλοι οπότε συνέχισε  σκεπτόμενος ότι, η λιακάδα που φαινόταν στην Δυτική Περιφερειακή θα λειτουργούσε σαν στεγνωτήριο. Το «κόλπο» λειτούργησε αλλά, επειδή είναι πολύ μεγάλος ώστε να θεωρείται νέος και, σχετικά, νέος για να θεωρείται μεγάλος, την «άρπαξε», 3η φορά σε 6 μήνες 

Τα συμπτώματα είναι από αστεία μέχρι γελοία αφού, τη μία ημέρα είναι καλά, την επόμενη «έτσι κι’ έτσι» και, από την περασμένη Πέμπτη μέχρι το Σάββατο «χώμα». Σήμερα Κυριακή, ετοιμάστηκε για την καθιερωμένη (από το 1962), επίσκεψη στην αεροπορική βάση Δεκέλειας, με την ελπίδα να κάνει ακόμα μία πτήση με ανεμόπτερο. Όμως, την στιγμή που ήταν έτοιμος να ξεκινήσει άκουσε στις ειδήσεις ότι:

α. 46 βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ υπέγραψαν κείμενο στο οποίο αντιτίθενται στην τοποθέτηση της Κας Παναρίτη στο ΔΝΤ

β. η Κα Παναρίτη είπε «πως αν δεν με θέλουν μία δεν τους θέλω 100» -αν και, η δήλωση αποδίδεται σε τρολιά

γ. ενδέχεται να δηλώσει ότι δεν αποδέχεται τον διορισμό για «θρησκευτικούς λόγους»

δ. καθαρογράφεται η συμφωνία με τους «Θεσμούς»

ε. αποφάσισε να μείνει σπίτι, ελπίζοντας να «πάει αύριο» που είναι (πάλι) αργία.

Κατανοώντας ότι, σημειώματα σαν αυτό δεν οδηγούν πουθενά ο Χίγκς αποφάσισε να παρακολουθήσει τις ειδήσεις των 8 με την ελπίδα ότι, θα βοηθηθεί να (μισο)τελειώσει το παρόν. Εκεί άκουσε πως, τα επόμενα 24ωρα θα καταλήξουν σε ένα κοινό κείμενο με κύριο σημείο της συντελεστές ΦΠΑ επειδή, όπως όλοι οι προβληματισμένοι πολίτες γνωρίζουν, χωρίς ΦΠΑ η χώρα δεν θα κερδίσει την μάχη για τον 22ο αιώνα

Πρώτο ΘΕΜΑ, 24.01.10

Σήμερα θέλω να σας παρουσιάσω την δέσμη των μέτρων που πρόκειται να λάβω προκειμένου να αντιμετωπίσω την φρικτή  κατάσταση που έφεραν την Ελλάδα οι πολίτες. Μετά από 50 χρόνια διακυβέρνησης με γαλάζιο, πράσινο και, για ένα μικρό διάστημα γαλάζιο-σομόν κουστούμι  (δεν αναφέρω το χακί διότι τότε καταλύθηκε η Δημοκρατία και ο λαός δεν είχε λόγο), κατάφερα ως πολίτης το ακατόρθωτο: δανείστηκα εκατοντάδες δισεκατομμύρια δραχμές και ευρώ από ξένες τράπεζες ώστε έφερα τους πολιτικούς στη δεινή θέση που βρίσκονται σήμερα!

Κανείς, εκτός ίσως από τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον 2ο και τον Γεώργιο Παπανδρέου τον 3ο (και λιγότερο τον Δημήτρη -Η1Μ1- Αβραμόπουλο) δεν μπορεί να καταλάβει τι πέρασαν (και περνάνε)  οι πολιτικοί

Ο ανάδελφος λαός τους υποχρέωσε να διαχειρίζονται τα κοινά. Θα αναφέρω λίγα παραδείγματα ηγετών που εφάρμοσαν εγκληματικές  πολιτικές υπό την απειλή φρικτών  βασανιστηρίων από τον ελληνικό λαό

Όσο αναίσθητοι κι’ αν είμαστε, ορισμένοι θυμόμαστε το μαρτύριο της σταγόνας που υποβάλλαμε τον Κωνσταντίνο Καραμανλή τον 1ο προκειμένου να ικανοποιήσει το αίτημά μας για την υιοθέτηση της αντιπαροχής και την είσοδο μας στην ΕΟΚ

Είμαι βέβαιος ότι, έχετε ξεχάσει πως, ένας από τους λόγους που έφυγε απ’ την Ελλάδα ήταν ο πόνος που αισθανόταν όταν έβλεπε το πολεοδομικό κτήνος που τον υποχρέωσε να δημιουργήσει ο ελληνικός λαός

Θα θυμάστε επίσης ότι, υποχρεώσαμε τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη σε Αποστασία. Σαν να μην έφταναν αυτά την 21ηΑπριλίου 1967 ο ελληνικός λαός κατέβασε τα τανκς στους δρόμους και έστειλε εξορία τους πολιτικούς του ταγούς. Η πράξη αυτή είναι και το πιο σκοτεινό μας  σημείο μια και, εκείνη την ημέρα, οι πολιτικοί, το παλάτι, η CIA και η Intelligence Service έπαιζαν μπριτζ  στη «Μεγάλη Βρετανία»

Θα περίμενε κανείς ότι, μετά τη πτώση της δικτατορίας που επιβάλλαμε (ως λαός), οι πολιτικοί θα μπορούσαν να λειτουργήσουν ελεύθερα αλλά, ου. Με την αποκατάσταση φέραμε (με το ζόρι) τον Καραμανλή απ’ το Παρίσι και τον αναγκάσαμε να δανειστεί εκατοντάδες δισεκατομμύρια δραχμές για  να φτιάξει δρόμους, γεφύρια και, βέβαια, τη Λεωφόρο Συγγρού για να υποδεχτούμε (πάντα ως λαός) τον Ζισκαρ ντ’ Εστέν.

Όπως ήταν φυσικό οι εξελίξεις ήταν καταιγιστικές. Έχοντας (ως λαός) καλομάθει με τα βασανιστήρια βάλαμε στο κρεβάτι του Προκρούστη τον Ανδρέα τον 1ο Παπανδρέου τον 2ο και τον αναγκάσαμε, εκτός από το να βαδίσει τον 3ο Δρόμο προς τον Σοσιαλισμό, να: μελετήσει Σεν Σιμόν, λάβει μέρος στο Κίνημα των Αδεσμεύτων και, το χειρότερο, δανειστεί (πάντα με το πιστόλι στον κρόταφο), μερικές χιλιάδες δισεκατομμύρια για να αυξήσει τις συντάξεις μας και να επιτρέψει την ίδρυση της Τράπεζας Κρήτης

Ήταν η ογκούμενη  πίεση του λαού που έκανε πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Σημίτη τον οποίο αναγκάσαμε (με το πιστόλι στο κρόταφο), να υποσχεθεί «Ακόμα Καλύτερες Μέρες», και  «Εκσυγχρονισμό του Κράτους». Το στενό μαρκάρισμα αποσυντόνισε το προεδρικό και το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ με αποτέλεσμα να χάσει την ισορροπία του και να πέσει

Εκείνη την εποχή αναγκάσαμε, πάντα υπό την απειλή όπλου, τον Πρωθυπουργό να διοργανώσει Ολυμπιακούς Αγώνες και να δανειστεί ακόμα μερικά δισεκατομμύρια ευρώ τα οποία χρησιμοποιήσαμε για να ψωνίσουμε μερσεντέ, τζιπούρες, καγιέ και μπέμπες για να μη αναφερθώ στις φεράρι και στις μπέντλι κοντινένταλ.

Πάντα ως ανάδελφος και αχόρταγος λαός διώξαμε το Gollum de Bidet και, ένα βράδυ ομάδα εκπαιδευμένων πολιτών περικύκλωσαν το σπίτι του Κωνσταντίνου Καραμανλή του 2ου και τον μετέφεραν (με δεμένα μάτια) στο Μέγαρο Μαξίμου. Εκεί Επιτροπή Πολιτών της 3ης Κομμούνας Εκάλης τον υπέβαλε στο απόλυτο βασανιστήριο: τον υποχρέωσε να αφήσει το play station και να κυβερνήσει τη χώρα για 5.5 (ή μήπως 6.5;) χρόνια. Πριν 105 ημέρες και ενώ ο Καραμανλής ο 2ος ήταν έτοιμος να μας γλυτώσει από την οικονομική και κοινωνική καταστροφή η ίδια ομάδα συνέλλαβε τον Γεώργιο τον 2ο Παπανδρέου τον 3ο, την στιγμή που έκανε κανοε-καγιάκ στον Μαραθώνα και, αφού τον έδεσε χειροπόδαρα και του απαλλοτρίωσε το ποδήλατο για να μη μπορεί να φύγει, του ανάθεσε (εκ μέρους του λαού που τα δάνεια του είχαν φτάσει στο 150% του ΑΕΠ), να κυβερνήσει

Τι να κάνει όμως ο άνθρωπος όταν έπρεπε να κυβερνήσει ένα λαό (εμάς) που, από το 1945 μέχρι σήμερα, δεν άφησαμε τίποτα όρθιο; Όσο καλές και αν είναι οι προθέσεις του συγκρούονται μετωπικά με τους Έλληνες Πολίτες που, όπως είπα στη αρχή, είναι αποκλειστικά υπεύθυνοι για τα δεινά του χώρας._Κ.Κ.

«….Την αγορά των ομολόγων του Ελληνικού Δημοσίου, 27 δισ. ευρώ, που κατέχει η ΕΚΤ και μέρους των ομολόγων του ΔΝΤ από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM), σε συνδυασμό με τη συμμετοχή της χώρας μας στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, προτείνει ο Γιάνης Βαρουφάκης για την έξοδο στις χρηματαγορές. Όπως λέει, για να ολοκληρωθεί το σχέδιο, πρέπει να αναδιαρθρωθεί το χρέος, ώστε μετά το 2021 να μην τριπλασιαστούν οι ανάγκες πληρωμών…»

Παρακαλώ

1. τους αναγνώστες να διαβάσουν το άρθρο/επιστολή που είχα δημοσιεύσει το 2011 στο 1ο ΘΕΜΑ (και εδώ) και να ανακαλύψουν τις διαφορές

2. Να στείλουν χαρτομάντιλα διότι κλαίω γοερά δια την αδιαφορία του «Κράτους» sniff, klaps

3. Κάποιοι μας δουλεύουν;

Δια να μη σας κουράζω παραθέτω απόσπασμα παρακαλώντας να μη λάβετε τις ημερομηνίες τοις μετρητοίς. 

«…Προτείνω, τον Μάρτιο του 2011 και, μετά από πρόταση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, οι χώρες του Εurogroup, να αγοράσουν το σύνολο του δημόσιου και ιδιωτικού ελληνικού χρέους, ύψους 450 δις και να το μεταβιβάσουν πίσω στην ΕΚΤ η οποία θα το διαγράψει επιστρέφοντάς τους ισόποσο φρεσκοτυπωμένο χρήμα, με σκεπτικό την διατήρηση της ισορροπίας στη κυκλοφορία του ευρώ με το δολάριο και την λίρα Αγγλίας, που κάνουν από καιρό το ίδιο (τυπώνουν χαρτί).

Με αυτό το τρόπο οι ελληνικές τράπεζες, που έχουν αποπληρωθεί από την ΕΚΤ για το σύνολο των ενυπόθηκων δανείων που είχαν εκχωρήσει, βρίσκονται με ρευστότητα 300 δις! Με τα 100 εξαγοράζουν το σύνολο των μεταχρονολογημένων επιταγών, και των εντόκων γραμματίων του ελληνικού δημοσίου τα οποία επίσης διαγράφουν. Με αυτή την διεστραμμένη και διεφθαρμένη πρόταση στην Ελλάδα κανείς δεν χρωστάει τίποτα σε κανένα.

Από τα υπόλοιπα 200δις, τα100 θα χρησιμοποιηθούν σαν κεφάλαιο Core Tier-1(*) ενώ τα υπόλοιπα θα μοιρασθούν (εδώ φαίνεται ότι, οι γνώσεις ξεπερνούν ακόμα. και εκείνες ενός απόφοιτου του LSE), σαν προ-κατατεθειμένο όριο στις πιστωτικές κάρτες των ιδιωτών με λογική ανακατανομής υπέρ των φτωχότερων. Οι άνεργοι θα έχουν το υψηλότερο όριο (70.000€), ακολουθούν οι bluecolar workers (50.000€), τέλος οι υπόλοιποι με 30.000€. Προτείνω το επιτόκιο να ορισθεί στο 2% για 10χρόνια. Επίσης προτείνω όλα τα νέα καταναλωτικά δάνεια να γίνονται (με νομοθετική ρύθμιση) υποχρεωτικά 10ετή, με την εγγύηση του ελληνικού δημοσίου. Με αυτό τον τρόπο οι ελληνικές τράπεζες αποκτούν πρόσθετη δυνατότητα χορήγησης 1τρις σε ιδιώτες αλλά, και επιχειρήσεις που δεν χρωστάνε σε κανένα και αξιολογούνται πλέον με ΑΑΑ. Με την απόλυτα διεφθαρμένη μου πρόταση σε 12 μήνες η καταναλωτική δαπάνη στην Ελλάδα διπλασιάζεται και σε 18 τετραπλασιάζεται!…»

Σημειώνω ότι, το εν λόγω άρθρο εμπίπτει στην κατηγορία των «γραφικών»

Περιμένοντας την Έκπληξη

Μαζί με άλλα 10(;) εκατομμύρια Έλληνες οι οποίοι κάθε χρόνο παρακολουθώ τον αγώνα για την (νέα) Εθνική Ανεξαρτησία. Θέτω το ερωτηματικό διότι α. δεν γνωρίζω τον ακριβή αριθμό β. δεν είμαι βέβαιος ότι όλοι παρακολουθούν γ. είναι όλοι Έλληνες -το τελευταίο επειδή οι πόλεμοι της «διεθνούς κοινότητας» εναντίον των χωρών της Μέσης Ανατολής οδήγησαν εκατομμύρια ανθρώπους στην προσφυγιά

Και επειδή «παρακολουθώ» τι γίνεται; Αλλάζει κάτι; Τα όποια μου σχόλια επηρεάζουν τις εξελίξεις; Νοιάζεται κανείς; Η απάντηση είναι όχι σε όλα. Απλά, κάποιοι παλαιοί αναγνώστες που δεν λένε να απαλλαγούν απ’ τη μνήμη των άλλων καιρών, συνεχίζουν να επισκέπτονται το ιστολόγιο και να διαβάζουν τα πονήματα των πολλών … φανταστικών προσωπικοτήτων που συνθέτουν εκείνη του Κ.Κ

Είναι σοβαρά πράγματα αυτά; Και βέβαια δεν είναι αλλά, αυτά υφίσταται κάποιος που επιμένει, στο πρόσωπο του γράφοντος, να βλέπει κάτι που δεν υπάρχει. Ούτε ένα βιβλίο της προκοπής δεν κατάφερα να γράψω (ή αντιγράψω όπως κάνουν πολλοί), αφήστε που εξακολουθούν να με χαρακτηρίζουν «γραφικό», κάτι που πλήττει βάναυσα την παλαιά μου προσωπικότητα

Με ερωτούν οι αναγνώστες ποια η γνώμη μου για την «κρίση» και πως μπορεί να αντιμετωπιστεί. Απαντώ πως, και στα δύο έχω προσπαθήσει να απαντήσω πολλές φορές στην 50ετία, με επιτυχία ή αποτυχία αφού, όπως λέει το γνωμικό «δεν κάνει λάθη αυτός που δεν κάνει/λέει τίποτα». Πλησιάζοντας στο Τέλος και μη μπορώντας να αγοράσω την Αθανασία (διαβάστε πιο κάτω) ομολογώ την αποτυχία μου να επηρεάσω τα κοινά

(συνεχίζεται…)

Το σχόλιο που ακολουθεί είναι προς τέρψη των αναγνωστών και μόνο

«Rich people will become immortal ‘god-like’ cyborgs in 200 years – historian, λέει ο Yuval Noah Harari, a professor at the Hebrew University of Jerusalem»

Το διάβασα στο «Russia Today» στις 29 Μαίου, 2015 στις 14:14 και, σκύβοντας στ’ αυτί του Κάλχα αλλά, και του κ. Μποζόν ντε Χίγκς είπα σιγανά: «τς τς τς. Ένας γνωστός μου το έχει γράψει 20 χρόνια πριν αλλά, τον έλεγαν «γραφικό»

Θα πείτε… Και ο καθηγητής γραφικός είναι,. που ασχολείται με πράγματα που δεν εγκρίνουν προσωπικότητες που φοράνε «κυνηγετικά» γιλέκα, καρό ζιλεδάκια και κουρεύονται σε στιλ «μπομπέ» αλλά, δεν είναι όλοι τόσο προχωρημένοι στις επιστήμες και στην τεχνολογία

http://rt.com/usa/263309-robot-cheetah-jumps-obtacles/

Θα πείτε, και μεγάλο το δίκιο σας, ο έρημος ο Κάλχας έχει πια συνηθίσει και, οι χαρακτηρισμοί δεν του κάνουν εντύπωση. Είναι γνωστό στους «προοδευτικούς» της γαζίας και του γερανιού ότι, έγραφε όσα έγραφε για να μπορεί, μισό αιώνα μετά να πει: «εγώ σας τα ‘λεγα»

Τι είπε ο καθηγητής; Ότι ο θάνατος είναι ένα γελοίο μηχανικό λάθος που θα αντιμετωπιστεί όταν ο άνθρωπος συνδεθεί με την Μηχανή με αποτέλεσμα να ζει 300-500 χρόνια άρα να γίνει «θεός». Για να το κάνει όμως αυτό πρέπει να είναι πλούσιος διότι, αλλιώς δεν θα μπορέσει να ψωνίσει την Αιωνιότητα

Έξω φρενών ο κ. Αργυρός ρωτάει: Δήλα δει, όποιος δεν έχει ρεάλια πεθαίνει; Όχι, φωνάζει ο Κάλχας. Η Πληροφορία μένει «ζωντανή» και, αν κάποια στιγμή, στη Γη έλθουν οι …εξωγήινοι δεν αποκλείεται να τους «αναστήσουν εκ νεκρών» όπως είπε ο Ιησούς -και μία πλειάδα θεών σε δεκάδες μέρη της Γης

Διατί ασχολούμαι με κοινοτοπίες; Διότι, το πρωί ο Γιάνης είπε ότι, η Λύση είναι κοντά. Όταν ρωτήθηκε που θα βρει τα λεφτά απάντησε: αφήστε τον ΥΠ. ΟΙΚ. να ξενυχτάει. Η Λύση θα σας εκπλήξει. Υποψιάζομαι ότι, θα έλθει από την ΕΚΤ (και το Σχέδιο Κ.Κ), το οποίο δεν επαναλαμβάνω για να μην κατηγορηθώ ως «γραφικός»

Το ανέσυρε αναγνώστης απ’ τα ψηφιακά αρχεία της ζωής μου (ΟΛΑ τα κείμενα που έχω δημοσιεύσει, από το 1958 μέχρι τη στιγμή που διαβάζετε αυτές τις γραμμές, είναι αναρτημένα στον Ιστό

υ.γ Αφιερωμένο στα γραφικά νεάτερνταλ που ομιλούν NewSpeak στα κανάλια της διαπλοκής

4T, Τεύχος 182, 1985

Εν Λευκώ

Pάθυμοι, εριστικοί, τεμπέληδες και αναβλητικοί βαδίζουμε περήφανοι και ρακένδυτοι προς τον 21ο Aιώνα.

Όλες οι προσπάθειες πήγαν χαμένες. Tο ένα μετά το άλλο τα δημοσιογραφικά χαρτιά έκαναν βουτιά στο καλάθι των αχρήστων. Tι να γράψει κανείς και με τι ν’ ασχοληθεί σε μια χώρα που πτώχευσε;

Mε ποια διάθεση, με ποια όρεξη να περιγράψει κανείς τα όσα όμορφα και σοβαρά συμβαίνουν στον υπόλοιπο κόσμο όταν αναπνέει την παράνοια και συναναστρέφεται την απελπισία;
Eκατόν εξήντα τέσσερα χρόνια μετά την απελευθέρωση από τον τουρκικό «ζυγό» (που όσο περνάει ο καιρός τόσο περισσότερο πιστεύω ότι δεν ήταν και τόσο ζυγός για τους Έλληνες, αλλά ευχάριστη συμβίωση), 41 χρόνια μετά το τέλος του 2ου Παγκοσμίου Πολέμου, 5 χρόνια μετά την είσοδό μας στην Eυρωπαϊκή Oικονομική Kοινότητα και (ξανα)καταφέραμε να πτωχεύσουμε!

Aνίκανοι να παρακολουθήσουμε τις εξελίξεις, ράθυμοι και εριστικοί, τεμπέληδες και αναβλητικοί, ανατολίτες σερμπετιάρηδες και λάγνοι, φαγάδες και φωνακλάδες, πονηροί και καπάτσοι, καταφέραμε -σε στενή συνεργασία με τις εκάστοτε κυβερνήσεις- να φέρουμε τη χώρα στο σημερινό επίπεδο.

Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια γράφω σ’ αυτό και σε άλλα έντυπα για τον κίνδυνο να μεταβληθούμε σε φυλή παροχής υπηρεσιών, ομάδα ανθρώπων χωρίς παρελθόν παρόν και μέλλον που, το μόνο που ίσως θα κάνει καλά θα είναι να προσφέρει «μπρέκφαστ» στους ξένους.
Δεκαπέντε ολόκληρα χρόνια τονίζουμε την ανάγκη για κινητοποίηση των πραγματικά προοδευτικών δυνάμεων (που δεν είναι απαραίτητα όσοι κυκλοφορούν με αυτοκόλλητα της αριστεράς), με στόχο την έξοδο από την οικονομική, πολιτιστική και πολιτική υπανάπτυξη και την είσοδο στη μεγάλη, γεμάτη όνειρα και υποσχέσεις οδό που οδηγεί στην τρίτη χιλιετία.

Λίγοι με άκουγαν. Oι πολλοί ήταν απασχολημένοι με ατέρμονες «πολιτικές» συζητήσεις, με κουρελοφεστιβάλ και ρεμπετοεκδηλώσεις.

Mάταια ζητούσαμε να κινητοποιηθούν οι νέοι επιστήμονες, να δοθούν κίνητρα για την έρευνα και την τεχνολογία, να προβληθεί η δουλειά των δημιουργών, των ανθρώπων που πραγματικά προχωρούν τη χώρα εμπρός…

H απάντηση στις εκκλήσεις μας ήταν ένα ακόμα «φεστιβάλ» όπου, έκπληκτοι παρακολουθούσαμε να συμβένει αυτό που έπρεπε να έχει με νόμο απαγορευτεί: να λικνίζονται γελοίοι γενειοφόροι στο χορό της κοιλιάς και να εκστασιάζονται με τους ήχους του τσιφτετελιού!

Eπιστροφή στις ρίζες έκραζαν οι κουλτουριασμένοι στις φυλλάδες τους παθαίνοντας ονειρώξεις με τα θλιβερά θεάματα και τα εμετικά ακούσματα:

Eπιστροφή στις πιο αισχρές μορφές της σκλαβιάς, υποδούλωση πνευματική και σωματική, καθολική εξάρτηση λέγαμε εμείς. Tη στιγμή που η υπόλοιπη Eυρώπη ήταν σκυμμένη πάνω στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές και τα μικροσκόπια, όταν τα εργοστάσια παρήγαγαν αυτοκίνητα και μοτοσικλέτες, πλοία και αεροπλάνα, πυραύλους και τηλεπικοινωνιακούς δορυφόρους, τυπωμένα κυκλώματα και ηλεκτρονικές συσκευές εμείς, θλιβεροί ξερόλες και ξεροκέφαλοι μπουνταλάδες «σνομπάρουμε» τους «ξένους» γιατί δεν είχαν «αρχαίο πολιτισμό» και τους ξορκίζαμε γιατί δεν έκαναν τίποτα άλλο απ’ το να εποφθαλμιούν την… εθνική μας ανεξαρτησία!

Όταν η Iταλία γέμιζε τον κόσμο με τις δημιουργίες των μεγάλων «μετρ» της Yψηλής Pαπτικής, όταν η Γαλλία προχωρούσε στην κατασκευή ατομικών αντιδραστήρων, πολεμικών αεροπλάνων αλλά και αρωμάτων και όμορφων καταναλωτικών ειδών εμείς μικροσκοπικοί και ανίκανοι να κάνουμε το παραμικρό, λόγω καθολικής αμορφωσιάς και παθολογικής αναβλητικότητας και ραθυμίας, χλευάζαμε την Yψηλή Mόδα, κατακεραυνώναμε τ’ αυτοκίνητα και τη βιομηχανία τους, ειρωνευόμαστε την ατομική ενέργεια και απορρίπταμε με μια κίνηση του αδέξιου χεριού μας τις προσπάθειες που έκαναν οι χώρες αυτές να περάσουν στη νέα εποχή της Πληροφορικής και των Διαστημικών Eφαρμογών.

Kαι ακόμα το κάνουμε!

Σήμερα, με τη σκιά των «μέτρων» βαριά επάνω μας εξακολουθούμε να μη βλέπουμε την αλήθεια και οι ηγέτες μας εξακολουθούν να μην τη λένε.
Kαταναλώνουμε, λένε, περισσότερα απ’ όσα παράγουμε

Ωραία!

Γιατί δε μας ζητούν να π α ρ ά γ ο υ μ ε περισσότερα απ’ όσα καταναλώνουμε; Γιατί δε βγαίνουν στις τηλεοράσεις και στις εφημερίδες να πουν στον κόσμο να στρωθεί στη δουλειά, να σταματήσει τις απεργίες, τις καταλήψεις και τις στάσεις εργασίας για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα (για παράδειγμα, ένα χρόνο) ώστε να μπορέσει να δουλέψει το μαγαζί, να σταθεί στα πόδια της η βιομηχανία και η βιοτεχνία, να λειτουργήσουν αποδοτικά αυτοί οι Oίκοι Aνοχής που λέγονται δημόσιες υπηρεσίες, κρατικοποιημένες και κοινωνικοποιημένες επιχειρήσεις; Γιατί δεν τονώνουν την ιδιωτική πρωτοβουλία, αυτή τη διεργασία που τόσο πολύ έχει υποφέρει από τις γραφίδες διαφόρων συμπλεγματικών κονδυλοφόρων;

Δεν λέμε να ενισχυθεί η ασυδοσία αλλά η προσπάθεια και η δημιουργικότητα, η φαντασία και το ρίσκο που διαθέτει ο κάθε άνθρωπος που θέλει να φτιάξει κάτι στη ζωή του.

Γιατί δεν έχουν το θάρρος να βγουν και να πουν, ότι το όνομα του παιχνιδιού σ’ ολόκληρο τον κόσμο «ανατολικό» και «δυτικό» είναι το κέρδος

Iδιωτικές επιχειρήσεις, δημόσιοι και κοινωνικοποιημένοι οργανισμοί, κρατικές εταιρείες που δεν έχουν κέρδη είναι νεκρά σώματα που αποσυντίθενται στο μεσογειακό ήλιο και που η δυσοσμία τους καλύπτει τη χώρα.

Δεν βλέπουν το κινέζικο παράδειγμα; Δε βλέπουν που οδήγησαν τη χώρα του 1 δισεκατομμυρίου ψυχών τα θρησκευτικά κηρύγματα των επιγόνων του Mάο; H χώρα έμεινε πίσω, ο θαυμάσιος και εργατικός λαός της μεταβλήθηκε σ’ ένα στρώμα από σάρκες που εργαζόταν στα χωράφια με παλαιολιθικά εργαλεία όταν, ο υπόλοιπος κόσμος χρησιμοποιούσε υπερσύγχρονα τρακτέρ.

Kανείς δε λέει, ότι η Kινεζική Eπανάσταση ήταν αποτυχία. O Mάο απελευθέρωσε τη χώρα από τους αποικιοκράτες, έδωσε τη γη και τα μέσα παραγωγής στο λαό όπως έπρεπε να κάνει αλλά, διέπραξε και το σφάλμα να συντηρήσει την επανάσταση για περισσότερο χρόνο απ’ ότι χρειαζόταν. Tο αποτέλεσμα ήταν, ότι η Kίνα γλίτωσε από τους αποικιοκράτες και παραδόθηκε δεμένη χειροπόδαρα στους κομματικούς γραφειοκράτες, στους σκοταδιστές, στους ταγούς της σκέψης κι έπαθε αγκύλωση και παραλίγο να πεθάνει

Mια νέα ηγεσία, που βλέπει τους Kανόνες του Παιχνιδιού κατάφερε να βγάλει την Kίνα απ’ την αφάνεια και σήμερα η χώρα αναπτύσσεται με ιλιγγιώδη ρυθμό.

Mια αγορά ενός δισεκατομμυρίου ψυχών περιμένει να δεχτεί τα προϊόντα των Eυρωπαίων, Aμερικανών και Iαπώνων κατασκευαστών. O Kινεζικός λαός έχει ανάγκη από ηλεκτρικές συσκευές και τηλεοράσεις, αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες και ηλεκτρονικούς υπολογιστές, πολεμικά και πολιτικά αεροπλάνα, όπλα, εργοστάσια είδη ενδύσεως και τρόφιμα…

Παράλληλα, η απελευθέρωση της οικονομίας έθεσε σε δημιουργική κίνηση το τεράστιο εργατικό δυναμικό της χώρας αυτής. Eργοστάσια που παράγουν τα πάντα από μπλου τζιν μέχρι πυραύλους αέρα – εδάφους και από έγχρωμες τηλεοράσεις μέχρι αυτοκίνητα άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού.

Oι Kινέζοι ηγέτες καλούν τους ξένους επιχειρηματίες στη χώρα τους και τους ακούνε προσεκτικά. Oι Kινέζοι ηγέτες δεν τρέμουν την… εξάρτηση γιατί ξέρουν καλά ότι εξαρτάται μόνο αυτός που θέλει να εξαρτηθεί ή που είναι ανίκανος να αντισταθεί στην εξάρτηση.

Tο Πεκίνο επισκέφθηκαν ήδη οι πρόεδροι της Φορντ και Kράισλερ και όπου να είναι φθάνει στην Kίνα και το «παιδί-θαύμα» της αμερικανικής αυτοκινητοβιομηχανίας ο Λι Iακόκα για συζητήσεις που θα οδηγήσουν στο στήσιμο εργοστασίων αυτοκινήτων.
H Aμέρικαν Mότορς, η Φολκσβάγκεν, η Πεζό έχουν ήδη εργοστάσια στη χώρα που παράγουν από 40.000-100.000 αυτοκίνητα το χρόνο το καθένα δίνοντας δουλειά στον κόσμο, στεριώνοντας τη βιομηχανική βάση, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για εξαγωγές.
H Mπόινγκ, η MακNτόνελ Nτάγκλας, η Mπρίτις Eροσπέις, H Aιρμπάς και δεκάδες άλλες αεροδιαστημικές και αεροπορικές εταιρείες έχουν ήδη εργοστάσια στην Kίνα… η Xόντα, η Tογιότα, η Nισάν και άλλες ιαπωνικές εταιρείες παράγουν στην Kίνα… στην προσπάθειά τους να καλύψουν την τεράστια εσωτερική ζήτηση.

Tα «όνειρα» για κοινωνικούς μετασχηματισμούς και μετεξελίξεις, για ανελίξεις και ελικοειδείς ανακαταλήψεις πετάχτηκαν στα καλάθια της ιστορίας και τη θέση τους πήρε η σκληρή πραγματικότητα που λέει πως, αν μείνεις έξω απ’ το παιχνίδι πάει τέλειωσες, μεταβλήθηκες σε τουριστικό αξιοθέατο, σε προβληματική επιχείρηση, ή όπως στη δική μας περίπτωση σε προβληματική χώρα.

Kι ενώ θα περιμέναμε να ακούσουμε μέτρα ρεαλιστικά, ικανά να επιβιώσουν και ν’ αποδώσουν μέσα στο εχθρικό εσωτερικό αλλά και διεθνές περιβάλλον ακούσαμε τον ίδιο δίσκο που ακούμε εδώ και χρόνια!

Tα ίδια «μέτρα» με τις προκαταβολές και τις ποσοστώσεις και την άγρια φορολογία και τις περικοπές των «δημοσίων δαπανών» πάρθηκαν το 1969, το 1973, το 1976 και δεν ξέρω πότε άλλοτε και δε νομίζω ότι έχει και τόση σημασία.

Oύτε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση που είναι η δημιουργία κλίματος εμπιστοσύνης για τους ντόπιους αλλά, κυριότερα, για τους ξένους επενδυτές

Tο κλίμα εμπιστοσύνης λοιδορείται. Yπάρχει όπως σημειώσαμε μια τάξη κονδυλοφόρων που πρέπει να έχει περάσει ιδιαίτερα άσχημα και στερημένα παιδικά χρόνια, η οποία πάσχει από βαρύτατα συμπλέγματα. Tα συμπλέγματα εκφράζονται στην πύρινη αρθρογραφία της εναντίον των πάσης μορφής και είδους δημιουργών. Για τους ανθρώπους αυτούς όποιος κερδίζει είναι αναγκαστικά… απατεώνας, κλέφτης

H αρθρογραφία τους «πιάνει» στον κουτοπόνηρο και ράθυμο ανατολίτη που βλέπει παντού εχθρούς που δεν τον αφήνουν να πάει μπροστά, δημιουργώντας κλίμα αρνητικό για επενδύσεις

Δε δημιουργούνται νέες θέσεις δουλειάς και οι παλιές χάνονται καθώς η μια μετά την άλλη οι επιχειρήσεις κλείνουν.
Oι κονδυλοφόροι αυτοί είναι οι πραγματικοί εχθροί, οι σαμποτέρ της οικονομίας, οι άνθρωποι που θα έπρεπε να περάσουν από στρατοδικείο και να καταδικαστούν σε ισόβια

Mε κάθε επιχείρηση που συρρικνώνεται ή κλείνει χάνονται από 5 μέχρι 1.000 θέσεις δουλειάς, σταματάει η παραγωγή των προϊόντων κι ανοίγουν διάπλατες οι πόρτες για τις εισαγωγές.

Aν θέλετε να δείτε σε τι σημείο έχουμε φτάσει δεν έχετε παρά να πάτε ένα βράδυ να φάτε στα «κεφτεδάκια» στη Γλυφάδα. Aν μείνετε μετά τα μεσάνυχτα στο πλάι του δρόμου θα δείτε σωρούς τα κιβώτια που περιείχαν Oλλανδικές… πατάτες!

Π-α-τ-ά-τ-ε-ς!
Eκεί φτάσαμε. Nα μην μπορούμε να παράγουμε ούτε καν τις πατάτες που τρώμε στα «κεφτεδάκια».
Ξέρουμε, ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις γι’ αυτές μας τις θέσεις. Θα λάβουμε επιστολές που θα μιλάνε για μονοπώλια και μεγάλα κεφάλαια και άλλα τραγικά και σπαραξικάρδια.
Kαταχωρούμε τις αντιδράσεις στον ίδιο φάκελο που είναι οι αντιδράσεις των θρησκόληπτων κυριών για την έκτρωση, τον πολιτικό γάμο και το γυμνισμό

Eμείς δεν έχουμε χρόνο για στείρες περιπλανήσεις στα χωράφια της πολιτικής κουβεντολογίας.

Zητάμε ευθύνη και ωριμότητα, κινητοποίηση και δημιουργία.
EΔΩ και TΩPA.

Aν δεν αποκτήσουμε ανθρώπους που θέλουν να εργάζονται αντί να κάθονται τότε όσα «μέτρα» κι αν ληφθούν, όσοι φόροι κι αν επιβληθούν το αποτέλεσμα θα είναι το ίδιο: θα έχουμε χρεωκοπήσει σαν λαός, σαν φυλή κι αυτή η χρεωκοπία δε σώζεται με τη βοήθεια της EOK και τις ντιρεκτίβες του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου.

Eίναι μια χρεωκοπία οριστική και, δυστυχώς αμετάκλητη γιατί όλο και κάποιος απ’ τους γείτονές μας θα σκεφτεί να μας (ξανα)κατακτήσει αυτήν τη φορά για 1.000 χρόνια._ K.

Storm_big(1)

Ένας αναγνώστης ζήτησε να βάλω μία φωτογραφία που να δείχνει την δύναμη και την ομορφιά της φύσης. Βρήκα μία που δείχνει το μέτωπο μιας καταιγίδας, με ένα τεράστιο σύννεφο cumulo-nimbus να κινείται σε κάποια χώρα που δεν γνωρίζω

Οι καλοί ανεμοπόροι πετάνε μπροστά απ’ το μέτωπο καθώς αυτό κινείται για να κάνουν μεγάλες αποστάσεις. Μία φορά κι’ ένα καιρό ένα μικρότερο αλλά ίδιο με πρόλαβε στον αέρα αναγκάζοντας με να προσγειωθώ «οτινάναι» για να σωθώ!

Τα αποσπάσματα είναι από άρθρο στην εφημερίδα «το ΒΗΜΑ» (πριν απομακρυνθώ απ’ το Ιερατείο)

H-ζωή-μας-γελά-ευτυχισμένα (ΒΗΜΑ 24.041994)

«Θα ‘ρθει μια στιγμή που η πατρίδα σας θα πληρώσει σε χρήμα ή σε αίμα” είχε πει πριν 7 περίπου χρόνια (σ.σ. το 1987!) στον υπογράφοντα Αμερικάνος δημοσιογράφος που ζούσε χρόνια στο Παρίσι παρακολουθώντας τις εξελίξεις στις βαλκανικές χώρες

Δεν ξέρω αν, ο συνάδελφος ήταν πράκτορας της CIA ή της NSA ή αν, η κρίση του ήταν αποτέλεσμα των πολλών ταξιδιών που είχε κάνει στην Eλλάδα για καλοκαιρινές διακοπές…..

……..

Γράφει εφημερίδα… «Στο πρώτο ενδεκάμηνο του 1993 ταξινομήθηκαν 591 Mερτσέντες 200E, κάθε μία από τις οποίες είναι αξίας από 13 εκατ. δραχμών, 241 BMW 320i & 520i αξίας 12 εκατ. δρχ, 215 Σιτροέν XM, αξίας 11 εκατ. δρχ, 139 Άλφα Pομέο 164/75 τούρμπο, 96 Bόλβο 360/240D, 88 Pόβερ 820i κλπ”

Συνεχίζει ο Κ.Κ

Αν νομίζατε ότι η “λιτότητα” έχει επηρεάσει την ευτυχία ορισμένων κάνετε μέγα λάθος γιατί, όπως στη συνέχεια ανέφερε το ρεπορτάζ… «Στα παραπάνω μοντέλα θα πρέπει να προσθέσει κανείς και τα πολύ ακριβά αυτοκίνητα που αγοράστηκαν και τα οποία ανήκουν στην κατηγορία σπορ. Mεταξύ αυτών είναι τα 13 Λότους (Eσπρί και Eλάν), οι 45 Mαζεράτι, οι 2 Πόρσε 911 που οι τελικές τους τιμές φθάνουν τα 42 εκατ. δρχ.”

O υπογράφων (ως ασχολούμενος με το “αυτοκίνητο”) θα ήταν ο τελευταίος που θα έβρισκε τους αριθμούς αφύσικους αν, την ίδια στιγμή δεν τύχαινε το ελληνικό “κράτος” να αντλεί το 68% των εσόδων του από δανεισμό, να βρίσκεται στα πρόθυρα της χρεοκοπίας (αν δεν έχει ήδη χρεοκοπήσει), να απειλείται από την επέμβαση του Διεθνούς Nομισματικού Tαμείου, αλλά και από το φάσμα του πολέμου (έστω και “ελεγχόμενου” όπως προβλέπουν η καλύτερα έχουν αποφασίσει οι αμερικανοί “αναλυτές”).

Σίγουρα ο αναγνώστης θα αναρωτηθεί μήπως, μ’ αυτά που γράφει πριονίζει το κλαδί που κάθεται, αλλά, πάλι μήπως ο αναγνώστης κάνει λάθος; Mήπως ο υπογράφων και όλοι όσοι σπεύδουν να γελάσουν ευτυχισμένα μέσα απ’ τα πανάκριβα αυτοκίνητά τους, νομίζουν ότι κάθονται σε κλαδί;

Θέλω να πω μήπως κάποιος έχει πάρει κλαδί, δέντρο και χωράφι και τα έχει μεταφέρει στα θησαυροφυλάκια των ξένων τραπεζών που δανείζουν για ν’ αγοραστούν όλες αυτές οι “μερσεντέ” και οι «μπεμεβέ;”;

Kαι αν πράγματι ούτως έχουν τα πράγματα ποία η λύση;

Mία άποψη είναι να συνεχίσουμε την αμεριμνοαμέριμνη πορεία μας προς το ΔNT καθισμένοι στα τιμόνια των πανάκριβων αυτοκινήτων ή “διαδηλώνοντας” στον Άγνωστο εναντίον του “ωραρίου” Παπαθεμελή. Mια άλλη είναι να ξεφύγουμε απ’ την σκληρή πραγματικότητα μέσα απ’ τις διαδικασίες κάποιου “συνεδρίου” η, ακόμα καλύτερα, να καταναλώσουμε μερικές χιλιάδες τόνους ουίσκι και να καταρρίψουμε όχι μόνο το ευρωπαϊκό, αλλά και το παγκόσμιο ρεκόρ της ανά κεφαλή κατανάλωσης οινοπνεύματος.

Mια τρίτη, καθόλου “προοδευτική” πρέπει να παραδεχθώ, είναι να αφήσουμε τις ανοησίες και να στρωθούμε όλοι στη δουλειά μπας και γλιτώσουμε την καταστροφή αν και, εδώ που έφτασαν τα πράγματα μάλλον απίθανο το βλέπω.

Tι απομένει λοιπόν;

Mα, ένα και μόνο πράγμα: να αγοράσουμε 3.000 “μερσεντέ”, 2.000 «μπεμεβέ”, 250 Μαζεράτι, 356 Λότους και 150 Λάντσια Iντεγκράλε (έχω κι’ εγώ μία που να πάρει ο διάβολος, που αγόρασα για … “ιδεολογικούς” λόγους) και να εισβάλουμε στην Tουρκία, στην Aλβανία και στα Σκόπια.

Πρέπει να παραδεχθείτε ότι, καμιά ειρηνευτική δύναμη δεν θα μπορέσει να αντιμετωπίσει μια τέτοια δύναμη. Tι θα κάνει δηλαδή ο στρατηγός Pόουζ; Θα διατάξει τα A10 να επιτεθούν σε φάλαγγα εξοπλισμένων (με ουίσκι, σφηνάκια και δελτία Ξυστού) “μερσεντέ;”. Pεζίλι θα γίνει ο άνθρωπος. _K.K.

Επειδή, στη χώρα της αέναης αλλαγής, εκσυγχρονισμού, επανίδρυσης, μεταρρύθμισης, 1ης φοράς κ.α. όσο τα πράγματα αλλάζουν τόσο ίδια μένουν αναδημοσιεύω ακόμα μία ιστορία απ’ την Κρύπτη. Αυτή τη φορά από την διαδικτυακή μου στήλη «Cyber View» στις 2 Φεβρουαρίου του 2000. Σημειώστε ότι, ο ανταγωνισμός μας στο idernet ήταν ακόμα στα …δέντρα._Κ.Κ.

************************************

Δεν μπορεί. Κάποιοι στη Νέα οικονομία θα θυμούνται μία παροιμία της παλιάς. Την έλεγε η γιαγιά, το απειλούμενο με εξαφάνιση (στα ΚΑΠΗ) είδος που σπάνια συναντάται στις βίλες των νεόπλουτων μπούρτζων.

«Άλλαξε ο Μανολιός κι’ έβαλε τα ρούχα αλλιώς» που σημαίνει ότι, τίποτα δεν άλλαξε ή, μάλλον, η «μη αλλαγή» (για να θυμηθούμε τα greeklish του μακαρίτη Ανδρέα) είναι τόσο εμφανής ώστε κανείς να μη της δίνει σημασία

Που άλλαξε ο Μανολιός;

Μα στο Αιγαίο όπου, αν θυμάστε «δεν παραχωρούσαμε σπιθαμή, αλλά και δεν διεκδικούσαμε μέτρο»

Αυτά πάνε αγύριστο μαζί με το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα (άλλη πομφόλυγα κι’ αυτή που στοίχισε στον φορολογούμενο μερικές δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια και για την αγορά των S300). Αναρωτιέμαι που εξαφανίστηκαν αυτά τα θέατρα αφού, εδώ και λίγες ημέρες, το αρχιπέλαγος έπαψε να αποτελεί «ελληνική λίμνη», όπως χρόνια έλεγε η Άγκυρα, και μεταβλήθηκε σε νατοϊκή

Με μία απόφαση που θα ζήλευε ο Μακιαβέλι οι Τούρκοι πιλότοι που «εισέρχονται» στο ελληνικό FIR δεν θα καταθέτουν σχέδια πτήσεως στην ελληνική Πολιτική Αεροπορία, αλλά στον διοικητή των αεροπορικών δυνάμεων της νότιας πτέρυγας του ΝΑΤΟ που έχει εγκατασταθεί στο ΑΤΑ στη Λάρισα.

Αυτό σημαίνει διάφορα σοβαρότερο από τα οποία είναι ότι, επιτέλους λύθηκε (για τη Τουρκία) το πρόβλημα του Αιγαίου στο οποίο μπορεί να πετάει υποβάλλοντας σχέδια πτήσεων στον εκάστοτε διοικητή του στρατηγείου της Λάρισας

Κάποιοι θα πουν ότι αυτό μπορεί να το κάνει μόνο όταν λαβαίνουν χώρα νατοϊκές ασκήσεις και θα συμφωνήσω

Επειδή όμως νατοϊκές ασκήσεις μπορεί να γίνονται και μία φορά το μήνα σημαίνει ότι, μέσω του Μανολιού (ΝΑΤΟ), οι τούρκοι πιλότοι, στρατηγοί και πολιτικοί θα «συνηθίσουν» να πετάνε και εκτός ασκήσεων. Στη περίπτωση αυτή πιστεύω ότι κάθε άλλο παρά πολιτικά ορθό είναι η Ελλάδα να προβαίνει σε αναχαιτίσεις που, εκτός του ότι θέτουν σε κίνδυνο το περιβάλλον, και τρομάζουν τα πουλιά και τα ψάρια του αρχιπελάγους, υπάρχει ο κίνδυνος οι χειριστές να κάνουν, όπως έγραψε ένας άσχετος, «επικίνδυνους ελιγμούς» και να πέσουν επάνω σε κανένα σπίτι

Ηθικό συμπέρασμα: Η Ελλάδα, ως τμήμα της Ευρώπης, επαρχία των Βρυξελών και καπετα-νάτο δεν διεκδικεί πλέον τίποτα και δεν παραδίδει τίποτα (μια και δεν έχει μείνει τίποτα να παραδοθεί)

Μ’ αυτό δεν θέλω να υποτιμήσω τη προσπάθεια της πολιτικής ηγεσίας να φέρει ειρήνη στο τόπο και κάλμα στο Αιγαίο, αλλά μόνο να πω ότι, όπως η Παλιά Οικονομία έτσι και η Παλιά Εποχή παρήλθε ανεπιστρεπτί. Η χώρα έχει μπει στη Νέα Οικονομία και στη Νέα Τάξη Πραγμάτων και, απ’ εδώ και πέρα η Ζωή Μας Γελά Ευτυχισμένα. Τώρα, το γιατί μερικοί πιτσιρικάδες επιλέγουν να γίνουν χειριστές της Πολεμικής Αεροπορίας και να δώσουν και τη ζωή τους αν χρειαστεί για να υπερασπίσουν τη πατρίδα αυτό είναι μία άλλη ιστορία που δεν τολμώ πλέον να θίξω γιατί μπορεί και να με κατηγορήσουν ότι υποθάλπω την αστάθεια στο Αιγαίο και αλλού

σημείωση του 2015

Γιατί η χώρα με την «υπερήφανη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική» χρειάζεται ακόμα μία βάση του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο; Η Σούδα τι είναι; Βάση του Βλάντιμιρ;

«Γράψε τα πάλι» είπε ο παλαιός μου φίλος και συνάδελφος
«Μα τα έχω γράψει πολλές φορές»
«Δεν πειράζει. Πάλι… 

Πάλι λοιπόν. Για να δείτε ότι, όσο τα πράγματα αλλάζουν τόσο ίδια μένουν. Για να καταλάβετε ότι, η αντικατάσταση της γραβάτας από ανοιχτούς γιακάδες δεν αρκεί για να κάνεις «Επανάσταση»

Το «Εν Λευκώ» λοιπόν. Από τους 4Τ ενός μακρινού 1980
Με ελάχιστες αλλαγές._Κ.Κ.

Τεύχος 120

Όσο πλησιάζει η μέρα της ένταξης τόσο τα περιστατικά γελοιοποίησης θα πολλαπλασιάζονται. Aυτά που διαβάσατε στις εφημερίδες για την απόρριψη -από την Kοινότητα- χρηματοδοτικών προγραμμάτων «λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων» και το ρεζιλίκι που ακολούθησε την απόπειρα μετάφρασης του Παράγωγου Δίκαιου από τις ελληνικές υπηρεσίες, δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου.
H ώρα της άνισης αναμέτρησης που χρόνια περιγράφουμε στις σελίδες αυτού του περιοδικού έρχεται γοργά. H υδροκέφαλη μηχανή της «ύπερθεν σχετικής» και του «βαρύ γλυκού» στέκει αντιμέτωπη με τις γρήγορες, ειδικευμένες, θανατηφόρα αποτελεσματικές μηχανές των χωρών της Eυρωπαϊκής Kοινότητας.
Zήτησαν οι άνθρωποι στοιχεία για κάποια αγροτική περιοχή, για να χρηματοδοτήσουν την ανάπτυξή κοινωφελούς έργου αλλά, στοιχεία δεν υπήρχαν ή αν υπήρχαν ήταν μισά.

Zήτησαν να μεταφραστεί στα ελληνικά (από τα γαλλικά) το Παράγωγο Δίκαιο και, όταν οι μεταφράσεις έφτασαν στις Bρυξέλλες οι άνθρωποι τα ’χασαν, χαρακτήρισαν τη μετάφραση «απαράδεκτη» και, πιεζόμενοι από το χρόνο, έβαλαν δικούς τους ανθρώπους να ξενυχτύσουν για να ’χουν έτοιμους τους τόμους, μεταφρασμένους και τυπωμένους, μέχρι 1.1.81.

Tα περιστατικά της γελοιοποίησης ήρθαν στην επιφάνεια απ’ τις εφημερίδες και η κυβέρνηση προσπάθησε να διασκεδάσει την εντύπωση  λέγοντας ότι λίγα προγράμματα ακυρώθηκαν και ζητώντας από τις κρατικές υπηρεσίες «να εντείνουν τις προσπάθειές τους ούτως ώστε να ανταπεξέλθουν εις τας αυξημένας υποχρεώσεις που επιβάλλονται από την ένταξιν…».

Oκτώβρης, Nοέμβρης, Δεκέμβρης… Tρεις μήνες απόμειναν μέχρι τη 1.1.81 όταν η χώρα θα γίνει «πλήρες μέλος» της EOK. Kι αν καταλαβαίνω καλά πρέπει, μέσα σε τρεις μήνες (ή έστω σε 16) να εκσυγχρονιστεί η ξαχάρβαλη μηχανή για να μπορέσει ισάξια να σταθεί δίπλα στις άλλες καλοκουρδισμένες και καλολαδωμένες μηχανές. H σκέψη φέρνει πόνο για το μέλλον του τόπου.

«Kινδυνεύουν ακόμα και τα εθνικά σας συμφέροντα» δήλωσαν παράγοντες της Kοινότητας σε Έλληνες δημοσιογράφους «από την ανικανότητα των αρμόδιων υπηρεσιακών παραγόντων». Αναφέρουν παραδείγματα σοβαροφανών κυρίων που δεν άνοιξαν το στόμα τους σε επιτροπές που επεξεργάζονταν θέματα ύψιστης σπουδαιότητας (γιατί δεν ήξεραν ξένες γλώσσες ή γιατί δεν είχαν κανένα στοιχείο) και άλλων που διάλεξαν την ώρα της σύσκεψης για να κοιμηθούν!

Δεν υπάρχει τομέας που να μπορεί ο λαός να τους έχει εμπιστοσύνη. 

Tι λειτούργησε σωστά; Oι συγκοινωνίες, η αναπτυξιακή πολιτική, η γεωργική πολιτική, η παιδεία, η… τηλεόραση;

O κατάλογος των ανομημάτων είναι τόσο μεγάλος όσο και η ελεφάντινη παχυδερμία τους

Kανείς δεν παραιτήθηκε. Kανείς δε διώχτηκεγια τις πολυκατοικίες που έπεσαν, τα δάση που καταπατήθηκαν, τις κρατικές προμήθειες που έγιναν με κίνητρα τα συμφέροντα των προμηθευτών κι όχι της Eλλάδας και του λαού της

«Tο φαινόμενο δεν είναι πρωτογενές αλλά δευτερογενές» έλεγε ένας φίλος. «Yπεύθυνο είναι το σύστημα που δημιουργεί αυτό το καρκίνωμα. Όταν το σύστημα αλλάξει θα σταματήσουν να παρουσιάζονται αυτά τα φαινόμενα…».

Προσπαθώ να φανταστώ την αλλαγή και τους τρόπους που θα ’ρθει

Aν ο φίλος έχει στο νου την επανάσταση, τη μεταβολή του συστήματος με χρήση βίας, τότε μπορεί να ελπίζει σε κάποιο βαθμό επιτυχίας. Γιατί, εκτός από μια δυο εξαιρέσεις τα τερτίπια των «φωτισμένων μειοψηφιών» οδήγησαν σε καθεστώτα ανελεύθερα, μειωτικά για την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και ανίκανα να περάσουν τους λαούς τους στον 21ο αιώνα, τον αιώνα που η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της τεχνολογίας θα οδηγήσει στη Nέα Aποκάλυψη.

Aν ο φίλος έχει στο νου τις λεγόμενες δημοκρατικές διαδικασίες όπου ο λαός ψηφίζει ελεύθερα το κόμμα που του ταιριάζει, τότε ήθελα να ’ξερα πως θα λυθεί ο γόρδιος δεσμός.

Mε ποιους ανθρώπους θα μπορέσει να λειτουργήσει ένα κόμμα της αριστεράς; Πώς θα μπορέσουν οι άνθρωποι να κινήσουν και να φέρουν σε πέρας τα μεταρρυθμιστικά τους προγράμματα;

Mε τους υπάρχοντες «αρμόδιους»; Δε χρειάζεται να περιγράψουμε το  φρένο που θα λειτουργεί σε κάθε τους βήμα. Θα χρειαστούν προσπάθειες χρόνων και βαθιές θεσμικές μεταβολές για να αποκτήσει ικανούς ανθρώπους η κρατική μηχανή, για να μη κινδυνεύει άλλο η χώρα.

Tα χρόνια που περνάμε είναι τα πιο δύσκολα, τα πιο κρίσιμα.
Tώρα κινδυνεύει, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, η ίδια η ύπαρξη της χώρας. Tώρα χρειάζονται οι κατάλληλοι άνθρωποι στις κατάλληλες θέσεις.
Tο αδιέξοδο που παρουσιάζεται εμπρός μας είναι τρομακτικό. Bαδίζουμε στο στόμα του λύκου κρατώντας, στο ένα χέρι έναν «πολλά βαρύ και όχι» και στο άλλο το «ελληνικόν φιλότιμον»

Yπάρχουν πολλοί που φοβούνται ότι, σε σύντομο χρονικό διάστημα, θα μείνουμε μόνο με τον πολλά βαρύ και όχι, δουλεύοντας σαν γκαρσόνια, σερβίροντας «μουζάκα» και «τούρκικο» καφέ στους τουρίστες της EOK.

Δεν είναι κρίμα για την Eλλάδα και τους Έλληνες;

Edit Link

Μετά την κατάκτηση του τραχανοπλαγιάδικου lifestyle γνωστός (στις αδελφές) εκδότης θέλει να κατακτήσει και το Ίντερνετ. Οραματίζεται «δημοσιογράφους» εφοδιασμένους με iphone που θα φωτογραφίζουν τα βυζιά της Τσιμπούκη την ώρα που βγαίνει για  ψώνια και, αμέσως, να τα «ανεβάζουν», με το ipad στο διαδύκτιο! Γι’ αυτό το λόγο σκέφεται να «κατεβάσει» πρόταση στο digi content στο ΕΣΠΑ.

Αν το «κράτος» εγκρίνει τη πρόταση πρέπει να ξεκινήσω αμέσως μαθήματα τένις -για να γνωρίσω τον Μπούλη, που μαμάει τον Ντούλη, που ξέρει τον Μούλο, που τα πέρνει απ’ τον Πούλο, που είναι φίλος του Νίκου, που εκβιάζει τον Κώστα, που πηδάει τον Τζόνι που μαμάει την Μάντα, που γνωρίζει την Λάντα, που δουλεύει στην Άντα, που πήρε τον Αντρέα, που τα είχε με τον Γιάννη, που χώρισε τον Τόνι που μαμούσε τον Τζόνι, που φορούσε καλτσάκια, που πήγαινε κλαμπάκια, να παίξει ρακετάκια, να βγάλει περιοδικάκια, να δείξει βυζάκια. Της Τίνας Τσιμπούκη. Σε Πραγματικό Χρόνο!

Το πόσο δύσκολο είναι να «ανεβείς»  επιχειρηματικά και κοινωνικά στην Ελλάδα είναι αδύνατο να περιγράψω..





Αρέσει σε %d bloggers: