Αρχείο για Απρίλιος, 2014

  • Το παρακάτω το είδα στο «Σχολιαστές Χωρίς Σύνορα» (το έχει γράψει ο «Θραξ») αλλά, θαρρώ πως το έχω δει αυτό το μέλλον 40 χρόνια πριν. Πάντως, καλό Είναι να ξέρουμε όλοι τι μας περιμένει._Κ.Κ

 

  • Σε λίγο θα γίνονται όλα on-line και ηλεκτρονικά και η αριστερά της νέας τάξης και της ολιγαρχίας, μαζί με όλους τους άλλους ολιγαρχικούς, θα επιμένει σε χειρόγραφες εκλογές ανά 4-ετία.

    Σήμερα

    • Αγορές και πωλήσεις γίνονται ηλεκτρονικά, με μια πλαστική κάρτα στο ίντερνετ
    • Το μεγαλύτερο μέρος των συναλλαγών κράτους-υπηκόου γίνεται ηλεκτρονικά
    • Οπου νάναι κάθε παραστατικό που θα εκδίδει μια επιχείρηση θα καταλήγει ΑΜΕΣΩΣ και ηλεκτρονικά στο ΚΕΠΥΟ
    • Πληρωμές λογαριασμών γίνονται ηλεκτρονικά με μηχανάκια εντός των τραπεζών
    • Μεταφορές χρημάτων από λογαριασμό σε λογαριασμό τραπέζης ηλεκτρονικά μέσω ίντερνετ
    • Ο καπιταλισμός μέσω των ΑΤΜ των τραπεζών δίνει πρόσβαση στο φετίχ του, το χρήμα, ηλεκτρονικά μέσω μιας απλής πλαστικής κάρτας
    • Μέχρι και την συνταγογράφηση αποφάσισαν πως είναι καιρός να την κάνουν ηλεκτρονικά διότι είχε παραγίνει το φαγοπότι
    • Στα προπατζίδικα παίζουν καθημερινά on-line ΚΙΝΟ και χίλια δυο σε όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. On-line.

    Στο τέλος θα μείνει το μόνο πράγμα που θα το κάνουμε χειρόγραφα να είναι οι εκλογές. Και πάντα ανά 4 χρόνια. Ολα τα άλλα θα έχουν μηχανογραφηθεί.

    Και οι ειδικοί τους, οι δικοί τους, οι άνθρωποί τους, οι επιστήμονές τους, οι δημοσιογράφοι τους, οι αριστεροί τους, θα κάνουν οτι δεν τα βλέπουν και δεν τα ξέρουν.

    Θα επιμένουν στις χειρόγραφες εκλογές. Ανά 4 χρόνια μάλιστα.

    Σε λίγο θα γίνονται όλα on-line και ηλεκτρονικά και η αριστερά της νέας τάξης και της ολιγαρχίας, μαζί με όλους τους άλλους ολιγαρχικούς, θα επιμένει σε χειρόγραφες εκλογές ανά 4-ετία.

    Η αριστερά των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ΜΚΟ, θα αρνείται να μιλήσει για on-line σύστημα λήψεως αποφάσεων και ψηφισμάτων από τους πολίτες.

    Η ΟΛΙΓΑΡΧΙΚΗ νεο-ταξίτικη αριστερά που καμώνεται ακόμα πως “παλεύει για λαϊκή κυριαρχία και σοσιαλισμό”.

    Η αριστερά της νέας τάξης, το μεγαλύτερο ανάχωμα για την δημοκρατία.

    Θραξ Αναρμόδιος

Εξαιρετικό. Από την e-net

Ο νομπελίστας κολομβιανός συγγραφέας Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, που απεβίωσε σε ηλικία 87 ετών, άφησε πίσω του ως κληρονομιά και το καινοτόμο όραμά του για τη δημοσιογραφία, την οποία δεν σταμάτησε να ασκεί. Ο Γκάμπο, όπως ήταν γνωστός στους φίλους και τους θαυμαστές του, ξεκίνησε να εργάζεται ως δημοσιογράφος τη δεκαετία του 1950, αρχικά στη βόρεια επαρχία Μαγκνταλένα της Κολομβίας απ’ όπου καταγόταν, προτού μεταβεί το 1954 σε μια από τις σημαντικότερες εφημερίδες της Μπογκοτά, την El Espectador.

«Το σημαντικότερο δίδαγμα του Γκάμπο προς έναν δημοσιογράφο είναι η άποψη από την οποία κοιτά (τα πράγματα). Το να παρατηρεί τη λεπτομέρεια όταν δεν συμβαίνει τίποτε, εκείνος είναι που μου το έμαθε», δήλωσε ο αμερικανός δημοσιογράφος Τζον Λι Άντερσον σε ένα φόρουμ που διοργανώθηκε στη Μπογκοτά με την ευκαιρία των 87ων γενεθλίων του Μάρκες.

Το στυλ του ήταν «μοναδικό και πολύ ιδιαίτερο», με μια αίσθηση ειρωνείας η οποία προστίθεται στη λεπτομέρεια, σύμφωνα με τον Άντερσον.

Η θητεία του συγγραφέα στην Espectador σηματοδοτεί την απογείωση της δημοσιογραφικής του έμπνευσης. «Ήταν η πρώτη του μεγάλη εμπειρία ως δημοσιογράφος και ειδικός απεσταλμένος, ενός ανθρώπου που δεν είναι πια ένας μαθητευόμενος συγγραφέας», διηγείται ο παλιός του σύντροφος Χάιμε Αμπέγιο.

Ο Αμπέγιο, συνιδρυτής μαζί με τον Μάρκες του Ιδρύματος για μια νέα ιβηροαμερικανική δημοσιογραφία (FNPI), υπογραμμίζει ότι το πέρασμα του συγγραφέα από την εφημερίδα αυτή της Μπογκοτά του επέτρεψε να «αναπτύξει τα εργαλεία του δημοσιογράφου προκειμένου να αναζητήσει την ιστορία που είναι η πληροφορία».

Ο νυν διευθυντής της εφημερίδας, ο Φιδέλ Κάνο, θυμάται ένα άρθρο που είχε γράψει ο Μάρκες και το οποίο αποτέλεσε αργότερα την έμπνευση για μια νουβέλα του, την «Ιστορία ενός ναυαγίου».

«Η ιστορία του ναυαγίου όταν έφτασε στην Espectador ήταν ήδη παγωμένη, γιατί (ο ναυτικός) είχε ήδη μιλήσει παντού, όμως ο Γκάμπο τον συνάντησε και κάθισε μαζί του. Άρχισε να κοιτά αλλού και ανακάλυψε το μεγάλο σκάνδαλο του λαθρεμπορίου που κρυβόταν πίσω από το ναυάγιο», εξήγησε ο Κάνο.

Η δημοσιογραφική καριέρα του Μάρκες ήταν πολυσχιδής, καθώς υπήρξε ταυτόχρονα δημοσιογράφος, διευθυντής σύνταξης, παρουσιαστής της τηλεόρασης και χρονικογράφος.

Φεύγοντας από την Espectador εργάστηκε ως διευθυντής σύνταξης του περιοδικού Venezuela Grafica στο Καράκας. Μετά την κουβανέζικη επανάσταση, της οποίας υπήρξε υποστηρικτής, εργάστηκε στο κουβανέζικο πρακτορείο Prensa Latina και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Μεξικό. Εκεί, έπειτα από κάποιες δημοσιογραφικές περιπλανήσεις ξεκίνησε να γράφει το αριστούργημά του «Εκατό χρόνια μοναξιάς».

Προτού τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1982, ο Γκάμπο επανήλθε στη δημοσιογραφία με το αριστερό περιοδικό Alternative τη δεκαετία του 1970. Είκοσι χρόνια αργότερα έζησε την εμπειρία του παρουσιαστή τηλεόρασης στο κανάλι QAP.

Η τελευταία του εμφάνιση ως δημοσιογράφος ήταν το 1999 στη διάρκεια της ειρηνευτικής διαδικασίας μεταξύ της κολομβιανής κυβέρνησης και των ανταρτών FARC.

Όταν ίδρυσε το FNPI το 1994 στο λιμάνι της Καρθαγένης στην Κολομβία ο στόχος του ήταν πολλαπλός, όπως αφηγείται ο Αμπέγιο: «Είχε τρεις ή τέσσερις έγνοιες. Η πρώτη, η ίδια η δημοσιογραφία. Η δεύτερη, να κάνει κάτι για την Κολομβία. Η τρίτη, να έχει μια αφορμή να επιστρέψει στην Καρθαγένη και η τέταρτη, να δοκιμάσει τις ιδέες του για την εκπαίδευση».

Ο Άντερσον, καθηγητής στο FNPI επί 15 χρόνια, επισημαίνει ότι η σχολή αυτή είναι «θεμελιώδες» μέρος της κληρονομίας του συγγραφέα. «Δημιούργησε μια σχολή που υπάρχει ακόμη και που ασκεί σημαντική επιρροή σε όλη την ήπειρο. Σήμερα μιλάμε για την έκρηξη των χρονογραφημάτων στη Λατινική Αμερική (…) Είναι αυτό το δημοσιογραφικό είδος που προτιμούσε ο Γκάμπο, που υπερασπιζόταν, που υποστήριζε», διευκρινίζει ο Άντερσον, ανταποκριτής του περιοδικού New Yorker.

«Αυτόν που είχε κερδίσει τα πάντα στη λογοτεχνία, ακόμη και Νόμπελ, εξακολουθούσε να τον απασχολεί η δημοσιογραφία και η εκπαίδευση των δημοσιογράφων», υπογράμμισε Κάνο.

Άλλωστε, όπως έλεγε και ο ίδιος ο Μάρκες, η δημοσιογραφία «είναι το ωραιότερο επάγγελμα του κόσμου».

Η Μις Πίγκυ σε χαρακτηριστική φωτογραφία λίγη ώρα μετά την Επιστροφή της Δημοσιογραφίας στη ΝΕΤ

Η Μις Πίγκυ και ο Κέρμιτ (εγώ) λίγο μετά την προσχώρηση της στο νέο μου Κόμμα «Και με τον Αστυφύλαξ & με τον Χωροφύλαξ»

Ακούω (τώρα στον σκάει) τον ιδρυτή του «Ποταμιού» να λέει πως ποτέ δεν άκουσε από κανένα κόμμα και από κανένα επώνυμο (ή κάτι προς αυτή τη κατεύθυνηση), προτάσεις για να μη φτάσει η χώρα στο σημείο που βρίσκεται σήμερα…

Μόνο οι πόνοι του αυχενικού με εμποδίζουν να απαντήσω στους ιδρυτές των «δράσεων» και των «projects» που κάνουν την εμφάνιση τους στη χώρα που κυβερνιέται από τη Θεά Τύχη!

Με «αϊ σιχτίρ» και «αϊ, αϊ» κάθε λογής;

Αδόκιμο και μη ευγενικό

Ρε ‘σεις πατριώτες!

Ποτέ δεν έτυχε να διαβάσετε ένα κείμενο μου τα τελευταία 50 χρόνια; Τόσο αόρατο σας διάταξαν να με κάνετε;

Τι ‘ναι αυτά που ακούω πως πρώτα θα κάνουμε το «Ποτάμι» και μετά θ’ αποφασίσουμε που θα πάει; Τι χυλός είναι αυτός;

Την Κάθριν Άστον είχατε δασκάλα;

APTOPIX Britain Royal Baby

 

Ἀπὸ θαμποὺς ντερβίσηδες καὶ στέρφους μανταρίνους κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται. Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους! Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται. Δὲν ἔχεις, Ὄλυμπε, θεούς, μηδὲ λεβέντες ἡ Ὄσσα, ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι, κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα, τῶν Εὐρωπαίων περίγελα καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι. Καὶ δημοκόποι Κλέωνες καὶ λογοκόποι Ζωίλοι, καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι. λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!

Κωστὴς Παλαμᾶς 

 

Το κουβέλι ομιλεί για «ανάπτυξη» αλλά, επιτρέψτε μου, δεν έχει ιδέα απ’ το παιχνίδι…

 

extra

Τζίζας!

Εσείς κ. Πρόεδρε θα θέλaτε να γίνετε Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ρωτάει ο κ. IQ200.

Δεν με ενδιαφέρει η θέση απαντάει και, η καρδιά μου πήγε στη θέση της. Μετά τον Πρόεδρο Κάρολο, Πρόεδρος ο Φώτης ή, Πρόεδρος ο Δημήτρης (Η1Ν1)

υγ Φαντάζεστε το κουβέλι με backpack;

 …Ναι κάνει. Το διαπίστωσα απ’ τη δήλωση που έκανε (σε άπταιστα αμερικανικά), στο πρτοκτορείο Bloomberg αλλά, και από την «ξυνίλα» στο πρόσωπο του Benny de Shreck όταν, χτες είπε ότι, ο Φόρεστ έχει «πολλές εκκρεμότητες» με το Όλον ΠΑΣΟΚ
 Οι μισοί διαπιστευμένοι στο Κόμμα (και χοντρά ευνοημένοι με θέσεις-φιλέτα στα τηλεπτικά κανάλια της πλέον ευτελισμένης διαπλοκής στην Ε.Ε), λένε ότι, θα «εκπλήξει» πολλούς με τις αποφάσεις του, ιδιαίτερα μετά την «τσεγκεβαρική» στάση του απέναντι στις τράπεζες. Όχι στην ανακεφαλαιοποίηση φώναξα ο μέγιστος (με φόντο τον Παρθενώνα) και, πράγματι, ο Πάνος Καμμένος έπαθε μίας μορφής σοκ -που ακόμα δεν έχει αποκαλυφθεί- μια και, ξαφνικά, βρέθηκε στο ίδιο στρατόπεδο με τον Μεγάλο Στοχαστή
 Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: πως θα διαμορφωθεί το «κλίμα» που, κάθε βράδυ, «αλλάζει» η Κα Τρέμη καθώς αιωρείται απ’ τον Μεγάλο στον Λιγότερο Μεγάλο Δημοσιογράφο; Θα το πάρει το «Ποτάμι»; Θα το πνίξει η «Ελιά»; Θα υπάρξει ένας συνδυασμός ανάμεσα στη «Νέα Ελλάδα», στην «Παλαιά Πατρίδα», στη «Συκιά», στο Όλον ΠΑΣΟΚ, στη σημιτική «Μέση Γη» (και στο Γκόλουμ ντε Μπιντέ); Θα μπορέσει ο Αντουάν ντε Σεν Εξουπερί να συνεργαστεί με αυτά τα Projects ή θα θα επικρατήσει η λογική του κ. Στρατούλι (με ιώτα pls);
  Και, αν στις Ουροεκλογές το όλον ΠΑΣΟΚ πάρει 3%, η νέα ΝΔ 5%, ο ΣΥΡΙΖΑ 18%, η ΧΑ 20% και το «Ποτάμι» 34%; Ποίον το μέλλον της Ισχυρής Ελλάδας με PM to be τον κ. Σταύρο Θοδωράκη (ο πρώτος στη παγκόσμια ιστορία με αυτοφυές backpack), τον Νίκο Δήμου Υπουργόν από το Εξωτερικόν, τη Κα Σώτη υφυπ από το Εξωτερικόν, τον Τάσο Τέλογλου σύμβουλο σε θέματα Γερμανίας (Μερσεντέ, Μπεμβέ, Μέρκελ, Σπύρο Σ, Αυντί, Ζίμενς κλπ) και άλλες ΜΚΟ προσωπικότητες σε κρίσιμες θέσεις όπως το Υπουργείο Εθνικής Αμύνης… Άγνωστες οι βουλές του κυρίου Σπάϊρου Σάουερκράουτ, La Lioti & Li Vani
 
Και μετά, στις «κανονικές» εκλογές, τι θα γίνει; Θα υπάρχουν «δύο μεγάλα κόμματα» ή 13  projects?
Και ποίο project θα έλθει πρώτο, εμπρός από 12 δεύτερα; Θα είναι μνημονιακό; Αντιμνημονιακό; Αμφί; Bi ή trisexual? Κανείς, ούτε η GPO δε ξέρει αλλά, όλα θα εμφανιστούν σε όλη τους την (κοινότυπη) μεγαλοπρέπεια εις το άμεσο μέλλον




Αρέσει σε %d bloggers: