MADELEINE PEYROUX

madeleine-685x250

του Σωκράτη Παπαχατζή

«Η Billy [sic] Holiday του σήμερα…Ένα ταξίδι από τα στέκια της Νέας Υόρκης στους δρόμους του Παρισιού, στην πιο ατμοσφαιρική συναυλία του καλοκαιριού…» – διαβάζω στην αναγγελία της αυριανής συναυλίας της στο Λυκαβηττό…

Έμμονα προσανατολισμένη στο στερεότυπο «δυνατή-μέσα-από-την-αυτοεγκατάλειψή-της», στο πλαίσιο του οποίου, ατυχώς, έμελλε να περάσει στην ιστορία η Billie, η Madeleine Peyroux δεν έπαψε να πουλά, από το ξεκίνημα της καριέρας της, μουσικό lifestyle – αλλέως πως, μουσικό loser attitude.

Ο λόγος για τον οποίο ηχεί πειστική είναι ότι υποστηρίζει τον ρόλο της με αυθεντικό συναίσθημα, πιστεύοντας σ’ αυτόν, πριν από όλους, η ίδια… Και φυσικά, το ότι ξέρει να επιλέγει το υλικό και τους συνεργάτες της [στο τελευταίο άλμπουμ, The Blue Room, τον αέρα του «καινούργιου» κομίζει με τα έγχορδά του ο εξαιρετικός Vince Mendoza].

Αυτό που απομένει όμως τελικά ως ερώτημα είναι: τι μας χρειάζεται μια «Billie Holiday του σήμερα», όταν υπάρχει εκείνη του …χτες, θαυμάσια καταγεγραμμένη σε ποικίλες, πέραν του απελπισμένου έρωτα, αποχρώσεις;

Ή, όπως το είχε θέσει ο Mick Jagger, σαρκάζοντας τον προσωπικό του κλώνο Steven Tyler [των Aerosmith]:

«Why do you want the fake Mick, when you can have the real one?»

Υπάρχει βέβαια μια διαφορά ανάμεσα στις δυο περιπτώσεις, που δίνει και την απάντηση:

Η Billie δεν βρίσκεται εδώ για να διεκδικήσει το θρόνο της.

Ως εκ τούτου, η Madeleine αποτελεί ιδανική «εναλλακτική» ιέρεια, μιας εποχής όπου κυριαρχούν τα Roleplaying Games, το «καλό γούστο» και ο επαγγελματισμός …χωρίς δημιουργικές εξάρσεις.

 

Advertisements

  1. δημητρης

    Σωστη η απαντηση που δινει ο Socrates, στην ερωτηση του…Socrates…
    Οσον αφορα το διαφημιστικο κειμενο της συναυλιας, ειναι απο τα γνωστα…copy paste… το μονο που αλλαζουν ειναι το ονομα του εκαστοτε καλλιτεχνη.
    Y.Γ.
    Οχι και «κλωνος» ο Tyler…αμαρτια…

  2. killing joke

    Για να πω την αλήθεια, το αληθινά εξοργιστικό ως κερασάκι, ήταν το «Billy». Οι τύποι δεν είναι σε θέση ούτε να ελέγξουν την ορθογραφία του ονόματος που επικαλούνται ως ιερό. Η μιζέρια και η τσπατσουλιά που βασιλεύουν στα «πολιτιστικά» κάνει τους πολιτικούς μας να φαντάζουν άσπιλοι και άμωμοι [λέμε τώρα].
    Ο Tyler ως showman, όχι ως τραγουδιστής, πάτησε στο ξεκίνημά του πάνω στον Jagger [και ποιος δεν πάτησε δηλαδή]. Δεν είναι κακό αυτό, ιδίως αν στη συνέχεια όπως ο T. καταφέρνεις να κάνεις «το δικό σου «.
    Και στο φινάλε, που έγκειται η μεγαλωσύνη κάποιου όπως ο Jagger, ή η Billie Holiday, αν όχι στο maximum της επιρροής του;

  3. bruce banner

    Υπέροχο το Everybody’s Talking.. καμία σχέση όμως με τον καθαρτήριο κλαυσιγέλωτα των Bongwater, όπου η Ann εννοεί κατά γράμμα την κάθε της λέξη..

  4. coyoteracing

    στη φωτό γιατί κάθεται έτσι θλιμμένη;της χάλασε ο μουσακάς;…

    καλά αυτή έτσι ντύνεται όταν μαγειρεύει;
    παντελώς αδιάφορο με αφήνει η μαγειρική της…

    θέλω να πιστεύω πως οι φωτογραφίες μπορούν να αποκαλύψουν μυστικά της μαγειρικής,γι΄αυτό και θεωρώ καλύτερο σεφ τον Jagger…

    αυτή ήταν για σήμερα η κρέπα μου…συνιστώ ελαφριά μικρά
    γεύματα,φρούτα και λαχανικά…ειδικά τον Αύγουστο,που είναι γνωστός σαν πενταφάς και διπλοχέστης…

    γιατί από Σεπτέμβρη…

    (πώς στο διάολο έφτασα στο Σεπτέμβρη)

    • @coyote racing
      Eis pian anaferste?




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: