Το τέλος που πλησιάζει…

Αντιπροσωπευτκό δείγμα της εκπαιδευτικής "μεταρρύθμισης"
Αντιπροσωπευτκό δείγμα της εκπαιδευτικής «μεταρρύθμισης»

Κάθε πόλη και …πανεπιστήμιο κάθε χωριό και ΤΕΙ…

Η  πολιτική που εξυπηρετούσε τα συμφέροντα των ιδιοκτητών διαμερισμάτων, καφετεριών και σουβλατζίδικων και όχι των σπουαστών/φοιτητών

Γέμισε η χώρα πανεπιστημιακές σχολές για αργόσχολους μια και, οι φωτισμένοι ηγέτες μας φρόντισαν να μετατρέψουν τη χώρα σε οικονομικό προτεκτοράτο 

Βλέπω τις εικόνες από το ΤΕΙ της Πάτρας με τις ευρισκόμενες σε  κρίση φοιτήτριες να τσιρίζουν και να απειλούν τους δασκάλους τους

Σε καμία, απολύτως, χώρα του πλανήτη δεν γίνονται αυτά τα πράγματα εκτός απ’ την Ελλάδα. Δεν μπορώ να πω τι πρέπει να γίνει. Δε ξέρω πιά εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα. Αυτή πάντως δεν είναι εικόνα σχολείου αλλά, μεταμοντέρνου οίκου ανοχής. Οι μόνοι που μπορούν να αντιμετωπίσουν αυτά τα φαινόμενα είναι οι ίδιοι οι φοιτητές. Όσοι τουλάχιστον διαθέτουν ακόμα δυνάμεις

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

6 σκέψεις σχετικά με το “Το τέλος που πλησιάζει…

  1. Αυτά λέμε και μετά…μας λέν γραφικούς και περίεργους!Φαντάσου οξυζενε που θα μυρίζει εκεί μέσα!

    Α. Ταλάντης

    Μου αρέσει!

  2. Απαράδεκτη εικόνα, σχεδόν εμετική για εκπαιδευτικό χώρο. Το ίδιο εμετική όσο τα μόνιμα γκράφιτι και το σκουπιδαριό στα ΑΕΙ. Δείγμα του «πολιτισμού» μας. Θυμάμαι πρίν δεκαετίες νυν & πρώην υπουργούς, προέδρους βολής και άλλους μεγαλόσχημους πολιτικούς να ανεβαίνουν στο βήμα αμέσως μετά το μάθημα του «Χ» ή του «Ψ» καθηγητή, τον οποίο αφού πρώτα τον «έλουζαν» πισώπλατα ως ναζιστή, χουντικό και εγκληματία ή ακραίο αριστερό (ανάλογα με το προφίλ), έκαναν προσηλυτισμό για ένταξη στις νεολαιίστικες οργανώσεις στους πρωτοετείς φοιτητές, ανάμεσα στους οποίους ήμουν κι εγώ – εν έτει 1979! Αν τους ακολουθούσα ίσως τώρα να ήμουν κι εγώ πρωτοκλασσάτο στέλεχος πολύ μεγάλου Κόμματος με εξασφαλισμένο εισόδημα, τριπλή σύνταξη και άλλα «προνόμια». Ετυχε όμως να διαβάζω από τότε 4Τ, Ηχο και Πτηση, και αποφάσισα να δουλέψω από τα 18 παράλληλα με τις σπουδές, οπότε ο ΚΚ ήταν υπεύθυνος που λοξοδρόμησα από μια σίγουρη και εξασφαλισμένη καριέρα στους κομματικούς παραδείσους! Εξω από αυτούς υπάρχει αποδεδειγμένα πολύ δυστυχία, ανεργία και άλλα δεινά όπως μπορείτε να διαπιστώσετε!

    Μου αρέσει!

  3. http://pitsirikos.net/2013/04/το-παιδί-από-την-πάτρα/?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+pitsirikos%2FuPfN+%28%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%83%CE%B9%CF%81%CE%AF%CE%BA%CE%BF%CF%82%29

    Τι ωράια που είναι να κρίνεις ε; Ειδικά όταν εχεις προαποφασίσει για την κρίση σου.

    Τι αμερόληπτοι, αντικειμενικοί κριτές που είμαστε όλοι μας.

    Μου αρέσει!

    1. Όλα δεκτά. Αν διαβάζεις αυτά που γράφω 40 χρόνια τώρα θα πρέπει να ξέρεις τη θέση μου για την Παιδεία. Τι σχέση όμως έχουν οι χυδαίες συμπεριφορές και η έλλειψη σεβασμού με τις αποφάσεις των υπουργών των κυβερνήσεων των νενέκων;

      Μου αρέσει!

  4. Πολύ χρήσιμη εμπειρία θα ήταν να επισκευθούν όλοι οι Έλληνες φοιτητές και σπουδαστές, αντίστοιχες σχολές πχ της Μ. Βρετανίας και να συγκρίνουν τα εκεί με τα εδώ……
    Αλλά τι λέμε τώρα, αν δεν βόλευε αυτή η κατάσταση τα διάφορα κόμματα και πολιτικούς, θα την είχαν εξαφανίσει προ πολλού…..

    Μου αρέσει!

    1. Εντάξει, ας μη γενικεύουμε τις συμπεριφορές και την κατάσταση που επικρατεί στα Ελληνικά ΑΕΙ και ΑΤΕΙ. Δε νομίζω ότι παρόμοιες εικόνες μπορείς να συναντήσεις για παράδειγμα στο ΕΜΠ ή σε άλλα μεγάλα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας. Και παρακαλώ, μην αναφέρετε ως παράδειγμα τη βιομηχανία των Βρετανικών Πανεπιστημίων.
      Νομίζω ότι το κύριο πρόβλημα των Ελληνικών ΑΕΙ ήταν και είναι ο συνδικαλισμός φοιτητών και καθηγητών προς εξυπηρέτηση τελικά ιδίων συμφερόντων. Μετά την αποφοίτηση, πολλοί κόκκινοι έγιναν πράσινοι ή ακόμα και μπλε, γιατί έτσι τους συνέφερε. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: