Αρχείο για Μαρτίου, 2013

Αύριο κυκλοφορούν οι 4ΤΡΟΧΟΙ Απριλίου τπό, πάλι, κατω την δική μου δημοσιογραφική διεύθυνση. Κάποιοι αναγνώστες αναρωτήθηκαν πως μπορούν να συνδράμουν τη νέα (και τελευταία) προσπάθεια. Απάντησα «αγοράζοντας …2 τεύχη» και δίνοντας το ένα σ’ ένα φίλο/η.

Δεν ξέρω αν το εγχείρημα θα πετύχει. Κάποιοι λένε ότι, ο κόσμος γύρω μας άλλαξε, οι πολίτες έχουν άλλα προβλήματα και «δεν δίνουν μία» για τα …νέα μοντελα. Μα, οι 4ΤΡΟΧΟΙ ήταν, είναι και θα είναι ένα περιοδικό  κ α ι  για αυτοκίνητα! Οι 4Τ και τα άλλα μας περιοδικά είναι έντυπα για άτομα που έχουν την ικανότητα να βλέπουν μέσα από τοίχους

Πάμε λοιπόν από τα νέα μας γραφεία που στεγάζονται σε ένα γκροέσκο οικοδόμημα που, μέχρι πρόσφατα, στέγαζε την αισθητική των εμπόρων «γιωταχί». Γιατί εκεί; Διότι είναι φθηνό το ενοίκιο. Που είναι; Στη Λεωφόρο Βάρη-Κορωπίου 82

Υ.Γ Για δυνατούς λύτε και αναγνώστες με -μαύρο- χιούμορς:

Όπως μου υπενθύμισαν χτες. την Τετάρτη συζητούνται τα …ασφαλιστικά μέτρα που έκαναν οι εργαζόμενοι στις «Τεχνικές Εκδόσεις»  επειδή η εταιρία δεν τους κατέβαλε τις αμοιβές. Όμως οι Τ.Ε ανήκαν/ανήκουν στις Ε.Λ. Ποίος είναι υπεύθυνος γιατρέ μου; Μάλλον εγώ  θα έλεγα που εξακολουθώ να υφίσταμαι τους εξευτελισμούς. Περισσότερο χιούμορ σύντομα!

Υ.Γ 1 Δείτε ποία η πραγματικότητα. Το πρακτορείο διανομής Τύπιυ «ΕΥΡΩΠΗ» είχε συμφωνήσει να καταβάλει την περσμέμνη εβδομάδα στις Τεχνικές Εκδόσεις ένα μέρος των εσόδων από τις πωλήσεις των περιοδικών στο περίπτερο (33.00 ευρώ). Παρά τις επανειλλημένες οχλήσεις του Οικονομικού Διεθυντή το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. Αυτό βέβαια σημαίνει ότι, χωρίς τα έσοδα και από την κυκλοφορία δεν πληρώνονται οι εργαζόμενοι, οι ασφαλιστικοί φορείς και άλλα κρατικά ταμεία. Τι κάνει μία εκδοτική σε αυτή τη περίπτωση; Μα, ασφαλιστικά μέτρα απαιτώντας τα οφειλόμενα. Αν, παρ’ όλα αυτά, τα χρήματα δεν αποδοθούν τι μένει; Να αναβάλει την λειουργία της!

Βλέπετε ότι, τα πράγματα δεν είναι εύκολα. Ως εργαζόμενος στην εταιρία ((έχει πάψει πριν πολλά χρόνια να ανήκει σε μένα), ψάχνω να βρω ένα τρόπο. Ίσως, ένα εξώφυλλο με τη Μενεγάκη να βοηθούσε. Τι λέτε;

το είδα στο ιστολόγιο «Αγρυπνος; Φρουρός» -και χάρηκα που, ο Κ. Φράγκος συμφωνεί με την παλαιά μου θέση για τα πολιτικά «ανθρωπάρια» του ΥΠΕΘΑ._Κ.Κ.

Του ΚΩΝ. ΦΡΑΓΚΟΥ 

Υπτγου ε.α. – DEA Πανεπιστημίου Σορβόννης, στην Πολιτική Άμυνας – Αναλυτή Αμυντικών Θεμάτων
Ουκ αγαθόν η πολυκοιρανίη, εις κοίρανος έστω…
Ιλιάδα – Όμηρος
Ολίγον ενδιαφέρει τους πολιτικούς μια βλαπτική κίνηση για τη χώρα, εφόσον εξυπηρετεί το κόμμα και τις μωροφιλοδοξίες τους. Θέλουν να δείξουν ότι ασκούν καταλυτική επιρροή, ότι την εξουσιάζουν. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης ή της Κεντρικής Αφρικής, το γεγονός αλλαγής στρατιωτικής ηγεσίας θα περνούσε στα «ψιλά» των εφημερίδων, γιατί εκεί η διαδικασία αυτή αποτελεί ρουτίνα προβλεπόμενη από τους νόμους.
Στα καθ’ ημάς, την ένδοξη χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας, οι κρίσεις αποτελούν γεγονός γιατί γίνονται κατά το κέφι της πολιτικής ηγεσίας, η οποία ενεργεί χωρίς να υπολογίζει ποτέ τις επιπτώσεις. Οι αλλαγές στην κορυφή εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες, όπως οι εξοπλισμοί εξυπηρετούν τις μίζες. Οι αλλαγές της προηγούμενης εβδομάδας δεν εξυπηρετούν εθνική ή επιχειρησιακή ανάγκη. Αντίθετα, έπρεπε να αναβληθούν σε αυτήν τη συγκυρία, που:
• Οι απομακρυνθέντες ήσαν άριστοι και έκαναν πολύ καλά τη δουλειά τους.
• Η χώρα, και ειδικά οι ΕΔ, έχει γονατίσει από την εξοντωτική λιτότητα, έχει απογυμνωθεί από σημαντικό ποσοστό της εθνικής κυριαρχίας.
• Το φρόνημα των στελεχών έχει πατώσει και δεν υπάρχουν πιστώσεις για καύσιμα, ανταλλακτικά, υλικά νοσοκομείων.
• Οι ΠΥ των ΓΕ θα επιφορτισθούν ακόμη περισσότερο από τις μετακινήσεις, μεταθέσεις κ.λπ.
Όλα τα’χε η Μαριορή, ο φερετζές της έλειπε.
Ας μην παραλείψω να αναφέρω ότι, οπωσδήποτε, η επιλογή της στρατιωτικής ηγεσίας, της κορυφής, είναι προνόμιο της κυβέρνησης. Και πλέον ου. Ο χειρισμός πιο κάτω είναι θέμα Αρχηγού. Ούτε του υπουργού, ούτε των εγκάθετων των κομμάτων, όπως και αν ονομάζονται.

Συστηματική υπονόμευση και απαξίωση

Οι πολιτικοί, από το 1974 και εντεύθεν, με δικαιολογία την επάρατο, κάνουν ό,τι μπορούν για να απαξιώσουν κι ευτελίσουν τους αξιωματικούς. Εκδικούνται την απώλεια εσόδων της επταετίας, η οποία έβλαψε κι αυτή σημαντικά τη χώρα. Οι ανώτατοι αξιωματικοί είναι στελέχη, στην πλειονότητά τους υψηλής στάθμης, μόρφωσης και εμπειριών διοίκησης, με σπουδές στο εξωτερικό και γνώση ξένων γλωσσών. Έχουν το δικαίωμα να απαιτούν σεβασμό και ύπαρξη νόμων που θα εξασφαλίζουν το αδιάβλητο των διαδικασιών επιλογής και αξιολόγησης. Τέτοιους νόμους διαθέτουν όλες οι χώρες του ΝΑΤΟ. Εδώ και ενταύθα, οι πολιτικοί τους αρνούνται. Και όχι μόνο αυτό. Οι κυβερνήσεις τοποθετούν στις κορυφαίες θέσεις του υπουργείου ανθρωπάρια ή υπανθρωπάρια μειωμένου κύρους, ενίοτε και εγνωσμένους λωποδύτες, που συμπεριφέρονται στους αξιωματικούς, λόγω κόμπλεξ, ως πραίτωρες! Σπάνιες οι εξαιρέσεις! Αυτοί καλούνται να κάνουν προαγωγές-αποστρατείες! Οϊμέ… Τα τελευταία γεγονότα το επιβεβαιώνουν. Δεν θα φτάσω στην ακραία εκδοχή του τ. Α/ΓΕΣ, στρατηγού Κ. Ζιαζιά, που δηλώνει ότι «οι κρίσεις στις ΕΔ δεν μπορεί να αποτελούν αντικείμενο τυχάρπαστων και κομματικών φορέων…». Αλλά κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Δεν αποφεύγω να σχολιάσω ότι ένας άπειρος πολιτικός, που δεν κατάφερε να εκλεγεί στην α’ 120άδα της Κεντρικής Επιτροπής του ΠΑΣΟΚ, ο κ. Π. Μπεγλίτης, διορισθείς από τον ολέθριο Παπανδρέου ως υπουργός Άμυνας, δεν δίστασε να ξηλώσει μεμιάς 18 ανωτάτους, τον ανθό των στρατιωτικών ηγετών της χώρας, χωρίς λόγο. Ούτε ο Κλαούζεβιτς ή ο Ζούκοφ να ήταν.

Τα πρόσφατα

Αποτελούν κι αυτά κραυγαλέα θεσμική διαστροφή και εκτροπή.
• Μέσα σε 15 μήνες έχουν αλλάξει στον θώκο του Α/ΓΕΣ 4 πρόσωπα (Φράγκος, Ζιαζιάς, Γκίνης, Τσέλιος). Παγκόσμιο ρεκόρ… πλάκας. (Το γεγονός καταγράφεται οσονούπω στο βιβλίο Γκίνες.) Πώς θα βλέπουν οι συνάδελφοί του στο ΝΑΤΟ τον νέο άξιο Αρχηγό, κ. Τσέλιο; Πόσο προσωρινό; 4 Αρχηγοί σε 15 μήνες! Μήπως βρισκόμαστε στην εποχή του Μεσοπολέμου, με τα συνεχή πραξικοπήματα; Όχι. Είμαστε στην ένδοξη εποχή των ΣαμαροΜπενιΦώτηδων!
• Ο αποχωρών Α/ΓΕΣ, κ. Γκίνης, έζησε ένα επεισόδιο «σπάνιας ομορφιάς», ελληνικότατο, το πρωί της 5.2. Εισήλθε στο γραφείο του ο υπασπιστής, ενώ συνεδρίαζε το ΚΥΣΕΑ στη Βουλή, και του είπε: «Κύριε Αρχηγέ, αποστρατεύεσθε. Το είπε το ραδιόφωνο…». Ειρήσθω εν παρόδω, ότι τον κ. Γκίνη έχρισε Αρχηγό η ΝΔ και ο νυν υπουργός και ύστερα από 7 μήνες επιτυχούς θητείας τον κατάργησαν! Σκέτη ιλαροτραγωδία και κρετινισμός!


• Τα περί του ναυάρχου κ. Κοσ. Χρηστίδη είναι γνωστά. Μίλησε εφαρμόζων τη ρήση του Σολωμού εθνικό είναι το αληθινό. Έπρεπε να τιμωρηθεί…
• Άλλη φαιδρότητα είχαμε με την περίπτωση Αποστολάκη, του οποίου κανείς δεν αμφισβητεί τις ικανότητες. Το ότι υπήρξε υπασπιστής των ολέθριων ΑκοΓιάννων δεν είναι και καταδικαστέο. Πού και πού βρισκόταν και κάποιος αξιόλογος στο περιβάλλον τους. Η ΝΔ (Μεϊμαράκης) τον αποστρατεύει, ο κ. Βενιζέλος τον επαναφέρει και σήμερα (ως ασήμαντος, εκβιάζων, εταίρος του 5% της «τρόικας») επιμένει να του δοθεί η αρχηγία. Τον ναύαρχο υποστήριζε κορυφαίος παράγων του Πολιτικού Γραφείου του πρωθυπουργού και επιχειρηματικός μεγαλοπαράγοντας. Δεν φτάνει αυτό. Ο Μπένι επιμένει στην αποστρατεία του Α/ΓΕΕΘΑ, κ. Κωσταράκου, γιατί ο τελευταίος πρόβαλε αντίθετη γνώμη για το θέμα του γένους των υποψήφιων αξιωματικών. Δημοκρατικότατος ο κ. αρχηγός του ΠΑΣΟΚ.

• Η Ημερησία Διάταξη του αποχωρούντος Αρχηγού, κ. Κ. Γκίνη, εξαφανίζεται επειδή εμπεριείχε αιχμές.
• Ενώ οι κυβερνώντες, άπαντες, κόπτονται υποκριτικά για τον περιορισμό του υδροκεφαλισμού στην κορυφή, αυξάνουν τους αντιστράτηγους από 10 σε 12! Για να βολευτούν όλοι! Οι ευρωπαϊκοί στρατοί δεν διαθέτουν άνω των 6 αντιστράτηγων! Ενώ η μεγάλη και όλβιος Ελλάς…
• Ο κ. Παναγιωτόπουλος έκανε εισήγηση παραμονής των Αρχηγών, η οποία ανετράπη από τα σκοτεινά παράκεντρα!
• Ο κ. Φ. Κουβέλης, απογοητευτικά «ολίγος», άφησε τα παλαιοκομματικά παράσιτα να χορέψουν. Τι ωραία θα ήταν εάν εμιμείτο τον αείμνηστο Χαρίλαο Φλωράκη, όταν επί συγκυβέρνησης ΝΔ – Αριστεράς, το ’89, απαγόρευσε να «βάλουν χέρι» στο Στράτευμα. Άλλος ο Χαρίλαος…
Αφού προηγήθηκαν όλα αυτά, συνήλθε το θλιβερό ΚΥΣΕΑ.
Το ΚΥΣΕΑ αποφασίζει…
Τι εστί ΚΥΣΕΑ; Καθώς λέει ο τίτλος, Κυβερνητικό Συμβούλιο Εξωτερικών Άμυνας. Εφεύρημα της Α’ παπανδρεϊκής περιόδου. Πολυμελές κονκλάβιο ανευθυνοϋπεύθυνων για διάχυση ευθυνών. Πετάει ο αρμόδιος υπουργός ένα θέμα στο ΚΥΣΕΑ (εξοπλιστικό ή κρίσεων) και αυτό είναι. «Το αποφάσισε το ΚΥΣΕΑ», έλεγαν οι Τσοχατζοσμπώκοι. Και κανείς από τους ψηφίσαντες δεν είχε πάρει χαμπάρι. Προχθές, για τους Αρχηγούς ψήφισαν οι κ. Στυλιανίδης, Χατζηδάκης, Στουρνάρας, Λιβιεράτος κ.ά. Είναι να μη γελάσει κανείς; Στην Τουρκία το αντίστοιχο συμβούλιο για κρίσεις Αρχηγών είναι τριμελές (πρωθυπουργός, ΥΕΘΑ, Α/ΓΕΕΘΑ). Στους εξοπλισμούς, στους αποφασίζοντες συμμετέχει ο γενικός γραμματέας Εξοπλισμών, όχι βέβαια κάποιος Σμπώκος ή Βασιλάκος.

Η θητεία

Όλα τα σοβαρά κράτη, και ιδιαίτερα αυτά του ΝΑΤΟ, έχουν καθιερώσει με νόμο θητεία Αρχηγού (διετή ή τριετή), ώστε οι επιτελάρχες να παύσουν να είναι έρμαια πολιτικών, ενίοτε εντελώς ανεπαρκών. Η θητεία είναι θεσμός. Θητεία, στα καθ’ ημάς, είχε καθιερωθεί επί κ. Γ. Παπαντωνίου. Ήρθε, όμως, η εθνική πατριωτική Δεξιά της αξιοκρατίας, με τον κ. Μεϊμαράκη, και την κατάργησε. Ακολούθησαν οι «δημοκράτες-σοσιαλιστές», κ. Βενιζέλος και Μπεγλίτης, που ασπάσθηκαν τη θεωρία Μεϊμαράκη. Εισήγηση του ΓΕΕΘΑ για καθιέρωση της θητείας, ώστε να παύσουν οι σημερινές γελοιότητες, υπάρχει υπνώττουσα σε κάποιο συρτάρι του υπουργείου από 4 μηνών. Αναζητήστε την, κ. Παναγιωτόπουλε, αν δεν θέλετε να σας βάλουν στον ίδιο πίνακα με Μεϊμαράκη, Βενιζέλο και Μπεγλίτη. Το «Π» έχει καταγγείλει κατ’ επανάληψη το πρόβλημα.

Τα επακόλουθα

Το «τσουνάμι» της κορυφής προκαλεί ήδη ανάλογες αναταράξεις παρακάτω. Όταν, μάλιστα, οι κρίσεις δεν γίνονται αξιοκρατικά, αλλά με «χαρτάκια» που πηγαινοέρχονται από παραεξουσιαστικά κέντρα του ΥΕΘΑ. Οι οικονομικές επιπτώσεις αυτής της τρικυμίας θα είναι τεράστιες τώρα που από τα ταμεία των επιτελείων λείπουν λεφτά για καύσιμα και ανταλλακτικά. Αλλά αυτά δεν απασχολούν τους κρατούντες… Θλίψη…Σημ.: Η τουρκική κορβέτα BAFRA έκανε κρουαζιέρα στις Κυκλάδες αμφισβητώντας τα κυριαρχικά δικαιώματα στο Αιγαίο που τα ξεπούλησαν τα «καλά παιδιά» .Των οικίων υμών εμπιμπραμένων, υμείς άδετε, θα έλεγε ο κυρ Αίσωπος…

http://player.vimeo.com/video/39325401

Ομολογώ πως δεν το ήξερα. Μου το έστειλε ο αναγνώστης Γιάννης Κολομβάκης προφανώς επειδή γνωρίζει το πάθος μου. Δείτε λοιπόν πως, μία εταιρά αντιμετωπίζει την νεολαία της και συγκρίνετε με τους δυσκοίλιους που, ακόμα προσπαθούν να στρέψουν τη νεολαία στα κάθε λογής σκουπίδια

1o ΘΕΜΑ 24.03.13

 

…έτοιμες να γεννήσουν. Το υπερηχογράφημα δίνει μία πρώτη εικόνα του τέρατος στη μήτρα. Με το που βεβαιώθηκαν τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων και φυσικού αερίου τα σκυλιά, που φυλάνε τα τρις της φούσκας των «αγορών», άρχισαν να αλυχτάνε  σαν λυσσασμένα. Σαν τοξικό σάλιο η απληστία τρέχει απ’ τις μασέλες τους. Ο βιασμός της Κυπριακής Δημοκρατίας, που άρχισε με την προδοσία και το πραξικόπημα το 1974, συνεχίστηκε με τον Αττίλα Ι και ΙΙ, το σχέδιο Ανάν και ήλθε σε οργασμό στο Μαρί, είναι έτοιμο να εκσπερματώσει με το διαφαινόμενο ξεπούλημα στις γερμανικές ή ρωσικές τράπεζες. Στις 16 Μαρτίου οι «αγορές», με επικεφαλής το cyborg 3ης γενιάς Angela 500 SLE, αποφάσισαν να δημεύσουν, εκτός από τα ούρο των Ρώσων ολιγαρχών (που έκαναν το λάθος να τα καταθέσουν στις κυπριακές τράπεζες αντί σε εκείνες του Λουξεμβούργου) και τις οικονομίες των πολιτών. Στην πραγματικότητα αυτό που έγινε ήταν μία προειδοποίηση των Βρυξελών, τα ενεργειακά αποθέματα να μην πάνε στην Gasprom  αλλά, στην Royal Dutch Shell, την BP και στην Exxon

Η αργία της 25ης Μαρτίου επιτάχυνε την παράδοση του άρθρου, που σημαίνει ότι, μετά τη απόφαση της Κυπριακής Βουλής (ούτε ένα «ναι») δεν γνωρίζω τι έγινε με τη στάση που τήρησε η Ελληνίτσα. Οι ειδικοί λένε πως, η 17η Μαρτίου του 2013 μπορεί να μείνει στην ιστορία σαν η αρχή του τέλους του ευρώ αφού, η μία χώρα μετά την άλλη πρώτα οδηγείται στη χρεοκοπία και μετά …σώζεται απ’ αυτούς που την λεηλάτησαν! Μετά την υπογραφή κάθε μνημονίου οι άντρες με τα γκρι αναλαμβάνουν την εξουσία καταλύοντας κάθε μορφής δημοκρατικής κατάκτησης. Οι πολίτες (ντρεσαρισμένοι από διαδοχικές ηγεσίες «Φατμαγκιούλ»), γιορτάζουν τα κούλουμα αντί να βάζουν φωτιά στους δρόμους. Το κομπινεζόν της «διεθνούς κοινότητας» φάνηκε απ’ το γεγονός ότι, η Megali Βρετανία τύπωσε και έστειλε (με μαχητικό αεροπλάνο!) 1 εκατομμύριο ούρο για pocket money των Her Majesty’s Subjects στη Κύπρο!

Τρέμουν οι φούσκες των «αγορών» για ένα ενδεχόμενο bank run στον ευρωπαϊκό νότο. Αν γίνει, λένε, θα οδηγήσει στη χρεοκοπία των τραπεζών και στην κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος εκτός αν, η προφητεία του υπογράφοντος βγει αληθινή και, η ΕΚΤ τυπώσει πληθωρικό χρήμα και πλημμυρίσει την Ούροζον -για να κερδίσει χρόνο μέχρι τον επόμενο πόλεμο. Μετά απ’ αυτές τις θλιβερές εξελίξεις κανείς δεν είναι σε θέση να εγγυηθεί την ασφάλεια των καταθέσεων των πολιτών αφού, οι προτεστάντες των Βρυξελών θα μπορούν (σε συνεργασία με τους αδελφούς WASPS στην άλλη άκρη του Ατλαντικού) να δημεύουν τα πάντα, ακόμα και τους χειρότερους μας εφιάλτες. Και καλά να ήταν αυτά. Τι ήταν το άρθρο του Πολ Κρούγκμαν στους «Times» της Νέας Υόρκης για πιθανή έξοδο της Ελλάδας απ’ την Ούροζον; Προειδοποίηση ή απειλή; Τι με συμβουλεύεις γιατρέ; Να ψωνίσω αουντί Α5 sportback η μερσεντέ Α Class; Να μείνω σε προιόντα Holland ή να επιλέξω αυτοκίνητο από την(νότια) Κορέα; Να πάρω Lada ή να περιμένω το νέο Trabant;

Το κυνήγι της ανάπτυξης μου έχει προξενήσει σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα άσε που δεν ξέρω ποιον να πιστέψω. Τον κύρ(γ)ιο Φώτη ή τον κύρ Μπένυ; Για τον Γοδεφρείγο δεν έχω άλλες  ερωτήσεις. Απάντησε σε όλες στο Καστελόριζο.

Θα κλείσω με μία, επιτέλους, αισιόδοξη νότα. Η “ανάπτυξη” είναι ante portas. Η οικονομία θα εκτοξευθεί με τα επιδοτούμενα προγράμματα κατασκευής εθνικών οδών στις οποίες (ω τι θαύμα) δεν θα κυκλοφορούν «γιωταχί» αφού οι πολίτες έχουν καταθέσει τις πινακίδες λόγω κρίσης, που προκλήθηκε απ’ τον υπερβολικό δανεισμό των χωρών του ευρωπαϊκού νότου από τις γερμανικές τράπεζες, που ξεκίνησε απ’ τις πωλήσεις καγιέ, που ξεπήδησαν απ’ την ανάπτυξη του 4ου Ράιχ, που προήλθε απ’ το γέμισμα της φούσκας με αέρα κοπανιστό, που βγήκε  απ’ τις «αγορές», που γεννήθηκαν απ’ τη μήτρα του Κτήνους, που ανακάλυψε η Ζιγκούρνι Γουϊβερ στο “Allien” του Ρίντλι Σκοτ που, αν θυμάστε, δεν πέθανε μετά την απόρριψη του απ’ το αστρόπλοιο αλλά, βρήκε καταφύγιο στην κοιλιά της Angela και τώρα το καμαρώνουν οι Gollum de Bidet, Antoine de Samar και Benny de Shrek. Όμως, have no fear Her Majesty the Queen is Here. Οι μέρες είναι γκαστρωμένες και, το ευρωπαϊκό αιδοίο είναι έτοιμο να γεννήσει όχι ένα αλλά 100Ο τέρατα._Κ.Κ

 

 Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Δεύτερη επίθεση δέχεται τώρα η Κύπρος, λίγες ώρες μόνο μετά το ιστορικό ‘Όχι της. Η προσπάθεια είναι διπλή:
πρώτον, να υπονομευθεί εκ των ένδον η αντίστασή της και να συγκατατεθεί τελικά σε μια παραλλαγή κουρέματος και τρόικας, με το επιχείρημα «δεν πάει άλλο, πρέπει να ανοίξουν οι τράπεζες».
Η Κύπρος δεν έχει κανένα λόγο να ανοίξει τις τράπεζες ούτε την επόμενη Δευτέρα, ούτε τον επόμενο μήνα, αν δεν έχει στα χέρια της βιώσιμο σχέδιο για τις τράπεζές της και το κράτος της. Αν τις ανοίξει με αυτές τις παραλλαγές που συζητώνται στη Λευκωσία, το κυπριακό κράτος θα καταστραφεί και προοπτικά το αυτό θα συμβεί με τον ελληνισμό του νησιού.
δεύτερο, γίνεται τεράστια προσπάθεια να τορπιλισθεί η προσπάθεια λύσης μέσω Ρωσίας του προβλήματος, αλλά και να διαρραγούν οριστικά οι σχέσεις της Ρωσίας με την Κύπρο και, ευρύτερα, τον ελληνικό χώρο. Για το σκοπό αυτό έχουν τώρα κινητοποιηθεί ισχυρότατες δυνάμεις στην Κύπρο, την Ευρώπη και την ίδια τη Ρωσία. Σε τέτοιες κρίσιμες στιγμές, ο οξυδερκής παρατηρητής έχει την ευκαιρία να διαπιστώσει την πραγματική ατζέντα των κινητοποιούμενων προσώπων και δυνάμεων, ποιος είναι τι, γιατί το μέγεθος του διακυβεύματος δεν επιτρέπει πολλά παιχνίδια.
Στο σημείο που πήγαν τα πράγματα, η Κύπρος χρειάζεται οπωσδήποτε τη Ρωσία και δύσκολα μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη Ρωσία, όχι μόνο για τα πέντε ή δέκα δις που χρειάζεται, αλλά και για την πολιτική και στρατηγική στήριξή της. Δεν φαίνεται να υπάρχει άλλος δρόμος. Αλλά και για τα ύψιστα στρατηγικά συμφέροντα της ίδιας της Ρωσίας έχει σημασία να μην οδηγηθεί στην πλήρη καταστροφή και εξανδραποδισμό ολόκληρος τελικά ο ελληνικός χώρος.
Οι πιθανές συνέπειες μιας συνθηκολόγησης, ειρήσθω εν παρόδω, θα είναι τεράστιες, δεν θα αφορούν μόνο την Κύπρο και την Ελλάδα, αλλά θα είναι α) ευρωπαϊκές, γιατί αυτό που θα γίνει στην Κύπρο θα σφραγίσει το μέλλον της ΕΕ, β) γεωπολιτικές, λόγω της τεράστιας στρατηγικής σημασίας του νησιού και γ) παγκόσμιες.
Αυτό που συμβαίνει στην Κύπρο με το «κούρεμα» των καταθέσεων, είναι το τρίτο πραξικόπημα της Αυτοκρατορίας του Χρήματος εναντίον του «κανονικού» καπιταλισμού, αντανάκλαση της μετάβασης από τον νεοφιλελεύθερο στον καπιταλισμό της καταστροφής, από τον ίδιο τον καπιταλισμό στη φεουδαρχία του χρήματος, από την αστική δημοκρατία στον ολοκληρωτισμό. (Τα προηγούμενα ήταν η απόφαση να μη χρεωκοπήσουν οι τράπεζες, το 2008 και η συνταγή Μνημόνια-Τρόικες που εφαρμόζεται από το 2010, αρχής γενομένης από την Ελλάδα).Πέμπτη Φάλαγγα 
Το μεγαλύτερο όπλο του «διεθνούς συστήματος» παραμένει ο ίδιος ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας και η άρχουσα ελίτ του νησιού. Αυτό συνέβη άλλωστε συχνότατα στην ιστορία της Κύπρου και της Ελλάδας. Εκ των ένδον υπονομεύτηκε το έθνος και οι καταπληκτικοί αγώνες του κυπριακού και του ελληνικού λαού. Αυτό συνέβη τον καιρό της ΕΟΚΑ οδηγώντας στην αποδοχή της ανεξαρτησίας, τη Ζυρίχη και το Λονδίνο. Συνέβη μετά το 1963, με την εξαπόλυση ενός «εμφυλίου» πολέμου, που κατέληξε στο 1974. Συνέβη με την αποδοχή του σχεδίου Ανάν προτού το εισάγει ο ΓΓ του ΟΗΕ. Συνέβη με την υπονόμευση του Παπαδόπουλου και του ‘Όχι του από τους ‘Αγγλους με τη σύμπραξη του κυπριακού πολιτικού κόσμου. Συμβαίνει τώρα με τον Νίκο Αναστασιάδη.
Απορεί βέβαια κανείς πως, ο ίδιος ο Νίκος Αναστασιάδης, και οι συν αυτώ, ελπίζουν σε οποιοδήποτε προσωπικό μέλλον, αν ολοκληρώσουν την καταστροφή που δρομολόγησαν, και μάλιστα σε μια χώρα με τη μοναδική παράδοση της ΕΟΚΑ. Είναι και προς το δικό τους ύψιστο προσωπικό συμφέρον να αντιληφθούν άμεσα που οδηγούνται και οι ίδιοι, συνεχίζοντας ένα τέτοιο παιχνίδι.
Αλλά το θέμα μας δεν είναι η ψυχολογία των χαρακτήρων σε μια ιστορική τραγωδία χωρίς προηγούμενο. Είναι, όσο υπάρχει χρόνος, να αποτραπεί η τελική καταστροφή. Τις προϋποθέσεις δημιούργησε η απόφαση της Βουλής, ισοδυνάμου αξίας με την απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης και του ελληνικού λαού στο τελεσίγραφο του Μουσολίνι τον Οκτώβριο του   1940. Τότε ήταν ο ολοκληρωτισμός του ‘Αξονα. Τώρα είναι ο ολοκληρωτισμός του χρηματιστικού κεφαλαίου, της «Αυτοκρατορίας του Χρήματος»
Στον ψυχρό και ενημερωμένο παρατηρητή, είναι ηλίου φαεινότερον ότι ο κ. Αναστασιάδης βρίσκεται σε διατεταγμένη υπηρεσία και ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν μπορεί να επιβιώσει με αυτόν τον άνθρωπο στη θέση του Προέδρου και τον Υπουργό Οικονομικών του να διαπραγματεύεται με τη Ρωσία.
Δείτε προσεκτικά το διάγγελμα Αναστασιάδη την Κυριακή και συγκρίνετέ το με το διάγγελμα Παπανδρέου από το Καστελόριζο. Το μήνυμα είναι σαφές και πάει κατευθείαν στα πιο τραυματισμένα τμήματα του ασυνείδητου: 1974, χρεωκοπήσαμε, δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα. Κανένας διαφημιστής ή επικοινωνιολόγος στην Ελλάδα ή την Κύπρο δεν μπορεί να φτιάξει αυτό το πράγμα. Τα διαγγέλματα αυτά έχουν γίνει από υψηλού επιπέδου ειδικούς του ψυχολογικού πολέμου, με βαθιά γνώση της ελληνικής ιστορίας και ψυχολογίας, και αποσκοπούν στην τρομοκράτηση και παράλυση του υποκειμένου που δέχεται την επίθεση.
Περιττό επίσης να σημειώσουμε ότι δεν είναι δυνατόν μια απόφαση όπως αυτή που πήρε το Eurogroup να μην έχει προετοιμαστεί ικανό χρόνο προηγουμένως. Ο δε κ. Ααναστασιάδης, πολύ προτού εκλεγεί, έκανε σαφή προς την εφημερίδα Μοντ, την απέχθειά του προς τον ρωσικό παράγοντα.
Δεν θα χρονοτριβήσουμε για να αποδείξουμε αυτό το σημείο, γιατί, ακόμα κι αν δεν ήταν έτσι, είναι φανερό ότι αυτός ο άνθρωπος δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί τις τύχες της Δημοκρατίας.

Η συνέχεια του ‘Οχι 
Αυτή τη στιγμή, η Βουλή των Αντιπροσώπων με τον Πρόεδρό της και οι δύο ανθυποψήφιοι του κ. Αναστασιάδη στις εκλογές, αν προτιμάτε το Εθνικό Συμβούλιο στο σύνολό του έχουν τα τεκμήρια νομιμοποίησης και εκπροσώπησης της συντριπτικής πλειοψηφίας του κυπριακού λαού που δεν έχει ο κ. Αναστασιάδης. Πρέπει να απαιτήσουν χωρίς χρονοτριβή την πλήρη συμμετοχή τους στο σύνολο των διαπραγματεύσεων που γίνονται και να στείλουν και δικό τους απεσταλμένο σήμερα κιόλας στη Μόσχα.
Αν δεν γίνουν αυτά, δεν έχει νόημα η ψήφος του ‘Όχι, γιατί πλέον το ‘Όχι πρέπει να γίνει Ναι σε κάτι και γρήγορα.
Στην Κύπρο επικρατεί συχνά μια κουλτούρα «καλών τρόπων». Εκτός άλλων παραγόντων, λιγότερο «αγνών», αντανακλά και τη βαθιά συνείδηση αλληλεγγύης μιας εθνικής ομάδας που επιβίωσε τόσων κατακτητών αγκιστρωμένη στο νησί της. Αντανακλά την τραγική εμπειρία της προδοσίας από διαδοχικές ελληνικές κυβερνήσεις, την εξίσου τραγική εμπειρία της περιόδου που κατέληξε στο 1974, τα βιώματα μιας κοινωνίας που έχασε την ψυχή της με το εύκολο χρήμα.
Μπορεί κανείς, ακόμα κι αν δεν συμφωνήσει, να καταλάβει τα πλεονεκτήματα ενός ορισμένου «οπορτουνισμού» τόσο εσωτερικά, όσο και διεθνώς.
‘Όταν όμως ο Ιμπραήμ έχει ήδη αποβιβασθεί στην Πελοπόννησο, κάθε δισταγμός και κάθε έλεος θα αποδειχθούν μοιραία. Μόνο η μέθοδος Κολοκοτρώνη μπορεί να έχει αποτελέσματα. «Στον πόλεμο, όπως στον πόλεμο» (A la guerre comme a la guerre) έλεγε ο Ναπολέων. Αύριο θα είναι αργά.

Κύπρος και Ευρώπη 
Να σημειώσουμε ότι δεν φτάνει να μένουν οι τράπεζες κλειστές και να διαπραγματευόμαστε με τους Ρώσους. Χρειάζεται ενεργοποίηση στο ευρωπαϊκό μέτωπο. Η Βουλή των Αντιπροσώπων έπρεπε ήδη από την πρώτη μέρα να έχει απευθύνει έκκληση στους ευρωπαϊκούς λαούς και τα ευρωπαϊκά κοινοβούλια, εξηγώντας τι έχει συμβεί στην Κύπρο, εξηγώντας γιατί αυτό συνιστά κατάφωρη παραβίαση των αρχών της δημοκρατίας και της Ευρώπης, εξηγώντας γιατί είναι προς το συμφέρον των υπολοίπων ευρωπαικών λαών να συμπαρασταθούν στους Κυπρίους, προβάλλοντας όποιες γενικότερες ιδέες έχουν για το μέλλον της Ευρώπης και την αντιμετώπιση της κρίσης.
Οι φανατικοί κινδυνεύουν περισσότερο να γίνουν αιρετικοί. Στην πολιτική τάξη της Κύπρου ακούγονται τώρα φωνές υπέρ της εξόδου από το ευρώ. Ο γράφων έχει επικρίνει σφόδρα την αρχιτεκτονική του ευρώ και του Μάαστριχτ όταν όλοι αυτοί είχαν γίνει ιερείς της νέας θρησκείας του ευρωπαϊσμού. Η Κύπρος όμως, όπως και η Ελλάδα έχει απελπιστικά ανάγκη όχι να φύγει από το ευρώ, αλλά να φύγει από τη νοοτροπία του ραγιά, να συμπεριφερθεί ως ισότιμο μέλος της ΕΕ και όχι να αντιλαμβάνεται τη συμμετοχή στην ευρωζώνη/ΕΕ ως άσκηση υποταγής σε ότι της λένε. Υπενθυμίζουμε ότι πάνω από τις μισές αποφάσεις στην ‘Ενωση λαμβάνονται υποχρεωτικά δια ομοφωνίας.
Δεν έχει κανέναν απολύτως λόγο η Κύπρος να φύγει με δική της πρωτοβουλία και τώρα από την ευρωζώνη ή την ΕΕ, ούτε φεύγοντας θα λύσει το πρόβλημα ζωής ή θανάτου που αντιμετωπίζει. ‘Ηταν πολύ καλύτερα με τη λίρα, όταν συνέβαινε αυτό όμως το κυπριακό νόμισμα αντανακλούσε ένα ισχυρό κράτος και μια ανθηρή οικονομία. Εδώ μπερδεύουμε αίτια και συμπτώματα.
Το μόνο που θα κάνει φεύγοντας με δική της πρωτοβουλία τώρα είναι να εξυπηρετήσει πρώτον τη Μέρκελ, δεύτερον την Αγγλία, τρίτον, ίσως και την Αμερική. Στην Κύπρο δυστυχώς, όταν εξετάζει κανείς τις φαεινές ιδέες, πρέπει επίσης να διερωτάται για το αν και πόσο μοιάζουν με τα βρετανικά desiderata. Συνήθως, το σωστό για την Κύπρο είναι το ακριβώς αντίθετο από αυτό που θέλει το Λονδίνο και στη συγκεκριμένη περίπτωση είναι προφανές ότι οι Βρετανοί θα ήταν ευτυχείς με μια αποχώρηση της Κύπρου από το ευρώ ή και την ΕΕ.
Αν θέλει η Μέρκελ να διώξει την Κύπρο από την ευρωζώνη, ας το πράξει με δική της ευθύνη και πρωτοβουλία. Φυσικά, στις σημερινές συνθήκες, η Λευκωσία πρέπει να σχεδιάσει την επείγουσα εισαγωγή εσωτερικού μέσου πληρωμής αν καταστεί αναπόφευκτο. ‘Άλλο όμως αυτό και άλλο να αυτοπυροβοληθεί αποχωρώντας από το ευρώ ή την ΕΕ. ‘Όταν περάσει η κρίση και σταθεροποιηθεί η κατάσταση, όλα αυτά μπορούν να συζητηθούν.
Δεν το γνωρίζουμε με βεβαιότητα, αλλά είναι πιθανό ότι έχει σχηματισθεί πάλι μια τεράστια παγκόσμια φούσκα χρήματος και ουσιαστικά, ήδη από τώρα, Βερολίνο, Ουάσιγκτον και Goldman Sachs τοποθετούνται στο περιβάλλον μιας μελλοντικής έκρηξης αυτής της φούσκας. Αν είναι έτσι – δεν το γνωρίζουμε, μόνο ενδείξεις έχουμε – η Αμερική και η Γερμανία ενεργούν για να τη σκάσουν η μία στα μούτρα της άλλης. Δεν έχουμε κανένα λόγο να παίξουμε εμείς ρόλο «χρήσιμου ηλίθιου». ‘Εχουμε όλους τους λόγους του κόσμου να προστατεύσουμε ως κόρη οφθαλμού τα κράτη μας και τις δυνατότητες και προοπτικές τους. Τοποθετώντας πολιτικά τις προσπάθειές μας στη γενικότερη υπεράσπιση των καλών νοούμενων συμφερόντων των ευρωπαϊκών λαών και αναποτύσσοντας πολύπλευρες σχέσεις. Το κατάλαβαν μόνοι τους οι Ισπανοί διαδηλωτές, αυθόρμητα κινητοποιούμενοι υπέρ των Κυπρίων. Πόσοι ‘Ελληνες και Κύπριοι πολιτικοί πήγαν όμως στην Ισπανία να συζητήσουν πως μπορεί να συντονιστούν οι προσπάθειες;

Aθήνα, 21 Μαρτίου 2013
Konstantakopoulos.blogspot.com

Τη στήριξη στις μετριοπαθείς δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης εξέφρασε ο Δημήτρης Αβραμόπουλος με δηλώσεις του στο άτυπο Συμβούλιο υπουργών Εξωτερικών της ΕΕ στο Δουβλίνο για το Συριακό.

(απόκάπου)

Ακόμα σπίτι. Παρακολουθώ τη συζήτηση στη ΝΕΤ. Τον Δήμου να λέει ότι, «εμείς οι Έλληνες είμαστε συναισθηματικοί». Τι κρίμα φιλόσοφε που δεν είμαστε ορθολογιστές σαν τους Γερμανούς, τους Αμερικανούς, τους προτεστάντες που θαυμάζει. Για να βομβαρδίσουμε (πάλι) την Κύπρο όπως κάναμε στο Ιρακ, στο Αφγανιστάν, τη Λιβύη, τη Συρία… Για πρώτη φορά συμφωνώ (τόσο πολύ) με τον Τατσόπουλο ο οποίος τον «τάπωσε»  σε απίθανο βαθμό

Πρέπει να φύγω να λειτουργήσω συναισθηματικά. Να προσπαθήσω να σώσω την καταχρεωμένη (από την προηγούμενη ιδιοκτησία) εταιρία που ακούει στο όνομα «Τεχνικές Εκδόσεις Α.Ε» αντί να κάνω ότι οι ορθολογιστές που θαυμάζει. 

το Codex Alimentarius έκανε την εμφάνιση του και στην Ελλάδα…  ετοιμαστείτε για
ακραίες καταστάσεις
στο προσεχές μέλλον!

(απο το: Ορθομοριακή Διατροφή)

Απαγορεύεται η φύτευση, εξαιτίας του ότι η «ράτσα» της πατάτας 

ανήκει μαζί με τα δικαιώματά της σε κάποια εταιρεία ή οποία
απαγορεύει την αναπαραγωγή της, κάτι σαν ΑCTA διατροφική,
το λεγόμενο «Codex Alimentarius», Βάσει του οποίου θα
απαγορεύεται μελλοντικά η αναπαραγωγή «τέτοιου τύπου» με κατοχυρωμένη πατέντα αγροτικών προϊόντων.
Προσέξτε αυτό είναι το σχέδιο, ο έλεγχος των τροφίμων, μόνο
υβρίδια κυκλοφορούν που ανήκουν σε εταιρείες κι επειδή χωρίς
λεφτά ζεις αλλά χωρίς φαγητό όχι, φυλάξτε παλιούς σπόρους που ξαναφύονται και δεν ανήκουν σε εταιρείες, γιατί τα υβρίδια είναι
μονοετή και μολύνουν το έδαφος.
Είναι σημαντικό να ενισχυθούν όσοι κρατάνε παλιούς σπόρους
και να προσπαθήσουμε κι οι ίδιοι να τους αναπαράγουμε.
Ο έλεγχος του φαγητού θα βοηθήσει την νέα τάξη να εδραιωθεί.!

Ποτέ μην αφήσεις αμαθείς ανθρώπους να κρίνουν.

Το θέμα είναι ίσως από τα σοβαρότερα που έχουμε να

αντιμετωπίσουμε από τώρα και στο εξής. Για παράδειγμα,

φανταστείτε ότι τις πατάτες Νάξου τις έχει κατοχυρώσει

Ολλανδική εταιρεία, οπότε για να σπείρει κάποιος πατάτες

Νάξου θα πρέπει να αγοράσει σπόρο από τους Ολλανδούς!!!

Και τι άλλο θα δούμε..

 

 

Τρίτη, 19 Μάρτιος 2013 00:55
Εκτύπωση PDF

broken-euroΗ Κύπρος αποτελεί το νέο θύμα του ευρωπαϊκού ολοκαυτώματος – ενώ η 16η Μαρτίου του 2013, όπου αποφασίστηκε η άμεση δήμευση περιουσιακών στοιχείων των Πολιτών, θα μείνει στην Ιστορία ως η ημερομηνία της αρχής του τέλους της Ευρωζώνης και του ευρώ…

Ένα βαρύ, σκοτεινό «πέπλο» φαίνεται να καλύπτει σταδιακά τον ουρανό της Ευρώπης – με αποτέλεσμα πολλοί να αναφέρονται δυστυχώς στην «αναβίωση του «ναζιστικού φαντάσματος» και της «χιτλερικής Γερμανίας».

Η μία χώρα μετά την άλλη, αφού οδηγείται στη χρεοκοπία, «διασώζεται» από τους δανειστές της – λεηλατείται δηλαδή ο δημόσιος και ο ιδιωτικός πλούτος της, εξαθλιώνεται, εξευτελίζεται και μετατρέπεται σε άβουλη αποικία.

Στα πλαίσια αυτά, «μαυροντυμένοι άνδρες» αναλαμβάνουν απολυταρχικά, αμέσως μετά την υπογραφή της κάθε συμφωνίας «διάσωσης», τη σκιώδη εξουσία – ερήμην των πολιτών και των εκλεγμένων, δειλών ή ενδοτικών, κυβερνήσεων τους, οι οποίες παραδίδουν αμαχητί τα ηνία στους εισβολείς.

Έντονες φράσεις, όπως «χρηματοπιστωτικός ναζισμός» ή «ολοκαύτωμα (holocaust) της ιδιοκτησίας», ακούγονται δυστυχώς από παντού – με τα κινήματα εναντίον του ευρώ να γίνονται συνεχώς ισχυρότερα.

Παράλληλα, αναμένονται τραπεζικές επιδρομές (bank run) σε ολόκληρο τον ευρωπαϊκό νότο – γεγονός που οφείλει να αποφευχθεί, αφού θα οδηγούσε στη χρεοκοπία των τραπεζών, καθώς επίσης στην κατάρρευση του ήδη «ευάλωτου» χρηματοπιστωτικού συστήματος (αν και ίσως αντιμετωπισθεί βραχυπρόθεσμα, αφού η ΕΚΤ θα έχει μάλλον προετοιμάσει μεγάλους «κρουνούς» παροχής έκτακτης ρευστότητας).

Ποιος θα μπορούσε όμως να εγγυηθεί πλέον στους πολίτες την ασφάλεια των καταθέσεων και των υπόλοιπων περιουσιακών τους στοιχείων, όταν «δημεύονται» ερήμην τους από έναν «νεοσύστατο εθνικοσοσιαλισμό», έναν «εθνικοκαπιταλισμό» καλύτερα, με τέτοιον αυθαίρετο τρόπο;

Στην περίπτωση της Κύπρου, δεν δημεύονται μόνο οι καταθέσεις των Κυπρίων στις τράπεζες – αλλά επίσης των Ελλήνων, των Βρετανών και των Ρώσων, με τους τελευταίους να κατέχουν σχεδόν το 50%. Οι καταθέσεις συνολικά είναι της τάξης των 68,4 δις € (Πίνακας Ι), εκ των οποίων τα 30 δις € είναι ασφαλισμένα, ενώ τα 38,4 δις € δεν είναι – σύμφωνα με διεθνή ΜΜΕ.

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Τραπεζικές καταθέσεις στην Κύπρο σε δις € – σύνολο 68,4 δις €, σχεδόν τέσσερις φορές το ΑΕΠ της δηλαδή(συγκριτικά στην Ελλάδα θα ήταν πάνω από 800 δις!), στα τέλη Ιανουαρίου 2013

Τράπεζα Ποσόν Ποσοστό επί συνόλου
Τράπεζα Κύπρου (BOC) 18,2 26,7%
Λαϊκή (CPB) 8,8 12,2%
Ελληνική (Hellenic) 6,9 10,1%
Ελληνικές τράπεζες 7,6 11,1%
Λοιπές 26,9 39,9%
Σύνολα 68,4 100%

Σημείωση: Με επιφύλαξη, επειδή πηγή είναι το διαδίκτυο. Ας σημειωθεί ότι, μία ενδεχόμενη μαζική φυγή των καταθέσεων, θα σήμαινε το τέλος της Κύπρου – ενώ οι Κύπριοι στις εκλογές επέλεξαν μόνοι τους το δήμιο τους.

Μεταφορικά λοιπόν, έχει κηρυχθεί έμμεσα από τη Γερμανία ο οικονομικός πόλεμος: αφενός μεν εναντίον της Μ. Βρετανίας, αφετέρου δε της Ρωσίας – η οποία δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι θα «σιωπήσει», ενώ ορισμένα από τα ισχυρότατα μέσα που έχει στη διάθεση της, με τα οποία θα μπορούσε εύκολα να «αντεπιτεθεί», περιγράφονται στη ανάλυση μας «Σενάρια παγκόσμιας σύρραξης».

Ολοκληρώνοντας, η απάντηση στο ερώτημα «Τι θα συμβεί με τις καταθέσεις στην Ελλάδα, εάν μετά τις εκλογές στη Γερμανία, αποφασισθεί μία δεύτερη διαγραφή (κούρεμα) του χρέους της;», είναι μάλλον εύκολη και αυτονόητη: «Μέχρι εκείνη τη στιγμή, εάν τελικά επιβληθεί η δήμευση στην Κύπρο, καθώς επίσης εάν τεθεί το ίδιο ερώτημα από πολλούς, μάλλον δεν θα υπάρχουν ούτε καταθέσεις, ούτε ιδιωτικές τράπεζες στην πατρίδα μας».

ΟΙ ΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η Κύπρος αποτελεί το τέταρτο θύμα του ευρωπαϊκού ολοκαυτώματος – ενώ η 16η Μαρτίου του 2013, κατά την οποία αποφασίσθηκε η δήμευση περιουσιακών στοιχείων των Πολιτών, με το πάγωμα ενός σημαντικού μέρους των τραπεζικών τους καταθέσεων (σαν αποτέλεσμα ενός κατεπείγοντος νόμου που θα ψηφιστεί από τη Βουλή – εάν), θα μείνει στην Ιστορία ως η ημερομηνία του ξεκινήματος της τέταρτης φάσης του οικονομικού πολέμου. Ειδικότερα τα εξής:

(α)  Φάση πρώτη: Κατά την άποψη του συνόλου των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων, της Γερμανίας καλύτερα (2010), οι φορολογούμενοι θα έπρεπε να αναλάβουν τα αλόγιστα χρέη, τα οποία συσσώρευαν για πολλά χρόνια οι τράπεζες – θα έπρεπε δηλαδή να «κοινωνικοποιηθούν» οι ζημίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος, παρά το ότι δεν ιδιωτικοποιήθηκαν ποτέ τα κέρδη του.

Οι πολιτικοί ηγέτες, υπηρέτες πλέον της οικονομικής εξουσίας και όχι των πολιτών που τους εξέλεξαν, αποφάσισαν να καλέσουν το ΔΝΤ, καθώς επίσης να λάβουν «μέτρα φτωχοποίησης» – γεγονός που οδήγησε τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου σε μία καταστροφική ύφεση, χώρισε τους πολίτες σε αντίπαλα στρατόπεδα,  δημιούργησε αντιπαραθέσεις μεταξύ των κρατών, ενώ διαίρεσε την ήπειρο σε δύο μέρη: στο Βορά και στο Νότο.

(β)  Φάση δεύτερη: Ξεκίνησε ουσιαστικά με το εγκληματικό PSI (2011), το οποίο επιβλήθηκε στην Ελλάδα από τη Γερμανία και το ΔΝΤ. Οι ζημίες της Ελλάδας, ιδιαίτερα η μετατροπή του εξωτερικού δημοσίου χρέους της από «μεταφραζόμενο» κατά περίπου 90% σε δραχμές, σε 100% ευρώ με αγγλικό δίκαιο (γεγονός που την εγκλώβισε αυτόματα στην Ευρωζώνη), ήταν και είναι ανυπολόγιστες.

Σε κάθε περίπτωση, η ροή των χρημάτων αντιστράφηκε – με τη Γερμανία να είναι ο κύριος αποδέκτης τους, με μηδενικό σχεδόν κόστος. Επίσης, η χώρα που τρέφεται και μεγαλώνει από την κρίση – παραστατικά, ο «βρικόλακας» που ζει, πίνοντας το αίμα των θυμάτων του.

(γ)  Φάση τρίτη: Η ΕΚΤ (Φθινόπωρο του 2012) ανακοινώνει ότι, θα χρηματοδοτεί εκείνα τα κράτη, τα οποία υποτάσσονται στα γερμανικά προγράμματα λιτότητας, αγοράζοντας απεριόριστες ποσότητες των ομολόγων τους – με αποτέλεσμα να καθησυχάσουν ανόητα οι επενδυτές, οι οποίοι σχεδίαζαν να κατευθύνουν το σύνολο των κεφαλαίων τους εκτός ευρώ και Ευρωζώνης, μετά το PSI (γεγονός που είχε θορυβήσει σε μεγάλο βαθμό τη Γερμανία).

(δ)  Φάση τέταρτη: Πιθανότατα η αρχή του τέλους για το ευρώ, μετά την πρωτοφανή απόφαση δήμευσης των καταθέσεων στην Κύπρο – η οποία σηματοδοτεί επί πλέον μία κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της Μ. Βρετανίας και της Ρωσίας.

ΣΥΖΗΤΕΙΤΑΙ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΑΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 

Η έμμεση κοινωνικοποίηση των ζημιών των τραπεζών, καθώς επίσης η κρυφή «αιμοδότηση» της Γερμανίας από τις υπόλοιπες χώρες, γίνεται πλέον άμεση – ενώ ουσιαστικά καταργείται η έννοια της ιδιοκτησίας, την οποία θα ακολουθήσει η ολοσχερής κατάργηση της δημοκρατίας, από ένα εθνικοκαπιταλιστικό καθεστώς.

Παράλληλα, «τροχοδρομείται» η υπεξαίρεση του ελληνικού και κυπριακού υπόγειου πλούτου, με απώτερο στόχο την ανεξαρτητοποίηση της Γερμανίας από τη ρωσική ενέργεια – χωρίς την οποία είναι αδύνατη η περαιτέρω αύξηση της ισχύος της.

(ε)  Φάση πέμπτη: Πρωταγωνιστές θα είναι αυτή τη φορά η Ισπανία και η Ιταλία – όπου οι μικρομέτοχοι των τραπεζών, καθώς επίσης οι ιδιώτες ομολογιούχοι και οι καταθέτες, θα κληθούν να πληρώσουν τη Γερμανία, μέσω μίας κατά πολύ ευρύτερης δήμευσης.

Εν τούτοις, πολλοί μέτοχοι, ομολογιούχοι και καταθέτες, «εμπνεόμενοι» από το παράδειγμα της Κύπρου, ίσως σπεύσουν να «εξαργυρώσουν» τα περιουσιακά τους στοιχεία – «αναζωπυρώνοντας τη φωτιά» (την ευρωπαϊκή κρίση χρέους) και μετατρέποντας την σε μία ανεξέλεγκτη πλέον πυρκαγιά.

(στ) Φάση έκτη: Οι κοινωνικές εξεγέρσεις, οι εμφύλιοι πόλεμοι και οι διακρατικές μάχες, θα μπορούσαν να οδηγήσουν την Ευρώπη σε έναν νέο μεσαίωνα – πολύ περισσότερο, εάν «συντονισθούν» με την παγκόσμια οικονομική σύρραξη, η οποία ευρίσκεται σε εξέλιξη.

Εάν συμβεί κάτι τέτοιο, η Γερμανία θα έχει για τρίτη φορά «αιματοκυλίσει» την Ευρώπη – γεγονός που ελπίζουμε να αποφευχθεί, με την έγκαιρη αφύπνιση των Ευρωπαίων πολιτών, συμπεριλαμβανομένων των Ελλήνων και των Γερμανών.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

 

Η πρόσφατη δίκη και η καταδίκη της Κύπρου (δήθεν λόγω του ότι δεν σεβάστηκε τις συστάσεις της ΕΕ, όσον αφορά το ξέπλυμα μαύρου χρήματος, επιμένοντας να αποτελεί έναν «φορολογικό παράδεισο»), έμοιαζε, όπως πάρα πολύ εύστοχα διατυπώθηκε, με εκείνες τις δίκες των βιαστών, οι οποίοι κατηγορούν και καταδικάζουν τελικά το βιαζόμενο θύμα τους – ισχυριζόμενοι ότι ήταν πολύ προκλητικά ντυμένο και δεν μπόρεσαν να αντισταθούν.

Στα πλαίσια αυτά, ακόμη και οι υποστηρικτές της ευρωπαϊκής ιδέας, μίας ενωμένης και αλληλέγγυας δηλαδή Ευρώπης των Πολιτών της, η οποία θα μπορούσε να επιπλεύσει με ασφάλεια στην τεράστια τρικυμία της παγκοσμιοποίησης, αναζητούν πλέον την «έξοδο κινδύνου» από το κοινό νόμισμα – παρά τα απίστευτα δεινά που θα την συνόδευαν.

Κατά την πάγια άποψη μας βέβαια (δυστυχώς για πολλούς Γερμανούς Πολίτες, οι οποίοι δεν συμμερίζονται την πολιτική της κυβέρνησης τους), η σωστή λύση θα ήταν η άμεση έξοδος της Γερμανίας από την Ευρωζώνη – το γρηγορότερο δυνατόν, παράλληλα με την «εκδίωξη» της από την ΕΚΤ, έτσι ώστε να αποκτήσει η ένωση ξανά μία λειτουργική κεντρική τράπεζα, επιλύοντας πανεύκολα όλα της τα υπόλοιπα προβλήματα.

Αυτό φυσικά δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ, εάν συνεχίσει η σιωπή των αμνών – καθώς επίσης εάν οι πολίτες περιμένουν τον από μηχανής Θεό για να τους σώσει, κάποιον δήθεν «πολιτικό ηγέτη» δηλαδή, παρά το ότι γνωρίζουν πως η μοναδική διέξοδος τους είναι η άμεση δημοκρατία: η ενεργητική συμμετοχή τους καλύτερα στην ψήφιση των σημαντικών νόμων και στον αυστηρό έλεγχο της εκάστοτε εξουσίας.

ΥΓ: Εάν ισχύουν οι δηλώσεις του Γερμανού υπουργού οικονομικών, τότε η συντριπτική ήττα της Κύπρου οφείλεται σε έναν «Εφιάλτη» εντός των τειχών της – όπως άλλωστε συνέβη και στην περίπτωση της Ελλάδας. Πόσο μάλλον εάν πράγματι απορρίφθηκαν προτάσεις της Ρωσίας, όπως αναφέρεται, οι οποίες θα εξασφάλιζαν την ελευθερία του νησιού – ένα εξαιρετικά πολύτιμο αγαθό που χάθηκε μέσα σε μόλις δεκαπέντε ημέρες, από την εκλογή της νέας του ηγεσίας.

Όσον αφορά δε το σύνηθες κυβερνητικό «διάγγελμα χειραγώγησης του πλήθους», δεν έχει νόημα να το κρίνει κανείς – αν και δεν παύουμε να απορούμε με την ευκολία, με την οποία ένας μηδαμινός αριθμός πολιτικών, έχει τη δυνατότητα να «χειρίζεται» έναν ολόκληρο λαό, παρά το ότι ενεργεί εντελώς αντίθετα με τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας.

Δυστυχώς η «νέα τάξη πραγμάτων», η οποία δημιουργήθηκε από το «κυπριακό προηγούμενο», δεν αφορά μόνο το νησί – αλλά και την Ευρώπη, ενδεχομένως δε ολόκληρο τον πλανήτη. Η κατάρριψη του «ταμπού» των εγγυημένων καταθέσεων (έως 100.000 € εντός της ΕΕ), η de facto «δήμευση» της ιδιωτικής περιουσίας χωρίς καμία προειδοποίηση, καθώς επίσης η «κρίση εμπιστοσύνης» που θα προκαλέσουν οι ενέργειες αυτές, είναι πολύ πιθανόν να συμβάλλουν στην σταδιακή κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος – με οδυνηρές συνέπειες για όλους μας.

Αν και υποθέτουμε τώρα ότι, οι αναμενόμενες τραπεζικές επιθέσεις (bank run) στο Νότο θα είναι σταδιακές, με τους καταθέτες να αποσύρουν τα χρήματα τους με μικρές, διαδοχικές αναλήψεις, «φοβούμενοι» να μην γίνουν αντιληπτές οι πραγματικές τους προθέσεις, ελπίζουμε να αποφευχθεί τελικά το μοιραίο – η άτακτη διάλυση της Ευρωζώνης, μέσα από το κλίμα μεσοπολέμου που βλέπουμε να διαμορφώνεται από τις επαίσχυντες ενέργειες των ευρωπαίων πολιτικών.

Βασίλης Βιλιάρδος  (copyright)

Αθήνα, 17. Μαρτίου 2013

viliardos@kbanalysis.com

Facebook   Twitter   Linked in 

pagaklos-tsoykatos

Μαζί τα φάγαμε…

Ζούμε περίεργες μέρες. Γκαστρωμένες. Λίγοι γνωρίζουν ή έχουν προβλέψει τι θα βγει απ’ τη μήτρα. Το πούλημα των απομειναριών της Κυπριακής Δημοκρατίας στις γερμανικές τράπεζες, οι απειλές για την έξοδο της Ελλάδα απ’ την ευρωζώνη (πρόβλεψη Κρούγκμαν στους «Νιού Γιορκ Ταϊμς»), η κυβέρνηση «συνευθύνης» και η άνοδος της Χρυσής Αυγής στην Ελλάδα, τα ανδρείκελα της Μέρκελ και οι κλόουν στην Ιταλία, η ανεργία, το κυνήγι της «ανάπτυξης» με την κατασκευή ….εθνικών οδών και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας στο …Κατάρ αυτά και άλλα 200 κάνουν την Πράξη στην Εποχή. Αν θα γεννηθεί «παιδί» η allien λίγοι γνωριζουν. Η δική μου προβλεψη είναι allien. Κάτι σαν εκείνο που είδαμε στην ταινία-θαύμα του Ρίντλι Σκοτ. Παγωμένο, απρόσωπο, απάνθρωπο, πλάσμα που απ’ το «στόμα» του θα τρέχει αίμα και τοξικά σάλια. Τέκνο του ξεσκισμένου life style των Καγιέν, των Μέιμπαχ και των Μερσεντές 500SL. Να όμως που, αυτή τη φορά, δεν θα κρατάει ρακέτα, δεν θα φοράει αντίντας και δεν θα παίζει τένις με τον διοικητή της Αντεθνικής και της Ούρομπανκ. Δεν θα διαθέτει ξαπλώστρα στην Ψαρού, βίλα στα πουλάκια, σκάφος στο Παρασάϊτ Μπιτς και, το κυριότερο, δεν θα φουμάρει Κοχίμπα. Κουρέλια θα φοράει και στα κοινοτικά συσίτια θα πηγαίνει για φαί. 

Γι’ αυτό φρόντισαν τα λαμόγια που κυβέρνησαν τη χώρα και τα cyborgs που ορίζουν τις τύχες της Ευρώπης και του πλανήτη. Άτομα ψυχωσικά που πιστεύουν πως, αν πουλήσεις αρκετά Φολκσβάγκεν, Σιτροέν και Φίατ θα έχεις ένα καλύτερο αύριο. Ψυχασθενείς που ποτέ δεν κατάλαβαν ότι, η υπερπαραγωγή και η διάθεση βαμένων λαμαρινών δεν συνδυάζεται απαραίτητα με το Ευ Ζειν. Κοίτα ποιος μιλάει θα πείτε. Αυτός που «έβγαλε» τους 4Τ. Τους έβγαλε αλλά, ποτέ δεν λάτρεψε τις λαμαρίνες. Τους Δημιουργός ναι. Τους μάγκες που τις σχεδίαζαν και κατασκεύαζαν και πουλούσαν σαν χάντρες στους ιθαγενείς, ναι. Όχι τους αντιπρόσωπους, έρημους κι’ απρόσωπους. Όχι τους «έμπορες» που εξαγόραζαν συνειδήσεις, τους διευθυντές πωλήσεν με τους παχυλούς μισθούς και τις τραχανοπλαγιάδικες συμπεριφορές. Ούτε τα σκουπίδια που πουλούσαν και αγόραζαν «ρεκλάμες» στα περιοδικά με αντάλλαγμα τα κείμενα των «δημοσιογράφων».

Οι μέρες είναι γκαστρωμένες με 1,5 εκατομμύριο άνεργους να περιμένουν τη σωτηρία τους από τύπους σαν αυτούς που βλέπουμε στις εκομπές του ευλογημένου δημοσιογράφου και της κυρίας των 5  συζύγων. Τεράστια η κοιλιά και το ευρωπαϊκό αιδίο είναι έτοιμο να γεννήσει όχι ένα αλλά 100 aliens.  

Η ώρα είναι περασμένη και, εκτός από γκαστρωμένες οι μέρες δεν ήταν  καλές με μένα… Θα επανελθω. Σύντομα





Αρέσει σε %d bloggers: