Η βίλα Αμαλία ως 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών…

Πρώτο ΘΕΜΑ. 13.01.13

Θα επιχειρήσω ένα recap για τις πρόσφατες γεγονότων προκειμένου οι αναγνώστες να κατανοήσουν τις εξελίξεις στη βίλα Αμαλία ή, άλλως, στο πρώην 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών. Όπως είναι γνωστό, μετά από 20 χρόνια, η αστυνομία απομάκρυνε τους καταληψίες από το κτήριο επειδή σε αυτό ευρέθησαν 800 (άδεια) μπουκάλια μπύρας που σημαίνει

α. ράβδος εν γωνία άρα βρέχει

β. οι ένοικοι τα «κοπανούσαν» κανονικά.

Η επιχείρηση έλαβε χώρα τη στιγμή που, ο Αλεξάντρ Λουί ντε Φινέ παρελάμβανε (για 2η φορά) από την Γαλλική κυβέρνηση την λίστα Λαγκάρντ αλλά, αυτό το αναφέρω σαν μία απλή «κοϊνσιντάνς».

Ο κ. Πρέσβης παρέδωσε το CDROM στον Ζορζ ντε Παπακωσταντέν, που ενημέρωσε τον Γοδεφρείγο τον 2ο Παπανδρέου τον 3ο ο οποίος, ως άλλος Ναπολεόν, έδωσε πλήρεις και αυστηρές  εντολές. Είπε: «προχώρα». Για να είναι σίγουρος ότι η λίστα δεν θα αλλοιωθεί  ζήτησε από ένα υπάλληλο να του κάνει ένα αντίγραφο σε στικάκι (ο ίδιος δεν γνώριζε τον τρόπο). Στη συνέχεια παρέδωσε το USB σε κάποιο πρόσωπο (δεν ενθυμείτε σε ποίο), και άφησε το CDROM στο «γραφείο του» (δεν ενθυμείτε αν το παρέδωσε στο δεξί ή στο αριστερό έπιπλο). Απ’ εκεί το πήρε, πρώτα ο de Capelere και μετά ο Monsieur Dioti. Ο τελευταίος το παρέδωσε στον Benny de Shrek ο οποίος το έβαλε σε ένα συρτάρι και το ξέχασε. Οι εξελίξεις ανάγκασαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης να απαιτήσουν την δημιουργία τεσσάρων Εξεταστικών Επιτροπών προκειμένου να λάμψουν τέσσερις αλήθειες.

Επειδή η αλλαγή του ονόματος μου σε Duncan McLeod (of Clan McLeod) μου χάρισε την αθανασία, το 2160 της ημερομηνίας μας θα είμαι εδώ να δω τα αποτελέσματα. Ακόμα, επειδή πολλοί Έλληνες δεν έχουν εμπιστοσύνη στις εξεταστικές επιτροπές θα βοηθήσω λέγοντας ότι, δουλειά δεν είχε ο διάβολος μιλούσε στα παιδιά του.

Δεν ήταν η πρώτη φορά που, η «βίλα Αμαλία» χρησιμοποιείται για αντιπερισπασμό. Την 10ετία του 50 την χρησιμοποίησα κι’ εγώ προκειμένου να αποφοιτήσω απ’ το Γυμνάσιο. Ως άριστος μαθητής αλλά, και έας απ’ τους μεγαλύτερους ταραξίες της γενιάς μου, είχα φοιτήσει (και αποβληθεί (για «τεντιμποϊσμό»), από τα εξής Γυμνάσια: 1ο , 6ο,  10ο και 12ο και τα «Λύκεια» Μπερζάν και Γκιζελή. Απ’ το τελευταίο γιατί φορούσα μπλου τζιν, έβαζα ζάχαρη στα ντεπόζιτα των σχολικών λεωφορείων, έκανα κοπάνες για ταινίες στο Μεγάλο Άλφα και συμμετείχα σε διαδηλώσεις για τη Κύπρο. Έκανα μία προσπάθεια να ανεβώ κοινωνικά δίνοντας εξετάσεις στα Ανάβρυτα, όπου καθηγητής ήταν ο αδελφός του πατέρα μου αλλά, το βύσμα δεν λειτούργησε.  Για την αποφοίτηση μου επέλεξα το 2ο Γυμνάσιο Αρρένω, τελευταία γνωστό ως «Βίλα Αμαλία». Οι αναμνήσεις ήταν οι καλύτερες αφ’ ενός διότι Γυμνασιάρχης ήταν ο Παναγιώτης  Πάτρας ο οποίος με χαστούκιζε και μου έλεγε «ντροπή σου κι’ αίσχος σου η μητέρα σου είναι χαρτορίχτρα» – εννοώντας χαρτοπαίκτρια, «και ο πατέρας σου εργάτης στον ΟΛΠ».

Εις το 2ον φοίτησαν πολλοί και διακεκριμένοι Έλληνες (δεν ανήκω σε αυτούς) όπως οι: Λευτέρης Παπαδόπουλος, Θ. Αγγελόπουλος, Χρήστος Γιανναράς, Αλέκος Φασιανός, Γιάννης Μαρίνος (ο καλλιτέχνης), ο φίλος μου Οδυσσέας Χατζόπουλος και άλλοι λιγότερο  προβεβλημένοι αλλά, εμφανώς πυροβολημένοι. 

Κλείνω τα μάτια και βλέπω τη πρωινή προσευχή, το μονόζυγο στη μία άκρη της αυλής, τον Παναγιώτη Πάτρα να χαστουκίζει τους άτακτους που απορώ πως επέζησαν αυτή, τη αντιπαιδαγωγική δοκιμασία.

Μπαίνω στη τάξη του ισογείου, με τους 60 μαθητές, ακούω το μάθημα, τρέμω μη με σηκώσουν στον πίνακα κι’ ονειρεύομαι ότι θα γίνω …αστροναύτης, οδηγός αγώνων, πιλότος. 

Τα σ/κ πάμε στο Silver House στη Γλυφάδα χορεύουμε μπλουζ, πίνουμε βερμούτ, μασουλάμε φιστίκια κι’ ερωτευόμαστε μέχρι θανάτου. Με τον Τάκη τον Τσολάκο, το Φοίβο τον Μητρόπουλο και το Γιώργο τον Σμυρλή δουλεύουμε για να φτιαχτούν οι «9 Μούσες» στην Πλάκα. Λαβαίνω μέρος σε διαγωνισμούς rock en’ roll  στο “igloo” και στο “whiskey a go-go” του Γιώργου του  Φλίσκου, ακούω τζαζ στου Λαβράνου.

Ζώ σ’ έναν αθώο κόσμο που, για καλό ή για κακό, χάθηκε για πάντα.

Από κάπου σκάει μύτη ο Νίκος ο Νικολαΐδης. «Μη στενοχωριέσαι, λέει, Στο τέλος ο χαμένος τα παίρνει όλα»._Κ.Κ.

 

 

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

8 σκέψεις σχετικά με το “Η βίλα Αμαλία ως 2ο Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών…

  1. Φίλε δεν ασχολούμαι ποια,
    μας δουλεύουν ψιλό γαζί. όλοι τους..
    προκειμένου να σκάσω από την οργή μου δεν ακούω ποια τα δελτία ειδήσεων.
    Αν ήθελε η αντιπολίτευση να ζορίσει την κυβέρνηση, θα κατέβαζε τον κόσμο στους δρόμους και η ΓΣΕΕ θα καλούσε σε πολυήμερες απεργίες, έτσι έγινε στα Σκόπια πριν μερικές εβδομάδες , και στρίμωξαν τον Γκρουέφσκι, αλλά εδώ βλέπεις όλοι είναι μέσα στο κόλπο, δεν υπάρχει άλλη λογική εξήγηση!!!

    Μου αρέσει!

  2. «Kι’ ύστερα τραγούδησε τη Glendora εκείνος ο κρετίνος ο
    Pery Como,κι’ όλα γαμήθηκαν…. αλλά ξέρεις κάτι ρε φίλε;
    Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα »

    Π2

    Μου αρέσει!

  3. Αγαπητέ κύριε Καββαθά,
    Διάβασα το άρθρο Σας στο ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ και ομολογώ ότι … ευθύμησα. Γέλασα με τους επιτυχείς χαρακτηρισμούς των διαπλεκομένων στην υπόθεση της διαβόητης λίστας Λαγκάρντ, αν και η υπόθση είναι μάλλον για κλάματα.

    Βεβαίως, κατάλαβα την νοσταλγία Σας για τις παλαιές εποχές, τότε που είμασταν νέοι ….. (πρέπει να Σας περνώ δύο χρόνια!).

    Και εγώ γνώρισα λίγο το Silver House, το οποίο έβλεπα σαν αξιοσημείωτο μέρος, διότι τότε στο Γκρατς Αυστρίας, εκεί όπου δείναμε κάτι τρομερές εξετάσεις, γραπτές (από 4 έως 6 ώρες) και μετά προφορικές, μάλιστα πολλές φορές ενώπιον ακροατηρίου, δεν είχε ούτε Silver House ούτε τίποτε από όλα αυτά που είχε η Αθήνα.

    Εκτός από την περίφημη Katerina Valente η οπία ήταν ντόπια, ο Nat King Cole, ή η ρούμπα «In the naval Club» με την ορχήστρα του Alfredo Mendez και το Blue Tango που χαλούσαν κόσμο στην Αθήνα, ο Ray Anthony, ο Xavie Cugat, η Doris Day, ο Noro Morales με το καταπληκτικό του πιάνο, ο Perez Prado, ο Tito Puente και ο Tito Rodriguez, ήσαν τελείως άγνωστοι.

    Με φιλικούς χαιρετισμούς

    Ευμένης Καρδιανός

    Μου αρέσει!

  4. Οι νεώτεροι άραγε θα μπορούν να αναπολούν τις δεκαετίες του ’70-’80-’90 και να τις καλύπτει σαν πέπλο η ίδια γλυκύτητα της ανάμνησης των μεγαλύτερων για τις δεκαετίες του ‘ 50-’60?

    Μου αρέσει!

  5. Δάσκαλε χορευταρά μου εσύ… τι μου έφερες στο νου τώρα!

    Αξίζει κανείς να δεί – σε πολύ νεαρή ηλικία – τον Κώστα Καρρά (στα 21) και την Κατερίνα Χέλμη (στα 18) να χορεύουν με καταπληκτικές φιγούρες (σε κάποιο mainstream «Rock ‘n’ Roll» club κάπου στο Κολωνάκι;) στην πρωτοποριακή – για την εποχή της (1957) – ταινία «Η Αθήνα χορεύει ροκ εντ ρολ», του μετρ και πρωτεργάτη του κινηματογραφικού ντοκιμαντέρ στη χώρα μας Βασίλη Μάρου (1929-2002), πολυβραβευμένου σκηνοθέτη, εικονολήπτη, διευθυντή φωτογραφίας και δημιουργού επίσης της γνωστής ιστορικής ταινίας του 1961 «Τραγωδία του Αιγαίου», όπως επίσης κ.ά. αριστουργημάτων ντοκιμαντέρ, που ήταν βασισμένα αποκλειστικά ή κυρίως στο μοντάζ επικαίρων και διαφόρων άλλων σκηνών, ντοκουμέντων από στρατιωτικά αρχεία κλπ. Περισσότερα ενδιαφέροντα για το έργο του Βασίλη Μάρου στο εξαίσιο blog http://shortfilm.gr/ από το οποίο άντλησα σχεδόν όλα τα παραπάνω στοιχεία.

    Πάντως, σε κάποια παλιά συνέντευξή του, ο Γιώργος Μαρίνος (γενν. 1939;), είχε πει ότι ήταν συμμαθητής του Μιλτιάδη Έβερτ στο 8ο (;) Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών.

    Μου αρέσει!

  6. Ελληνικό Εκπαιδευτήριο Ι.Μ. Παναγιωτοπούλου – Ελευθεριάδου με Διευθυντή τον σπουδαίο Ελληνιστή και Πατριώτη Έλληνα Κύπριο Γεώργιο Ιωαννίδη.

    Εκεί εφοίτησε ο Μ. Έβερτ και ο Γιώργος Μαρίνος. Μια μέρα μου δείχνειο συμμαθητής μου «Γιαννάκης» (πολύ ξύπνιος!) έναν μικρούλη με μπλέ ποδίτσα και μου λέει, – Αυτός είναι ο γιός του Μαρκεζίνη!.

    Ήταν ο σημερινός διάσημος πλέον και Έλληνας Πατριώτης σερ Βασίλειος Μαρκεζίνης.

    Τότε ακόμη, ούτε ροκ εντ ρολ υπήρχε, ούτε Πλάττερς. Είπαμε, τότε χορεύαμε σάμπα με τον Noro Marales, κυρίως Nat King Cole και όσοι ήσαν χορευταράδες mambo με τον Perez Prado ή τον Tito Puente και τις ορχήστρες τους. Αργότερα ήρθε και το Cha-Cha Mambo ή Cha-Cha-Cha.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: