Η θεωρία της Ελάχιστης Καταστροφής

«1o ΘΕΜΑ», 18.11.12

 Η θεωρία της Ελάχιστης Καταστροφής λέει πως όταν έχεις ξοδέψει τα δισεκατομμύρια δραχμές ή ευρώ για να φτιάξεις ένα αεροδρόμιο (Ελληνικό),  ένα εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος (ΔΕΗ) ή άλλο, μεγάλο κοινωφελές έργο σε μία περιοχή, δεν το εγκαταλείπεις στη τύχη ή στις ορέξεις των συμφερόντων των «τοπικών κοινωνιών» για να καταστρέψεις μία άλλη περιοχή κάνοντας το ίδιο έργο αλλά, εφαρμόζεις τους νόμους στη πρώτη -περιοχή. Πιο απλά αν έχεις χρησιμοποιήσεις 6000 στρέμματα για να φτιάξεις ένα αεροδρόμιο δεν το εγκαταλείπεις για να φτιάξεις άλλο 30 χιλιόμετρα πιο πέρα, καταστρέφοντας το περιβάλλον σε ακόμα μία μόνο και μόνο για τα «κονομήσεις» εσύ και   οι κομματικοί σου πάτρωνες. Αυτό έγραφα (για 10η φορά;) στο άρθρο της περασμένης Κυριακής το οποίο, λόγω της αορατότητας που με χαρακτηρίζει, πέρασε απαρατήρητο απ’ τους «αρμόδιους». Τι είπα (για 1000η φορά) ο έρημος; Απλά ότι, όταν «λυσσάς» στα κανάλια με την ανάγκη για «επενδύσεις» δεν πετάς στο καλάθι ιδέες και προτάσεις που θα εξασφάλιζαν χιλιάδες θέσεις εργασίας αλλά, και τεχνογνωσία σε τεχνολογίες αιχμής. Θα το πω για ακόμα μία φορά με κίνδυνο να κατηγορηθώ ότι, «επαναλαμβάνομαι» αλλά, αν η εφημερίδα το επιτρέπει, θα συνεχίσω μέχρι κάποιος να απαντήσει. Τι λέγαμε 20 χρόνια πριν; Πως αν, το αεροδρόμιο Ελληνικού επεκταθεί στη θάλασσα ΔΕΝ θα καταστραφεί η κοιλάδα των Μεσογείων και ΔΕΝ θα μεταφερθεί βίαια και άναρχα ο υδροκέφαλος στην ανατολική πλευρά του Υμηττού. Έχει η πρόταση λογική; Έχει. Γιατί; Διότι ακολουθεί τη θεωρία της Ελάχιστης Καταστροφής που λέει ότι, αφού ήδη έχεις επενδύσει «τα μαιλιά της κεφαλής σου» για να φτιάξεις ένα από τα καλύτερα αεροδρόμια της Ε.Ε δεν το προσφέρεις βορά στα τσακάλια για να φτιάξεις ακόμα ένα …δίπλα. Τι κάνεις; Το επεκτείνεις. Που; Στη θάλασσα! Πως; Βάζοντας (θυμάστε όταν χτίζονταν τα μεγαθήρια;), πινακίδες με την επιγραφή «δεχόμεθα μπάζα». Σε λιγότερο από ένα χρόνο θα είχαν δημιουργηθεί οι βάσεις για την κατασκευή δύο διαδρόμων από/προσγείωσης, σχεδόν παράλληλων με τον υπάρχοντα 03-21. Στους χώρους ανάμεσα στους διαδρόμους θα μπορούσαν να συγκεντρωθούν ΟΛΕΣ οι μαρίνες του παραλιακού μετώπου, που θα φιλοξενούσαν ΟΛΑ τα ιδιωτικά και επαγγελματικά σκάφη σε χώρους που θα πληρούσαν ΟΛΕΣ τις υγειονομικές διατάξεις. Με αυτή την απλή κίνηση οι παραλίες του Σαρωνικού θα απαλλάσσονταν σε χρόνο dt απ’ τα κάτουρα και τα σκ*τα.

Συνεχίζω… Το παλιό Κρατικό Εργοστάσιο :Αεροπλάνων μπορούσε (ακόμα μπορεί) να γίνει υπερσύγχρονο Κάντρο Συντήρησης. Πόσες (χιλιάδες) θα είχαν βρει δουλειά στο συνδυασμό αεροδρομίου/επισκευαστικού κέντρου/μαρίνας; Ας τις υπολογίσουν τα αστέρια που ομιλούν και γράφουν για την ανάγκη προσέλκυσης επενδύσεων.

Τι εμποδίζει την «υλοποίηση» αυτής και άλλων 10 παρεμφερών προτάσεων; Οι ορέξεις των εθνικών εργολάβων, των τοπικών κοινωνιών και των χρήσιμων ηλίθιων που θέλουν να μετατρέψουν, π.χ. το αεροδρόμιο Τατοίου σε χώρο «ήπιας οικιστικής ανάπτυξης» και …νεκροταφείο, το αεροδρόμιο Μαραθώνα σε εκτροφείο βατράχων και το Ελληνικό σε …συνεταιριστικό αγρό!

Αν, όπως λέγαμε παιδιά «ήμουν βασιλιάς» ή έστω Σαμαράς θα φρόντιζα, στη τεχνητή «χερσόνησο» Ελληνικού να καταλήγουν όλα τα ΜΜΜ (τρένα, πλοία, τραμ, λεωφορεία, προαστιακός) με προορισμό το εσωτερικό και το εξωτερικό.

Δεν απαιτούνται ιδιαίτερες ικανότητες για να καταλάβει κανείς τα οφέλη μιας τέτοιας λύσης στο περιβάλλον, στην οικονομία της χώρας και στη ποιότητα της ζωής. Τα αεροπλάνα θα απο-προσγειώνονταν μακριά από κάθε κατοικημένη περιοχή, μία τοξωτή γέφυρα θα ένωνε το παλαιό με το νέο αεροδρόμιο θα υποδεχόταν τις μαρίνες Φλοίσβου, Καλαμακίου, Γλυφάδας, Βούλας, Βουλιαγμένης, Νέο Φαλήρου ακόμα και Μικρολίμανου και Φρεατίδας και οι χώροι θα αποδίδονταν στους κατοίκους των περιοχών για περίπατο, διασκέδαση και αθλητικές εκδηλώσεις. Δε χρειάζεται να πω ότι ο ελλιμενισμός εκατοντάδων σκαφών σε ένα χώρο (στα Τ προς το τεχνητό νησί) θα έκανε τον έλεγχο των δραστηριοτήτων εύκολο και αποτελεσματικό. Όπως είπα όμως, η πρόταση δεν εισακούστηκε. Την ίδια τύχη είχαν όλες προτάσεις που έρχονταν σε σύγκρουση με τα συμφέροντα των εθνικών και κομματικών εργολάβων.  Υπεύθυνοι για όσα δεν έγιναν, για τις εκατοντάδες χιλιάδες χαμένες θέσεις εργασίας, για το αναπτυξιακό καρκατσουλιό είναι εκείνοι που κυβέρνησαν και, ακόμα κυβερνούν τη χώρα. Το κυκλοφοριακό και πολεοδομικό χάος, η  ατμοσφαιρική ρύπανση, η αφασία στη παιδεία, το αίμα που χύνεται στους δρόμους απ’ τα ηλίθια τροχαία έχουν σαν «γονείς» πολιτικούς, και κρατικούς λειτουργούς με όνομα και επώνυμο. Όμως, όπως πολλές φορές έχω γράψει, σε αυτή τη χώρα ακόμα και οι καλύτερες προθέσεις χάνονται στον ωκεανό της αδιαφορίας, του δε βαριέσαι, του «ασεγιαύριο» και βέβαια  του εθνικού μας σπορ (λαδώματος).

Τις πταιει; Όσο και να μη θέλουμε να το παραδεχτούμε τα 400 χρόνια της Τουρκοκρατίας  που, καθώς φαίνεται επενέβησαν στο συλλογικό υποσυνείδητο δημιουργώντας το υβρίδιο που κορνάρει όταν μια έγκυος γυναίκα περνάει στις διαβάσεις ή ρίχνει το αναμμένο του/της τσιγάρο στο δρόμο.

Υπάρχει ελπίδα;

Βέβαια! Αρκεί να ξεσηκωθεί η σιωπηρή μειοψηφία και, με τη ψήφο της (δεν υπάρχει άλλος, καλύτερος τρόπος ακόμα!) να στείλει όλους όσους δεν διαθέτουν ίχνος φαντασίας στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Ποιοι διαθέτουν; Πολλοί, δεκάδες, εκατοντάδες αλλά, έχω την αίσθηση ότι, αποκλείεται ικανοί άνθρωποι να αφήσουν τις δουλειές τους και να ασχοληθούν με τη πολιτική εκτός και αν, ο νέος ηγέτης ξεκαθαρίσει τους (νέους) όρους του παιχνιδιού._Κ.Κ.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

2 σκέψεις σχετικά με το “Η θεωρία της Ελάχιστης Καταστροφής

  1. ..Καί ενώ διαβάζω τίς γραμμές ετούτες, γιά πολλοστή φορά, κάποιος στό σπίτι »πιάνει» megla καί ποιός, ή ποιοί θορυβούν εν θορύβω στήν εκπομπή τού John Pretender ;.. Μά ό Koulis, you know Koulis(?), καί ό Goldenίδης.. Καί μέ θράσος περίσιο προσπαθούν, ό καθένας από τή μεριά του, νά μιλήσουν γιά…ανάπτυξη, δημοκρατία, γιά τό τί έκανε ή »παράταξή τους» τό 77, γιά τό ποιός είναι τώρα ό »καταλληλότερος», καί γιά »σχοινιά στό σπίτι τού κρεμασμένου».. Καί αρχίζω καί »παθαίνω», ανεβάζω πίεση, καί γλυκόζη, κάνω ταχυκαρδίες, »παθαίνω» σού λέω Κ.Κ.. Καί μονολογώ..
    Αλήθεια, πίστεψες ποτέ ότι όσα έχεις »πεί» τόσες δεκαετίες, ΑΥΤΑ τά όντα,καί άλλοι πολλοί όμοιοί τους, μπορούν νά τά κατανοήσουν ;.. Πίστεψες ποτέ ότι υπάρχει σέ δαύτους ή λογική συνειρμική, ή δυνατότητα τού εγκεφάλου τους νά επεξεργαστούν τέτοια δεδομένα, νά τά αξιολογήσουν, καί νά εφαρμόσουν λύσεις σάν αυτές πού προτείνεις δεκαετίες τώρα ;..
    Πού, σέ ποιούς τά »έλεγες» νά πάρει ή ευχή ;.. Σέ δαύτους ;..
    Καί ό Pretender ανακοίνωσε…διαφημηστικό διάλλειμα

    Μου αρέσει!

  2. Συμπληρώνοντας, όταν έχεις ξοδέψει δις δραχμές και ευρώ για να έχεις μία αεροπορική εταιρεία δεν την εγκαταλείπεις ούτε αυτήν ούτε την τεχνογνωσία της στον κάθε επίδοξο ¨ επενδυτή¨. Tην εξυγιαίνεις και τη χρησιμοποιείς για φέρεις πλούτο στη χώρα σου, αξιοποιώντας την Tεχνική της Bάση για να δημιουργήσεις διεθνές επισκευαστικό κέντρο ( είχε γίνει ανάλογη πρόταση από τους … κουτόφραγκους!). Tη χρησιμοποιείς σαν εργαλείο για να προωθήσεις τη βαρειά σου βιομηχανία τον τουρισμό. Tη χρησιμοποιείς για να μην είναι αποκομμένος ο κάτοικος του Kαστελόριζου από το κέντρο, ενισχύοντας τη θέση σου στο Aιγαίο και την AOZ σου (νησί χωρίς κατοίκους έχει AOZ;;; )….. Eκτός και αν δε σε ενδιαφέρουν η δε θέλεις τίποτα από τα παραπάνω!!!
    Tώρα όμως είναι μάλλον αργά οπότε …. brace for impact !!!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: