Η δική μου δεκαετία του 40…

Σημ. KK Το κείμενο που ακολουθεί είναι από το βιβλίου που …πρόκειται να εκδοθεί!

 

Της νύχτας τα καμώματα…

Πώς να κοιμηθεί κάποιος που έζησε τον 1ο και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και τον Εμφύλιο;

Με το που πέφτει σκοτάδι η Ερασμία βάζει λάδι και φυτίλι στο καντήλι, τ’ ανάβει και σταυροκοπιέται τρεις φορές. Στρώνει τα κρεβάτια και, στο καθ’ ένα βάζει τέσσερις κουβέρτες. Το κρύο πονάει κι’ όλοι είναι ντυμένοι σαν κρεμμύδια. Στο χολ ανάβει το μαγκάλι αλλά, αν δεν καθίσεις κοντά δεν ζεσταίνεσαι.

Σκεπασμένος ως τη μύτη παρακολουθεί τις σκιές που η φλόγα του καντηλιού ρίχνει στους τοίχους. Με τα παράθυρα κλειστά και τα τζάμια καλυμμένα με μπλε κόλες για συσκότιση, το σκοτάδι είναι «πίσσα» ημέρα και νύχτα. Στο χολ ανάβει λάμπα πετρελαίου με σκαλιστά στολίδια και φουσκωτό, κοντό γυαλί. Μοιάζει με τη κυρία που μένει στο διπλανό στενό. Στο ισόγειο είναι το χολ, η «καλή» τραπεζαρία, η κουζίνα και το δωμάτιο που μένουν οι νοικάρηδες. Ο Παναγιώτης, που είχε πλεκτήριο στη Πλάκα, μεσοτοιχία με το ποδηλατάδικο του Αρμένη. Πριν την υποχώρηση έφτιαχνε φανέλες για τον στρατό. Μετά την κατάρρευση του μετώπου το ’κλεισε κι’ έφερε στο σπίτι δύο πλεκτικές μηχανές και 50 μπάλες νήμα. Έβαλαν τις μηχανές στο διάδρομο και τις μπάλες σε δύο σειρές πίσω απ’ τα παράθυρα για να μη περνάνε οι σφαίρες. Οι γείτονες ζήλευαν αλλά δεν μπορούσαν να κάνουν το ίδιο. Φρούριο ήταν το σπίτι.

Τον Δεκέμβρη του 1944 η μάχη της Αθήνας μαίνεται. Ο ΕΛΑΣ κρατάει το λόφο Κυνοσάργους, τον Νέο Κόσμο, τη Χαραυγή και τα προσφυγικά του Δουργούτη. Οι δεξιοί με τους Άγγλους και τους Νεοζηλανδούς έχουν τη Συγγρού, το Κουκάκι, τα σπίτια κάτω απ’ την Ακρόπολη και τον ίδιο τον Βράχο. Το σπίτι είναι ψηλά στο λόφο. Απ’ τη ταράτσα βλέπει τη Συγγρού και το κτίριο που στεγάζεται το Σύνταγμα Χωροφυλακής Μακρυγιάννη. Η θέση του έχει στρατηγική σημασία γι’ αυτό, δύο μέρες το παίρνουν οι ελασίτες, μετά οι Άγγλοι, ύστερα πάλι ο ΕΛΑΣ. Οι αντάρτες στήνουν στη ταράτσα πολυβόλα και χτυπάνε τη λεωφόρο, τους γύρω δρόμους και το Σύνταγμα Χωροφυλακής. Πεσμένος μπρούμυτα στα πλακάκια της ταράτσας μαζεύει τους κάλυκες που πέφτουν απ’ τη θαλάμη. Τους βάζει στις τσέπες, στο σκούφο και στο κράνος που βρήκε σ’ ένα οικόπεδο στην οδό Βρεσθένης. Μάταια η μάνα του φωνάζει να τσακιστεί να κατεβεί. Ο ήχος του πολυβόλου είναι πιο δυνατός απ’ τη φωνή της.

Η ατμάκατος είναι ένα φτηνό παιχνίδι που πουλάνε στα πανηγύρια. Βάζει λάδι και φυτίλι, τ’ ανάβει κι’ η φλόγα κάνει το νερό από πάνω να βράσει. Από πίσω βγαίνει ατμός. Πατ-πατ-πατ και το καραβάκι κάνει κύκλους στη μπανιέρα. Όταν βαριέται φτιάχνει διοράματα. Με χοντρό γκρι ή καφέ χαρτόνι, αλευρόκολλα και λεπτά, χρωματιστά χαρτιά που παίρνει απ’ το μαγαζάκι στη γωνία Ιγγλέση και Κλαδά. Εκεί πάει και για τα ψώνια της μάνας του. Για να μη ξεχάσει τα λέει φωναχτά. Βελόνες-καρφίτσες-κλωστή ή, βελόνες-κουμπιά-ούγια-τσιγάρα. Η Μαρία κι’ η αδελφή της Χαρίκλεια μένουν στα πίσω δωμάτια. Μυρίζει πότε λιβάνι, πότε κατσαρόλα ανάλογα με τη μέρα και την ώρα. Κάθε που πάει χαζεύει το εμπόρευμα. Καραμέλες, γλειφιτζούρια, πινέζες, κλωστές, δαχτυλήθρες, κουμπιά, βόλοι, γυάλινες γκαζές, ξύλινες σβούρες. Η Χαρίκλεια κατσουφιάζει που στέκεται «μπάστακας» κι’ εμποδίζει τους πελάτες. «Φύγε σκασμένο», λέει, και του δίνει ένα βόλο ή μία γκαζά να τον γλυκάνει.

Τα διοράματα είναι «όλα τα λεφτά». Χαρτόνια με τυπωμένες φιγούρες, κομμένες σε «περφορέ». Την πιέζεις κι’ ανασηκώνονται. σπίτια, δέντρα, εκκλησίες, αυτοκίνητα, τρένα. Στα παράθυρα κολλάει μπλε και κόκκινες ζελατίνες, ανάβει από πίσω ένα κεράκι και φωτίζονται όπως τ’ αληθινά. Τα καλύτερα τα ακουμπάει στο περβάζι του παραθύρου

– Ησυχία. Στην Ευδόξου πέφτουν πυροβολισμοί, λέει ο Δήμος

– Παναγιά μου βόηθα, παρακαλεί η Ερασμία αφού τίποτα δε γίνεται χωρίς την έγκριση της.

Αυτός είναι ο λόγος που έχει δύο ονόματα. Κωνσταντίνος-Ευάγγελος, το δεύτερο επειδή τον έχει «τάξει» στη Παναγία της Τήνου. Πολλές μανάδες «τάζουν» τα παιδιά τους πιστεύοντας πως τα προστατεύουν απ’ τον πόλεμο και τις αρρώστιες. Το διπλό όνομα του προξένησε σοβαρά προβλήματα αφού ένας πιωμένος Καταγραφέας έβαλε το δεύτερο όνομα πρώτο με αποτέλεσμα να έχει δύο προσωπικότητες. Μία για τον Ευάγγελο και άλλη για τον Κωνσταντίνο

Η σιωπή σπάει από ριπές αυτομάτων. Κανείς δε δίνει σημασία.

-Θα φάμε; Έχω πλιγούρι λέει.

Έβαλε φαί στα πιάτα, έκανε το σταυρό της και άρχισε να τρώει. Το ίδιο ο πατέρας

– Τρώγε!

– Δε μ’ αρέσει

– Φάε χαρούπια

Τρελαίνεται για χαρούπια. Τα παίρνουν στα μπακάλικα και στα προαύλια των εκκλησιών μετά τη κυριακάτικη λειτουργία κι’ ο Άγιος Παντελεήμονας Ιλισού δεν είναι εξαίρεση

– Τελειώσατε να μαζέψω; Χωρίς να περιμένει άδειασε το τραπέζι

– Όταν τελειώσει ο πόλεμος θα τα φτιάξω, μουρμούρισε ο Δήμος κοιτώντας τις ρωγμές στους τοίχους. Και να ’θέλε δεν μπορούσε. Το επάγγελμα του δικηγόρου περνάει κρίση. Οι μόνοι, λέει, που έχουν λεφτά είναι οι μαυραγορίτες, που παίρνουν τις περιουσίες του κόσμου για ένα τενεκέ λάδι.

Κυνοσάργους

Η περιοχή πήρε τ’ όνομα της όταν οι Αθηναίοι θυσίασαν ένα σκύλο στο ιερό του Ηρακλή. Από τη στιγμή που τ’ άκουσε δεν σταμάτησε να σκέφτεται τον σκύλο. Δεν αντέχει να βλέπει ζώα πεινασμένα κι’ αδύνατα σαν σκελετοί. Κάθε που βρίσκει κάποιο το πάει σπίτι κάνοντας την Ερασμία να φωνάζει. Στο ταρατσάκι έχει δύο γατιά κι’ ένα σκυλάκι.

Στο χολ καίει το μαγκάλι. Η Ερασμία αφήνει χαραμάδα στο παράθυρο να μπαίνει αέρας καθαρός. Βάζει κι’ ένα κύπελλο νερό με φύλα ευκαλύπτου. Οι ατμοί δεν αφήνουν τον αέρα να ξεραθεί. Όταν αρρωσταίνει του σκεπάζει το κεφάλι με πετσέτα και χώνει τη μούρη του στον ατμό. Αναπνέει 10 λεπτά και γίνεται «περδίκι». Το βράδυ κοιμούνται στρωματσάδα στο ισόγειο γιατί έχει μεγαλύτερη ασφάλεια. Κοιτάει την πόρτα του μπάνιου που είναι στραβή. Πάνω ακουμπάει, στο κάτω μέρος αφήνει 10 πόντους. Λίγο η γιαγιά, πιότερο η μάνα του, που έχει εικονοστάσια σ’ όλα τα δωμάτια και, πιστεύει πως, πίσω από κάθε μαύρη, ψηλή πόρτα είναι η σκάλα για τον Άδη.

-Κάτσε καλά γιατί θα σε κλειδώσω στην αποθήκη…

Σκοτεινή, με ένα γιούκο ρούχα που μυρίζουν ναφθαλίνη είναι ο προθάλαμος της Κόλασης. Άλλωστε ξέρει πως είναι ο διάβολος, οι φωτιές και πως βράζουν στα καζάνια οι ψυχές. Τα είδε στο βιβλίο που γράφει «Η Κόλαση του Δάντη».

Με το που κάνει αταξία τον κλειδώνει στην αποθήκη κάτω απ’ τη σκάλα. Κάθεται στο γιούκο και περιμένει να τον ελευθερώσει. Ο παραμικρός θόρυβος τον τρομάζει. Ώρα είναι να έρθει ο Βελζεβούλης.

-Θα κάτσεις καλά να σε βγάλω, ρωτάει, και κάνει πως δεν υπάρχει μέχρι που ανησυχεί και τον αφήνει.

Στη κουζίνα τίποτα δεν είναι ίσιο. Το τραπέζι έχει τρία ίδια πόδια κι’ ένα κοντύτερο. Οι καρέκλες είναι δεμένες με σπάγκο κι’ οι ψάθες είναι τρύπιες. Ο νεροχύτης γέρνει δεξιά κι’ η βρυσούλα, ένα πράσινο οβάλ ντεπόζιτο στο τοίχο, στάζει. Η σήτα του «φαναριού», που βάζουν ψωμί και φαγητό για να μη «τα τρώνε οι μύγες», είναι τρύπια. Ο πατέρας λέει πως, όταν τελειώσει ο πόλεμος, θα κάνει αγωγή στο κράτος για πολεμικές αποζημιώσεις και θα τις φτιάξει

Εμφύλιος

Στις 10 το βράδυ η πόρτα της αυλής ανοίγει κι’ η φιγούρα ενός άντρα γεμίζει το κενό. Φοράει χλαίνη και άρβυλα. Στο στήθος σταυρωτά τα φυσεκλίκια. Στο δεξί κρατάει οπλοπολυβόλο. Το φως της λάμπας πέφτει στα μακριά του γένια κάνοντας τον να δείχνει άγριος κι’ απόκοσμος

– Ποιοι μένουν εδώ, λέει, σπρώχνοντας πίσω το δίκοχο και κρεμώντας το όπλο στον ώμο.

– Εμείς, ο μικρός κι’ οι νοικάρηδες λέει ο Δήμος

– Άλλος;

– Κανείς

– Πως σε λένε

– Κωνσταντίνο…

– Τι κάνεις εδώ;

– Παίζω

– Με τι;

– Με σφαίρες. Έχω πολλές. Θα μου δώσετε άλλες;

– Τι τις θέλεις;

– Τις θέλω

Έβλεπε τους αντάρτες να περνούν στο δρόμο. Τους άκουγε να μιλάνε με το χωνί, αλλά αληθινό ελασίτη πρώτη φορά έβλεπε από κοντά.

Με αργές κινήσεις βγάζει τα γάντια και βάζει το χέρι στη τσέπη.

– Άνοιξε τις χούφτες σου

Με τις παλάμες ενωμένες, στάθηκε σε στάση προσοχής. Τις γέμισε σφαίρες

– Είναι από Τόμσον, είπε

– Μπα, που κακό χρόνο να ’χεις θα μας σκοτώσεις με δαύτα, λέει η Ερασμία σκαλίζοντας τη στάχτη στο μαγκάλι. Κόκκινα κάρβουνα βγαίναουν στην επιφάνεια κι’ η μυρουδιά του ψημένου κάστανου πλημύρισε το δωμάτιο

– Θέλετε ένα;

– Όχι ένα, δέκα λέει ο ελασίτης. Δύο μέρες έχω να φάω και κάνει και ψοφόκρυο

Τ’ ακούμπησε σ’ ένα χαρτόνι

Ο άντρας τράβηξε τη καρέκλα. Κάθισε ακουμπώντας κάτω το όπλο

– Μπορώ να το πιάσω;

– Μπορείς…

Απασφάλισε τον γεμιστήρα που ξεκούμπωσε με ένα ξερό κλικ. Τον έβαλε στη τσέπη. Τράβηξε το κλείστρο. Η τελευταία σφαίρα έπεσε στη παλάμη του

– Δική σου. Πρόσεξε μη μας σκοτώσεις

Άρχισε να τρώει. Ήταν φανερό πως πεινούσε

– Μη φοβάστε. Το σπίτι το πήρε ο ΕΛΑΣ. Κανείς δε σας πειράζει

– Και οι χίτες, ψέλλισε ο πατέρας. Το πρωί ήταν απέναντι. Ένας φύλαγε σκοπός στη πόρτα της ταβέρνας

– Ακόμα εκεί είναι αλλά, δεν κουνιέται, είπε ο ελασίτης

Πήρε άλλο. Έριξε τα φλούδια στη φωτιά. Δύο γλώσσες πήδησαν κι’ οι σκιές κινήθηκαν στο ταβάνι

– Ωραία είναι, όμως πρέπει να φύγω

Έβαλε τα γάντια, κάνοντας μια κίνηση να τεντώσουν στα δάχτυλα. Πέρασε τ’ όπλο στον ώμο

– Ευχαριστώ

Η Ερασμία έσκυψε το κεφάλι. Με τόσα που γίνονταν δεν ήξερε τι να πει. Δεν ήταν καιρός για ηρωισμούς. Πριν δύο μέρες είχαν σκοτώσει τον αδελφό του Λευτέρη. Χτύπησαν το παράθυρο και, με το που άνοιξε, τον πυροβόλησαν στο μέτωπο. Κάποιοι είπαν ότι τον εκτέλεσαν οι χίτες άλλοι οι αντάρτες.

– Οι ελασίτες θα χτυπήσουν του Μακρυγιάννη, κι’ οι Άγγλοι το σπίτι, είπε ο Δήμος κλείνοντας τη πόρτα. Έβαλε το χαλάκι στη χαραμάδα να μη περνάει το κρύο.

– Παναγιά μου βοήθα, είπε η Ερασμία κάνοντας το σταυρό της

– Αγία Φωτεινή, μεγάλη η χάρη σου, συμπλήρωσε η Μαρία

Άρχισε να τακτοποιεί τις κουβέρτες στα στρώματα στο πάτωμα. «Είναι καλύτερα για το παιδί αν πέσει καμιά οβίδα».

Advertisements

  1. δημητρης

    ΦαδερΓιονταΚαβ, δυο διαπιστωσεις και μια παρακληση:

    Το παιδι που περιγραφεις, εχει μεγαλωσει ΜΟΝΟ εμφανισιακα-εξωτερικα…
    Ανακαλυψα την αιτια των…πολλαπλων προσωπικοτητων σου….. 🙂

    Ειναι εφικτο, να εχουμε το προνομιο να απολαμβανουμε ΠΙΟ ΣΥΧΝΑ στο ιστολογιο, τετοιες εξιστορησεις?………

  2. The Ambassador

    Εξαιρετικο για αρχη. Μαλλον ειναι η ωρα να αρχισεις να γραφεις καποια τετοια κειμενα, για να μαθουν και καποιοι σημερινοι φλωροι πια ειναι η πραγματικη ζωη

  3. Δημήτρης

    Συμφωνώ με τον ambassador αυτά πρέπει να τα γνωρίζουν όλοι μας ιδιαίτερα στην εποχή που ζούμε…..

  4. Δημήτρης

    Το βιβλίο αυτό όχι μπορεί να εκδοθεί αλλά να εκδοθεί, πραγματικά περιμένω ανυπόμονα την κυκλοφορία του, πιστεύω αυτό που διάβασα ήταν από τα καλύτερα κείμενα που έχεις δημοσιεύσει, έβαλα το «Link» αυτό εδώ και στο λογαριασμό μου στο facebook ώστε να ενημερωθούν και άλλοι…

  5. Κυριάκος

    ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!!!!!!!! Περιμένουμε και τα υπόλοιπα κείμενα αυτού είδους.

  6. coyoteracing

    Αφεντη υπηρξες και εσυ παιδι!!!Και τι ωραια εποχη που διαλεξες να γεννηθεις!!!Κριμα ομως που ησουν μικρος τοτε και δεν θυμασαι καλα τους δρακους του παραμυθιου…

    κατι ρουφιανους δωσιλογους ταγματασφαλιτες…ααα τους θυμασαι…ναι μωρε αυτους που τιμουν με την ψηφο τους 440.000 ψηφοφοροι του μιχαλολιακου…

    α συγγνωμη δεν το ξεραν,αλλο ψηφος αλλο ιστορια,ετερον εκατερον…

    δεν ηξεραν την συμπαθεια του μιχαλολιακου για τους
    συνεργατες των κατακτητων ε;…αλλο ψηφος,αλλο οι συμπαθειες…ετερον εκατερον…

    τους διεφυγε και η αντιπαθεια απεναντι στο προσωπο του Μανωλη Γλεζου,ε; Ποιος ειναι ο Γλεζος θα αρχισουν τωρα να ρωτουν…αλλο ψηφος,αλλο η αγνοια που ολα τα επιτρεπει…ετερον εκατερον…

    έτερον των εταίρων
    εκάτερον των συνεταίρων
    των κυβερνητικων, των τρικομματικων
    των διαπραγματευσεων και αλλαξοκωλιων

    Ετσι ειναι παιδες, θελει και λιγο μυαλο.Δεν μπορει το «κρυο καιρος για τριο» να ισχυει και για τα σωματα και για τις κυβερνησεις…ετερον εκατερον…

    τεσπα…απο αλλου ξεκινησα αλλου κατεληξα…ετερον εκατερον…

    ΥΓ.Αφεντη μου ευχαριστω για το ομορφο αναγνωσμα.Ξερεις ποσο σ’ αγαπω.Να ΄σαι παντα καλα…

    ΖΗΤΩ Η 28η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ…ετσι απλα…

  7. Ermhs57

    Εξαιρετικό κείμενο για καφετερόβιους επαναστάτες.
    Αμέσως μετά ακολούθησε η δεκαετία της γκαζιέρας και της μπανιέρας σκάφης. Ελπίζω αν και αμφιβάλλω να μην επαναλήφθουν αυτές οι εποχές.

  8. Γιάννης Π.Μ

    Δάσκαλε,

    Πραγματικά εξαιρετικό.
    Θεωρώ όμως ότι δε περιγράφεις μόνο είκόνες του εμφυλίου, όπως τις έζησες, αλλά δυστυχώς και εικόνες από το πολύ κοντινό μέλλον …

  9. Μαγικό, σας ευχαριστώ!! Ποτε με το καλό το βιβλίο;;

  10. The Ambassador

    ΠΡΟΣ ΚΚ-Καλχα-Bosson-κτλ

    Λοιπον, οπως καταλαβες το κοινο, ο κοσμος που σε διαβαζει, χωρις να ειναι συνεννοημενο και χωρις να εχει προσχεδιασει οτιδηποτε, σου ειπε το ιδιο πραγμα: «Ασε τις διαμαρτυριες και τις ανημποριες και κατσε και γραψε!!
    «Η ιστορια του ΚΚ», «Ενας δημοσιογραφος στην αντισταση», «Ο αορατος μαχητης», «Τα ανεμοπτερα του 40» δεν εχει σημασια τι τιτλο θα διαλλεξεις, αρκει να γραψεις.
    Θα βρουμε επιμελητη των κειμενων (αφου θα συνεχισεις να πατας 3-3 τα πληκτρα) θα το εκδοσουμε, θα του βαλουμε και διπλη τιμη (euro για τωρα και δραχμες για το εγγυς μελλον) και θα δεις ποσο ευχαριστημενοι θα ειμαστε ολοι.
    Μεχρι την Ινδονησια μπορω να το στειλω αρκει να το γραψεις.

    • Δεν είναι πια εύκολο…

      • The Ambassador

        Το εκλαμβανω σαν αστειο. Εδω πετας καθε 2ο Σαββατοκυριακο και δεν μπορεις να γραψεις? Πες μας οτι δεν θελεις, οτι βαρεθηκες, οτι κουραστηκες, οτι δε γουσταρεις αλλα οχι οτι δεν ειναι ευκολο!!

    • Γεώργιος Σπανός

      Γιατί όχι και τους 4 τίτλους-βιβλία? Άλλωστε Δάσκαλε όλα γίνονται , και του ‘σπανού’ τα γένια!!!

  11. The Ambassador

    Θα ζητησουμε και απο τον καγιοτη να γραψει διαφημιστικη μαντιναδα!!!

    • coyoteracing

      να σου γραψω καλυτερα μια μαντινιστικη διαφημισταδα που ειναι και πιο πιασαρικη και κανει και γκελ…για ακου αυτο…

      με κυνηγουσε η τρόικα κρατωντας μιαν αποχη
      με του ΄40 την ορμη τους εδειξα ενα ορχι

      αααααααα καλο ε το αχριστουργημα!!! Ειμαι λεμε ενας πεταλουδος με αρχι και δια…ωχ συνειρμος για πεταλουδες, θα τον μοιραστω μαζι σας…copy paste

      «Sara: η πεταλούδα Heliconious Sara, το μοναδικό έμβυο που τρώει τα φύλλα του δέντρου του πάθους, τα οποία περιέχουν το δηλητήριο κυάνιο, και από προνύμφη μετατρέπεται σε μια όμορφη, μαύρη πεταλούδα με δύο άσπρες φολίδες σε κάθε φτερό.»

      απο την μουχλα βγαινει η πενικιλινη λεμε,γερα ρε…

      • Όλα καλά αλλά, που βρήκες αυτό το «τραγούδι»;

      • coyoteracing

        το κανα «παραγγελιά»…

  12. Προ'ι'δρυτικός

    Ή Ελλάδα τής απαντοχής.. Ή Ελλάδα τής φτώχιας, τής ανέχειας, τής υπομονής, τής ελπίδας, τής αντοχής, τής καρτερίας, τού κουράγιου, ή Ελλάδα τής ΙΔΕΑΣ, καί τής ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ή Ελλάδα πού ήξερε νά ματώνει..
    Κ.Κ σέ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ γιά τίς γραμμές αυτές.. Φώς(;) γιά τούς απανταχού »σημερινούς φλώρους» κατά πώς λέει καί ό @Ambassador..
    Νά ή αρχή τού »βιβλίου».. Συνέχισε..




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: