Απώλειες…

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο «1ο ΘΕΜΑ» στις 26.08.12

Αν η θεωρία που λέει ότι, είμαστε κομμάτια ενός ψηφιακού σύμπαντος διαθέτει ίχνος αληθείας τότε ποιο τμήμα του εαυτού μας διαλύεται όταν χάνουμε ένα φίλο, ένα αγαπητό πρόσωπο ακόμα και ένα ζωάκι που ζει πολλά χρόνια κοντά μας; Ποίο τμήμα της RAM δίνει εντολή σε ποιους νευρώνες για να ξεσπάσουμε σε λυγμούς, να «πλαντάξουμε» στο κλάμα και να βλέπουμε συνειδητά όνειρα φωνάζοντας στον ύπνο μας; Θέλοντας να αποφύγω τον πειρασμό της ανάλυσης της επίσκεψης Γιουνκέρ και το μέλλον της Ελλάδας στην ουροζόν, σκέφθηκα πως καλό θα ήταν να αφιερώσω τις 600 λέξεις στον θάνατο της Tatoo αφού, είμαι βέβαιος ότι, το 95% των αναγνωστών της στήλης έχουν ζωάκια ή τα προστατεύουν και τα αγαπούν. Στη, πιθανή, παρατήρηση πως είναι δυνατόν να ασχολείται κανείς με τα ζώα όταν εκατομμύρια άνθρωποι πεθαίνουν από αρρώστιες και πείνα θα απαντήσω πως καμία σχέση δεν έχει ο φάντης με το ρετσινόλαδο.  απώλειας. Την Τετάρτη λοιπόν «έφυγε» ένα από τα 8 μέλη της οικογένειας (3 δίποδα και -τώρα- 4 τετράποδα), ένα μικρόσωμο βέλγικο λυκόσκυλο που μου είχε χαρίσει αναγνώστης απ’ το Πόρτο Χέλι. Την έφερα πίσω καθισμένη δίπλα μου σ’ ένα R44 πράγμα που μας …έδεσε συναισθηματικά αφού, ήταν το πρώτο σκυλί  που πήρε μαθήματα χειριστή! Και βέβαια αστειεύομαι αλλά, το ίδιο κάνει το 98% των φιλόζωων απόδειξη τα ονόματα που δίνουν στα «παιδιά» τους. Η οικογένεια μας, για παράδειγμα, έχει τον Λάκη. Ένα γατάκι που βρήκα έξω απ’ τα γραφεία της εφημερίδας. Τον έβαλα στη μπαγκαζιέρα της μοτοσικλέτας και τον πήγα σπίτι πιστεύοντας πως είναι κοπέλα. Είχε του κόσμου τις αρρώστιες, τον πήγα στη Φιλοζωϊκή, έγινε καλά και, τώρα καταστρέφει συστηματικά τις πολυθρόνες και τους καναπέδες του σπιτιού. Μέσα στο σπίτι και η Ζουζού, γατούλα Scottish fold που απόκτησα μετά από κεραυνοβόλο έρωτα όταν την είδα σε μία φωτογραφία. Στον κήπο η Ίρμα, ημίαιμο γερμανικό λυκόσκυλο, τεραστίων διαστάσεων και δύο (από τα …11!) σκυλάκια, που απόκτησε όταν συνευρέθει με τον Μπλάκι, ένα τεράστιο και πολύ αγαπημένο γκρενενταλ, που «έφυγε» πέρυσι από γεράματα. Δίπλα και πάντα ο ένας δίπλα στον άλλο δύο αδελφάκια πεκινουά που τα άφησε γνωστός όταν έφυγε για το εξωτερικό. Πριν λίγο καιρό κοντά μας ήταν δύο αδέσποτα απ’ αυτά που εγκαταλείπουν οι πιθηκάνθρωποι στα φανάρια των Μεσογείων επειδή οι οξυζενέ «κυρίες» ανησυχούν για την υγεία των παιδιών τους. Ένα από τα φωτογραφικά άλμπουμ είναι αφιερωμένο στους παλιούς συγκάτοικους, στα σκυλιά και γατιά που έζησαν κοντά μας. Από κάποιο σημείο και μετά οι φωτογραφίες φυλάσσονται σε μνήμη flash για να μπορούμε να τις δείχνουμε σε φίλους που έχουν ανάλογες σχέσεις με τον ίδιο τρόπο που, οι χαζομπαμπάδες δείχνουν τα βλαστάρια τους. Λογικό είναι κάποιος να αναρωτηθεί γιατί ο υπογράφων αφιερώνει τη στήλη στα τετράποδα. Η απάντηση βρίσκεται στην ειδησεογραφία. Στις φόλες που πετάνε δυσκοίλιοι «νοικοκύρηδες», στα εγκαταλειμμένα ζώα που, περιφέρονται στους δρόμους αληθινοί σκελετοί αναζητώντας τροφή ή, με 45 βαθμούς, νερό στους έρημους δρόμους της Αττικής και όχι μόνο. Στις καταγγελίες ξινισμένων ιδιοκτητών ροζ μεζονετών και επαύλεων φαραωνικής αρχιτεκτονικής στα «καλά» προάστια. Στα ξεκοιλιασμένα, από τα «γιωταχί» των νεάτερνταλ, ζώα που οι σωροί τους λιώνουν στην άσφαλτο. Για μία πολιτεία που είναι ακριβή στα πίτουρα και φτηνή στις κότες, για μία κοινωνία που, όπως αποδεικνύεται απ’ τις συμπεριφορές της, μάλλον πρέπει να σιχαίνεται τον εαυτό της αλλιώς δεν εξηγείται το ουρλιαχτό της ευμεγέθους γκιόσας στην υπαίθρια ταβέρνα: «Μιχαλάκηηηη πρόσεχε, το σκυλιιί», με το υπέρβαρο υβρίδιο να τρέχει πανικόβλητο στη θέα ενός σκελετωμένου ζώου. Την ίδια στιγμή τον γύρο του Διαδικτύου κάνει η φωτογραφία ενός σκύλου που, για μέρες τώρα, κάθεται δίπλα στον τάφο του κυρίου που έχασε τη ζωή του στις πλημμύρες στο Ρίο ντι Τζανέϊρο… Κλείνοντας και επειδή πιστεύω ότι, πραγματικά «ζούμε» σε ένα ψηφιακό σύμπαν που, κάθε στιγμή φτιάχνουμε όλοι μαζί, θα έλθει σύντομα η ημέρα που θα συναντηθούμε πάλι με τους χαμένους μας φίλους. Την περιμένω γιατί, εκτός όλων των άλλων, θέλω να πω και δύο λόγια αγάπης στην Tatoo που δεν μπόρεσα επειδή όταν έφυγε δεν ήμουν κοντά της._Κ.Κ.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

10 σκέψεις σχετικά με το “Απώλειες…

  1. ΝΑΙ ΕΙΜΑΙ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΓΙΑΤΙ ΜΕ ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΘΑΛΑΣΣΗ] ΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΜΕΓΑΛΩΣΑ. ΑΥΤΕΣ ΜΕΤΑΛΑΜΠΑΔΕΥΣΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ . [ΚΑΙ ΤΟ ΕΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΙΣ ΙΔΙΕΣ ΜΕ ΤΟΝ ΔΑΣΚΑΛΟ ΜΟΥ , ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΕΛΠΙΖΩ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΠΤΥΧΙΟ]

    Μου αρέσει!

    1. Φίλε Karageo πιστεύω ήμαστε πολλοί σαν και εσένα, με τον «Μικρό Ήρωα» έχω κοιμηθεί πάρα πολλές νύκτες στο προσκέφαλο μου, και αντιλαμβάνομαι τον πόνο σου βλέποντας την σημερινή κατάσταση της πατρίδος μας. …
      Τουλάχιστον μπορούμε να δούμε ότι δεν χάθηκε η ελπίδα όσο υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Κώστα με τα γραφόμενα του….

      Μου αρέσει!

  2. Φίλε Κώστα σε καταλαβαίνω απόλυτα, μπορεί να μην έχουμε σκυλί λόγω χώρου, αλλά στην μικρή αυλή μας πάντα φιλοξενούσαμε γατούλες. Ειδικά όποτε έχουμε γεννητούρια πρέπει να ανοίγω το καπό της μηχανής του Νίβα πριν το ξεκινήσω, διότι βρίσκουν το χώρο εκεί καταπληκτικό για φωλιά….

    Μου αρέσει!

  3. 40 χρονια μεγάλωσα με τετράποδους φίλους, τα τελευταία 13 αχωριστο μελος της οικογένειας ο ρόκυς (μικρο ημιαιμο κανις λαμπαντορ) -παντου μαζι και στις διακοπές. 1η σεπτεμβρίου κλεινουν δυο χρονια που μας αφησε, ανεξίτηλη η μνήμη και η αισθηση οτι ειναι μαζί μας. Μας συντοφεύει ο γιος του και ενα ημίαιμο θηριο που ειναι εκτος σπιτιου λογω μεγέθους (το εγκατέληψαν στον κήπο μου)
    Αισθανομαι την απωλεια του φιλου σου , την απολυτη αγάπη..

    Μου αρέσει!

  4. ΠΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΘΑ ΗΤΑΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΜΑΣ ΑΝ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΟΛΟΙ ΤΕΤΟΙΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΟΠΩΣ ΟΙ ΦΙΛΟΖΩΟΙ!! Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΑΓΑΠΑ ΚΑΘΕ ΠΛΑΣΜΑ, ΔΙΠΟΔΟ Ή ΤΕΤΡΑΠΟΔΟ! ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ! ..ΜΙΑ ΦΙΛΟΖΩΗ…

    Μου αρέσει!

  5. Axiotime Kurie Kabbaqa,

    StocoV thV suzugou kai emou otan paroume me to kalo suntaxh: Na organwsoume sto spiti maV sta Spata ena katafugio gia ta adespota…To scedio ecei wrimasei sto mialo maV kai arcizoume na etoimazoume to cwro. Auto kai dwrean paradwseiV maqhmtatwn chmeiaV kai fusikhV se paidia pou den mporoun na pane se fronthsthria….Etsi gia na apokthsei h zwh nohma….

    Na eiste panta kala.

    GiwrgoV kai Véronique GiannakopouloV apo thn Liegh Belgiou

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: