Η Μεγάλη Παρασκευή της Ελλάδας…

Προφητικόν!
του Βασίλη Βιλλιάρδου, Σοφοκλέους 10
Είναι Παρασκευή βράδυ, όταν ο καινούργιος, ικανότατος πρωθυπουργός της χώρας ανακοινώνει, μέσα από ένα τηλεοπτικό διάγγελμα του, την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – με τη συμφωνία και με τη βοήθεια των πρώην «εταίρων» της

Κατά τον Αϊνστάιν, «ο ορισμός της ηλιθιότητας είναι το να επιχειρείς για δεύτερη φορά το ίδιο πείραμα, ελπίζοντας και αναμένοντας να έχεις διαφορετικό αποτέλεσμα». Για παράδειγμα, το να βάζεις τρεις κουταλιές ζάχαρη στον καφέ, διαπιστώνοντας ότι είναι πολύ γλυκός και να επιμένεις στην ίδια συνταγή (τρεις κουταλιές ζάχαρη), περιμένοντας να είναι, αυτή τη φορά, πικρός.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, να ελπίζεις ανόητα ότι, με την ίδια συνταγή (κυβέρνηση, πολιτικά κόμματα κλπ.), θα καταφέρεις να διορθώσεις τα σφάλματα της χώρας σου – ή/και ότι, με την ίδια μέθοδο (μνημόνια, ΔΝΤ, αποικιοκρατικές συμβάσεις), θα ξεφύγεις από την συνεχιζόμενη καταστροφική ύφεση που προκλήθηκε.

Απλούστερα ότι, με την ίδια «συνταγή» και με τα ίδια «διεφθαρμένα, σάπια υλικά», θα επανέλθει ως εκ θαύματος η χώρα σε πρωτογενή πλεονάσματα, θα μειωθεί η τρομακτική ανεργία, θα αναβιώσουν οι επιχειρήσεις, θα αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα, θα υπάρξουν πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών και θα ακολουθήσει ανάπτυξη – με την παράλληλη καταπολέμηση της διαπλοκής και της διαφθοράς, χωρίς να λεηλατηθεί η δημόσια και η ιδιωτική περιουσία.”

Σενάριο

Είναι Παρασκευή βράδυ όταν ο καινούργιος, ικανότατος, για πρώτη φορά ανιδιοτελής και συνετός πρωθυπουργός της Ελλάδας ανακοινώνει, μέσα από ένα αναλυτικό, δραματικό τηλεοπτικό διάγγελμα του, την έξοδο της Ελλάδας από την Ευρωζώνη – με τη συμφωνία των «εταίρων» της, οι οποίοι είναι πρόθυμοι για τα παρακάτω:

(α)  να αποδεχθούν τη μετατροπή του συνόλου των δημοσίων και ιδιωτικών χρεών της σε δραχμές, έτσι ώστε να συμμετέχουν σε μία ενδεχόμενη υποτίμηση, η οποία θα μείωνε έμμεσα, «πληθωριστικά» δηλαδή, τις απαιτήσεις τους – οπότε να προσπαθήσουν να αποφευχθεί, επεμβαίνοντας μέσω της ΕΚΤ στην αγορά συναλλάγματος,

(β) να συμφωνήσουν σε μία μερική διαγραφή (haircut) των διακρατικών χρεών (μέχρι στιγμής, η Ελλάδα έχει λάβει 126 δις € από τις χώρες της Ευρωζώνης), της τάξης των 80 δις €, έτσι ώστε το δημόσιο χρέος να μην ξεπερνάει το 100% του ΑΕΠ,

(γ) να συνεχίσουν να ενισχύουν τις τράπεζες της, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα, εντός του οποίου θα εξασφαλισθεί η μη κατάρρευση τους, καθώς επίσης

(δ)  να παραμείνει η Ελλάδα μέλος της Ευρωπαϊκή Ένωσης, παρά την έξοδο της από την Ευρωζώνη – χωρίς όμως να είναι υποχρεωμένη να τηρεί τις απορρέουσες από τη σύμβαση δεσμεύσεις (απαγόρευση δασμών κλπ.), για ένα χρονικό διάστημα πέντε ετών.

Όλα αυτά βέβαια σε αντάλλαγμα, για τον οδυνηρό εκβιασμό της εξόδου, η οποία δεν θα έπρεπε να οδηγήσει την Ελλάδα στην αυτοκτονία – ούτε τους Έλληνες στον «Καιάδα», παρά το ότι οι ευθύνες τους δεν είναι αμελητέες.

Σε όσους αναρωτιούνται γιατί συμφώνησαν οι «εταίροι» μας με αυτούς τους όρους”, αναφέρει χαρακτηριστικά ο καινούργιος πρωθυπουργός, “θα θέλαμε να τους ενημερώσουμε ότι, πήραμε το ρίσκο μίας άμεσης στάσης πληρωμών εντός του ευρώ (είναι δικαίωμα μας), με το να μην αποδεχτούμε καμία νέα δόση από τη δανειακή σύμβαση – γεγονός που θα τους κόστιζε τουλάχιστον ένα τρις €, συν τις απροσδιόριστες αλυσιδωτές αντιδράσεις εντός της Ευρωζώνης και σε ολόκληρο τον πλανήτη (όπου, μόνο οι μειώσεις των χρηματιστηριακών αξιών, η επιβράδυνση του ρυθμού ανάπτυξης και οι χρεοκοπίες τραπεζών, θα ανερχόταν σε πολλά τρις €).

Άλλωστε δικαιούμαστε μία τέτοια «αποζημίωση», αφού συμβάλλαμε στο να γίνει το ευρώ το δεύτερο παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα – με τη θυσία των εξαγωγών μας, λόγω της ανόδου της ισοτιμίας του κοινού νομίσματος, η οποία προκάλεσε, μεταξύ άλλων, την αποβιομηχανοποιηση της πατρίδας μας (ενώ η λαθρομετανάστευση, με τη «βοήθεια» της συνθήκης του Δουβλίνου, μας οδηγεί στα όρια της καταστροφής).

Εκτός αυτού, η Γερμανία κέρδισε τεράστια ποσά από τη διατήρηση της σχετικά χαμηλής ισοτιμίας του ευρώ απέναντι στο δολάριο (σε σχέση με το μάρκο, το οποίο θα είχε ανατιμηθεί σε μεγάλο βαθμό, με αποτέλεσμα την κατάρρευση των εξαγωγών της), ενώ συνεχίζει να κερδίζει – αφού δανείζεται με σχεδόν μηδενικά επιτόκια, τόσο το κράτος, όσο και οι επιχειρήσεις της.

Φυσικά η αποβολή κάποιας χώρας από την Ευρωζώνη δεν είναι η σωστή λύση, ούτε για τις ίδιες, ούτε για την Ευρώπη, ούτε για τη Δύση, ούτε για την παγκόσμια ειρήνη – πόσο μάλλον όταν πολλές άλλες θα ακολουθήσουν ή, έστω, θα το υποθέσουν, με οδυνηρά επακόλουθα για το μέλλον του πλανήτη.

Εν τούτοις, δεν μπορούμε να παρακαλούμε, να υποκύπτουμε διαρκώς σε εκβιασμούς, να εξευτελιζόμαστε ή να περιμένουμε λογική και κατανόηση, από εκεί που δεν υπάρχει. Άλλωστε είμαστε βέβαιοι ότι, εάν τακτοποιήσουμε σωστά «τα του οίκου μας», δεν πρόκειται να βρεθούμε σε αδιέξοδα – είτε με το ευρώ, είτε με τη δραχμή”.

Συνεχίζοντας, ο νέος πρωθυπουργός ενημερώνει σχετικά με το ότι, οι τράπεζες θα παραμείνουν κλειστές για ένα μικρό χρονικό διάστημα, κατά τη διάρκεια του οποίου δεν θα είναι εφικτές ούτε οι ηλεκτρονικές συναλλαγές. Όλοι οι λογαριασμοί θα παγώσουν, έτσι ώστε να μετατραπούν από ευρώ σε δραχμές, με ισοτιμία 1:1 – ενώ οι Έλληνες θα είναι υποχρεωμένοι να ανταλλάξουν τα χρήματα, τα οποία έχουν στο σπίτι τους, με δραχμές.

Το χρηματιστήριο θα κλείσει για λίγες ημέρες, έτσι ώστε να αποφευχθούν αγοραπωλησίες μετοχών σε καθεστώς πανικού, ενώ μέχρι να εκτυπωθούν νέα κέρματα και χαρτονομίσματα, οι συναλλαγές θα γίνονται μόνο ηλεκτρονικά. Στη συνέχεια, οι τραπεζικές αναλήψεις δεν θα επιτρέπεται να ξεπερνούν ένα συγκεκριμένο ποσόν της τάξης των 50 € ημερησίως, έτσι ώστε να μην απειληθούν με χρεοκοπία οι τράπεζες, λόγω του αναμενόμενου bank run.

Οι συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας, καθώς επίσης όλες οι άλλες πληρωμές του δημοσίου, θα εκτελούνται από αμέσως σε δραχμές – ενώ θα απαγορεύεται η ελεύθερη έξοδος των κεφαλαίων στο εξωτερικό, για την οποία θα απαιτείται προηγούμενη έγκριση. Για την εισαγωγή προϊόντων θα χρειάζεται συνάλλαγμα (ευρώ ή δολάρια), το οποίο θα αγοράζεται έναντι δραχμών, με αίτηση στις τράπεζες – σε μία ισοτιμία, η οποία θα καθορισθεί από την ελεύθερη αγορά.

Ο πρωθυπουργός συνεχίζει την ανακοίνωση του, ενημερώνοντας τους Έλληνες ότι, η Ευρωζώνη έχει λάβει τα παρακάτω μέτρα – έτσι ώστε να αποφευχθεί η μετάδοση της κρίσης στις υπόλοιπες αδύναμες οικονομίες της:

(α)  Παροχή απεριόριστης ρευστότητας εκ μέρους της ΕΚΤ στις κεντρικές τράπεζες, έτσι ώστε να είναι θωρακισμένες απέναντι στην προβλεπόμενη επίθεση των Ευρωπαίων καταθετών (bank run), οι οποίοι θα θελήσουν πανικόβλητοι να αποσύρουν τις καταθέσεις τους – φοβούμενοι την «τύχη» της Ελλάδας.

Οι τοπικές κεντρικές τράπεζες έχουν φροντίσει να έχουν οι εμπορικές τράπεζες αρκετά μετρητά στα ταμεία τους, για να ανταποκριθούν στην αυξημένη ζήτηση των καταθετών τους. Για το σκοπό αυτό χρησιμοποιείται το πρόγραμμα έκτακτης παροχής ρευστότητας (ELA), το οποίο επιτρέπει στις κεντρικές τράπεζες την «εκτύπωση» χρημάτων – με δική τους ευθύνη, φυσικά μετά από έγκριση της ΕΚΤ.

Με κριτήριο τις ιδιωτικές καταθέσεις των Ελλήνων (170 δις €), των Ιταλών (1,414 τρις €) και των Ισπανών (1,655 τρις €), οι οποίες ενδεχομένως θα αποσύρονταν στο μεγαλύτερο μέρος τους, η ΕΚΤ έχει υπολογίσει την ασφάλεια των κεντρικών τραπεζών, απέναντι σε ένα bank run, σε ένα ύψος μεγαλύτερο των 3 τρις € – επειδή ο πανικός δεν θα περιορισθεί στην Ιρλανδία, στην Πορτογαλία, στην Ισπανία και στην Ιταλία, αλλά θα επεκταθεί στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στην Κύπρο και αλλού.

Εδώ είναι μάλλον σκόπιμο να αναφέρουμε ότι, οι τράπεζες δεν διατηρούν στα ταμεία τους τις αποταμιεύσεις των πελατών τους, αλλά μόνο ένα ελάχιστο εγγυητικό ποσόν. Εκτός αυτού, σε αντίθεση με τις καταθέσεις, οι οποίες είναι δυνατόν να αναληφθούν βραχυπρόθεσμα, τα δάνεια των τραπεζών είναι μακροπρόθεσμα – οπότε δεν είναι σε θέση να τα απαιτήσουν αμέσως από τους πελάτες τους, επιχειρήσεις ή νοικοκυριά, για να ανταπεξέλθουν σε μία ενδεχόμενη μαζική απόσυρση των καταθέσεων.

(β) Αύξηση των κεφαλαίων του ταμείου χρηματοπιστωτικής σταθερότητας (ESM), το οποίο ξεκινάει τη λειτουργία του τον Ιούλιο του 2012, τουλάχιστον στο 1 τρις € – από τα 500 δις € που έχουν συμφωνηθεί. Παράλληλα, ο «εφοδιασμός» του με μία τραπεζική άδεια, παρά τις αντιρρήσεις των Γερμανών, έτσι ώστε να μπορεί να δανείζεται απεριόριστα από την ΕΚΤ. Η κίνηση αυτή έχει θεωρηθεί απαραίτητη, για να μπορέσει το ταμείο να ανταποκριθεί στα προβλήματα της εξόδου της Ελλάδας.

(γ)  Αγορά ομολόγων του δημοσίου των ασθενέστερων κρατών (Ισπανία, Ιταλία κλπ.) εκ μέρους της ΕΚΤ ή/και του ESM, έτσι ώστε να συμπιεσθούν τα επιτόκια δανεισμού, τα οποία διαφορετικά θα εκτοξεύονταν στα ύψη.

(δ)  Ενίσχυση των εμπορικών τραπεζών, οι οποίες θα χρειάζονταν «φρέσκα» χρήματα (ίδια κεφάλαια) για να επιβιώσουν – παράλληλα με τα δάνεια της ΕΚΤ. Τα χρήματα αυτά θα προέρχονται από το ESM, όπου όμως θα πρέπει να αλλάξουν οι μέχρι σήμερα ισχύοντες κανόνες – αφού το ESM επιτρέπεται να ενισχύει τα κράτη, αλλά όχι τις τράπεζες τους.

Ίσως οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ ότι, συζητείται ήδη η ίδρυση ενός νέου ευρωπαϊκού ταμείου σταθερότητας, το οποίο θα μπορούσε να βοηθάει ειδικά τις προβληματικές τράπεζες της Ευρωζώνης – παρέχοντας παράλληλα εγγυήσεις για τις καταθέσεις των πολιτών των χωρών-μελών της Ευρωζώνης, με στόχο να μη προκαλούνται bank run.

(ε)  Έλεγχος της ελεύθερης διακίνησης των κεφαλαίων, έτσι ώστε να μην είναι δυνατόν να μεταφέρουν τις καταθέσεις τους οι Ιταλοί, για παράδειγμα, στις γερμανικές τράπεζες ή σε άλλες χώρες του εξωτερικού – υποχρεώνοντας τις τοπικές τράπεζες σε χρεοκοπία.

Βέβαια, τέτοιου είδους κανόνες είναι αντίθετοι με τις βασικές αρχές της ΕΕ, ενώ θα ήταν δυνατόν να πανικοβάλλουν ακόμη περισσότερο τους καταθέτες. Εν τούτοις, η «φυγάδευση» των κεφαλαίων από τις χώρες του νότου, σε αυτές του βορά και ειδικά στη Γερμανία, μπορεί να δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στην Ευρωζώνη – τα οποία είναι δύσκολο να αντιμετωπισθούν διαφορετικά.

(στ) Επί πλέον βοήθεια στην Ελλάδα, με στόχο τη σταθεροποίηση του νέου νομίσματος της (επέμβαση στις αγορές συναλλάγματος), το οποίο διαφορετικά θα κινδύνευε με μία τεράστια, άμεση υποτίμηση.

Φυσικά η προετοιμασία όλων των παραπάνω μέτρων είχε γίνει ήδη, «πίσω από τις πλάτες» της Ελλάδας – η οποία σχεδιαζόταν να εκβιαστεί στην έξοδο, χωρίς την παραμικρή αποζημίωση, εάν είχε καθυστερήσει (πέρα από τον Ιούνιο) να προβεί σε στάση πληρωμών.

Συνεχίζοντας το διάγγελμα του, ο πρωθυπουργός αναφέρει ότι, έχουν ληφθεί τα απαιτούμενα μέτρα για την εξασφάλιση των εισαγωγών ενέργειας και λοιπών βασικών προϊόντων, έτσι ώστε να μην υπάρξει πρόβλημα κατά τους τρεις επόμενους μήνες – όπου όμως η Ελλάδα οφείλει να λάβει τα απαραίτητα μέτρα, για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στο μέλλον μόνη της.

Φυσικά το ΔΝΤ έχει εκδιωχθεί, το μνημόνια έχει πάψει να ισχύει και η δανειακή σύμβαση υποτέλειας έχει διαφοροποιηθεί – με τα επιτόκια δανεισμού να μην ξεπερνούν το 0,5% επάνω από το βασικό της ΕΚΤ (1,5% συνολικά) και τις μέχρι τότε δόσεις αποπληρωμής (Πίνακας Ι) να έχουν περιορισθεί αισθητά, μετά τη νέα διαγραφή των 80 δις €.

ΠΙΝΑΚΑΣ Ι: Υποχρεώσεις πληρωμής χρεολυσίων μετά το PSI plus, σε δις €

Έτος Χρεολύσια
2012 8,6
2013 12,9
2014 25,4
2015 16,5
2016 13,4
2017 7,4
2018 5,5
2019 7,8
2020 5,7

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Ειδικά όσον αφορά τα χρεολύσια 2014-2016, τα οποία θα ήταν αδύνατον ποτέ να πληρωθούν, λόγω του τεράστιου ύψους τους, έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα, έτσι ώστε να μειωθούν σε εφικτά επίπεδα.

Περαιτέρω, ο πρωθυπουργός επιχειρεί να αιτιολογήσει την απόφαση του στους πολίτες της χώρας του, γνωρίζοντας πάρα πολύ καλά ότι, εάν αντιδράσουν αρνητικά ή/και εάν δεν συμμετέχουν ενεργά στην επανεκκίνηση της οικονομίας της πατρίδας τους, το τολμηρό εγχείρημα του δεν πρόκειται να έχει αίσιο τέλος – παρά τα ανταλλάγματα, τα οποία έχει εξασφαλίσει, με τις επιτυχημένες διαπραγματεύσεις της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη.

ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ο πρωθυπουργός εξηγεί ότι, υπήρχαν δύο μόνο τρόποι εξόδου της χώρας από την Ευρωζώνη: είτε να εξέλθει οικιοθελώς από την ΕΕ και, κατ’ επέκταση, από τη ζώνη του κοινού νομίσματος, είτε να υιοθετηθεί μονομερώς ένα εθνικό νόμισμα, λόγω αδυναμίας δανεισμού, σε συνδυασμό με το (παράνομο) σταμάτημα της παροχής ρευστότητας στη χώρα από την ΕΚΤ – γεγονός που θα σήμαινε την de facto καταγγελία της σύμβασης της Ευρωζώνης.

Δυστυχώς η Ελλάδα”, τονίζει χαρακτηριστικά, “παρά το ότι αντιμετωπίζει τα μικρότερα προβλήματα, σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ, έχει επιλεχθεί από τη Γερμανία ως η ιδανικότερη χώρα, για τον παραδειγματισμό των υπολοίπων – ενδεχομένως στα πλαίσια των σχεδίων της ισχυρότατης αυτής «οικονομικής μηχανής», να ηγηθεί όλων των άλλων κρατών”.

Για να τεκμηριώσει δε τη θέση του, παρουσιάζει στους Έλληνες τον Πίνακα ΙΙ, σύμφωνα με τον οποίο το συνολικό χρέος της Ελλάδας είναι σχεδόν ίσο με αυτό της Γερμανίας – ενώ τα δημόσιο και ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων είναι, σε αντίθεση με τα άλλα κράτη, πολλαπλάσια των χρεών της.

ΠΙΝΑΚΑΣ ΙΙ: ΑΕΠ σε δις € και συνολικά χρέη 2011, δημόσια και ιδιωτικά, ως ποσοστό επί του ΑΕΠ, χωρίς τις τράπεζες

Χώρα ΑΕΠ Επιχειρήσεις Νοικοκυριά Δημόσιο Σύνολο
Ιρλανδία 170 245 123 109 477
Πορτογαλία 186 149 106 106 361
Ισπανία 1.182 192 87 67 346
Βέλγιο* 407 175 53 95 323
Γαλλία 2.160 150 61 87 298
Ιταλία 1.728 110 50 121 281
Ελλάδα** 218 74 71 124 269
Γερμανία 2.790 80 60 83 223

* Το διπλάσιο ΑΕΠ από την Ελλάδα, με τον ίδιο αριθμό εργαζομένων!

** Μετά από την αφαίρεση των 100 δις € χρέους (PSI), χωρίς την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. 

Πηγή: MM (IMF), World Factbook

Πίνακας: Β. Βιλιάρδος

Τέλος, ο πρωθυπουργός αναφέρεται στις δύο διαφορετικές προτάσεις, οι οποίες του παρουσιάστηκαν από τη Γερμανία και τις οποίες απέρριψε:

(α)  Διπλό νόμισμα: Η εναλλακτική αυτή λύση προήλθε από τον οικονομολόγο της Deutsche Bank, ο οποίος πρότεινε την εισαγωγή ενός δεύτερου νομίσματος (G-Euro), για την πληρωμή των υποχρεώσεων του δημοσίου – ουσιαστικά ένα είδος «ομολόγου», με τη μορφή ενός ειδικού χαρτονομίσματος.

Κατά την άποψη του οικονομολόγου, το παράλληλο νόμισμα θα υποτιμούταν αμέσως, περίπου κατά 50% – με αποτέλεσμα να γίνουν πιο φθηνά τα ελληνικά προϊόντα στις διεθνείς αγορές και να ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας μας, χωρίς το σοκ που θα προκαλούσε μία ξαφνική έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη (γεγονός για το οποίοδεν υπάρχει ουσιαστικά προηγούμενη εμπειρία, αφού η Ευρωζώνη δεν είναι μία απλή νομισματική ένωση ανεξάρτητων μεταξύ τους χωρών).

Πρακτικά λοιπόν, οι πληρωμές του Ελληνικού δημοσίου με το παράλληλο νόμισμα θα έχαναν το 50% της αγοραστικής αξίας τους – ενώ δεν θα εξοφλούταν με αυτό μόνο τα τιμολόγια των προμηθευτών του δημοσίου, αλλά και οι μισθοί των δημοσίων υπαλλήλων, οι συντάξεις, τα επιδόματα ανεργίας κλπ.

Πάντοτε κατά τον πρωθυπουργό, το πιθανότερο αποτέλεσμα θα ήταν να προκληθούν τεράστιες κοινωνικές αναταραχές και εξεγέρσεις στην Ελλάδα – αφού τα εισοδήματα (μισθοί, συντάξεις κλπ.) θα περιορίζονταν κατά 50%, ενώ όλες οι υπόλοιπες τιμές (όπως περίπου συμβαίνει και με την εσωτερική υποτίμηση, εάν γίνει μέσα σε ένα μικρό χρονικό διάστημα), θα παρέμεναν στο ίδιο ύψος. Επειδή δε το ιδιωτικό χρέος θα συνέχιζε να είναι σε ευρώ (δάνεια, τόκοι κλπ.), όλοι όσοι οφειλέτες θα είχαν εισοδήματα στο παράλληλο νόμισμα, θα χρεοκοπούσαν σχεδόν ακαριαία.

Επομένως, αν και το παράλληλο νόμισμα θα μπορούσε να λειτουργήσει διαφορετικά μακροπρόθεσμα, όπως συμβαίνει και με την εσωτερική υποτίμηση, αφού οι τιμές των προϊόντων, τα ενοίκια κλπ. θα προσαρμόζονταν σταδιακά, θα λειτουργούσε βραχυπρόθεσμα πολύ πιο καταστροφικά, από την υιοθέτηση της δραχμής – οπότε δεν αποτελούσε σε καμία περίπτωση λύση.

(β)  Δημιουργία ειδικών οικονομικών ζωνών: Η Γερμανία, με στόχο να βοηθηθεί η ανάπτυξη (η δική της μάλλον και όχι η δική μας), μέσω των νέων επενδύσεων, πρότεινε τη δημιουργία ζωνών χαμηλής φορολόγησης και περιορισμένου κόστους, χωρίς εργασιακές συμβάσεις και με περιορισμένες κοινωνικές εισφορές, κατά το παράδειγμα της Κίνας.

Επίσης, τη δημιουργία μίας εταιρείας ειδικού σκοπού, κατά το παράδειγμα των (ληστρικών) ιδιωτικοποιήσεων στην Ανατολική Γερμανία, στην οποία θα μεταφέρονταν όλα τα περιουσιακά στοιχεία του δημοσίου – έτσι ώστε να «διευκολυνθούν» οι αποκρατικοποιήσεις.

Φυσικά και οι δύο αυτές προτάσεις θεωρήθηκαν προσβλητικές και εγκληματικές για μία πολιτισμένη ευρωπαϊκή χώρα, όπως η Ελλάδα”, τόνισε ο πρωθυπουργός, “η οποία δεν θα ήθελε να καταλυθούν εντελώς τα δικαιώματα των εργαζομένων και να κινεζοποιηθεί η παραγωγή, αλλά ούτε και να λεηλατηθεί η δημόσια περιουσία – η οποία ανήκει σε όλους τους Έλληνες”.

Ο ΜΥΘΟΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

Συνεχίζοντας ο πρωθυπουργός, αναφέρθηκε στο θέμα του μνημονίου, για το οποίο υπήρξε η παρακάτω τοποθέτηση του, στις συζητήσεις εντός της κυβέρνησης – πριν ακόμη αποφασισθεί η έξοδος της Ελλάδας:

“Μνημόνιο και δανειακή σύμβαση είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα – όπου η αποδοχή της δανειακής σύμβασης, δεν σημαίνει απαραίτητα την υποταγή στο μνημόνιο και στο ΔΝΤ, αλλά την εξασφάλιση της αποπληρωμής των οφειλών της Ελλάδας (δόσεις, επιτόκιο, εγγυήσεις), απέναντι στους διεθνείς πιστωτές της.

Επομένως, είναι εντελώς ανόητες οι όποιες αναφορές σε καταγγελία της δανειακής σύμβασης – η οποία φυσικά θα έπαυε να υπάρχει, εάν δεν παίρναμε τα χρήματα. Από την άλλη πλευρά, το αποτέλεσμα των εκλογών θα μπορούσε να είναι καθοριστικό για τον απεγκλωβισμό της Ελλάδας από το ΔΝΤ, από το μνημόνιο και από τις καταστροφικές «συνταγές» του.

Αυτό που χρειαζόμαστε είναι μία ολοκληρωμένη στρατηγική, με εναλλακτικά σενάρια (Β, Γ κλπ.), συμπεφωνημένη από τα μεγάλα τουλάχιστον κόμματα, πριν ακόμη από τις εκλογές – σε σχέση με τη δανειακή σύμβαση, με το μνημόνιο και με τα κατάλληλα μέτρα για την οικονομία, βραχυπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα.

Η αναδιαπραγμάτευση τώρα της δανειακής σύμβασης, ιδιαίτερα όσον αφορά την κατάλυση της εθνικής κυριαρχίας, δεν είναι εκτός πραγματικότητας. Επόμενος στόχος πρέπει να είναι η επίτευξη χαμηλότερων επιτοκίων, καθώς επίσης η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής – έτσι ώστε να εξασφαλισθεί η τήρηση της σύμβασης, χωρίς να διακινδυνεύεται η χρεοκοπία ή/και η απώλεια του εθνικού πλούτου και χωρίς να καταστραφεί ακόμη περισσότερο η Ελληνική οικονομία.

Άλλωστε όλοι οι Ευρωπαίοι και κυρίως οι Γερμανοί γνωρίζουν ότι, το μνημόνιο και οι δανειακές συμβάσεις που υπεγράφησαν, είναι εκτός των πλαισίων της νομιμότητας – είναι παράνομες. Δυστυχώς αυτήν την αποικιοκρατική σύμβαση υποτέλειας αποδέχθηκαν εκείνοι οι πολιτικοί, οι οποίοι ζητούσαν ξανά την ψήφο των Ελλήνων – όχι απλά για να κυβερνήσουν, αλλά για να μην αποκαλυφθεί τι ακριβώς υπέγραψαν και για να μην τιμωρηθούν.

Τέλος, η επιλογή δεν είναι μόνο ευρώ ή δραχμή, αλλά το εάν θα ανήκει η χώρα στην Ευρώπη – κάτι που ενέχει ποιοτικά (οικονομικά, κοινωνικά, γεωπολιτικά,  κλπ.), εντελώς διαφορετικούς κινδύνους”.

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Ας μην πανικοβαλλόμαστε”, ολοκλήρωσε το διάγγελμα του ο πρωθυπουργός, μετά τη μικρή αναφορά στις προηγούμενες συζητήσεις, τονίζοντας ότι “η έξοδος από το Ευρώ, παρά το ότι δεν την επιθυμεί κανένας Έλληνας, αφού είναι εξαιρετικά επώδυνη και άδικη για την πατρίδα μας, δεν είναι η συντέλεια του κόσμου – πόσο μάλλον όταν δεν είναι μονομερής, όταν έχουν ληφθεί όλα τα μέτρα στήριξης της χώρας και αφού δεν θα υποχρεωθεί σε νέους εξευτελισμούς εκ μέρους της Γερμανίας και των μπράβων των τοκογλύφων”.

Ας μην ξεχνάμε ότι”, συνέχισε, “η Ελλάδα είναι μία πολύ πλούσια χώρα, η οποία έχει κάνει μεν αρκετά λάθη, αλλά δεν κατάστρεψε τον πλανήτη – όπως η Γερμανία στους δύο παγκοσμίους πολέμους. Σίγουρα η δραχμή θα μας δημιουργήσει πάρα πολλά προβλήματα – πόσο μάλλον όταν ολόκληρη η παγκόσμια οικονομία είναι εγκλωβισμένη σε ένα καθοδικό σπιράλ θανάτου, από το οποίο πολύ δύσκολα θα ξεφύγει.

Ειδικότερα, η Ευρωζώνη έχει τεράστια προβλήματα – με τον τραπεζικό κλάδο να είναι υπερχρεωμένος, με την Ιρλανδία αθεράπευτα χρεοκοπημένη, με την Ισπανία στα πρόθυρα της καταστροφής, με την Ιταλία, τη Γαλλία και το Βέλγιο να νοσούν σοβαρά και με τη Γερμανία να επιμένει στην αδιέξοδη πολιτική λιτότητας, χωρίς αναπτυξιακά σχέδια.

Από την άλλη πλευρά, η ζήτηση στις Η.Π.Α. μειώνεται συνεχώς, ενώ το έλλειμμα και τα χρέη της υπερδύναμης είναι εκτός ελέγχου. Το συνολικό χρέος της Μ. Βρετανίας έχει ξεπεράσει το 550% του ΑΕΠ της, με το δημόσιο χρέος, παρά τα μηδενικά περιουσιακά της στοιχεία (έχει ιδιωτικοποιήσει τα πάντα) να πλησιάζει το 100% – οπότε θα υποχρεωθεί ξανά σε αύξηση της ποσότητας χρήματος, παράλληλα με τη μείωση των επιτοκίων, σε πληθωρισμό δηλαδή, για να μπορέσει να ξεφύγει από τη συνεχώς μειούμενη ανάπτυξη.

Η Βραζιλία, λεηλατημένη προ πολλού από το ΔΝΤ, είναι πλέον ένας από τους ακριβότερους χώρους εγκατάστασης επιχειρήσεων, ενώ απειλείται με επιβράδυνση της ανάπτυξης της – λόγω της Κίνας, η οποία είναι ο σημαντικότερος πελάτης της όσον αφορά τις πρώτες ύλες και τη σόγια. Στην Αργεντινή επανέρχονται τα προβλήματα, ειδικά μετά την επιβολή φόρου 15% στις εξαγωγές, καθώς επίσης την προσπάθεια εθνικοποίησης των ενεργειακών επιχειρήσεων.

Ο τομέας των πρώτων υλών της Ν. Αφρικής υποφέρει επίσης, λόγω της παγκόσμιας μείωσης της ανάπτυξης. Το νόμισμα της Ινδίας ευρίσκεται σε ελεύθερη πτώση, ένεκα του δημοσίου και ιδιωτικού χρέους της, σε συνδυασμό με την πτώση του κλάδου των υπηρεσιών – ενώ ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας επιβραδύνεται ανησυχητικά.

Το δημόσιο χρέος της Ιαπωνίας έχει ξεπεράσει το 230% του ΑΕΠ της, με αποτέλεσμα να υποτιμηθεί ξανά από τις εταιρείες αξιολόγησης – με τη Ρωσία, η οποία εξαρτάται σχεδόν ολοκληρωτικά από την εξαγωγή ενέργειας, να ανησυχεί σε μεγάλο βαθμό για το μέλλον της.

Ίσως λοιπόν η Ελλάδα, η οποία δυστυχώς βρέθηκε πρώτη στο μάτι του κυκλώνα, να είναι τυχερή, μέσα στην ατυχία της. Αρκεί φυσικά να αναγνωρίσει τα λάθη της, να ανακτήσει την υπερηφάνεια και την αυτοπεποίθηση της, να αναπληρώσει όλα όσα δεν έκανε στο παρελθόν και να αντιμετωπίσει με θάρρος τη νέα πρόκληση – ατενίζοντας με πίστη και με αισιοδοξία το μέλλον. Άλλωστε, θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία – όπως γνωρίζουμε όλοι εμείς οι Έλληνες, πολύ καλύτερα από τους άλλους λαούς”.

Βασίλης Βιλιάρδος (copyright)

Αθήνα, 27. Μαΐου 2012

viliardos@kbanalysis.com

Advertisements

  1. tasos

    Ο Βιλιάρδος το έγραψε ή ο Κόλμερ?

  2. Και με τις καταθεσεις που εχουν αποσυρθει ολες πληρως (μετα την εκλογη του) μεχρι την Τεταρτη ποιο σχεδιο ανακοινωνει αυτος ο πρωθυπουργος ? …

    Με ποιον τροπο «υποχρεωνει» τους πολιτες να ανταλλαξουν τα αποθηκευμενα ευρω τους με 1:1 δραχμες στην πρωτη εβδομαδα που ανοιγουν οι τραπεζες ? …

    • panos

      το »κλειδωμα»των ΑΤΜ θα γινει πριν τη δραματικη ανακοινωση του.Οσο για τις συναλλαγες με τις τραπεζες αυτες ξεκινουν απο δευτερα προυνο προυνο…με παγωμα τους!!Αν εχεις ευρω κατω απο το μαξιλαρι το μονο που θα μπορεις να τα κανεις ειναι ανταλλαγη 1:1 με δραχμη στο γκισε της τραπεζας,αντε και καμια αγορα λιανικης μεχρι να αρχισει να ρεει το καινουργιο νομισμα,τιποτε αλλο!!αμα καθυστερησεις και την ανταλλαγη μετα απο λιγες ημερες θα εχεις μερικα χρωματιστα κωλοχαρτα!!!

    • Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν

      Το σκεπτικό είναι ότι το ευρώ θα θεωρείται συνάλλαγμα (remember the old days?) και δεν θα μπορεί να εμφανιστεί σε μετρητά αν δεν μπορεί να αποδειχθεί από που προήλθαν (π.χ. χαρτί δήλωσης στο τελωνείο κατά την εισαγωγή). Για όσους δεν τα δραχμοποιήσουν μέσα στη νόμιμη προθεσμία, οι διέξοδοι θα είναι η πώληση στη μαύρη αγορά, η λαθραία εξαγωγή με καμιά βαλίτσα ή η…σύλληψη 🙂

      Για τις υπόλοιπες πτυχές του σχεδιου μη ρωτάτε πολλές λεπτομέρειες, γιατί θα ενοχλήσετε τον ήδη ανήσυχο ύπνο των εμπευστών και υποστηρικτών του σχεδίου αυτού…

    • george

      Οι καταθέσεις φίλε Νίκο έχουν ήδη αποσυρθεί και αποσύρονται καθώς σου γράφω αυτές τις γραμμές….

      «Υποχρεώνει»: Φαντάζομαι ότι θα απαγορευθούν οι συναλλαγές με ξένα νομίσματα και θα καταστεί παράνομη η κατοχή συναλλάγματος. Αυτό το δεύτερο νομίζω οτι ίσχυε κάποτε (’70s?) και στη χώρα μας, δεν είναι ανήκουστο. Προφανώς θα χρειαστεί και πάταξη μαύρης αγοράς, αλλά αυτό είναι και στο δικό μας χέρι.

    • tasos

      Δεν υπάρχει ούτε τρόπος, ούτε λόγος να υποχρεωθούν οι πολίτες να επιστρέψουν το συνάλλαγμα, εκτός κι αν έρθει καμιά χούντα που κάνει ληστείες στα σπίτια. Τα χαρτονομίσματα σε ευρώ που θα υπάρχουν στα χέρια του κόσμου θα είναι κέρδος για την Ελλάδα καθόσον δεν θα υποτιμούνται όπως οι νέες δραχμές. Άρα συμφέρει στη χώρα να μπουν ευρώ στα σεντούκια εφόσον η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να επιστρέψει στη δραχμή. Τα ευρώ δε θα είναι καθόλου άχρηστα, απεναντίας θα είναι πιο πολύτιμα, ειδικά μετά την υποτίμηση. Άρα δεν υπάρχει περίπτωση να ζητάν διατυπώσεις οι τράπεζες για να τα πάρουν. Θα παρακαλάν να τους τα δώσεις για δραχμές. Φυσικά οι συναλλαγές θα γίνονται υποχρεωτικά στο νέο νόμισμα και οι φόροι θα καταβάλλονται σε αυτό. Όπως γίνονταν πριν το 2002. Για να εξασφαλίσει καταθέσεις στις εγχώριες τράπεζες, η κυβέρνηση απλά ανακοινώνει πως επιτρέπονται καταθέσεις σε συνάλλαγμα αλλά αναγκαστικά μόνο στο επιτόκιο του εκάστοτε συναλλάγματος, όπως και τώρα δηλαδή. Οποιοσδήποτε στην Ελλάδα σήμερα μπορεί να έχει κατάθεση σε δολάριο, γιεν κλπ με επιτόκιο το επιτόκιο της αντίστοιχης κεντρικής τράπεζας που εκδίδει το νόμισμα. Για να δελεάσει για καταθέσεις σε δραχμή που θα στηρίξουν το νέο νόμισμα, η ΤτΕ πρέπει να δώσει υψηλά επιτόκια στους καταθέτες ώστε να προσελκυσθούν κεφάλαια ακόμα και από το εξωτερικό – και θα έρθουν πολλοί ειδικά όταν αρχίσει να σταθεροποιείται το νόμισμα εξαιτίας της σταθεροποίησης της οικονομίας. Όλα για τον τόκο!
      Μην ανησυχείτε λοιπόν, αλλά να εύχεστε να υλοποιηθεί το σενάριο του κ.Βιλιάρδου, γιατί είναι η μόνη βιώσιμη λύση με βάση τα σημερινά δεδομένα. Αρκεί ο… «καινούργιος, ικανότατος πρωθυπουργός της χώρας» να φροντίσει ώστε η νέα δραχμή να είναι εθνικό νόμισμα και όχι «Geuro». Γι’ αυτό το λόγο τονίζεται πως πρέπει να είναι «ικανότατος». Όμως όσο ικανότατος και να είναι, δεν θα καταφέρει τίποτα αν οι πολίτες «είναι σταθερά προσανατολισμένοι στην ΕΕ και στο ευρώ κατά 90%» όπως διατυμπανίζουν τα ΜΜΕ, οι πολιτικοί και ο… κ. Λουκάς. Θα πρέπει επιτέλους να προσανατολιστούν στην Ελλάδα και στο μέλλον τους.

      • Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν

        Βεβαίως, πώς και δεν το σκεφτήκαμε, οι συναλλαγές θα γίνονται με προθυμία στο νέο διαρκώς υποτιμούμενο νόμισμα τη στιγμή που όλοι θα έχουν νόμιμα στα χέρια τους (και στα σεντούκια τους) ευρώ.

      • tasos

        Πράγματι, δεν το σκεφτήκατε καλά. Η νομισματική κυκλοφορία του νέου εθνικού νομίσματος θα γίνεται και μάλιστα με ιδιαίτερα μεγάλη προθυμία. Είναι γνωστό από αρχαιοτάτων χρόνων ότι το «κακό νόμισμα διώχνει το καλό» από την αγορά. Το κράτος θα πληρώνει τις υποχρεώσεις του (μισθούς, συντάξεις, επιστροφές φόρων, προμήθειες υλικών, αμοιβές εργολάβων κλπ) σε νέες δραχμές. Επίσης θα δέχεται τους φόρους, εισφορές στα ασφαλιστικά ταμεία, χρεώσεις ΔΕΗ κλπ αποκλειστικά στο νέο νόμισμα. Αυτοί που θα απεχθάνονται το νέο νόμισμα, οι οποίοι πράγματι θα είναι πολλοί αρχικά, θα κάνουν τις συναλλαγές τους στο νέο νόμισμα ώστε να έχουν την αίσθηση ότι το ξεφορτώνονται, ενώ θα προσπαθούν να διατηρούν τα ευρώ τους ανέπαφα. Κάθε πωλητής αγαθών ή υπηρεσιών υποχρεούται ως γνωστόν να κόβει τιμολόγιο ή απόδειξη. Αν εισπράξει ευρώ, θα πρέπει στο τιμολόγιο να γράψει δραχμές και θα αναγκαστεί να δώσει σε δραχμές το 23% του ποσού που έλαβε ως ΦΠΑ + το 20% ως παρακράτηση φόρου αν πρόκειται για παροχή υπηρεσιών. Όταν του επιστραφεί, θα πάρει δραχμές. Άρα οι συναλλαγές σε ευρώ δεν είναι διατηρήσιμη πρακτική εφόσον απαγορευτούν. Σε λίγο καιρό, τα ευρώ, αν χρησιμοποιηθούν για αγοραπωλησίες, θα επιστρέψουν στις τράπεζες μέσω της φορολογίας. Εφόσον απ’ την άλλη θα υπάρχει η δυνατότητα να κατατεθούν τα ευρώ στις τράπεζες, θα φύγουν από τα σεντούκια και θα γίνουν καταθέσεις για ασφάλεια από τους διαρρήκτες και προς όφελος της εθνικής οικονομίας.

        Και τέλος πάντων πρέπει κάποια στιγμή να λειτουργήσει αυτός ο τόπος Δημοκρατικά επειδή θα επιλέξουν έτσι οι κάτοικοί του. Αλλιώς, υπάρχει το καρότο και το μαστίγιο της ΟΝΕ και των ντόπιων πρακτόρων της, τραπεζιτών και πολιτικών. Θα απελευθερώσουν περαιτέρω το εμπόριο και την αγορά εργασίας για να «ανταγωνιστείτε» επί ίσοις όροις τους Κινέζους και Ινδούς εργαζόμενους. Να είστε όμως πανευτυχής για την «εις ευρώ καταβληθείσα» κινέζικη αμοιβή σας. Αυτά σχεδιάζεται να γίνουν, διότι είναι πλέον νόμος της ΕΕ με χρονικό ορίζοντα το 2020. Διαλέγουμε και παίρνουμε.

  3. Πέτρος Δ.

    Κατεβατά – κατεβατά, πωπωπω! και τι κακό η δραχμή! Και το αποτέλεσμα; Κανά δυο -τρία άρθρα ακόμη και ο κ. Βιλιάρδος θα φωνάζει ΔΡΑΧΜΗ ή ΧΑΟΣ. Ακόμη και με μονομερή καταγγελία.

    • The Ambassador

      Αγαπητε συναναγνωστη εχω μια απλη ερωτηση:
      Θελετε το euro με οποιοδηποτε κοστος ή υπαρχει οριο στις παραχωρησεις και υποχωρησεις σας?
      Αν εχετε καποιο οριο, επιτρεπετε να ρωτησω μεχρι ποιο σημειο θα δεχτειτε το κοστος του euro?

      • Πέτρος Δ.

        Αγαπητέ Ambassador, έχω τοποθετηθεί σε αυτό το θέμα παλιότερα. Η δραχμή για εμάς είναι διαπραγματευτικό ατού. Όσοι επιχειρούν να τρομοκρατήσουν μέσω αυτής τον κόσμο, είναι πεμπτοφαλαγγίτες. Κόκκινη γραμμή είναι ο σεβασμός των εταίρων απέναντί μας και η εθνική κυριαρχία. Το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» είναι ψευδοδίλημμα. Το μόνο δίλημμα που μπορεί να τεθεί είναι «Δημοκρατία και εθνική κυριαρχία ή φασισμός και Κατοχή;». Έχω ξαναγράψει ότι η τοποθέτηση του Στάθη Σταυρόπουλου (Ναυτίλος – Πράβδα) με βρίσκει -κατ’ αρχήν- σύμφωνο : “Παραμονή στο ευρώ με τους δικούς μας όρους. Ή έξοδος από το ευρώ με τους δικούς μας όρους”

      • The Ambassador

        Απολυτα κατανοητο. Ευχαριστω για την απαντηση.

      • byron

        Κατά την άποψή μου κι αυτό που αναφέρετε είναι ψευτοδιλήμματα. Το πραγματικό δίλημμα είναι καταστροφή ή διάσωση της χώρας πλέον. Η καταστροφή δεν θα προκληθεί ούτε από το ευρώ ούτε από τη δραχμή, θα προκληθεί από τη διαιώνιση της νοσηρής κατάστασης που υπάρχει στη χώρα εδω και δεκαετίες.

  4. Ιδρυτικός Αναγνώστης

    Αυτό το «ικανότατος» πάλι εμένα με ανησυχεί σφόδρα… δεν βλέπω κάτι σχετικό στον ορίζοντα, ούτε με κυάλια.
    Ασε που, άλλο το «ικανότατος» κι άλλο το «υπάλληλος»…

  5. Τρεις λαλούν και δυο χορεύουν

    Μα τί λέει ο κ. Βιλλιάρδος; Επανέρχονται τα προβλήματα στην Αργεντινή; Εγώ νόμιζα ότι η Αργεντινή είναι χώρα-πρότυπο για το πώς αντιμετωπίζονται τα προβλήματα χρέους!

    Υ.Γ. Αγαπητέ Τάσο πώς και δεν το σκεφτήκαμε, οι συναλλαγές θα γίνονται με προθυμία στο νέο διαρκώς υποτιμούμενο νόμισμα τη στιγμή που όλοι θα έχουν νόμιμα στα χέρια τους (και στα σεντούκια τους) ευρώ. Αρκεί φυσικά να βρεθούν άτομα πρόθυμα να πληρώνονται σε πληθωριστικές δραχμές…

    • tasos

      Πράγματι, το γεγονός ότι δε θέλουμε να σκεφτούμε αλλά δεχόμαστε άκριτα την προπαγάνδα των ΜΜΕ και των πολιτικών, που κατά τα άλλα κατηγορούμε, είναι όντως ένα μεγάλο μειονέκτημα που δημιουργεί πολλά προβλήματα.

      • και του διαδικτυου. οτι διαβασουμε οπου το διαβασουμε αμεσως το ενστερνιζομαστε ως γεγονος και αποκαλυψη

    • εδω εχω το ερωτημα, θα ειναι «νομιμη» η κατοχη ? θα ειναι δυνατη η ανταλλαγη ? ή επιτρεπεται (συνταγματικά?) να θεσμοθετηθει παρανομη η κατοχη, διακινηση, ανταλλαγη ξενου νομισματος (συναλλαγματος) περιορισμενου ή απεριοριστου ποσου , οποιουδηποτε νομισματος ή όλων. Και το ιδιο ερωτημα αφορα επισης και την υποχρεωτικη μετατροπη των καταθεσεων χωρις την συγκαταθεση του κατοχου.

      • tasos

        Αν η μετάβαση γίνει Δημοκρατικά και προσεκτικά θα είναι προς όφελος όλων και δεν θα ζημιωθεί κανείς. Και είναι απόλυτα εφικτό. Έχει γραφτεί βιβλιογραφία αμέτρητη για το γιατί να γίνει και το πως να γίνει.
        Το σημαντικό είναι πως η αξία της ανάκτησης της νομισματικής (τουλάχιστον) ανεξαρτησίας με τα οφέλη και τα μειονεκτήματά της, πρέπει να αξιολογηθεί με βάση τα δεδομένα και τις ρεαλιστικές προοπτικές που δίνει η σημερινή οικονομική υποτέλεια.
        Το να κινδυνολογούν ολη μέρα τα ΜΜΕ ότι η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα «θα ισοδυναμεί με πυρηνική καταστροφή» (ακούστηκε και αυτό!) δεν δείχνει ίχνος σοβαρότητας και δείχνει ότι γίνεται η συνήθης προσπάθεια να εξυπηρετηθούν με κάθε τρόπο τα γνωστά συμφέροντα της ολιγαρχίας. Με την άγνοια του κόσμου, την προπαγάνδα και την κινδυνολογία, κάνουν τη δουλειά τους. Πάντα έτσι κάναν και το έχουμε μάθει καλά.
        Και μόνο το γεγονός ότι προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τον κόσμο με τη δραχμή οι ίδιοι άνθρωποι και ΜΜΕ, που για χρόνια πλουτίζουν από τις μίζες του ξεπουλήματος της χώρας, πρέπει να μας προβληματίσει.

  6. george..

    Δεν ξέρω τι ρόλο βαράει ο κύριος βιλιαρδος αλλά νομίζω έχει αρχίσει να ξεφεύγει.. δεν γίνεται όλες οι άλλες χώρες να έχουν περισσότερα και μεγαλύτερα προβλήματα από την Ελλάδα και να γαμαν… εμάς … λες και έτσι ‘’δήθεν’’ θα ξεφύγουν από τις αγορές…? Μα ποιοι είναι οι αγορές…? Το κεφαλαίο δεν είναι..? και ποιοι είναι το κεφαλαίο και που στηρίζεται το κεφαλαίο…? Το κεφαλαίο δεν στηρίζεται στην παραγωγή αγαθών,, πρώτων υλών, όπλων, ενέργειας, … που δυστυχώς εμείς δεν έχουμε τίποτα… να γιατί μας βαράνε όλοι, γιατί και σε εθνικό νόμισμα να μπούμε αν κοπούν και οι επιδοτήσεις της ευρωπαϊκής ενώσεις είμαστε τελειωμένοι … επειδή η νοοτροπία μας δυστυχώς δεν έχει αλλάξει και τώρα που όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι βρήκαν νέο προστάτη… πάμε ακλαφτοι… Φυσικά το όπλο του εθνικού νομίσματος μπορεί να το έχει η Ιταλία και όχι η Ελλάδα… γνώμη μου είναι ότι πρέπει να είμαστε οι τελευταίοι που θα φύγουμε αν διαλυθεί το ευρώ… για φανταστείτε όπως είμαστε σήμερα, αύριο να έφευγε από το ευρώ η Ισπανία … θα αγοράζαμε μισό τιμής όλοι ΣΕΑΤ… και οι Γερμανοί τότε πανικόβλητοι που δεν θα πουλάνε golf θα άρχιζαν να τυπώνουν ευρώ αφού οι Ιταλοί θα ήταν οι επόμενοι που θα την έκαναν για να μπορούν να πουλάνε Fiat… και μετά οι Γάλλοι….

    • Να συμπληρωσω ομως οτι δεν θα ειμαστε εμεις , ετσι και αλλιως που θα αγοραζουμε SEAT & FIAT, σορρυ δεν εχουμε να βγαλουμε τα ειδιη πρωτης αναγκης του μηνα, της εβδομαδας, δεν εχουμε νοσοκομεια, αλλα οι ρωσσοι, κινεζοι, ινδοι, βραζιλιανοι, καναδοι, αυστραλοι

    • george

      Φίλε george, το κεφάλαιο κάααααποτε στηριζόταν σ’ αυτά που λές. Τώρα, δυστυχώς, στηρίζεται στο…. χρέος (και στον «τζόγο» που παίζουν οι «σορτάκηδες»). 😦
      Η οικονομική κρίση το 2008 δεν ξεκίνησε επειδή έπεσε η παραγωγή αγαθών, πρώτων υλών, όπλων κι ενέργειας, αλλά επειδή η φούσκα του χρέους βγήκε εκτός ελέγχου, λόγω απληστίας της χρηματαγοράς.
      Όσο για τις επιδοτήσεις που αναφέρεις, εγώ θυμάμαι οτι οι αγρότες μας σταμάτησαν να πηγαίνουν στο χωράφι από τότε που η ΕΟΚ άρχισε να τους επιδοτεί για να… κάθονται. Εάν κοπούν οι επιδοτήσεις να δείς πως θα αρχίσουν να ξανακαλιεργούνται τα χωράφια.
      Τέλος, είναι πολύ πιθανό οι δημόσιοι υπάλληλοι να έχουν πράγματι βρεί καινούργιο νταβατζή. Καλά κάνουνε και τον αλλάζουνε. Γιατί μπορεί να διαφωνήσουμε όσο θέλουμε για το εάν φταίει ο νταβατζής ή το προσωπικό του «σπιτιού» για την κατάντια μας, αλλά δε νομίζω να τίθεται ζήτημα διαφωνίας ως προς το ότι ήταν ο προηγούμενος νταβατζής αυτός που ΚΑΤΕΛΥΣΕ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ πέρσυ στο Σύνταγμα στις 28-29 Ιουνίου. Ο 70+ πατέρας μου (που τον φλομώσανε στα χημικά) μου είπε οτι πάνε κοντά 40 χρόνια από την τελευταία φορά που είχε δεί τέτοια βία.
      Να τα χ3$ω και τα FIAT και τα SEAT και τα iPhone και όλα! Αν είναι να έχω χούντα στο κεφάλι μου, στάχτη και burbery να γίνουν όλα!

    • Angelos Mintsoudis

      Φιλε george συμφωνώ αρκετά με τα γραφόμενά σου.

  7. να ρωτησω επισης , πχ η βουλγαρια εχει δικο της νομισμα μελος μεν της ΕΕ (και ξεφτιλισμενουνς μισθους) αραγε ποσο επφωφελειται και απο τα δυο ?

    • tasos

      Καθόλου. Είναι έρμαιο της μαφίας της και της ΕΕ όπως και ‘μεις.
      Και η Νιγηρία έχει δικό της νόμισμα με το ίδιο σκεπτικό, όπως όμως και η Σουηδία και η Ισλανδία, η οποία θα ξέρετε πως αντιμετώπισε τη χρεοκοπία της και σε λίγο καιρό διορθώσαν το πρόβλημα. Ο λαός, όχι οι πολιτικοί. Ξέρετε και τις αντίξοες για μεγάλη παραγωγή συνθήκες που επικρατούν σε αυτή τη χώρα. Πως το κάνουν? Θα βλέπετε επίσης το χάλι της Ισπανίας και Ιταλίας παρά την ισχυρή παραγωγή, τα σέατ και τα φιατ.
      Άρα αλλού είναι το κλειδί. Η ανεξαρτησία και ευημερία προϋποθέτει Δημοκρατία, παιδεία, όρεξη για ζωή. Το εθνικό νόμισμα έρχεται ως ανάγκη να έχει και ένα νόμισμα ο λαός που πιστεύει στην ανεξαρτησία και τη Δημοκρατία.

      • Όλες οι επισημάνσεις σου σωστές ιδιαίτερα όμως η τελκευταία. Για κάποιον που έχει ζήσει τις εποχές (όπως ο Μάντης Κάλχας!) η διαπίστωση ότι δεν υπάρχει πλέον αυτό που, κάποτε, αποκαλούσαμε «λαό» είναι τρομακτική. Πολύ φοβάμαι και ελπίζω να κάνω λάθος, χώρα είναι πλέον «άδεια»




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: