Οι προβληματισμοί μου για τις εκλογές

1ο ΘΕΜΑ, 11.02.12

Μετά την άκρα του τάφου σιωπή των «αρμοδίων» που ακολούθησε τη 2η δημοσίευση  της απόφασης του ΣτΕ για το Ελληνικό και την σπαραξικάρδια φύτευση  1500 ελαιοδέντρων στο χώρο του Αεροδρομίου κατάλαβα (λες και δεν), ότι είμαι ένας ασήμαντος  γραφιάς που ανήκει στη κατηγορία των «Ας ’τους να λένε». Κατόπιν τούτου και με δεδομένο το γεγονός ότι, τη θέση του ΣτΕ έχουν καταλάβει οι ασώματες κεφαλές στα τηλεοπτικά παράθυρα και η Κίνηση για την Μετατροπή του Ελληνικού σε Δακρύβρεκτο Αγρό, αυτή τη Κυριακή αποφάσισα να παραθέσω τους προβληματισμούς μου για τις εκλογές -αν και εφ’ όσον αυτές  γίνουν. Μέχρι τη στιγμή της αποστολής του κειμένου στην εφημερίδα (Πέμπτη βράδυ), η κατάσταση είχε ως εξής. Ως “ψαγμένος” πολίτης έχω να επιλέξω ανάμεσα στα δύο πρώην «μεγάλα κόμματα» και στα πολλά μικρά που ξεφύτρωσαν και, συνεχώς ξεφυτρώνουν,  το τελευταίο καιρό. Λέω «πρώην» διότι η (νέα) Νέα Δημοκρατία και το μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ μόλις και μετά βίας συγκεντρώνουν το ποσοστό που πήρε ο GAP. Είπα να «ψηφίσω» ΠΑΣΟΚ αλλά, μέχρι στιγμής δεν γνωρίζω ποίος θα είναι αρχηγός. Ο Ευάγγελος Βενιζέλος; Ο Χρήστος Παπουτσής; Το δίδυμο θείας Λούκας-Talking Harry; Ο Theo Federalist-Pagalo; O Τζουμάκας; H Τροφός Έλσα; O Πετσάλνικος; H, κατά παράβαση των κανόνων της Κβαντικής Φυσικής, ο Γεώργιος ο Β Παπανδρέου ο Γ;

Με δεδομένη την πολλαπλότητα των πιθανοτήτων και την αβεβαιότητα που προκύπτει στη θεωρία των πολλαπλών συμπάντων στράφηκα στη (νέα) Ν.Δ Όμως, μετά το πείραμα της συγκυβέρνησης  τύπου «δεν περνάς Κυρά Μαρία» με ένα  τμήμα του metro sexual ΠΑΣΟΚ και του brutal ΛΑΟΣ, οι «ιδεολογικές» της γραμμές θόλωσαν και ακολουθούν πορεία τύπου θέλω-δεν θέλω, τραβάτε με κι’ ας κλαίω, ολίγον έγκυος, μάνα γιατί με γέννησες (νεοδημοκράτη). Αδυνατώντας να κατανοήσω το νόημα της ζωής υπό τον Αντουάν έριξα μία (λοξή) ματιά προς την «Δημοκρατική Συμμαχία» της Κας Ντοραμπάκ. Όπως όλοι γνωρίζουμε, τα τελευταία 35 χρόνια η Κα Ντόρα έλλειπε απ’ το σπίτι για δουλειές γι’ αυτό α. δεν έχει ιδέα για τα όσα συνέβησαν απ’ το ’75 και δώθε β. ο κ. Ευάγγελος λέει ότι «του αποσπάει την προσοχή» στη Βουλή. Αν η Ντόρα αποσπάει την προσοχή του Ευάγγελου φαντάζεστε τι έχει να γίνει στην 9κομματική ή 10κομματική Βουλή; Κόλαση! Γι’ αυτό στράφηκα προς την «Δημοκρατική Αριστερά», που είναι υπέρ του ευρώ και θέλει «μία άλλη Ευρώπη», που δεν συνεργάζεται με το ΠΑΣΟΚ και που, θα αποφασιστεί  τι θα κάνει λίγα λεπτά μετά την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων. Επειδή μ’ αρέσουν οι εκπλήξεις θα αποφασίσω αν θα την ψηφίσω μετά τις εκλογές.

Πάμε παρακάτω. Το κόμμα της Λούκας και του Ομιλούντος Χάρη. Τι λέει η θεία; Δεν έχω καταλάβει (ακόμα) αλλά μία μαύρη υποψία πετάει πάνω απ’ το κεφάλι μου. Ότι, ο αληθινός  μπαμπάς του Κόμματος είναι ο Μπένυ αλλά, δεν αποκλείεται  να κάνω (μαύρο)  λάθος. Το ίδιο ισχύει και για το Κόμμα του κ. Χρήστου (Παπουτσή). Η ιδεολογική του πλατφόρμα είναι «ένα ευρύτερο ΠΑΣΟΚ που να αγκαλιάζει όλες τις δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου», που είναι ένα από τα πιο συγκεκριμένα προεκλογικά προγράμματα που έχω ακούσει στη ζωή μου . Ο Talking Χάρυ Καστανίδης μ’ αρέσει διότι, όπως και ο Ευάγγελος μπορεί να μιλάει επί ώρες χωρίς κανείς να έχει καταλάβει το παραμικρό.

Έχοντας τα χαμένα έστρεψα την προσοχή μου στις δηλώσεις του  Μεγάλου Φεντεραλιστή-Τραγουδιστή-Αντιπρόεδρου Πάγκαλου και αποφάσισα να μεταναστεύω στο gay Paris. Στο δρόμο προς την απόφαση ψήφου συνάντησα και τον  Πάνο Καμένο αλλά, παρ’ ότι τον γνωρίζω από παιδί και συμφωνώ σε πολλά απ’ αυτά που λέει, δεν σταμάτησα διότι είχε μαζί του την Παναγία με την  οποία δεν έχω τις καλύτερες σχέσεις. Οι ανησυχίες μου με οδήγησαν στον  ΣΥΡΙΖΑ αλλά, τρόμαξα από τις πολλές Συνιστώσες. Τη στιγμή που ήμουν έτοιμος να «ψηφίσω» ΚΚΕ η Κα Αλέκα έκανε την πατάτα με τις πατάτες και, είπα nein tanke

Με το δίκιο σας απορείτε τι ψήφισα  στις εικονικές κάλπες που έστησα για τις ανάγκες του παρόντος πονήματος. Λοιπόν… Έφτιαξα μία κυβέρνηση που αποτελείται από 100 «πυροβολημένους», περήφανους, μορφωμένους πολίτες. Από άνδρες και γυναίκες που, δεν φοράνε γραβάτες και Λουμπουτέν αλλά, ψηφιακά “φυσεκλίκια” και μπαντάνες και στα χέρια κρατάνε σκουπόξυλα. Που μιλάνε στο λαό αφού ΠΡΩΤΑ ζητήσουν συγγνώμη επειδή θα του “φάνε” την ώρα και σκύβουν το κεφάλι από ντροπή όταν περπατούν στο δρόμο.
Μία κυβέρνηση που, πρώτα θα εξηγούσε πως λειτουργεί το σύστημα των οικονομικών δολοφόνων πίνουν (πραγματικά) το αίμα των λαών και μετά θα καλούσε τους νέους Αγρότες, τους Δασκάλους, τους Μηχανικούς, τους Γιατρούς, και κάθε Εργαζόμενο που θα ήθελε να στηθεί το “Δημόσιο” του 21ου αιώνα αλλά, και όλους τους πολίτες που νοιάζονται για αυτή την χώρα, να βάλουν πλάτη για να απαλλαγούν από τα καρτούν της Πολιτικής και Οικονομικής ζωής
Φανταστείτε μία “επαναστατική” κυβέρνηση που δεν θα έτρεχε πίσω απ’ τα παπαγαλάκια των καθεστωτικών ΜΜΕ αλλά, θα τα ανάγκαζε, με το αφόρητο χιούμορ των μελών της, να τρέχουν αυτά ξωπίσω τους. Μία κυβέρνηση με σημαία την προσωπική και εθνική αξιοπρέπεια και βάθρο την ταπεινότητα και το μέτρο
Τι λέτε; Μία παρόμοια κυβέρνηση θα μπορούσε να γυρίσει το πλοίο ή θα την έπαιρναν με τις πέτρες;_Κ.Κ.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

20 σκέψεις σχετικά με το “Οι προβληματισμοί μου για τις εκλογές

  1. Η λίστα των 100 που λες έχει περάσει και απο το δικό μου μυαλό και πιστεύω και άλλων παρά πολλών συνανθρώπων μας. Καταλαβαίνω οτι αφορά ανθρώπους που συστηματικά καταθέτουν τις απόψεις και τις πρότάσεις τους μέσω διαδικτύου. Ανθρώπους που μπορείς να τους εμπιστευτείς καθώς ξέρεις τι πρεσβεύουν, το βάθος και το πλάτος των γνώσεών τους, και τις αναλυτικές και συνθετικές τους ικανότητες. Αυτούς τους ανθρωπους μπορείς να τους εμπιστευτείς ΓΙΑΤΙ ΤΟΥΣ ΞΕΡΕΙΣ, όχι απο την τηλεόραση αλλά επειδή γνωρίζεις τη στάση τους (τα γραπτά μένουν).

    Το θέμα είναι η πλατφόρμα συνεργασίας και ο συντονισμός για την αποτύπωση ξεκάθαρου και συνεκτικού προγράμματος δράσεων.

    Εαν βγείς και μιλήσεις ΞΕΚΑΘΑΡΑ στο λαό, μόνο τότε έχεις ελπίδα να τον κινητοποίησεις σε ένα πανεθνικό σχέδιο αναγέννησης.

    Χρόνο δεν έχουμε.

    Μου αρέσει!

    1. Έχω στείλει ερώτημα «τι θα κάνετε ; Ως πότε θα μένετε απέξω αφήνοντας τα καθάρματα να «αλωνίζουν» ;» σε 3 σπουδαία μυαλά και πετυχημένους – εννοείται – επαγγελματικά και κοινωνικά. Οι απαντήσεις τους «..κάνουμε υπομονή και σε αναμονή εξελίξεων..» μού έδωσαν την εντύπωση ότι ως κοινό παρονομαστή έχουν το αποτέλεσμα των εκλογών, όποτε γίνουν.
      Πάντως σε γνωστό φορέα -κίνημα-κόμμα δεν συμμετέχουν (εκτός κι αν είναι καλά κρυμμένο μυστικό !).

      Δεν συμφωνώ με την θέση αναμονής αλλά ελπίζω χιμαιρικά (τι περιμένεις από προιδρυτικό ;;) ;ότι θα βρεθεί μονοπάτι για το Κόμμα Κοινής Λογικής..

      Μου αρέσει!

  2. α) Ονόματα των 100 ;

    β) Περιορισμό κατ’οίκον (μέχρι να ολοκληρωθούν ανακρίσεις και ορισθούν δικάσιμοι) για τουλάχιστον 1.000 άτομα ! Αν αυτά παραμείνουν ελεύθερα ή στα γραφεία τους, η κυβέρνηση των 100 έχει διαλυθεί το πολύ σ’ ένα μήνα.. Στα 1.000 περιλαμβάνονται τουλάχιστον 200 δημ. υπάλληλοι σε θέσεις κλειδιά..

    Χωρίς το «β» ΔΕΝ υπάρχει «α». Αντίρρηση ;

    Μου αρέσει!

  3. «Λούκας-Talking Harry; Ο Theo Federalist-Pagalo; O Τζουμάκας; H Τροφός Έλσα; O Πετσάλνικος; H, κατά παράβαση των κανόνων της Κβαντικής Φυσικής, ο Γεώργιος ο Β Παπανδρέου ο Γ;» αχαχαχαχχαχαχαχ είχα καιρό να γελάσω έτσι

    Μου αρέσει!

      1. Με συγχωρείτε αλλά δεν το έπιασα… εντωμεταξύ ξέχασα (έχω κολλήσει) ποιός είναι ο Γοδεφρείγος.

        Μου αρέσει!

      2. ακόμα γελάω, πιο λακωνική και δηλητηριώδη -πλην δίκαια- αποτίμηση της προσωπικότητας του Γοδεφρείγου δεν έχω υπόψη μου. Τα συγχαρητήριά μου

        Μου αρέσει!

      1. Κι’ εγώ που πηδήχτηκα (απ’ το παράθυρο) τι κατάλαβα; Κανείς δεν το πήρε είδηση. Ούτε καν ο… Πετσάλνικος!

        Μου αρέσει!

      2. Σχολιάζω τον εαυτό μου. Μπορεί κάποιος που πηδάει απ’ τα παράθυρα να σταθεί δίπλα σ’ ένα Σρεκ; Ένα Σαμαρά μήπως; Έναν γίγαντα Παπουτσή; Χλωμό

        Μου αρέσει!

  4. Aυτη η «επαναστατικη» κυβερνηση ειναι φανταστικη λυση.Το μονο πραγμα που θα μπορουσε να πετυχει.Υποσχομαι να μετρησω τα ετη φωτος που θα χωριζουν το αποτελεσμα των εκλογων,απο μια καποια τετοια λυση.

    Δεν ειμαι ειρων Αφεντη,απαισιοδοξος ειμαι.Περιμενω τα ποσοστα με …λυσσα.

    Μου αρέσει!

  5. «Μία κυβέρνηση που […] θα καλούσε τους νέους Αγρότες, τους Δασκάλους, τους Μηχανικούς, τους Γιατρούς»

    No offense, αλλά αν και σας διαβάζω 30 χρόνια, σε αυτό το blog έχω σοβαρό πρόβλημα μερικές φορές να καταλάβω αν μας δουλεύετε ή αν απλά είστε αιθεροβάμων.

    Μου αρέσει!

    1. Είμαι απομεινάρι της δεκαετίας του 6ο. Εξακολουθώ να πιστεύω στα όνειρα. Και στο γεγονός ότι, σε αυτή τη χώρα πρέπει να υπάρχουν 100.000 απ’ τους παραπάνω… Μέχρι στιγμής βλέπουμε μόνο Γοδεφρείγους, Gollum, Κομανέντσι και Σρέκ. Που θα πάει όμως… Η ταινία θα τελειώσει. Πρέπει να…

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: