Για την Ελλάδα…

Του Etienne Roland, στη γαλλική «Le Monde» –

Νιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ως φιλέλληνας, όταν μια εφημερίδα τολμά να βάλει τίτλο πως η Ελλάδα είναι «μια χώρα ίσως λιγότερο «ευρωπαϊκή» απ’ ό,τι φαίνεται» κι όταν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι κακή σύνοψη μιας ιστορίας την οποία οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει. Νιώθω ταπεινωμένος, ως Γάλλος, που…. συμπατριώτες μου πληγώνουν με τέτοιο τρόπο την ιστορία και τροφοδοτούν τον μύθο του ψεύτη και πονηρού (poniros στο πρωτότυπο) Έλληνα.

Αν λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει αυτόν τον τίτλο; Ο γερμανός βάρβαρος ή η ύπουλη Αλβιών, την οποία ο μεγαλύτερος ποιητής της, ο Βύρωνας, κατηγορούσε ήδη για λεηλασία της χώρας του Ομήρου; Περισσότερο ευρωπαϊκή η Αγγλία, που δεν επιθυμεί καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη – και κυρίως όχι εκείνη που θα της κόστιζε χρήματα; Δεν είναι αυτή η χώρα που επανέφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πυροδοτώντας έναν κατακλυσμό που η Ελλάδα έμελλε να πληρώσει πολύ ακριβά, μια χώρα που μπορεί εντούτοις να υπερηφανεύεται για την αντίσταση την πιο υποδειγματική απέναντι στον Ναζί κατακτητή. Η ιδέα της Ευρώπης δεν έχει και πολλά χρόνια ζωή, αμφιβάλλω αν μπορούμε να διανέμουμε διπλώματα ευρωπαϊκότητας. Τόσο η ιδέα όσο και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι προς οικοδόμηση και όχι ένα ακέραιο δεδομένο.

Ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη διότι, λέει, από αυτή τη χώρα έρχονταν η δημοκρατία και ο πολιτισμός. Έστω, αν και μπορεί κανείς να πει πολλά για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, την οπαδό της δουλείας, την ιμπεριαλιστική … Αλλά ο τόνος τοποθετείται εσφαλμένα, διότι το πρόβλημα δεν είναι να μάθουμε πού γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνικός ή, καλύτερα ας πούμε, ο ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι το μόνο κοινό σκυρόδεμα σε μια ιστορία φτιαγμένη από αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους. Αυτός ο περίφημος ελληνικός πολιτισμός έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα και τις τέχνες, τους κλασικούς μας του 18ου αιώνα και γονιμοποίησε τις ελίτ του ίδιου αυτού αιώνα που συντάραξαν τον κόσμο.

Η θέση της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης, πρόκειται άλλωστε για μία από τις πιο ζωντανές και τις πιο λαμπερές εστίες της ευρωπαϊκής κουλτούρας : με πρόσωπα αξιοσημείωτα σε όλους τους τομείς, και όχι μόνο στην ποίηση, με μια πρωτότυπη σχολή ζωγραφικής που αρχίζει από τον Θεόφιλο και οδηγεί στον Τσαρούχη μέσω του Εγγονόπουλου, με φιλόσοφους όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης … Δείτε ποιοι μεταφράζονται στην Ελλάδα : ο Βερνάν, ο Φουκό και ο Ντεριντά• δείτε πού διαπλάθονται οι ελίτ : στον τομέα της ιστορίας, η E.H.E.S.S. (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Και θα βρείτε στην Ελλάδα μια γενιά αξιόλογων ιστορικών που συμμετέχουν στην ανανέωση του κλάδου.
Όλοι λοιπόν ψεύτες και κλέφτες τους οποίους πρέπει να υπερασπιστούμε γιατί εφηύραν κάποτε τη λέξη «δημοκρατία»; Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα να βάλουμε στη ζυγαριά: η φιλοσοφία (α λα δυτικά), η ιστορία, το θέατρο… Υπάρχουν σήμερα σε αυτή τη χώρα άνδρες και γυναίκες από τους πιο καλλιεργημένους και τους πιο πολιτισμένους που γνωρίζω• δεν δέχομαι να τους βάζουν «βάρβαροι» στον πάγκο της Ευρώπης. Όσο για τους αξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σε ποια χώρα δεν υπάρχουν, έχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια ;

Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή: τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υφίστανται χωρίς τον ελληνισμό.

Να θυμίσουμε πως η Ευρώπη ήταν μια πριγκίπισσα από τη Φοινίκη που απήχθη από Κρήτες προκαλώντας μία από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η Ευρώπη έχει λοιπόν και ανατολίτικες ρίζες κι αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος μύθος σε αυτές τις εποχές διασταύρωσης των πληθυσμών.

Τσιμέντο της Ευρώπης δεν είναι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες αλλά ένας πολιτισμός, και ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν• αλίμονο, υπάρχουν τόσο λίγα !

Vive la Grece ! Και ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσω μάλλον να τους ταπεινώσουν και να ταπεινώσουν κι εμάς.

* Ο κύριος Ετιέν Ρολάν είναι πρώην Διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών (E.F.A.) και Επίτιμος Καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris I – Πάνθεον – Σορβόνη.

Το κείμενο αυτό είναι η απάντηση του κ. Ετιέν Ρολάν στο πρόσφατο δισέλιδο δημοσίευμα της «Monde» με τίτλο «Ελλάδα – Ευρώπη : η μεγάλη παρεξήγηση», όπου αμφισβητούνταν η ευρωπαϊκότητα της χώρας μας.

TA NEΑ

Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο
από τη συνδρομητική Le Monde :

ELLADA, apari mou,

par ETIENNE ROLAND, Ancien directeur de l’Ecole française d’Athènes, professeur émérite d’ archéologie grecque, Paris I Panthéon – Sorbonne.

je me sens profondément humilié dans mon philhellénisme quand un journal ose titrer que la Grèce est un « pays peut-être moins “européen” qu’il n’y paraît » et que le contenu de cet article est un mauvais résumé d’une histoire que les auteurs n’ont pas vécue ; je suis humilié comme Français que des compatriotes fassent si mal de l’histoire et nourrissent le mythe du Grec menteur et poniros.

Je ne reviendrai que sur quelques points. Si la Grèce n’est pas un pays européen, qui mérite ce titre ? Le barbare germain ou la perfide Albion à laquelle son plus grand poète, Byron, reprochait déjà de piller le pays d’Homère ? Plus Européenne l’Angleterre qui ne veut d’aucune solidarité européenne et surtout pas de celles qui lui coûteraient de l’argent ? N’est-ce pas elle qui a ramené en Grèce l’armée et le roi, à la fin de la Seconde Guerre mondiale, déclenchant un cataclysme que le pays allait payer très cher, pays qui peut pourtant se targuer de la résistance la plus exemplaire face à l’occupant nazi. Il n’y a pas si longtemps qu’est née l’idée d’Europe et je doute que l’on puisse distribuer des brevets d’européanisme. L’idée comme son contenu géographique est à construire et n’est pas une donnée intangible.

V. Giscard d’Estaing a fait rentrer la Grèce en Europe parce que, dit-il, la démocratie et la culture venaient de ce pays. Soit, même s’il y aurait beaucoup à dire sur cette démocratie athénienne, esclavagiste et impérialiste… Mais l’accent est mal mis, car le problème n’est pas de savoir où est née la démocratie, le problème est de reconnaître que la culture grecque, disons gréco-romaine, est le seul ciment commun dans une histoire faite de rivalités et de guerres mondiales. Cette fameuse culture grecque a nourri la Renaissance, les lettres comme les arts, nos classiques du XVIIe s. et a fécondé les élites du XVIIIe s qui ont bouleversé le monde. Le XIXe s. a joué un rôle fondamental dans la diffusion des arts et des lettres grecques engendrant un courant « néo-classique » que l’on retrouve à Edimbourg,- qui en fut l’un des centres et où l’on voulut construire un Parthénon — , mais aussi à Ratisbonne, où le Walhala, célébrant la victoire des Allemands sur les troupes napoléoniennes, est une réplique d’un temple grec.

L’art contemporain à partir de 1900 s’est construit en réaction contre le « classicisme » et l’on ne peut que s’en réjouir, car la leçon de l’art grec était celle de la concurrence et de la liberté. La culture de nos élites s’est modernisée et le latin, comme le grec, ne sont plus que marginalement enseignés dans nos écoles. Loin de moi l’idée de vouloir en refaire la culture de l’élite, qui se nourrit aujourd’hui de diversités littéraires ou artistiques dans un contexte mondialisé : cela est fort bien et l’un des acquis essentiels de ce que l’on appelle la « post-modernité ». Mais ces transformations n’affectent nullement la place de la Grèce au centre de l’Europe, car il s’agit d’un des foyers les plus vivants et les plus brillants de la culture européenne : des individualités remarquables dans tous les domaines, et pas seulement en poésie, une école de peinture originale de Théophilos à Tsaroukis en passant par Engonopoulos, des philosophes comme Kastoriadis..Regardez qui est traduit en Grèce : Vernant, Foucault et Derrida ; regardez où sont formées les élites : dans le milieu historien, l’EHESS a joué un grand rôle et vous trouvez en Grèce une génération de remarquables historiens participant au renouvellement de la discipline.

Alors tous des menteurs et des voleurs qu’il faut défendre parce que dans le temps ils ont inventé le mot de démocratie ? Il y aurait bien d’autres choses à mettre dans la balance : la philosophie (à l’occidentale), l’histoire, le théâtre… Il y a aujourd’hui dans ce pays des hommes et des femmes parmi les plus cultivés et les plus policés que je connaisse ; je ne supporte pas que des « barbares » les mettent au banc de l’Europe. Quant aux fraudeurs minables, dans quel pays n’en trouve-t-on pas, qui ont dilapidé des dizaines de milliards à date récentes ?

Il ne s’agit pas de savoir si la Grèce est plus ou moins européenne, puisque les fondements même de l’Europe ne s’entendent pas sans l’hellénisme ; rappelons qu’Europe est une princesse phénicienne enlevée par des Crétois et engendrant un des premiers conflits entre l’Occident et l’Orient. Europe a donc aussi des racines orientales, un mythe bien utile dans ces temps d’hybridation des populations. L’Europe n’a pas pour ciment des banques et des banquiers, elle a pour ciment une culture, et la culture hellénique est un des éléments qui nous unit ; hélas, il y a en a bien peu !

Vive la Grèce, et ne laissons pas des technocrates mettre à genoux des amis et des frères, encore moins les humilier et nous humilier.

Advertisements

  1. Ανάρτησα αυτό το κείμενο γιατί επιθυμώ να προσθέσω τις δικές μου παρατηρήσεις και σκέψεις για την Ιρλανδία (άλλως και Ελλάδα). Σήμερα το βράδυ λοιπόν περισσότερα σε αυτόν εδώ το χώρο.
    Βράδυ…
    Στις ειδήσεις ακούω για τον τρομοκράτη με την πράσινη σακούλα που έβαλε «βόμβα» στο άδειο βαγόνι του μετρό και τον άλλον (τρομοκράτη) που προβλέπει την άτακτη χρεοκοπία της Ελληνίτσας και την επιστροφή της στη δραχμή. Ακούω για τις μειώσεις που έρχονται και στον ιδιωτικό τομέα και τις μυστικές συναντήσεις ατόμου που λέγεται «Κουτρουμάνης» και παριστάνει τον υπουργό Εργασίας. Παρακολουθώ το από πολλών ετών αναγγελθέν θέατρο και αναρωτιέμαι τι απέγινε η Αλλαγή, η Ισχυρή Ελλάδα, η Επανίδρυση του Κράτους, ο Εκσυγχρονισμός, ο 4ος Δρόμος προς τον Σοσιαλισμό, το Αλλάζουμε ή Βουλιάζουμε, όλα τα «κινήματα» των καρτούν που προσποιήθηκαν ότι κυβέρνησαν την Ελλάδα ενώ, στην πραγματικότητα, την διέλυσαν. Και, ενώ παρακολουθώ το νέο τοπίο, όπως το αποκαλεί καθεστωτική Ομιλούσα Κεφαλή, σκέπτομαι τι να απαντήσω σε εκείνους που (ακόμα) με ρωτάνε ποια είναι η δική μου Ελλάδα ή, η χώρα που θα ήθελα να ζω. Στη προσπάθεια να συντάξω ένα κείμενο νοιώθω άβολα καθώς σκέπτομαι πως αυτά που θέλω να γράψω τώρα τα έχω γράψει δεν ξέρω πόσες χιλιάδες φορές πριν. Επαναλαμβάνεσαι Καββαθά λέω και, αμέσως απαντώ πως μπορεί να το κάνω αλλά, υπάρχουτν χιλιάδες άνθρωποπι που δεν έχουν διαβάσει κανένα απ’ τα παλιά μου κείμενα. Δύσκολο να βάλεις γραμμές διαχωριστικές και να πεις αυτό το έγραψα 100, το άλλο 500 και το τρίτο 2000 φορές.
    Λοιπόν η δική μου Ελλάδα δεν ήταν εκείνη των «Ελληναράδων» αλλά ούτε η Ελλάδα των φεντεραλιστών και των ενεργούμενων του Ιδρύματος Σόρος. Η δική μου Ελλάδα ήταν και είναι μία χώρα αξιοπρεπών πολιτών που ακουμππάνε στην Γλώσσα και στην Ιστορία κι’ απ’ την άλλη στις πραγματικότητες της νέας εποχής που είναι ένα μείγμα τεχνολογικού μεσαίωνα και συγκλονιστικών επιστημονικών και τεχνολογικών ανακαλύψεων. Ας δούμε ένα παράδειγμα. Έναν ερευνητή ας πούμε στο CERN. Ένα άνθρωπο που, με το ένα χέρι ακουμπάει στην Ιλιάδα και στην Οδύσεια και το άλλο στη θεωρία των χορδών και στη έρευνα για το σωματίδιο Higgs. Ή, στον αρχιτέκτονα που, όταν σχεδιάζει κτήρια εκμεταλλεύεται το μεσογειακό φως αντί να τα ντύνει με απέραντες επιφάνειες «φιμέ» κρυστάλων επειδή έτσι το κάνουν στο Νιου Γιορκ. Στον δάσκαλο που μιλάει στα παιδιά για τα θαύματα που ανακαλύφθηκαν στις Μυκήνες, στη Βεργίνα, στο Ακρωτήρι και στους πρόποδες της Ακρόπολης και τα κάνει να αισθάνονται περήφανα που γεννήθηκαν στη Μεσόγειο.
    Αν ήμουν πολιτικός «αρχηγός» θα έκανα το πάν για να δημιουργήσω συνθήκες που θα επέτρεπαν στους πολίτες να ζήσουν και να δημιουργήσουν σε ένα τέτοιο περιβάλλον όπου, πρώτο λόγο θα είχε η Παιδεία και η Προσωπική (και εθνική) αξιοπρέπεια μια και, ακόμα πιστεύω στην ανάγκη ύπαρξης κρατών σε αντίθεση με την παγκοσμοιοποιημένη σαλάτα που προτείνουν οι επικυρίαρχοι. Όταν, με το καλό, αρχίσει η …αστροαποίκηση θα είμαι ο πρώτος που θα χαιρετίσει τις πολυεθνικές κοινωνίες αλλά, μέχρι τότε, επιλέγω να είμαι Ιρλανδός, Έλληνας, Ισπανός, Ιταλός, Κινέζος, Ρώσος, Σκωτσέζος…
    Αν θέλετε να διαβάσετε τα άρθρα που έγραψα σε όλη μου τη ζωή, επαναλαμβάνω, επικεφθήτε το http://www.kavathas.gr και βάλετε το θέμα που σας ενδιαφέρει στο ψαχτήρι. Οι προβλέψεις του Μάντη Κάλχα έχουν «πλάκα»

  2. Κωνσταντινος

    Οι προβλεψεις του Καλχα δεν εχουν καθολου πλακα. Για καποιους ειναι ακατανοητες αλλα για καποιους αλλους πονανε, ειδικα τουτες τις μερες. Ειναι σαν τα ξεχασμενα τραυματα που οταν ο καιρος χαλαει σου θυμιζουν με την παρουσια τους πως, ουσιαστικα, κουβαλας καποια αναπηρια.
    Και τα βαζεις με το τραυμα ενω επρεπε να τα βαλεις με τον εαυτο σου που καποτε δεν προσεξες.

  3. δημητρης

    Απεριοριστο σεβας στον… Bosson de Higgs…

    Υ.Γ.
    Μπορουμε να παρουμε τον Εtienne Roland και να τους παραχωρησουμε τον Theo?
    Ετσι κι αλλιως, πιο «Ελληνας» νιωθει ο ενας και πιο «Γαλλος » ο αλλος, if you know what i mean……….

    • Mr Bosson de Higgs knows exactly what you mean!

      • δημητρης

        I had no doubt about it…




Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s



Αρέσει σε %d bloggers: