Αρχείο για Φεβρουαρίου, 2012

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στο «1ο ΘΕΜΑ» στις 26.02.12

Η συμφωνία της 20ης Φεβρουαρίου για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους επαναφέρει στο προσκήνιο το παλαιό ερώτημα αν υπάρχει ζωή μετά τον θάνατο. Η δική μου άποψη είναι πως και βέβαια υπάρχει μια και, αυτό που αποκαλούμε «ζωή» δεν είναι παρά ένα σοφά σχεδιασμένο ολόγραμμα το οποίο έχει την δυνατότητα να ανακατατάσσει τα στοιχεία που το αποτελούν κάθε νανοδευτερόλεπτο με αποτέλεσμα να νομίζουμε ότι ζούμε ενώ δεν έχουμε καν γεννηθεί. Αν η θεωρία μου για την ζωή μετά φαντάζει (και είναι) δυσνόητη φανταστείτε τι είναι η θεωρία για την αντιμετώπιση του ελληνικού χρέους που υπογράφηκε στις 20/2 με το Eurogroup ύστερα από διαπραγματεύσεις 13 ωρών. Οι αποφάσεις δεν προκαλούν έκπληξη αφού, το μεγαλύτερο μέρος, αφορά στην συμμετοχή των ιδιωτών (PSI), από «κούρεμα» από 50% στο 53,5% -για καλυφθεί το χρηματοδοτικό κενό και να επιτευχθεί ο στόχος του 120% μέχρι και το 2020 (αναφορικά με το χρέος σαν ποσοστό του ΑΕΠ).

Εδώ τίθενται αμείλικτα τα ερωτήματα: υπάρχει ζωή μετά το Κούρεμα; Θα επιτευχθούν οι στόχοι, με δεδομένη την οικονομική πολιτική λιτότητας που εφαρμόζουν οι επιστήμονες του Ιδρύματος Roslyn στο οποίο γίνονται πειράματα για ένα νέο τύπο Έλληνα πολίτη; Ποιο απλά μετά το πρόβατο Ντόλι θα δημιουργηθεί πρόβατο Μήτσος το οποίο θα αμείβεται με 510€/μήνα και θα δίνει στη ΔΕΗ 1100; Θα υπάρξει προβατίνα Μαρίκα που θα ζει με σύνταξη 350 ευρώ και θα πληρώνει 550; Αυτά, και άλλα,  είναι τα αμείλικτα ερωτήματα που περιμένουν να διευκρινιστούν με 356 υπουργικά διατάγματα που θα υπογραφούν μέχρι τις 16 Μαρτίου οπότε θα φθάσουν στη χώρα 300 γενετιστές του Ινστιτούτου για να προσφέρουν «τεχνική βοήθεια» για την μετάλλαξη  του Έλληνα πολίτη ο οποίος, όπως είναι γνωστό «μαζί τα έφαγε».

Ολλανδοί, Αυστριακοί και Φιλανδοί γενετιστές λένε πως  δεν υπάρχει περίπτωση να επιτευχθεί ο στόχος της δημιουργίας μιας ελληνικής Ντόλι,  κάτι που θα οδηγήσει στη συνέχιση του σπιράλ που έχει μπει η ελληνική οικονομία.  Αν και η πιθανότητα είναι μικρή δεν μπορεί να  αποκλειστεί μια δυσάρεστη έκπληξη από τη μη ολοκλήρωση του PSI+ ή και την χρεοκοπία εντός ευρώ κάτι που θα οδηγήσει στην προβατοποίηση του λαού που, με τη σειρά της, θα οδηγήσει στη πώληση του αεροδρομίου Ελληνικού και στην ανάθεση της διαχείρισης των απορριμμάτων της μείζονος πρωτευούσης στην MKO “i4U&U4me” που ανήκει σε συγγενή παράγοντα της μεταμοντέρνας πολιτικής ζωής.  

Με δεδομένο το γεγονός ότι, ο γράφων δεν είχε τον απαιτούμενο χρόνο για να συνεντευξιασθεί με τους γενετιστές θα αναφερθώ στις επίσημες ανακοινώσεις  για το Β’ πακέτο στήριξης που περιλαμβάνει βοήθεια 130δις ευρώ και απομείωση του δημοσίου χρέους στο 120,5 % του ΑΕΠ έως το 2020. Η διαφορά από το 129% (σύμφωνα με την έκθεση βιωσιμότητας μέχρι το 120,5%), καλύφθηκε από τους ιδιώτες και την αύξηση της συμμετοχής τους στο Κούρεμα στο 53,5% έναντι 50% που προβλεπόταν στη συμφωνία του Οκτωβρίου. Σαν αποτέλεσμα το πραγματικό κούρεμα (των προβάτων) πρέπει να υπολογίζεται στο 74 με 75%, έναντι του 70%. Πάρα και πάνω απ’ όλα η συμφωνία προβλέπει τη  δημιουργία ειδικού χώρου ενδιαίτησης προβάτων ή λογαριασμού μέσω του οποίου (τα πρόβατα) θα καταβάλουν το ποσό εξυπηρέτησης του χρέους που «μαζί δημιούργησαν».

Στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Rosslyn, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, ο Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων Ολι Ρεν, και η επικεφαλής του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου Κριστίν Λαγκάρντ έγινε λόγος για ένα σημαντικό βήμα για την δημιουργία μιας ανώτερης ράτσας προβάτων που, με την εργασία τους θα παράγουν 100% περισσότερο μαλλί ώστε το κούρεμα να φθάνει το 70% και τα νέα δάνεια στα 600 δισεκατομμύρια ευρώ. Για να αντιμετωπισθεί ο φαύλος κύκλος της λιτότητας και τα γενετικά τροποποιημένα πρόβατα να μπορούν να βγάζουν αρκετό μαλλί προβλέπεται η «αξιοποίηση» του αεροδρομίου Ελληνικού με την κατασκευή ουρανοξυστών και καζίνο αλλά και η ενεργοποίηση του προγράμματος «ΗΛΙΟΣ» που προβλέπει την σπορά όλων των ελεύθερων χωραφιών με φωτοβολταϊκά που θα παράγουν ρεύμα που η Ζίμενς θα πουλάει στη Γερμανία που με τη σειρά της θα το πουλάει στα «πρόβατα» του ευρωπαϊκού νότου. Όπως είπε και ο υπουργός Πάγκαλος το Μνημόνια 1 και 2 αποτελούν ευλογία για την Ελλάδα._Κ.Κ.

Υ.Γ  Όχι μόνο δεν έδωσαν αποζημιώσεις για τα εγκλήματα στη διάρκεια του 2ου Π.Π. αλλά θησαύρισαν πουλώντας κουζίνες, πλυντήρια, μερσεντέ, μπέμπες και άουντι, υποβρύχια και τανκ, για να μην αναφερθώ στις καφετιέρες της Μπάκντορ. Και αφού έβγαλαν τα κέρδη της αρκούδας ζητάνε και τα ρέστα. Ποιος Έλληνας πολιτικός έχει τις κοχόνες να θέσει αυτές τις ερωτήσεις; Ο Luke Papadaimos θα πείτε και μεγάλο το δίκιο σας!

Τελευταία σημείωση: Τα γιουσουφάκια του «ΕΛΙΑΣΕΚ», τα άλλα των  καθεστωτικών ΜΜΕ, οι σοροτρόφιμοι και οι metrosexuals της Κηφισιάς θα πουν ότι, για την καταστροφή ευθύνεται ο λαός. Έχω μία πρόταση για όλους αλλά, η …ανατροφή μου δεν επιτρέπει να την γράψω!

Του Σωκράτη Παπαχατζή

Η χαιρεκακία με την οποία το πλήθος αντιμετωπίζει τον Πέτρο Κωστόπουλο τη στιγμή της πτώσης του, αποτελεί τον θρίαμβο των ιδεών που αντιπροσώπευε ο εκδότης: Του winner takes it all και του ουαί τοις ηττημένοις.
Ο εκπεσών ανήρ δηλώνει περήφανος που …δεν πήρε λεφτά από το κράτος. Περήφανος για το ίδιο το έργο του βέβαια αποφεύγει να δηλώσει. Ωστόσο οι περισσότεροι από εκείνους που τον χλευάζουν / λοιδορούν, έχουν υπάρξει οπαδοί του.
Το lifestyle δεν πέθανε. Αντίθετα, αυτή τη στιγμή γιορτάζει τη νίκη του πάνω σε μια χώρα της οποίας τον κοινωνικό ιστό έχει διαλύσει. Κι όπως το Μεγάλο Κεφάλαιο και το Έξυπνο Χρήμα μη έχοντας [;] πια ανάγκη τις υπηρεσίες των κομμάτων, επιδιώκουν απευθείας έλεγχο, έτσι και οι διεθνείς ταγοί του lifestyle [ο Κωστοπουλισμός υπήρξε η εγχώρια εκδοχή του, βολική για κάποιο διάστημα] δεν χρειάζονται άλλο τους εγχώριους τοποτηρητές της ασχήμιας και της ανωμαλίας.
Κεντρική ιδέα του lifestyle είναι η κυνική απομυθοποίηση κάθε πραγματικότητας ως αφήγησης και κάθε ιδιότητας ως ρόλου, η αναγόρευσή τους σε μυθολογικά επιστρώματα γύρω από ένα πυρήνα χυδαίου ωφελιμισμού. Σε ένα τέτοιο κόσμο, όπου το ψέμα κυριαρχεί και το συμφέρον βασιλεύει, ένα και μόνο χρέος έχει κανείς: να ζήσει τον δικό του μύθο. Η ανάγκη να καλύψει το κενό που αφήνει η απομυθοποίηση, και η ανάγκη να υπερβεί μια κουλτούρα υπερμαζικοποιημένη, συναντιούνται σε μια και μοναδική λύση – κατηγορικό πρόσταγμα: ατομική έξοδος κινδύνου. Εδώ και τώρα, με κάθε μέσο, θεμιτό ή αθέμιτο.
Ως εκ τούτου, η «παραβατική συμπεριφορά» γίνεται επίσημη τάση. Ξεκινάμε από τη χρήση της ως ενισχυτικού της κατανάλωσης [το προϊόν γίνεται αίφνης πιο επιθυμητό ως «απαγορευμένος καρπός» με αιχμή του δόρατος μια «νεανική κουλτούρα» σχεδιασμένη από … ενήλικους και στοχεύοντας στον εγκλωβισμό όλων των ηλικιακών target groups]. Και φτάνουμε στην κουλτούρα των blockbusters και των video games για μικρούς και μεγάλους, με την κυριαρχία του «γοητευτικού κακού» ως ήρωα και ένα ιδεολογικό άξονα συμπυκνωμένο σε τσιτάτα του τύπου «faster, harder, louder» & «live and let die». Μα και η ίδια η κουλτούρα των σταρ και των celebrities, σε τι αφορά αν όχι στην έξοδο από αυτό τον κόσμο, σε μια ζωή υπεράνω νόμων και συμβάσεων; Να θυμηθούμε την από καθέδρας προτροπή στην «παραβατικότητα» που αντιπροσώπευε το ακρωνύμιο N.i.t.r.o;
Ποιος έχει λαμβάνειν τη σκυτάλη από τον χρεοκοπημένο εκδότη; Μα … κανείς. Ή μάλλον, όλοι εμείς. Ο σπόρος που έσπειρε η γενιά του ΠΚ θα ανθίζει και θα καρποφορεί, χάρη στη νέα τεχνολογία. Χάρη στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, καλοεκπαιδευμένοι από το lifestyle «πολίτες» έχουν αναλάβει αυτοβούλως δράση. Αν αποστολή της τηλεόρασης στο τελευταίο της στάδιο είναι να πουλά στον τηλεθεατή, ως προϊόν, τον εαυτό του, τα νέα μέσα είναι ειδικά κατασκευασμένα γι’ αυτό.
Το lifestyle δεν πεθαίνει παρά μόνο στο βαθμό που πεθαίνει η χώρα που έχει διατελέσει «ξενιστής» του. Η νίκη μας πάνω στον πολιτισμό που ο ΠΚ μαζί με άλλους εξέθρεψε, θα ήταν μια, στοιχειώδης έστω, επίδειξη συμπόνιας.

Στο βίντεο, η εμφάνιση της Έλενας Παπαρίζου στην προ εβδομάδος εκδήλωση Madwalk 2012 [Mad Channel] . Απολαύστε τον «θάνατο του lifestyle», στο πρόσωπο του κυρίου με τις τιράντες και τα τακουνάκια.

Εξαιρετικό!
Κυριακή, 26 Φεβρουαρίου 2012
Κίνδυνος μεγάλης ανθρωπιστικής καταστροφής στην Ατιική
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
Επίκαιρα, 23.2.2011, Konstantakopoulos.blogspot.com

Θα αποφύγουμε τη χρεωκοπία και θα μείνουμε στο ευρώ. Αυτό ήταν/είναι το επιχείρημα που η κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου-Σόρος υπό τον Παπαδήμο χρησιμοποιεί για να δικαιολογήσει το πρόγραμμα νομικού αφοπλισμού και εν συνεχεία οικονομικής καταστροφής του ελληνικού έθνους, λαού και κράτους, που συνιστά το ακόμα ανολοκλήρωτο, μη ανεπίστρεπτο πακέτο PSI-Μνημόνιο-Δανειακή.
Λέμε μη ανεπίστρεπτο γιατί, παρά την ψήφιση του νομοσχεδίου την Κυριακή ακόμα ούτε τα ομόλογα έχουν υπαχθεί στο αγγλικό δίκαιο, ούτε έχει υπερψηφισθεί από τη Βουλή η επονείδιστη νέα Δανειακή, σταθμός ακόμα και για τα παγκόσμια δεδομένα της αποικιοκρατίας. ‘Οσοι λοιπόν έχουν συνείδηση του τι σημαίνουν αυτά τα κείμενα οφείλουν να κάνουν τα πάντα που μπορούν για να σταματήσουν το
πρόγραμμα. Δεν αρκεί να λέμε ότι αγωνιζόμαστε, πρέπει να αγωνιζόμαστε.

Υπογραμμίσαμε επανειλημμένως ότι το παραπάνω επιχείρημα είναι ένα ψέμμα μεγαλύτερο, μια απάτη πιο καταστροφική από το «λεφτά υπάρχουν» του Γιωργάκη. Το πακέτο δεν αποτρέπει τη χρεωκοπία και δεν διασφαλίζει τη συμμετοχή στο ευρώ. Μετατρέπει μια σοβαρή οικονομική κρίση σε εθνική καταστροφή. Οργανώνει τη μετάβαση σε μια «Ελλάδα χωρίς ‘Ελληνες», μαζική μετανάστευση Ελλήνων από την Ελλάδα και περιθωριοποίηση όσων μείνουν εντός, μακροχρόνια
ανάλογη προς τον διωγμό των Εβραίων από τον Τίτο το 79. ‘Ένα κοινωνικό (τουλάχιστο) ολοκαύτωμα του ελληνικού λαού.

Αυτό δεν είναι Βαϊμάρη ή ’29, είναι χειρότερο!

Οι οικονομικές στατιστικές της χώρας είναι ήδη τρομακτικές, συγκρίσιμες με το κραχ του 1929 και τη Βαϊμάρη, οδηγούσες κανονικά σε αναρχική αποσύνθεση του κοινωνικού ιστού, εμφύλιο ή εξωτερικό πόλεμο, αν δεν μεσολαβήσει σοβαρή διόρθωση. Το χειρότερο είναι άλλο. ‘Οπως επισημαίνει ο οικονομολόγος Δ. Γεωργόπουλος, οι στατιστικές δείχνουν κάτι πολύ παράξενο. Μετά από τέσσερα χρόνια ύφεσης, το φαινόμενο ακολουθεί ακόμα ανοδική τροχιά. Αν αυτό επιβεβαιωθεί στο επόμενο τρίμηνο/εξάμηνο, δεν ακολουθούμε την
κανονική κατανομή μιας βαριάς οικονομικής κρίσης, αλλά πηγαίνουμε σε καταστροφή όλης της δομής. Η καμπύλη δεν οδηγείται σε επαναφορά, αλλά σε ταλάντωση στο άπειρο, απροσδιόριστου αποτελέσματος. Θα μπορούσε να οδηγήσει π.χ. σε μείζονα ανθρωπιστική κρίση στην Αττική. 250.000 άνθρωποι ήδη σιτίζονται στα συσσίτια (ενώ ο Σκάι, σε ένα ιστορικό ρεκόρ θράσους, υποκρισίας και κυνισμού, βοηθάει να επιζήσουν τα θύματα της πολιτικής που υποστήριξε με φανατισμό). ‘Ισως ο Παπαδήμος έχει επίγνωση του κινδύνου, αλλά συμπεριφέρεται ως πυρομανής, όπως και η ΕΕ, συνεχίζοντας την πολιτική που προκαλεί το φαινόμενο.

Εν πάσει περιπτώσει, μια τέτοια εικόνα, αν δεν μεσολαβήσει σοβαρή διόρθωση, οδηγεί είτε σε πλήρη δημοσιονομική κατάρρευση, είτε σε κοινωνική έκρηξη μεγάλης κλίμακας στους επόμενους τρεις με έξη μήνες. ‘Ότι από τα δύο συμβεί θα επιταχύνει τη διαδικασία αποσύνθεσης.

Οι Γερμανοί θέλουν προτεκτοράτο και οι τράπεζες καταστροφή

Σε ότι αφορά την εξωτερική πτυχή το πακέτο Παπαδήμου-Σαμαρά δεν διασφαλίζει την παραμονή στο ευρώ, οργανώνει την αποβολή μας από την ευρωζώνη, χωρίς κόστος για τους πιστωτές και προς όφελος των γενικότερων παγκόσμιων σχεδίων τους. Υποστηρίξαμε επανειλημμένως, εμείς αλλά και το αμερικανοεβραϊκό Stratfor, ότι, αυτό που δεν έχει αντιληφθεί η ελληνική άρχουσα τάξη και το πολιτικό
προσωπικό είναι ότι η Αυτοκρατορία των Τραπεζών χρειάζεται τώρα περισσότερο την καταστροφή της Ελλάδας, ένα κοινωνικό αρχικά, εθνικό ίσως μετά ολοκαύτωμα, απότι την απλή μετατροπή της σε κάπως σταθερό προτεκτοράτο, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Ούτε και μεις όμως δεν περιμέναμε να επιβεβαιωθούμε τόσο γρήγορα, μια μέρα μόλις μετά την ψήφιση του κειμένου της ντροπής από τους 199.

Περιμένει κανείς όταν οι δούλοι κάνουν τη δουλειά τους, προσφέροντας χώρα και λαό στο πιάτο, τα αφεντικά να τους επιβραβεύουν με φιλικό χτύπημα στην πλάτη και κάποιες ενθαρρυντικές φράσεις. Εδώ συνέβη το πρωτοφανές να αρχίσουν να τους βρίζουν, να τους φτύνουν και να τους κλωτσάνε προτού καλά-καλά τελειώσουν τη δουλειά. Να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ,
είστε αναξιόπιστοι κλπ. Νέα προσκυνήματα στις Βρυξέλλες, νέα γράμματα από τους «ηγέτες» με διαβεβαιώσεις ότι δεν είναι ψεύτες και θα παραμείνουν σε όλη τους τη ζωή δούλοι και ραγιάδες.

Προς έξοδο από το ευρώ

H έξοδος από το ευρώ, υπό τις συνθήκες που οργανώνεται, είναι το πρώτο μόνο βήμα μιας πορείας που κινδυνεύει να οδηγήσει σε αναίρεση του από τριών αιώνων βασικού προσανατολισμού του ελληνικού έθνους προς την Ευρώπη και τις αξίες του Διαφωτισμού, μιας στρατηγικής κατεύθυνσης που, εκτός των άλλων, ταιριάζει με αυτό που είναι και θέλει να είναι ο ‘Ελληνας από τη στιγμή που παύει νάναι Ραγιάς, με την ιστορία, την πολιτιστική-συμβολική ισχύ και το συμφέρον ενός μικρού λαού στο μεταίχμιο του σλαβικού, μεσανατολικού και δυτικοευρωπαϊκού κόσμου.

Ο γράφων ανήκει στην εξαιρετικά ολιγάριθμη ομάδα σχολιαστών στην Ελλάδα που επέκριναν εγκαίρως το Μάαστριχτ, δεν ανήκει σε εκείνους που, αφού υποστήριξαν τη συνθήκη ή και την ψήφισαν, ξαφνικά ανακάλυψαν τα αγαθά μιας δήθεν, φαντασιακής πορείας προς την εθνική
ανεξαρτησία, που κινδυνεύει εν τοις πράγμασι να καταλήξει σε κάτι χειρότερο από την Ελλάδα του Πιουριφόι. Το επιχείρημα του Παπαδήμου και του ΚΚΕ είναι ταυτόσημο στον πυρήνα του: να είσαι Ευρωπαίος, λένε αμφότεροι, σημαίνει να κάνεις αυτά που σου λένε. Η διαφορά είναι ότι ο Παπαδήμος λέει ας τα κάνουμε για να μείνουμε, το ΚΚΕ λέει ας φύγουμε για να μη τα κάνουμε. Ευρωπαίος κατά τη δική μας κατανόηση, σημαίνει αυτεξούσιος και κυρίαρχος, δηλαδή ικανός να πει όχι. Σημαίνει ότι όταν βρίσκεσαι ήδη στη λέσχη δίνεις αγώνα υπέρ των εθνικών συμφερόντων σου και στο όνομα της Ευρώπης.

Το Μάαστριχτ είναι ήδη νεκρό και το 4ο Ράιχ δεν θα πετύχει. Το πραγματικό ζήτημα που ο ελληνικός και οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί αντιμετωπίζουν είναι μέσα από ποιά πορεία θα ενώσουν τις δυνάμεις τους εναντίον του νέου χρηματοπιστωτικού φασισμού, που θέλει να διαλύσει κράτη και έθνη στην Ευρώπη, πως θα αποφύγουν τον πόλεμο ενός ευρωπαϊκού λαού εναντίον του άλλου, ή, αν δεν τον αποφύγουν, πως θα συγκροτήσουν μέτωπο υπεράσπισης των εθνών, του πολιτισμού και της δημοκρατίας στην ήπειρο.

Η Αθήνα ως πράκτωρ χάους για λογαριασμό της Goldman Sachs

Η ΕΕ είναι «ατελής» συγκρινόμενη με κράτος. Δεν διαθέτει αυτόματο μηχανισμό υπεράσπισης των εθνικών συμφερόντων, τον ρόλο αυτό καλούνται να παίξουν οι εθνικές κυβερνήσεις. Γι’ αυτό οι κυβερνήσεις Παπανδρέου και Σαμαρά-Βενιζέλου-Παπαδήμου, αμφότερες υπό τον άμεσο έλεγχο του διεθνούς χρηματιστικού κεφαλαίου, μη υπερασπιζόμενες τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, έπαιξαν πολύ σημαντικό ρόλο στη διασπορά χάους στην Ευρώπη, στην
εκδήλωση της ευρωπαϊκής κρίσης και, ακόμα σπουδαιότερο, στον τρόπο που αντιμετωπίστηκε.
Η Goldman Sachs, μεγαλύτερη τράπεζα στον κόσμο και πανταχού παρούσα στις οικονομικές κρίσεις του τελευταίου αιώνα, βοήθησε να φτιαχτεί η φούσκα του χρέους και, με τη συμφωνία των swaps, το μασκάρεμα του χρέους, δημιούργησε δηλαδή, εδώ και μια δεκαετία, τόσο τον μηχανισμό δημιουργίας της φούσκας, όσο και τον μηχανισμό διάρρηξής της, με την Ελλάδα όμως και όχι την ίδια κατηγορούμενη και καταβάλλουσα το κόστος. Η ίδια οργάνωσε την κερδοσκοπική επίθεση κατά της Ελλάδας, οι άνθρωποί της στην ελληνική κυβέρνηση και το κράτος τη διευκόλυναν και ο φίλος της George Soros άπλωσε το δίχτυ των ανθρώπων του γύρω από τον Παπανδρέου και αργότερα τους Σαμαρά και Λαζαρίδη, προσδιορίζοντας έτσι το πώς η Ελλάδα θα απαντήσει στην επίθεση. Μετά ήρθαν διεθνώς οι άνθρωποι της Goldmnan και οι φίλοι τους, Ρουμπινί, Σόρος, Φρίντμαν του Στράτφορ, ‘Ισσινγκ να μας εξηγήσουν πόσο καλά για Ελλάδα και Ευρώπη είναι να φύγει η χώρα από το ευρώ. Τέτοιος πόνος για την Ελλάδα και την Ευρώπη!

Οι ίδιες δυνάμεις πίσω και από Αθήνα και από Βερολίνο!

Οι ίδιες δυνάμεις που προκάλεσαν την κρίση και προσδιόρισαν την ελληνική απάντηση σε αυτή, προσδιόρισαν και την γερμανική απάντηση! Φρόντισαν να βγάλουν στους ‘Ελληνες τον Ραγιά και στους Γερμανούς τον Φύρερ, με αμφότερες δυνατότητες βαθιά ενσωματωμένες στον εθνικό χαρακτήρα των δύο εθνών και ιδίως των ελίτ τους! Ο ‘Ισσινγκ, σύμβουλος της Goldman Sachs Europe είναι ο αρχιτέκτονας του ευρώ και ο σημαντικότερος ειδήμων σε θέματα νομισματικής
πολιτικής της Γερμανίας. Να μη βοηθήσουμε τους ‘Ελληνες, ήταν το μότο του άρθρου του στους Financial Times Deutschland, την άνοιξη του 2010, να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ, υποστήριζε τον Σεπτέμβριο του 2011 στην ίδια εφημερίδα, με ένα άρθρο που έθετε την ΕΕ προ του διλήμματος είτε να γίνει δικτατορία των αγορών είτε να διαλυθεί. H Goldman Sachs δεν ελέγχει μόνο τον ‘Ισσινγκ στη Γερμανία. Οι άνθρωποί της ετοιμάζουν τις αποφάσεις των συνόδων κορυφής της ΕΕ για λογαριασμό της γερμανικής καγκελαρίας και της γαλλικής προεδρίας και άνθρωπός της διευθύνει την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα!

Στην Ελλάδα οι άνθρωποι του Χρήματος οργάνωσαν προς το συμφέρον τους τη βασική ιδιότητα των Ελλήνων πολιτικών, την υποτέλεια. Στο Βερολίνο πέταξαν το δόλωμα του 4ου Ράιχ, επάγοντας την τόσο συνήθη κυριαρχική διάθεση των γερμανικών ελίτ, που οδήγησε δύο φορές την Ευρώπη και την ίδια τη Γερμανία στην καταστροφή. Το αποτέλεσμα είναι ένας άνευ προηγουμένου θρίαμβος για την αυτοκρατορία του Λόιντ Μπλανκφέιν και όσους θέλουν να διαλύσουν το ευρώ, γιατί δεν τους αρέσουν μεγάλα κράτη και γιατί χωρίς το παγκόσμιο μονοπώλιο του δολαρίου δεν θάναι εύκολη η μελλοντική χρηματοδότηση της αμερικανικής οικονομίας και γιατί δεν βλέπουν τον λόγο η Ευρώπη να ζει καλύτερα από την Ουγκάντα.

Ο θρίαμβος του Χρήματος

Το 2008 είχαν όλοι αγριέψει με τις τράπεζες. Σήμερα, οι Γερμανοί ρίχνουν την ευθύνη στους ‘Ελληνες και το αντίστροφο, οι Βούλγαροι λένε τι καλά που τη παθαίνετε κι εσείς, οι Γάλλοι βγάζουν τον Γλέζο στην τηλεόραση να μιλήσει για τις σφαγές του Διστόμου. Κανείς
δεν θυμάται πια τον ρόλο των τραπεζών, κανείς δεν σκέφτεται να πάρει μέτρα εναντίον τους. Οι τράπεζες, δια των οίκων αξιολόγησης, ρυθμίζουν πλέον τα κράτη, αντί να ρυθμίζονται από αυτά. Η κρίση της ΕΕ, με τον τρόπο που εξελίσσεται, είναι ο μεγαλύτερος θρίαμβος του καπιταλισμού της καταστροφής και του παγκόσμιου χρηματιστικού κεφαλαίου, μετά την κατάρρευση του σοβιετικού μπλοκ.
Πριν από είκοσι χρόνια εξαφάνισαν ότι απέμενε από την κληρονομιά της Ρωσικής Επανάστασης, τώρα επιχειρούν να κατεδαφίσουν ότι απομένει από την κληρονομιά της Γαλλικής. Το σχεδιαζόμενο κοινωνικό ολοκαύτωμα στην Ευρώπη και το πυρηνικό στη Μέση Ανατολή, με τον κίνδυνο μιας νέας “Χιροσίμα” στο Ιράν, κινδυνεύουν, αν
δεν αποτραπούν εγκαίρως, να εγκαινιάσουν έναν αιώνα καταστροφών.

Υπάρχει πάντως μια αρχή ελπίδας στην όλο και μεγαλύτερη τάση της κοινωνικής βάσης να αυτοοργανωθεί κοινωνικά, οικονομικά κα πολιτικά, με πρωτοβουλίες όπως αυτή του Κοινωνικού Ιατρείου στο Ελληνικό, των «Πολιτών κατά του Χρέους» στο Ηράκλειο, του «Αντικατοχικού Μετώπου» στα Χανιά. Αλλά και στις διεθνείς κινητοποιήσεις υπέρ του ελληνικού λαού με το σύνθημα «Είμαστε όλοι ‘Έλληνες» και στη θέση που υιοθέτησε ο Ολλάντ στη Γαλλία.

Του Etienne Roland, στη γαλλική «Le Monde» –

Νιώθω βαθιά ταπεινωμένος, ως φιλέλληνας, όταν μια εφημερίδα τολμά να βάλει τίτλο πως η Ελλάδα είναι «μια χώρα ίσως λιγότερο «ευρωπαϊκή» απ’ ό,τι φαίνεται» κι όταν το περιεχόμενο αυτού του άρθρου είναι κακή σύνοψη μιας ιστορίας την οποία οι συντάκτες δεν έχουν ζήσει. Νιώθω ταπεινωμένος, ως Γάλλος, που…. συμπατριώτες μου πληγώνουν με τέτοιο τρόπο την ιστορία και τροφοδοτούν τον μύθο του ψεύτη και πονηρού (poniros στο πρωτότυπο) Έλληνα.

Αν λοιπόν δεν είναι η Ελλάδα ευρωπαϊκή χώρα, ποιος αξίζει αυτόν τον τίτλο; Ο γερμανός βάρβαρος ή η ύπουλη Αλβιών, την οποία ο μεγαλύτερος ποιητής της, ο Βύρωνας, κατηγορούσε ήδη για λεηλασία της χώρας του Ομήρου; Περισσότερο ευρωπαϊκή η Αγγλία, που δεν επιθυμεί καμία ευρωπαϊκή αλληλεγγύη – και κυρίως όχι εκείνη που θα της κόστιζε χρήματα; Δεν είναι αυτή η χώρα που επανέφερε στην Ελλάδα τον στρατό και τον βασιλιά στο τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, πυροδοτώντας έναν κατακλυσμό που η Ελλάδα έμελλε να πληρώσει πολύ ακριβά, μια χώρα που μπορεί εντούτοις να υπερηφανεύεται για την αντίσταση την πιο υποδειγματική απέναντι στον Ναζί κατακτητή. Η ιδέα της Ευρώπης δεν έχει και πολλά χρόνια ζωή, αμφιβάλλω αν μπορούμε να διανέμουμε διπλώματα ευρωπαϊκότητας. Τόσο η ιδέα όσο και το γεωγραφικό της περιεχόμενο είναι προς οικοδόμηση και όχι ένα ακέραιο δεδομένο.

Ο Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη διότι, λέει, από αυτή τη χώρα έρχονταν η δημοκρατία και ο πολιτισμός. Έστω, αν και μπορεί κανείς να πει πολλά για αυτή την αθηναϊκή δημοκρατία, την οπαδό της δουλείας, την ιμπεριαλιστική … Αλλά ο τόνος τοποθετείται εσφαλμένα, διότι το πρόβλημα δεν είναι να μάθουμε πού γεννήθηκε η δημοκρατία, το πρόβλημα είναι να αναγνωρίσουμε ότι ο ελληνικός ή, καλύτερα ας πούμε, ο ελληνορωμαϊκός πολιτισμός είναι το μόνο κοινό σκυρόδεμα σε μια ιστορία φτιαγμένη από αντιπαλότητες και παγκόσμιους πολέμους. Αυτός ο περίφημος ελληνικός πολιτισμός έθρεψε την Αναγέννηση, τα γράμματα και τις τέχνες, τους κλασικούς μας του 18ου αιώνα και γονιμοποίησε τις ελίτ του ίδιου αυτού αιώνα που συντάραξαν τον κόσμο.

Η θέση της Ελλάδας είναι στο κέντρο της Ευρώπης, πρόκειται άλλωστε για μία από τις πιο ζωντανές και τις πιο λαμπερές εστίες της ευρωπαϊκής κουλτούρας : με πρόσωπα αξιοσημείωτα σε όλους τους τομείς, και όχι μόνο στην ποίηση, με μια πρωτότυπη σχολή ζωγραφικής που αρχίζει από τον Θεόφιλο και οδηγεί στον Τσαρούχη μέσω του Εγγονόπουλου, με φιλόσοφους όπως ο Κορνήλιος Καστοριάδης … Δείτε ποιοι μεταφράζονται στην Ελλάδα : ο Βερνάν, ο Φουκό και ο Ντεριντά• δείτε πού διαπλάθονται οι ελίτ : στον τομέα της ιστορίας, η E.H.E.S.S. (Ανώτατη Σχολή Κοινωνικών Επιστημών) έχει παίξει μεγάλο ρόλο. Και θα βρείτε στην Ελλάδα μια γενιά αξιόλογων ιστορικών που συμμετέχουν στην ανανέωση του κλάδου.
Όλοι λοιπόν ψεύτες και κλέφτες τους οποίους πρέπει να υπερασπιστούμε γιατί εφηύραν κάποτε τη λέξη «δημοκρατία»; Υπάρχουν πολλά ακόμα πράγματα να βάλουμε στη ζυγαριά: η φιλοσοφία (α λα δυτικά), η ιστορία, το θέατρο… Υπάρχουν σήμερα σε αυτή τη χώρα άνδρες και γυναίκες από τους πιο καλλιεργημένους και τους πιο πολιτισμένους που γνωρίζω• δεν δέχομαι να τους βάζουν «βάρβαροι» στον πάγκο της Ευρώπης. Όσο για τους αξιοθρήνητους κομπιναδόρους, σε ποια χώρα δεν υπάρχουν, έχοντας διασπαθίσει δεκάδες δισεκατομμύρια ;

Το ερώτημα δεν είναι αν η Ελλάδα είναι περισσότερο ή λιγότερο ευρωπαϊκή: τα ίδια τα θεμέλια της Ευρώπης δεν υφίστανται χωρίς τον ελληνισμό.

Να θυμίσουμε πως η Ευρώπη ήταν μια πριγκίπισσα από τη Φοινίκη που απήχθη από Κρήτες προκαλώντας μία από τις πρώτες διαμάχες μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Η Ευρώπη έχει λοιπόν και ανατολίτικες ρίζες κι αυτός είναι ένας πολύ χρήσιμος μύθος σε αυτές τις εποχές διασταύρωσης των πληθυσμών.

Τσιμέντο της Ευρώπης δεν είναι οι τράπεζες και οι τραπεζίτες αλλά ένας πολιτισμός, και ο ελληνικός πολιτισμός είναι ένα από τα στοιχεία που μας ενώνουν• αλίμονο, υπάρχουν τόσο λίγα !

Vive la Grece ! Και ας μην αφήσουμε τεχνοκράτες να γονατίσουν φίλους και αδελφούς, πόσω μάλλον να τους ταπεινώσουν και να ταπεινώσουν κι εμάς.

* Ο κύριος Ετιέν Ρολάν είναι πρώην Διευθυντής της Γαλλικής Σχολής Αθηνών (E.F.A.) και Επίτιμος Καθηγητής Ελληνικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Paris I – Πάνθεον – Σορβόνη.

Το κείμενο αυτό είναι η απάντηση του κ. Ετιέν Ρολάν στο πρόσφατο δισέλιδο δημοσίευμα της «Monde» με τίτλο «Ελλάδα – Ευρώπη : η μεγάλη παρεξήγηση», όπου αμφισβητούνταν η ευρωπαϊκότητα της χώρας μας.

TA NEΑ

Ακολουθεί το πρωτότυπο κείμενο
από τη συνδρομητική Le Monde :

ELLADA, apari mou,

par ETIENNE ROLAND, Ancien directeur de l’Ecole française d’Athènes, professeur émérite d’ archéologie grecque, Paris I Panthéon – Sorbonne.

je me sens profondément humilié dans mon philhellénisme quand un journal ose titrer que la Grèce est un « pays peut-être moins “européen” qu’il n’y paraît » et que le contenu de cet article est un mauvais résumé d’une histoire que les auteurs n’ont pas vécue ; je suis humilié comme Français que des compatriotes fassent si mal de l’histoire et nourrissent le mythe du Grec menteur et poniros.

Je ne reviendrai que sur quelques points. Si la Grèce n’est pas un pays européen, qui mérite ce titre ? Le barbare germain ou la perfide Albion à laquelle son plus grand poète, Byron, reprochait déjà de piller le pays d’Homère ? Plus Européenne l’Angleterre qui ne veut d’aucune solidarité européenne et surtout pas de celles qui lui coûteraient de l’argent ? N’est-ce pas elle qui a ramené en Grèce l’armée et le roi, à la fin de la Seconde Guerre mondiale, déclenchant un cataclysme que le pays allait payer très cher, pays qui peut pourtant se targuer de la résistance la plus exemplaire face à l’occupant nazi. Il n’y a pas si longtemps qu’est née l’idée d’Europe et je doute que l’on puisse distribuer des brevets d’européanisme. L’idée comme son contenu géographique est à construire et n’est pas une donnée intangible.

V. Giscard d’Estaing a fait rentrer la Grèce en Europe parce que, dit-il, la démocratie et la culture venaient de ce pays. Soit, même s’il y aurait beaucoup à dire sur cette démocratie athénienne, esclavagiste et impérialiste… Mais l’accent est mal mis, car le problème n’est pas de savoir où est née la démocratie, le problème est de reconnaître que la culture grecque, disons gréco-romaine, est le seul ciment commun dans une histoire faite de rivalités et de guerres mondiales. Cette fameuse culture grecque a nourri la Renaissance, les lettres comme les arts, nos classiques du XVIIe s. et a fécondé les élites du XVIIIe s qui ont bouleversé le monde. Le XIXe s. a joué un rôle fondamental dans la diffusion des arts et des lettres grecques engendrant un courant « néo-classique » que l’on retrouve à Edimbourg,- qui en fut l’un des centres et où l’on voulut construire un Parthénon — , mais aussi à Ratisbonne, où le Walhala, célébrant la victoire des Allemands sur les troupes napoléoniennes, est une réplique d’un temple grec.

L’art contemporain à partir de 1900 s’est construit en réaction contre le « classicisme » et l’on ne peut que s’en réjouir, car la leçon de l’art grec était celle de la concurrence et de la liberté. La culture de nos élites s’est modernisée et le latin, comme le grec, ne sont plus que marginalement enseignés dans nos écoles. Loin de moi l’idée de vouloir en refaire la culture de l’élite, qui se nourrit aujourd’hui de diversités littéraires ou artistiques dans un contexte mondialisé : cela est fort bien et l’un des acquis essentiels de ce que l’on appelle la « post-modernité ». Mais ces transformations n’affectent nullement la place de la Grèce au centre de l’Europe, car il s’agit d’un des foyers les plus vivants et les plus brillants de la culture européenne : des individualités remarquables dans tous les domaines, et pas seulement en poésie, une école de peinture originale de Théophilos à Tsaroukis en passant par Engonopoulos, des philosophes comme Kastoriadis..Regardez qui est traduit en Grèce : Vernant, Foucault et Derrida ; regardez où sont formées les élites : dans le milieu historien, l’EHESS a joué un grand rôle et vous trouvez en Grèce une génération de remarquables historiens participant au renouvellement de la discipline.

Alors tous des menteurs et des voleurs qu’il faut défendre parce que dans le temps ils ont inventé le mot de démocratie ? Il y aurait bien d’autres choses à mettre dans la balance : la philosophie (à l’occidentale), l’histoire, le théâtre… Il y a aujourd’hui dans ce pays des hommes et des femmes parmi les plus cultivés et les plus policés que je connaisse ; je ne supporte pas que des « barbares » les mettent au banc de l’Europe. Quant aux fraudeurs minables, dans quel pays n’en trouve-t-on pas, qui ont dilapidé des dizaines de milliards à date récentes ?

Il ne s’agit pas de savoir si la Grèce est plus ou moins européenne, puisque les fondements même de l’Europe ne s’entendent pas sans l’hellénisme ; rappelons qu’Europe est une princesse phénicienne enlevée par des Crétois et engendrant un des premiers conflits entre l’Occident et l’Orient. Europe a donc aussi des racines orientales, un mythe bien utile dans ces temps d’hybridation des populations. L’Europe n’a pas pour ciment des banques et des banquiers, elle a pour ciment une culture, et la culture hellénique est un des éléments qui nous unit ; hélas, il y a en a bien peu !

Vive la Grèce, et ne laissons pas des technocrates mettre à genoux des amis et des frères, encore moins les humilier et nous humilier.

Καλά εγώ. Δικαιολογημένα να μένω άϋπνος αλλά, εσείς; Τι κάνετε στη μία τα ξημερώματα;

Τελικά μπορεί να μου πει κάποιος who the fuck is Theo? Το γράφω αγγλιστί διότι δεν γνωρίζω (καλά) την γαλλικήν για να ρωτήσω ποιός είναι οι γαμημένος ο Τεό. Από που ήλθε, τι έκανε για τη χώρα του(;) για να μιλάει όπως μιλάει, ποιος του έδωσε το δικαίωμα να λοιδορεί ένα λαό που ο ίδιος και οι όμοιοι του γονάτισαν, σοδόμισαν, κατάστρεψαν… Είναι προφανές ότι, στο κράτος-οπερέτα που δημιούργησαν τα cartoon της πολιτικής απαντήσεις δεν υπάρχουν. Και δεν επειδή τα «μεγάλα κανάλια» δεν έχουν δημοσιογράφους ικανούς να ρωτήσουν το συγκεκριμένο λαρδί (και άλλα από τα «δύο μεγάλα κόμματα») για τις ευθύνες τους για την καταδίκη του ελληνικού λαού. Χίλιες φορές το έχω γράψει… ΑΥΤΟΙ είναι ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ και όχι ο λαός που έκανε το λάθος να τους εκλέξει. Αυτοί έφτιαξαν το κράτος που, σήμερα, διοικείται από γκαουλάϊτερς. Αυτοί ή μάλλον αυτός (ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Καψής) λένε ότι δεν είναι κακό να έχουμε γκαουλάϊτερς.
Ξεφτίλια. Τι άλλο να πω

το είδα στον «Άγρυπνο Φρουρό» και δεν υπάρχουν λόγια να πω πόσο …συμφωνώ. Οι παλιοί αναγνώστες γνωρίζουν ότι, τα αναφερόμενα τα έχω γράψει σε τουλάχιστον …200 άρθρα μου_Κ.Κ.

Ποιοι ευθύνονται για τη σημερινή κατάσταση της Ελλάδας;
Δεν είμαι εγώ διατείνεται ο εκπεσών εκδότης και διαπρύσιος κήρυκας της περίφημης γκλαμουριάς της δεκαετίας του 1990. Στο «Νίτρο» αυτός, στο «Χάος» εμείς.
Και είναι αλήθεια. Δεν ευθύνεται ο Π. Κωστόπουλος για την κατάρρευση της χώρας. Συνέβαλε, όμως, στην εκλαΐκευση της ιδεολογίας της δανεικής ζωής, μυώντας την ανερχόμενη μεσαία τάξη, αποτελούμενη κυρίως από την πρώην αποκλεισμένη αριστερά, στα «ιδεώδη» της καταναλωτικής κοινωνίας. Μαζί του αναδείχθηκε στα μίντια μία ολόκληρη γενιά κυνικών δημοσιογράφων και αρθρογράφων, οι κύριοι του life style, οι κοσμικοί του πιο χυδαίου τηλεοπτικού κουτσομπολιού, οι πρωθιερείς του νεοπλουτίστικου κιτς και της καταναλωτικής υστερίας μέσω της υπερανάπτυξης των προσδοκιών και της αναγνώρισης μέσα από σύμβολα, όπως ένα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητο ή μία βίλα, τα κοχίμπα, τα μαλτ και τα μοχίτο.
Αυτοί ανήγαγαν την εντιμότητα σε ευήθεια και τη λαμογιά σε «εξυπνάδα». Η ηθικότητα, τότε, θεωρήθηκε αναχρονισμός και η «τσίπα» γραφικότητα. Αυτοί ετοίμασαν -από άποψη κουλτούρας και τρόπου σκέψης- έναν ολόκληρο κόσμο, έναν λαό για να γίνει… επενδυτής στο χρηματιστήριο και μέλος της κοινωνίας της «διακινδύνευσης» του Σημίτη. Εκεί, οι έχοντες «εσωτερική πληροφόρηση», οι του πασοκικού και δευτερευόντως του κυανού συστήματος, πλούτισαν, ξεπουπουλιάζοντας κυριολεκτικά τους πολλούς.
Ύστερα ήρθαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Το κόστος ξεπέρασε τα 20 δις ευρώ. Βάλτε και τους τεράστιους εξοπλισμούς μαζί με τα φαραονικά έργα και το παζλ συμπληρώνεται. Ποιος καρπώθηκε όλα αυτά τα χρήματα; Οι παραγωγοί και οι μεσάζοντες του C4i, των υποβρυχίων, των αεροπλάνων, οι κατασκευαστές των δρόμων και των γεφυρών, δηλαδή οι ξένοι, κυρίως Γερμανοί, και οι εγχώριοι συνεργάτες τους.
Όμως, όπως ξαναγράψαμε, ο καπιταλισμός στην μανιακή του φάση τρώει ακόμα και τα παιδιά του. Είμαστε, τουτέστιν, στην περίοδο του «να δούμε ποιος θα φαγωθεί;». Έτσι, ο εκδότης μας τρώγεται, καθώς τώρα δεν τον έχουν ανάγκη. Κι άλλοι θα φαγωθούν, γιατί στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης ιδεοληψίας ανταγωνιστικοί είναι μόνο οι «μεγάλοι».
Συνεπώς, παρακολουθούμε μία υπερσυγκέντρωση κεφαλαίου, μία υπερσυσσώρευση πλούτου στα χέρια λίγων, με την εξαφάνιση των μεσαίων τάξεων και την εκπτώχευση της μεγάλης πλειονότητας του πληθυσμού. Και οι στρατιές των συμβολικών (άνεργοι) και των πραγματικών νεκρών(αυτόχειρες μικρο-επιχειρηματίες, που έχασαν την ορατότητά τους) θα πληθαίνουν. Δεν είναι τυχαίο ότι στη Γαλλία είναι έτοιμοι να επιβάλλουν ακόμα και φόρο για τη σωτηρία του Τύπου, ενώ στην Ελλάδα καταργούν τη δημοσίευση των ισολογισμών ως… αναχρονιστική, με κρυφό στόχο το «θάνατο» των μικρών και μεσαίων εφημερίδων. Γιατί τελικά, αυτοί που έφεραν τη χώρα στο σημερινό χάλι, η περίφημη διαπλοκή, είναι οι ίδιοι που διαχειρίζονται, σήμερα, την οικονομική «κατοχή» της χώρας μαζί με τους επιτρόπους, νομίζοντας ότι αυτοί θα σωθούν.
Φευ, όμως. Θα χαθούν κι αυτοί, αν δεν αντιληφθούν ότι ή θα σωθεί η χώρα εν τω συνόλω της ή θα χαθούμε όλοι. Συνεπώς, το πρόβλημα, σήμερα, είναι οι ξένοι επικυρίαρχοι και οι Έλληνες συνεργάτες τους και όχι ο πρώην εκδότης, που δυστυχώς – με λύπη το λέμε- καταστράφηκε. Γι’ αυτό αν μπορούμε να δράσουμε πρακτικά, ας πάψουμε να αγοράζουμε τα προϊόντα, που παράγουν οι τροϊκανοί και οι συστημικοί συνεργάτες τους.  
Μην αγοράζετε από τους «μαυραγορίτες» Ας υποστηρίξουμε το «μικρό», δηλαδή τον εαυτό μας. Αυτή θα είναι η πιο ουσιαστική μορφή αλληλεγγύης.

Αν και ίσως να μην είναι της ώρας τώρα με το PSI κτλ βρίσκω εξαιρετικό το ντοκυμονταίρ του Βαξεβάνη για τη Τουρκική εισβολή στη Κύπρο.
Μπορείτε να το βρείτε εδώ http://www.koutipandoras.gr/?p=6129 και τη συνέχεια του (Το Νο2) εδώ http://www.koutipandoras.gr/?p=6258
Ειδικά με το Νο2 έμαθα πράγματα που ούτε που τα φανταζόμουν.
Αν σας αρέσουν τα ιστορικά θέματα (όπως εμένα) θα σας έλεγα αν μπορείτε να τα κατεβάσετε και να τα κρατήσετε σε αρχείο. Πραγματικά αξίζουν!

Γιάννης Αέρας για τα ΑΛΗΘΙΝΑ ΨΕΜΑΤΑ

«Εγώ, ξέρετε, είμαι υπέρ της απώλειας της κυριαρχίας. Πάντοτε υπήρξα υπέρ της απώλειας της εθνικής κυριαρχίας, διότι είμαι Ευρωπαίος και κυρίως είμαι υπέρ της ομοσπονδιακής Ευρώπης» ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΠΑΓΚΑΛΟΣ, χθεσινές δηλώσεις στο γαλλικό κανάλι EUROPE 1.

Mon ami Theodore, ακούγοντας τις δηλώσεις σου στο γαλλικό κανάλι EUROPE 1 , μου ξυπνάς μνήμες από το παρελθόν και τα έργα σου, σχετικά με τον όρο «Εθνική Κυριαρχία» που τόσο εύκολα χρησιμοποίησες.

Κάποτε μεταξύ 1990-1993 επί κυβέρνησης Μητσοτάκη , εργαζόμενος σαν Ιπτάμενος καμπίνας στην τότε Κραταιά Ολυμπιακή Αεροπορία , συνταξιδεύαμε για Παρίσι, εγώ σαν πλήρωμα εσύ σαν επιβάτης… Συνηθίζατε τότε εσείς οι πολιτικοί να ταξιδεύετε Πρώτη θέση οι κυβερνώντες και οικονομική θέση η αντιπολίτευση… Βλέποντας σε, σε μια θέση της οικονομικής , κυριολεκτικά σφηνωμένο, και ενώ η πρώτη θέση ήταν σχεδόν άδεια (ένας μόνο επιβάτης), σε συνεννόηση με τον προϊστάμενο μου σε αναβαθμίσαμε σε επιβάτη πρώτης θέσης για να μπορέσεις να βολευτείς και να ταξιδέψεις πιο άνετα… και όχι κονσερβοποιημένος (όπως τελικά η ιστορία αποδεικνύει ότι θα έπρεπε…)Μετά το τέλος του σέρβις , 3 μέλη του πληρώματος και εσύ , πιάσαμε κουβέντα δημιουργώντας ένα πηγαδάκι , σχετικά με το τότε επίκαιρο πολιτικό θέμα , το Σκοπιανό. Και φυσικά τοποθετήθηκες ως όφειλες. Ήσουν υπέρ της Εθνικής Κυριαρχίας, υποστηρίζοντας , ότι οι βλέψεις των Σκοπιανών φτάνουν μέχρι τη Θεσσαλονίκη, γιατί ήθελαν να εκμεταλλευτούν την πιθανή πλατύτητα του Αλιάκμονα και με κάποια έργα υποδομής να τον ένωναν με το Δούναβη και να αποκτούσαν ένα μεγάλο μεταφορικό πλεονέκτημα προς Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη…. Δικά σου λόγια ως Αντιπολίτευση…. ΤΟΤΕ ΕΠΙΚΑΛΕΣΤΗΚΕΣ ΖΗΤΗΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ για τις βλέψεις των Σκοπιανών προς το Νότο…

ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ….

Μερικά χρόνια μετά σαν υπουργός Εξωτερικών και πλέον κυβέρνηση, μπλέχτηκες στην υπόθεση του κούρδου ηγέτη Οτσαλαν. Υποστήριζες ότι εν αγνοία σου ο Οτσαλάν μπήκε στην χώρα ρίχνοντας ευθύνη σε στελέχη της ΕΥΠ και τον Αντώνη Ναξάκη. Παίχτηκε το θρίλερ της μεταφοράς του , από την Αθήνα στην Κέρκυρα, και από την Κέρκυρα στην ελληνική πρεσβεία στο Ναϊρόμπι..για να ακολουθήσει η παράδοση του από εσένα τον ίδιο στις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες με επιχείρημα «να μην δημιουργηθεί θερμό επεισόδιο με τους τούρκους» και εσύ ως υπουργός εξωτερικών επέλεξες να τον παραδώσεις στους διώκτες του, τους τούρκους ώστε να μην βάλεις σε κίνδυνο την εθνική μας κυριαρχία.

ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ….

Συμμετείχες στην κυβέρνηση Σημίτη και κατά την διάρκεια των επεισοδίων στα Ίμια και την δημόσια δήλωση του Σημίτη όπου ευχαριστούσε τους φίλους μας τους αμερικανούς δεν σε είδα να παίζεις τον ρόλο του ευρωπαϊστή που επικαλείσαι τώρα. Και τότε διακυβεύονταν η Εθνική μας Κυριαρχία έτσι δεν είναι Θεόδωρε; Που ήσαν τότε οι φίλοι σου Ευρωπαϊστές; con-federalistes?

ΠΑΜΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ…

Τα τελευταία 25 χρόνια συμμετέχεις στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και μάλιστα αναλαμβάνοντας υπουργικούς θώκους. όταν αυτές διέθεταν 1 με 1,5% του ΑΕΠ για την παιδεία, διέθεταν 5% για τους εξοπλισμούς, των Λεοπαρντ , των γερμανικών υποβρυχίων και των Mirage 2000 των «φίλων» μας Ευρωπαϊστών, κάνοντας μάγκες τους απανταχού την Ελλάδα Λιακουνακηδες… Πως ψήφιζες Θεόδωρε να δίνει η χώρα σου τόσα πολλά χρήματα για αμυντικούς εξοπλισμούς όταν σου είναι αδιάφορη η εθνική κυριαρχία; Ή απλά στο θέμα των εξοπλιστικών προγραμμάτων έπαιζαν άλλα ρόλο, όπως μίζες, εξυπηρετήσεις στους φίλους μας τους γερμανούς και τους γάλλους, θα έλεγαν κάποιοι κακόπιστοι και καχύποπτοι…

ΑΣ ΕΡΘΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΗΜΕΡΑ ΛΟΙΠΟΝ….

Και ξαφνικά δεν σε νοιάζει η εθνική κυριαρχία; Έχεις το θράσος και βγαίνεις ΣΗΜΕΡΑ και δηλώνεις ότι δεν παίζει ρόλο η εθνική κυριαρχία γιατί είσαι ευρωπαϊστής και το θυμάσαι τώρα που οι «φίλοι» μας οι ευρωπαίοι είναι έτοιμοι να κατασπαράξουν την ελληνική γη; Ή μήπως αφού πλούτισες εσύ, οι κυβερνήσεις που υπηρέτησες, οι φίλοι που εξυπηρέτησες και αφού «ΜΑΖΙ ΤΑ ΦΑΓΑΤΕ» ΕΝ ΟΝΟΜΑΤΙ ΤΗΣ ΡΗΜΑΔΑΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟΠΟΙΕΙΣΑΙ και θυμάσαι τον όρο ευρωπαϊστής και γαλλιστί Con-Federaliste…. Για μένα αγαπητέ Τεοντορ, μιας και σπούδασα και εγώ στο Παρίσι , επέτρεψε μου να σου πω ότι δεν είσαι Con – Federaliste , αλλά απλώς εισαι Con ( απο το Connard- βλάκας) η μάλλον μας περνάς για βλάκες…..γιατί δεν μπορώ να ανεχτώ άλλο το επιχείρημα των φίλων σου- από το ΠΑΣΟΚ- ε όλοι γνωρίζετε τον Θεόδωρο είναι πληθωρικός στις δηλώσεις του. Δεν μπορώ να σου καταλογίσω το ακαταλόγιστο όταν την μια βγαίνεις και δηλώνεις για τους έλληνες τους οποίους εκπροσωπείς , μην το ξεχνάς αυτό Θεόδωρε, ότι όλοι μαζί τα φάγατε, ή ότι όλοι οι έλληνες δημόσιοι υπάλληλοι είναι τεμπέληδες και βλάκες.

κάποιοι κακόπιστοι θα έλεγαν, όχι εγώ όμως ότι είσαι : ΨΕΥΤΗΣ,ΚΩΛΟΤΟΥΜΠΑΣ, ΚΑΙΡΟΣΚΟΠΟΣ και πας όπου σε θέλει το ρεύμα για να διατηρήσεις το πολιτικό σου μέλλον….

Εγώ προσωπικά (αλλά θέλω να πιστεύω και ολοι οι ελληνες) ,
το Σκοπιανό,
την υπόθεση Οτσαλαν
την υπόθεση των Ιμίων
τα είδα όλα σαν θέματα εθνικής κυριαρχίας και εκεί δεν είδα τους Ευρωπαϊστές φίλους σου να μας βοηθούν…. Στα εξοπλιστικά τους είδα , γιατί όπως είπε και ο Ντανιέλ Κον Πετιτ η Ευρώπη μας δάνειζε για να αγοράζουμε τα υποβρυχια και τους εξοπλισμούς της, γιαυτο χρωστάμε σήμερα και τρώμε τα μνημόνια το ένα πίσω από το άλλο…,

Ίσως αν γινόσουν ναύτης και έμπαινες μέσα σε ένα γερμανικό υποβρύχιο που γέρνει , από αυτά που μας πούλησαν οι φίλοι σου Ευρωπαϊστές, να το «έφερνες στα ίσια του» το μοναδικό που τελικά , που φαίνεται να είσαι άξιος να κάνεις….Να είσαι δηλαδή το ΑΝΤΙΒΑΡΟ ΜΙΑΣ ΑΠΟΤΥΧΙΑΣ.

Tο είδα στο sibila.blogspot.com
Του Ομάρ Σ.
Ο ευρωπαίος πολίτης που βομβαρδίζεται καθημερινά από τα ΜΜΕ για τον “Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας” και την “Συριακή Αραβική Άνοιξη” διαμόρφωσε μια κατασταλαγμένη αντίληψη –που υποβοηθά συνειδητά ή ασυνείδητα τμήμα της ευρωπαϊκής αριστεράς στο όνομα των “ανθρωπίνων δικαιωμάτων”-, η οποία δύσκολα μπορεί να αντιμετωπιστεί με την αλήθεια και την παράθεση πραγματικών γεγονότων.
Θα μπορούσε να αναρωτηθεί ο μέσος ευρωπαίος πολίτης –αν του παρείχαν την είδηση τα ελεγχόμενα ΜΜΕ-, γιατί άραγε ο “Απελευθερωτικός Στρατός της Συρίας”, διοικείται από τον τον πράκτορα της CIA Abdelhakim Belhaj, στέλεχος της Αλ Κάιντα και Στρατιωτικό Διοικητή της Τρίπολης, μετά την επικράτηση της “δημοκρατίας” στη Λιβύη;
Όσον αφορά την “Αραβική Άνοιξη” και τις ΝΑΤΟϊκές επεμβάσεις, επίσημες και μυστικές επιχειρήσεις, υπακούουν την πολιτική που προωθείται μέσω του…
Κατάρ: επιβολή «ισλαμιστών» ηγετών σε όλες τις Αραβικές χώρες.
Αυτή η στρατηγική, ναι η επιβολή ισλαμιστών ηγετών σε όλες τις Αραβικές χώρες, υποβάλλεται από τις ΗΠΑ, που όχι απλώς χρηματοδοτούν μέσω Κατάρ και Τουρκίας (όπως ακριβώς στη Λιβύη) τους Αδελφούς Μουσουλμάνους, αλλά προσφέροντάς τους και τις υπηρεσίες του αραβικού cnn (al-Jazeera), και την υποστήριξη των μισθοφόρων της περιβόητης «τρομοκρατικής» οργάνωσης Αλ Κάιντα.
Σήμερα όλες οι προσπάθειες των ΗΠΑ, Κατάρ, Τουρκίας και Ισραήλ στρέφονται στη Συρία, για να ακολουθήσει το Ιράν.
Ας αναρωτηθούμε και ας προβληματιστούμε:
– Γιατί κανένα ΜΜΕ δεν μιλάει για την παραβίαση του διεθνούς δικαίου με το κατασκοπευτικό υπερσύγχρονο αμερικάνικο αεροσκάφος στον Ιρανικό εναέριο χώρο; Φυσικά αυξάνουν οι ειδήσεις για το Ιράν …που μπορεί (όπως ακριβώς το Ιράκ) να αποτελέσει πυρηνική απειλή για την παγκόσμια «ειρήνη» και προετοιμάζουν τη διεθνή κοινή γνώμη για την αναγκαιότητα μιας επέμβασης, επιζητώντας μάλιστα τη συναίνεση των «διεθνών οργανισμών»…
– Γιατί κανένα ΜΜΕ δεν μιλάει για την αποκάλυψη του δικτύου πρακτόρων της CIA στο Λίβανο από την Χεζμπολάχ; Φυσικά, αμέσως μετά ξεκινάει η μιντιακή καμπάνια των ΜΜΕ για δήθεν “Ξέπλυμα χρήματος από τη Χεζμπολάχ”…
Εκτός από τα ΜΜΕ και τη δημοσιογραφία υπάρχουν κι άλλα όπλα στη φαρέτρα της επιβολής της αμερικάνικης πολιτικής στη διεθνή σκακιέρα. Χρησιμοποιούν κατάλληλα, εκτός από τα ΜΜΕ, “ανθρωπιστικές” οργανώσεις ΜΚΟ (όπως ακριβώς στην Κύπρο, στην Κούβα και αλλού όπου δεν εξυπηρετούνται οι αμερικάνικοι στόχοι), αριστερά κόμματα και κινήματα που στα πλαίσια μιας δήθεν εκσυγχρονιστικής αριστεράς βλέπουν το δένδρο και χάνουν το δάσος, την πάλαι ποτέ Σοσιαλιστική Διεθνή, αλλά και το Συμβούλιο Ασφάλειας του ΟΗΕ μαζί με τον Αραβικό Σύνδεσμο.
Η επίσημη θέση της Γαλλίας, Βρετανίας και ΗΠΑ είναι πως στη Συρία έχουμε μια λαϊκή εξέγερση για τη δημοκρατία στα βήματα της περιβόητης “Αραβικής Άνοιξης”, η οποία αντιμετωπίζεται με καταπίεση και σφαγές.
Αντιθέτως, για την Ρωσία και την Κίνα έχουμε ένοπλες τρομοκρατικές ομάδες που προκαλούν αιματηρές σφαγές στον πληθυσμό.
Σε έρευνα του Réseau Voltaire, συγκεντρώθηκαν ντοκουμέντα από επιζώντες των σφαγών στη Συρία από τις ένοπλες «ανταρτικές» ομάδες, όπου περιγράφουν τους δήθεν «αντάρτες» ως Ιρακινούς, Ιορδανούς, Λίβυους, αλλά και Pashtuns (ανατολικά σύνορα Αφγανιστάν-Πακιστάν), από τη διάλεκτό τους.
Ορισμένες αραβικές εφημερίδες που δεν ελέγχουν οι ΗΠΑ, τους τελευταίους μήνες περιγράφουν τη διείσδυση περίπου 1.500 ανδρών των Ισλαμιστών Ανταρτών της Λιβύης (LIFG), την οργάνωση που από τον Νοέμβρη 2007 έχει την ονομασία Λιβυκή Αλ Κάιντα και ηγέτη τον πράκτορα της CIA Abdelhakim Belhaj, κουμπάρος του «τρομοκράτη» Usama Bin Ladin (να μην μας διαφεύγει πως και ο Bin Ladin, ήταν εκπαιδευμένος πράκτορας της CIA, για να αντιμετωπίσει την τότε «Σοβιετική διείσδυση» στο Αφγανιστάν). Μιας οργάνωσης και ενός «ηγέτη» που θεωρητικά ανήκουν στη σφαίρα της διεθνούς τρομοκρατίας!
Κι όμως, ο Abdelhakim Belhaj της «τρομοκρατικής» οργάνωσης Αλ Κάιντα, μετά την νίκη του ΝΑΤΟ στη Λιβύη και την επικράτηση της “Αραβικής Άνοιξης” διορίζεται στρατιωτικός Διοικητής στην Τρίπολη.
Τώρα, πως ο Abdelhakim Belhaj, στρατευμένος στην υπόθεση της “Αραβικής Άνοιξης”, σύμφωνα με τον τουρκικό τύπο βρίσκεται στα σύνορα Τουρκίας-Συρίας για να καθοδηγεί τον “Απελευθερωτικό Στρατό της Συρίας”, είναι ένα δίλημμα για εκείνη της αριστερά που στηρίζει συνειδητά ή παγιδευμένη, το αμερικάνικο σχέδιο επέμβασης στη Συρία κι όχι για τους εκτελεστές του σχεδίου και τα στρατευμένα ΜΜΕ
Βέβαια, η ισπανική φιλομοναρχική εφημερίδα ABC που στηρίζει σε διεθνές επίπεδο τη “Συριακή Αραβική Άνοιξη” και τον “Ελεύθερο Στρατό της Συρίας” με ειδικό απεσταλμένο της στις γραμμές των «απελευθερωτών ανταρτών» τον Daniel Iriarte, στις 17 Δεκέμβρη 2001 μας δίνει μια ακόμη επιβεβαίωση και φωτογραφικά των παραπάνω -γι’ αυτόν είναι διεθνής αλληλεγγύη: «μεταξύ των Σύριων “απελευθερωτών” τρεις (3) Λίβυοι.
 Combatientes del Ejército Sirio de Liberación enseñan sus viejos carnés de la Seguridad Estatal para mostrar que no son «terroristas»
Ποιοι είναι αυτοί οι «αντάρτες» Σύριοι που αγωνίζονται για «δημοκρατία» και «ανθρώπινα δικαιώματα», αλλά είναι Λίβυοι;
Ο πρώτος είναι ο Mahdi al-Harati, Λίβυος που ζούσε στην Ιρλανδία πριν οργανωθεί στην «τρομοκρατική» οργάνωση Αλ Κάιντα. Μετά την επιτυχή ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στη Λιβύη (για τη διεθνή κοινή γνώμη νίκη των απελευθερωτών της Λιβύης), το στέλεχος της Αλ Κάιντα Mahdi al-Harati διορίζεται Διοικητής της Ταξιαρχίας στην Τρίπολη, είναι το νούμερο δύο (2) του Στρατιωτικού Συμβουλίου Τρίπολης με αρχηγό τον Abdelhakim Belhaj…
Πριν τον συναντήσουν οι ισπανοί δημοσιογράφοι που αγωνίζονται κι αυτοί για «ανθρώπινα δικαιώματα» στη Συρία, τον συναντάμε εμείς στην Ιρλανική εφημερίδα The Irish Times, στις 11 Οκτώβρη 2011 να επιστρέφει στην Ιρλανδία για χάρη της συζύγου του…
Εκείνο που συγκλονίζει κυριολεκτικά και πρέπει να το αντιμετωπίσουν σοβαρά και ορισμένοι έλληνες αγωνιστές ανθρωπίνων δικαιωμάτων, υποστηρικτές της Παλαιστινιακής υπόθεσης και της Γάζας, είναι πως ο πράκτορας της CIA, στέλεχος της Αλ Κάιντα και σήμερα ως Σύριος αγωνίζεται για δημοκρατία στην Συρία, βρισκόταν μεταξύ των φιλο-Παλαιστίνιων ακτιβιστών στο τουρκικό πλοίο Mavi Marmara, όπου έγινε η ισραηλινή δολοφονική επίθεση.
Βέβαια, εμείς δεν αμφιβάλουμε καθόλου πως πράκτορες για τον λογαριασμό των ΗΠΑ και του Ισραήλ συμμετέχουν στο “Freedom Flotilla”, απλά το διαπιστώνουν πλέον και πολλοί άλλοι.
Μάλιστα η Μοσάντ κανονίζει και όλες εκείνες τις «διαδικασίες» ώστε να εμφανίζει τους πράκτορές της ως αγωνιστές για τη Γάζα κι έτσι να έχουν μια αποδοχή στις χώρες τους ως «γνήσιοι επαναστάτες». Έτσι και ο πράκτοράς τους και στέλεχος της Αλ Κάιντα Mahdi al-Harati, συλλαμβάνεται από τους ισραηλινούς, κρατείται φυλακισμένος στο Ισραήλ εννέα (9) ημέρες, εμφανίζεται μάλιστα να τον έχουν ξυλοκοπήσει (τους ξυλοκοπούν ώστε να τους ηρωοποιούν κατάλληλα) και τον παραδίδουν ελεύθερο αλλά «επαναστάτη», αποδεκτό ως μεγάλο αγωνιστή της «ελευθερίας»…
Τέλος, ο Mahdi al-Harati στη μάχη της Τρίπολης διοικούσε εκείνη τη στρατιωτική μονάδα που με την υποστήριξη των Γάλλων πραγματοποίησε την επίθεση στο ξενοδοχείο Rixos, όπου βρισκόταν οι ξένοι δημοσιογράφοι…
Ο δεύτερος Λίβυος που εμφανίζεται ως Σύριος και αγωνίζεται κι αυτός για τη δημοκρατία και την “Αραβική Άνοιξη” στη Συρία, είναι ο Kikli Adem. Πρόκειται για τον υπασπιστή Abdelhakim Belhaj.
Δυστυχώς ο ισπανός δημοσιογράφος Daniel Iriarte δεν «κατόρθωσε» να διαπιστώσει την ταυτότητα του τρίτου Λίβυου κι έτσι μας δίνει μόνο το όνομα του: Fouad.
Οι αραβικές εφημερίδες που μάχονται την Συρία του προέδρου Άσαντ υποστηρίζοντας την “Αραβική Άνοιξη” και την «εξέγερση» δίνουν με περηφάνια την είδηση: «Ο Λιβυκός-Συριακός στρατός έχει πλέον συμπεριλάβει 600 εθελοντές της Αλ Κάιντα από την Λιβύη» (Al Bawaba, “Libyan fighters join “free Syrian army” forces”, 29 Νοέμβρη 2011)
Μάλιστα οι αραβικές εφημερίδες για να στηρίξουν τη θεωρία περί “Αραβικής Άνοιξης” στη Συρία επισημαίνουν πως «Η επιχείρηση είναι κάτω από την προσωπική ηγεσία του Abdelhakim Belhaj, με την βοήθεια της κυβέρνησης του Ερντογάν»…
Φυσικά τους «αναλυτές» δεν απασχολούν καθόλου όσα δηλώνει στο CNBC ο ο πρώην πρωθυπουργός της Ισπανίας José Maria Aznar, στις 9 Δεκέμβρη 2001: «Spain’s Former Prime Minister Jose Maria Aznar on the Arab Awakening and How the West Should React». Δηλαδή πως ο Abdelhakim Belhaj, απελευθερωτής της Συρίας, πράκτορας της CIA, στέλεχος της Αλ Κάιντα και διορισμένος από τις ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις Στρατιωτικός Διοικητής της Τρίπολης «ήταν ύποπτος για συμμετοχή στις βομβιστικές επιθέσεις στη Μαδρίτη, στις 11 Μάρτη 2004» (Attentats de Madrid: l’hypothèse atlantiste).
Πρόκειται για εκείνες τις τρομοκρατικές επιθέσεις που έθεσαν τέλος στην πολιτική παρουσία του José Maria Aznar στον ισπανική πολιτική σκηνή.
Για να εξηγηθεί η ιμπεριαλιστική επίθεση στη Συρία τα ντοκουμέντα αφθονούν, παρά την καθοδήγηση των διεθνών ΜΜΕ και δημοσιογράφων. Τα στοιχεία αφθονούν κι όποιος τα αναζητεί μπορεί να τα βρει έξω από το μιντιακό εμπάργκο, αρκεί να μην κλείνει τα μάτια του.
Εκείνο το τμήμα της ευρωπαϊκής και ελληνικής αριστεράς που ταυτίζεται με τη Σοσιαλιστική Διεθνή γιατί επιμένει να κλείνει τα μάτια;
* Σήμερα, ανήμερα Χριστουγέννων, το cnn (δείτε το παρακάτω βίντεο), το al-Jazeera και όλα τα διεθνή ΜΜΕ έχουν στην ημερήσια διάταξη τον «αγώνα Σύριων ακτιβιστών για δημοκρατία», τυχαία;




Αρέσει σε %d bloggers: