Μία αιωνιότητα και μία μέρα…

Θόδωρος Αγγελόπουλος

Τον συνάντησα το 2004 σε ένα ξανοδοχείο στη Κω που προσγειωνόμαστε με τον εκπαιδευτή μου Ηλία Σοφιανό στα εκπαιδευτικά ταξίδια που οδήγησαν στην απόκτηση του πτυχίου χειριστού ελικοπτέρου. Ήταν εκεί με τη σύντροφο του, τη Φοίβη και την Άννα αν θυμάμαι καλά, την μία απ’ τις τρεις ξεχωριστές  θυγατέρες, περιμένοντας τον Χάρβι Καϊτέλ (Το βλέμμα του Οδυσσέα), και τη γυναίκα του Ντάφνα, που έκαναν μίνι διακοπές στο Αιγαίο. Με δεδομένο το «ψώνιο» μου με το σινεμά και την παρουσία ενός ηθοποιού μου θαυμάζω (Καϊτέλ), δεν άργησαμε να πιάσουμε συζήτηση για χίλια-δυό θέματα. Ξεκινώντας απ’ τον κινηματογράφο και για δύο νύχτες (και μεσημέρια), μιλήσαμε για όλα. Όταν ο Θόδωρος βαριόταν να ακούει τις …θεωρίες μου η κουβέντα συνεχίζονταν με τον Χάρβι. Για ένα λόγο που, ακόμα και σήμερα αναζητώ, γίναμε «φίλοι». Είναι χαρακτηριστικό ότι, μπορεί στον λαιμό του να φοράει την «ταυτότητα» με όνομα, τηλέφωνο και ομάδα αίματος που φορούσα όταν έτρεχα στους αγώνες και που του χάρισα -μετά από δικό του αίτημα.

Στα χρόνια που πέρασαν ανταλάξαμε κάποια e-mail με το τελευταίο να έρχεται σήμερα σε απάντηση εκείνου που του έστειλα ένα λεπτό απ’ τη στιγμή που ο Θόδωρος άφησε τη τελευταία του πνοή στοΜετροπόλιταν.

Πολλά έχουν ειπωθεί και γραφτεί για τον άνδρα γι’ αυτό και περίμενα να περάσει λίγος χρόνος πριν μιλήσω γι’ αυτόν. Τι άνθρωπος ήταν; Δύσκολος, πολλές φορές απρόσιτος, αλλαζών με τους «εξυπνάκηδες», ταπεινός με τους ανθρώπους που εκτιμούσε -στον κινηματογράφο και στη ζωή. Εμένα δεν με «πήγαινε» . Το κλισέ Καββαθάς-Αυτοκίνητο του είχε κολήσει και τον ενοχλούσε όπως ενοχλεί κι’ εμένα. Σιγά-σιγά βρήκαμε τρόπο να μιλήσουμε στις πολλές επισκέψεις, που έκανα στο σπίτι στο Μάτι και στο άλλο στο Ψυχικό αλλά, και στις 1-2 που αυτός και η Φοίβη έκαναν στο δικό μου.

Μιλώντας μία μέρα για την «Άλλη Θάλασσα» του είπα (αστειεύομενος) πως θα ήθελα να …παίξω στη ταινία! «Είσαι καλός ηθοποιός και δεν το ξέρεις». «Ωραία», απάντησα, «δοκίμασε με»! Τι το ήθελα; Λίγες μέρες μετά τηλεφώνησε η μικρότερη θυγατέρα του η Ελένη λέγοντας πως «πήρα τον ρόλο» και να είμαι σε κάποιο σημείο της Αθήνας μία Δευτέρα πρωϊ. Επειδή α. δεν ήξερα τι …ρόλο πήρα (έτσι είναι οι …μεγάλοι ηθοποιοί!) β. τρόμαξα με την ευθύνη έφυγα απ’ την Αθήνα και έτσι δεν έπαιξα στην «Άλλη Θάλασα».

Ο Θόδωρος και η Φοίβη έχουν τρεις κόρες. Την Άννα, την Κατερίνα και την μικρότερη Ελένη. Η τελαιυταία μου είπε πως θέλει να τελειώσει την ταινία και, που πιστεύω πως θα το κάνει μια και είναι ένας μικρός «αγελόπουλος».

Η τύχη το  ‘φερε ακόμα να είμαι η αιτία που η Άννα γνώρισε, ερεωτεύτηκε και παντρεύτηκε τον Κώστα Αποστολίδη πράγμα που σημαίνει ότι, χωρίς να το θέλω έπαιξα κάποιο ρόλο ο μεγάλωμα της οικογένειας! Πριν λίγα χρόνια η Άννα κυκλοφορούσε με μία Ντουκάτι άρα καταλαβαίνετε το είδος της γυναίκας που, τώρα, μεγαλώνει τρία (3) παιδιά! Η Κατερίνα τελείωσε Φυσική στο Ιμπίριαλ αλλά, άλλαξε πορεία και έκανε τρία χρόνια σκηνογραφία θεάτρου. Όπως καταλαβαίνετε ο Ο=Θόδωρος και η Φοίβη έκαναν μία σούπερ-οικογένεια που, είμαι βέβαιος, θα αντέξει το χτύπημα.

Δεν θα γράψω για τις συνθήκες που έγινε το δυστύχημα πέρα απ’ το γεγονός ότι, ο Θ. έκανε βήματα πίσω για να δει πως «άνοιγε» το πλάνο όταν, ένα «παπί» με δύο επιβάτες τον χτύπησε με τα γνωστά αποτλέσματα. Το μεσημέρι στις 4 εγινε η κηδεία του στο 1ο Νεκροταφείο. Είχα τη τιμή να διαβάσω ένα e-mail του φίλου μου Harvey Keitel που έλαβα στις 15.00. Ο Χάρβι το έστειλε στη Φοίβη και σε μένα ζητώντας μου να της πω ότι το έστειλε. Τη στιμή που ήμουν δίπλα στο φέρετρο η Φοίβη μου είπε: γιατί δεν το διαβάζεις στο Θόδωρο. Αυτό κι’ έκανα με τους φίλους του να σταματούν για ν’ ακούσουν. Το κείμενο του Χάρβι είναι πανέμορφο. Κάποια στιγμή, όταν τα πράγματα ησυχάσουν, θα ζητήσω την άδεια της να το δημοσιεύσω.

Η μέρα τελείωσε στο σπίτι της οικογένειας στο Ψυχικό. Μόλις επέστρεψα στο δικό μου με την μοτοσικλέτα και 3,5 βαθμούς Κελσίου! Πάγωσα. Για περισσότερους από έναν λόγους

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

7 σκέψεις σχετικά με το “Μία αιωνιότητα και μία μέρα…

  1. Αυτό το κείμενο που αναφέρετε στον «μεγάλο» απόντα Θ.Αγγελόπουλο, μόνο από μια «πένα» σαν του Κ.Κ. θα μπορούσε να έχει γραφτεί. Σύντομο μα τόσο περιεκτικό, με συνεπήρε πραγματικά…

    Μου αρέσει!

  2. Δεν είχα τη χαρά και την τιμή να γνωρίσω από κοντά τον Θ. Αγγελόπουλο, όσο ζούσε. Τον γνώρισα έμεσα από μερικές ταινίες του.
    Όμως, σκέφτομαι:
    Τόσο απαίσιοι είναι αυτοί που μας κυβερνούν;
    Μας λένε πως δεν υπάρχουν λεφτά. Αφήνουν τους άστεγους να πεθαίνουν στο κρύο, αλλά έχουν λεφτά για κηδείες δημοσία δαπάνη!!!
    Τόσο για τον Θ.Α όσο και για τον Κεφαλογιάννη!
    Και τί σύμπτωση… και οι δύο πάμπλουτοι!
    Ντροπή!
    Αναρωτιέμαι πώς το δέχτηκαν οι οικογένειές τους.
    ΝΤΡΟΠΗ!

    γ.κ.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: