Οσμή πτώματος

Το ειδα στο «Ποντίκι»

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Ένα πολιτικό σύστημα που γκρεμίζεται, μια χώρα που διαλύεται δεν μπορεί παρά στο τέλος να αναδεικνύει τις πιο ασθενείς, τις πιο αποκρουστικές δυσμορφίες της. Αυτό συμβαίνει τώρα με το τέλος μιας ολόκληρης εποχής: της μεταπολίτευσης, η οποία συμπαρασύρει στην κατάρρευσή της όλους τους σαθρούς πυλώνες που τη συγκρατούσαν τα τελευταία αρκετά χρόνια. Ήδη οι παράγοντες που δομούσαν το μεταπολιτευτικό σύστημα εξουσίας, το οποίο αργοπεθαίνει, αλληλοσπαράσσονται σε μια σύγκρουση με άγνωστο για όλους τέλος.

Η χθεσινή σφοδρή σύγκρουση Παπανδρέου – Ψυχάρη, αν και δεν είναι προβλέψιμο τι θα αποκαλύψει – αν αποκαλύψει τελικά κάτι με την απαραίτητη τεκμηρίωση –, ωστόσο έχει κάποιες παραμέτρους άξιες υπενθύμισης:

1. Αυτό το παιχνίδι το έχουμε ξαναδεί το 2007, όταν ο Παπανδρέου πάλι κατήγγειλε εκδοτικά συμφέροντα για απόπειρα ανατροπής του από την προεδρία του ΠΑΣΟΚ και στήριξη του Ευάγγελου Βενιζέλου – ο ΔΟΛ περιλαμβανόταν στα καταγγελλόμενα συμφέροντα.

Όποιος δεν έχει μνήμη χρυσόψαρου μπορεί εύκολα να θυμηθεί το φοβερό πρωτοσέλιδο του «Βήματος» την Τρίτη 18 Σεπτεμβρίου 2007, δυο μέρες μετά την ήττα του ΠΑΣΟΚ στις πρόωρες εκλογές εκείνης της χρονιάς, με τίτλο «Παραιτηθείτε, κύριε Πρόεδρε», με «καπέλο» δημοσκόπηση του Mega, στην οποία εμφάνιζε μεγάλο προβάδισμα Βενιζέλου στην κούρσα για την προεδρία του κόμματος.

2. Παρά ταύτα ο Στ. Ψυχάρης, μια εβδομάδα πριν από τις εκλογές του 2009, είχε παραχωρήσει στον Γ. Παπανδρέου τον χώρο του κύριου – δικού του! – άρθρου στο κυριακάτικο φύλλο του «Βήματος», προκειμένου ο «Λεφτά υπάρχουν» να σαλπίσει τον αναπότρεπτο εκλογικό θρίαμβό του.

3. Στη συνέχεια, μετά τη θριαμβευτική επικράτηση του ΠΑΣΟΚ, ο ΔΟΛ υπήρξε – και συνεχίζει να είναι – ένας από τους πιο σταθερούς πυλώνες στήριξης της πολιτικής που επέβαλε ο Γ. Παπανδρέου και που συνεχίζει με ακόμη μεγαλύτερη ένταση ο Λ. Παπαδήμος. Ο ίδιος εκδοτικός οργανισμός, μέχρι πολύ πρόσφατα, υπήρξε διαπρύσιος υποστηρικτής του Παπανδρέου.

4. Σήμερα όλα δείχνουν – μέχρι αποδείξεως του εναντίου φυσικά – ότι ο Βενιζέλος, καταγγελθείς από τον Παπανδρέου το 2007 για συμμαχία με τη διαπλοκή, έχει έλθει σε συμφωνία με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ για τη διαδοχή με τη δοκιμασμένη και ουδόλως δημοκρατική μέθοδο του «δαχτυλιδιού». Κάτι σαν τη μεταβίβαση της εξουσίας από τον Κιμ Ιλ Σουνγκ στον απόγονό του.

Πρόκειται για τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ο ίδιος αυτός Παπανδρέου είχε παραλάβει, το 2003, το δικό του «δαχτυλίδι» από τον Σημίτη, άλλον σπουδαίο εκλεκτό του εκδοτικού κατεστημένου της χώρας, και μάλιστα υπό τις επευφημίες των ίδιων εκδοτικών συγκροτημάτων τα οποία ο σημερινός πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ κατήγγειλε τέσσερα χρόνια μετά, το 2007, για την απόπειρα ανατροπής του.

5. Στην ανακοίνωσή του ο Στ. Ψυχάρης κάνει λόγο για μυστική συνάντηση με τον Παπανδρέου στο Μαξίμου, όπου μπήκε από την… πίσω πόρτα, στη διάρκεια της οποίας ο τέως πρωθυπουργός τού ζήτησε κάποια – μη περιγραφόμενη «χάρη».

Κι όμως, μόλις πριν από λίγο καιρό, ένας άλλος μεγάλος επιχειρηματίας (και των ΜΜΕ) είδε πολύ πρόσφατα εκπρόσωπό του να μπαίνει από την κύρια είσοδο στο Μαξίμου και να υπογράφει μάλιστα… «χρυσή» εμπορική συμφωνία με τον εμίρη του Κατάρ, υπό τις ευλογίες του τότε πρωθυπουργού Παπανδρέου.

6. Χθες ο Παπανδρέου κατήγγειλε τον Ψυχάρη ότι τον ανέτρεψε επειδή δεν πήρε δάνειο που ζήτησε από τράπεζα. Απαντώντας μάλιστα… προκαταβολικά για τη δική του στάση προς την τράπεζα, παρότι το ερώτημα δεν είχε τεθεί έως χθες!

7. Ακόμη, στην ίδια απάντησή του, ο Στ. Ψυχάρης καταλογίζει στον Παπανδρέου ότι εμπόδισε την τράπεζα να δανειοδοτήσει τον ΔΟΛ – σαν η τράπεζα να ήταν… τσιφλίκι του τέως πρωθυπουργού ή να τελεί υπό τις πολιτικές εντολές του.

Τελικά η τράπεζα στην απάντησή της «αδειάζει» και τους δύο αντιμαχόμενους, αλλά το να βρεις την αλήθεια σε όλη αυτή την ιστορία είναι σαν να ψάχνεις ψύλλους στα άχυρα.

8. Ακόμη χειρότερα, πάντως, η διαμάχη μεταξύ ενός εκδότη και ενός προέδρου κόμματος για την τύχη ενός τραπεζικού δανείου συμβαίνει την ώρα που:

● Κατά το μεγαλύτερο μέρος τους τα ΜΜΕ είναι καταχρεωμένα στις τράπεζες και αποτελεί ερώτημα το αν μπορούν να εξυπηρετήσουν ή να αναχρηματοδοτήσουν τα δάνειά τους.

● Τα κόμματα, ιδίως τα δύο μεγάλα, είναι επίσης καταχρεωμένα στις τράπεζες και μάλιστα υπάρχει ανοιχτό πολιτικό θέμα για τις σαθρές και αμφισβητούμενες εγγυήσεις με τις οποίες δανείστηκαν υπέρογκα ποσά, με χρονικό ορίζοντα στον οποίο είναι αμφίβολο αν θα εξυπηρετούν τον δανεισμό τους – ή ακόμη και αν θα… υπάρχουν.

9. Οι… αλληλοσπαρασσόμενοι αποτελούν – δημοσίως τουλάχιστον – δύο από τους πιο ισχυρούς πυλώνες στήριξης του νυν πρωθυπουργού Λ. Παπαδήμου. Και οι δύο μάλιστα βλέπουν με καλό μάτι την παράταση της θητείας τής υπό τον τραπεζίτη συγκυβέρνησης.

Μάλιστα βλέπουν θετικά ακόμη και το ενδεχόμενο να είναι αυτός που θα διαχειριστεί την προετοιμασία της συνταγματικής αναθεώρησης, η οποία θα μετατρέψει τον καταστατικό χάρτη της χώρας σε εργαλείο εφαρμογής των απαιτήσεων της διεθνούς τοκογλυφίας και μόνιμης καταδυνάστευσης του ελληνικού λαού.

Αν υποθέσουμε ότι είχαμε – που είναι εκ των πραγμάτων αδύνατον να έχουμε – όλη την καλή διάθεση να δούμε τον νυν πρωθυπουργό ως «τελευταία ευκαιρία» για τη χώρα, ως «σανίδα σωτηρίας», ως κάποιου είδους «λύση», το μόνο συναίσθημα που θα μας γεννούσε η χθεσινή εικόνα θα ήταν οίκτος. Για τις σαθρές βάσεις στήριξης που διαθέτει.

Ως κυνικοί ρεαλιστές λοιπόν καταλήγουμε στην αυτονόητη διαπίστωση: η χθεσινή εικόνα αποτελεί την Ελλάδα που και ο ίδιος ο νυν πρωθυπουργός, από πολύ σημαντικές θέσεις και αξιώματα, συνδιαμόρφωσε.

Άλλωστε ο ίδιος επιχειρεί να παρατείνει τη θητεία του αναλαμβάνοντας να διεκπεραιώσει το πιο επαχθές, το πιο «βρόμικο» μέρος της δύσκολης εργολαβίας: την προετοιμασία για τη θεσμοποίηση μιας Ελλάδας πλήρως κατεστραμμένης, αιχμάλωτης των τοκογλύφων, σε συνθήκες Μεσαίωνα.

Μόνο που και αυτός μοιάζει ήδη πολιτικά πολύ λίγος για να εμπνεύσει εμπιστοσύνη, για να πείσει ότι μπορεί να διαχειριστεί τις εθνικές υποθέσεις προς όφελος της ελληνικής κοινωνίας και της χώρας. Διόλου περίεργο, καθώς ο σκοπός του εξ αρχής… δεν ήταν αυτός. Ούτε αυτών που τον επέβαλαν και τον συντηρούν στην εξουσία για ίδιον όφελος…

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

3 σκέψεις σχετικά με το “Οσμή πτώματος

  1. Τα παραπάνω (αληθινά) περιστατικά είναι αποσπάσματα από το διαρκές θεατρικό έργο «Όταν μαλώνουν οι (μεγαλο)κοπέλες την πληρώνουν οι πτωχές, τίμιες κορασίδες». Το «έργο» παίζεται στο «Εθνικό» θέατρο τα τελευταία 40 χρόνια με τους ίδιους ηθοποιούς ή, σε extreme περιπτώσεις με τους κλώνους και τα αντίγραφα τους.

    Άσχετο: Ξέρω έναn εκδότη που δεν χρωστούσε «μία» σε κανένα (ούτε καν στο «κράτος» και στους ασφαλιστικούς οργανισμούς), που ζήτησε από ιλουστρασιόν Αργυραμοιβό την παράταση (για 1 1.5 χρόνο) αποπληρωμής μιας υποχρέωσης που κάποιοι του έχωσαν στο λαρύγγι και αυτός και τα goons του (τσιράκια, ενεργούμενα, μπράβοι, οικονομικοί δολοφόνοι) αρνήθηκαν γιατί «εν το έκανε για ένα έπρεπε να το κάνει και για άλλους».
    Κατόπν αυτών μία λύση υπάρχει: V for Vendetta!

    Αν, τα παραπάνω δεν σας «λένε» τίποτα δεν πειράζει. Εγώ φταίω που, τελευταία, με έχει πιάσει «μία ψυχολογία»

    Μου αρέσει!

  2. Πραγματικη οσμη πτωματος.Φρικη!! Ο αποτελειωμενος πολιτικα Γιωργος και ο τελειωμενος οικονομικα Ψυχαρης,αλλα για καποιους λογους διατηρητεος, τσακωνονται πανω απο το πτωμα της δυστυχης Ελλαδας μας. Ορνεα που μαζι με πολλα αλλα πρεπει να τους αντισταθουμε.

    Μου αρέσει!

  3. Σχετικό.. Επειδή τόν εκδότη αυτόν τόν ξέρω καί εγώ, καί επειδή τά παραπάνω μού »λένε» πολλά..
    Τή λύση.. V for Vendetta !!..
    Προ’ι’δρυτικός

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: