Σύννεφα πίσω από τα σύννεφα της Ευρωζώνης

το είδα στο: e-fsw.gr

Του Gavin Hewitt

Οι αρχαίοι μάντεις μελετούσαν τη πτήση των πουλιών για να καθορίσουν τη θέληση των θεών. Οι σημερινοί Ευρωπαίοι αξιωματούχοι σαρώνουν τις αγορές ομολόγων, ελπίζοντας να διαβάσουν τον παλμό της ευρωζώνης.

Οι ημερομηνίες που η Ιταλία ή η Ισπανία προσφεύγουν στις αγορές για να εξυπηρετήσουν τα χρέη τους, υπογραμμίζονται νευρικά στο ημερολόγιο.

Μια επιτυχημένη δημοπρασία ομολόγων παράγει ένα συλλογικό αναστεναγμό ανακούφισης. Το κύριο ευρωπαϊκό σύννεφο είναι ότι κατά το πρώτο τρίμηνο του τρέχοντος έτους οι προβληματικές χώρες της ευρωζώνης πρέπει να αντλήσουν από τις αγορές εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ. Το κόστος δανεισμού που οι χώρες αυτές θα πληρώσουν μπορεί να γίνει πρωτοσέλιδο, αλλά είναι τα σύννεφα πίσω από τα σύννεφα που θα κυριαρχήσουν τις ειδήσεις στην Ευρώπη το 2012.

Το πιο σκοτεινό σύννεφο είναι λιτότητα. Η μείωση του ελλείμματος εξακολουθεί να είναι η κατεύθυνση. Ακολουθείται πιστά, ακόμη και αν η ευρωζώνη οδεύει προς την ύφεση. Ωστόσο, ορισμένες χώρες φαίνονται εγκλωβισμένες σε ένα φαύλο κύκλο.

Η Ελλάδα, με τον μη εκλεγμένο ηγέτη της, βαδίζει με την ΕΕ / ΔΝΤ μελωδία. Η ελληνική οικονομία φέτος θα συρρικνωθεί περαιτέρω κατά 3%, έχοντας συρρικνωθεί κατά 6% το περασμένο έτος. Οι λιανικές πωλήσεις της είναι κάτω 30%. Το ένα τέταρτο των μικρών επιχειρήσεων και καταστημάτων κλείνουν. Υπάρχουν μεγάλες αναλήψεις χρημάτων και ένα μεγάλο μέρος μετακινείται έξω από τη χώρα.

Ναι, μέρος του χρέους θα διαγραφεί, αλλά είναι δύσκολο να μη συμπεράνει κανείς ότι η Ελλάδα αντιμετωπίζει χρόνια παρακμής. Εν τω μεταξύ, οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονται για τη δεύτερη συμφωνία διάσωσης.

Ακριβά τα τέλη στο κλαμπ του ευρώ

Η Ιταλία επίσης κατευθύνεται σε ύφεση. Η ανάπτυξη για το 2012 προβλέπεται να είναι μείον 1,6%. Ταυτόχρονα, θέτει σε εφαρμογή 33δις. ευρώ σε περικοπές δαπανών και αυξήσεις φόρων.

Το έλλειμμα της Ισπανίας μπορεί να είναι υψηλότερο από την πρόβλεψη του 8%. Η ανεργία έχει αυξηθεί σε 15-ετή υψηλά. Περισσότερα μέτρα λιτότητας είναι σε εξέλιξη.

Αργά ή γρήγορα κάποιες από αυτές τις χώρες διατρέχουν τον κίνδυνο κοινωνικής αναταραχής εάν η λιτότητα φανεί να προετοιμάζει απλά τον δρόμο για περαιτέρω ταλαιπωρία. Θα εγερθεί το ζήτημα της τιμής που πρέπει κανείς να πληρώσει για να παραμείνει στο κλαμπ του ευρώ.

Ήδη υπάρχει δυσαρέσκεια έναντι της Γερμανίας για την προσπάθειά της να διαμορφώσει άλλες οικονομίες της ευρωζώνης σύμφωνα με το δικό της οικονομικό μοντέλο. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το νόμισμα που υποτίθεται ότι ενοποιούσε την Ευρώπη γίνεται αιτία νέων διαιρέσεων.

Ακόμη ένα σύννεφο είναι η Ιταλία. Το θεμελιώδες ερώτημα του περασμένου έτους παραμένει αναπάντητο: τι θα συμβεί αν μια οικονομία τόσο μεγάλη όσο η Ιταλία χρειάζεται διάσωση;

Το κύριο ταμείο διάσωσης, το EFSF, είναι βυθισμένο στην αβεβαιότητα. Οι ξένοι επενδυτές περιμένουν. Ελπίδες επενδύονται στο ΔΝΤ να κάνει περισσότερα, αλλά, ακόμα κι έτσι, τα κεφάλαια δεν είναι σε ετοιμότητα για να σωθεί η Ιταλία.

Ο Σαρκοζί στέκεται σε τεντωμένο σχοινί

Η Γαλλία ρίχνει μια σκιά. Μπορεί να χάσει τη τριπλή της αξιολόγηση ΑΑΑ της πιστοληπτικής ικανότητας της. Αν συμβεί αυτό, δεν θα επηρεάσει μόνο το κόστος δανεισμού της, αλλά θα αποδυναμώσει τον βασικό πυρήνα διάσωσης της ευρωζώνης – το EFSF.

Η επιβολή περαιτέρω μέτρων λιτότητας θα είναι πολιτικά δύσκολο να γίνει στη μέση μιας προεκλογικής εκστρατείας. Και ο πρόεδρος Σαρκοζί είναι ευάλωτος στην κατηγορία ότι παραδίδει ένα μεγάλο κομμάτι της γαλλικής κυριαρχίας επί του προϋπολογισμού της στις Βρυξέλλες – μετά από την επιμονή της Γερμανίας.

Μια άλλη μακροχρόνια διαμάχη κρύβεται στον ορίζοντα. Το ευρωπαϊκό κράτος πρόνοιας αποδυναμώνεται. Κομμάτια κόβονται, προκειμένου να μειωθούν οι δαπάνες.

Για πολλούς Ευρωπαίους, τα ισχυρά δικαιώματα πρόνοιας ορίζουν τη διαφορά της Ευρώπης σε σύγκριση με την Αμερική. Σε κάποιο στάδιο, οι πολιτικοί θα πρέπει να πουν στους λαούς τους ότι πολλά από αυτά τα δικαιώματα δεν μπορούν να διατηρηθούν, αν η Ευρώπη πρέπει να παραμείνει ανταγωνιστική.

Έπειτα υπάρχει το θέμα της δημοκρατίας. Στο παρελθόν, η Δυτική Ευρώπη και η ΕΕ ήταν ένα φάρος δημοκρατίας για την Ανατολή. Τώρα έχει δύο μη εκλεγμένους πρωθυπουργούς. Μερικοί άνθρωποι – αν κρίνουμε από τις δημοσκοπήσεις – φαίνεται να προτιμούν κυβερνήσεις από τεχνοκράτες. Άλλοι λένε ότι η κρίση της ευρωζώνης έχει αποκαλύψει τις αδυναμίες των δημοκρατικά εκλεγμένων ηγετών.

Η Γερμανία και η Γαλλία είναι αποφασισμένες να επιδιώξουν μια μορφή δημοσιονομικής ένωσης, όπου οι φόροι και οι δαπάνες συντονίζονται σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Όμως, υπάρχει ένα αναπάντητο ερώτημα. Σε περίπτωση που οι ψηφοφόροι δεν συμφωνήσουν με τον προϋπολογισμό που προκύπτει από συνομιλίες στις Βρυξέλλες με ποιόν συνομιλούν για να τις ευθύνες; Ποιόν θα πετάξουν έξω; Η ανάληψη ευθύνης των ηγετών είναι ένα από τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της δημοκρατίας.

Η πολιτική βούληση να κρατηθεί η ζώνη του ευρώ ενωμένη δεν τίθεται σε αμφιβολία, αλλά θα δοκιμαστεί και πάλι φέτος. Το κλειδί παραμένει η Γερμανία. Η ισχυρή της οικονομία προσδίδει την επιρροή που ποτέ δεν ζήτησε. Είναι πλέον ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης της Ευρώπης και το «απαραίτητο έθνος».

Το Βερολίνο έχει όλο και περισσότερο την αίσθηση της πρωτεύουσας της Ευρώπης. Προς το παρόν η πολιτική τάξη είναι αποφασισμένη να υπερασπιστεί το ευρώ. Αυτό που δεν είναι ακόμη σαφές είναι η τιμή που η Γερμανία είναι διατεθειμένη να πληρώσει για να κρατήσει τη ζώνη του ευρώ ενωμένη. Το «Bild» – η μεγαλύτερη σε κυκλοφορία εφημερίδα – είχε το ακόλουθο πρωτοσέλιδο πέρυσι: «Όλοι θέλουν τα χρήματά μας».

Το μέλλον της ευρωζώνης εξαρτάται από τις αποφάσεις του γερμανικού λαού.

ο Gavin Hewitt είναι Europe editor, στο BBC.

Πηγή: BBC

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.

Αρέσει σε %d bloggers: