Αρχείο για Νοέμβριος, 2011

Πρώτο ΘΕΜΑ 27.11.11

Πάνε μήνες τώρα που προσπαθώ να καταλάβω τη γλώσσα που μιλάνε οι πολιτικές και κομματικές ρεπλίκες που κατασκευάζονται στο εργοστάσιο Κραουτβασερμπλιούχερ, που βρίσκεται 40 χιλιόμετρα δυτικά της Βόννης και 20 βόρεια της Μπρουσέλς και σε εκείνα στο Ουάσιγκτον Ντι Σι και Λάνγκλι Βιρτζίνια. Παρ’ ότι έχω τελειώσει «κλασικό γυμνάσιο» κι’ είχα άριστους δάσκαλους στα αρχαία ελληνικά, την ιστορία και, το χόμπι μου, την προϊστορία αδυνατώ να κατανοήσω έννοιες όπως «σελέκτιβ ντιφολτ», «επιλεκτική χρεοκοπία», «τριπλ C», «Επανίδρυση Κράτους» και «4ο Δρόμο προς τον Σοσιαλισμό». Ακούγοντας τις δηλώσεις του   στουρμκράουτφιρερ Σόϊμπλε και του ζενεράλ ντε Ζαν Κλοντ βαν Νταμ ντε Γιουνκέρ αναγκάστηκα να καταφύγω, πρώτα στο βιβλίο του Βέντρις για την αποκρυπτογράφηση της Γραμμικής Β και, επειδή απέτυχα, στον Δίσκο της Φαιστού με την ελπίδα ότι, οι παραπάνω μιλάνε κάποια διάλεκτο της Γραμμικής Α. Εκεί βρήκα κάποιες άκρες τις οποίες θα μου επιτρέψετε να σημειώσω, είχα παρουσιάσει σε άρθρο μου των αρχών Ιανουαρίου του 2011 με τίτλο «Ο Μάντης Κάλχας Λέει». Τι λένε οι άκρες; Απλά ότι, η Ουροζόν δεν έχει καμία άλλη επιλογή από το να τυπώσει χρήμα. Πολύ χρήμα. Πάρα πολύ χρήμα (κάπου 2,5 με 3 τρισεκατομμύρια ούρο), προκειμένου να τα «ρίξει» στις «αγορές» για ν’  αντιμετωπίσει την κρίση -που ή ίδια δημιούργησε!

Να λοιπόν που, ακόμα και ένας μη ευλογημένος δημοσιογράφος, κάποιος που δεν έχει προσκληθεί από την Ζίμενς στο Γερμανικό Γκραν Πρι και δεν έχει λάβει μέρος σε  πρωινό καφέ μπορεί, αν επιμείνει, να καταλάβει τη γλώσσα που μιλούσαν οι κ.κ. Σημίτης, Καραμανλής και Παπανδρέου αλλά, σε extreme περιπτώσεις, οι κ.κ. Δούκας, Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος για να μην αναφερθώ στον κ. Χρυσοχοϊδη και πάθουμε (όλοι) εγκεφαλικό. Λοιπόν να ξέρετε ότι αυτές τις ημέρες γίνονται συζητήσεις για να ρυθμιστεί το θέμα του EFSI σε συνάρτηση με το PSI που συνδυάζεται με το ESP (Extra Sensory Perception) της φράου Μένγκελε αφού πρώτα περάσει απ’ το φίλτρο της κυβέρνησης Ειδικών Αναγκών του κ. Λουκά Παπαντάϊμος. Από την έκβαση τους εξαρτάται η καταβολή της 6ης Δόσης που, πρέπει να σημειώσω, ακολουθεί την 5η και βρίσκεται ένα βήμα πριν την 7η (δόση). Και ενώ συνέβαιναν όλα αυτά υπήρξε δήλωση (σε Γραμμική Β αυτή τη φορά) της Κας Μπακογιάννη. Εάν δεν υπογράψουμε θα βουλιάξουμε είπε η ιέρεια των ανακτόρων της Κνωσού κάνοντας τον Γεώργιο τον 2ο Παπανδρέου τον 3ο να χαμογελάσει πίσω απ’ τα μουστάκια του μια και, όπως είναι γνωστό από τον 13ο αιώνα προ της ημερομηνίας μας, «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά». Έχω και δήλωση της Κας Άννας Νταλάρα αλλά, την κρατάω για την άλλη Κυριακή με την προϋπόθεση ότι, η στήλη θα είναι ακόμα στη θέση της μια και τελευταία  μετακινείται από σελίδος εις σελίδαν._Κ.Κ.

PAST FORWARD

Του Σωκράτη Παπαχατζή

 

Η εμφατική παρουσίαση του επεισοδίου της Ευελπίδων συνοδεύτηκε από εκδηλώσεις αποτροπιασμού εκ μέρους ενός μιντιακού καθεστώτος που, εντούτοις, δεν σταματά να απαξιώνει συλλήβδην την μεταπολιτευτική περίοδο.
Αν μέχρι μια εποχή οι άνθρωποι της “άκρας δεξιάς” κρατιόνταν στο σκοτάδι, μακρυά από τα φώτα ενός πολιτικοθεατρικού σώου στο οποίο ΚΑΙ η αριστερά συμμετείχε, η είσοδος του ΛΑΟΣ στην κυβέρνηση άνοιξε νέο κεφάλαιο. Στο πλαίσιο της “νέας εποχής για την πολιτική ζωή του τόπου”, έχουμε ανακατατάξεις στο casting της παράστασης.
Πρόκειται για μείζον θέμα επιλογής συνομιλητή, μια και η ανάλυση οδηγεί στο συμπέρασμα ότι υπό τις παρούσες συνθήκες, το κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα θα ταυτισθεί στο μέλλον με μια από τις δυο τάσεις: άκρα αριστερά ή άκρα δεξιά.
Η παρακάτω δήλωση του κυρίου Καρατζαφέρη, φιλοξενουμένου του Α. Παπαχελά στο Σκάι, είναι εύγλωττη του τρόπου με τον οποίο τίθεται το δίλημμα:

«Σήμερα, είμαστε δυο κόσμοι: Οι ευρωπαϊστές και οι κομμουνιστές. Ο λαός καλείται να επιλέξει: ‘Η θα προχωρήσουμε με τον κομμουνισμό, δηλαδή το σταλινισμό, ή θα προχωρήσουμε ευρωπαϊκά. Ξεχάστε τα κόμματα όπως τα ξέρατε. Σήμερα δεν υπάρχουν οι τεράστιες διαφορές μεταξύ ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ. Είναι δυο κόσμοι, οι ευρωπαϊστές εναντίον των κομμουνιστών»…

Έχοντας κατά νου ότι ο ολοκληρωτισμός ερχόταν πάντα κραδαίνοντας τον κομμουνιστικό κίνδυνο, αναρωτιέται κανείς: Η νοσταλγία της Χούντας αποτελεί άραγε το σκοτεινό φόντο, ή …την άλλη όψη της μνημονιακής συναίνεσης; Γιατί είναι σίγουρο ότι, “κάποιοι” σε υψηλά κλιμάκια, θα προτιμούσαν την επάνοδο στο “φαύλο παρελθόν” από την προοπτική μιας μετακίνησης προς τα αριστερά.

Και επειδή είναι προτιμότερο να επαναλαμβάνεις από το να επαναλαμβάνεσαι, ακολουθεί απόσπασμα από κείμενό μου στο περιοδικό ‘Τέσσερεις Τροχοί’, δημοσιευμένο τον Ιανουάριο του 2011:   

Δίπλα στις λιτανείες των αριθμών και την λούπα «ευρώ-ευρώ-ευρώ-ευρώ-ευρώ» που κρατά τον πολίτη σε κατάσταση νάρκης με εφιαλτικά όνειρα, μια φράση λειτουργεί ως αντίστιξη: η «συνολική χρεωκοπία του πολιτικού συστήματος», γνωστή και ως «τέλος της μεταπολίτευσης». Δημοσιογράφοι την προωθούν προς άγραν εντυπώσεων.  Οι ευδιαφθορώτεροι των πολιτικών  συγκατανεύουν.
Ωστόσο, τα κίνητρα κάποιων άλλων είναι πιο σκοτεινά από το απλό ένστικτο επιβίωσης.
Αν όλα τα δεινά σ’ αυτόν τον τόπο ξεκινούν το 1974, πόσο μεγάλο νοητικό άλμα χρειάζεται σε κάποιον, νεαρό ιδίως, για να θεωρήσει ότι …επί Χούντας ήμασταν καλύτερα; Αν όλοι οι πολιτικοί είναι πουλημένοι, πόσο απέχει η στιγμή της απαξίωσης της ίδιας της δημοκρατίας; πόσο αργεί η στιγμή που μια ολοκληρωτικού τύπου λύση θα δείχνει ελκυστική;
Κύριο επίτευγμα αυτής εδώ της πολιτικοθεατρικής παράστασης είναι η σκαιότητα με την οποία κάθε πτυχή της ζωής μας αξιολογείται με δείκτες και νούμερα. Από την άλλη, μπορεί το αξέχαστο για κάποιους …οικονομικό θαύμα της Χούντας να αποτελεί γελοία φαντασίωση, τα νούμερα όμως ήταν όντως καλύτερα τότε. Η επιχειρηματικότητα τύγχανε κάποιας ενθάρρυνσης, η ανεργία σχεδόν δεν υπήρχε.
Πόσο ασφαλείς είμαστε από μια επιδημία «νοσταλγών του φαύλου παρελθόντος»;

ΤΙ ΠΡΟΚΥΠΤΕΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΤτΕ

Αποκαλυπτική έρευνα της ΑΡΙΣΤΕΑΣ ΜΠΟΥΓΑΤΣΟΥ από την «Ελευθεροτυπία»

Ο… «τύπος» αλώνισε στο χώρο του τύπου επί ενάμιση χρόνο. Ο εξαγορασθείς τύπος στην πλειονότητά του σιώπησε για τα μαγικά κόλπα του πρώτου και οι αρχές (περί τύπου) αγρόν ηγόραζαν.

* Ο επιχειρηματίας Λαυρέντης Λαυρεντιάδης έβαλε μπροστά το σχέδιο διείσδυσης στον τύπο από τον Σεπτέμβριο του 2009, δίχως αυταπάτες και δισταγμούς. Αγόρασε τον Δεκέμβριο του 2009 τράπεζα (το 31,3% του μετοχικού κεφαλαίου της Proton) αντί να τρέχει στις τράπεζες. Χρηματοδότησε τις κύριες δουλειές του μέσω της Proton και τις μιντιακές εξαγορές τις βόλεψε μέσω συνεργατών του, που όμως εμφανίζονταν χρηματοδοτούμενοι μέσω της «δικής τους» τράπεζας αλλά και μέσω των εταιρειών του ομίλου Λαυρεντιάδη. Επί παραδείγματι, η Alapis έπαιρνε δάνειο από την Proton και έδινε και κάτι για την «Espesso», την «Ντόρα την Εξερευνήτρια», τον Flash και πολλούς άλλους.

Η μακαρίτισσα η Proton έβαλε τα πρώτα κεφάλαια για την είσοδο Λαυρεντιάδη στον τύπο. Στη συνέχεια εταιρείες γενοσήμων (η Alapis) φαρμάκων, σκυλοτροφών, εμβολίων ζώων, λιπασμάτων, καλλυντικών και φαρμακευτικού υλικού (πρόκειται για τις πρώην θυγατρικές της Alapis: Provet, Γερολυμάτος, Animal Health, Μέντιμεκ και Elfe) «τάιζαν» τις έτσι κι αλλιώς προβληματικές μιντιακές επενδύσεις καθ’ όλη τη διάρκεια του 2010 και κάποιο διάστημα εντός του 2011.

Ολα αυτά τα υποψιαζόταν το σύμπαν, όμως μόλις πρόσφατα αποτυπώθηκαν… από καραμπόλα. Εξαιτίας των ελέγχων της Τραπέζης της Ελλάδος (ΤτΕ) στην Proton και καταγράφονται στο απόρρητο πόρισμα ελέγχου και στα παραρτήματά του όπως καταρτίστηκαν από τους επιθεωρητές της Διεύθυνσης Εποπτείας Πιστωτικού Συστήματος.

Παρακολουθώντας το μιντιακό κρεσέντο του επιχειρηματία Λ. Λαυρεντιάδη μέσα από το πόρισμα της ΤτΕ, προκύπτουν σημεία και τέρατα όπως: Εικονικές αποτιμήσεις εμπορικών σημαντικών εντύπων και μέσων. Μαγειρεμένα οικονομικά αποτελέσματα ΜΜΕ που εξαγοράστηκαν. «Διευκολύνσεις» σε εφημερίδες που εξαερώθηκαν. Διαφημίσεις με το σωρό που τιμολογήθηκαν στα εξαγορασμένα ΜΜΕ από την Alapis και τις συνδεδεμένες μ’ αυτήν εταιρείες. Τιμολόγια εξαφανισμένα. Υπηρεσίες παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών που παρασχέθηκαν. Εικονικές μεταβιβάσεις εφημερίδων. Αχυράνθρωποι αλλά και δύο τουλάχιστον ελεγκτικές εταιρείες στο κόλπο.

Στο πόρισμα της ΤτΕ με σαφήνεια αποτυπώνεται ότι: «Διαπιστώθηκε έμμεση καταστρατήγηση του Ν. 1806/ 1988, καθότι η ΝΕΠ Εκδόσεις Α.Ε., η οποία ελέγχει ΜΜΕ είναι πιστούχος της τράπεζας και περιλαμβάνεται στην ομάδα των άμεσα συνδεδεμένων με τον όμιλο Alapis και τον κ. Λ. Λαυρεντιάδη».

Σε άλλο σημείο το πόρισμα αναφέρει: «Αν και ο κ. Λαυρεντιάδης εμφανίζεται να έχει αποστασιοποιηθεί από τον ανωτέρω όμιλο και να μην διατηρεί άμεση μετοχική σχέση με τις εν λόγω επιχειρήσεις, οι σημαντικές κεφαλαιακές ενισχύσεις της ΝΕΠ Α.Ε. από ελεγχόμενες από τον κ. Λαυρεντιάδη επιχειρήσεις, καθώς και οι ευνοϊκοί όροι χρηματοδότησης από την τράπεζα, καθιστούν εμφανή την επιρροή του σε αυτήν».

* Τα οχήματα των μιντιακών επενδύσεων του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη που σύμφωνα με το πόρισμα έχουν δανειοδοτηθεί από την Proton (χωρίς καλύμματα και χωρίς αποδεκτές εξασφαλίσεις) είναι η ΝΕΠ Εκδόσεις Α.Ε. και ΑΝΩ Α.Ε. που χρεώνονται στον Πέτρο Κυριακίδη και η ΑΔΕΛΕ Εκδόσεις με εμφανή μέτοχο τον γιο του Γ. Κυριακίδη.

* Η ΝΕΠ Α.Ε. έχει δανειοδοτηθεί από την Proton με 48,8 εκατ. ευρώ και στο πόρισμά της η ΤτΕ κρίνει σκόπιμη την πρόβλεψη για πιθανή ζημιά 19,5 εκατ. ευρώ, ήτοι το 40% του ακάλυπτου τμήματος της χρηματοδότησης.

* Η ΑΔΕΛΕ Εκδόσεις Α.Ε., που εισήλθε στον όμιλο επιχειρήσεων του Γ. Κυριακίδη το 2009, έχει λάβει δάνεια από την Proton 4.083.000 ευρώ. Η ΤτΕ συνιστά σχηματισμό πρόβλεψης για πιθανή ζημιά για 1.070.000 ευρώ, ενώ χαρακτηρίζει ως «οξύμωρο το γεγονός ότι τα δηλωθέντα εισοδήματα του κ. Γ. Κυριακίδη (Ε1 2010) ανέρχονταν μόλις σε 52.000 ευρώ, ενώ ο πιστούχος -πέραν του δανείου στην Proton- διατηρούσε επιπρόσθετο δανεισμό υπολοίπου 810.000 ευρώ (άντληση στοιχείων από Τειρεσία 18.2.2011)».

* Το μεγάλο κόλπο γύρω από τη ΝΕΠ Α.Ε. στήθηκε όπως το περιγράφει το επίμαχο πόρισμα της ΤτΕ με μια αποτίμηση που υπογράφει η ελεγκτική εταιρεία FRS Auditors Α.Ε. (27/10/2009). Η ΝΕΠ εμφανίστηκε με ισχυρή κεφαλαιακή διάρθρωση λόγω άυλων στοιχείων! Δηλαδή από την αποτίμηση εμπορικών σημάτων και δικαιωμάτων σε τίτλους εντύπων που έφτασαν τα 81,5 εκατ. ευρώ! Ιδού ποιοι τίτλοι αποτιμήθηκαν και πόσο και βγάλτε τα συμπεράσματά σας.

1. Daily Press Magazines με 11,1 εκατ. ευρώ. Εξέδιδε την «Espresso» της Κύπρου και η κυκλοφορία της διεκόπη το 2010, ενώ ο Π. Κυριακίδης δήλωσε στους ελεγκτές της ΤτΕ πως ενδέχεται να ξεκινήσει η επανέκδοσή της «μέσω χορηγίας από την Αρχιεπισκοπή». Στην ίδια εταιρεία υπάγεται ο τίτλος «Top Scorer» που έχει εκτιμηθεί με 2,7 εκατ. ευρώ.

2. Ημερήσιος Τύπος με 63.052.000 ευρώ. Στην αποτίμηση περιλαμβάνονται έξι σήματα (σχεδόν ασήμαντα), με κυριότερα αυτά της, «Espresso της Κυριακής» που εκτιμήθηκε αντί 28,9 εκατ. ευρώ και της «Espresso» (η ημερήσια έκδοση) αντί 32,1 εκατ. ευρώ.

3. Ημεροσκόπος, δηλαδή η εταιρεία στην οποία ανήκει ο Flash, με το σήμα του να έχει εκτιμηθεί στα 5,1 εκατ. ευρώ.

4. ΜΥΕΝΡΙ S.Α. Με 8.909.265,68 έχουν αποτιμηθεί (εύλογη αξία) τα εμπορικά σήματα της «Athens News» και του «Free Magazine», ενώ η αξία του σήματος του Jeronimo Groovy εκτιμήθηκε αντί 5,2 εκατ. ευρώ.

Στο πόρισμα της ΤτΕ ο μιντιακός οίστρος αρχίζει από την «Espresso», «που δραστηριοποιείται στο χώρο του σκανδαλοθηρικού τύπου και τα περιοδικά», με δάνεια που εκδόθηκαν από το Νοέμβριο του 2009 μέχρι τον Μάιο του 2010, δίχως εξασφαλίσεις και με ασύμφορο περιθώριο επιτοκίου (4%) για την Proton.

Σκοπός των χρηματοδοτήσεων της ΝΕΠ, ισχυρίζεται η ΤτΕ, αποτέλεσε η απόκτηση συμμετοχών σε εισηγμένα στο Χ.Α. συγκροτήματα του τύπου (Πήγασος Εκδοτική Α.Ε., Τεγόπουλος Α.Ε.) με ευρύτερη παρουσία και πολιτική επιρροή.

Από τα παραστατικά της Proton προκύπτει πως για την εξαγορά μειοψηφικού (10,5%) πακέτου μετοχών της Χ. Κ. Τεγόπουλος από το Χ.Α. και της Πήγασος Εκδοτική (συνδυασμένη εξαγορά μετοχών από τους βασικούς μετόχους αλλά και από το Χ.Α.) η Proton είχε αρχικώς εγκρίνει ποσό 26 εκατ. που το Μάρτιο του 2010 μειώθηκε σε 22 εκατ.

Την ίδια περίοδο η Proton εγκρίνει δάνειο 10 εκατ. ευρώ (4ετούς διάρκειας) με σκοπό την εξαγορά από τη ΝΕΠ του 49% της «Veto» που ιδρύθηκε τον Σεπτέμβριο του 2009 με μετοχικό κεφάλαιο 300.000 ευρώ. Η «Veto» όμως έκλεισε και η «ταμειακή διευκόλυνση» 9 εκατ. ευρώ που της είχε προσφέρει η ΝΕΠ καταγράφεται στις επισφάλειες της Proton. Επιπροσθέτως είχαν εξαγοραστεί το Κανάλι 10-SBC, ο Flash κ.ά., επιχειρήσεις χωρίς προοπτική κερδοφορίας και ανάπτυξης, κάτι που οδηγεί την ΤτΕ να γράψει ότι «η επένδυση δεν αποσκοπούσε σε αμιγώς οικονομικούς σκοπούς».

Στις 7-6-2011 οι συμμετοχές της ΝΕΠ σε ΜΜΕ έχουν απομειωθεί κατά 21,6 εκατ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με την ΤτΕ, 42 εκατ. ευρώ από τον κύκλο εργασιών της το 2010 απορρέει από την Alapis.

ΝΕΠ και ΑΝΩ έχουν ενισχυθεί κεφαλαιακά με 27,9 εκατ. ευρώ από πρώην θυγατρικές της Alapis από τον Ιούνιο του 2010 μέχρι τις αρχές Φεβρουαρίου του 2011.

Ως προς την ΑΔΕΛΕ Εκδόσεις, το πόρισμα της ΤτΕ την χρεώνει στις υποχρεώσεις του Γ. Κυριακίδη, όπως αυτές συνολικά διαμορφώνονται με τον συνυπολογισμό των δανείων μέσω Fineglino και Elfe, «δεδομένης της απουσίας όλων των απαραίτητων στοιχείων και εγγράφων με τα οποία να αποδεικνύεται η επίσημη εξαγορά και διαχείριση της εταιρείας από τον κ. Γ. Βλαστάρη».

Η ΑΔΕΛΕ που εκδίδει την εφημερίδα «Ισοτιμία» εμφανιζόταν με μετόχους την Vanisterno Limited Κύπρου που εκπροσωπείται από τον Γ. Κυριακίδη (95%) και από τον Γ. Κυριακίδη (5%) ως πρόσωπο.

Στις 10/1/2011 ο Γ. Βλαστάρης γνωστοποίησε με επιστολή του στην Proton Bank ότι απέκτησε έμμεσα τον έλεγχο του 100% της ΑΔΕΛΕ, μέσω της Nemaratus Limited. Σύμφωνα με το πόρισμα της ΤτΕ, η Proton έχει προφορικά ενημερώσει ότι δεν έχει χρηματοδοτήσει τον κ. Βλαστάρη, ενώ ο ίδιος σε σύσκεψη που έγινε στις 14/4/2011 με στελέχη της τράπεζας, «ενημέρωσε ότι έχει συμφωνήσει με τον κ. Γ. Κυριακίδη κάποιο τίμημα εξαγοράς της ΑΔΕΛΕ εκδόσεις. Εν τούτοις, δεν τέθηκε στη διάθεση της Τράπεζας σχετικό συμφωνητικό, παρ’ ότι ζητήθηκε επανειλημμένως».

Στη συλλογή Κυριακίδη για διάστημα μικρότερο της διετίας πέρασαν και τα «Επίκαιρα», με συμφωνία που υπεγράφη τον Φεβρουάριο του 2010 μεταξύ της Λιβάνης και της Π. Κυριακίδης, μέσω της σύστασης νέας εταιρείας με ισόποση συμμετοχή. Λέγεται ότι η σχέση αυτή έχει λυθεί.

Τον Ιανουάριο του 2011 ανακοινώθηκε ότι ο Π. Κυριακίδης εξαγόρασε το 33,3% του μ.κ. της εταιρείας που εκδίδει το «Ποντίκι», με τη διευκρίνιση ότι το μάνατζμεντ και η δημοσιογραφική διεύθυνση θα ασκείται από τον Α. Δελλατόλα. Και αυτό σημειώνεται στο πόρισμα της ΤτΕ που απαριθμεί και τις συμβάσεις παραχώρησης δικαιωμάτων περιοδικών που έχει εξασφαλίσει η ΝΕΠ: «L’Officiel», «BBC Olive», «Parents», «Bob ο Σφουγγαράκης», «Ντόρα η Εξερευνήτρια», «Hot Wheels», «Spiderman» κ.ά., των οποίων έχουν ανασταλεί οι εκδόσεις.

Εξαιρετικό!
 Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η υπερψήφιση από τη Βουλή της δανειακής σύμβασης μπορεί να έχει για την Ελλάδα τις ίδιες συνέπειες που είχε για την ελληνική ΕΑΜική αντίσταση η συμφωνία της Βάρκιζας και θα είχε, για το κυπριακό κράτος, το σχέδιο Ανάν, αν υιοθετείτο. Στην πραγματικότητα μάλιστα, οι συνέπειες για την Ελλάδα από την υπερψήφιση της δανειακής σύμβασης, μπορεί να είναι πιο τραγικές και από αυτές ακόμα, τις φοβερές, του εμφυλίου πολέμου, που προκάλεσε, δεν απέτρεψε η Βάρκιζα, ή της κατάλυσης του κυπριακού κράτους, που προέβλεπε το σχέδιο. Σας φαίνεται ασφαλώς απίστευτο, θα σας εξηγήσουμε όμως τον λόγο.

Ο Αντώνης Σαμαράς βρίσκεται σήμερα στη θέση που βρέθηκε το Πολιτικό Γραφείο του ΚΚΕ στις 12 Φεβρουαρίου 1945 και ο Τάσσος Παπαδόπουλος στις 12 Φεβρουαρίου 2004 (1). Δεν διαθέτει εναλλακτική στρατηγική, δεν γνωρίζει πως να πει, είναι απροετοίμαστος και φοβάται να πει το όχι. Η όποια ικανότητα αντίστασης του αστικού πολιτικού κόσμου της χώρας, αν ποτέ υπήρξε τέτοιο πράγμα, λιώνει σήμερα, κυριολεκτικά σαν το κεράκι, μπρος στα μάτια μας, θυμίζοντας μέρες του 1941. Οι πολιτικοί μας, ή όσοι από αυτούς δεν εκτελούν μηχανικά εντολές, ξέρουν από ένστικτο τι θα δουν αν ανοίξουν τα μάτια τους και προσπαθούνε επίμονα να μην το κάνουν, σου λένε κάθε μορφής παραλογισμούς. “Μοιραίοι και άβουλοι” βαδίζουν στην καταστροφή τους, απειλώντας να συμπαρασύρουν μαζί και το έθνος τους.

Το ΠΓ του ΚΚΕ, επικεφαλής ενός πολιτικο-στρατιωτικά παντοδύναμου ΕΑΜ υπέγραψε τον αφοπλισμό του ΕΛΑΣ. Δεν απέτρεψε τον εμφύλιο, τον διευκόλυνε, όπως και τη δική του ήττα. Η κυβέρνηση Παπαδήμου ετοιμάζεται να κάνει το ίδιο. Να αφοπλίσει την Ελλάδα από τα ισχυρότερα όπλα της στον πόλεμο χρέους που έχει εξαπολυθεί εναντίον της, υπερψηφίζοντας τη δανειακή σύμβασης από τη Βουλή. Ισχυρίζεται ότι θα αποτρέψει τη χρεωκοπία και θα εμποδίσει την έξοδο από το ευρώ, με τις συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου. Θα διευκολύνει και τα δύο, απαλλάσσοντας τους Πιστωτές από τα προβλήματα που θα αντιμετώπιζαν αν η Ελλάδα χρεωκοπούσε τώρα και έβγαινε από το ευρώ. Αυτά τα προβλήματα θα έπρεπε να είναι ένα μέρος του οπλοστασίου της Αθήνας για να πετύχει συμβιβασμό. Με το ΅ναι σε όλα΅ που λέμε διαδοχικά εδώ και δύο χρόνια φτάσαμε στο σημείο που φτάσαμε, δηλαδή κάναμε πολύ πιο πιθανή μια επικίνδυνη ρήξη, αντί να εξαντλήσουμε τα περιθώρια αξιοπρεπούς συμβιβασμού.

‘Aλλωστε, το ελληνικό πρόβλημα σήμερα δεν είναι η αποφυγή της χρεωκοπίας ή η διατήρηση του ελληνικού κράτους στην ευρωζώνη, όπως υποστηρίζουν τα τρία κόμματα και ο κ. Παπαδήμος. Αυτό που διακυβεύεται τώρα είναι η ίδια η ύπαρξη του ελληνικού κράτους, όχι το νόμισμά του ή οι συμμαχίες του! Οι συμφωνίες της 26ης Οκτωβρίου, ειδικά η δανειακή σύμβαση, δεν εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του ελληνικού κράτους, όχι το βιοτικό επίπεδο που χάσαμε οριστικά, αλλά την ίδια την ύπαρξή του, την ικανότητα να θρέφει τον ελληνικό λαό και να προστατεύει τα σύνορά του.

Λέμε δανειακή σύμβαση γιατί πληροφορούμεθα ότι ο κ. Βενιζέλος έθεσε θέμα αγγλικού δικαίου στις διαπραγματεύσεις με τις Τράπεζες για την αναδιάρθωση. Είναι πολύ σπουδαίο, αν συνέβη, ελπίζουμε να επιμείνει, αλλά δεν είναι επαρκές, δεν φτάνει για να σώσει την Ελλάδα, γιατί, για λόγους που έχουμε εξηγήσει σε προηγούμενα άρθρα μας στα Επίκαιρα και αλλού και μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα μας, η επικύρωση της απερίγραπτης πρώτης δανειακής σύμβασης, ίσως της χειρότερης για δανειζόμενο που έχει υπογραφεί στην παγκόσμια ιστορία, υποθηκεύει το σύνολο της ελληνικής δημόσιας περιουσίας, υπαρχούσης και μελλούσης. Την ίδια στιγμή εγκλωβίζει την Ελλάδα σε μια οικονομική πολιτική που την καταστρέφει και εξασφαλίζει ότι δεν θα μπορέσει να πληρώσει. Αν το Μνημόνιο ήταν λάθος, θα είχε διορθωθεί. Δεν ήταν λάθος, ήταν έγκλημα. ‘Όπως συνέβαινε και με το σχέδιο Ανάν στην Κύπρο, διατηρείται το κέλυφος του κυρίαρχου και ανεξάρτητου κράτους, του αφαιρείται όμως η δυνατότητα, οι οικονομικές προϋποθέσεις να λειτουργεί.

Ακόμα και όσοι ανέλυσαν επαρκώς τη δανειακή σύμβαση, θεώρησαν τόσο τρομακτικές τις συνέπειες που κατέληξαν ότι είναι απίθανο να συμβούν! ¨Όταν υπογράφονταν οι συνθήκες του 1960 για την Κύπρο, έλεγαν ότι ποτέ η Τουρκία δεν θα κάνει χρήση του δικαιώματος επέμβασης. ¨Όταν ο Γκορμπατσώφ διαπραγματεύτηκε την ενοποίηση της Γερμανίας, συμφώνησε τη μη επέκταση του ΝΑΤΟ στην Αν. Ευρώπη. Θα έμπαινε ο όρος στα κείμενα, αν ο σοβιετικός ηγέτης δεν έλεγε ΅δεν χρειάζεται. Μου αρκεί ο λόγος σας΅. Το ΝΑΤΟ είναι τώρα στα περίχωρα της Αγίας Πετρούπολης. Οι μπαρουτοκαπνισμένοι αρχηγοί του Αφρικανικού Εθνικού Κογκρέσσου δεν πρόσεξαν επίσης τις λεπτομέρειες των συμφωνιών που υπέγραφαν γιατί δεν ήξεραν οικονομικά. Μετά διαπίστωσαν ότι είχαν παραδώσει τη χώρα τους, τη στιγμή που νόμιζαν ότι κέρδιζαν την ελευθερία τους. Ο αντιπρόεδρος του Λουξεμβούργου που επισκέφθηκε την Κούβα το περασμένο καλοκαίρι κατέπληξε τους συνομιλητές του λέγοντας: ΅Εντάξει είναι υπερβολή ότι θα τους πάρουμε την Ακρόπολη, αλλά δεν απέχει και πολύ από αυτό που θα κάνουμε΅΅

Ο αστικός κόσμος έχει ήδη ψυχολογικά αποδεχθεί την προοπτική μετατροπής της Ελλάδας σε οικονομικό προτεκτοράτο της Γερμανίας και γεωπολιτικό του Ισραήλ και ελπίζει να το διαχειρισθεί ο ίδιος. Ο κ. Παπαδήμος παίζει τον ρόλο που έπαιξε ο Γεώργιος Παπανδρέου για λογαριασμό των ¨Αγγλων και αφού παραμέρισε τεχνηέντως τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο, στον Λίβανο και στη Γκαζέρτα, ή τον ρόλο που έπαιξε ο Σοφούλης όταν τον κάλεσαν στην Ουάσιγκτον το 1946 να σχηματίσει κυβέρνηση εθνικής ενότητας και να πάει μέχρι τέλους τον εμφύλιο, παρά την αποτυχημένη προσπάθεια του Τσαλδάρη, μέσω του δολοφονηθέντος Πολκ, να τον σταματήσει.

Μόνο που ούτε στον κ. Παπαδήμο έχουν πει όλο το έργο, μόνο το κομμάτι που τον αφορά ξέρει, όπως και οι κ.κ. Παπανδρέου και Σαμαράς. Κανείς δεν πρόσεξε τη φρασούλα του Stratfor πέρυσι, ότι οι ‘Eλληνες δεν έχουν καταλάβει τι άλλαξε το 1990. ¨Όταν οι ¨Αγγλοι και οι Αμερικανοί ξεκίναγαν τον εμφύλιο πόλεμο, για να ξανακάνουν προτεκτοράτο την Ελλάδα, χρειάζονταν κάπως να τη διατηρήσουν ζωντανή στον αρχόμενο ψυχρό πόλεμο. Πρέπει νάχεις την δύναμη της ενόρασης ενός Νόαμ Τσόμσκι, φωνής της παγκόσμιας συνείδησης, για να πεις “οι Τράπεζες θα καταστρέψουν την Ελλάδα” ή ενός Μίκη για να καταλάβεις ότι σκοπός είναι η “Ελλάδα χωρίς ¨Ελληνες”.

Είθε ο φόβος να γεννήσει το θαύμα, όπως γέννησε, με τη νίκη του Θεμιστοκλή, αλλά και την πανουργία του Οδυσσέα, την ιδέα της Ευρώπης. Δύο επιλογές έχουμε εδώ που τα φέραμε και εδώ που μας φέρανε. Να ζήσουμε ή να χαθούμε.
22.11.2011

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
(1) Κάνοντας ρεπορτάζ στις 12 με 14 Φεβρουαρίου 2004, διαπίστωσα ότι το σύνολο του ελλαδικού και κυπριακού πολιτικού κόσμου, με εξαίρεση τον Βάσσο Λυσσαρίδη, τον Νίκο Κουτσού και το ΚΚΕ, είχε πάθει “νεναικίτιδα”, delirium tremens, ενόψει της ανάγκης να πει όχι στον ΓΓ του ΟΗΕ. Αν ο κ. Ανάν τους ζητούσε να υπογράψουν ότι Ελλάδα και Κύπρος καθίστανται τμήμα της Σουαζιλάνδης, θα το υπέγραφαν χωρίς δεύτερη σκέψη. Γι’ αυτό χρειάζονται ενίοτε τα δημοψηφίσματα και είναι ένα ακόμη από τα εγκλήματα του κ. Παπανδρέου ότι έκαψε την ιδέα με τον τρόπο που τη χρησιμοποίησε. Η θέση του κ. Σαμαρά σήμερα, μοιάζει κάπως και με τη θέση που βρέθηκε ο Φαήλος Κρανιδιώτης, στο Ναϊρόμπι, το 1999. ‘Επρεπε να βάλει τις φωνές, να φωνάξει τα διεθνή πρακτορεία και τις τηλεοράσεις για να έχει ελπίδα να σώσει τον αιχμάλωτο. Αλλά δεν είχε τέτοια εκπαίδευση και προετοιμασία, γύρισε στην Αθήνα και έψαχνε βοήθεια εκεί που περίμενε ότι θα τη βρει. Σήμερα, «αιχμάλωτος» είναι η Ελλάδα και η δική της παράδοση ετοιμάζεται.

Konstantakopoulos.blospot.com

Δηνμοσιεύτηκε στα Eπίκαιρα, 24.11.2011

Η μόνη σωτηρία, λένε οι ασώματες κεφαλές στα κανάλια, είναι η αναπτυξιακή διαδικασία.

Αυτό είναι το νέο, συντομότερο ανέκδοτο στη χώρα της Εργασιακής Εφεδρείας.

Μόλις άνοιξα τα μάτια τι νομίζετε πως είδα; Κυριάκο Μητοστάκη και Ανδρέα Λομβέρδο. Μαζί. Στον Σκάι.

Η Κυριακή αρχίζει καλά!

Ινφογνώμων Πολιτικά: Ζει δίπλα στον τάφο του αφεντικού του.

Να δω αν κάποιο απ’ τα δικά μου σκυλούπια θα μου κάνει παρέα όταν, με το καλό, φύγω για το μεγάλο ταξίδι!-Κ.Κ.

Με αφορμή τον καινούργιο κύκλο βίας της Αραβικής ‘Ανοιξης,  ρίξτε αν θέλετε μια ματιά σε δυο κείμενα που έχουν δημοσιευθεί “σε ανύποπτο χρόνο”, τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Του Σωκράτη Παπαχατζή

 

ARABIAN KNIGHTS [ΗΧΟΣ ΕΙΚΟΝΑ, Μάρτιος 2011]

Αν ο πρώτος πόλεμος του Κόλπου ήταν ο πόλεμος του CNN και της  απευθείας μετάδοσης, οι ταραχές στις αραβικές χώρες διαφημίζονται ως επιτυχία των “ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης”, ή πιο απλά ως “επανάσταση των νέων και του Ίντερνετ”. Αυτό δεν σημαίνει  ότι το παλιό μέσο έχει περάσει εν λευκώ στο νέο το δαχτυλιδι της χειραγώγησης. Άλλωστε τα δυο τους, TV και Ίντερνετ,  προκύπτουν οσονούπω πλήρως συγχωνευμένα.
Στη διάρκεια των διαδηλώσεων της πλατείας Ταχρίρ μπορούσες κάποια στιγμή να διακρίνεις στο μπλουζάκι ενός παιδιού τη φράση: “Mods against rockers”.  Σε ρεπορτάζ από τη Λιβύη, μπορούσες να  δεις, εν είδει φόντου πίσω από τον παρουσιαστή, ομάδα νέων αντικαθεστωτικών να επικοινωνούν χειριζόμενοι τα laptop τους με ζήλο νεοφώτιστου. Κάποιοι από αυτούς ήταν γύρω στα 40, όπως ο  καθοδηγητής που σύντομα άρχισε να μιλά, δίνοντας δείγματα όχι ακριβώς συγκροτημένου λόγου [“είμαστε όλοι αδέλφια”, “είμαστε όλοι ελεύθεροι”, “μισούμε τον Γκαντάφι”…].
Εννοείται ότι αντιλαμβάνομαι πόσο φάουλ είναι να κρίνει κάποιος από την ηρεμία του γραφείου του την συγκρότηση ενός ανθρώπου που βρίσκεται σε επαναστατική έξαψη: ακριβώς όσο φάουλ είναι και η τηλεοπτική διαπήδηση του εν λόγω στην δική μου πραγματικότητα, και η παρουσίαση του λόγου του ως τεκμηρίου του τι  εκτιλύσσεται στις αραβικές χώρες… Η ασάφεια ενός λόγου όπως αυτός συνάδει με μια πανσπερμία αναλύσεων, όπου καθείς επιχειρεί να ερμηνεύσει / εκμεταλλευτεί τις εξεγέρσεις.  Αυτό που προσωπικά δεν μπορούσα να αποφύγω ως εντύπωση, ήταν η εικόνα ανθρώπων που, διαθέτοντας ελάχιστη πολιτική πείρα με τους δυτικούς όρους, είναι θαμπωμένοι από υποσχέσεις πλουραλισμού και καπιταλιστικής ευδαιμονίας, πλασαρισμένες με χολιγουντιανή αύρα νέας τεχνολογίας και κεντρικό σύνθημα το «κάνε ότι γουστάρεις». Τις ίδιες που δόθηκαν σε μας στα ‘50s και στα ‘60s και πια έχουν τιναχτεί στον αέρα.
Με τον πρόεδρο Ομπάμα να «αφουγκράζεται» τη φωνή των Αιγυπτίων και τους Ευρωπαίους ηγέτες που να μιλούν για «κρίσιμη φάση μετάβασης των αραβικών λαών στη δημοκρατία», ο θρησκευτικός αρχηγός του Ιράν εμφανιζόταν να επιχαίρει για τα γεγονότα, μιλώντας για «ισλαμική αφύπνιση». Ωστόσο, με το πρόσφατο ξεκίνημα των γεγονότων στη Λιβύη, το Ιράν εναρμονίζεται με τους υπόλοιπους, μιλώντας για αποτρόπαια εγκλήματα της κυβέρνησης που όμως «δεν πρέπει επουδενί να γίνουν αφορμή για στρατιωτική επέμβαση». Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές  [8/3] η στρατιωτική επέμβαση στη Λιβύη πρέπει να θεωρείται βέβαιη.
Εντύπωση έκανε η ενορχηστρωμένη, a priori εναντίον  του Γκαντάφι στάση των media και των απανταχού  “δημοκρατικά  εκλεγμένων  ηγετών”.  Ιδίως εκείνη των τελευταίων, διανθισμένη  με νουθετικές κορώνες που γρήγορα μετατράπηκαν σε απειλές. Γιατί μιλάμε για ένα καθεστώς [δικτατορικό μεν, αλλά] με εξομαλυμένες από καιρό σχέσεις  μαζί τους, πλήρως αποδεκτό σε πολιτικό και διπλωματικό επίπεδο…
Ο τίτλος που έκανε αρχικά τον γύρο του κόσμου ήταν: “Ο Γκαντάφι χρησιμοποιεί την αεροπορία εναντίον του λαού του!!!”, υποβάλλοντας την ιδέα ενός παράφρονα που εξαπολύει Φάντομ εναντίον αόπλων διαδηλωτών… Έψαχνα εκείνη τη μέρα στα δελτία να δω εικόνα, κινούμενη ή ακίνητη, αεροπλάνων να βομβαρδίζουν αμάχους, αλλά …μάταια. Οι  μόνες που έβλεπα προέρχονταν από βίντεο κινητών και έδειχναν, μέσα σε απίστευτη σύγχυση, πλήθη κόσμου να τρέχουν. Όσο για τις αναφορές αυτόπτων μαρτύρων / κατοίκων,  μιλούσαν “απλώς” για πολυβόλα.  Μια μέρα αργότερα μαθαίναμε ότι δυτικοί δημοσιογράφοι είχαν εισχωρήσει στο “απελευθερωμένο τμήμα της Λιβύης” και  ότι σύντομα θα είχαμε ρεπορτάζ από εκεί…
…Ώπα. Για μισό λεπτό… “απελευθερωμένο τμήμα Λιβύης”; έχετε ακούσει εσείς ποτέ ξανά διαδηλωτές να “απελευθερώνουν” τμήματα χωρών; Έτσι, με τη Δύναμη της Βουλήσεως;
Μέρες μετά, όταν είχε γίνει φανερό ότι επρόκειτο για ένοπλη εξέγερση, η τηλεόραση συνέχιζε να μιλά για τον Γκαντάφι που “χύνει το αίμα του λαού του” ή στην καλύτερη περίπτωση για “επαναστάτες οπλισμένους με πρωτόγονα μέσα”, απέναντι στους οποίους “τα βαριά οπλισμένα κυβερνητικά στρατεύματα δεν δείχνουν κανένα έλεος”! Η παιδική μου απορία ήταν και παραμένει: Αν κάποιο τμήμα της αμερικανικής πολιτοφυλακής, ας πούμε, εξεγειρόταν με σκοπό την κατάλυση της εξουσίας, τι στάση θα κρατούσε ο πρόεδρος Ομπάμα; “ΟΚ παιδιά, μη στενοχωριέστε, αφού σας ενοχλώ, να φύγω…”;   Ή θα είχε πνίξει την κίνηση στο αίμα; Ακούγοντας από την άλλη τον εκπρόσωπο του ΟΗΕ να καυτηριάζει τον αιμοσταγή δικτάτορα και τους Αμερικανοαγγλογάλλους  να απειλούν με στρατιωτική δράση, συνειδητοποιούσες πόσο πεζά και απροκάλυπτα η ιστορία επαναλαμβάνεται: Η καταστροφή και ο διαμελισμός της Σερβίας υπήρξε  “ανθρωπιστική επέμβαση” υπό την αιγίδα του ΟΗΕ και με το thumbs up επιφανών “προοδευτικών”
σε  ολόκληρο τον τον κόσμο. Όσο για το ότι η Λιβύη είναι η μεγαλύτερη πετρελαιοπαραγωγός χώρα της Βορείου Αφρικής αποτελεί φυσικά σύμπτωση…
Οι απώτεροι στόχοι των συμμάχων θα  μπορούσαν να περιλαμβάνουν, από την αποσταθεροποίηση του ιρανικού καθεστώτος μέχρι μια συνολική κίνηση αντιπερισπασμού εναντίον της “ειρηνικής” ισλαμικής διείσδυσης στις δυτικές κονωνίες, η ανησυχία για την οποία είναι εκφρασμένη σε πλήθος άρθρων και συγγραμάτων.
Το  σίγουρο είναι ένα. Κάποιοι “σπάνε  αυγά”. Το αν έχουν δικαίωμα να χρησιμοποιούν  σαν τέτοια τις  ανθρώπινες ζωές, είναι στην κρίση του  καθενός και οι κρίσεις σπανίως επηρεάζουν την κατάσταση.  Το τι είδους ομελέτα προκύπτει, θα το  δούμε και θα το υποστούμε. Προς  το παρόν η μυρωδιά  της είναι ύποπτη και τεράστιες σταγόνες καυτού λαδιού ξεφεύγουν από το τηγάνι._Σ.Π.

 

ΜΙΑ ΕΙΚΟΝΑ ΑΞΙΖΕΙ… [ΗΧΟΣ-ΕΙΚΟΝΑ, Απρίλιος 2011]

Παρασκευή 8 Απρίλη, ημέρα γενικής απεργίας των δημοσιογράφων, βλέπω σε επανάληψη το αφιέρωμα του Στέλιου  Κούλογλου στα γεγονότα της Αιγύπτου. Η έμφαση δίνεται «φυσικά» στον καταλυτικό ρόλο του Facebook στην πτώση του καθεστώτος. Το αφιέρωμα τελειώνει σε κλίμα ευφορίας, με  μουσικούλα  στο βάθος και με τους πρωταγωνιστές του νεανικού κινήματος να υμνολογούν τα social networks…
Κλείνω λοιπόν κι εγώ αυτό το μικρό κείμενο, με την φωτογραφία που βλέπετε δίπλα.  Αν όχι τίποτα άλλο, γιατί ελάχιστα έχει κυκλοφορήσει [τυχαίο; δε νομίζω]. Στην Αίγυπτο, μετά την «επανάσταση των νέων και του Ίντερνετ», την εξουσία έχουν οι …ένοπλες δυνάμεις,  αρχηγός των οποίων είναι ο εικονιζόμενος κύριος. Αφήνω τη φυσιογνωμία του ασχολίαστη, παρακαλώντας σας απλώς να την προσέξετε. Είναι ο στρατηγός Μοxάμεντ Χουσεϊν Ταντάουι,  βοήθειά μας._Σ.Π.

του «Στάθη» από την «Ελευθεροτυπία»

(μέσω  «Αληθινά Ψέματα»)

Δεν φταίει ο κ. Βορίδης ή ο κ. Αδώνιδας Γεωργιάδης. Ο Παπανδρέου φταίει για τον κ. Βορίδη. Και ο κ. Σαμαράς που συνεργάζεται μαζί τους. Ο κ. Βορίδης ένας «εθνικόφρων με τσεκούρι» υπήρξε, και ο κ. Γεωργιάδης έγινε διάσημος (και βουλευτής) διότι διάφοροι μαυροντυμένοι ανεγκέφαλοι (ήγουν μελανοχίτωνες) του έκαιγαν κάθε τρεις και λίγο το βιβλιοπωλείο.

Είναι όμως ανατριχιαστική η ειρωνεία της Ιστορίας: σε μιαν κυβέρνηση που απολογείται κυρίως στους Γερμανούς, όπως η κυβέρνηση του κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμου, να συμμετέχουν σήμερα οι ιδεολογικοί επίγονοι εκείνων που συμμετείχαν επίσης στις Γερμανικές κατοχικές κυβερνήσεις τότε, των δωσιλόγων και των προδοτών, που αργότερα επί εμφυλίου και μετά τον εμφύλιο «μεταμορφώθηκαν» σε εθνικόφρονες κλείνοντας τη λέξη «πατρίς» σε όλες τις πτώσεις (η πατρίς, της πατρίς, την πατρίς, ω πατρίς) – σχοινί κορδόνι απ’ την Κατοχή έως τη χούντα, απ’ τον φασιστικό πέλεκυ έως το τσεκούρι στο χέρι του κ. Βορίδη…

Η Γερμανία «επανεξοπλίζεται»…

Η Γερμανία έχει μπει πάλι στον «ευρωπαϊκό πειρασμό της». Από την εποχή που συνετέθη ως ενιαίο αστικό κράτος, επί Βίσμαρκ, είναι η τέταρτη φορά (αν συνυπολογίσουμε και τον Γαλλοπρωσικό πόλεμο του 1870-71) που η Γερμανία δείχνει να αντιλαμβάνεται την Ευρώπη ως ζωτικό χώρο των Οστρογότθων ανατολικώς και των Βησιγότθων δυτικώς.

Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες – μπλιτς κριγκ, σαν να γίνεται κεραυνοβόλος πόλεμος.

Μέσα σε λίγα χρόνια η Γερμανία υπερφαλάγγισε το άτυπο Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο (ήδη δεσποτικό για την Ενωση) των τεσσάρων (Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία με ολίγον από Αγγλία) και τώρα, μέσα σε λίγους μήνες, έσπασε τον Γαλλογερμανικό Αξονα και φέρεται πλέον ως μονοκράτορας της Ενωσης.

Σε αυτήν την, από ένα σημείο και μετά, φρενήρη πορεία της Γερμανίας προς την «αυτο-κρατορική μονοκρατορία επί της και επί την Ευρώπη, οι ομοιότητες της συμπεριφοράς της με εκείνες του παρελθόντος της, είναι ανατριχιαστικές.

Αντιθέτως προς τον Γερμανικό λαό, η συντριπτική πλειοψηφία του οποίου βδελύσσεται το μιλιταριστικό, ρατσιστικό και και φασιστικό παρελθόν της χώρας, η Γερμανική ελίτ δείχνει να «ξεχνά», ακριβώς επειδή δεν ξέχασε! όπως αποδεικνύει ο διαμελισμός της Γιουγκοσλαβίας, τον άτυπο «Ανσλους» που επιχειρείται με την Ολλανδία, την Τσεχία, τη Φινλανδία, την Αυστρία, ο «ζωτικός χώρος» προς Ανατολάς, η ταπείνωση της Ελλάδας και η υπαγόρευση πολιτικής στην Ισπανία (όπου προχθές εξελέγη πρωθυπουργός η κυρία Μέρκελ, καθώς άλλωστε το Σύνταγμα Θαπατέρο πλέον προβλέπει), ή στην Ιρλανδία. Για τη διακυβέρνηση της οποίας νομοθετεί απ’ ευθείας το… Γερμανικό Κοινοβούλιο…

Και είμαστε ακόμα στην αρχή αυτού του κεραυνοβόλου πολέμου -ο οποίος διεξάγεται εν καιρώ ειρήνης με «άλλα μέσα»: το Ευρώ, πράγμα που δεν αποκλείει στο μέλλον, μάλιστα το εγγύς, να διεξαχθεί επίσης με «άλλα μέσα», τα όπλα.

Η πολιτική που ασκεί η Γερμανία είτε με την κυρία Μέρκελ είτε με άλλον Κάιζερ ή Φύρερ επικεφαλής, ήδη παράγει μίσος.

Μίσος των λαών εναντίον της Γερμανίας, μίσος των λαών μεταξύ τους – όπου ο ένας «φταίει» για την πενία και τη δυσπραγία του άλλου – παλιά κλισέ του ρατσισμού σηκώνουν κεφάλι και ο εθνικισμός τρέφεται πλουσιοπάροχα από ληστρικές ταξικές πολιτικές που πλουτίζουν τους πλούσιους και εξαθλιώνουν τους εργαζόμενους.

Η Γερμανία σκοτώνει τις χώρες γύρω της κι ύστερα αναλαμβάνει τη σωτηρία τους, αν υποταχθούν και μετατραπούν σε προτεκτοράτα.

Αίφνης προχθές η Μάλτα μπήκε προληπτικώς στον γύψο. Στην Ελλάδα έχουμε ακόμα τύποις δημοκρατία, στην ουσία όμως Γερμανική.

Ο ίδιος της ο Πρωθυπουργός, ο κ. Γκόλντμαν Σακς Παπαδήμος αρνείται να βεβαιώσει ενώπιον του Δ’ Ράιχ το γνήσιον της υπογραφής του κ. Αντώνη Σαμαρά, αν δεν αποδεχθεί ο ίδιος ο κ. Σαμαράς να παρουσιασθεί όμηρος στην πλησιέστερη κομαντατούρ της περιοχής του.

Η κυβέρνηση της Γερμανίας και πέντε καραγκιόζηδες οργανέτα του νέου Ράιχ στην Ενωση, όπως ο κομίντιαν Μπαρόζο κι εκείνο το γκόλουμ ξωτικό ο Βαν Ρόμπαϊ μιλούν για την Ελλάδα και τους Ελληνες με εκείνον τον απαξιωτικό τρόπο που παραπέμπει σε Βογιάρους, Πασάδες, Βαρώνους και λοιπά περιττώματα της ιστορίας…

Αν οι (φονιάδες των λαών) Αμερικάνοι μάς μιλούσαν με τον τρόπο που μάς μιλούν επ’ εσχάτοις οι οφειλέτες μας κι όχι πιστωτές μας Γερμανοί, θα καιγόταν στην Ελλάδα το πελεκούδι.

Πράγμα που δεν αποκλείει το ενδεχόμενο να καεί εν τέλει το πελεκούδι και μάλιστα λίαν συντόμως κι όχι μόνον στην Ελλάδα…

ΣΤΑΘΗΣ Σ. από enet

Στη φωτογραφία: Οι αρχηγοί του ΠΑΣΟΚ Γιώργος Παπανδρέου (αριστερά) και της νέας Νέας Δημοκρατίας κατά την διάρκεια της επίσκεψης τους στην Ουάσιγκτον Ντι Σι όπου μετέβησαν για λήψη οδηγιών πλεύσης σε "αχαρτογράφητα νερά"

Κουνιθώμεν, λιγισθόμεν εφκολα παραδοθώμαιν…

(Αρχηγός της νέας Νέας Νέας Δημοκρατίας)

Σημ: Η ορθρογραφία είνα του Μπόστ





Αρέσει σε %d bloggers: