The Isle of Man TT

Μόλις γύρισα απ’ το σινεμά όπου, μαζί με άλλους τέσσερις θεατές, είδα το ντοκιμαντέρ του Ρίτσαρντ ντε Αραγκές για το Tourist Trophy, που γίνεται κάθε χρόνο στο Isle of Man. Δεν σκοπεύω να γράψω «κριτική». Το μόνο που θέλω να πω είναι πως, αν είσαστε άντρες (και γυναίκες) παλαιάς κοπής, μη το χάσετε (μία υπέροχη κούκλα τρέχει μαζί με τους «πυροβολημένους»).  Εκεί θα δείτε τι σημαίνει κάποιος/α να είναι φτιαγμένος απ’ το υλικό των ηρώων. Πήγα το 1960 (;) και είδα τον Σέρτις να κερδίζει στον αγώνα των 500cc. Γιατί το ερωτηματικό στην ημερομηνία; Διότι, τα χρόνια που πέρασαν διαλύονται σε ένα σύννεφο αβάσταχτης νοσταλγίας που κανέναν δεν ενδιαφέρει.

Υ.Γ. Είδα και το “DRIVE”. Ενδιαφέρον από κινηματογραφικής πλευράς αλλά nothing to write home about
1. Για περισσότερα από 30 χρόνια ξεροστάλισζα σε γραφεία υπουργών προσπαθώντας να τους πείσω ότι, πρέπει να γίνει μία πίστα στην Ελλάδα ή έστω, να αναβιώσουν οι αγώνες ταχύτητας στα νησιά και οι αναβάσεις στα Βουνά. Εισέπραξα εξευτελισμούς, ειρωνίες, αστειάκια για το πάθος μου με «τ’ αυτοκινητάκια». Όταν οργάνωσα το 1ο ΜΟΤΟ ΚΡΟΣ στην Ανάβυσσο με συνέλαβαν και πέρασα τη νύχτα στο Τμήμα. Κανείς (μέχρι τον περασμένο μήνα με άρθρο του Κ. Λούβαρη στους νέους 4Τ) δεν αναφέρθηκε σ’ αυτό όπως κανείς (ή 1-2) δεν αναφέρθηκε στις δεκάδες πρωτοβουλίες των (παλαιών) 4Τ.
Βαρέθηκα, σιχάθηκα, οι παλιοί φίλοι έφυγαν ή φεύγουν ένας-ένας και έχω βαθιά χεσμένους εκείνους που, αν δεν υπήρχαν τα περιοδικά των (παλαιών) Τεχνικών Εκδόσεων δεν θα τους ήξερε ούτε η μάνα τους.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

8 σκέψεις σχετικά με το “The Isle of Man TT

  1. Δημήτρη στην Ελλάδα του 1960, που θυμάμαι αμυδρά μπορεί να μην είχαμε όλα αυτά τα περιτά «gadgets» που έχουν τα παιδιά σήμερα, αλλά υπήρχαν αρχές, δεμένη οικογένεια, υπήρχε στόχος και προοπτική πράγματα που δυστυχώς αρχίζουν να σπανίζουν στη σημερινή εποχή…
    Κώστα σίγουρα θα ήταν πολύ ενδιαφέρουσα εμπειρία η συμμετοχή στο Tourist Trophy, αλλά πιστεύω ακόμα ποιό συναρπαστική θα ήταν τα Camel Trophy που ακολούθησαν μερικά χρόνια αργότερα

    Μου αρέσει!

      1. Καλά βρε παιδιά μην βαράτε, σαν απλος θεατής έχω την γνώμη ότι και τα δύο είναι αγωνίσματα με μηχανοκίνητα, απλά στο δεύτερο οι αγωνιζόμενοι έχουν να αντιμετωπίσουν ιδιαίτερες δυσκολίες από τις διαδρομές εκτός δρόμου. Στο πρώτο ο αγώνας διεξαγεται μέσα σε μια πίστα ενώ στο δεύτερο μέσα στη φύση, κατι ενδιάμεσο μπορώ να πω ήταν ο αγώνας Παρίσι-Ντακαρ η και το ραλι Ακρόπολις, τώρα τα γούστα είναι υποκειμενικά.
        Πάντως Κώστα ενδέχεται μετά από όλα τα μελλούμενα η Ελλάδα να αποκτήσει πίστα για αγώνες με F1 μόνο που δεν θα ανήκει στους Ελληνες και οι ντόποιοι ιθαγενείς να μπορούν να την βλέπουν με «το καλαμάκι»

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: