Αρχείο για Αύγουστος, 2011

Άρχισα να διαβάζω το βιβλίο του Νίκου Μπογιόπουλου με τον παραπάνω τίτλο (Εκδόσεις Λιβάνη) και λέω «άρχισα» γιατί το βιβλίο έχει 480 σελίδες και θα χρειαστώ χρόνο για να το τελειώσω.  Απ’ ότι βλέπω από τις πρώτες …70 σελίδες τα όσα γράφει είναι σωστά και, στα περισσότερα συμφωνώ. Όταν το τελειώσω θα σας πω αν απαντάει στο κέραιο ερώτημα: μετά τον καπιταλισμό τι; Στο σημείωμα του οπισθόφυλου δίνει μία απάντηση: ότι αυτό που πρέπει να «κυνηγάει» ένας αληθινός αριστερός είναι η Ουτοποία και, θα συμφωήσω μαζί του μια και, σε όλη μου τη ζωή την Ουτοπία κυνηγούσα. Το πρόβλημα βέβαια είναι πως, 10, 100, 1000 ή 10.000 να την θέλουν. Τι θα γίνει όμως με εκείνους  που, προκειμένου να αποκπήσουν χρήμα και δύναμη, δεν θέλουν ούτε ν’ ακούσουν; Το είδαμε στον «υπαρχτό»; Όπου εκατομμύρια έκαναν πως εργάζονταν και εκατοντάδες έκαναν πως τους πλήρωναν. Στο πείραμα του Φιντέλ που, σε λίγο καιρό, θα το καταβροχθίσει ο Σόρος. Που πρέπει να στραφούμε; Στον Μπολιβάρ; Στον ΓΑΠ της «Σοσιαλιστικής Διεθνούς; Στον  …Σημίτη; Στον Παπαντωνίου; Στον …Άρη Σπηλιωτόπουλο; Θα τα πούμε σε κανένα μήνα….

(*)Παράφραση του συνθήματος του Κλίντον»It’s the Economy Stupid» στις εκλογές του 92 ενατίον και Μπούς

Advertisements

 

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Δευτέρα 29 Αυγούστου 2011

 

 

Στο κάδρο των υποκλοπών οι Αμερικανοί

Αποκαλυπτικό.

Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ

Ενα απρόβλεπτο λάθος, μια αβλεψία της στιγμής, ίσως λόγω και της υπερβολικής σιγουριάς των δραστών, ίσως ανοίξει τελικά, έξι χρόνια μετά, το δρόμο για την πλήρη διαλεύκανση του σκανδάλου των υποκλοπών.

Μια πέμπτη κεραία που ενεργοποιούσε τα καρτοκινητά – «σκιές» ανακάλυψε η ΑΔΑΕ. Η κεραία αυτή εντοπίζεται κοντά στην περιοχή που πριοσδιορίζουν οι άλλες 4 γνωστές κεραίες και όπου δεσπόζει η αμερικανική πρεσβεία. Τεχνικοί εκτιμούν ότι με 5 κεραίες (κατ’άλλους υπάρχει και έκτη) είναι πλέον ευκολότερος ο εντοπισμός του χώρου στον οποίο κρύβονταν οι «άγνωστοι υποκλοπείς» Μια πέμπτη κεραία που ενεργοποιούσε τα καρτοκινητά – «σκιές» ανακάλυψε η ΑΔΑΕ. Η κεραία αυτή εντοπίζεται κοντά στην περιοχή που πριοσδιορίζουν οι άλλες 4 γνωστές κεραίες και όπου δεσπόζει η αμερικανική πρεσβεία. Τεχνικοί εκτιμούν ότι με 5 κεραίες (κατ’άλλους υπάρχει και έκτη) είναι πλέον ευκολότερος ο εντοπισμός του χώρου στον οποίο κρύβονταν οι «άγνωστοι υποκλοπείς» Λίγο πριν ολοκληρωθεί και επίσημα η δεύτερη δικαστική έρευνα της υπόθεσης, πληροφορίες αναφέρουν ότι προέκυψαν για πρώτη φορά στοιχεία, τα οποία οδηγούν, έστω και έμμεσα, την άκρη του νήματος στην καρδιά της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η σύνδεση αυτή δεν προκύπτει ευθέως μέσω των 14 καρτοκινητών-σκιών, τα οποία διενεργούσαν τις υποκλοπές. Τα ίχνη της αποκάλυψης, όπως όλα δείχνουν, άφησε ένα άλλο τηλέφωνο, που αγοράστηκε μαζί με άλλα τρία την κρίσιμη περίοδο του Ιουνίου 2004 από συγκεκριμένο κατάστημα (Ακτή Μιαούλη στον Πειραιά). Το κινητό αυτό φαίνεται ότι λειτούργησε κανονικά το ίδιο επίμαχο διάστημα των υποκλοπών (Ιούλιος 2004-Φεβρουάριος 2005), με σύνδεση που χρησιμοποιούσαν στελέχη του προσωπικού τής εδώ αμερικανικής πρεσβείας. Η συγκεκριμένη τηλεφωνική σύνδεση δεν είχε πάντως καμία επικοινωνία με τα υπόλοιπα ύποπτα τηλέφωνα-σκιές.

Πηγές της ΑΔΑΕ, η οποία συνέδραμε με τεχνικό προσωπικό τη νέα έρευνα του εισαγγελέα εφετών Δ. Δασούλα, έλεγαν στην «Ε» ότι η ταυτοποίηση της συσκευής με το συγκεκριμένο ύποπτο αριθμό έγινε μέσω της παρακολούθησης της χρήσης του κινητού τηλεφωνού με βάση το μοναδικό αριθμό ΙΜΕΙ που έχουν όλα τα κινητά.

 

Ετσι, σύμφωνα και με χθεσινό δημοσίευμα της «Καθημερινής», το ύποπτο τηλέφωνο φέρεται να χρησιμοποιήθηκε από προσωπικό της αμερικανικής πρεσβείας σε χρόνο παράλληλο με εκείνο των υποκλοπών.

Η σύνδεση αυτή, και κυρίως η χρονική σύμπτωση, προκαλεί -και δικαίως- πολλά εύλογα ερωτήματα. Οπως έλεγαν τεχνικοί των επικοινωνιών, όταν τα ύποπτα τηλέφωνα αγοράζονται ταυτόχρονα και ένα από αυτά λειτουργεί με αριθμό της αμερικανικής πρεσβείας, είναι λογικό να υπάρξει άμεση συσχέτιση των δεδομένων.

Ολοι θυμόμαστε καλά, άλλωστε, ότι από την πρώτη στιγμή που αποκαλύφθηκε το σκάνδαλο, η ίδια η κυβέρνηση Καραμανλή είχε σκιαγραφήσει, μέσω των κυψελών της Vodafone, ως κέντρο των υποκλοπών το ύποπτο τρίγωνο των Αμπελοκήπων, μέσα στο οποίο δέσποζε η αμερικανική πρεσβεία.

Σημείο-κλειδί για το ξεκλείδωμα της υπόθεσης αποδείχθηκε κατάστημα κινητής τηλεφωνίας στην Ακτή Μιαούλη στον Πειραιά. Εκεί είχαν εντοπίσει ΕΥΠ και ΑΔΑΕ το πιθανό κέντρο, αλλά και τον «αδύναμο κρίκο» του σκανδάλου. Υποπτες μικρής διάρκειας κλήσεις σε καρτοκινητά-σκιές, μια περίεργη δήλωση απώλειας και ένα συμβόλαιο, που έγινε μέσα σε ελάχιστες ημέρες καρτοκινητό, κίνησαν υποψίες. Ομως ο περίφημος Γ45, ο σύνδεσμος που κρυβόταν πίσω από όλα αυτά, αποδείχθηκε «φαντομάς». Δεν έγινε το ίδιο, όμως, με τα 4 ύποπτα τηλέφωνα που αγοράστηκαν τον Ιούνιο του 2004.

Η πρώτη δικαστική έρευνα, υπό τον εφέτη Κ. Πετρόπουλο, οδήγησε την υπόθεση στο αρχείο ελλείψει δραστών. Ο ανακριτής δεν ερεύνησε τις σχέσεις του συγκεκριμένου καταστήματος με την υπόθεση, δεν ζήτησε καν δικαστική συνδρομή από τις ΗΠΑ για τα σταθερά τηλέφωνα του Μέριλαντ (έδρα της Υπηρεσίας Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ), με τα οποία επικοινώνησαν οι υποκλοπείς τον Ιούνιο του 2004, θεωρώντας ότι τα στοιχεία δεν είναι αξιοποιήσιμα. Αντίθετα, άφηνε να εννοηθεί ότι οι υποκλοπείς είναι μάλλον ξένοι, με τεχνικές γνώσεις και δυνατότητες ιδιαίτερα εξειδικευμένες.

Η αρχειοθέτηση της δικογραφίας του σκανδάλου προκάλεσε το 2008 ποικίλες αντιδράσεις, καθώς συνοδεύτηκε και από παραγραφή των πλημμελημάτων της παραβίασης του τηλεφωνικού απορρήτου.

Πριν από ένα χρόνο, έπειτα από εγγραφο αίτημα της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής, επικεφαλής της οποίας ήταν ο σημερινός υπουργός Δικαιοσύνης Μιλτ. Παπαϊωάννου, η εισαγγελία του Αρείου Πάγου και του Εφετείου Αθηνών αποφάσισε να βγάλει την υπόθεση από το αρχείο, συνεχίζοντας τη δικαστική έρευνα για το πιθανό αδίκημα της κακουργηματικής κατασκοπίας. Ενα από τα σημεία κριτικής ήταν ότι δεν εξετάστηκαν δύο σημαντικοί μάρτυρες, ένας από τους οποίους ήταν υπάλληλος του καταστήματος κινητής τηλεφωνίας στην Ακτή Μιαούλη.

Είναι άγνωστο, ωστόσο, πώς θα χειριστεί ποινικά το ενδεχόμενο άσκησης ποινικών διώξεων η εισαγγελία Εφετών. Ισως η εξέλιξη αυτή να ήταν η τελευταία που, εν μέσω της συγκεκριμένης συγκυρίας, θα επιθυμούσε η ελληνική κυβέρνηση.

Πρώτο ΘΕΜΑ

15.05.11

… τραγουδούσε το 1964 o Bob Dylan κι εγώ, έχοντας πίσω πολλές δεκαετίες, περισσότερες απ’ ό,τι θα ήθελα, ξανακούω τα λόγια του βάρδου της νιότης μου. Οι καιροί αλλάζουν λοιπόν και, από την Ισχυρή Ελλάδα του Σημίτη και την εικονική πραγματικότητα των Ολυμπιακών και των mega-σκανδάλων, φτάσαμε στον απόλυτο εξευτελισμό της εποχής του ΔΝΤ και του Μνημονίου. Ακούγοντας τις δακρύβρεκτες εκκλήσεις των Λομβέρδου, Μπακογιάννη, Βενιζέλου και, υποψιάζομαι Πάγκαλου για μία Συμμαχία των Προθύμων που θα βγάλει τη χώρα απ’ τη κρίση νοιώθω έντονη την ανάγκη να θυμηθώ μερικές από τις δεκάδες άρθρα που είχα γράψει στο Πρώτο ΘΕΜΑ και αλλού για τους κινδύνους που περίμεναν τον λαό αν συνέχιζε να ζει τον Μύθο του στην Ελλάδα. Σαν φωτεινή επιγραφή φάνταζε η πρόβλεψη, το 1988(!) συναδέλφου της “Herald Tribune” που ήταν χρόνια απεσταλμένος της εφημε΄ριδας στην Ευρώπη. «Αν η χώρα σας συνεχίσει έτσι σύντομα θα πληρώσει σε χρήμα ή και σε αίμα». Το «έτσι» ήταν έλλειψη υποδομών, το πελατειακό κράτος, η οικογενειοκρατία και ο χαζοχαρούμενη «ανάπτυξη» με δανεικά –για να μην αναφέρω πάλι τις «μερσεντέ» και τις «μπέμπες ανά κάτοικο. Η χώρα «συνέχισε έτσι» μ’ αποτέλεσμα να φτάσει στο σημείο που βρίσκεται σήμερα.

Με τη δημοσίευση κάθε άρθρου στο οποίο πρόβλεπα τι θα γίνει, «βροχή» έπεφταν οι απαξιωτικοί χαρακτηρισμοί. Γκρινιάρης, απαισιόδοξος, καταστροφολόγος …εθνικιστής, για να μην αναφέρω το «εραστής του γιωταχί», λες και ήμουν ερωτευμένος με τις λαμαρίνες των Χιουντάι! Ποιοι τους εκτόξευαν; Οι νεοφιλελεύθεροι, οι σοσιαλιστές (με τα Ρέϊντζ Ρόβερ), οι εκσυγχρονιστές με τις ροζ μεζονέτες, οι απόφοιτοι των τμημάτων …business administration αμερικάνικων πανεπιστημίων, οι (πρώην) συνδικαλιστές της Ισχυρής Ελλάδας και τα επιπλέοντα περιττώματα του βλάχο-αμερικάνικου life style. Σήμερα, ο εσμός έχει λουφάξει αλλά, για περισσότερες από τρεις δεκαετίες έκρωζε στα παράθυρα της τηλεόρασης, στις εφημερίδες των «συγκροτημάτων» και στα editorial των κρυπτοπορνοπεριοδικών. Το ωραιότερο ήταν πως, κάθε φορά που έκανα τις δημιουργικές προτάσεις πράξεις η ειρωνεία πήγαινε σύννεφο με αποκορύφωμα την διοργάνωση (στη Πολιτιστική Ολυμπιάδα) του αγώνα για τα οχήματα που κινούνταν απ’ το φως του ήλιου από την Αθήνα στην Ολυμπία και πίσω. Μέχρι το Μέγαρο Μαξίμου έφτασε (που να μην) η αφεντιά μου! Με κάλεσε ο Καραμανλής και έπαθα ένα ντοβρουζά γιατί, ήταν η δεύτερη φορά στη ζωή μου που συναντούσα Πρωθυπουργό (ή πρώτη ήταν όταν είδα το Gollum της Ισχυρής Ελλάδας για την συμμετοχή της Ελλάδας στις ρώσικες διαστημικές αποστολές). Έδωσε –αυστηρές- εντολές, πήγα στους υπουργούς και τους Γενικούς Γραμματείς και ζήσαμε εμείς καλά, αυτοί καλύτερα και η Ελλάδα έχασε την ευκαιρία να γίνει το Ευρωπαϊκό Κέντρο Έρευνας για τις Εναλλακτικές Πηγές Ενέργειας.

Επαναλαμβάνομαι; Έτσι έλεγαν και οι εκσυγχρονιστές. Ότι λέω «τα ίδια και τα ίδια». Τι να πω ρε; Πως θα αντιδράσει ο Ραφηνάτος στη πρόταση του Γοδεφρίγου που μεταφέρθηκε απ’ τον Wrestler που την άκουσε ο Mr. Fast B. Track, που πήγε για Αστακό και έφυγε με Ελληνικό, που μπήκε το Κατάρ και βγήκε η Ζίμενς;

Τη θέση των τίμιων και δημιουργικών ανθρώπων πήραν εκσυγχρονισμένα «τυριά» που σταματάνε τη «μερσεντέ» και αδειάζουν το τασάκι στην άσφαλτο, μπούρτζοι που διπλοπαρκάρουν «για ένα λεπτάκι», ακατοίκητες ξανθιές βίζιτες και λοιπά κοινωνικά κατακάθια. Η χώρα γέμισε με τύπους με παπούτσια χρώματος «σκατί», φελλούς που επιδεικνύουν τη ματαιοδοξία τους στο Parasite Beach και στα αυτοκίνητα – που αγοράζουν με leasing σις υπερχρεωμένες τους εταιρείες.

Οι καιροί όμως αλλάζουν και ήλθε η ώρα της αποπληρωμής. Όλα, από την εισβολή στο Ιράκ, Αφγανιστάν και Λιβύη μέχρι τις χιλιάδες των μεταναστών που εκβράζονται στις ακτές της Ισπανίας, της Ελλάδας, της Ιταλίας και, τελευταία, της Πορτογαλίας, δείχνουν το δρόμο προς το μέλλον. Ζοφερό και άγριο, καθώς οι χορτασμένοι θα αρχίσουν να αισθάνονται την πίεση εκείνων που, έχοντας χάσει τα πάντα, δεν θα διστάσουν να στραφούν εναντίον των εκμεταλλευτών τους.

Σιγά-σιγά, μέσα απ’ την αδιαφορία και το «τι με νοιάζει εμένα;» καταφέραμε να μετατρέψουμε μια από τις ωραιότερες χώρες του πλανήτη σε απέραντο σκουπιδότοπο με εκατοντάδες ανεξέλεγκτες χωματερές και ένα «λαό» που -στην πλειονότητά του- έχει ξεχάσει όχι μόνο την ιστορία, αλλά και τη γλώσσα του. _ Κ. Κ.

Πρώτο ΘΕΜΑ

05.06.11

«…Οι Ευρωπαίοι ηγέτες διαπραγματεύονται μια συμφωνία που θα οδηγήσει σε πρωτοφανή εξωτερική επέμβαση στην ελληνική οικονομία, συμπεριλαμβανομένης της διεθνούς ανάμειξης στη συλλογή φόρων και την ιδιωτικοποίηση κρατικής περιουσίας σε αντάλλαγμα νέων δανείων διάσωσης για την Αθήνα…», έγραφε στη πρώτη σελίδα, το επίσημο όργανο της οργάνωσης «Αργυραμοιβοί International», η “Financial Times” και, σαν πολίτης αισθάνθηκα για 30η(;) φορά προδομένος και εξευτελισμένος. Οι παλιότεροι θυμούνται άλλους εξευτελισμούς: ιουλιανά, εθνοσωτήριος, προδοσία της Κύπρου, Αττίλας Ι και ΙΙ, Μαδρίτη, Ίμια… Σε παράλληλη πορεία τα σκάνδαλα (χρηματιστήριο, υποκλοπές, ζίμενς αλλά, και …ισχυρή Ελλάδα, εκσυγχρονισμός, επανίδρυση, 4ος δρόμος προς τον αφανισμό αλλά, και η έκρηξη του life style με δανεικά. Επώνυμα ξέκωλα, τζιπούρες, κοχίμπα, φουσκωτά των 250.000 ευρώ, βίλες στο ταλαιπωρημένο απ’ την “αισθητική” των snob, των νεόπλουτων και των snow fairies του Parasite beach, έπνιξαν κάθε δημιουργική προσπάθεια και εξευτέλισαν εκείνους που έλεγαν (και έγραφαν) ότι, θα έλθει σύντομα η ώρα που η Ελλάδα θα τα πληρώσει σε χρήμα ή, και, σε αίμα. Το πρώτο έγινε και γίνεται αυτή τη στιγμή με ένα «νέο» δάνειο 80 δις ευρώ που θα προστεθεί στα, ένας θεός ξέρει πόσα, για να χορτάσουν οι τοκογλύφοι και οι αργυραμοιβοί. Από την «μεταπολίτευση» και μετά ο χρόνος πέρασε με σύνθημα «ένα σκάνδαλο τη μέρα την Ελλάδα κάνει πέρα». Οι «εξεταστικές» διαδέχονταν η μία την άλλη αλλά, ποτέ δεν έβγαινε πόρισμα ή έβγαιναν 5 διαφορετικά! Ανίκανες και μοιραίες ηγεσίες να προσπαθούν να κυβερνήσουν το μπορντέλο που οι ίδιες δημιούργησαν. Καθισμένοι στα δερμάτινα σαλόνια των «μερσεντέ» της δεξιάς και στα αλκαντάρα των υβριδικών του πιο άγριου καπιταλο-σοσιαλισμού στην ιστορία, οι 300 ασχολούνταν με την παραγωγή νόμων αναθέτοντας την εφαρμογή τους στο «κράτος». Το οποίο ήταν (και εξακολουθεί να είναι), αντίγραφο εκείνων που το έχτισαν. Κανένας ή σχεδόν νόμος δεν εφαρμόστηκε γιατί το «κράτος» έλλειπε απ’ το σπίτι για δουλειές με τους εθνικούς νταβατζήδες και προμηθευτές. Τα μόνα έργα που προχώρησαν ήταν εκείνα που είχαν σχέση με μπετόν και την άσφαλτο. Αττικές, βοιωτικές, κορινθιακές και άλλες οδοί, φαραωνικές φιέστες (Ολυμπιακοί, Special Olympics κλπ) και προγράμματα που θα εξασφάλιζαν από 50 ως 200.000 θέσεις εργασίας. Στο ίδιο διάστημα τα Muppets διαχειρίστηκαν τα μυθώδη ποσά των διαφόρων «πακέτων» στήριξης, που τους έδιναν οι οικονομικοί δολοφόνοι που, περίτεχνα και ύπουλα, έσκαβαν τον λάκκο της Δημοκρατίας της Μέσης Γης. Γνωστά είναι τα Α, Β και Γ Ντελόρ, τα Α, Β και Γ Πακέτα Στήριξης και βέβαια τα Δάνεια. Κάπου έχω σημειώσει τα ποσά που εισέρρευσαν τα οποία, αν τα είχαν διαχειριστεί ηθικά και υπερήφανα άτομα, θα είχαν κάνει την Ελλάδα …Δανία του νότου.

Αρκεί η αναδρομή στη 35ετία για να διαπιστώσεις ότι, τα ποσά κατασπαράχτηκαν από εταιρίες «μελετών», εθνικούς προμηθευτές, ΜΚΟ, «πολιτιστικές» εκδηλώσεις και έργα υποδομής που, σε λίγες περιπτώσεις εξυπηρετούσαν την υποδομή και ελάχιστες την ουσία. Για ποιόν λόγο διατέθηκαν δισεκατομμύρια για την παράκαμψη του Μαλιακού και τη σήραγγα των Τεμπών σε μία εποχή που, η φούσκα του ελληνοπρεπούς καπιταλο-σοσιαλισμού είναι έτοιμη να διαρραγεί και οι μετακινήσεις με «γιωταχί» μειώνονται στο …μηδέν; Η ασφάλεια των οδηγών λένε κάποιοι. Απαντάω λέγοντας ότι, το ποσό που θα χρειάζονταν για να εκπαιδευτούν οι οδηγοί για να μη τρακάρουν ή φεύγουν απ’ το δρόμο, θα ήταν το 1/1000ο εκείνου που ξοδεύτηκε για την κατασκευή των δρόμων. Τώρα μαθαίνω πως στη χώρα μου «θα ξανα-γυμνάζονται βρίζοντας ξένοι φαντάροι», που θα φορούν κουστούμια Αρμάνι και γόβες Μανόλο Μπλάνικ. Και όχι μόνο αυτό αλλά, τα συγκεκριμένα cyborgs θα μαζεύουν τους φόρους θα ξεπουλάνε την περιουσία της χώρας.

Ο τίτλος του άρθρου των FT ήταν «Βγάζοντας την Ελλάδα σε πλειστηριασμό». Επειδή όμως, ακόμα και οι υπηρέτες των διεθνών τοκογλύφων καταλαβαίνουν ότι η διπλωματία των –οικονομικών- κανονιοφόρων μπορεί να πυροδοτήσει εκρήξεις διαμαρτυρίας για την χαμένη κυριαρχία και να υπονομεύσει την προσπάθεια «οικονομικής ανάπτυξης» συστήνουν στις Βρυξέλες να μην αφαιρέσουν βίαια τον έλεγχο της οικονομίας και της πολιτικής από τις εθνικές κυβερνήσεις…» αλλά, όπως επανειλημμένα έχει δηλώσει ο Γοδεφρείγος, να πάνε λάου-λάου επειδή “we need a global governance and we need it fast –χρειαζόμαστε μία παγκόσμια κυβέρνηση και την χρειαζόμαστε γρήγορα. Καθόλου δεν με εξέπληξε η τελευταία φράση του δημοσιεύματος: «Το αντίτιμο για τη συνεχιζόμενη υποστήριξη από την ΕΕ και το ΔΝΤ είναι η σχεδόν απώλεια της οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας εκ μέρους της Ελλάδας» Τα είχε πει, με κρυστάλλινη διαύγεια στην ορκωμοσία του Προέδρου Καρόλου, η Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη. Για όσους το ξέχασαν ή δεν το έχουν ακούσει ιδού ο σχετικός σύνδεσμος Τα έλεγε η Μπενάκη

(*) Κάθε ομοιότητα των χαρακτήρων της ταινίας του Πιέτρο Τζέρμι με πραγματικούς χαρακτήρες της μεταπολίτευσης είναι 100% φανταστική

 

 

Π. Τζωρτζάκης για ηλεκτρονική διακυβέρνηση «e -μπάχαλο» –

από την ΝΕΤ και το ΚΟΥΡΔΙΣΤΟ ΠΟΡΤΟΚΑΛΙ.

Παντελή,

Τίποτα δεν άλλαξε από το 1992; _Κ.Κ.

Η αλήθεια για την εκπαιδευτική «μεταρρύθμιση». Από την e-cynical

Ποιος είπε ότι ο νέος φρέσκος νόμος για τα ανώτατα ιδρύματα δεν είναι φιλολαϊκός και ανθρώπινος; Είσαι φτωχός και δεν έχεις φράγκα να σπουδάσεις; Ουδέν πρόβλημα! Τα χαμηλότοκα δάνεια είναι εδώ, στον πάγκο και σε περιμένουν! Τι κι αν τα δάνεια βούλιαξαν τα κράτη και τον κόσμο. Μήπως και τα στεγαστικά, χαμηλότοκα δεν ήταν; Όμως, παρ’ όλα αυτά, το χούι, χούι. Και η κονόμα, κονόμα. Και η κυβέρνηση προστάτης και μεσάζων των τραπεζών. Με το αζημίωτο;
Στο κάτω-κάτω, δεν μπορείς να έχεις το θράσος να θέλεις να σπουδάσεις, και μετά να απολαμβάνεις τους τεράστιους μισθούς των κόπων σου, χωρίς να βάλεις το χέρι στο τσέπη. Γιατί να πληρώνει ο ένας και ο άλλος τίμιος φορολογούμενος τη φιλοδοξία του καθενός; Σπούδασες; Θα πληρώσεις! Με δάνειο!
Η ιστορία λοιπόν έχει δυο σκέλη. Πρώτα ότι η εκπαίδευση γίνεται θέμα ατομικό, το οποίον ουδόλως αφορά την κοινωνία, και το οποίο είναι απολύτως σωστό, γιατί φρόντισαν η εκπαίδευση να μην αφορά πλέον την κοινωνία και το καλό της, και δεύτερον ότι στις χώρες όπου το φιλολαϊκό αυτό μέτρο εφαρμόστηκε πριν από μας και για μας, οι φοιτητές μαζί με το πτυχίο τους, παίρνουν σαν δώρο και μια θηλιά. Για να πνιγούν. Από τα δάνεια που αβγάτισαν.
Το μέσο φοιτητικό δάνειο φλερτάρει πλέον με τα $100,000, λένε οι κακές γλώσσες απ’ την Αμερική, εξ αιτίας των τόκων και των προστίμων για τους κακοπληρωτές. Το δε συνολικό ποσό που χρωστάνε οι μπαταχτσήδες πρώην φοιτητές κοντεύει το ένα τρις δολάρια, ποσό που ξεπερνάει το συνολικό χρέος από τις πιστωτικές κάρτες. Όπως μας πληροφορεί η καλή WSJ, στο δεύτερο τρίμηνο φέτος, το όριο ανοχής των 90 ημερών είχε περάσει το 11,2% των φοιτητικών δανείων, ποσοστό που συγκρίνεται με το 12,2% αυτών που «ξέχασαν» να εξοφλήσουν τις κάρτες τους.
Τι έγινε ρε παιδιά ο άγιος ανταγωνισμός που ρίχνει τις τιμές; Δεν κάνατε τα πανεπιστήμια ιδιωτικά για να αυξηθεί ο ανταγωνισμός; Πού πήγε η θεωρία; Λάθος κι αυτή; Κρίμα, κι εμείς είμαστε έτοιμοι να την ακολουθήσουμε, έστω και στη δύση της. Αυτό που αντικρίζει ο αμερικανός φοιτητής είναι η συνεχής αύξηση των διδάκτρων, και η συνεχής αύξηση του κόστους διαβίωσης στις εστίες. Ιδιωτικά πανεπιστήμια βλέπουν το 77% ως το 85% των νέων φοιτητών να περνούν το κατώφλι τους και μ’ ένα δάνειο παραμάσχαλα.
Θα σου πω εγώ τι κάνει ο ανταγωνισμός και κατά πόσο ρίχνει τις τιμές. Δεν τις ρίχνει, διότι είναι ο ανταγωνισμός αυτός ο ίδιος που τις ανεβάζει. Πώς θα προσελκύσεις νέο κόσμο, νέους πελάτες από τους οποίους εξαρτάται και η χρηματοδότησή σου σαν πανεπιστήμιο, αν δεν φυτέψεις γκαζόν απ’ άκρη σ’ άκρη, αν δεν στήσεις πισίνες ολυμπιακών διαστάσεων, αν δεν βγάλεις τα ιλουστρασιόν φυλλαδιάκια σου, αν δεν μοστράρεις το θυρεό σου, αν δεν ανακαινίσεις τα δωμάτια με τζακούζι και spa; Καμιά τύχει να περάσει πελάτης απ’ έξω. Κι αν δεν μπορεί να πληρώσει τα spa και τα τζακούζι; Ουδέν πρόβλημα! Υπάρχουν τα δάνεια! Όπως ακριβώς γινόταν και με τους πατεράδες τους που δεν τους έφτανε ο μισθός και χρεώνονταν μέχρι το κεφάλι.
Κι ενώ με την κρίση, δηλαδή με τις επιλογές του tea party ουσιαστικά, τελείωσαν τα grants, και οι τράπεζες κινδυνεύουν να μείνουν χωρίς πελάτες, βρέθηκε η λύση: Δανειστείτε!

Και τι γίνεται από μισθούς και δουλειές; Από τα $30,000 που ήταν ο μέσος μισθός για τους νέους αποφοίτους, κατέβηκε στα $27,000, ενώ μόνο το 56% αυτών μπόρεσε να βρει δουλειά μέσα στο χρόνο, συγκρινόμενο με το 90% πριν από την ύφεση.

Και σε αντίθεση με τα καταναλωτικά δάνεια, τα φοιτητικά θα σε κυνηγούν εφ’ όρου ζωής με παρακρατήσεις από τους μισθούς, εφ’ όσον κάποτε αποκτήσεις μισθό, με παρακρατήσεις από τις επιστροφές φόρου και με ισόβιο αποκλεισμό από τις δουλειές του δημόσιου τομέα.

Αυτή είναι λοιπόν η ιστορία πίσω από τα δάνεια, με τους εμπνευστές του σχεδίου να χαμογελάνε σαρδόνια, προσπαθώντας μάταια να κρύψουν τα σάπια τους τα δόντια…

Της Μαριλης Μαργωμενου, από την «Καθημερινή» (μέσω Άγρυπνου Φρουρού»

«Δεν είναι στρατιωτική δικτατορία, το αντίθετο! Πρόκειται για μια διακυβέρνηση στα πρότυπα του δήμου των αρχαίων Αθηναίων». Θα μπορούσε να μιλάει ο ίδιος ο Καντάφι. Είναι όμως ο Ανδρέας Παπανδρέου το 1977. Πριν ακόμη γίνει πρωθυπουργός, έγινε ο πρώτος Ελληνας που άλωσε τη διασημότερη τέντα της Λιβύης. Και φεύγοντας, εκστόμισε την πιο ταιριαστή φράση για να ξεκινήσει ο σημερινός «αποχαιρετισμός στον Μοαμάρ».

Βλέπετε, μετά τον Α. Παπανδρέου, πολλοί απέκτησαν πράσινο βιβλίο με αφιέρωση. Ο Κ. Παπούλιας ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας έφαγε σούπα στην κανταφική σκηνή κάτω από έναν κρυστάλλινο πολυέλαιο (!). Η Δήμητρα Λιάνη έκανε εκεί την πιο αλλόκοτη συνέντευξη από καταβολής ελληνικής τηλεόρασης. Ακόμα και ο Γ. Μπατατούδης, ο «Μπάτμαν» του ΠΑΟΚ, σε ανύποπτο χρόνο λάνσαρε τον «φίλο Μοαμάρ» ως υποψήφιο αγοραστή της ομάδας!

Αλλά καλύτερα να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ηταν τον Νοέμβριο του 1984 που ο Λίβυος μουσαφίρης πρωτοπάτησε ελληνικά εδάφη. Συγκεκριμένα, το σανδάλι του χώθηκε στην άμμο της Ελούντας. Εκεί τον περίμενε ο Α. Παπανδρέου. Και όχι μόνο αυτός. Με άλλο αεροπλάνο είχε ήδη φτάσει και ο Φρανσουά Μιτεράν. Βλέπετε, ο Α. Παπανδρέου είχε αναλάβει χρέη ειρηνοποιού, καθώς Γαλλία και Λιβύη υποστήριζαν αντιμαχόμενες δυνάμεις στο Τσαντ. Και κάπου εκεί, άρχισε το πρώτο πολιτικό σενάριο έθνικ σουρεαλισμού.

Το όλο κλίμα θα μπορούσε να περιγραφεί ανεκδοτολογικά: «Ενας Γάλλος, ένας Ελληνας κι ένας Λίβυος ηγέτης συναντιούνται σε ένα ελληνικό νησί…». Δεν ήταν μόνο τα «ζήτω η Ελλάς!» που κραύγαζε ενθουσιασμένος ο Μιτεράν ούτε η κολεξιόν κελεμπίας που λάνσαρε ο Καντάφι στα κλικ των φωτογράφων. Ηταν και ο Α. Παπανδρέου, που στα διαλείμματα των διαπραγματεύσεων προσπαθούσε να στριμώξει τις συναντήσεις του με μια ξανθιά νεαρά. Την ίδια νεαρά που το πανελλήνιο γνώρισε αργότερα ως Δ. Λιάνη…

Κατόπιν αυτού, ήταν μάλλον λογικό που ο Καντάφι θεώρησε τη Λιάνη πρόσωπο πολύ σημαντικό. Και ίσως έτσι εξηγείται το βγαλμένο από τη ζώνη του πολιτικού λυκόφωτος επεισόδιο που οι φίλοι του αραβικού σουρεαλισμού απήλαυσαν τον Ιανουάριο του 2005: στο Star Channel εμφανίστηκε η κ. Λιάνη καθισμένη μες στη ριγέ κανταφική σκηνή. Ο Λίβυος ηγέτης την κοιτούσε με το γνωστό μπλαζέ ύφος που έσπαγε μόνο όποτε μια μύγα – καμικάζι αποτολμούσε έφοδο στην κελεμπία του. Η Δ. Λιάνη, με το πιο σοβαρό ύφος του κόσμου, έκανε ερωτήσεις. Ο Καντάφι, με το πιο σοβαρό ύφος του κόσμου, τίναζε μια μυγοσκοτώστρα – κλαρί μήπως πετύχει τη μύγα και έδινε απαντήσεις. Λογικά τα κόκαλα του Α. Παπανδρέου θα πρέπει εκείνη την ώρα να χόρευαν τον δικό τους τριζάτο χορό κάπου στο A΄ Nεκροταφείο.

Ο επόμενος καλεσμένος
Περιέργως, όλο αυτό το σουρεαλιστικό σκηνικό δεν αποθάρρυνε τον επόμενο καλεσμένο της τέντας. Ειδικά για τον Γ. Παπανδρέου, που τον επισκέφθηκε το 2010 ως πρωθυπουργός, ο Καντάφι ετοίμασε μία ακόμη μεγαλύτερη, πιτσιλωτή σκηνή. Σε κλίμα «αραβικό τσάι και συμπάθεια», ο πρωθυπουργός της Λιβύης γέλασε πρόσχαρα λέγοντας ότι «αν δεν τηρηθούν οι συμφωνίες, τον δικό μας υπουργό τον Ζλέτνι και τον δικό σας τον Παμπούκη θα τους πετάξουμε στη θάλασσα». Ολοι το βρήκαν πολύ αστείο. Εκτός από τον Χ. Παμπούκη. Ο Γ. Παπανδρέου, πάντως, ξεκαρδίστηκε. Κι ύστερα, όπως ήταν καθισμένος ανακούρκουδα στο πράσινο μαξιλάρι, έβγαλε μια φωτογραφία από την Ελούντα με τον Ανδρέα και τον Μιτεράν κι ένα τύπο που έμοιαζε αμυδρά στον νέο και βελτιωμένο Καντάφι με το μαύρο γυαλί – μάσκα και το ασορτί μαλλί – κάσκα. Ολο νοσταλγία, ο Λίβυος ηγέτης έβαλε την υπογραφή του φαρδιά – πλατιά.

Ολο χαρά ο Γ. Παπανδρέου έβαλε στην τσέπη το αυτόγραφο. Με το χρέος της Ελλάδας να αυξάνεται και τον χρόνο του Καντάφι να συρρικνώνεται, αυτή ήταν αδιαμφισβήτητα μια καλή επένδυση για το μέλλον. Στις δημοπρασίες του ebay, το κανταφικό αυτόγραφο αναμένεται να γίνει ανάρπαστο…

Σημ. Κ.Κ. Κάθε μέρα προσπαθώ να διαβάσω τουλάχιστον τα άρθρα των δημοσιογράφων που εκτιμώ και να τα αναδημοσιύσω σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Το παραπάνω όμως μου το «θύμισε» το Radar και, ευτυχώς, γιατί δείχνει τον βαθμό γελοιότητας των ταγών μας…

από το: «Greek Rider»

«Το πλέον εντυπωσιακό στοιχείο είναι ότι οι ζημίες που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν οι τράπεζες ίσως να ξεπερνούν κάθε εκτίμηση και πρόβλεψη. Δεν είναι μόνο τα 4,75 δις ευρώ ζημίες από το haircut στα ομόλογα, δεν είναι μόνο η Blackrock η οποία αναμένεται να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι προβλέψεις των τραπεζών είναι αναντίστοιχες με την πραγματικότητα αλλά υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να υπάρξει και νέο haircut στα ομόλογα 30%.

Όλα αυτά σε απλά μαθηματικά οδηγούν σε κεφαλαιακή ζημία πάνω από 15 με 17 δις ευρώ δηλαδή το 40% με 50% των κεφαλαίων των τραπεζών θα χαθεί σε απομειώσεις.», Πηγή Banking News
Συμπληρώνω όμως ότι η κεφαλαιοποίηση (αξία) όλων των τραπεζών μαζί αποτιμάται καθημερινά στην αγορά περίπου στα 7,5 δις ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί κάτω από το ένα τρίτο των λογιστικών τους αξιών όπως φαίνονται στους ισολογισμούς.
Οπότε οι αναμενόμενες ζημιές σύμφωνα με το παραπάνω δημοσίευμα είναι διπλάσιες της αγοραίας αξίας των τραπεζών. Συνεπώς πάνε για κρατικοποίηση τύπου Ιρλανδίας; Ίσως…

Της ZEZAΣ ZHKOY (απο την «Καθημερινή» -μέσω «Radar-΄Αγρυπνος Φρουρός «

Η ευρωπαϊκή εξέγερση, όπως τη χαρακτηρίζουν οι ίδιοι οι Ιρλανδοί, συνεχίζεται! Και είναι ειρηνική. Το Δουβλίνο προειδοποιεί τις πρωτεύουσες της Ε.Ε. να μην επιδιώξουν παρόμοιες αξιώσεις όπως αυτές που πέτυχε η Φινλανδία εις βάρος της χώρας μας. Η επιδίωξη των δανειστριών χωρών είναι επιεικώς απαράδεκτη καταγγέλλουν, επισημαίνοντας πως είναι «ζήτημα εθνικής αξιοπρέπειας η απόρριψη παρόμοιων εγγυήσεων»… Ηδη εντός της Ε.Ε. έχει εκδηλωθεί το αίτημα χωρών -με την υψηλότερη πιστοληπτική διαβάθμιση- που ζητούν ενέχυρο για τα δάνεια διάσωσης, αλλά μετά τη συμφωνία Ελλάδας-Φινλανδίας έχει αναζωπυρωθεί.

Οπως κατήγγειλε ο υπουργός Οικονομικών «η ιδέα από τις χώρες με πιστοληπτική αξιολόγηση ΑΑΑ -που είχαν εγγυηθεί έως τώρα τα δάνεια διάσωσης για την Ελλάδα, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία- να απαιτούν εγγυήσεις και εμπράγματες υποθήκες στη δημόσια περιουσία όσων χωρών χρειαστούν επιπλέον χρήματα στο μέλλον, όπως ο διευθυντής της τράπεζας θα έβαζε υποθήκη ένα κτήμα για να δώσει δάνειο», παίρνει εφιαλτικές διαστάσεις. Το αίτημα «βρίσκεται ακόμη στο στάδιο των διαπραγματεύσεων, προφανώς θα υπάρξει αντίσταση σε αυτό», πρόσθεσε ο κ. Νούναν.

Στην ερώτηση, τι σημασία αποδίδει στις προειδοποιήσεις των οίκων αξιολόγησης, για το ενδεχόμενο να ερμηνευθεί ως «επιλεκτική» χρεοκοπία της Ελλάδας ακόμα και η περίπτωση της εθελουσίας από τους ιδιώτες συμμετοχή στην αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, και στον κίνδυνο να υπονομεύσει το αξιόχρεο άλλων μελών της Ευρωζώνης με δημοσιονομικά προβλήματα, ο κ. Νούναν απάντησε: «Δεν πιστεύω ότι εγκυμονεί συστημικό κίνδυνο για την Ιρλανδία».
Η πρώτη ευρωπαϊκή εξέγερση, όπως τη χαρακτηρίζουν οι ίδιοι οι Ιρλανδοί, έγινε. Και ήταν ειρηνική. Αρχικώς, τιμώρησαν το κόμμα Φιάνα Φέιλ που πρόδωσε τον ιρλανδικό λαό υπογράφοντας το Μνημόνιο προκειμένου να διασώσει τις τράπεζες. Η πολιτική εξόντωση του Φιάνα Φέιλ, που κυριάρχησε στην Ιρλανδία 60 χρόνια, σημαίνει πως ο λαός ψήφισε υπέρ της κατά μέτωπον αντιπαράθεσης με την Ευρωπαϊκή Ενωση, πιστεύουν. Ο Εντα Κένι, ο ηγέτης του κόμματος Φίνε Γκέιλ που νίκησε στις εκλογές και έγινε πρωθυπουργός, υποστηρίζει πως Ιρλανδία οφείλει να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις που προκύπτουν από τα χρέη της. «Είναι, όμως, χρέη των τραπεζών, και δεν γνωρίζαμε ότι τα είχαμε», προσθέτει. «Αυτοί που πληρώνουν τα πάντα είναι εκείνοι που έχουν τη μικρότερη δυνατότητα».
Αντί να επενδύει στο μέλλον της, η Ιρλανδία έχει δεσμευθεί να δαπανήσει τουλάχιστον 48 δισ. ευρώ για να σώσει τις τράπεζές της επί του ευρωπαϊκού πακέτου στήριξης των 85 δισ. ευρώ. Σε αντίθεση με την Ισλανδία, που δεν έσωσε τις υπερχρεωμένες της τράπεζες, η πρώην ιρλανδική κυβέρνηση αποφάσισε ότι οι ψηφοφόροι θα πληρώσουν τον λογαριασμό, ο οποίος ξεπερνά τα 10.000 ευρώ κατά κεφαλήν.
Πάντως, εξαιρετικά ενδιαφέρουσα αποδεικνύεται η -έως τώρα- αντίδραση της κυβέρνησης και του νέου Ιρλανδού πρωθυπουργού Εντα Κένι με τους πρωταγωνιστές στην πολιτική σκηνή της Ε.Ε. Ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί σε αγαστή συνεργασία με τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ του έχουν ζητήσει εις μάτην να αυξήσει τον φορολογικό συντελεστή των επιχειρήσεων. Ομως, ο Εντα Κένι απέδειξε πως είναι σκληρός διαπραγματευτής. «Δεν θα μπορούσα να διανοηθώ ότι θα αλλάξουμε τον φορολογικό συντελεστή του 12,5% επί των κερδών των επιχειρήσεων» δήλωσε, χωρίς να κρύψει τη δυσαρέσκειά του για τις πιέσεις. Γερμανία και Γαλλία θεωρούν ότι η αύξηση του συντελεστή αποτελεί «κλειδί», προκειμένου να υπάρξουν διορθώσεις στους όρους του πακέτου διάσωσης ύψους 85 δισ. ευρώ.
Να επισημανθεί ότι οι φωνές που καλούν σε ένα νέο δημοψήφισμα πληθαίνουν πάλι στην Ιρλανδία, με το επιχείρημα πως ο ιρλανδικός λαός δεν ρωτήθηκε ποτέ για το πρόγραμμα σκληρής λιτότητας που του επιβλήθηκε με το Μνημόνιο από την Ε.Ε. και το ΔΝΤ. Ανάμεσα στις φωνές που ξεχωρίζουν είναι του οικονομολόγου Ντέιβιντ Μακ Ουίλιαμς, ο οποίος επικαλείται το ιρλανδικό Σύνταγμα. Και του επιχειρηματία Ντέκλαν Γκάνλεϊ, που είχε ηγηθεί του κινήματος για την καταψήφιση της Συνθήκης της Λισσαβώνας το 2008. «Κρατάμε στα χέρια μας έναν όμηρο, το ευρώ, γι’ αυτό πρέπει να δείξουμε πως έχουμε τα κότσια να απειλήσουμε ακόμη και με χρεοκοπία, προκειμένου να μη θυσιαστεί η Ιρλανδία» λέει!

H περιπλάνηση του Detective-X, πρώτα στο Ριο και μετά στις 11 διαστάσεις είχε σαν αποτέλεσμα να έλθουν πολλά e-mail που έλεγαν πως, η συμπεριφορά του» Χ» θύμισε το γνωμικό που λέει «εδώ ο κόσμος καίγεται και η γριά χτενίζεται». Επειδή είμαι σε κάποια επαφή μαζί του (όταν βγαίνει απ’ τη κατάθλιψη), ζήτησα μία απάντηση και αυτός μου έστειλε τα δύο βιντεάκια που «εξηγούν» το Σύμπαν των 10 ή 11 Διαστάσεων. Ο λόγος είναι απλός.Είπε πως, αν κάποιος πρόκειται να σας τρελάνει προτιμάεια να είναι εκείνος!