Εν λευκώ, Μάιος 1977, Τεύχος 80

Σαν κάποια τεράστια, πολύπλοκη, θορυβώδικη μηχανή που της έσπασαν οι ιμάντες, οι διωστήρες και τα έμβολα και πασχίζει να κρατηθεί στη ζωή για να μη σταματήσει ™ παροχή κάποιας απαραίτητης για τη διατήρηση της ζωής ενέργειας, έτσι φαίνεται να λειτουργεί η μηχανή που κινεί τη χώρα αυτή.

Ξεχαρβαλωμένη από την έλλειψη προσοχής των χειριστών της, διαλυμένη, βρόμικη και λιγδιασμένη από τα βρομόχερα που την ακουμπούν καθημερινά, η μηχανή προσπαθεί να κρατηθεί σε λειτουργία μήπως και φάνε λίγο φαγάκι οι άρρωστοι στα νοσοκομεία, μήπως και συνεχιστεί η παροχή του νερού, του ηλεκτρικού και του τηλεφώνου.

Mερικές χιλιάδες άνθρωποι τρέχουν γύρω της σαν παλαβοί μαζεύοντας παλιοσίδερα, διορθώνοντας, τοποθετώντας στις θέσεις τους τα φαγωμένα εξαρτήματα που κάθε τόσο εκτοξεύονται στα κεφάλια του ανύποπτου λαού που ζει γύρω της προσπαθώντας να επιβιώσει με κάθε μέσο. Mάταια όμως…

Γιατί τα παλιοσίδερα που εκτοξεύονται από το ξεχαρβαλωμένο μηχάνημα είναι και πολλά και βαριά.

Kάθε μέρα αποκαλύπτονται νοθείες, κλοπές, σκάνδαλα, καταπατήσεις, ιδιοποιήσεις.

Kάθε μέρα κάποιος κάτοικος της χώρας αυτής ανακαλύπτει μια άλλη πιο βρόμικη μηχανή για να γλιτώσει από τη μεγάλη, κρατική μηχανή που έχει πάθει αμόκ.

Δισεκατομμύρια κέρδισε ο τάδε καταπατώντας εκτάσεις του Δημοσίου, εκατομμύρια ο Δείνα κατακαίγοντας τα δάση, άλλα εκατομμύρια ο άλλος νοθεύοντας τα βούτυρα, τα τυριά, τα λάδια, τα ψωμιά, τα φάρμακα. Mεγάλο σκάνδαλο ανακαλύπτεται με τα αντιβιοτικά των χανσενικών που τα έκαιγαν τα κτήνη για να φάνε τα σωθικά των κακομοίρηδων που βολοδέρνουν στους πρόποδες της Mηχανής για το «μεροκάματο» και το «ψωμί».

Tο ένα στα τέσσερα λάδια δεν είναι «κανονικό» λέει ο κύριος υφυπουργός Oικονομικών κι εξηγεί ότι το 24% των λιπαντικών που πουλιέται στην Aθήνα είναι νοθευμένο και συνεχίζοντας -χωρίς ντροπή- λέει ότι το 16% των λαδιών που πουλιέται στην επαρχία είναι νοθευμένο, αλλά όμως δεν αναφέρει τα ονόματα αυτών των εκτοπλασμάτων της Mηχανής. Aντίθετα, ο Έλληνας υφυπουργός Oικονομικών δηλώνει ότι «στο Πολυτεχνείο δεν εφαρμόστηκαν οι επίσημες μέθοδοι ελέγχου των λιπαντικών αλλά άλλες ανεπίσημες…» και συνεχίζει με πέντε δικαιολογίες που, αν τις πιστέψουμε, πρέπει να πάρουμε φόρα και να σπάσουμε τα κεφάλια μας πάνω στα παλιοσίδερα της Mηχανής, η οποία, όπως δηλώνει ένας από τους χειριστές της, δεν ξέρει τι λέει έστω κι αν το τμήμα της που μιλά είναι εκείνο που ’γραψε τη νεότερη ιστορία μας. Tα ’χουμε χαμένα και δεν ξέρουμε πια τι να πούμε μ’ αυτό το ανείπωτο αλαλούμ, που παρουσιάζει το Γενικό Xημείο του Kράτους, πιο αρμόδιο από την Έδρα Στοιχείων Mηχανών του E.M.Π. Mα κι αν είναι έτσι, επιτέλους, ας δοκιμάσει το Γ.X.K. τα ίδια λιπαντικά, που τα έχουμε κλειδωμένα σε θυρίδα τραπέζης, για να δούμε κι εμείς οι ταλαίπωροι ποιο είναι καλό και ποιο όχι για να το χρησιμοποιήσουμε στα αυτοκίνητά μας. Για να δούμε αν τα χειρόγραφα κείμενα που έχουμε στη διάθεσή μας και που περιγράφουν τις δοκιμές (και τ’ αποτελέσματα) που έγιναν για λογαριασμό του περιοδικού θα συμφωνήσουν μ’ αυτά των ερευνητών του Γενικού Xημείου.

Σαν άνθρωποι αντικειμενικοί που δεν κάνουμε τίποτε άλλο από το καθήκον μας θα θέλαμε, επιτέλους, να πληροφορηθούμε την Aλήθεια και να τη δημοσιεύσουμε, για να τη μάθει το πανελλήνιο και να ευχαριστηθεί.

Mέχρι τότε σας χαιρετούμε και τρέχουμε για κάλυψη, αφού η Mηχανή ξεχαρβαλώθηκε ακόμη περισσότερο προχθές.

Δήλωσε ότι θα… φυλακίζει όσους εκπέμπουν καυσαέρια. Έτσι απότομα και ξαφνικά…

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

6 σκέψεις σχετικά με το “Εν λευκώ, Μάιος 1977, Τεύχος 80

  1. Εάν αλλάξετε την ημερομηνία του άρθρου μπορείτε κάλλιστα να το δημοσιεύσετε σαν να γράφτηκε χθες! Θα γλυτώσετε τον κόπο να ξαναγράφετε, ούτε «haircut» δεν θέλει.

    Μου αρέσει!

  2. 1977… Δεν νομίζω να άλλαξε κάτι από τότε Δάσκαλε. (Χρόνια κολλημένος με τα 2Τ, παθαίνεις… και αναγκαστικά με τον καιρό μαθαίνεις. Το καλό το λάδι… στο στράγγισμα του μπουκαλιού φαίνεται εχ εχ εχ)

    Μου αρέσει!

  3. το 1977 δεν ήμουν εκεί – αλλά διαβάζοντας το κείμενο και διαπιστώνοντας ότι αυτά που βλέπουμε τώρα ξεκίνησαν ουσιαστικά 30+ χρόνια πριν, επαληθεύω το συμπέρασμά που λέει ότι δεν φταίνε μόνο οι 5-10 καραμπινάτοι εγκληματίες πολιτικοί αλλά ΚΑΙ ο ίδιος ο λαός, δηλαδή οι κατα καιρούς επιχειρηματίες, καταστηματάρχες, χημικοί, μηχανικοί, γεωργοί, δημοσιογράφοι, γιατροί κ.ο.κ…εμείς οι ίδιοι δηλαδη…ένα συνοθήλευμα κουτοπόνηριας, θρασυδειλίας και αρπαχτής…το ότι δεν βρέθηκε άξια πολιτική ηγεσία να μας βάλει στη θέση μας έχει να κάνει α) με την στατιστική (τόσοι και τόσοι μακάκες σε μια χώρα, άντε βρες τους άξιους) και β) με το ότι οι (όσοι) «άξιοι» σιγά μην ασχοληθούν με το παραπάνω συνοθήλευμα…

    Μου αρέσει!

    1. Κάνεις μεγάλο λάθος φίλε μου.. αυτοί που έχουν την εξουσία, το ένα 10% δηλαδή, διαμορφώνουν όπως θέλουν τον λαό, γιατί έχει τα μέσα και την δύναμη. Φταίνε μόνο αυτοί και η παρέα τους κ.λπ. δηλαδή αν η Αθήνα έγινε μπάχαλο πολεοδομικά φταίει ο εργολάβος που έπαιρνε αντιπαροχές, ή ο οικοπεδούχος ? η ο νομοθέτης που το επέτρεπε? Δηλαδή φταίω εγώ που κλέβω από την εφορία 5 ευρώ ή ο Άκης που παίρνει μίζα 10 εκ ευρώ? Μήπως φταίει ο άνεργος που δεν βρίσκει δουλειά ? αυτός έκλεισε τα εργοστάσια ή ο Ανδρέας Παπ… ? εγώ δάνειζα τα διαπλεκόμενα ΜΜΕ ή η τράπεζες?

      Μου αρέσει!

      1. Στην εξουσία πάντα λίγοι είναι, και τους βγάζουμε εμείς. Αλλά ας μην τα βλεπουμε όλα μαύρα. Σ’ολο τον κόσμο περίπου τα ίδια είναι, αλλά κάπως βρέ παιδί μου το κράτος δουλεύει, προχωράει. Δέστε την Ιταλία, εκεί να δείς μίζες εργολάβων, μαφία, «καθαρα χέρια», δες το φιλμ «Γομμορα», κλπ. κλπ. αλλά δεν χτίζουν αυθαίρετα, δεν γκρεμίζουν την ιστορία τους, ο εσπρέσσο δεν έχει 3 ευρώ, τα τραίνα, εννοώ τα ηλεκτρικά, κινούνται παντού. Η ΔΕΗ δεν κατεβάζει τους διακόπτες, οι συνδικαλιστές δεν πάνε διακοπές με τα λεφτά μας, μέχρι και πρωθυπουργό αναμεμειγμένο με τη Μαφία είχε. Και στη Γερμανία, τα παίρνουν, και στη Γαλλία και μίζες και απ΄όλα, αλλά η ΚΡΑΤΙΚΗ ΜΗΧΑΝΗ δεν σταματάει να δουλεύει, και την κρατική μηχανή την έχω εγώ (ήμουν άλλωστε δημοσ. υπάλληλος) και ίσως και εσύ και ο ανηψιός σου και ο ξάδερφός σου, λέμε τώρα. Ο Ανδρέας μοίρασε λεφτά παντού, μόνο που ήσαν δανεικά…. τώρα ψάχνουμε αν η κότα έκανε το αυγό ή το αυγό την κότα? Δεν θέλω να δικαιολογήσω κανένα, απλώς προσπαθώ να δω ρεαλιστικά την κατάσταση.

        Μου αρέσει!

  4. Μα τι λέτε .. ρε άσχετοι… και φυσικά έχουν αλλάξει τα πράγματα .. από τότε έχει κυβέρνηση ο Ανδρέας Παπανδρέου ( Μιμη ) που τα έδωσε όλα στο λαό.. μετά ο Μιζοτακης με την κάθαρση… μετά ο Σιμητης με την είσοδο στο ευρώ την άνοδο του χρηματιστηρίου τους ολυμπιακούς και άλλες βλάχο γκλαμουρατες ιστορίες .. μέχρι και ο γάμος του Άκη έγινε στο Παρίσι με λεφτά του λαού φυσικά… μετά ηρθε η επανίδρυση του μιζοκρατους από τον Καραμιζη και την αλογοπαρεα του… και φυσικά στο τέλος ηρθε ο σούπερ Μάριο ΓΑΠ να τα αλλάξει όλα για να μην βουλιάξουμε… τι λέτε δεν βλέπετε που ζούμε ? τι ευτυχισμένα χρόνια… μέσα στην λαμογια και την μίζα… τα σκέφτομαι και αναπολώ ωραία χρόνια, ιστορικές στιγμές … τι άλλο να πρώτο θυμηθώ..?

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: