Όλα τα ’χε η Μαργιωρή…

1ο ΘΕΜΑ

27.03.11

Όπως ίσως γνωρίζουν οι αναγνώστες της στήλης ο γράφων είναι ιδρυτής, πρόεδρος δύο (2) κομμάτων: του Κ.Κ.Λ (Κόμμα Κοινής Λογικής) και του Κ.Α.Π (Κόμμα Αντεστραμμένης Πραγματικότητας). Στο Τους 12 τελευταίους μήνες το Κ.Κ.Λ έχει πέσει στη χειμέρια νάρκη αφού καμία από τις προτάσεις του δεν έγινε δεκτή απ’ τον «λαό». Το αντίθετο συμβαίνει με το Κ.Α.Π, η δραστηριότητα του οποίου δεν επιτρέπει στα μέλη να πιουν ένα εσπρεσάκι στο DaCappo. Εκτός από την ρύθμιση του χρέους των 450 δισεκατομμυρίων ευρώ (με την δημιουργία νέου χρέους), τους τελευταίους 12 μήνες το Κ.Α.Π έκανε όσα δεν είχαν γίνει στην Ελλάδα τα τελευταία 35 χρόνια. Αναφέρω τα επουσιώδη 1. λύση του προβλήματος της Παιδείας με την 124η αλλαγή του Νόμου-Πλαισίου από την μεταπολίτευση 2. Καταδίκη των υπεύθυνων για τα σκάνδαλα Χρηματιστηρίου, Βατοπεδίου, Βόνταφον, Ζίμενς, προμήθειών ΟΣΕ,  υποβρυχίων κλπ  3. αλλαγή φορολογικής πολιτικής (για 215η φορά) 4. λύση προβλημάτων που έχουμε με την Τουρκία σε Αιγαίο και Δυτική Θράκη 4. Οριοθέτηση της ΑΟΖ  5. αντιμετώπιση του  μεταναστευτικού 6. αναδιάρθρωση  της γεωργικής παραγωγής 7. Ενοικίαση ή πώληση επιφανειών εδάφους της επικράτειας (Αστακός, Ελληνικό,  Ελ. Βεν (μόνο το 20%), Λουτρά Καϊάφα, Κνωσσός, Φαιστός, Εθνικός Κήπος κλπ  Και τώρα τα ουσιώδη με πρώτο τη πρόταση της “λογογράφου” (σύμφωνα με το Wiki Leaks) Κας Μπιρμπίλη η οποία αποτελεί εξέχων μέλος του Κόμματος,  για την πεζοδρόμηση της οδού Πανεπιστημίου. Το σημαντικό για το μέλλον της χώρας έργο υπολογίζεται ότι θα κοστίσει από 15 ως 25 εκατομμύρια ευρώ τα οποία το Κ.Α.Π θα δανειστεί από την ΕΚΤ και το ΔΝΤ αφού πρώτα μας δανείσουν 200 δις  για να «αγοράσουμε» τα δανεικά με ένα ελαφρό «κούρεμα» της τάξης του 40-50%. Αυτό που, στην ουσία, επιτυγχάνεται με την πρόταση της Λογογράφου είναι σημαντικό γιατί, το «κέντρο» της Αθήνας επεκτείνεται μέχρι την Ακαδημίας, ίσως την Σκουφά αλλά, σίγουρα όχι, την Αναγνωστοπούλου όπου μένει η οικογένεια του Gollum της Μέσης Γης. Και λέω «σίγουρα» διότι τυχών επέκταση προς το Bidet Central θα σημάνει, εκτός από ονειρικούς «χώρους περιπάτου» για τους εξουθενωμένους από την εφαρμογή του Μνημόσυνου εργαζομένων Αθηναίων και καταστηματαρχών  και πολλαπλασιασμό των ελεύθερων χώρων WC όπου θα κάνουν «την ανάγκη» τους οι δυστυχείς οικονομικοί μετανάστες που επέλεξαν το «πετράδι της γης» για να βρουν μία καλύτερη ζωή. Το σχέδιο προβλέπει ότι, εκτός από τις οσμές και μυρουδιές που απολαμβάνουν οι Αθηναία εις τας περί την πλατεία Ομονοίας οδούς, θα τις απολαμβάνουν πρώτα στη Πανεπιστημίου μια μετά στην Σταδίου, Πεσμαζόγλου , Ομήρου, Κριεζώτου, Νίκης, Σόλωνος και κάθε οδό  που θα επηρεασθεί από την πεζοδρόμηση. Needless to say, ότι, όταν λέμε «πεζοδρόμηση» το εννοούμε πράγμα που, πάλι, σημαίνει όιτι εκτός από την επέκταση των δημόσιων ουρητηρίων και χώρων διαμονής για κάθε καρυδιάς καρύδι θα πρέπει να φύουν και τα «γιωταχί». Σε πρώτη φάση θα πάνε πιο πάνω, πιο κάτω,πιο δεξιά και πιο αριστερά. Αν αυτό το μέτρο δεν αποδώσει τα «γιωταχί» θα πάνε Ακόμα Πιο  Μακριά προς Κόρινθο, Λαμία, Χαλκίδα και Σούνιο. Εκεί όμως θα συναντήσουν την (σθεναρή) αντίσταση των συλλόγων «Περιβαλλοντικής Ευαισθητοποίησης» που εκτός από ΧΥΤΑ δεν θέλουν τα «γιωταχί» στην δική τους αυλή. Το σύνθημά τους είναι «να φύγουνε, να πάνε αλλού» πράγμα που αφήνει στο Κ.Ε.Π (και στη Λογογράφο) μία και μόνη επιλογή: να πάνε στον Ασωπό! Εκεί όμως βρίσκεται (εδώ και χρόνια) μελέτη του Κόμματος για την αναβάθμιση της περιοχής έσω της ΜΚΟ “i4u&u4me” που την «τρέχει» ο Λευκός Πρίγκιπας του Κόμματος (όλα έχουν έναν) Nicolas ο οποίος έχει πει και το «τουκαπρό». Οι δημοσιογράφοι με ρώτησαν αν, η πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου (που είχε προταθεί και το 1982) θα ανατρέψει και τον συγκοινωνιακό χάρτη της Αθήνας με εκατοντάδες χιλιάδες παππούληδες και γιαγιάδες, μητέρες και  μαθητές να ψάχνουν γι τις νέες αφετηρίες των παλαιών λεωφορείων  αλλά, θεωρώ το ερώτημα προβοκατόρικο. Μπροστά στα τριαντάφυλλα, τις λιμνούλες, τις πάπιες, τους τσιρκολάνους και τον περίπατο των πεινασμένων υπηκόων της πρωτεύουσας της Αθήνας Ελλάδας (εδώ μένει το 55% των υπηκόων της Μεγάλης Πύλης, ναι;) δεν είναι δυνατόν να υποβαθμίζουμε το μεγαλοφυές και απόλυτα συμβατό με την εποχή και τις ανάγκες του λαού, της πόλης και της χώρας έργου.


Είναι ίσως η πρώτη φορά που, ως Ιδρυτής και Πρόεδρος του Κ.Ε.Π διαφωνώ «κάθετα» με ένα από τα ιδρυτικά του μέλη και η πρόταση του Αντιπροέδρου τα «γιωταχί» να πάνε να παρκάρουν στο πρώην Αεροδρόμιο Ελληνικού με έκανε να «βγω απ’ τα ρούχα μου». Δεν ξέρει, ή μήπως προσποιείται, ότι έχω αναθέσει σε Διεθνείς Επιτροπές (με επικεφαλής τον Επιθεωρητή Κάλαχαν) να μελετήσουν τις χρήσεις του Ελληνικού και τίποτα, ούτε το φως, δεν μπορεί να ξεφύγει από τον Ορίζοντα Γεγονότων (event horizon) της Μαύρης Τρύπας που πρόκειται να θέσω σε λειτουργία εντός του 2011.

Όμως, το θέμα της πεζοδρόμησης είναι, εκτός από περιβαλλοντικά απαραίτητο και κοινωνικά συναρπαστικό γι’ αυτό λέω να επανέλθω την επόμενη Κυριακή εκτός αν, με πιάσει το Μανιάτικο και στείλω την Λογογράφο πίσω στο Joe Weiderπου την βρήκα in the first place._K.K.

 

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: