Μία απ’ τις χειρότερες μέρες της ζωής μου

…Η σημερινή. Μόλις πριν 10 λεπτά τελείωσε η Συμβούλιο στην παλιά εταιρία του Τσάρλι ΜακΙντάϊρ. Μου έστειλε ένα e-mail που περιγράφει πόσο δύσκολο είναι να κάνει τον παλιάτσο. Του ζήτησα να κάνει υπομονή γιατί, δεν μπορεί κάποιος που δεν έχει βλάψει κανέναν να κρεμιάται σαν σφαχτάρι από τα τσογλάνια της Καμόρα. Μου είπε πως, οι αντοχές του  εξαντλήθηκαν και πως δεν μπορεί να τα βάλει με τους γκάνγκστερ. Του είπα ότι, αν υπάρχει κάποιος που τον καταλαβαίνει αυτός είμαι εγώ αλλά, δεν μπορώ να τον βοηθήσω. Μου απάντησε μ’ ένα δάκρυ…

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

10 σκέψεις σχετικά με το “Μία απ’ τις χειρότερες μέρες της ζωής μου

  1. Σήμερα όμως είναι μία νέα μέρα φίλτατε.
    Με μόνο σίγουρο στη ζωή όλων μας, ότι (κάποια στιγμή) θα πεθάνουμε, ας απολαύσουμε μέχρι τότε την ευκαιρία που μας δίνεται για ακόμα μία πτήση, ένα καλό γεύμα, ένα καλό βιβλίο, ένα γυναικείο χάδι, ή απλά την καλή κουβέντα ενός φίλου.
    Η διαφορά μας από τους γκάνγκστερς, είναι ότι αυτοί δεν είναι ποτέ ικανοποιημένοι και πάντα ακόρεστοι, ενώ αντίθετα εμείς είμαστε ευγνώμονες για όσα -λίγα έστω- έχουμε.
    Ψηλά το κεφάλι λοιπόν (όπως πάντα άλλωστε) και ας μην ξεχνάμε πως… όλα εδώ πληρώνονται, για όλους. Και ειδικά για τους γκάνγκστερς!

    Μου αρέσει!

    1. Xρηστο,εισαι παντα συγκαταβατικος και μελιρρυτος και γι’αυτο το λογο εγω προσωπικα σε ευχαριστω…για τον τροπο που εχεις να παρουσιαζεις την αλλη οψη του νομισματος…

      Κωστα δεν ξερω αν σε παρηγορει ο τροπος μας να σταθουμε κοντα σου(αναγκη πρωτα απο ολα δικη μας),μα δεν μπορω να μην αναφερω την εξαθλιωση στην οποια εχουν περιελθει χιλιαδες οικογενειες…εχει τελειωσει το μελλον τους και μαζι, σιγα σιγα,ισως τελειωνει και το μελλον οσων αντεχουν ακομη…Ε λοιπον,οπως λεει και ο Χρηστος,ψηλα το κεφαλι,παμε να φτιαξουμε καινουργιο μελλον…

      …τωρα σας αφηνω γιατι φτιαχνω το «μελλον του μελλοντος μου»…ετσι δεν το ειχες πει καποτε Κωνσταντινε?

      Υγ. Eνα μελλον μπροστα το coyote!!!Και για να γινω σαφης βαζω κι αλλο υστερογραφο.

      Υγ.Με ρωταει ο μπαρμπα Νικος…
      -Τι ειναι η ζωη?
      -Τι ειναι?…ρωταω
      -Η ζωη ειναι μια βαρκα,μπαινεις μεσα το καλοκαιρακι και τραβας κουπι και ολα ειναι ωραια.Και τραβας κουπι και δεν σε νοιαζει τιποτα.Εχεις μαζι και το κοριτσι να το πας βαρκαδα και κει πανω στο ρομαντζο το παντρευεσαι …ε? τελεια?
      -Τελεια,του λεω…
      -…και τραβας κουπι και βαζεις στη βαρκα την κρεββατοκαμαρα,το πλυντηριο,το σαλονι και τραβας κουπι αν και εχει βαρυνει η βαρκα,αλλλλλλλαααα δεν σε νοιαζει γιατι εχεις οραμα και νιατα και δυναμη…ετσι?
      -Ετσι…
      -Και μετα ερχονται τα παιδια,τα βαζεις μεσα στη βαρκα και τραβας κουπι και αντε να τα μεγαλωσεις αντε να πανε σχολειο,δουλεια να βγαλεις φραγκα,να πληρωσεις τα ενοικια και μετα τα δανεια και τραβας κουπι,και βαραινει η βαρκα,αλλαζεις ταπετσαρια,αυτοκινητο(γυναικα δεν αλλαζεις),αγοραζεις εξοχικο,τα παιδια πανεπιστημιο,και τραβας κουπι και δωσ’του να βρουνε δουλεια και να κανουν οικογενεια και συ εκει να τραβας κουπι και μετα τιιιιιιιι???
      -Και μετα τι?
      -Εχεις μεγαλωσει,λιγο η υπερταση λιγο ο διαβητης,τραβας κουπι και φουσκωνεις,αλλα αντε ακομα λιγο να φυγουν οι τελευταιες δοσεις,να παρεις την συνταξη να δεις κανενα εγγονακι και τοτεεεεεε…
      -Και τοτε μπαρμπα Νικο???
      -Ερχεται το μεγαλειωδες ναυαγιο…

      Κωστα,η ζωη ειναι ναυτικο επαγγελμα.Εγω αυτο καταλαβα απο την ιστορια του μπαρμπα Νικου.Εσεις παιδια?…….

      Μου αρέσει!

      1. Όλα σωστά μείον τα παιδιά. Από την αρχή ήξερα πως θα τελειώσω όμως είναι δύσκολο να το αντιμετωπίσεις όταν έρχεται η στιγμή . Όπως σωστά γράφεις, η δική μου περίπτωση είναι προκλητικά ευνοημένη. Χιλιάδες Έλληνες πλήρωσαν ακόμα και με τη ζωή τους την προσπάθεια να κάνουν κάτι «καλό». Δεν παραπονιέμαι. Στενάχωρα νοιώθω…

        Μου αρέσει!

      2. Δεν αφορουσε καποιον ειδικα η ιστορια(που ειναι αληθινη,ετσι).Για να ξεχασεις λιγο την στεναχωρια την ανεφερα,πλακα δεν ειχε?Και γιατι περα απο παιδια,βασανα,δανεια,προσδοκιες,ονειρα και εφιαλτες υπαρχει και το «ταλεντο» να ζεις τη ζωη.Αυτο το εχασαν πολλοι.Ε δεν θα το χασουμε και μεις.

        Στο δικο μας ναυαγιο θα βυθιστει ο Τιτανικος.Αμ πως…

        Μου αρέσει!

  2. Αγαπητέ Coyoteracing, να ‘σαι καλά για την όμορφη αλληγορία. Τα κάλυψες όλα και με το παραπάνω.
    Ας πάμε λοιπόν όλοι να τραβήξουμε, το κουπί που μας αναλογεί και ας ελπίσουμε ότι οι καρχαρίες δεν θα είναι πολύ πεινασμένοι…
    Καλή συνέχεια & καλό ταξίδι σε όλους

    Μου αρέσει!

  3. Πολλοι τον καταλαβαινουν κι’ ας μην μπορουν να τον βοηθησουν. Η μηπως και μπορουν, εστω και με τροπο μαλλον υπερβατικο, ως παληοι, πιστοι, επικοινωνουντες συνταξιδιωτες… Εστω κι’ αν στη ζωη, στις μεγαλες στιγμες, ειναι αληθεια ισως οτι ειμαστε μονοι…

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: