Φωτοκινηματογραφικο συνεργειο ΕΛΑΣ 1943-1945

20.2.11

Εκπληκτικό ντοκουμέντο! Μπράβο στα παιδιά της «Φωτογραφίζοντας»!._.Κ.Κ

Φωτοκινηματογραφικο συνεργειο ΕΛΑΣ 1943-1945

Μια πρωτη συλλογη σκηνών που γυρισε το φωτοκινηματογραφικο συνεργειο του ΕΛΑΣ (Ελληνικος λαϊκος απελευθερωτικος στρατος) κατα τη διαρκεια της κατοχης μεχρι της συμφωνία της Βάρκιζας.Για πρωτη φορα μετα 67 χρονια αναγραφονται τα ονοματα των μελων του συνεργειου.
Δημητρης Μεγαλιδης προϊσταμενος
Ιωαννης Νισυριου οπερατερ
Θανασης Παπαδουκας οπερατερ
Κωστας Μακρης
390px; width: 640px»>

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

5 σκέψεις σχετικά με το “Φωτοκινηματογραφικο συνεργειο ΕΛΑΣ 1943-1945

  1. Ξέρω κάποιον που, ακριβώς επειδή τολμήσατε να προβάλετε το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, θα σπεύσει να σας χαρακτηρίσει «αριστερό μπετόβλακα», καθώς ο ίδιος είναι κολλητάρι ακροδεξιού (μυθ)ιστορικού που συνεργάζεται με τις φασιστικές εκδόσεις «Πελασγός» και προσπαθεί να βγάλει πατριώτες ολκής τους ταγματαλήτες του Schimana, του Κουρκουλάκου και του Πούλου.

    Μου αρέσει!

    1. Ποιά ελευθερία και δημοκρατία; Αυτή που σταδιακά σε 60 χρόνια μας έφερε στη χρεοκοπία μήπως; Ή μήπως αυτή που κατέστρεψε την Ελλάδα και την έκανε ανίκανη και τριτοκοσμική σε όλα τα επίπεδα; Η μόνη ελευθερία που ήρθε είναι η ελευθερία να διαλέξεις ανάμεσα στο κακό και στο χειρότερο καπιταλισμό, ανάμεσα στη διαφθορά του δημοσίου και στα υπερκέρδη και απάτες των επιχειρηματιών». Αλλά ελπίζω να ξυπνήσουν κάποτε οι άνθρωποι από τον λήθαργο και την αδράνεια που έχουν πέσει (και με δικιά τους ευθύνη) και τότε θα δεις τι σημαίνει πραγματική ελευθερία και δημοκρατία.

      Μου αρέσει!

    2. Δε λέω, καλά που δεν υπερίσχυσε το μπλοκ του ΕΛΑΣ στη συγκεκριμένη περίπτωση, μολονότι οι συντριπτικά περισσότεροι μαχητές του ήταν αληθινοί πατριώτες που δε δίστασαν να δώσουν και τη ζωή τους για την πατρίδα.
      Η συμφωνία στη Γιάλτα όμως δεν προέβλεπε για την Ελλάδα να εισχωρήσει στον ανατολικό μπλοκ και ως δια μαγείας κάποια στιγμή έπαψε και η υποστήριξη από την ΕΣΣΔ στον ΕΛΑΣ με τα γνωστά επακόλουθα.
      Εννοώ δηλαδή ότι κάποιοι είχαν καπηλευθεί τον αγώνα του ΕΛΑΣ, είτε για προσχώρηση της Ελλάδας στην αγκαλιά του «πατερούλη», είτε (όταν δεν τους έκατσε το σχέδιο) στη δημιουργία ενός ενιαίου κράτους με τη Μακεδονία, τη Θράκη, τη Βουλγαρία και τα Σκόπια, που θα αποκοβόταν από τον υπόλοιπο Ελλαδικό χώρο.
      Τα σχέδια δεν έκατσαν, υπογράφτηκε η συμφωνία της Βάρκιζας και επήλθε μετά η «ελευθερία» του Σκόμπυ και των Αμερικανών με τους διωγμούς και βασανισμούς που όλοι γνωρίζουμε.
      Με απλά λόγια η Ελληνίτσα δεν υπήρξε ούτε ελεύθερη ούτε φυσικά δημοκρατική, απλά επέλεξε ποιος νταβατζής θα την κουμαντάρει.
      Και μην ακούσω κανείς να ισχυριστεί ότι σήμερα έχουμε Δημοκρατία. Το πραγματικό πολίτευμα της Ελλάδας θα έπρεπε να μετονομαστεί σε κοινοβουλευτική δικτατορία.
      Για παράδειγμα, στην Αρχαία Αθήνα δέσμευαν την περιουσία οποιουδήποτε κατείχε την εξουσία. Αν με τις αποφάσεις του ζημίωνε την Πόλη, τότε έπαιρναν από τη δεσμευμένη περιουσία το ποσό που αναλογούσε στη ζημιά.
      Για παραλληλισμό, στη σημερινή Ελλάδα πήραμε πριν από ένα χρόνο πάνω από 300 Δις Ευρώ δάνειο για να καλύψουμε τις τρύπες, αλλά το Γκόλουμ, ο Επανιδρυτής, ο Πάν-καλος, ο Λαλιώτης, ο Τσοχατζόπουλος, ο Δρακουμέλ, και ο εκσυγχρονιστής με τα μαύρα κολάν εξακολουθούν να ζουν πλουσιοπάροχα, είναι έτσι ή δεν είναι?

      Μου αρέσει!

  2. Διάβασε λίγο Αριστοτέλη για να καταλάβεις τι θα πει πραγματική δημοκρατία.
    Το σύστημα στο οποίο ζούμε στη νεότερη Ελλάδα ΟΥΔΕΠΟΤΕ υπήρξε πραγματικά δημοκρατικό.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: