Το ευρώ ή τέλος εποχής (02-01-2000)

 

Ο Μάντης Κάλχας λέει στη διαδυκτιακή του στήλη  «Cyber View» τον Ιανουάριο του 2000

Θα την θυμούνται τη Τρίτη, 2 Ιανουαρίου οι άνθρωποι του μέλλοντος. Θα μείνει, βαθιά χαραγμένη στη μνήμη των παλαιοτέρων, σαν η ημέρα που πέθανε το εθνικό μας νόμισμα, η δραχμή. Η ημέρα που, μετά από μία μακρά περίοδο παραισθήσεων, η Ελλάδα ή καλλίτερα η γεωγραφική περιοχή που φέρει (τώρα) αυτό το όνομα, «αγοράστηκε» από την Ευρώπης. Ποιες ήταν οι παραισθήσεις; Μα, εκείνες που ακούγονταν τη δεκαετία του 80 από τον αείμνηστο Ανδρέα Παπανδρέου και ομιλούσαν για «υπερήφανη και ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική», αλλά και άλλες που έλεγαν ότι, ένα μικρό και αδύναμο κράτος σαν την Ελλάδα, μπορεί να επηρεάσει τις εξελίξεις στη περιοχή. Με την υιοθέτηση του εύρο και το θάνατο της δραχμής η παλιά Ελλάδα παραχώρησε τη θέση της στη καινούργια που, έχει μεν το ίδιο όνομα, αλλά όχι το ίδιο ειδικό βάρος. Μήπως υπονοώ ότι διαφωνώ με την υιοθέτηση του εύρο; Κάθε άλλο! Μεταξύ της πιθανότητας η χώρα να μείνει εκτός νυμφώνας, παρέα με τη Τουρκία, τη Βουλγαρία, τη Fyrom και την Αλβανία, και της βεβαιότητας του προαστίου των Βρυξελών επιλέγω το δεύτερο με κλειστά μάτια. Γιατί; Διότι, εκτός του ότι, η Ελλάδα θα ανήκει στο κλαμπ των ισχυρών, θα διαθέτει και μία υπερκυβέρνηση (στις Βρυξέλες) που θα έχει τη δύναμη να «ρίχνει» και κανένα πρόστιμο όταν οι τοπικοί βεζίρηδες αδυνατούν να αντιμετωπίσουν προβλήματα σαν εκείνο της Ολυμπιακής ή του Κουρουπητού, για να μη πω τίποτα για έργα υποδομής όπως αεροδρόμια, λιμάνια, δρόμοι, μετρό, τηλεπικοινωνίες που έμειναν στάσιμα ή δεν ξεκίνησαν. Με δεδομένο λοιπόν το επίπεδο μόρφωσης, τον βαθμό εμπλοκής στα κοινά του λεγόμενου «καθημερινού ανθρώπου» και την ανικανότητα του 90% των «αρμοδίων» της αποκαλούμενης «κρατικής μηχανής», να «χωρίσουν δύο γαϊδάρων άχυρα», 1000 φορές καλλίτερα να με κυβερνούν οι γραφειοκράτες της Ε.Ε. Το τι ησυχία, τάξη και ασφάλεια πρόκειται να επικρατήσει δεν λέγεται. Με αφορμή, τώρα το εύρο και αργότερα τους Ολυμπιακούς όλα θα αλλάξουν προς το καλλίτερο, από τη Σταυρού-Ελευσίνας μέχρι τα χαρτονομίσματα και τα κέρματα και από τις κάμερες στους δρόμους μέχρι τις μηχανές που θα παρακολουθούν και θα καταγράφουν τα κείμενα και τα ηλεκτρονικά μηνύματα που στέλνω μέσω υπολογιστή και κινητού. Ακόμα, ο πληθωρισμός θα μειωθεί, τα επιτόκια θα πέσουν, τα δάνεια θα γίνουν πιο φθηνά και, μία νέα περίοδος ευτυχίας θα χτυπήσει τη χώρα. Οι ΄Έλληνες θα περπατούν και θα χαμογελούν, θα αποκτήσουν ακόμα πιο «φθηνά γιωταχί» ενώ, το κυριότερο, θα πληρώνουν στις χασαποταβέρνες σε εύρο. «Τι χρωστάμε μπάρμπα Γιώργο»; «150 ευρά» θα απαντάει και, εμείς θα είμαστε ευτυχείς που η ανατολή συνάντησε (προσωρινά) τη δύση. Γιατί προσωρινά; Διότι, ως γνωστός απαισιόδοξος προβλέπω ότι η κατάσταση δεν θα είναι τόσο ιδανική όσο φαίνεται. Αν πιστέψουμε αυτά που διαβάζουμε σε 10 χρόνια το σύστημα θα πρέπει να συμπεριλάβει στους κόλπους του τη Τουρκία! Ο γράφων πιστεύει ότι αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ (τουλάχιστον με τη σημερινή μορφή της Τουρκίας), αλλά αν γίνει πως, η ελληνική οικονομία θα τα «βγάλει πέρα» με τη τουρκική; Το 2010 ο πληθυσμός της γειτονικής χώρας θα ξεπερνάει τα 80 εκ. Παράλληλα, με το τρόπο και το ρυθμό που εξοπλίζεται η Τουρκία δεν θα είναι μόνο μία περιφερειακή υπερδύναμη όπως τώρα, αλλά παγκόσμια. Τι θα μπορέσει να κάνει η πτωχή πλην τίμια Ελλάς δίπλα σ’ αυτόν τον γίγαντα με το φθηνό εργατικό δυναμικό, τις εκατοντάδες πολεμικά αεροπλάνα πρώτης γραμμής, τις χιλιάδες τανκς, τον δεύτερο μεγαλύτερο στρατό στο κόσμο και τα …εύρο; Τίποτα άλλο από το να καθίσει στ’ αυγά της! Κάθε άλλη κίνηση μόνο τη καταστροφή μπορεί να φέρει, ακόμα και αν η χώρα μας είναι στη μέλος της Ε.Ε. και στην ΟΝΕ. Ηθικό συμπέρασμα; Όπως στη ταινία «Τρούμαν Σόου» πρέπει να χαμογελάμε, να χαιρετάμε κάθε πρωί τους γείτονες, να αγοράζουμε «μπεμβέ», «μερσεντέ» και «ρειτζρόβερ» και να μη ρωτάμε πολλά. Κι’ αυτό γιατί, επειδή «η περιέργεια σκοτώνει τη γάτα» δεν αποκλείεται να «σκοτώσει» κι’ εμάς και μετά άντε να φύγεις απ’ τη ζώνη του εύρο και να επιστρέψεις στη ζώνη της δραχμής. Ετοιμαστείτε λοιπόν για το μεγαλύτερο πάρτι της νέας χιλιετίας καθώς, χιλιάδες εδωδιμοπώλες, ωποροπώλες, βιοτέχνες, έμποροι, εισαγωγείς, «βιομήχανοι» και λοιποί επαγγελματίες του νεοελληνικού «σουκ» θα έλθουν αντιμέτωποι με τη σκληρή πραγματικότητα και, προς βοήθεια, θα σπεύδει ο ….δήμιος τους!_Κ.Κ. (pilot@techlink.gr)

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

3 σκέψεις σχετικά με το “Το ευρώ ή τέλος εποχής (02-01-2000)

  1. «Το πάρτυ τελείωσε»!
    «Καλό κουράγιο Έλληνες»!
    (Αυτά είπαν κάποιες ψυχές…)

    Γενικά, μπορεί όντως να «τα φάγαμε όλοι μαζί» τόσα χρόνια που «λεφτά υπήρξαν» (ποιανού όμως ήταν τα λεφτά?!…), από τους αγρότες απατεώνες που τρώγανε τις ευρωπαϊκές επιδοτήσεις και τους υπόδουλους ψηφοφόρους που παρακάλεσαν για ρουσφέτια και προσλήψεις, μέχρι τους βουλευτές που κληρονομούν την έδρα του πατέρα τους χωρίς να έχουν δουλέψει ποτέ και τις κυβερνήσεις που μιζαδορίστηκαν άγρια, αλλά σε καμία περίπτωση δεν φάγαμε τα ίδια όλοι. Κάποιοι (δημόσιοι υπάλληλοι κυρίως) φάγανε λίγο, κάποιοι άλλοι (ιδιωτικοί υπάλληλοι κυρίως) δεν φάγανε καθόλου, και κάποιοι λίγοι (υπουργοί, κομπιναδόροι-γλείφτες-επιχειρηματίες-αεριτζήδες σαν τον Μπατατούδη που ήταν κολλητός του Βενιζέλου και έκανε την φούσκα της Intersat και πλέον είναι καταδικασμένος φυγόδικος) σκάσανε από το πολύ και βαρύ φαγοπότι. Τώρα πληρώνουν όλοι οι άλλοι τις μαλακίες-αμαρτίες αλλονών, αλλά ήξεραν πολύ καλά οι ψηφοφόροι ποιούς ανέβαζαν στην εξουσία τόσες δεκαετίες. Δυστυχώς, οι επόμενες δεκαετίες θα είναι δύσκολες για την χώρα, σε κάθε επίπεδο. Στην Άμυνα, στην Οικονομία, στην Διπλωματία, στην Ανάπτυξη (χα!), στην Προστασία του Πολίτη, στις Ναυτιλιακές Υποθέσεις και Υποδομές, στο ποδόσφαιρο, στο υποβρύχιο τάβλι. Απλά θα κάτσουμε ήσυχα και όμορφα, και «πάλι με χρόνια με καιρούς, πάλι δικά μας θα ‘ναι». Θα ‘ναι όμως?…

    Μου αρέσει!

    1. αγαπητέ Χ-Man αντιγράφω το σχόλιό σου και το διαδίδω στο Διαδίκτυο, αν μου το επιτρέπεις. Πολύ θα ήθελα να το τρίψω στη μούρη εκείνου του «αρχηγού κόμματος» που έλυσε το πρόβλημα της ζωής του από πολύ νωρίς, αυτουνου που τα πάντα στην Ελλάδα ξεκινάνε με τον ερχομό της Τρόικας, αυτουνού που, για να αλλάξει κάτι σ’αυτό τον τοπο πρέπει να γίνει η δεύτερη? επανάσταση των μπολσεβίκων. Αλλά και να του το τρίψω, δεν θα γίνει τίποτα, το ξέρω, λέμε τώρα….

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: