Αρχείο για Νοεμβρίου, 2010

Ακούω, στα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία, ότι οι αμερικανοί και άλλοι ετοιμάζονται να …συλλάβουν και δικάσουν τον δημιουργό της Wikkieleaks Julian Assange.

Επειδή είναι  τ ό σ ο  ηλίθιοι είναι πιθανό να το επιχειρήσουν. Ανοίγωντας έτσι διάπλατες τις πόρτες για ένα εκατομμύριο νέους Ασάνς!

Τελικά, η εποχή μας έχει ενδιαφέρον

Την κατάθεση νομοσχεδίου, πολύ σύντομα, με το οποίο θα ιδρύεται Εθνικός Φορέας Έρευνας Υδρογονανθράκων, προανήγγειλε στη Βουλή ο υφυπουργός ΠΕΚΑ, Γιάννης Μανιάτης.

Ο Φορέας θα προκηρύξει δημόσιους διαγωνισμούς ώστε να γίνουν έρευνες στη χώρα και στο βαθμό που αυτές αποδειχθούν θετικές στη συνέχεια θα προχωρήσει η αξιοποίηση και εκμετάλλευση κοιτασμάτων είτε πετρελαίου, είτε φυσικού αερίου.

Απαντώντας σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Κ. Βελόπουλου σχετικά με τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιόνιο Πέλαγος και αλλού, ο κ. Μανιάτης παρότι ξεκαθάρισε ότι δεν θα τοποθετηθεί για το που και πόσο πρέπει να προχωρήσουν οι έρευνες – καθώς πρόκειται για ένα πολύ σύνθετο θέμα – όμως, είπε πως υπάρχει αμεσότατη ανάγκη να προχωρήσουμε, ιδιαίτερα στην περιοχή του Ιονίου και της Δυτικής Ελλάδας, στον εμπλουτισμό των ερευνητικών δεδομένων που υπάρχουν. Διότι – όπως εξήγησε – τα στοιχεία είναι αρκετά αισιόδοξα ότι μπορούμε να έχουμε πολύ θετικά αποτελέσματα.

Ο ερωτών βουλευτής από την πλευρά του είπε πως η Ελλάδα βρίθει πετρελαίων σε τέτοιο βαθμό ώστε η αξιοποίηση του ορυκτού της πλούτου να αποσβέσει το δημόσιο χρέος της χώρας κι όμως ουδέποτε οι κυβερνήσεις διαχρονικά ασχολήθηκαν με το τόσο σοβαρό αυτό θέμα αν και τόνισε πως το ΥΠΕΚΑ έχει κάνει σημαντικά βήματα.

http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

 


-Β- Ἄλλοι μέν ῥα θεοί τε καὶ ἀνέρες ἱπποκορυσταὶ
εὗδον παννύχιοι, Δία δ᾽ οὐκ ἔχε νήδυμος ὕπνος,
ἀλλ᾽ ὅ γε μερμήριζε κατὰ φρένα ὡς Ἀχιλῆα
τιμήσῃ, ὀλέσῃ δὲ πολέας ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν.
Οι άλλοι —θεοί, θνητοί πολέμαρχοι— κοιμόνταν όλη νύχτα,
και μοναχά το Δία δεν επιανεν ύπνος γλυκός καθόλου,
μόν᾿ όλο μες στο νου του ανάδευε, πως του Αχιλλέα να δώσει
τιμή, κι Αργίτες δίπλα στ᾿ άρμενα περίσσιους ν᾿ αφανίσει.
Και τούτη η πιο καλή του εικάστηκε βουλή στο νου, να στείλει
στο γιο του Ατρέα, τον Αγαμέμνονα, τον όνειρο τον πλάνο’
γυρνάει σ᾿ αυτόν και με άνεμάρπαστα του συντυχαίνει λόγια:
«Όνειρε πλάνε, ομπρός, στ᾿ Αργίτικα γοργά καράβια δράμε,
και στο καλύβι του Αγαμέμνονα, του γιου του Ατρέα, σα φτάσεις,
5 Ἥδε δέ οἱ κατὰ θυμὸν ἀρίστη φαίνετο βουλή,
πέμψαι ἐπ᾽ Ἀτρεΐδῃ Ἀγαμέμνονι οὖλον ὄνειρον·
καί μιν φωνήσας ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
βάσκ᾽ ἴθι οὖλε ὄνειρε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν·
ἐλθὼν ἐς κλισίην Ἀγαμέμνονος Ἀτρεΐδαο
10 πάντα μάλ᾽ ἀτρεκέως ἀγορευέμεν ὡς ἐπιτέλλω·
θωρῆξαί ἑ κέλευε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοι πόλιν εὐρυάγυιαν
Τρώων· οὐ γὰρ ἔτ᾽ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχοντες
ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας
ό,τι σου ορίζω τώρα λέγε του και μην το παραλλάξεις.
Σπρώχ᾿ τον γοργά τους μακρομάλληδες Αργίτες ν᾿ αρματώσει·
ήρθε η στιγμή που το πλατύδρομο το κάστρο θα πατήσει
των Τρωών᾿ οι αθάνατοι στον Όλυμπο πια δεν κρατούνε τώρα
δυο γνώμες, τι όλους τους ελύγισε με τα παρακλητά της
η Ήρα, κι απά στους Τρώες επλάκωσαν τρανοί καημοί και πίκρες.»
Έτσι είπε, κι ο Όνειρος, σαν άκουσε το λόγο του μισεύει,
κι ως έφτασε μεμιάς στα γρήγορα των Αχαιών καράβια,
κινάει να βρει τον Αγαμέμνονα, το γιο του Ατρέα᾿ κι εκείνος
κοιμόταν στο καλύβι᾿ γύρα του θεϊκός χυνόταν ύπνος.
15 Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδε᾽ ἐφῆπται.
Ὣς φάτο, βῆ δ᾽ ἄρ᾽ ὄνειρος ἐπεὶ τὸν μῦθον ἄκουσε·
καρπαλίμως δ᾽ ἵκανε θοὰς ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν,
βῆ δ᾽ ἄρ᾽ ἐπ᾽ Ἀτρεΐδην Ἀγαμέμνονα· τὸν δὲ κίχανεν
εὕδοντ᾽ ἐν κλισίῃ, περὶ δ᾽ ἀμβρόσιος κέχυθ᾽ ὕπνος.
20 Στῆ δ᾽ ἄρ᾽ ὑπὲρ κεφαλῆς Νηληΐῳ υἷι ἐοικώς
Νέστορι, τόν ῥα μάλιστα γερόντων τῖ᾽ Ἀγαμέμνων·
τῷ μιν ἐεισάμενος προσεφώνεε θεῖος ὄνειρος·
εὕδεις Ἀτρέος υἱὲ δαΐφρονος ἱπποδάμοιο·
οὐ χρὴ παννύχιον εὕδειν βουληφόρον ἄνδρα
Στάθηκε πάνω απ᾿ το κεφάλι του, και την είδη είχε πάρει
του Νέστορα, πού απ᾿ όλους πιότερο τιμούσε τους γερόντους
ο γιος του Ατρέα᾿ με τέτοιαν ο Όνειρος ο θείος είδη του εμίλα:
«Κοιμάσαι, υγιέ του Ατρέα του αντρόκαρδου, του γαύρου αλογατάρη;
όλη τη νύχτα ένας πρωτόγερος δεν πρέπει να κοιμάται,
που τόσο ασκέρι του μπιστεύτηκαν κι έγνοιες πολλές τον ζώνουν.
Μ᾿ άκου με τώρα᾿ είμαι μαντάτορας από το Δία σταλμένος,
που ας είναι αλάργα, όμως σε γνοιάζεται και σε ψυχοπονιέται.
Προστάζει ευτύς τους μακρομάλληδες Αργίτες ν᾿ αρματώσεις’
ήρθε η στιγμή που το πλατύδρομο το κάστρο θα πατήσεις
25 ᾧ λαοί τ᾽ ἐπιτετράφαται καὶ τόσσα μέμηλε·
νῦν δ᾽ ἐμέθεν ξύνες ὦκα· Διὸς δέ τοι ἄγγελός εἰμι,
ὃς σεῦ ἄνευθεν ἐὼν μέγα κήδεται ἠδ᾽ ἐλεαίρει.
Θωρῆξαί σε κέλευσε κάρη κομόωντας Ἀχαιοὺς
πανσυδίῃ· νῦν γάρ κεν ἕλοις πόλιν εὐρυάγυιαν
30 Τρώων· οὐ γὰρ ἔτ᾽ ἀμφὶς Ὀλύμπια δώματ᾽ ἔχοντες
ἀθάνατοι φράζονται· ἐπέγναμψεν γὰρ ἅπαντας
Ἥρη λισσομένη, Τρώεσσι δὲ κήδε᾽ ἐφῆπται
ἐκ Διός· ἀλλὰ σὺ σῇσιν ἔχε φρεσί, μηδέ σε λήθη
αἱρείτω εὖτ᾽ ἄν σε μελίφρων ὕπνος ἀνήῃ.
των Τρωών᾿ οι αθάνατοι στον Όλυμπο πια δεν κρατούνε τώρα
δυο γνώμες, τι όλους τους ελύγισε με τα παρακλητά της
η Ήρα, κι απά στους Τρώες επλάκωσαν τρανοί καημοί, σταλμένοι
από το Δία. Μα εσύ τα λόγια μου κράτα στο νου, μη λάχει
κι αλησμονιά σε πιάσει, ό ολόγλυκος μόλις σ᾿ αφήσει γύπνος.»
Ως μίλησε έτσι, επήρε κι έφυγε, κει πέρα αφήνοντας τον
να κλώθει ελπίδες μες στα φρένα του, που να γενούν δεν ήταν,
του Πριάμου το καστρί πώς θα ‘παιρνε τη μέρα εκείνη τάχα,
ο ανέμυαλος, που ο Δίας τι του ‘γραφε δεν το ‘βαζε στο νου του’
τι εκείνος κι άλλες ελογάριαζε στους Τρώες και στους Αργίτες
35 Ὣς ἄρα φωνήσας ἀπεβήσετο, τὸν δὲ λίπ᾽ αὐτοῦ
τὰ φρονέοντ᾽ ἀνὰ θυμὸν ἅ ῥ᾽ οὐ τελέεσθαι ἔμελλον·
φῆ γὰρ ὅ γ᾽ αἱρήσειν Πριάμου πόλιν ἤματι κείνῳ
νήπιος, οὐδὲ τὰ ᾔδη ἅ ῥα Ζεὺς μήδετο ἔργα·
θήσειν γὰρ ἔτ᾽ ἔμελλεν ἐπ᾽ ἄλγεά τε στοναχάς τε
40 Τρωσί τε καὶ Δαναοῖσι διὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
Ἔγρετο δ᾽ ἐξ ὕπνου, θείη δέ μιν ἀμφέχυτ᾽ ὀμφή·
ἕζετο δ᾽ ὀρθωθείς, μαλακὸν δ᾽ ἔνδυνε χιτῶνα
καλὸν νηγάτεον, περὶ δὲ μέγα βάλλετο φᾶρος·
ποσσὶ δ᾽ ὑπὸ λιπαροῖσιν ἐδήσατο καλὰ πέδιλα,
να στείλει συφορές και κλάματα μες σε φριχτούς πολέμους.
Κι ως ξύπνησε, διανεύαν γύρα του τα θεία τα λόγια ακόμα.
Πετάχτη απάνω και καθίζοντας ώριο φοράει χιτώνα,
καινούργιο, μαλακό, και γύρω του φαρδιά ετυλίχτη κάπα,
και σάνταλα πανώρια επέρασε στ᾿ αστραφτερά του πόδια’
στερνά το ασημοκαρφοπλούμιστο σπαθί κρεμάει στους ώμους,
και το ραβδί του το ακατάλυτο, το γονικό, κρατώντας,
για τ᾿ άρμενα των χαλκοθώρακων των Αχαιών κινούσε.
Πρέπει να διαβαστεί
Της ΚΥΡΑΣ ΑΔΑΜ, enet.gr

Οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Τουρκίας ουδέποτε διέψευσαν το τελευταίο διάστημα ότι υπάρχει στα σκαριά συμφωνία για το Αιγαίο, ενώ οι ξεκάθαρες θέσεις του υπουργού Επικρατείας της Τουρκίας, Ε. Μπαγίς, την περασμένη εβδομάδα, ότι «θα στήσουμε εξέδρες στη θάλασσα του Αιγαίου που θα μας λύσουν τα προβλήματα», οδηγούν στο μάλλον ασφαλές συμπέρασμα ότι η «λύση» θα είναι η συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Ομως η οποιαδήποτε διαπραγμάτευση και συμφωνία για συνεκμετάλλευση από κοινού με την Τουρκία των κοιτασμάτων του Αιγαίου, χωρίς προηγουμένως να έχουν καθοριστεί τα χωρικά ύδατα και να έχουν οριοθετηθεί η υφαλοκρηπίδα και η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ), αφήνει ανοιχτή την πόρτα για παραχώρηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, αλλά και οικονομικών δικαιωμάτων.

Η Τουρκία δεν επιθυμεί, και γι’ αυτό αποφεύγει, την προσφυγή στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, και τούτο γιατί γνωρίζει ότι το Δικαστήριο, στην καλύτερη περίπτωση για την ίδια, θα της εκχωρήσει (σ.σ. σύμφωνα με υπολογισμούς επίσημων ελληνικών φορέων) 2%-3% στο βόρειο και κεντρικό Αιγαίο, τίποτα στα Δωδεκάνησα μέχρι και τη Ρόδο και περίπου 25% μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου και 18% ανατολικά της Μεγίστης. (Στο χάρτη φαίνεται η καλύτερη πιθανή υφαλοκρηπίδα που θα μπορούσε να οριοθετήσει το Διεθνές Δικαστήριο για την Τουρκία, σύμφωνα με το Δίκαιο της Θάλασσας και με βάση την πρακτική του δικαστηρίου.)

Η ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να διαπραγματευθεί και να συμφωνήσει την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ από την κόκκινη γραμμή στο χάρτη και ανατολικά, σύμφωνα με την αρχική, επίσημη ελληνική θέση από τη μεταπολίτευση, με την οποία, άλλωστε έγινε και η πρώτη -και ατελέσφορη- προσπάθεια διαπραγμάτευσης το 1976. Οποιαδήποτε συζήτηση δυτικά της κόκκινης γραμμής ισοδυναμεί με απεμπόληση ελληνικής κυριαρχίας και ελληνικών οικονομικών δικαιωμάτων.

Προσφυγή στην παρανομία

Επειδή λοιπόν η Τουρκία γνωρίζει τι δικαιούται στην περιοχή του Αιγαίου, και κυρίως ότι θα πάρει τα ελάχιστα από τον Εβρο μέχρι τη Ρόδο, αποφεύγει συστηματικώς το Διεθνές Δικαστήριο και προσπαθεί με παράνομες ενέργειες να πετύχει τη συνεκμετάλλευση του Αιγαίου.

Επιπροσθέτως, η Αγκυρα φαίνεται να γνωρίζει τις πληροφορίες περί ύπαρξης κοιτασμάτων στην περιοχή του Καστελόριζου, γι’ αυτό επιμένουν οι πληροφορίες από τις διμερείς «μυστικές διαπραγματεύσεις» ότι η Αγκυρα δεν θέλει καμία συζήτηση για την περιοχή αυτή, ισχυριζόμενη ότι το Καστελόριζο δεν έχει ούτε υφαλοκρηπίδα ούτε ΑΟΖ, υπονοώντας σαφώς ότι την περιοχή αυτή την θέλει αποκλειστικά δική της.

Επομένως, οποιαδήποτε πιθανή θέση της κυβέρνησης για εγκατάλειψη της οριοθέτησης των χωρικών υδάτων και της υφαλοκρηπίδας, με στόχο να βρεθεί λύση με την οριοθέτηση μόνον της ΑΟΖ, αποτελεί αλχημεία για τη συγκάλυψη τυχόν παραχωρήσεων.

Η ΑΟΖ και η υφαλοκρηπίδα αποτελούν τελείως διαφορετικές έννοιες, έχουν διαφορετικά μεγέθη και το εύρος τους δεν συμπίπτει.

Το άρθρο 76 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας ορίζει ότι η υφαλοκρηπίδα μετράται από τις ακτές και μπορεί να έχει έκταση έως 200 ναυτικά μίλια από αυτές.

Το άρθρο 55 ορίζει ότι η ΑΟΖ εκτείνεται πέραν των χωρικών υδάτων και το άρθρο 57 ότι μπορεί να φτάσει τα 200 ν.μ. από την άκρη των χωρικών υδάτων.

Ετσι φαίνεται ότι απαιτείται η οριοθέτηση των χωρικών υδάτων (που αποτελούν τη βάση για την ΑΟΖ και την υφαλοκρηπίδα) και, επομένως, η όποια συμφωνία για συνεκμετάλλευση, χωρίς προηγουμένως να οριοθετηθούν η υφαλοκρηπίδα και η ΑΟΖ, αποτελεί παραχώρηση.

Απαιτείται η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, διότι μετρώνται διαφορετικά και είναι πιθανόν η Τουρκία να στήσει εξέδρα σε τουρκική ΑΟΖ, πλην όμως ο βυθός να αποτελεί ελληνική υφαλοκρηπίδα και το αντίστροφο…

Το σενάριο δεν είναι επιστημονικής φαντασίας, αντιθέτως το έφερε στο προσκήνιο ο ίδιος ο κ. Μπαγίς σε πρόσφατες δηλώσεις του στην Αθήνα.

Μια τυχόν συνεκμετάλλευση δυτικά της κόκκινης γραμμής στο χάρτη θα επιφέρει, πέραν της απεμπόλησης κυριαρχίας, και επιπλέον προβλήματα που θα οδηγήσουν σε νέες παραχωρήσεις.

Παραχώρηση κυριαρχίας

Η ανάθεση, για παράδειγμα, σε αμερικανική εταιρεία (και τέτοια ονόματα αρχίζουν να ακούγονται από διάφορες πλευρές) να στήσει κοινές ελληνοτουρκικές εξέδρες (όπως έχει προαναγγείλει – περιγράψει ο κ. Μπαγίς) 20 ν.μ. δυτικά των Σαμοθράκης, Λήμνου, Λέσβου, Χίου, Σάμου, Ρόδου και νότια του Καστελόριζου αποτελεί σοβαρή κίνηση παραχώρησης ελληνικής κυριαρχίας.

Βεβαίως, ο υπό καλλιέργεια αντίλογος είναι ότι διά του τρόπου της συνεκμετάλλευσης αυτού του είδους θα εξαλειφθούν τα υπάρχοντα πολιτικά προβλήματα ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία.

Θα προκύψουν όμως και νέα προβλήματα, περισσότερο επικίνδυνα, προς την κατεύθυνση της συρρίκνωσης της Ελλάδας, και αυτό γιατί ανοίγει πιθανότατα ο δρόμος να χρησιμοποιήσει τις εξέδρες αυτές η Τουρκία ως αφετηρία διαμελισμού του Αιγαίου. Ετσι δημιουργείται ο κίνδυνος η Τουρκία:

Αποκοπή των νησιών

* Να ισχυριστεί ότι η περιοχή δυτικά από τις εξέδρες αυτές ανήκει στην Ελλάδα και ανατολικά ανήκει στην Τουρκία. Ετσι, μια σειρά από τα προαναφερθέντα ελληνικά νησιά κινδυνεύουν να βρεθούν αυτόματα πάνω στην ηπειρωτική υφαλοκρηπίδα της Τουρκίας και θα απομονωθούν, με κίνδυνο τον οικονομικό και εθνικό μαρασμό των κατοίκων τους.

* Να απαιτήσει την αναδιάταξη του FIR Αθηνών με αφετηρία τη γεωγραφική θέση στην οποία βρίσκονται οι εξέδρες αυτές, με αποτέλεσμα την απώλεια πολλών εκατομμυρίων ευρώ από τα τέλη υπέρπτησης.

* Να απαιτήσει, με αφετηρία τις εξέδρες (ανατολή-δύση), την επαναδιάταξη των ορίων στις περιοχές έρευνας και διάσωσης.

* Να ζητήσει την εφαρμογή του άρθρου 43 της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας για την περιοχή ανατολικά από τις εξέδρες, προκειμένου να αναλάβει η Αγκυρα τον έλεγχο και την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, καθώς και για τη ρύπανση της θάλασσας, αποκομίζοντας μέγιστα οικονομικά οφέλη.

* Να απαιτήσει με βάση τις εξέδρες την οριοθέτηση των ελληνοτουρκικών συνόρων με αποτέλεσμα να συρρικνωθεί η κυριαρχία της Ελλάδας.

* Τέλος, το θεσμικό και εξόχως εθνικό δικαίωμα της Ελλάδας για επέκταση των χωρικών υδάτων μέχρι και τα 12 ν.μ. θα παραπεμφθεί στις καλένδες. *

Από factorx στις 28/11/2010 και antinews

Ένας χρόνος…

Του Φαήλου Μ. Κρανιδιώτη

Αύριο γιορτάζουν οι ελπίδες μας κι έχουν μνημόσυνο τα σχέδια τους. Η Ντόρα ακόμη δεν το ‘χει πιστέψει, ξυπνάει κάθε πρωί τον Ισίδωρο και του λέει «Πες μου πως δεν είναι αλήθεια!». Αλλά εσείς το ξέρετε πως είναι.

Η 29η Νοεμβρίου 2009  θα έχει σαν φυσική κατάληξη της την πρώτη κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά. Οι συνθήκες θα είναι δραματικές, θα πρέπει να χτίσει πάνω στα ερείπια, να φυλάξει άγρυπνα τον Λαό, το βιος του, την Ελευθερία του. Έλληνας για Έλληνες. Χωρίς ιδεοληψίες.

Ποτέ η χώρα σε τόσο κρίσιμες στιγμές δεν είχε τόσο ανάξια ηγεσία. Μόνο η χούντα του Ιωαννίδη ήταν πιο άχρηστη από τους σκιντζήδες του νέου ΠΑΣΟΚ-μπαρόκ.Αποδεικνύονται όμως το ίδιο επικίνδυνοι με την αποβιώσασα «αρσακειάδα» για τα εθνικά συμφέροντα.

Η χολερική «εθνικοφροσύνη» του Ιωαννίδη πνίγηκε στο Πέντε Μίλι, έξω απ’ την Κερύνεια. Τούτοι  δω, το κονσόρτσιουμ «Ήρωες Πολυτεχνείου Α.Ε.», Τριτοκοσμικοί Σοσιαλιστές Παλαιού ΠΑΣΟΚ, και τώρα Ηνωμένοι Ανανεωτικοί Ταβλαδόροι Κολωνακίου και Φίλοι Χαρωπών Ισλαμοφασιστών, κατασπάραξαν τη χώρα.

Από το 1981 παρέλαβαν ένα συμμαζεμένο κράτος με ασήμαντο χρέος και χρόνο με το χρόνο του ήπιαν το μεδούλι. Δανειακός και ρουσφετολογικός σοσιαλισμός αλά γκρεκ. Το χρέος φούσκωνε μαζί με το πελατειακό κράτος.

Κι ύστερα ήρθαν οι ακρίδες του μαρτυριάρη, οι «εκσυγχρονιστές» με τα ξυρισμένα μουστάκια και τα γυαλιστερά κουστουμάκια. Το Χρηματιστήριο και οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν οι μεγαλύτερες ρεμούλες από καταβολής Ελληνικού Κράτους. Το είπαμε ξανά: ποτέ τόσο λίγοι δεν έκλεψαν τόσα πολλά από τόσους πολλούς σε τόσο λίγο χρόνο. Ούτε οι Γερμανοί στην κατοχή.

Κανονικά θα ‘πρεπε να στηθούν στον τοίχο δεμένοι πισθάγκωνα ανά ζεύγη, ανά ένας υπουργός κι ένας «επιχειρηματίας». Κι ας τους «αθώωνε» ο Άρειος Πάγος ύστερα από 88 χρόνια, όπως τους «έξι», μην πω καμμιά κουβέντα. Νικόλαε Πλαστήρα ν’ αγιάσει το χέρι σου…

Αυτή η πολιτική αλητεία δεν είναι μόνο ότι έκλεψε μέχρι φόδρα τη χώρα, όπου ΜΟΠ, κονδύλια, επιδοτήσεις πήγαν στο πηγάδι χωρίς πάτο, χωρίς να βελτιωθεί τίποτα. Στην ουσία οι «κουτόφραγκοι» μας πληρώνανε για να πριονίζουμε τα πόδια μας και μας τα παίρνανε πίσω τοκογλυφικά. Καταστρέψαμε την βιομηχανία μας, την γεωργία μας, την βιοτεχνία μας. Εν ολίγοις γίναμε χώρα αέρα κοπανιστού, υπηρεσιών, και με δανεικά αγοράζαμε επί χρόνια την πραγματική παραγωγή των γερμαναράδων, των γάλλων, αυτών που έχουν πραγματική οικονομία. Ούτε την τροφή μας δεν παράγουμε πια. Φραπόγαλο, πίτσες, σουβλάκια, ΜΚΟ και «Ανεξάρτητες» Αρχές. Οικονομία – «αεροπλανάκι» με δανεικά.

Το χειρότερο όμως ήταν ότι βγήκε στον αφρό όλο το μισελληνικό «διανοούμενο» σκουπίδι. Πιάσανε καρέκλες και συρτάρια στα ΜΜΕ και την Παιδεία. Επιτίθενται στον πυρήνα της εθνικής συνοχής. Στρώνουν το δρόμο για τους βαρβάρους. Καθολικός μεταστατικός ενδοτισμός.

Ότι συμβαίνει όμως δεν είναι μόνο μεταξύ μας, μας βλέπουν κι οι ισλαμοφασίστες, τ’ αδέρφια μας, που όπως επεσήμανε κι ο σερ Μαρκεζίνης, όλως φιλικώς αγόρασαν εσχάτως υλικά ταχείας ζεύξεως υδατίνων κωλυμάτων, λέγε με Έβρο.

Στην Θράκη οι νεοφιλεύθεροι «αντεξουσιαστές» του ΓΑΠ. τακιμιάσανε με τα τσανάκια του Προξενείου, είχανε κι επισήμως συνάντηση με τον ψευτομουφτή. Έτσι πλακώσανε στις αυτοδιοικητικές με τις ντουζίνες τα λεωφορεία από την γείτονα, για να ψηφίσουν μαζικά ΠΑΣΟΚ, όσοι μουσουλμάνοι δυτικοθρακιώτες δουλεύουν ή σπουδάζουν στην Τουρκία. Δείτε τα αποτελέσματα στα μουσουλμανικά χωριά. Μεγάλες πιένες ο νεοφιλεύθερος «σοσιαλισμός» στην μειονότητα. Πριν και μετά το ναμάζι διαβάζουν Μπιρμπίλη και Νίκο Παπανδρέου, για την «πράσινη ανάπτυξη». Τι συμφωνίες έγιναν με το Προξενείο, το άντρο του τουρκικού φασισμού στη Θράκη; Θα μάθουμε στην πράξη.

Ο Παπανδρέου κι η ομάδα του με εμμονή, πείσμα και λάθρα, χρησιμοποιούν την κατάσταση στην οποία φέρανε την χώρα κωλοβαρώντας επί μήνες και δημιουργώντας πανικό και φυγή κεφαλαίων, για να αποπειραθούν την μεγάλη ανατροπή σε δύο τομείς: στον θεσμικό, όπου και με την ενδεχόμενη αναθεώρηση του Συντάγματος θέλουν όχι να εκσυγχρονίσουν τον Καταστατικό Χάρτη αλλά να τον ευνουχίσουν από το εθνικό και θρησκευτικό πλαίσιο του και στον πραγματικό, προχωρώντας σε μεγάλους συμβιβασμούς για το Αιγαίο, την Θράκη και την Κύπρο. Συμβιβασμούς που όχι μόνον αντίκεινται στο Εθνικό Συμφέρον αλλά επίσης παραβιάζουν την τυπική αλλά και την εθνική νομιμότητα. Κι όπως έχω ξαναγράψει , ακόμη κι αν όλοι τρελλαθούμε και 9.999.999 Έλληνες αποφασίσουμε να ακυρώσουμε τα αποτελέσματα της Ελληνικής Επανάστασης, γινόμενοι οσποδάροι της Υψηλής Πύλης και διαφωνεί ένας (1) βοσκός στην Πίνδο, τότε, αυτός, ο βοσκός, ο ένας, είναι ο φορέας και θεματοφύλακας της εθνικής νομιμότητας κι όλοι εμείς επίορκοι και προδότες.

Τίποτα δεν είναι τυχαίο. Ούτε η παράδοση της Παιδείας στους αποδομητές, ούτε τα αφύλακτα σύνορα, ούτε η διαταγή – δεν το ξέρετε; – να ΜΗΝ γίνετε ανάσχεση των λαθρομεταναστών όταν μπαίνουν. Έρχονται, σταλμένοι με το αζημίωτο από το κράτος-δουλέμπορο του Ερντογάν και πια οι ίδιοι ψάχνουν το Στρατό και την Αστυνομία, γιατί θα τους πάνε στο Κέντρο Υποδοχής, θα φάνε, θα πιούνε κι ύστερα από 3 μέρες (παλιά ήταν 3 μήνες), χωρίς ιατρικές εξετάσεις (παλιά γίνονταν), έρχεται απέξω το ΚΤΕΛ και με 60-70 ευρώπουλα το κεφάλι θα τους αμολήσει στην Αθήνα. Αυτό γίνεται εδώ κι ένα χρόνο. Ρωτήστε φίλους σας αξιωματικούς στην προκάλυψη, αν νομίζετε ότι σας λέω μαλακίες. Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ διευκολύνει την εισροή λαθρομεταναστών. Πώς το λένε αυτό;

Έτσι γιγαντώνεται μια νέα απειλή κατά της κοινωνικής και εθνικής συνοχής, ώστε να γίνουμε διαλυμένη κοινωνία, πολτός, πολυπολιτισμική κουρελού.

Κι η πλειοψηφία αυτών, που μπαίνουν με τις εκατοντάδες κάθε μέρα, στο τέλος, αν συνεχίσουμε έτσι, θα γίνουν 2-3.000.000. Μουσουλμάνοι με τα όλα τους. Με τα τουρμπάνια και το κουρμπάν μπαϊράμ τους. Δεν θα κάνουν πια δημόσια το ναμάζι τους στα Προπύλαια και την Πλατεία Αττικής. Θα το κάνουν στα Προπύλαια, στην Πλατεία Αττικής, στον Άγνωστο Στρατιώτη, στην Ομόνοια, το Κολωνάκι, στο Δημοτικό Θέατρο του Πειραιά. Παντού.

Και μέσα σ’ όλα ο Δρούτσας έφτιαξε μαλλί και μαθαίνουμε από τα χείλη του Νταβούτογλου ότι κάνει μυστικές διαβουλεύσεις. Φύλαξε μας, Θεέ μου, από τους φύλακες.

Λοιπόν, αδέρφια, είσαστε καλά εκεί στην αποχή; Τους παρακολουθείτε οργισμένοι εκ του μακρόθεν; Δεν σας αφορούν όλα αυτά; Θα μετακομίσετε στο σαλέ σας στην Ελβετία; Δεν νομίζω.

Το άγριο μέλλον έρχεται με δρασκελιές. Θα διακυβευτούν όλα όσα κατέκτησε το αίμα των πατέρων μας.

Κάποιος εκεί έξω, ο μόνος, φωνάζει την αλήθεια, υπερασπίζεται το Εθνικό Κράτος, το εθνικό συμφέρον, το δικό σου συμφέρον, το Αιγαίο, την Θράκη, την Κύπρο. Την Ελλάδα. Δεν μιλάει μόνο για την ανάπτυξη, δεν υποδεικνύει με τεκμηρίωση και πάθος μόνο το άλλο μείγμα πολιτικής για να μπούμε στον δρόμο της απελευθέρωσης, να βγούμε από τις δουλείες του Μνημονίου. Μιλάει για την Πατρίδα απ’ άκρου εις άκρον. Η καρδιά του δεν δείχνει διαβατήριο, δεν περνάει τελωνειακό έλεγχο. Η Ελλάδα είναι Ελλάδα. Οι άνθρωποι, η γη, η Ιστορία τους. Από την Χειμάρρα ως το σκλαβωμένο κάστρο της Κερύνειας.

Κόντρα στο ρεύμα, κόντρα στους δημοσκόπους, τους νταβαντζήδες, ένα χρόνο πριν συνέτριψε την οικογενειοκρατία, τους μηχανισμούς. Τους ξέσκισε κι ακόμη δεν κατάλαβαν γιατί. Εκείνος ήταν και είναι με την κοινωνία, μέσα στο Λαό, αυτοί ακόμη στη βρώμικη γυάλα τους, φτιάχνουν κόμματα μιας χρήσεως, μπας και του κόψουν το δρόμο. «Κανείς τους δεν φαντάζεται αυτό που ‘θα ρθει».

Εμείς όμως θα είμαστε εκεί, στα τείχη της Πόλης μας, γιατί είμαστε πολλοί, είμαστε η πλειοψηφία, κι οι θυμωμένοι που κάθονται τώρα σπίτι τους, θα ‘ρθουν μαζί μας. Κι όσοι είναι αδιάφοροι, θ’ ακούσουν τα ουρλιαχτά των λύκων και θα ‘ρθουν κι αυτοί μαζί μας. Όσοι είναι δύσπιστοι κι αυτοί θα ‘ρθουν μαζί μας. Όποιος πονάει τον τόπο και το Λαό, από την Λαϊκή Δεξιά ως το Πατριωτικό ΠΑΣΟΚ και την Πατριωτική Αριστερά, όποιος νοιάζεται για τα παιδιά του, τη μάνα, τον πατέρα του, την γυναίκα του, όποιος έχει Τιμή και περηφάνεια, θα ‘ρθει μαζί μας. Έχουμε δουλειά πολύ. Πρέπει ν’ αλλάξουν πολλά και πολλοί αλλά ένα πράγμα είναι σίγουρο. Δεν θα περάσουν. Θα μας βρουν όλους στα τείχη. Και τον βοσκό από την Πίνδο…

 

Από το e-cynical
Τις προάλλες, ο ορθολογικός Πάγκαλος ξεμπρόστιασε τους αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων για την αντιπαραγωγικότητά τους. Φυσικά επειδή δεν είναι δυνατόν να στιγματίζεται κάποιος ως αντιπαραγωγικός αν δεν έχει έργο να επιτελέσει, διότι τότε θα ονομαζόταν άεργος και όχι αντιπαραγωγικός, αυτό που θα εννοούσε μάλλον ο αντι-πρόεδρος ήταν ότι οι αξιωματικοί αντί να παίζουν bingo στις λέσχες της Αθήνας, ίσως θα έπρεπε να κάνουν το ίδιο σε καμιά λέσχη της Κωνσταντινούπολης, ή των Τιράνων, για να δικαιολογούν και το μισθό τους.
Όταν το καλοσκέφτηκα, διαπίστωσα ότι είχε δίκαιο.
Γιατί λοιπόν το κράτος να συντηρεί στρατό, και αξιωματικούς και επιτελείς, γύρω στους 170,000 αν δεν μ’ εξαπατούν τα στοιχεία που διαρρέουν στο διαδίκτυο, αν δεν επρόκειτο ποτέ, ίσως και σ’ όλη τη διάρκεια της ζωής τους να αξιοποιηθούνε καταλλήλως; Κι αυτό ας μείνει μεταξύ μας, δεν νομίζω να υπάρχει κανείς που θα ήθελε όλο αυτό το δυναμικό να αξιοποιείται καταλλήλως.
Από την άλλη μεριά, γιατί να πληρώνουμε βρε αδελφέ, τόσα ΜΑΤ, αν πρόκειται να αξιοποιηθούν σε μερικές μεμονωμένες περιπτώσεις όταν δηλαδή κάποιοι θα κατεβαίνουν κάπως πιο δυναμικά στο κέντρο; Πόσο παραγωγικοί είναι τελικά; Πόσο είναι το κόστος εργασίας ανά μονάδα έργου που παράγει ένας υπάλληλος των ΜΑΤ; Δέρνουν όλα τα ΜΑΤ; Όχι. Τότε γιατί να πληρώνουμε και όλους τους υπόλοιπους;
Μετά, το ερώτημα απευθύνεται και στους πυροσβέστες. Γιατί δηλαδή να έχουμε κι από μια πυροσβεστική σε κάθε γωνιά κι από δέκα σε κάθε πόλη; Πόσες φορές πιάνει φωτιά ένα σπίτι; Ειδικά στην Ελλάδα, που είναι όλα τσιμεντένια, σπάνια. Άρα, γιατί πρέπει να έχουμε πυροσβεστική; Δεν είναι αντιπαραγωγική σαν υπηρεσία; Είναι!
Αμ τα σχολειά! Εκεί να δεις. Είναι δυνατόν να απασχολεί το κράτος δεκάδες έως εκατοντάδες χιλιάδες δασκάλους και καθηγητές για 1+6+6+4 χρόνια για να μάθει το παιδί να συλλαβίζει και άντε το πολύ-πολύ να διαβάζει καμιά αθλητική; Και άντε, ας πούμε ότι κάποια παιδιά τα φωτίζει ο θεός και γίνονται γιατροί, γιατί εμείς να πρέπει να πληρώνουμε και για τα υπόλοιπα που δεν θα κάνουν τίποτε το παραγωγικό;
Είναι δυνατόν να συντηρούμε εμείς οι φορολογούμενοι αντιπαραγωγικές σχολές όπως φιλοσοφίας, ιστορίας, κοινωνιολογίας, και να μην υπάρχει ούτε μια σχολή επιχειρηματικότητας που να βγάζει επιχειρηματίες, το μόνο παραγωγικό και χρήσιμο κομμάτι της κοινωνίας; Πώς τους διέφυγε αυτή η αντίφαση των ορθολογικών εκσυγχρονιστών;
Γιατί να υπάρχουν ερευνητικά ιδρύματα; Τι είναι η γνώση, αν δεν υλοποιείται σε προϊόν που να πουλιέται πάραυτα σε Malls; Μπαρμπούτσαλα.
Γιατί στο κάτω κάτω να υπάρχει και Βουλή; Τι έργο παράγουν οι βουλευτές; Πόσο μάς στοιχίζει η ανάταση χειρός, αυτό το ‘ΝΑΙ» ή «ΟΧΙ» τέλος πάντων που χρειάζεται να πουν σε ψηφοφορίες με προαποφασισμένο αποτέλεσμα; Αφού έτσι κι αλλιώς ό,τι είναι να ψηφιστεί, θα ψηφιστεί. Γιατί να χρειαζόμαστε να συμβαίνει μέσα από μια πανάκριβη τελετουργία;
Εμ, κι ο Πρωθυπουργός! Πόσο παραγωγικός είναι ο άνθρωπος; Δεν θα μπορούσε τη δουλειά αυτή να την κάνει κάποιος πιστοποιημένος μεταφραστής, ο οποίος τουλάχιστον να γνώριζε ελληνικά;
Μ’ αυτά και με κείνα θεωρώ ότι ο Πάγκαλος είχε δίκαιο. Και αν με ρωτήσετε αν είναι και ο ίδιος παραγωγικός, θα σας απαντήσω ότι είναι και μάλιστα πολύ. Όχι σαν πολιτευτής φυσικά, αλλά σαν μια πρώτης τάξεως κοπρομηχανή…
Από τον Θύμιο Παπανικολάου
http://www.resaltomag.gr/ μέσω Press.gr
Νεκρική σιγή έχει πέσει σχετικά με νέα στρατηγική (ή αναδιάρθρωση) του ΝΑΤΟ που με τόσο υπερβάλλοντα ζήλο χειροκρότησε ο κατοχικός μας πρωθυπουργός!!!
Με «υπερβάλλοντα ζήλο» ΣΙΩΠΗΣΑΝ και όλα τα κόμματα, όπως και τα πολύχρωμα «αριστερά» παπαγαλάκια.
Η «νέα στρατηγική αντίληψη» του ΝΑΤΟ είναι το κράτος και μάλιστα το στρατιωτικό κράτος του υπερεθνικού κεφαλαίου, δηλαδή της Νέας Τάξης.
Υπάρχει, βεβαίως, μια «παρεκτροπή» της συγκρότησης αυτού του πλανητικού, στρατιωτικού κράτους σε σχέση με τη συγκρότηση του αστικού (καπιταλιστικού) κράτους.
Η «παρεκτροπή» δεν βρίσκεται στην…
ουσία (στο περιεχόμενο του κράτους), αλλά στον τρόπο συγκρότησης.
Το αστικό κράτος συγκροτήθηκε στην αυγή του καπιταλισμού (προοδευτική εξέλιξη) για να κατοχυρώσει τα συμφέρονται του κεφαλαίου σε εθνικό επίπεδο.
Είναι η περίοδος της δημιουργίας των εθνικών κρατών.
Τίποτα δεν αλλάζει ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ και σήμερα: Το πλανητικό κράτος συγκροτείται, βεβαίως, στην περίοδο της καπιταλιστικής δύσης (αντιδραστική εξέλιξη) για να κατοχυρώσει τα συμφέροντα του υπερεθνικού κεφαλαίου, του πλανητικού ιμπεριαλισμού.
Η οικονομική βάση συγκρότησης του κράτους παραμένει η ίδια.
Υπάρχει, όμως μια «παρεκτροπή» («διαλεκτικό ρήγμα») στον τρόπο συγκρότησης.
Σήμερα από την οικονομική βάση (υπερεθνικό κεφάλαιο) γίνεται άλμα στην οροφή, χωρίς ακόμα να έχει κτιστεί και ο ανάλογος σκελετός του οικοδομήματος: Η ενιαία παγκόσμια κοινωνία, το ενιαίο παγκόσμιο πολιτικό οικοδόμημα.
Το διεθνές ΟΛΟ δεν είναι ενιαίο ΠΟΛΙΤΙΚΑ, και ΚΡΑΤΙΚΑ. Υπάρχουν ακόμα τα έθνη κράτη και τα εθνικά τους όργανα: δεν έχουν αφανιστεί.
Βεβαίως έχει γίνει σαφές (σε όσους ακόμα σκέφτονται) ότι κάτω από τις συνθήκες των υπερεθνικών μονοπωλίων τα έθνη-κράτη έχουν υπονομευτεί σημαντικά, αλλά δεν έχουν εξαφανιστεί.. Ακριβέστερα, απονεκρώνεται το έθνος και μένει σκέτα το κράτος. Και εδώ η αυτοκρατορική «αριστερά» συγχέει σκόπιμα το ζήτημα, εμφανίζοντας μάλιστα την απονέκρωση των εθνικών κρατών ως ιστορική «πρόοδο».
ΣΗΜΕΡΑ, λοιπόν, επιχειρείται ένα «άλμα» πάνω από αυτή την υπονομευμένη, αλλά όχι αφανισμένη, συγκρότηση των εθνικών κρατών.
Σήμερα φτάνουμε στην «οροφή» χωρίς να έχουν γκρεμιστεί εντελώς οι εθνικοί κρατικοί «σκελετοί» και να έχουν αντικατασταθεί ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΑ από τους πλανητικούς «σκελετούς».
ΣΗΜΕΡΑ συγκροτείται το στρατιωτικό σκέλος της «Παγκόσμιας Διακυβέρνησης» (πλανητικό κράτος), δίχως ακόμα να έχουν οικοδομηθεί οι ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΘΕΣΜΟΙ της «Παγκόσμιας Διακυβέρνησης», συνακόλουθα ούτε η ίδια η «Παγκόσμια Κυβέρνηση».
Η οροφή αυτή είναι ο στρατιωτικός ολοκληρωτισμός (φασισμός): Η νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ.
Αυτό, λοιπόν, που αποφασίστηκε στη Σύνοδο της Λισαβόνας είναι η στρατιωτική ομπρέλα της «Παγκόσμιας Διακυβέρνησης», το στρατιωτικό κράτος της Νέας Τάξης.
Μέσω αυτού του στρατιωτικού νεοταξικού ολοκληρωτισμού θα προωθηθούν πιο γρήγορα και αποτελεσματικά και οι διαδικασίες θεμελίωσης των πολιτικών θεσμών (οι οικονομικοί θεσμοί υπάρχουν, είναι τα θεμέλια) της «Παγκόσμιας Διακυβέρνησης».
Η νέα στρατηγική του ΝΑΤΟ είναι η πλανητική συγκρότηση του στρατιωτικού, κατασταλτικού μηχανισμού της Νέας Τάξης εναντίον των εθνικών κοινωνικών και των λαών. Είναι το εργαλείο για την παραπέρα υπονόμευση και διάλυση των εθνών, για την υποταγή των πάντων στις επιταγές, στις αρχές και στις «αντιλήψεις» του ΝΑΤΟ.
Είναι το ΝΑΤΟ πλέον που θα ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ το τι είναι «δημοκρατική λειτουργία», «νομιμότητα», «ελευθερία», «ανθρώπινο δικαίωμα» κ.λπ
Είναι το ΝΑΤΟ που θα αποφασίζει πλέον το τι είναι «λαϊκό κίνημα», το τι «ακραίες πολιτικές θέσεις», το τι «τρομοκρατία» το τι επιτρέπεται ή δεν επιτρέπεται.
ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΝΤΙΛΗΠΤΟ πλέον και στον πλέον αδαή ότι η «νέα στρατηγική αντίληψη» του ΝΑΤΟ είναι η φασιστική ασπίδα της Νέας Τάξης που θα οριοθετεί και θα αποφασίζει για το πια είναι «δίκαιη κοινωνία» και ποια η «δημοκρατική λειτουργία»!!!
Το ανδρείκελο, ο πρωθυπουργός μας διατύπωσε ολοκάθαρα τη νέα αντίληψη του ΝΑΤΟ: «να στηρίξει μια πιο δίκαιη κοινωνία και μια πιο δημοκρατική λειτουργία σε παγκόσμιο επίπεδο».
Το ΝΑΤΟ, αυτή η πολεμική κακουργία των δημίων και της σφαγής των λαών θα «στηρίζει μια πιο δίκαιη κοινωνία και μια δημοκρατική λειτουργία σε παγκόσμιο επίπεδο»: Η βαρβαρότητα («σοσιαλιστική») στο αποκορύφωμά της.
Αλήθεια που είναι όλοι αυτοί που μιλούν «πατριωτικά» και εκτοξεύουν κορώνες εναντίον της Νέας Τάξης;
Εδώ συγκροτήθηκε ο στρατιωτικός εφιάλτης των εθνών και των λαών (ΝΑΤΟ) και κάνουν ότι δεν καταλαβαίνουν;

http://www.youtube.com/watch?v=UEusC4YZ-88&feature=player_embedded

Για 35 χρόνια οι πασάδες των «δύο μεγάλων κομμάτων» προσλαμβάνουν τους μισούς Έλληνες στο Δημόσιο για να εξασφαλίσουν την επανεκλογή και να συνεχίσουν το φαγοπότι με τις μπίζνες, τα μεγάλα έργα, τους ολυμπιακούς, τις εξαγορές συνειδήσεων, τα βολέματα, την στρεβλή ανάπτυξη…

Για 35 χρόνια γίνεται «της μουρλής» (με το χρήμα που τα εν λόγω λουλούδια δανείζονταν/αι απ’ τις ξένες τράπεζες)  σε όλους τους τομείς.  Από την αγορά «μερσεντε» κομπρέσορ και πόρσε «καγιέ»  μέχρι πανηκώματα, playroom, ιδιωτικούς χώρους πλατσουρίσματος και πάρτι τής γενιάς των κοινονικών τραβεστί στο Parasite Beach και στη Ψαρού

Ο λαός κατανάλωνε επειδή έτσι του έλεγαν αυτοί που τον κυβερνούσαν. Το φαγοπότι οργίαζε, οι απατεώνες ήταν «πρώτο τραπέζι», το ίδιο οι κρατικοδίαιτοι «επιχειρηματίες» με τους ιδιωτικούς τους στρατούς. Πειναλέα κομματόσκυλα, αφισοκολητές, παρατρεχάμενοι και παρακοιμώμενοι βρέθηκαν με τεράστιες περιουσίες.

Όσοι έλεγαν ότι, αν η χώρα συνεχίσει να «ζει» με αυτό το τρόπο σύντομα θα πληρώσει σε χρήμα ή σε αίμα, χαρακτηρίζονταν γραφικοί, κινδυνολόγοι, γκρινιάρηδες, απαισιόδοξοι, καθυστερημένοι, αντιδραστικοί, ακόμα και …εθνικιστές!

Μεταξύ άλλων ασυναρτησιών, γελοιοτήτων, ψευδών, νεολογισμών, παραδοξολογιών, λαντονσκουλοφοικονομισμών, ηλιθιοτήτων, βλακειών, προσβολών της κοινής λογικής ένα Τέρας Παραγωγικότητας, ο Τεό -The Hulk- Παγκαλό, έκανε (πάλι) την εμφάνισητου διαπιστώνοντας ότι: α. μαζί τα φάγαμε β. το μνημόνιο είναι ευτυχία για τον ελληνικό λαό. Και το κερασάκι στη τούρτα. Πράσινα και γαλάζια στρουμφάκια απαιτούν από ένα Λαό που πρόδωσαν, διακόρευσαν, έριξαν στα σκυλιά εξ αιτίας των δικών τους αποφάσεων, να πληρώσει τη νύφη διαφορετικά (or else για να με καταλαβαίνουν και οι ξένοι στη παρούσα κυβέρνηση) 1. θα τον πάρει ο διάβολος 2. να τους (ξανα)ψηφίσει για να μπορέσουν να κάνουν τα ίδια λάθη, ώστε να ξαναβρεθεί πάλι στα τέσσερα για να μπορούν να τον μιμούν στον αιώνα

Τα παπαγαλάκια και οι υπάλληλοί τους, οι σοροτρόφιμοι και οι i4igamithite μπορεί να σας πιστεύουν αλλά όχι εγώ εκτός ΕΑΝ…

Το τέρας που δημιούργησαν τα «δύο μεγάλα κόμματα» καταφέρει να αλλάξει, επισκεύασει, εκσυγχρονίσει τον εαυτό του!

Λέτε να το κατφέρει;

Από το: Sibylla.blogspot.com
Γράφει ο Νεοκλής Θεοδωρόπουλος
Πολλοί αναρωτιούνται από πού πηγάζει ο πρόσφατος “σουσλοφισμός” του κ. Πάγκαλου.
Βέβαια, οι παλιοί στο κουρμπέτι της πολιτικής δεν ξεχνούν πως ήταν ένας από εκείνους που αποφάσισε, μαζί με τον Κ. Σημίτη και τα’ άλλα φυντάνια, την πολιτική -κι όχι μόνο- εξόντωση του Ανδρέα Παπανδρέου, με τα περιβόητα δείπνα
Όμως, ο γιος του μεγάλου ηγέτη -παρά τη λάσπη και τις επιθέσεις εναντίον του (στο ΥΠΕΞ μιλούν αμερικανικά) όταν ήταν Υπουργός Εξωτερικών-, τον διόρισε αντιπρόεδρο της σημερινής του κυβέρνησης.
Έτσι, μετά το περιβόητο «μαζί τα φάγαμε», περάσαμε στην επίθεσηεναντίον των πιλότων της Πολεμικής Αεροπορίας, καταλήξαμε στην «ευτυχία του Μνημονίου» και νομίσαμε όλοι ότι ο γραφικός πλέον κ. Πάγκαλος το παίζει «τρελός του χωριού» (όπου χωριό, διάβαζε κυβέρνηση ΓΑΠ).
Όμως, ο κατήφορος δεν έχει επιστροφή…
Μιλώντας στην Κύπρο, από το βήμα 21ου Συνεδρίου του ΑΚΕΛ, σε ένα ακροατήριο που βρίθει μίσος για τον αδέσποτο Βάσο Λυσσαρίδη, ο κ. Πάγκαλος πρόσβαλε την ιστορία και τους αγώνες ελλήνων και κυπρίων σοσιαλιστών.
Που οφείλονται αυτά τα νέα «ξεσπάσματα» του αντιπροέδρου;
Η απάντηση βρίσκεται σε μια σχέση που…
αναθέρμανε όταν η σύζυγος αντιπροέδρου αποφάσισε να διεκδικήσειτο Δήμο Σαρωνίδας.
Ο “επικοινωνιολόγος” του κ. Κ. Σημίτη ανέλαβε να βγάλει δήμαρχο τη σύζυγο του αντιπροέδρου και η «νέα» προσέγγιση είναι γεγονός.
Ο μεγάλος επικοινωνιολόγος,«δούλεψε» πολύ καλά και στην Κύπρο (ας μην ξεχνάμε ότι ο Όμιλος Προβληματισμού του Κ. Σημίτη, χρηματοδοτήθηκε με μαύρα δολάρια, για να υπερψηφιστεί το «ΝΑΙ» στο αμερικάνικο σχέδιο Ανάν).
Τώρα ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης έχει «ενημέρωση» από πρώτο χέρι και απλόχερη λάσπη εναντίον του Βάσου Λυσσαρίδη.
Το όνομα του «νέου» επικοινωνιακού αστέρα της κυβέρνησης;
Γιώργος Πανταγιάς!
Άντε, σύντομα στο Μαξίμου για να υπηρετήσεις τον Γιώργο Παπανδρέου. Και μην ανησυχείς για το open.gov, όπως εσύ, πολλοί άλλοι σύμβουλοι δεν έχουν ένα κωλοπτυχίο, αλλά το σύστημα λειτουργεί διαδικτυακά

 





Αρέσει σε %d bloggers: