ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΣΤΑ ΚΤΕΛ ΑΤΤΙΚΗΣ…ΕΒΑΛΑΝ ΣΚΥΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ…Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΠΕΘΑΝΕ…ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ…

Από το ΠΡΕΖΑ TV

Τετάρτη, Ιούλιος 14, 2010

ΖΗΤΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΜΕΣΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΙΚΗ ΤΙΜΩΡΙΑ ΤΟΥ ΜΠΑΣΤΑΡΔΟΥ ΟΔΗΓΟΥ ΤΩΝ ΚΤΕΛ,ΟΠΩΣ ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΑΠΟ ΤΑ ΚΤΕΛ ΑΦΗΣΑΝ ΤΟ ΣΚΥΛΟ ΝΑ ΤΑΞΙΔΕΨΕΙ…ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ…

Πόσος πόνος, φρίκη και αγωνία… χωρά στις αποσκευές ενός λεωφορείου των ΚΤΕΛ; Κανείς δεν μπορεί να ξέρει ακριβώς (εκτός από κάποιες δύστυχες ψυχές), σχεδόν όλοι όμως μπορούν να υποπτευτούν… Εκτός από κάποιους οδηγούς!

Η καταγγελία που έφτασε στο «ΕΨΙΛΟΝ» από αναγνώστη της στήλης σοκάρει! Την Τρίτη 1 Ιουνίου ο Γιάννης Μουρτίκας πήγε στο ΚΤΕΛ του Κηφισού για να ταξιδέψει για το Αίγιο μαζί με το σκύλο του Μπούμπη.
Ένας αρσενικός γλυκύτατος σκυλάκος, φάτσας και όχι ράτσας. Για την ακρίβεια, μια υπέροχη διασταύρωση αρσενικού μπασέ (στο σώμα) με μουσουδίτσα λαμπραντόρ και μπεζ τρίχωμα. Τον είχε υιοθετήσει από τη δική μας φάρμα και είχαν περάσει σχεδόν έξι μήνες κοινής ζωής.

Λίγο πριν από τις 3.30 το απόγευμα ο κ. Μουρτίκας αντιμετώπισε την πρώτη δυσάρεστη έκπληξη. «Στις αποσκευές κατευθείαν» του είπε ο οδηγός, αναφερόμενος στον Μπούμπη. Και ας μην είχε ρωτήσει αν είχε πρόβλημα κάποιος από τους επιβάτες. Ο κ. Μουρτίκας αντέδρασε, αλλά ο οδηγός ήταν αμετάπιστος. Εγκλωβισμένος στις αποσκευές, σε έναν χώρο με απίστευτο θόρυβο, σκοτάδι και λιγοστό αέρα, ο Μπούμπης έκλαιγε ασταμάτητα μέχρι τον Ισθμό, όπου και έγινε στάση. Αλλά ακόμη και εκεί ο οδηγός αρνήθηκε να του ανοίξει για να του δώσει Πόπως ζήτησε ο Γιάννης ΜουρτίκαςΠ λίγο νερό.
Οταν φτάσανε στο Αίγιο, ο Μπούμπης ήταν νεκρός! Αλλά και αυτό γιʼ αυτούς τους κυρίους που θέλουν να λέγονται «άνθρωποι» ήταν φυσιολογικό.

«Δεν μου ζήτησαν ούτε συγγνώμη και αρνούνται ακόμη και σήμερα να μου ανακοινώσουν το όνομα του οδηγού» επισημαίνει ο Γ. Μουρτίκας. «Και, όπως έμαθα, το ίδιο ακριβώς είχε συμβεί δυο βδομάδες πριν σε μια κοπέλα που ταξίδεψε από τα Μέγαρα στην Πάτρα» συμπληρώνει. Και επειδή οι διακοπές έχουν ξεκινήσει και τουλάχιστον όσοι σέβονται τη ζωή και τα ζώα δεν μπορούν να αφήσουν αυτό το έγκλημα να συνεχιστεί (και, μάλιστα, να μένει ατιμώρητο) προσέξτε! Μην αφήσετε κανέναν να κάνει κακό στους πιστούς μας φίλους.

ΑΡΓΥΡΩ Κ. ΜΩΡΟΥ

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

8 σκέψεις σχετικά με το “ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΤΗΝΩΔΙΑ ΣΤΑ ΚΤΕΛ ΑΤΤΙΚΗΣ…ΕΒΑΛΑΝ ΣΚΥΛΟ ΜΕΣΑ ΣΤΙΣ ΑΠΟΣΚΕΥΕΣ…Ο ΟΠΟΙΟΣ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΛΙΓΗ ΩΡΑ ΠΕΘΑΝΕ…ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΟ…

  1. Αρνούνται να ανακοινώσουν το όνομα του νεάτερνταλ; Ξέρετε γιατί; Διότι οι περισσότεροι από δαύτους είναι κρο μανιόν.
    τα ξέρω τα ανθρωποειδή.΄τα βλέπω στις παραλίες να παθαίνουνκ κρίση αν δουν ένα σκυλάκι να μπαίνει στη θάλασσα δίπλα στους κλώνους τους. Τα παρακολουθώ να τσιρίζουν στις ταβέρνες και στα πάρκα. Τα βλέπω να εγκαταλείπουν, ξεκοιλιάζουν και φολιάζουν άτυχα ζώα.
    Αν μπορούσα θα τους έκανα τα ίδια

    Μου αρέσει!

    1. Θλιβερο περιστατικο αλλ περα απο αυτο τις φολες κτλ καταδικαστεα δε γινεται να τα τσουβαλιαζουμε ολα και εμενα με ενοχλουν τα σκυλια στη παραλια και μεσα στη θαλασσα 1)για λογους υγιεινης 2)γιατι στη παραλια απαγορευονται τα ζωα , γιατι να ειμαι αναγκασμενος εγω να κανω μπανιο με το σκυλο σου?
      Μπορεις καλλιστα να πας σε μια παραλια χωρις λουομενους και να εισαι με το σκυλο σου αγκαλια και να κανετε μπανιο οχι ομως στη παραλια , ειδικα αν παιζουν παιδακια στην αμμο εκει που παει και κατουραει η χεζει το σκυλακι.

      Μου αρέσει!

      1. Δυστυχώς δεν έχω το κουράγιο να απαντήσω… Πολλά από τα «ελληνικά» παιδάκια είναι επικίνδυνα για τα ζώα

        Μου αρέσει!

  2. Aν μπορουσες δεν θα τους εκανες τιποτα.Ο,τι εκανες το εκανες για να μπορεσουν μονοι τους να γινουν καλυτεροι.Ε δεν γινεται.Μου αρεσει να πιστευω οτι δεν υπηρξες ποτε «διανοουμενος».Θα μεινω πιστος στο οραμα σου,στην προσπαθεια, τις αγωνιες ενος ανθρωπου και των συνοδοιπορων του,ετσι οπως τις εζησα μεσα απο τις σελιδες των αγαπημενων μου 4τροχων.

    Πατριδα μου ειναι οι Τ.Ε….να σαι παντα καλα

    Μου αρέσει!

    1. Ήταν και δική μου. Μία σειρά δικών μου επιλογών την έστειλε στην αγκαλιά του …Parasite beach άρα οι αμαγνώστες, οι συνεργάτες και εγώ είναι απάτριδες

      Μου αρέσει!

      1. Η Πατρίδα μας, είναι εκεί που βρίσκεται η καρδιά μας, όχι τα παπούτσια μας. Και σαφώς μπορεί να είναι μία ιδέα, μία στάση ζωής ή ένα ιδανικό, αντί ενός εταιρικού σχήματος ή ενός εντύπου. Συνεπώς, ούτε εσύ αγαπητέ Κ.Κ., ούτε οι συνεργάτες σου, ούτε οι αναγνώστες είναι απάτριδες, από τη στιγμή που υπάρχουν τρόποι επικοινωνίας, ανταλλαγής απόψεων και οραμάτων, καλή ώρα όπως αυτό το forum.
        Οσοι μεγαλώσαμε με τα γραπτά σου και διαμορφώσαμε μεγάλο μέρος της στάσης ζωής μας μέσα από τα έντυπα σου, ξέρουμε ότι την «πατρίδα» μας δεν μπορεί να μας τη στερήσει κανείς, γιατί είναι μέσα μας. Και πιστεύω ότι αυτός ακριβώς ο σεβασμός που λαμβάνεις, είναι η μεγαλύτερη αμοιβή που θα μπορούσες να έχεις, ανεξάρτητα από την οικονομική πορεία των Τ.Ε.
        Εύχομαι σύντομα να πετάξουμε ξανά μαζί, όπως πριν 2 μήνες. Μέχρι τότε, μην το βάζεις κάτω και βάστα γερά. Αλλωστε αυτός είναι δρόμος που πάντα ακολουθούσες…

        Μου αρέσει!

  3. Tι να πει κανείς για τον οδηγό?Αυτός όμως ο ιδιοκτήτης του άτυχου ζώου δεν αντιλαμβάνεται ότι η ευθύνη του είναι μεγαλύτερη?Άκουγε το ζώο να βασανίζεται,στάση έγινε αλλά αυτός τίποτα,έπρεπε να φτάσει στο Αίγιο….Δεν ξέρω αν η άγνοια είναι ανίκητη,σίγουρα όμως είναι εξαιρετικά ισχυρή.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: