Πού πας, ρε Καραμήτρο;…

Στην εξωτερική πολιτική κάθε χώρα (ακόμη και κατά πολύ ισχυρότερες από την Ελλάδα) απαιτείται να έχει σχέδιο και μέτρο. Αν το «σχέδιο» δεν υπάρχει ή αν είναι τόσο «μεγάλο» που ξεπερνά κατά πολύ τις δυνατότητές της, μια χώρα εμφανίζεται να κινείται στο διεθνές σκηνικό σαν καρικατούρα. Όπως, καλή ώρα, η πτωχευμένη Ελλάδα σήμερα. Δεν φέρνει άραγε γέλιο μέχρι δακρύων η εικόνα του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Δ. Δρούτσα να περιοδεύει στα Βαλκάνια και να παρουσιάζει τις ελληνικές πρωτοβουλίες; Ποιες πρωτοβουλίες, ρε… Καραμήτρο;

Σαν να μην έχουν πάρει χαμπάρι, η κυβέρνηση συνολικά και ο Δρούτσας ειδικότερα, ότι μας έχουν πάρει (φίλοι και εχθροί, σύμμαχοι και εταίροι, συνεργάτες και αντίπαλοι) φαλάγγι, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών στο τέλος της περασμένης βδομάδας ανέλαβε την αποστολή να είναι ο πρώτος πολιτικός που θα ταξιδέψει σε Βελιγράδι και Πρίστινα, προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία «εφαρμογής» της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου, η οποία αναγνωρίζει τη νομιμοποίηση της απόσχισης του Κοσσυφοπεδίου.

Με πιο απλά λόγια, ο Έλληνας αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών ανέλαβε (από τους Αμερικάνους) την αποστολή να σπεύσει στο Βελιγράδι για να κλιμακώσει την πίεση που ασκείται προκειμένου να αναγνωριστούν τα τετελεσμένα της απόσχισης του Κοσσυφοπεδίου. Η αποστολή που με περηφάνια ανέλαβε η ελληνική κυβέρνηση και έφερε σε πέρας ο Δ. Δρούτσας ταξιδεύοντας σε Βελιγράδι και Πρίστινα μοιάζει με τις επισκέψεις των «μικρών για όλες τις δουλειές» που στέλνουν τα μεγάλα αφεντικά για να εισπράξουν το νταβατζιλίκι. Προφανώς οι Αμερικάνοι μπορούν να ζητούν απευθείας ό,τι έχουν να ζητήσουν από τη σερβική πολιτική ηγεσία. Άλλωστε η νέα σερβική ηγεσία αμερικανοτραφής και αμερικανοσπουδασμένη είναι. Ο Δρούτσας απλώς ανέλαβε να «πάει το γράμμα» προκειμένου να υπογραμμιστεί ότι η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου θα επιταχύνει και τις διαδικασίες αναγνώρισης του Κοσσυφοπεδίου από την πλειοψηφία των κρατών της διεθνούς κοινότητας.

Τοπ γελοίο στην περίπτωση των ελληνικών εμφανίσεων στην περιοχή είναι ακριβώς ο τρόπος με τον οποίο πλασάρονται κυρίως στα ελληνικά ΜΜΕ: Πως η Ελλάδα, η ισχυρή χώρα της περιοχής, θα βοηθήσει τους αναξιοπαθούντες γείτονές της να αναζητήσουν στήριγμα και αποκούμπι στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.

Το τι θα σκέφτονται οι ηγέτες των χωρών της περιοχής ακούγοντας τον Δ Δρούτσα να υπόσχεται ότι «αν κάνετε αυτό, η Ελλάδα θα σας βοηθήσει να μπείτε στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε.», μόνο αυτοί το ξέρουν. Κοιτώντας τις πόζες πάντως από τις επίσημες φωτογραφίσεις για τις δηλώσεις, μάλλον διακρίνει κανείς ένα αδιόρατο χαμόγελο ειρωνείας, το οποίο συνοψίζεται στη φράση: Πού πας, ρε Καραμήτρο;… Οι Σέρβοι γνωρίζουν πως δεν έχουν να διαπραγματευτούν τίποτε με την Ελλάδα. Γνωρίζουν πολύ καλά… αγγλικά και οι ίδιοι. Όπως γνωρίζουν επίσης ότι, ειδικά στην παρούσα φάση, η Ελλάδα δεν μπορεί να αναλάβει καμιά δουλειά (πρωτοβουλία) δική της. Είναι, απλώς, ο μικρός για τις εισπράξεις… Κάποιοι, λιγότερο ευγενείς, όπως η ηγεσία του Κοσσυφοπεδίου, το είπαν και δημόσια…

Όταν ο Δ. Δρούτσας έκανε λόγο για τα ελληνικά – υποτίθεται – σχέδια για ένταξη όλης της περιοχής των Δυτικών Βαλκανίων σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε. και για την ανάγκη διαλόγου μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου, ο πρωθυπουργός του Κοσόβου Χασίμ Θάτσι κατέστησε σαφές ότι μετά την ξεκάθαρη γνωμοδοτική απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης που νομιμοποιεί την ανεξαρτησία του Κοσόβου, ο διάλογος θα μπορούσε ενδεχομένως να αφορά ζητήματα δύο γειτονικών κρατών, αλλά όχι το καθεστώς του Κοσόβου. Με πιο απλά λόγια, ο Θάτσι είπε στον Δρούτσα να παίξει με τα… κουβαδάκια του.

Το… μεγάλο αφεντικό
Την ίδια ώρα που ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών έπαιζε στην Πρίστινα και το Βελιγράδι, στην περιοχή (τυχαίο;) βρισκόταν ο υπεύθυνος του αμερικάνικου ΥΠΕΞ για θέματα ενέργειας στη Νοτιανατολική Ευρώπη. Ο Richard Morningstar, Αμερικάνος αξιωματούχος, πέρασε από την Αθήνα και από την Άγκυρα. Στην Αθήνα, μάλιστα, φρόντισε να κάνει γνωστή δημόσια, με συνέντευξη που παραχώρησε (ναι, το μαντέψατε) στην «Καθημερινή», την αμερικάνικη απαίτηση για ελληνοτουρκική συνεργασία για τη συνεκμετάλλευση των όποιων κοιτασμάτων στο Αιγαίο.

Ο Αμερικάνος διπλωμάτης αδιαφορώντας για τις ελληνοτουρκικές διαφορές είπε:
«Εάν υπάρχουν φυσικές πηγές ενέργειας στο Αιγαίο ή σε οποιαδήποτε άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, αυτές να βοηθήσουν στην επίλυση του ζητήματος των συνόρων. Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να γίνει αυτό. Ο πρώτος είναι να υπάρξει, επιτέλους, συμφωνία μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας για τα σύνορα. Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, υπήρξαν περιπτώσεις όπου χώρες κατέληξαν σε “εμπορικές διευθετήσεις” και άφησαν το θέμα της οριοθέτησης των συνόρων για το μέλλον. Μπορώ να φανταστώ μια περίπτωση, στο Αιγαίο ή σε κάποια άλλη αμφισβητούμενη περιοχή, όπου το οικονομικό όφελος είναι και για τις δύο χώρες τόσο μεγάλο, που τις συμφέρει να καταλήξουν σε μια επιχειρηματική λύση, ακόμη και εάν δεν συμφωνούν στα συγκεκριμένα σύνορα».

Συμπέρασμα; Πού πας, ρε… Καραμήτρο;
http://infognomonpolitics.blogspot.com

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

2 σκέψεις σχετικά με το “Πού πας, ρε Καραμήτρο;…

    1. Αφού ο Δρούτσας είναι ο μπράβος – βαποράκι για τις μικροδουλειές – θελήματα του αφεντικού, σε ποιά φαμίλια ακριβώς ανήκει? Όλες οι απαντήσεις στο μυθιστόρημα «The Godfather» του Mario Puzo (…)

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: