Χρειάζονται αλλοδαποί σύμβουλοι;…

Του Νίκου Κοτζιά

http://epirusgate.blogspot.com/ και το press.gr

Η κυβέρνηση δεν αρκείται στο γεγονός ότι την πολιτική της Ελλάδας τη διαμορφώνουν ξένοι, η Τρόικα, αλλά πιστεύει ότι προκειμένου να διαμορφώσει μια άποψη για το γίγνεσθαι στην Ελλάδα χρειάζεται αλλοδαπούς συμβούλους τους οποίους και χρυσοπληρώνει.Εάν οι χρυσοπληρωμένοι σύμβουλοι σε μια περίοδο λιτότητας προσλαμβάνονται προκειμένου να επαναλάβουν τα ίδια με αυτά που επιθυμεί η τρόικα να πράξει η Ελλάδα, τότε η παρουσία τους είναι χειρότερη και της τελευταίας.Και τούτο διότι η μεν τρόικα εκφράζει τα συμφέροντα των δανειστών, ενώ οι…σύμβουλοι εκφράζουν τα ίδια συμφέροντα. Η υπόθεση εργασίας, λοιπόν, που κάνω, είναι το «καλό σενάριο». Ότι οι σύμβουλοι προσλαμβάνονται όχι προκειμένου να προτείνουν την άσκηση της πολιτικής της τρόικας και τρόπους υλοποίησής της, αλλά προκειμένου να διατυπώσουν εναλλακτικές λύσεις. Κάτι τέτοιο, όμως, θα απαιτούσε άλλους συμβούλους και, το κυριότερο, άλλη μεθόδευση ώστε να αντιμετωπιστούν πέντε θεμελιακά προβλήματα, όπως,
Πρώτον: οι σύμβουλοι που προσλαμβάνει η κυβέρνηση δεν γνωρίζουν τις ιδιαιτερότητες της Ελλάδας. Στο παρελθόν, όταν η Ελλάδα αξιοποίησε διεθνή «δοχεία σκέψης» το έκανε όχι προκειμένου να της διαμορφώσουν εκείνοι την πολιτική της, αλλά προκειμένου να εμπλουτίσει την πολιτική της.
Δεύτερον, η σημερινή κυβέρνηση δείχνει μια δυσκολία να αξιοποιήσει τις θέσεις των πιο άξιων εκ των αλλοδαπών συμβούλων της. Δεν δείχνει ικανή να μεταφράσει στην ελληνική πραγματικότητα τις γνώμες τους. Επί παραδείγματι, όλοι γνωρίζουμε τις προτάσεις των Κρούγκμαν, Σεν και Στίγκλιτς ως προς την πολιτική εξόδου από την οικονομική κρίση. Όμως, οι επιλογές και η πρακτική της κυβέρνησης είναι το ακριβώς αντίθετο από όσα υποστηρίζουν οι τρεις νομπελίστες οικονομολόγοι.
Τρίτον, η κυβέρνηση έφερε από το εξωτερικό συμβούλους πολλοί οι οποίοι δεν είναι ότι το καλύτερο υπάρχει στην διεθνή αγορά, όπως συγκεκριμένοι άγγλοι καθηγητές που επέλεξε από το Ηνωμένο Βασίλειο.
Τέταρτο, οι σύμβουλοι που αρχικά είχε η κυβέρνηση ήταν προοδευτικών αντιλήψεων και εχθροί του νεοφιλελευθερισμού. Στην πορεία, όμως, οι καινούργιοι τείνουν όλο και περισσότερο προς τον νεοφιλελευθερισμό. Ο Σκιόπο, άνθρωπος του Πρόντι είναι ο άνθρωπος που συνέβαλε ώστε η οικονομία της Ιταλίας να κατέχει ως προς τα δημοσιονομικά, για τα οποία τον έφεραν, μία από τις χειρότερες θέσεις στην ΕΕ. Σε ορισμένους δείκτες χειρότερη και από την Ελλάδα. Εξάλλου η αποτυχία της κυβέρνησης Πρόντι, στην οποία συμμετείχε και ο Σκιόπο, οδήγησαν την ιταλική κεντροαριστερά σε ήττα και άνοιξαν τον δρόμο επανάκαμψης του μπερλοσκουνισμού.
Πέμπτο, και το κυριότερο, η ελληνική κυβέρνηση αγνοεί σε σημαντικό βαθμό το επιστημονικό προσωπικό της Ελλάδας, ιδιαίτερα αν δεν έχει υπηρετήσει τον νεοφιλελευθερισμό και τον δεξιό εκσυγχρονισμό. Με μεγάλη ευκολία προσφεύγει στους ανθρώπους που συνδέθηκαν με μεγάλα συγκροτήματα και συμφέροντα. Επί παραδείγματι, από το Μέγαρο Μουσικής και τα Ελληνικά Πετρέλαια, μέχρι και το ΑΠΕ, το συγκρότημα ΔΟΛ πάρκαρε στελέχη του.
Οι πιο πάνω παρατηρήσεις αφορούν το καλό σενάριο. Διότι στο κακό, ισχύει ότι εκείνοι που μας δανείσαν για το σπίτι, όχι μόνο έχουν οικονομικές απαιτήσεις, όχι μόνο θέλουν να ορίσουν την καθημερινή μας πολιτική, αλλά θέλουν να πληρώνουμε τους μάγειρες στην κουζίνα του σπιτιού που έχουν επιλέξει εκείνοι. Να μας ορίζουν πότε και υπό την εποπτεία τίνος θα τρώμε και θα πλενόμαστε (το λέω με τον πιο ευγενικό δυνατό τρόπο…).

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: