Τα ζώα πεθαίνουν στην Αθήνα

Sintagma Athens Main Square-Greece
Image via Wikipedia

Είδα μία φωτογραφία. Ο Σπύρος, ο γνωστός σκυλάκος που τον συναντούσαμε στη Πλατεία Συντάγματος, στα «ανθοπωλεία» πέθανε από θερμοπληξία. Κι’ αυτό γιατί, οι ποτίστρες που χάρισε στο Δήμο Αθηναίων κάποιος ζωόφιλος δεν έχουν ποτέ …νερό. Ωραίος λαός είμαστε, ναι;

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

8 σκέψεις σχετικά με το “Τα ζώα πεθαίνουν στην Αθήνα

  1. Οταν σας το λεγαμε, η απαντηση σας ηταν οτι ο λαος μια χαρα ειναι αλλα το προβλημα ειναι οι πολιτικοι μας (το ψαρι βρωμαει απο το κεφαλι). Τωρα…

    Μου αρέσει!

    1. Λιγη σημασια εχει αν ολοι αυτοι που αναφερετε εχουν ή δεν εχουν ζωακια στο σπιτι τους (θυμηθειτε λιγο και τον προεδρο Bush junior με τον σκυλο του!).

      Αντιθετα, εχει μεγαλη σημασια τι παιδεία δινουν οι γονεις στα παιδια τους και τι εκπαιδευση προσφερουν τα σχολεια μας. Εκει ειναι η ριζα του κακου. Απο εκει ξεκινανε ολα. Τουλαχιστον, αυτο πιστευω εγω.

      Μου αρέσει!

    2. δεν χρειαζονται ζωακια, ειναι οι ιδιοι … και περιβαλονται και απο αγελη λυκων και αρπακτικων … και ψαχνουν για τροφη και αιμα….

      Μου αρέσει!

  2. Θεωρώ τον εαυτό μου ζωόφιλο με κάπως διαφορετικές αντιλήψεις, αλλά μία ρητορική ερώτηση θα την κάνω, και μία παρατήρηση επίσης.

    Η ρητορική ερώτηση: Στο Παρίσι, και στο Λονδίνο, και στη Ρώμη, στο κέντρο, τα ποτίζουν τα αδέσποτα;

    Και η παρατήρηση: Κάποιος φίλος ποδηλάτης έχει στη συλλογή του 3 (τρεις) αντιτετανικούς τα τελευταία 2-3 χρόνια από τις προπονήσεις του στην παραλιακή. Γιά τις επιθέσεις δεν έχει στατιστικά στοιχεία, είναι καθημερινές. Πάντως αισθάνεται ευτυχής που δεν χρειάζεται να κάνει και αντιλυσσικούς, μιά και είμαστε πλέον πολιτισμένη χώρα.

    Και μία δεύτερη παρατήρηση, αν μου επιτρέπεται: Είμαι απόλυτα σίγουρος, ότι κάθε έλληνας ζωόφιλος θα χαρακτήριζε τον παραπάνω ποδηλάτη άθλιο, κακούργο κτήνος, γιατί κάθε φορά που του την πέφτει κάποιο αδέσποτο, βγάζει την τρόμπα και του χώνει μία στο κεφάλι.

    Πραγματικά, δεν το είχα σκεφτεί ότι αυτή είναι η χρησιμότητα της τρόμπας στα ποδήλατα, κάτι δηλαδή όπως η γκλίτσα παλιά γιά τα τσοπανόσκυλα.

    Διερωτώμαι όμως, τί γίνεται με τους ποδηλάτες που δεν έχουν την απαραίτητη δεξιοτεχνία στον χειρισμό της τρόμπας και του ποδήλατου ταυτόχρονα.
    Εντάξει, γι’αυτούς υπάρχουν οι αντιτετανικοί (και δεν χρειάζεται αντιλυσσικός!), και επιπλέον οι ανατάξεις οστών είναι πλέον πολύ εύκολες στα άψογα ελληνικά νοσοκομεία γιά την περίπτωση που πέσουν.

    Μου αρέσει!

      1. Οχι του Σπίλμπεργκ.
        Του Γούντυ Αλλεν ή των αδελφών Κοέν, ανάλογα το σενάριο.

        Αδέσποτα (σκέτα) στο κέντρο πρωτεύουσας της ευρωζώνης, κάνει προς Γούντυ Αλλεν.

        Αδέσποτα μαζί με ποτίστρες γιά αδέσποτα στο κέντρο πρωτεύουσας της ευρωζώνης, έχει κάτι το πιό λεπτό ως χιούμορ και είναι αρκετά σουρεάλ γιά αδελφούς Κοέν.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: