Ελλάδα και Wall Street: Η ίδια τραγωδία, διαφορετικά σενάρια

Posted on 30/07/2010 by KnowDame, Omadeon.wordpress.com

Του Walden Bello

Η μετάφραση έγινε από τον Ζώη Σταθερό, νέο μέλος του μπλογκ

Οι καφετέριες είναι γεμάτες στην Αθήνα και οι ορδές των τουριστών ακόμα επισκέπτονται τον Παρθενώνα και ταξιδεύουν στα νησιά του μυθικού Αιγαίου.  Όμως κάτω από τη θερινή επιφάνεια, υπάρχει σύγχυση, θυμός και απελπισία καθώς η χώρα βυθίζεται στη χειρότερη οικονομική της κρίση των τελευταίων δεκαετιών.

Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης όλου του κόσμου παρουσίασαν την Ελλάδα, τη μικροσκοπική Ελλάδα, ως το επίκεντρο της δεύτερης φάσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, περίπου όπως είχαν τοποθετήσει στη Wall Street το σημείο μηδέν της πρώτης φάσης.

Ωστόσο υπάρχει μια ενδιαφέρουσα διαφορά στις αφηγήσεις γύρω από αυτά τα δύο επεισόδια.

Αντικρουόμενες αφηγήσεις

Οι άναρχες δραστηριότητες των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων, τα οποία δημιουργούσαν όλο και πιο περίπλοκα εργαλεία για τον μαγικό πολλαπλασιασμό των χρημάτων, επέφεραν το κραχ της Wall Street το οποίο με τη σειρά του μεταμορφώθηκε σε παγκόσμια οικονομική κρίση.

Όσον αφορά την Ελλάδα, όμως, η αφήγηση ακολουθεί άλλη κατεύθυνση:  Η χώρα αυτή συσσώρευσε ένα μη βιώσιμο δανειακό βάρος για να οικοδομήσει ένα υπερβολικό κράτος πρόνοιας και τώρα έφτασε η ώρα που ο άφρων σπάταλος πρέπει να σφίξει τη ζώνη του.  Οι Βρυξέλλες, το Βερολίνο και οι τράπεζες είναι οι άτεγκτοι Πουριτανοί που επιβάλλουν τώρα το βαρύ επιτίμιο μετανοίας στους ηδονιστές της Μεσογείου επειδή ζούσαν πέραν των δυνατοτήτων τους και διέπραξαν το θανάσιμο αμάρτημα της αλαζονείας φιλοξενώντας τους δαπανηρούς Ολυμπιακούς αγώνες του 2004.

Το επιτίμιο λαμβάνει τη μορφή ενός προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που αυξάνει τον ΦΠΑ σε 23%, ανεβάζει τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 65 χρόνια για άνδρες και γυναίκες, κάνει μεγάλες περικοπές σε συντάξεις και μισθούς του δημόσιου τομέα και καταργεί όλες τις ρυθμίσεις που προστάτευαν τα εργασιακά δικαιώματα.  Ο προβαλλόμενος στόχος αυτών των μέτρων είναι να αποδυναμώσει ριζικά το κράτος πρόνοιας και να ξανακάνει τους κακομαθημένους Έλληνες να ζουν εντός των ορίων των μέσων που διαθέτουν.

Αν και η σχετική με το κράτος πρόνοιας αφήγηση εμπεριέχει ψήγματα αλήθειας, εντούτοις είναι θεμελιωδώς εσφαλμένη.  Η ελληνική κρίση προέρχεται από την ίδια φρενήρη τάση του χρηματιστηριακού κεφαλαίου να αποκομίζει κέρδη από τη μαζική αδιάκριτη επέκταση της πίστωσης που οδήγησε στην κατάρρευση της Wall Street.  Η ελληνική κρίση εμπίπτει στο ίδιο υπόδειγμα που αποτύπωσαν οι Carmen Reinhart και Kenneth Rogoff στο βιβλίο τους ‘This Time is Different: Eight Centuries of Financial Folly’: Περίοδοι φρενήρους κερδοσκοπικού δανεισμού ακολουθούνται αδυσώπητα από κρατικές χρεοκοπίες ή επαναδιαπραγματεύσεις του χρέους.  Όπως η κρίση του χρέους του Τρίτου Κόσμου των αρχών της δεκαετίας του 1980, η ασιατική οικονομική κρίση του τέλους της δεκαετίας του 1990, έτσι και η λεγόμενη κρίση του χρέους χωρών όπως η Ελλάδα, η Ευρώπη, η Ισπανία και η Πορτογαλία είναι κρίσεις που οφείλονται κυρίως στην προσφορά (supply-driven crisis) παρά στη ζήτηση.

Στην προσπάθεια τους να αυξάνουν ολοένα και περισσότερο τα κέρδη τους από το δανεισμό, οι τράπεζες της Ευρώπης διοχέτευσαν μέσω δανείων ένα ποσό της τάξης των 2,5 τρισεκατομμυρίων δολαρίων στις ευρωπαϊκές οικονομίες που σήμερα θεωρούνται ως οι πιο προβληματικές:  Ιρλανδία, Ελλάδα, Βέλγιο, Πορτογαλία και Ισπανία.  Οι γερμανικές και οι γαλλικές τράπεζες κατέχουν το 70% του ελληνικού δημόσιου χρέους των 400 εκατομμυρίων δολαρίων.  Οι γερμανικές τράπεζες ήταν σημαντικοί αγοραστές τοξικών στοιχείων ενεργητικού επισφαλών δανείων από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα των ΗΠΑ και επέδειξαν την ίδια έλλειψη επιλεκτικότητας και στην αγορά ομολόγων του ελληνικού δημοσίου.  Οι γαλλικές τράπεζες από την πλευρά τους, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, αύξησαν το δανεισμό τους προς την Ελλάδα κατά 23 τοις εκατό, προς την Ισπανία κατά 11 τοις εκατό και προς την Πορτογαλία κατά 26 τοις εκατό.

Στη ξέφρενη ελληνική πιστωτική σκηνή δεν εμφανίζονται μόνον Ευρωπαίοι πρωταγωνιστές.  Ο κολοσσός της Wall Street, η Goldman Sachs έδειξε στις ελληνικές οικονομικές αρχές τον τρόπο με τον οποίο χρηματοπιστωτικά μέσα γνωστά ως παράγωγα θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να «εξαφανιστεί» μεγάλο μέρος του ελληνικού δημόσιου χρέους, ωραιοποιώντας έτσι τους εθνικούς λογαριασμούς στα μάτια των τραπεζιτών οι οποίοι έσπευσαν να δανείζουν όλο και περισσότερο.  Ακολούθως, από την άλλη πλευρά, το ίδιο ακριβώς χρηματοπιστωτικό ίδρυμα επιδιδόμενο σε συναλλαγές παραγώγων γνωστών ως «συμφωνιών ανταλλαγής κινδύνου πιστωτικής αθέτησης» ή πιο απλά ως «ασφαλίστρων ομολόγων» (CDS) στοιχημάτιζε στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας με αποτέλεσμα να αυξηθεί το κόστος δανεισμού της χώρας από τις τράπεζες και η Goldman Sachs να αποκομίσει σημαντικά κέρδη.

Εάν δεχτούμε την ύπαρξη κρίσης  που δημιουργήθηκε από το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα, ακριβώς από αυτήν την κρίση η Ελλάδα υποφέρει τώρα.

Ο σφετερισμός της αφήγησης

Δύο είναι οι βασικοί λόγοι για τους οποίους η ελληνική αφήγηση έχει περιοριστεί σε ένα τετριμμένο προειδοποιητικό μύθο για λαούς που τάχα ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους, αντί για μια περίπτωση χρηματοπιστωτικής ανευθυνότητας από την πλευρά των τραπεζιτών και των επενδυτών.

Πρώτα απ’όλα, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα σφετερίστηκαν επιτυχώς την αφήγηση της κρίσης για να εξυπηρετήσουν τους δικούς τους σκοπούς.  Οι μεγάλες τράπεζες ανησυχούν πλέον πραγματικά για την απαίσια κατάσταση των ισολογισμών τους οι οποίοι έχουν πληγεί από τα τοξικά επισφαλή στοιχεία του ενεργητικού τους και συνειδητοποιούν πως υπερεπέκτειναν σοβαρά τις δανειοδοτικές τους πράξεις.  Ο κύριος τρόπος με τον οποίον προσπαθούν να ανοικοδομήσουν τους ισολογισμούς τους είναι η δημιουργία νέων κεφαλαίων χρησιμοποιώντας τους ίδιους τους δανειστές τους ως ενέχυρο.  Με βάση τον κεντρικό άξονα της στρατηγικής αυτής, οι τράπεζες επιδιώκουν να πείσουν τις δημόσιες αρχές για τη διάσωσή τους για μια ακόμη φορά, όπως ακριβώς οι αρχές είχαν κάνει και στην πρώτη φάση της κρίσης με τη μορφή κεφαλαίων διάσωσης και ένα χαμηλό βασικό επιτόκιο δανεισμού.

Οι τράπεζες είχαν την πεποίθηση ότι οι κυρίαρχες κυβερνήσεις της ευρωζώνης δεν θα επέτρεπαν ποτέ στην Ελλάδα και τις άλλες υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης να χρεοκοπήσουν επειδή κάτι τέτοιο θα οδηγούσε στην κατάρρευση του ευρώ.  Έχοντας βάλει τις αγορές να στοιχηματίσουν στη χρεοκοπία της Ελλάδας και να αυξήσουν το κόστος του δανεισμού της, οι τράπεζες γνώριζαν πως οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης κάποια στιγμή θα προσφέρουν ένα πακέτο διάσωσης, το μεγαλύτερο μέρος του οποίου θα κατευθυνθεί προς αυτές για την εξυπηρέτηση του χρέους της Ελλάδας.  Το τεράστιο πακέτο των 110 δισεκατομμυρίων ευρώ από τις κυβερνήσεις της ευρωζώνης και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο που διαφημίστηκε ως πακέτο διάσωσης της Ελλάδας, στην πραγματικότητα στοχεύει ως επί το πλείστον στη διάσωση των τραπεζών από την ανεύθυνη και ανεξέλεγκτη φρενίτιδα των δανειοδοτήσεών τους.

Οι τράπεζες και τα διεθνή χρηματοπιστωτικά ιδρύματα έχουν ξαναπαίξει το ίδιο γνωστό παιχνίδι εμπιστοσύνης και με τις αναπτυσσόμενες χώρες κατά τη διάρκεια της χρήσης του χρέους του Τρίτου Κόσμου στη δεκαετία του 80, και με την Ταϊλάνδη και την Ινδονησία κατά τη διάρκεια της ασιατικής οικονομικής κρίσης τη δεκαετία του 90.  Τα ίδια μέτρα λιτότητας –τότε γνωστά ως διαρθρωτική προσαρμογή- ακολούθησαν την κραιπάλη δανεισμού από τις τράπεζες του Βορρά και τους κερδοσκόπους.  Και το σενάριο παίχτηκε κατά τον ίδιο τρόπο:  Ρίξε το φταίξιμο στα θύματα στιγματίζοντάς τα επειδή ζουν πέρα από τις δυνατότητές τους, βάλε τους δημόσιους οργανισμούς να σε διασώσουν προκαταβάλλοντάς σου χρήματα, και άσε το λαό με το ασήκωτο καθήκον της αποπληρωμής του χρέους κόβοντας ένα τεράστιο κομμάτι των τωρινών και μελλοντικών εισοδημάτων του για να πληρώνει τους πιστωτικούς οργανισμούς.

Δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι αρχές προετοιμάζουν παρόμοια μαζικά πακέτα διάσωσης πολλών δισεκατομμυρίων ευρώ για τις τράπεζες με υπερεπέκταση δανεισμού στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία.

Η μετάθεση της ενοχής

Ο δεύτερος λόγος για την προώθηση της αφήγησης περί «ζωής πέραν των δυνατοτήτων» στην περίπτωση της Ελλάδας και άλλων υπερχρεωμένων χωρών είναι για να εκτρέψει τις πιέσεις για αυστηρότερο χρηματοπιστωτικό ρυθμιστικό πλαίσιο, που προέρχονται από πολίτες και κυβερνήσεις από την έναρξη της παγκόσμιας κρίσης.  Οι τράπεζες θέλουν και την πίτα ολάκερη και τον σκύλο χορτάτο.  Εξασφάλισαν κεφάλαια διάσωσης από τις κυβερνήσεις κατά την πρώτη φάση της κρίσης, αλλά δεν θέλουν να αποδεχτούν αυτό που οι κυβερνήσεις είπαν στους πολίτες τους πως αποτελούσε ουσιαστικό μέρος της συμφωνίας για τη διάσωσή τους: την ενίσχυση του χρηματοπιστωτικού ρυθμιστικού πλαισίου.

Οι κυβερνήσεις, από τις Ηνωμένες Πολιτείες ως την Κίνα και την Ελλάδα, είχαν καταφύγει σε τεράστια προγράμματα τόνωσης της ρευστότητας των τραπεζών για να στηρίξουν την πραγματική οικονομία από την κατάρρευση κατά την πρώτη φάση της χρηματοπιστωτικής κρίσης.  Οι τράπεζες, προωθώντας μια αφήγηση που μετακινεί τους προβολείς από την έλλειψη ρυθμιστικού πλαισίου στις τεράστιες δαπάνες των κυβερνήσεων ως το κύριο πρόβλημα της παγκόσμιας οικονομίας, επιδιώκουν να αποφευχθεί η επιβολή ενός αυστηρού ρυθμιστικού καθεστώτος.

Όμως αυτά είναι παιχνίδια με τη φωτιά.  Ο νομπελίστας Paul Krugman και άλλοι έχουν προειδοποιήσει πως αν αυτή η αφήγηση είναι επιτυχής, η έλλειψη νέων προγραμμάτων ενίσχυσης της ρευστότητας και οι αυστηρές τραπεζικές ρυθμίσεις θα οδηγήσουν σε μια ύφεση με διπλή βύθιση εάν όχι σε ένα παγκόσμιο κραχ.  Ατυχώς, όπως φαίνεται και από την πρόσφατη συνάντηση του G-20 στο Toronto, οι κυβερνήσεις της Ευρώπης και των ΗΠΑ έχουν ενδώσει στην κοντόφθαλμη ατζέντα των τραπεζών που υποστηρίζονται από παρωχημένους ζηλωτές του νεοφιλελευθερισμού οι οποίοι εξακολουθούν να θεωρούν το ενεργό και παρεμβατικό κράτος ως το θεμελιώδες πρόβλημα.  Οι υπερασπιστές του νεοφιλελευθερισμού πιστεύουν πως μια βαθιά ύφεση ή ακόμα και μια παρατεταμένη παγκόσμια ύφεση είναι μια φυσική διαδικασία μέσω της οποίας η ίδια η οικονομία σταθεροποιείται και πως οι κευνσιανού τύπου δαπάνες για την αποφυγή της κατάρρευσης απλώς και μόνον θα καθυστερήσουν το αναπόφευκτο.

Αντίσταση: Θα αλλάξει κάτι;

Οι Έλληνες δεν κάθονται με σταυρωμένα χέρια.  Με μαζικές διαδηλώσεις υποδέχτηκαν την επικύρωση του πακέτου ΕΕ-ΔΝΤ από την ελληνική Βουλή στις 8 Ιουλίου [προφανώς υπάρχει σύγχυση μεταξύ της ψήφισης του ασφαλιστικού νομοσχεδίου και της επικύρωσης του μνημονίου].  Σε μια προηγούμενη και πολύ μεγαλύτερη διαμαρτυρία στις 5 Μαϊου, 400.000 άνθρωποι συγκεντρώθηκαν στην Αθήνα στη μεγαλύτερη διαδήλωση από την πτώση της δικτατορίας το 1974.  Ωστόσο, οι διαδηλώσεις στους δρόμους δεν φαίνεται να μπορούν να κάνουν τίποτε για την αποτροπή της κοινωνικής καταστροφής που πρόκειται να λάβει χώρα με την εφαρμογή του προγράμματος της ΕΕ-ΔΝΤ.  Η οικονομία προβλέπεται να συρρικνωθεί κατά 4 τοις εκατό το 2010.  Σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, πρόεδρο του αριστερού κοινοβουλευτικού συνασπισμού ‘ΣΥΡΙΖΑ’, το ποσοστό ανεργίας κατά πάσα πιθανότητα θα αυξηθεί από 15 σε 20 τοις εκατό σε δύο χρόνια και το ποσοστό των νέων που θα πληγούν από την ανεργία θα φτάσει το 30 τοις εκατό.

Όσο για τη φτώχεια, μια πρόσφατη κοινή έρευνα της Kapa Research και του London School of Economics έδειξε ότι, ακόμα και πριν από την παρούσα κρίση, περίπου το ένα τρίτο των 11 εκατομμυρίων Ελλήνων ζούσε κοντά στο όριο της φτώχειας.  Αυτή η διαδικασία δημιουργίας ενός ‘τρίτου κόσμου’ μέσα στην Ελλάδα μόνον να επιταχυνθεί μπορεί με το πρόγραμμα προσαρμογής των Βρυξελλών-ΔΝΤ.

Κατά ειρωνικό τρόπο, αυτή η προσαρμογή διευθύνεται από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση με επικεφαλής τον Γιώργο Παπανδρέου που ψηφίστηκε τον περασμένο Οκτώβριο για να αντιστραφεί η διαφθορά της προηγούμενης συντηρητικής διακυβέρνησης και οι αρνητικές συνέπειες των οικονομικών πολιτικών της.  Υπάρχει μέσα στο κόμμα του Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ, αντίσταση κατά του σχεδίου ΕΕ-ΔΝΤ, παραδέχεται η υπεύθυνη του κόμματος για θέματα Σοσιαλιστικής Διεθνούς Πωλίνα Λάμψα.  Όμως η κυρίαρχη άποψη μεταξύ των κοινοβουλευτικών εκπροσώπων του κόμματος είναι πως δεν υπάρχει εναλλακτική λύση σύμφωνα με το γνωστό απόφθεγμα της Margaret Thatcher ΤΙΝΑ (There Is No Alternative).

Οι συνέπειες της συμμόρφωσης

Αντιμέτωποι με τις άγριες συνέπειες του προγράμματος, ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός Ελλήνων συζητούν την υιοθέτηση μια στρατηγικής στάσης πληρωμών ή ριζικής μονομερούς αναδιάρθρωσης του χρέους.  Μια τέτοια προσέγγιση θα μπορούσε να είναι σε συνεργασία με άλλες υπερχρεωμένες χώρες της Ευρώπης όπως η Πορτογαλία ή η Ισπανία, λέει ο Α. Τσίπρας.  Εδώ η Αργεντινή θα μπορούσε να αποτελέσει ένα υπόδειγμα:  το 2003 «κούρεψε» θεαματικά το χρέος της, πληρώνοντας τους πιστωτές της μόνον 25 σέντς για κάθε δολάριο που χρωστούσε.  Με αυτόν τον τρόπο η Αργεντινή όχι μόνον κατάφερε να μειώσει το χρέος της αλλά οι πόροι, που σε αντίθετη περίπτωση θα έφευγαν από τη χώρα για την εξυπηρέτηση του χρέους, διοχετεύθηκαν στην εγχώρια οικονομία πυροδοτώντας ένα ποσοστό ανάπτυξης της τάξης του 10 τοις εκατό μεταξύ του 2003 και του 2008.

Μια τέτοια λύση όπως αυτή της Αργεντινής σίγουρα εμπεριέχει πολλούς κινδύνους.  Όμως οι συνέπειες της υποταγής στους όρους του ΔΝΤ είναι οδυνηρά σαφείς εάν εξετάσουμε τα ιστορικά δεδομένα των χωρών που υποβλήθηκαν στην προσαρμογή του ΔΝΤ.  Δαπανώντας ετησίως περισσότερο από 25 έως 30 τοις εκατό του κρατικού προϋπολογισμού σε ξένους πιστωτές, οι Φιλιππίνες στα μέσα της δεκαετίας του 80 εισήλθαν σε μια δεκαετή περίοδο στασιμότητας από την οποία ουδέποτε ανέκαμψαν και η οποία την καταδίκασε σε ποσοστό μόνιμης φτώχειας μεγαλύτερο του 30 τοις εκατό.  Συμπιεζόμενο από δρακόντεια μέτρα προσαρμογής, το Μεξικό στροβιλίζεται επί δύο δεκαετίες σε συνεχή οικονομική κρίση με τέτοιες συνέπειες όπως η εκτεταμένη διακίνηση ναρκωτικών που έχουν οδηγήσει τη χώρα στα όρια της πλήρους κατάρρευσης.  Η τρέχουσα κατάσταση του διαφαινόμενου ταξικού πολέμου στην Ταϋλάνδη μπορεί να αποδοθεί εν μέρει στις πολιτικές επιπτώσεις των οικονομικών δεινών που το πρόγραμμα λιτότητας του ΔΝΤ επέβαλε σε αυτή τη χώρα πριν από μια δεκαετία.

Το πρόγραμμα προσαρμογής που οι Βρυξέλλες και το ΔΝΤ έχουν επιβάλλει στην Ελλάδα αποδεικνύει πως ο χρηματοπιστωτικός καπιταλισμός εν μέσω κρίσης δεν σέβεται πλέον τη διάκριση Βορρά-Νότου.  Οι κυνικοί θα έλεγαν: ‘Καλώς ήλθες στον Τρίτο Κόσμο, Ελλάδα!’

Αλλά δεν είναι καιροί για κυνισμό.  Μάλλον είναι η καίρια στιγμή για μια παγκόσμια αλληλεγγύη.  Είμαστε όλοι μαζί στην ίδια κρίσιμη κατάσταση σήμερα.

————————————————————————————————————————————-

Ο Walden Bello είναι μέλος της Βουλής των Αντιπροσώπων στις Φιλιππίνες, πρόεδρος του ‘Freedom from Debt Coalition’ (Συνασπισμού για την Απελευθέρωση από το Χρέος), και ερευνητής-αναλυτής του ‘Focus on the Global South’ που εδρεύει στην Bangkok.  Είναι συγγραφέας του βιβλίου “The Food Wars”.

Το άρθρο αυτό πρωτοδημοσιεύτηκε στο Foreign Policy in Focus με τίτλο Greece: Same Tragedy, Different Scripts στις 14 Ιουλίου 2010 (http://www.fpif.org/articles/greece_same_tragedy_different_scripts).  Το ίδιο άρθρο αναδημοσιεύθηκε στο CounterPunch με τον τίτλο Greece and Wall Street: Same Tragedy, Different Scripts στις 22 Ιουλίου 2010. (http://www.counterpunch.org/bello07222010.html)

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

15 σκέψεις σχετικά με το “Ελλάδα και Wall Street: Η ίδια τραγωδία, διαφορετικά σενάρια

  1. αριστερες μπαρουφες….στιλ Τσιπρα… τα ειδαμε και τα χαλια τους.. την εξουσια θελουν ολοι… για πιο λογο αραγε…? η οικονομια ειναι απλη, εξαγωγες – εισαγωγες = ….

    …Τίποτα δεν υπάρχει! Μήτε ζωή, μήτε θάνατος. Κοιτάζω την ύλη και το νου σα δυο ανύπαρχτα ερωτικά φαντάσματα να κυνηγιούνται, να σμίγουν, να γεννούν και ν’ αφανίζουνται, και λέω: «Αυτό θέλω!»
    Ξέρω τώρα δεν ελπίζω τίποτα, δε φοβούμαι τίποτα, λυτρώθηκα από το νου κι από την καρδιά, ανέβηκα πιο πάνω, είμαι λεύτερος. Αυτό θέλω. Δε θέλω τίποτα άλλο. Ζητούσα ελευτερία……

    Μου αρέσει!

    1. Λες μαλακίες. Μόλις πριν λίγο ήρθε και η επιβεβαίωση – από τον οικονομολόγο Βασίλη Βιλιάρδο – ότι, ΑΝ ΔΕΝ είχαμε το βάρος των χρεολυσίων και των τόκων, ΜΟΝΟΝ οι φόροι που εισπράττει το κράτος (και ΠΑΡΑ την εκτεταμένη φοροδιαφυγή) ΦΤΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΕΥΟΥΝ και για μισθούς και για συντάξεις και για να λειτουργεί ΟΛΟΣ ο κρατικός μηχανισμός – και μένει κι ένα δισεκατομμύριο (και βάλε) ευρώπουλα στην άκρη.

      Μου αρέσει!

      1. μπορει εγω να λεω μαλακιες οπως λες, αλλα μπορει εσυ να μου εξυγησεις πως γινεται να εχουμε επι τοσα χρονια ελλειμα στο εμπορικο ισοζυγιο… και που πανε αυτα τα λεφτα.?.. αυτο που θελω να πω ειναι οτι αν δεν αναπτυξουμε παραγωγικες δραστηριοτητες δεν εχουμε καμια ελπιδα… με αυτο που συμφωνω με τους αριστερους ειναι ναι δουλεια για ολους αλα πως ..? αφου οι ιδιωτες δεν κανουν επενδυσεις .?.. μηπως πρεπει να κανει το κρατος ? και γιατι τοσα χρονια ειναι συνεχως εναντιον των ιδιωτικων, ξενων και ελληνικων επιχειρισεων ..? αλλα περα απο αυτα και παλι πιστευω οτι το μεγαλυτερο προβλημα της ελλαδας ειναι το εμπορικο ελλειμα… ουτε οι μισθοι δεν ειναι ουτε οι δημοσιο υπαλλοιλοι ουτε οι συνταξης…
        απλως με αυτων τον τροπο θελουν εδω και τωρα να ελλατωσουν το ελλειμα αλλα ταυτοχρονα να μειωσουν και το εμπορικο ελλειμα το οποιο προερχεται κυριος απο το πετρελαιο και τα καταναλωτικα αγαθα αυτοκινητα τηλεωρασεις … κλπ
        και παλι συγνωμη που ειπα την αποψη μου… αλλα μου φαινεται οτι οι αριστεροι δεν δεχονται ποτε αλλη αποψη … αλλα ετσι ειναι ολοι … εξαλλου το εχει πει και η παπαριγα… δεν λεμε τι μετρα θα παρουμε εμεις γιατι ειναι αντιλαικα με τα δεδομενα του τροπου ζωης μας…

        Μου αρέσει!

      2. και τα λεφτα που μας εδωσαν καποιει ανεξαρτητα ποιοι ειναι .. πρεπει εμεις να τα κλεψουμε..? γιατι μη μου πεις οτι τα λεφτα αυτα δεν διαχυθικαν σε ολο των ελληνικο πληθυσμο… με λιγο λογια να γινουμε κλεφτες… αναξιοπηστοι … και μετα νομιζεται οτι θα κατσουν με σταυρωμενα χερια οι δανιστες μας ..? 300δισ …? μα καλα ποιοι ημαστε..?

        Μου αρέσει!

      3. Πάλι κοτσάνες λες και το γυρνάς στην ηλίθια ηθικολογία. Εδώ μιλάμε για ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ που αισχροκερδούν στην πλάτη της χώρας, δε μιλάμε για κανονικά δάνεια.

        Κι επίσης, θα πρέπει να διαλέξεις με ποιους είσαι και να μας το πεις ΑΝΟΙΧΤΑ, για να ξέρουμε κι εμείς:

        1. Είσαι με τους διεθνείς τοκογλύφους-οικονομικούς ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ που ΑΠΑΙΤΟΥΝ να ξεπουλήσουμε ό,τι έχουμε και δεν έχουμε και να καταστρέψουμε το βιοτικό επίπεδο του λαού για να συνεχίσουν αυτοί να κονομάνε;

        2. Ή είσαι με το λαό;

        ΔΙΑΛΕΞΕ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΕ ΤΗ ΣΤΑΣΗ ΣΟΥ. Και οι ηθικολογίες κομμένες.

        Και να σου πω και κάτι άλλο; ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΚΛΕΨΑ. ΔΕΝ ΕΚΡΥΨΑ ΦΟΡΟΥΣ. ΔΕΝ ΕΒΑΛΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΝΑ ΔΟΥΛΕΥΕΙ ΑΝΑΣΦΑΛΙΣΤΟΣ ΓΙΑ ΜΕΝΑ. ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΛΑΜΟΓΙΟ. Οπότε δεν έχεις ΚΑΝΕΝΑ δικαίωμα να λες «τα λεφτά που ΜΑΣ δάνεισαν». Βέβαια, αν εσύ έκλεψες, έφαγες λεφτά κλπ και τώρα ήρθες να κάνεις (σαν τα υπόλοιπα πασοκοπαπαγαλάκια) προπαγάνδα απευθυνόμενος στο «φιλότιμο» του κοροϊδάρα με το «όλοι κλέψαμε»… Δε μπορώ να το ξέρω.

        Ξεκαθάρισε τη στάση σου. Τι προτιμάς; Να χρεοκοπήσουν οι Deutsche Bank, Goldman Sachs και οι άλλοι καρατοκογλύφοι; Ή να πεινάσουν οι συμπολίτες σου και να γίνει εμφύλιος; ΔΙΑΛΕΞΕ.-

        Μου αρέσει!

  2. Και για να τελειώνουμε ΟΡΙΣΤΙΚΑ με τις μαλακίες των «πρέπει να πληρώσουμε το χρέος μας, δεν υπάρχει άλλη λύση»:

    http://ankostis.blogspot.com/2010/07/13.html

    Μας λέει ο Gauleiter Georg III (der längste) von Papandreou κι όλη του η συμμορία:

    Αν κάνουμε ό,τι μας πει η Τρόικα, το 2013-2014 θα έχουν λυθεί τα προβλήματα της χώρας!

    Και ρωτά εύλογα ο καθένας: «Δηλαδή θα έχουμε ξεμπερδέψει με το χρέος;»

    Η απάντηση όμως είναι – σύμφωνα με τις πλέον ΑΙΣΙΟΔΟΞΕΣ προβλέψεις του ΔΝΤ – εντελώς διαφορετική:

    Το χρέος θα έχει ΑΥΞΗΘΕΙ και θα σκαρφαλώσει ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ στο 150% του ΑΕΠ!

    Είναι ηλίθιοι ή μας περνάνε για ηλίθιους;

    Μου αρέσει!

    1. και επειδη φιλε μου εγω θα παω να πολεμισω να γινει καμια μαλακια και η θεση μου με περιμενη στην πρωτη γραμη στον εβρο… δεν θα ειμαι στα λαμογια που θα φυγουν με τα σκαφοι… γιαυτο θεωρω αδιανοητο να μην τα πληρωσουμε αυτα τα λαμογια και τους τοκογλυφους…. που διελυσαν την Γιουγκοσλαβια και οπως πανε θα διαλυσουν και την τουρκια με το αιμα αθωων ….

      Μου αρέσει!

  3. θα σου απαντησω .. αλλα οχι τωρα γιατι δεν εχω χρονο … αλλα αν δεν ξεπληρωσουμε τα δανεια και συμφωνω μαζι σου οτι ειναι τοκογλυφοι και λαμογια και…. τοτε κατα την αποψη μου μας περιμενουν χειροτερα και πιστευω οτι οι τουρκικες αλβανικες προκλησεις ειναι η προηδοποιησει σε ενδεχομενο μη πληρωμης… βεβαια εσυ μπορει να πιστευεις το αντιθετο… και επειδη εγω ειμαι ασχετος…? εξακολουθω να θεωρω ως λυση την ευρωπαικη βοηθεια η οποια μπορει να ερθη και με το τυπωμα νεου χρηματος με οποιες συνεπειες… αλλα θεωρω εξαιρετικα επικυνδινω να βγουμε και να πουμε δεν πληρωνουμε…. και εγω μαζι σας ειμαι ρε φιλε , ουτε εχω κλεψει ουτε λαμογιο ειμαι και 24 μηνες εκανα στρατο στον εβρο και ουτε μια φορα δεν εχω παει σε γραφειο πολιτικου…..

    Μου αρέσει!

  4. Σιγουρα δεν πρεπει να πεινασουν οσοι δεν φταινε.αλλα τον τελευταιο καιρο πισω απ αυτους που δε φταινε πανε να κρυφτουν και καποιοι που κονομησανε απο τα δανεικα.εδω στην επαρχια πολλοι πηρανε επιδοτησεις αλλα λιγοι τις μετατρεψανε σε επενδυσεις.επισης τα δανεικα ισως πηγαιναν και σε μικρο-μεγαλους επιχειρηματιες για να καλυφθει η ζημια τους!!τελος παντων στη Ελλαδα επεσε πολυ παραπανησιο φαγητο αλλα οντως ΔΕΝ πρεπει να πληρωσουν οι εργαζομενοι ιδιωτικοι και δημοσιοι κατω των 1500 ευρω το μηνα.και για να μην πληρωσουν ας μαυρισουν επιτελους τον δικομματισμο.

    Μου αρέσει!

  5. @george:

    Αν κάθε φορά που μου λέγανε «πρέπει να γαμήσουμε το λαό γιατί έτσι επιτάσσει η ΕΕ/το ΝΑΤΟ/ο πρόεδρος των πΗΠΑ κι αν δεν κάτσουμε καλά καραδοκούν οι Τούρκοι/οι Αλβανοί/οι Σκοπιανοί/ο Φούφουτος» (και μάλιστα συνοδεία δακρύβρεχτου ύφους βγαλμένου από ταινίες με Ξανθόπουλο και Βούρτση) μου δίνανε 10 λεπτά του ευρώ, τώρα θα’χα χεστεί στο τάληρο.

    @βασίλης:

    Και τι προτείνεις; Πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι; Επειδή κάποιοι είναι λαμόγια, θα βάλουμε τους πάντες στο ίδιο τσουβάλι;

    Μου αρέσει!

    1. Να τα πάρουμε λίγο ξανά με τη σειρά, έτσι επειδή γουστάρω να γίνω πολύ κακός.

      1. Η «βοήθεια» που μας «προσέφερε» το ΔΝΤ (και υπέρ της οποίας ψήφισαν ΜΠΑΤΣΟΚ και Λά.Ο.Σ.), όπως βγαίνουν τα νούμερα, οδηγεί σε:
      1.α. ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ κρατικής περιουσίας.
      1.β. Μείωση εθνικής κυριαρχίας.
      1.γ. Οικονομική εξαθλίωση των Ελλήνων πολιτών.
      1.δ. ΑΥΞΗΣΗ του δημοσίου χρέους.
      1.ε. Κατάλυση του Συντάγματος και των νόμων.

      2. Το Λά.Ο.Σ., αυτό το τόσο «πατριωτικό» κόμμα (πόσο «πατριωτικό» είναι ένα κόμμα του οποίου επιφανή στελέχη είναι δηλωμένοι θαυμαστές του Χίτλερ και κάμποσοι άλλοι είναι φίλοι ή μέλη της νεοναζιστικής τρομοκρατικής γκρούπας «Χρυσή Αυγή» είναι άλλο θέμα), φωνάζει συνέχεια για την εθνική μας κυριαρχία, λέει να πάρουμε την Μπόλη, προβάλλει μια άκρατη στρατοκαυλίαση και θεωρεί βέβαια ότι για όλα φταίνε οι μετανάστες, οι Εβραίοι κι οι αριστεροί.

      3. Αυτό το «πατριωτικό» κόμμα που μας τα’χει κάνει ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ με την εθνική κυριαρχία ΠΡΩΤΟ έσπευσε να ψηφίσει ΥΠΕΡ της ΚΑΤΑΡΓΗΣΗΣ της εθνικής κυριαρχίας.

      4. Αυτό το «πατριωτικό» κόμμα συντάσσεται με το ΜΠΑΤΣΟΚ στην τρομολαγνεία με την παρόλα «πρέπει να γαμήσουμε το λαό γιατί έτσι επιτάσσει η ΕΕ/το ΝΑΤΟ/ο πρόεδρος των πΗΠΑ κι αν δεν κάτσουμε καλά καραδοκούν οι Τούρκοι/οι Αλβανοί/οι Σκοπιανοί/ο Φούφουτος».

      5. Επίσης, πολλάκις ο προεδράρας του ο Καρατζαφύρερ (αυτός που παλιότερα έταζε υπουργεία στους χουντικούς και τους χρυσαύγουλους) τάχθηκε υπέρ της νομιμοποίησης του μαύρου χρήματος, της μαύρης εργασίας και της φοροδιαφυγής…

      Πάμε τώρα να τα πάρουμε ξανά με τη σειρά.

      1. Δεν γίνεται να ζητάς ισχυρή εθνική κυριαρχία και να ψηφίζεις υπέρ της κατάργησής της.

      2. Δε γίνεται να παριστάνεις τον ήρωα (και τον σούπερ στρατοκαυλιάγκουρα – όπως κάποτε στην τηλεόραση ο Θανασάκης Πλεύρης, ο μέγας υπερκομμάντο του Μεγάλου Πεύκου) και να μας πλασάρεις αυτήν την παρόλα που προανέφερα, τη γεμάτη οσφυοκαμψία, το επιχείρημα του χέστη και του δειλού.

      3. Δε γίνεται να μου το παίζεις τουρκοφάγος και «πάμε να πάρουμε την Μπόλη», «έξω οι Μογγόλοι από την Κύπρο» κ.ο.κ. και να’σαι τόσο, μα ΤΟΣΟ χέστης και να σου φεύγει το σκατό απ’την κάλτσα μπροστά σε ένα τσούρμο λογιστάκια της πορδής.

      Γκέγκε;

      Σιγά μην πάρετε ποτέ την Μπόλη. Κοιτάτε τα χάλια σας ρε κνώδαλα που βάλατε την Κομμαντατούρ του ΔΝΤ να διοικεί την Ελλάδα, γελοιωδέστατοι Κουίσλινγκ κι άντε κάντε χαρακίρι να εξιλεωθείτε.

      Μου αρέσει!

      1. Δεν έχει καμία σχέση το Λάος και απαξίο να συζητήσω για μιζοκομματα οποιασδήποτε απόχρωσης… είναι όλοι καιροσκόποι και εκμεταλλεύονται τις συγκυρίες για μια θέση στη βουλή με ότι αυτό συνεπάγεται …
        Το ΔΝΤ δεν ήρθε μόνο του ?… εξαιτίας των δικό τους επιλογών, που μας έφεραν σε αυτή την κατάσταση.. και για να φτάσει οποιοδήποτε κράτος στην θέση αυτή κάτι στραβό θα έκαναν, δεν πηγαίνει από μόνο του.. τώρα αν οι πολιτικοί μας ήταν πουλημένη και οι αποφάσεις τους αυτές ήταν κατευθυνόμενες για να φτάσουμε σε αυτό το σημείο τότε δεν έχουμε καμία ελπίδα είτε μείνει είτε φύγει το ΔΝΤ, πράγμα που δεν πιστεύω βεβαία απλώς οι άνθρωποι ήταν άσχετοι και …
        Αυτό που θα πρέπει να κατηγορούμε όλοι μας είναι όχι μόνο τα 2 μεγάλα μιζοκομματα αλλά όλα τα μιζοκομματα της βουλής… θεωρώ ότι όλοι είναι διαπλεκομενει και διεφθαρμενοι ….
        Και ξανά λέω ότι θεωρώ εξαιρετικά επικίνδυνο στην παρούσα φάση να κηρύξουμε στάση πληρωμών… δεν λέω ότι θα μπορέσουμε να πληρώσουμε ποτέ τα 300 ή 400 δις. Απλώς πρέπει να δεχτούμε την βοήθεια της ΄΄Τροικας΄΄ η οποία εξάλλου είναι για 2,3, χρόνια και μετά αν είμαστε σε θέση να διαπραγματευτούμε τα χρέη σε νέα βάση, με ευρωπαϊκό όμως προσανατολισμό… είτε μας αρέσει είτε όχι, είμαστε στην ΕΕ και αυτό δεν αλλάζει όπως φαίνετε. ( εγώ δεν ξέρω τοκογλύφους να δανείζουν με 3, 4% αν εσείς ξέρεται κανέναν πέστε μου γιατί χρειάζομαι επειγόντως ρευστό… )
        Και εγώ σου λέω ότι δεν πληρώνουμε και διώχνουμε το ΔΝΤ.. φαντάζεστε τα πληρωμένα ΜΜΕ της Γερμανίας Γαλλίας Ιταλίας… κ.ο. τη θα λένε και θα γράφουν… Η Έλληνες μας έφαγαν τα λεφτά μας έκλεψαν τα ασφαλιστικά ταμεία μας έφαγαν τις καταθέσεις μας.. και κάνουν διακοπές και χορεύουν συρτάκι.. κ.α. τέτοια.. και τότε ποια θα είναι η αντίδραση της κοινής γνώμης… ? μήπως τότε όλοι θα στραφούν εναντίον μας… μήπως έτσι τα πράγματα θα γίνουν εξαιρετικά επικίνδυνα… μήπως αυτά τα χαμόγια θα κάτσουν με σταυρωμένα χεριά και μας πουν και μπράβο … λυπάμαι αλλά σε αυτή τη φάση και επειδή το παρελθόν δεν αλλάζει και έτσι όπως έχουν τα πράγματα είμαι υπέρ του ΔΝΤ και των αλλαγών που μέχρι στιγμής έχει φέρει… το ανησυχητικό θα ήταν να παίρναμε τα λεφτά του ΔΝΤ και να μην γινόταν τίποτα…. Οι άλλοι λύση να φεύγαμε από το ευρώ, ίσως έχει κάποια προοπτική αλλά καλύτερα να γίνει με ποιο ομαλό τρόπο, ίσως σε δυο χρόνια..
        Και ξανά λέω .. μην στρέφεστε εναντίων του ΔΝΤ και της ΕΕ, αυτοί που φταίνε είναι τα δικά μας Μιζοκομματα η Νεα Μιζοκρατια Δικτυο21, το ΜΙΖΑΣΟΚ ΜΚΟ, το ΣΥΜΙΖΑ Ανανεωτικη Μιζοαριστερα, το Λαομιζα και το ΠΑΜΙΖΑ ΚΚΕ ΚΑΝΕΛΗ… αυτά τα άρρωστα κομματικά κατεστημένα αυτοί οι ανώμαλοι μηχανισμοί εξουσίας και διαφθοράς που ξεκινούν από τους δήμους και της νομαρχίες και φτάνουν στην βουλή… δυστυχώς δεν πείθομαι εύκολα για κάτι διαφορετικό με τους παραπάνω μηχανισμούς και ξέρω πολλά…. Τι μπορώ να κάνω..? πείσε με για κάτι…
        αλλά επανάσταση έγινε …

        Μου αρέσει!

      2. Αν απαξιοίς, μη μηρυκάζεις την προπαγάνδα των λαοτιανών φραπόγαλων.

        Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: