Αρχείο για Αύγουστος, 2010

19 Νοε 2008

Από τα ιστολόγια Taxalia & Πολιτικό Σαφάρι

Αν αυτά που καταγγέλονται είναι αληθινά υπάρχει κανείς να μου νοικιάσει μία …σπηλιά;_Κ.Κ.

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΛΑΣΠΗ, ΕΠΕΙΣΟΔΙΟ 21

Μία απλή χρονική παράθεση των στοιχείων που δημοσιοποιούνται για το Βατοπέδι (ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΞΕΧΝΑΜΕ ΟΤΙ ΟΙ ΑΠΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΤΩΝ ΕΚΤΑΣΕΩΝ ΕΙΧΑΝ ΓΙΝΕΙ ΕΠΙ ΠΑΣΟΚ ΤΟ 1998-2003).

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2008:
Η δικαιοσύνη παραπέμπει τον ασφαλιστή Κοντομηνά της Interamerican για οικονομικές ατασθαλίες με ΕΞΙ ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑΤΑ (αρχές Νοεμβρίου έγιναν ΔΕΚΑ).
1. Ο Κοντομηνάς πάει το δεκαπενταύγουστο στη Μεγίστη Λαύρα στο Αγιο Όρος

ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ + ΟΚΤΩΒΡΗΣ 2008
2. Από αρχές Σεπτέμβρη και σχεδόν επί τρίμηνο ο ALPHA (ιδοκτησίας Κοντομηνά) ξοδεύει το 80% των ειδήσεών του κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι έχει μεροληπτήσει υπέρ του Βατοπεδίου, ουσιαστικά προσφέροντας της κρατική ακίνητη περιουσία. Κύριοι κατήγοροι τηλε-δημοσιογράφοι είναι ένας αριστερο-δεξιών καταβολών εκδότης (Κύρτσος), και ένας πρώην αρθρογράφος/διευθυντής του Ριζοσπάστη (Βερύκιος).
3. Ο Γιωργάκης και δεκάδες στελέχη του πασόκ παρελαύνουν καθημερινά από τον ALPHA, μιλώντας για το σκάνδαλο του αιώνα.
4. Κύριος στόχος των τηλε-ηθοποιών του Κοντομηνά είναι ο Ρουσόπουλος και κύριος πολιτικά ωφελημένος είναι το πασόκ.
5. Αρχίζουν να βγαίνουν δημοσκοπήσεις που δείχνουν να πέφτει η Ν.Δ. και να ανεβαίνει το πασόκ
6. Μοναχοί της Μεγίστης Λαύρας, αντίπαλο μοναστήρι του Βατοπεδίου, βγαίνουν στον ALPHA και ψιθυρίζουν υπονοούμενα, φήμες και σενάρια για την υπόθεση, χωρίς να λένε τίποτε συγκεκριμένο (άκουσα, συζητείται, δεν είμαι σίγουρος, κλπ)
7. Ο οδηγός του Εφραίμ (Αποστολίδης) λέει ότι πήγα τους καλόγερους στα υπουργεία και μία φορά στο σπίτι του Ρουσόπουλου.
8. Η ακίνητη περιουσία και τα δάνεια του Ρουσόπουλου είναι πεντακάθαρα (όχι μόνο το έσχες αλλά και το πόθεν).
9. Υπό την πίεση των τηλεοράσεων γκρινιάζουν τα στελέχη της Ν.Δ. και παραιτείται ο Ρουσόπουλος για να μην πέσει η κυβέρνηση.

ΝΟΕΜΒΡΗΣ 2008
10. Αρχίζει η εξεταστική. Κάποια κυρία Σωτηροπούλου (δικηγόρος ακτημόνων της Ραιδεστού) καλείται από το πασόκ για μάρτυρας κατηγορίας λέγοντας ότι ο νομάρχης Ψωμιάδης της είπε ότι έχει εντολές άνωθεν. Η Β.Πατουλίδου του πασόκ επιβεβαιώνει τη Σωτηροπούλου και λέει στα κανάλια ότι το γράφουν και τα πρακτικά.
11. Δημοσιοποιούνται τα πρακτικά όπου δεν αναγράφονται τέτοια πράγματα και η Πατουλίδου του πασόκ λέει ότι εννοούνται (έτσι το ερμηνεύει αυτή).
12. Δημοσιοποιείται βίντεο του συζύγου της Σωτηροπούλου Κοκοβίνου που τον δείχνει να ζητάει τεράστια μίζα για να μην χαλάσει τη δουλειά, ρίχνοντας τους ακτήμονες της Ραιδεστού.
13. Η σύζυγός του δικηγόρος λέει εγώ δεν έχω σχέση με αυτά που κάνει ο Κουκουβίνος και η μαρτυρία μου εναντίον του Καραμανλή είναι αληθινή.
14. Ο Κουκουβίνος είχε διορισθεί από τον Κοντομηνά σαν μέλος του Δ.Σ. του Άρη Θεσσαλονίκης.
15. Ο οδηγός Αποστολίδης λέει ότι γνώριζε τον Πρόεδρο της ΚΕΔ Παπαγεωργίου. Του ζήτησαν να τον περιγράψει και είπε ότι ήταν 40 χρονών και έχει 1.80 ύψος ( ο πραγματικός Παπαγεωργίου είναι 70 ετών και έχει 1.70 ύψος)
16. Την ώρα που κατέθετε ο Αποστολίδης πιάστηκε από τον Πρόεδρο της Εξεταστικής να διαβάζει την κατάθεσή του από Fax που είχε σταλεί από τον ALPHA του Κοντομηνά. Ο Αποστολίδης έχει δικηγόρο το Ραγκούση, που ήταν συνήγορος της 17 Νοέμβρη και του έκπτωτου Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίου.
17. Ο μάρτυς κυρία Κανά που υποτίθεται ότι θα επιβεβαίωνε τα λεγόμενα της Σωτηροπούλου λέει ότι είναι όλα ψέμματα και μάλιστα ότι μαγνητοφώνησε τηλεφωνική επικοινωνία που η Σωτηροπούλου την προέτρεπε να πεί ψέμματα.
18. Την προηγούμενη της κατάθεσης στην εξεταστική ο Κουκουβίνος μπαίνει στο νοσοκομείο ισχυριζόμενος ότι έχει ζαλάδες και αρρυθμίες (Θυμίζει μήπως άλλο πράσινο δικηγόρο της ΓΣΕΕ πριν από λίγους μήνες;).
19. Το πασόκ που είχε προκαλέσει την εξεταστική μετά τις μεθοδεύσεις Κοντομηνά, αλλάζει κουβέντα και αρχίζει να μιλάει για την ακρίβεια και τη διεθνή οικονομική κρίση.
20. Σχεδόν όλες οι εφημερίδες, τα πασοκικά blogs και τα κανάλια εξαφανίζουν το τεράστιο αυτό θέμα από την επικαιρότητα και αφιερώνουν τον περισσότερο χρόνο τους στα προβλήματα των νοσοκομείων και την ακρίβεια.
21. Ο Παπακωνσταντίνου του πασόκ επίσης λέει ότι η Σωτηροπούλου είναι Νεοδημοκράτισσα (τόσο νεοδημοκράτισσα που έλεγε ότι ο Καραμανλής ήταν πίσω από το Βατοπέδι, το άτομο είναι ΠΟΛΥ γελοίο).

Κατά τα άλλα, ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΣΥΝΕΝΟΗΣΗ Κοντομηνά και Γιωργάκη (όχι πως δεν έχουν γίνει επικοινωνιακές ηλιθιότητες από τον Καραμανλή που δεν μπόρεσε ποτέ να καταλάβει τις ανεπάρκειες του Ρουσόπουλου).

Advertisements

Το έχετε διαβάσει;

Cropped version of Noam chomsky.jpg.

Image via Wikipedia

Από το AltNet

Noam Chomsky: The Real Reasons the U.S. Enables Israeli Crimes and Atrocities

Elementary my dear Watson!

Από το TVXS

src=»http://www.youtube.com/v/19LB5MCJ9vY?fs=1&hl=en_US» type=»application/x-shockwave-flash» allowscriptaccess=»always» allowfullscreen=»true» width=»480″ height=»385″>

Τι είναι τούτο! Το Τράγκα και το Μακρή. Αν μόνο έριχναν μία ματιά στο δικό μας ιστολόγιο δεν θα μιλούσαν έτσι.

1. Το διάβασα και το άκουσα και έπεσα σε βαριά κατάθλιψη. Παρατήθηκε η Κα Σιούτη και προσλήφθηκεαν 72 (μέχρι στιγμής) Μετακλειτοί

Υ.Γ. Ο κ. Σιόπα δεν αμοίβεται. Απλώς παρίσταται καταλήγει η ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου του Ιησού

2. Η Δημοτική Αστυνομία, το Λιμενικό Σώμα και η Αστυνομία θα αναλάβουν την εφαρμογή του Νόμου για την απαγόρευση του καπνίσματος. Για την επίθεση στο Ιραν δεν έγινε λόγος

Ποιοι Στηρίζουν τον Πρωθυπουργό;

Άξιο προσοχής. Από το ιστολόγιο Cynical

Πριν από λίγες μέρες έγραφα για τη διαφενόμενητούμπα των καναλιών, MEGA και κυρίως SKAI σχετικά με τη στήριξη της κυβέρνησης και των επιλογών της, αυτών δηλαδή της λιτότητας, της περικοπής των μισθών, (με αντίκρυσμα τη μείωση της καταναλωτικής δύναμης και τη βύθιση της αγοράς), της περικοπής των δημοσίων δαπανών και ειδικά των δημοσίων επενδύσεων και της αύξησης της φορολογίας.

Σήμερα χάρηκα όταν διάβασα στο Ποντίκι (26/8) μια παρόμοια διαπίστωση για το ΜΕGA, ενώ το αρχικό μου συμπέρασμα ενδυναμώθηκε αρκετά ακούγοντας προσεκτικά την ίδια μέρα και το νυχτερινό δελτίο του SKAI με το καθιερωμένο σχόλιο του έγκυρου Μπάμπη. Παίρνοντας θάρρος λοιπόν, θα ήθελα να υποστηρίξω περισσότερο την άποψή μου, σχετικά με το γιατί τα κανάλια δεν έχουν κανένα πλέον λόγο να συνεχίζουν να κάνουν τεμενάδες στους Γιώργηδες, Παπανδρέου και Παπακωνσταντίνου.

Βλέποντας τη μετοχική σύνθεση των μεγαλύτερων καναλιών της χώρας εύκολα διαπιστώνει κανείς ότι οι τράπεζες έχουν πολύ μικρό μερίδιο σ’ αυτά, σε σχέση, για παράδειγμα, με τους εφοπλιστές, Βαρδινογιάννη, Αλαφούζο και Κυριακού. Δηλαδή, φέρονται να κατέχουν κάτι ψιλολοϊδια στο ΜEGA και κάποια άλλα τόσα, μέσω του Κοντομηνά, στον ALPHA μετά την πώλησή του στο RTL.

Αντίθετα οι μεγαλοεκδότες με πρώτους και καλύτερους τους Μπόμπολα και Ψυχάρη, φέρονται να είναι πολύ δυσαρεστημένοι με τον ΓΑΠ όχι μόνο επειδή τους αντιμετωπίζει ως απλούς επιχειρηματίες και δε συνομιλεί μαζί τους, (εμ τι περίμεναν κι αυτοί, χωρίς ούτε ένα διδακτορικό από το Harvard να έχουν να επιδείξουν), αλλά και διότι αποφάσισε, χωρίς καμία διαβούλευση (!), να επιβάλει φόρο 20% επί των τηλεοπτικών διαφημίσεων. Ο φόρος αυτός ανεστάλη προς το παρόν, αλλά η κατάσταση παραμένει τεταμένη και αβέβαιη.

Από την άλλη μεριά οι δραστικές περικοπές στις δημόσιες επενδύσεις και τα έργα, φαίνεται ότι δεν αρέσουν καθόλου στον κ. Μπόμπολα ο οποίος αναπολεί τις ένδοξες μέρες Σουφλιά και δακρύζει.

Ο Γιώργος, (δεν χρειάζεται να έχεις και πολύ μυαλό), είναι άνθρωπος των τραπεζών και του πολυεθνικού κεφαλαίου. Άλλωστε το δήλωσαν ορθά κοφτά οι FT σε πρόσφατο άρθρο τους. Επίσης τραπεζίτες και μάλιστα ξένοι ήταν αυτοί που τον χειροκροτούσαν θερμά σε κάποια σύνοδο στη Βιέννη πριν από κάποιους λίγους μήνες. Ο άνθρωπος δεν έχει και μεγάλη σχέση με το ντόπιο επιχειρηματικό κατεστημένο, και όπως μυρίζομαι δεν θέλει ούτε και να έχει. Οι βλέψεις του πάνε πολύ μακρύτερα και έτσι επηρμένος που είναι, δεν θα συμβιβαζόταν με τίποτε λιγότερο από μια θέση ΓΓ του ΟΗΕ ή κάποιου άλλου μεγάλου διεθνούς οργανισμού.

Το δήλωσε άλλωστε και ο ίδιος ότι δεν θα υπολογίσει κανένα πολιτικό κόστος, μεθερμηνευόμενο ότι θα κάνει ό,τι του υπαγορεύσουν οι ξένοι τραπεζίτες, και ότι δεν πρόκειται να κολλήσει σε καμιά θέση εξουσίας, ντόπια φυσικά και παρακατιανή, ας είναι ακόμα κι αυτή του πρωθυπουργού. Το όραμα που έχει για τον εαυτό του απλώνεται πολύ πιο μακριά από τα σύνορα της μικρής και άχαρης χώρας μας.

Η απέχθειά του δε προς το ελληνικό δυναμικό είναι πλέον εμφανής, με τις καραβιές των αλλοδαπών συμβούλων που κάθε λίγο και λιγάκι μάς κουβαλάει απ’ το εξωτερικό. Μάλιστα πρόσφατα το θέμα της πρόσληψης ξένων συμβούλων από το υπουργείο Οικονομικών χωρίς διαγωνιστική διαδικασία προκάλεσε και τηναντίδραση των μελών του Χρηματιστηρίου Αθηνών (ΣΜΕΧΑ), δηλαδή εταιρειών παροχής επενδυτικών υπηρεσιών που έχουν άδεια γιαυτή ακριβώς τη δουλειά. Κάνοντας σούμα λοιπόν όλα τα προηγούμενα, διακρίνω μια προϊούσα διεύρυνση των αποστάσεων ανάμεσα στον πρωθυπουργό και τους παράγοντες του δημόσιου βίου, οι οποίοι για να συνεχίζουν να τον στηρίζουν θα πρέπει να ψάχνουν ολοένα και πιο πολύ τους λόγους για τους οποίους θα πρέπει να το κάνουν.

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΥΑΣΙΓΚΤΟΝ -Τέλος σε ανωμαλίες δεκαετιών

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Από τον «Φιλευθερο» και το «Ινφογνώμον-Πολιτικά»

Οταν την Άνοιξη του 2009 ο Πρόεδρος Ομπάμα επισκέφτηκε επίσημα την Τουρκία και μίλησε στη Μεγάλη Τουρκική Εθνοσυνέλευση, το γεγονός παρουσιάστηκε ως κοσμοϊστορικό τόσο για τη σχέση των δύο χωρών όσο και για τη σχέση του Δυτικού με τον μη Δυτικό κόσμο.

Το κατεστημένο εξουσίας στην Ουάσιγκτον -η στρατογραφειοκρατία (Πεντάγωνο και Υπουργείο Εξωτερικών) και συγκεκριμένα thinktanks- επένδυσαν σχεδόν αποκλειστικά στην «αναθέρμανση» των σχέσεων με την Τουρκία. Το «πολιτικό σκεπτικό» τους ήταν ότι η κυβέρνηση Μπους «κακοδιαχειρίστηκε» την Τουρκία από το 2003, δεν την κατανόησε, δεν την αντάμειψε κ.λπ., και ως αποτέλεσμα η «προδομένη» από την Ουάσιγκτον Τουρκία βγήκε να «βοσκήσει» αλλού

Η επίσκεψη του Αμερικανού Προέδρου Ομπάμα, η οποία άρχισε να οργανώνεται από την επόμενη μέρα της εκλογής του από το προαναφερθέν σύστημα εξουσίας (βλέπε ενδεικτικά τις εισηγήσεις των S. Βoyer και Β. Κatulis, «Τhe Νeglected Αlliance: Restoring US- Τurkish Relationsto Μeet21stCenturyChallenges» December 2008, του thinktankτου δημοκρατικού κόμματος Center for Αmerican Ρrogress, http://www.americanprogress.org) αποσκοπούσε ακριβώς στην αποκατάσταση της «παραμελημένης συμμαχίας» με την Τουρκία και την προώθηση αμοιβαίας στρατηγικής μεταξύ ΗΠΑ Τουρκίας (και εμμέσως με το Ισραήλ) στον ευρύτερο χώρο της Μέσης Ανατολής.

Για την κεφαλοποίηση της επίσκεψης του Προέδρου Ομπάμα στην Τουρκία το κατεστημένο εξουσίας της Ουάσιγκτον οργάνωσε μέσα στο Αμερικανικό Κογκρέσο και σχετική ακροαματική διαδικασία (Ηearings) στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής αμέσως μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης Ομπάμα. Ο τίτλος της ακρόασης τα έλεγε όλα. «Οι ΗΠΑ και η Τουρκία: Μία υποδειγματική συνεταιρική σχέση».

Όσοι παρακολουθούν στοιχειωδώς τις σχέσεις Ουάσιγκτον και Άγκυρας (και Άγκυρας και Ιερουσαλήμ) γνωρίζουν τι έλαβε χώρα τον τελευταίο χρόνο, με αποκορύφωμα τη μέχρι στιγμής άρνηση της σχετικής επιτροπής της Γερουσίας να συναινέσει στην αποστολή νέου Αμερικανού πρέσβη στην Άγκυρα, και το «τελεσίγραφο» Ομπάμα προς Ερντογάν για αλλαγή της στάσης της Τουρκίας στο ζωτικής σημασίας για ΗΠΑ και Ισραήλ ζήτημα του Ιράν. Και πάλιν η φετινή ακροαματική διαδικασία στο Κογκρέσο μάς διαφωτίζει επαρκώς. Τίτλος των φετινών ακροάσεων για την Τουρκία στην προαναφερθείσα επιτροπή ήταν: «Ο νέος προσανατολισμός της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής: Επιπτώσεις στις σχέσεις ΗΠΑ – Τουρκίας». Μέσα σε ένα χρόνο δηλαδή, όλη η επένδυση όλων των τουρκολάγνων της Τουρκίας «τούμπαρε». Και όσο «πυροτεχνικά» και να προσπαθούν οι θιασώτες της τουρκο-αμερικανικής φιλίας αδυνατούν πλέον να κρύψουν κάτω από το χαλί την ανταγωνιστική ακόμη και συγκρουσιακή σχέση Ουάσιγκτον Άγκυρας (και Άγκυρας – Ιερουσαλήμ). Το παραμύθι ότι οι ΗΠΑ «παραμελεί» τη σύμμαχό της Τουρκία, ότι δεν της παρέχει ωφελήματα, ότι δεν την κατανοεί και δεν την υποστηρίζει όπως πρέπει, έχει πλέον καταρρεύσει. Τα προβλήματα μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας δεν είναι «ατμοσφαιρικά» αλλά δομικά (όπως και με το Ισραήλ).

Το καταθλιπτικό για τις κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου είναι η ανεπάρκεια και η ανικανότητα των ταγών τους να διαγνώσουν ορθά την ουσία του αμερικανο-τουρκικού ανταγωνισμού και να λειτουργήσουν ανάλογα και οργανωμένα. Τους λείπουν οι γνώσεις η αυτογνωσία και η αυτοπεποίθηση. Έναντι των δυτικών κέντρων εξουσίας, κυρίως των αγγλοαμερικανικών αλλά και τα τελευταία χρόνια έναντι της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών, έχουν συνηθίσει στη χαμέρπεια. Η Λευκωσία ειδικά, έναντι των Βρυξελλών έχει μπει στη διαδικασία αυτοκατάργησης της κρατικής της ύπαρξης. Επιτρέπει, για παράδειγμα, στον επίτροπο Stephen Fule να συμπεριφέρεται ως Ρωμαίος Εκατόνταρχος.

Ή πιο ορθά ως Κομισάριος του Σοβιετικού Σταλινισμού. Αλήθεια, έχει κανείς μελετήσει στο Υπουργείο Εξωτερικών και στην κυπριακή πρεσβεία στις Βρυξέλλες το βιογραφικό του κ. Fule πριν την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης; Αν ήθελαν και αν τολμούσαν να μάθουν ποιοι του «έμαθαν γράμματα» και ποιους δαίμονες υπηρετούσε πριν το 1989, ίσως και να μπορούσαν να τον αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά. Αλλά δεν τολμούν. Όσο για την Τουρκία, ισχύει και γι’ αυτήν η ρήση του Γερμανού Καγκελάριου Μπίσμαρκ για την τσαρική Ρωσία: Δεν είναι τόσο δυνατή όσο φαίνεται, ούτε τόσο αδύναμη όσο νομίζεται. Ωστόσο, η αδυναμία της Τουρκίας στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ (και το Ισραήλ) δεν μπορεί να αγνοηθεί και το τεκμηριώνω με ένα απλό παράδειγμα. Μετά από 40 χρόνια ο μεγαλύτερος Νατοϊκός στρατός της Ευρώπης αδυνατεί να ελέγξει ένα εσωτερικό του πρόβλημα, το Κουρδικό. Ούτε ξέρουν πού βρίσκονται οι Κούρδοι αντάρτες και πότε θα τους χτυπήσουν. Γι’ αυτό εξαρτώνται σχεδόν απόλυτα από τους Αμερικανούς. Και κάθε φορά που οι τελευταίοι αργοπορούν να τους προμηθεύσουν με realtime intelligence για τις κινήσεις των Κούρδων, δηλαδή «αμέσου χρόνου πληροφόρηση», οι Τούρκοι επιτελείς αρχίζουν να κτυπιούνται σαν μικρά παιδιά που δεν τους δίνουν καραμέλες.

ΑΝ ΑΝΟΙΞΕΙ ΜΕΤΩΠΟ
Στις αμερικανο-τουρκικές σχέσεις (όπως και στις σχέσεις Τουρκίας- Ισραήλ) πίσω έχει η αχλάδα την ουρά. Εάν η κρίση με το Ιράν δεν εκτονωθεί και το αμερικανικό σύστημα (γραφειοκρατικό και χρηματοπιστωτικό) ανοίξει πόλεμο με τους μουλάδες (όχι κατ’ ανάγκην στρατιωτικό) τότε είναι που θα δούμε πόσο στρατηγικό βάθος έχουν τα οπίσθια των ισλαμοπασάδων και αυτά του μεγάλου μάγιστρου Νταβούτογλου

Από Factorx | Κυρ. 29 Αυγ 2010, 13:49 στην/στις κατηγορίες Πρώτη Σελίδα.

Η διαβόητη λέσχη Bilderberg έχει έρθει και πάλι στο προσκήνιο, μετά τη δημοσίευση άρθρου του Fidel Castro, στο οποίο προειδοποιεί πως η «…κλίκα αυτή έχει μετατραπεί σε ένα είδος παγκόσμιας κυβέρνησης, που ελέγχει όχι μόνο τη διεθνή πολιτική και οικονομία, αλλά ακόμη και τον πολιτισμό…».

Αυτό το διάστημα ζούμε μια παγκόσμια αφύπνιση για το θέμα της νέας τάξης πραγμάτων, καθώς εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο ανακαλύπτουν τη πηγή της πραγματικής πολιτικής κυριαρχίας και το λόγο για τον οποίο ο πλανήτης μας οδηγείται προς την υποδούλωση και τη δικτατορία.

Ο Castro μιλάει για ένα σχέδιο «εγκατάστασης μιας παγκόσμιας κυβέρνησης χωρίς σύνορα, που δεν θα δίνει λόγο σε κανέναν…». Αναφέρει ακόμη την άποψη ότι «η  σοσιαλιστική φιλοσοφική σχολή της Φραγκφούρτης συνεργάστηκε στη διάρκεια της δεκαετίας του`50 με την οικογένεια Rockefeller, έτσι ώστε να στρωθεί ο δρόμος για την επικράτηση της μουσικής ροκ, μέσω της οποίας θα ελέγχονται οι μάζες, καθώς αυτή  τις αποπροσανατολίζει από τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις κοινωνικές αδικίες».

Τα κύρια  ΜΜΕ του πλανήτη, αντέδρασαν στα λεγόμενα του Κουβανού επαναστάτη, επαναλαμβάνοντας σε όλους τους τόνους ότι η λέσχη Bilderberg είναι απλά μια  ανεπίσημη «μάζωξη», χωρίς καμιά εξουσία, και χωρίς να καθορίζει πολιτικές. Όπως όμως ανέφερε σε ραδιοφωνική του συνέντευξη ο πρώην Γεν. Γραμματέας του ΝΑΤΟ Willy Claes, οι συμμετέχοντες στις μυστικές συγκεντρώσεις, είναι υποχρεωμένοι να επιβάλλουν τη συμφωνηθείσα πολιτική της Bilderberg, στο περιβάλλον που δραστηριοποιούνται και όπου έχουν επιρροή. Αυτός είναι και ο λόγος, που όταν υπάρχει κάποια συναίνεση πολιτικής σε συνάντηση της λέσχης, όπως το ενιαίο ευρωπαϊκό νόμισμα, η εισβολή στο Ιράκ, το ποιοι πολιτικοί θα τεθούν υποψήφιοι για αξιώματα, κλπ. τότε βλέπουμε πως η πολιτική αυτή εφαρμόζεται σύντομα και στη πραγματικότητα.

Υπάρχουν δυο ταινίες σχετικές με τη Bilderberg, που συνεισφέρουν τα μέγιστα στην αποκάλυψη του καταχθόνιου ρόλου της. Οι ταινίεςEndgame και The Obama Deception, του Alex Jones. Στη δεύτερη μάλιστα, καταρρέει ο μύθος πως ο πρόεδρος Ομπάμα ήταν ένας δημοφιλής άνθρωπος του λαού, που θα έφερνε την αλλαγή. Η ταινία αποκαλύπτει πως ο Ομπάμα είχε επιλεγεί από την ίδια τη Χίλαρυ Κλίντον, στη διάρκεια συνάντησης της λέσχης το 2008. Αποκαλύπτεται πως ο Αμερικανός πρόεδρος δεν είναι τίποτα άλλο παρά υπηρέτης των υπέρμαχων της παγκοσμιοποίησης, και δίνει λόγο σε άτομα όπως ο Zbigniew Brzezinski. Οι ταινίες αυτές δείχνουν πως οι διάφορες «προδοτικές» κυβερνήσεις  του κόσμου, πηγαίνουν στη Bilderberg για να πάρουν οδηγίες και διαταγές. Το τελευταίο χρόνο, στη συνάντηση της Ισπανίας, η πλειοψηφία των συμμετεχόντων εξέφρασε τη στήριξη της σε μια επίθεση κατά του Ιράν, κάτι που βλέπουμε και σαν πιθανό ενδεχόμενο στο πραγματικό κόσμο.

Μια κυβερνώσα ελίτ μπορεί  να λειτουργεί με επιτυχία μόνο στη σκιά. Αν  τη βγάλουμε στο φως, ίσως μπορέσουμε να  την αντιμετωπίσουμε. Αυτό φαίνεται να επαληθεύεται με την πρόσφατη ομολογία του μεγαλόσχημου της λέσχης Zbigniew Brzezinski, που παραδέχεται πως  η «νέα παγκόσμια πολιτική αφύπνιση» εκτροχιάζει τα σχέδια για τη νέα παγκόσμια τάξη.

S.A (prisonplanet)

Δείτε τις δυο ταινίες:

Με τους πιλότους και τους τεχνικούς της 339 Μοίρας μετά τη πτήση με το F16 Block 52+

Μετά 20 έτη. Με τον Κ. Πέτρουλα είχα πετάξει F4 και, 20 χρόνια μετά, η τύχη το έφερε και πέταξα πάλι μαζί του όταν ήταν Δ/της στη Καλαμάτα, αυτή τη φορά, με Τ2!

Κάθε φορά που ακούω πως, η Πολεμική Αεροπορία έχει ατύχημα η καρδια μου σφίγγεται, σχεδόν σταματάει απ’ το φόβο. Ο λόγος είναι ότι, οι περισότεροι και καλύτεροι μου φίλοι είναι (ήταν) πιλότοι του Όπλου. Η εμπλοκή μου με την αεροπορία πάει πολύ βαθειά πίσω στο χρόνο, στη δεκαετία του ’50 όταν με 3-4 άλλους πιτσιρικάδες και τον Πέτρο Τσακωνιάτη που, πετούσε Spitfire και Hurricane στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Χειριστών Αεροπορίας (ΕΚΕΧ) της Πολεμικής Αεροπορίας. Το πρώτο μου βιβλίο πτήσεων το έβγαλα το 1957. Εκεί είναι καταγραμμένη η πρώτη πτήση με διέσιο ανεμόπτερο Roda με τον εκπαιδευτή τον Πέτρο. Ακολούθησαν εκατοντάδες πτήσεις με πρώην χειριστές του ΕΚΕΧ: Φώτης Κατζούρος, Π. Αργυράκης (Spitfire), Μπράτσο Ούζελατς (Γιουγκοσλαύυος, πρώτα χειριστής Mig15 μετά καπετάνιος της JAT) και τα επίσης εκατοντάδες solo με κάθε τύπο ανεμοπτέρου (Zoeglin, Chavka, Mucha, Mosquito, Yandar, ASK 21, Grob Twin Astir και άλλα που πρέπει να ανακαλύψω στο βιβλίο πτήσεων. Από το 1975 που πήρα το πτυχίο χειριστού ελαφρών αεροσκαφών (PPL -Private Pilot’s License) μέχρι την ημέρα που, η επιμονή και το αεροπορικό μου παρελθόν με οδήγησε στη πρώτη πτήση Έλληνα δημοσιογράφου με μαχητικό Πολεμικής Αεροπορίας. Ήταν το 1982 όταν, στο Κέντρο Πτητικών Δοκιμών της Marcel Dassault  στο Ίστρ όταν κάθισα στο πίσω κάθισμα ενός Mirage 2000 με κυβερνήτη τον chief test pilot της εταιρίας Γκι Μιτό. Ακολούθησε μία έξοδος με Fantrainer 600 με χειριστή πρώην πιλότο της RAF. Το 1983 πέταξα, στο αεροδρόμιο Δεκέλειας, το εκπαιδευτικό Τ41D με τον υποσμηναγό Κ. Θάνο. Το Τ41D είναι εμβολοφόρο αλλά, απ’ αγαπημένα μου αεροπλάνα.  Ακόμα πετάνε στην 123ΠΜ στο Τατόι και, 3 απ’ αυτά φέρουν τα άγκιστρα με τα οποία τραβούσαν τα 5 ανεμόπτερα Grob Twin Astir “Acro”που αγοράστηκαν από την Π.Α μετά από δική μου πρόταση στο τότε Α/ΓΕΑ Πτέραρχο Νίκο Κουρή και, πολλά χρόνια μετά, παραχωρήθηκαν (πάλι μετά από δική μου πρόταση) στην Ανεμολέσχη Αθηνών και στην Αερολέσχη Εδέσης για να εκπαιδεύονται νέοι ιδιώτες χειριστές. Η πρώτη πτήση δημοσιογράφου με μαχητικό της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, το Northrop F5B και κυβερνήτη τον Σμηναγό Παντελή Μήτσαινα που είναι φίλος μέχρι σήμερα, έγινε στις 13.10.83 στην Αγχίαλο αφού πρώτα έχασα 15 κιλά με «διαταγή» του Νίκου Κουρή. Η πτήση με το F5B ήταν τουλάχιστον …επεισοδιακή αφού ο Παντελής φρόντισε να μου δείξει όλους τους τρόπους επίθεσης στη διάρκεια μιαςκλειστής ααερομαχίας. Ακόμα θυμάμαι τ barel over the top που έκανε τον αντίπαλο να περνάει εμπρός «σουβλάκι» και εσύ να λες Fox2. Λίγες μέρες μετά, στις  30.10.83 πήγα στην 115ΠΜ στη Σούδα και έκανα τρεις εξόδους με Corsair A7H. Η πρώτη ήταν με τον υποσμηναγό Α. Λιόγρη (αποστολή βομβαρδισμού στη Ρω και πέρα), που έφυγε απ’ τη ζωή λόγω προβλήματος στη καρδιά. Η δεύτερη με τον σμηναγό Γ. Βόρρη (νυχτερινός βομβαρδισμός στη Σχίζα). Η τρίτη με τον Μοίραρχο Α. Ιωάννου (ημερήσιος “βομβαρδισμός” του αεροδρομίου της Σούδας). Το 1986 πέταξα με  εκπαιδευτικό/μαχητικό Τ37 με κυβερνήτη τον Π. Μανωλάκο. Το Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς, με κυβερνήτη τον σημερινό Διοικητή της ΔΑΕ Κωνσταντίνο Πέτρουλα, μπήκα  στο μαχητικό της Π.Α που, αν είχα λεφτά θα αγόραζα για …δικό μου! λΗταν το F4E Phantom με το οποίο δεν επιτρέπεται ούτε σήμερα να σας πω τι …κάναμε. Το 1988 βρέθηκα στο εμπρός κάθισμα ενός F104 Starfighter με κυβερνήτη τον Σμηναγό Χ. Γκιόκα. Το 1989 έκανα δύο εξόδους με  εκπαιδευτιά/μαχητικά της Γαλλικής Πολεμικής Αεροπορίας Alpha Jet, το 91 NT και 147NE. Το 2001 ξεκίνησα την εκπαίδευση για πτυχίο χειριστού ελικοπτέρων με εκπαιδευτή τον πρώην χειριστή F104 της Π.Α Ηλία Σοφιανό. Στις 29.10.2003 πήγα στη Ρωσία και κάθισα στο εμπρός κάθισμα ενός Mig 25 με κυβερνήτη του Άλεξ Παβλόφ, γιό του Ήρωα της ΕΣΣΔ, Σμηναγού Παβλόφ που ήταν ο chief test pilot του εργοστασίου Mikoyan Gurevich και που σκοτώθηκε στο αεροδρόμιο Ζουκόφσκι. Με το Mig ανέβηκα στις 85.000 πόδια, στα όρια του διαστήματος και είδα τη καμπυλότητα του πλανήτη και το μαύρο του δισστήμοτος στις 12 το μεσημέρι. Ένα χρόνο μετά ξαναπήγα και κάθισα πάλι στο εμπρός κάθισμα ενός Sukhoi 30 με κυβερνήτη πάλι τον  Άλεξ. Η πτήση μας ήταν πιστό αντίγραφο των επιδείξεων που, το εκπληκτικό αυτό μαχητικό κάνει στα μεγάλα air shows περιλαμβανομένου και του ελιγμού cobra που όσοι ενδιαφέρεστε μπορείτε να δείτε στο ένα από τα τέσσερα βίντεο του ιστολογίου.

Στο ειδικό κάθισμα πριν μπω στον Επιταχυντή

Στο Su30

Στη δεύτερη επίσκεψη στο Yuri Gagarin Space Center μπήκα στο centrifuge που εκπαιδεύνται οι αστροναύτες και οι χειριστές της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας, ακόμα μία δημοσιογραφική αποκλειστικότητα) και προσομοιώνει την εκτόξευση στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ISS) καθώς και σε δύο πτήσεις μηδενικής βαρύτητας σε ένα τεράστιο Ιλιούσιν

Στο Αιγαίο με 8άρι και R44

Με τον Άλεξ Παβλόφ μετά τη πτήση με το εκπληκτικό Su-30

Στο Mig 25 με το αυτοκόλητο 4ΤΡΟΧΟΙ TEST

F16D Block 30 πέταξα στην  Ανδραβίδα το 2004 με κυβερνήτη τον Σμηναγό Χρυσανθόπουλο όπου και «είδα» τι σημαίνει να «τραβάς» 8.9G και να μένεις …ζωντανός. Το 2006 ξαναπέταξα F16 αυτή τη φορά Block 52+ στην 115M στη Σούδα και κυβερνήτη τον Σμηναγό Παναγιώτη Γεωργακόπουλο τμήμα της οποίας μπορείτε να δείτε σε άλλο βίντεο του ιστολογίου. Η τελευταία μου πτήση με μαχητικό της Π.Α έγινε πέρυσι στη Τανάγρα. Κάθισα στο πίσω κάθισμα ενός Mirage 2000 -5 με κυβερνήτη τον Σμηναγό Κ. Ξουλεή…

 

250 ώρες σε R22 και R44

 

Στο εμπρός κάθισμα με 2 βιντεοκάμερες και μία φωτογραφική

Τη στιγμή που γράφω αυτές τις γραμμές ακούω και βλέπω τον υφυπ Άμυνας Πάνο Μπεγλίτη (τον άνθρωπου που αποκάλεσε στη τηλεόραση τα dog fights …dongle fires να «εκφράζει τη λύπη τουτ για τον «άδικο θάνατο» του «ατυχου» αξιωματικού της 340 Μοίρας της 115Π νότια της Κρήτης. Είπα να γράψω αυτό που πραγματικά σκάπτομαι αλλά, επειδή θέλω να συνεχίσω να δημοσιογραφώ και να στηρίζω τους φίλους μου στη Πολεμική Αεροπορία προτιμάω να σιωπήσω.Το ίδιο ισχύει για τα σχόλια που έκανε ο  Υπουργός Άμυνας (;) Μπένι Βενιζέλος. Ας μείνω σιωπηλός για να τιμήσω τη μνήμη των νεκρών της Π.Α

Από το ιστολόγιο Cynical

Η κυβέρνηση θέλει να μάς περνιέται για πολύ έξυπνη, καταφερτζού και ικανή. Τρομάρα της! Δεν θ’ αναφερθώ σε κάθε στέλεχος χωριστά, αρχής γενομένης από τον αρχηγό της, γιατί εκεί θα παρεκτραπώ και θα κινδυνέψω να μου ξεφύγουν λέξεις απρεπείς. Ας την κρίνουμε μονάχα από τις ενέργειές της.

Επαίρεται για τη δραστική μείωση του δημοσίου ελλείμματος, ενώ θα έπρεπε να ντρέπεται για την κουτοπονηριά της, μιας και η μείωση προήλθε με μια μόνη κίνηση από τη σφαγή των αδυνάτων. Μια τέτοια πολιτική για να εφαρμοστεί δεν χρειάζεται ούτε καπατσοσύνη και οξυδέρκεια, ούτε περίπλοκους και λεπτεπίλεπτους χειρισμούς, παρά ξετσιπωσιά, ξεδιαντροπιά και ολίγη από την ψυχοσύνθεση του εκδοροσφαγέα. Οποιοσδήποτε αυτού του φυράματος μπορεί να το κάνει, ακόμα και ο πιο αστοιχείωτος. Κάθε γονιός που δεν θέλει το παιδί του να καταντήσει αλήτης, το δασκαλεύει από μικρό για δυο πράγματα: να μην επιτίθεται ποτέ από πίσω και ποτέ στους αδύνατους. Αυτή ήταν η βασική εκπαίδευση που δινόταν κυρίως στ’ αγόρια, ώστε μεγαλώνοντας να γίνουν άντρες κι όχι αλήτες.

Η δεύτερη κίνηση μείωση του ελλείμματος ήταν η αναστολή των πληρωμών στους δικαιούχους, επιχειρήσεις και μη, όπως και η κατακράτηση της επιστροφής του ΦΠΑ. Δε λέω, πανέξυπνος και τούτος ο χειρισμός, αντάξιος για κατινίτσες της δεκάρας.

Εκεί που θα περιμέναμε να επιδείκνυαν μια κάποια ικανότητα, μιας και επιλέχθηκαν ως οι αξιότεροι των αξίων, σχετικά δηλαδή, με τοtrade off ανάμεσα στο ποσοστό αύξησης του ΦΠΑ και στο ποσοστό αύξησης των φορολογικών εσόδων, εκεί είναι που πήγανε σαν τα γίδια κατευθείαν στο πηγάδι. Δεν χρειάζονται πολλά γράμματα, ούτε και πολύ μυαλό για να αντιληφθείς ότι τα έσοδα από επιστροφές ΦΠΑ δεν αυξάνονται εσαεί με την αύξηση του ΦΠΑ. Οποιοσδήποτε με στοιχειώδη εγκέφαλο μπορεί να αντιληφθεί ότι η εν λόγω καμπύλη εμφανίζει ακρότατο, παίρνοντας μηδενικές τιμές είτε όταν ο ΦΠΑ είναι μηδέν, είτε όταν είναι πολύ μεγάλος. Κάπου ανάμεσα λοιπόν υπάρχει ένα optimum, το οποίο φαίνεται ότι κανείς από τους πανάκριβους συμβούλους δεν είχε την ικανότητα να το φανταστεί και να το προσδιορίσει. Όταν βλέπεις ότι με την υπάρχουσα τιμή του ΦΠΑ δεν μαζεύεις πίσω τα αναμενόμενα, πράγμα που σημαίνει ότι βρίσκεσαι πέραν του optimum, δεν συνεχίζεις να τον αυξάνεις. Έτσι, χωρίς να γνωρίζουν ούτε τα βασικά συνεχίζουν να τον αυξάνουν, κι αν μη τι άλλο να γελοιοποιούνται για την ηλιθιότητά τους.

Το άλλο πεδίο στο οποίο ετοιμάζεται να διαπρέψει είναι η “εξυγίανση” του ΟΣΕ. Δεν αντιλέγω ότι σαφώς θα υπάρχουν περιθώρια εξυγίανσης με τη μείωση της σπατάλης, με το μάζεμα όσων παρανομούν εντός του με μίζες, εκμετάλλευση μαύρων δρομολογίων κ.α, ίσως και με κάποια μικρή αύξηση της τιμής των εισιτηρίων, αλλά κι εδώ η κυβέρνηση, όπως και με το δημόσιο έλλειμμα αρχίζει πάλι τα γνώριμα εξυπνακίστικα κόλπα. Θα εξυγιάνει λέει τον ΟΣΕ με το να κόψει όλα τα δρομολόγια και να κρατήσει μόνο την γραμμή Αθήνα-Θεσσαλονίκη και πιθανόν την Αθήνα-Ορμένιο, γραμμές που από μόνες τους είναι καραμπινάτο χρυσωρυχείο. Τι ιδέα θεέ μου! Είναι αλήθεια ότι χρειάζεται μεγάλη ικανότητα για να το κάνει αυτό.

Η κυβέρνηση, δηλαδή ο αρχηγός της δεν αντιλαμβάνεται ότι αυτό που ανέλαβε ήταν να διοικήσει ένα κράτος και όχι να το αποσυνθέσει, αποποιούμενος κάθε ευθύνη. Δεν αντιλαμβάνεται ότι το κράτος οφείλει να εξυπηρετεί όλους τους πολίτες του στα βασικά, όπως είναι Παιδεία, Υγεία, Μεταφορές, Επικοινωνίες, για να μην πάω και παραπέρα και με χαρακτηρίσετε μπολσεβίκα, (τόσα ξέρετε, τόσα λέτε), ότι οφείλει να διατηρεί σχολεία, νοσοκομεία και μεταφορές ακόμα και στα πιο δυσπρόσιτα μέρη, ακόμα κι όταν τις υπηρεσίες αυτές χρησιμοποιούν ελάχιστοι, ότι για να το κάνει αυτό σωστά οφείλει να έχει κυρίως ελλείμματα, αλλιώς τι σκατά κράτος είναι, τι σκατά φροντίδα παρέχει. Ας το διαλύσουμε λοιπόν, και ας μάς αδειάσει τη γωνιά κι ο ίδιος και η φατρία του.

Και δεν τα αντιλαμβάνεται όλα αυτά για τον απλούστατο λόγο ότι ποτέ δεν τα χρησιμοποίησε, ο αρχηγός της φυσικά, μιας και οι άλλοι είναι επιεικώς ανδρείκελα και σαν τέτοιοι δεν μετράνε. Δεν πήγε ποτέ του σε δημόσιο σχολείο, δεν επισκέφτηκε ποτέ του δημόσιο νοσοκομείο, δεν ανέβηκε ποτέ του σε τρένο και λεωφορείο. Από τα γεννοφάσκια του. Δεν τα γνώρισε, πιθανόν να τα έβλεπε μικρός στα παραμύθια, αλλά από τότε πέρασε καιρός, και συνεπώς αδυνατεί να καταλάβει γιατί υπάρχουν, αφού ο ίδιος ούτε τα χρησιμοποίησε, ούτε τα χρησιμοποιεί.

Κι ερχόμαστε τώρα στην πανάκεια του ιδιωτικού τομέα και τα θαύματά του. Προφανώς, και μια επιχείρηση είναι κερδοφόρα όταν πετάει από πάνω της κάθε ζημιογόνα δραστηριότητα. Μα είναι αυταπόδεικτο: ό,τι δεν είναι ζημιογόνο, είναι κερδοφόρο! Ο ιδιωτικός τομέας προφανώς και θα «μεγαλουργήσει», όχι γιατί είναι πιο σοφός και επιδέξιος, αλλά γιατί θα τού προσφερθεί κυριολεκτικά στο πιάτο και αλατοπιπερωμένο με επιδοτήσεις φυσικά, ό,τι πιο ελκυστικό και κερδοφόρο έχει να επιδείξει η χώρα.

Η κυβέρνηση πράττει καθ’ εικόνα και ομοίωση του ιδιωτικού τομέα. Ό,τι αντιλαμβάνεται ως ζημιογόνο το εξαλείφει. Κι εδώ έχει μια εμμονή με τους ανθρώπους, διότι αυτούς αντιλαμβάνεται σαν τους πλέον ζημιογόνους, και κυρίως τους αδύναμους. Δηλαδή, αυτούς που περισσότερο από ο,τιδήποτε άλλο, τής είναι εντελώς, μα εντελώς ξένοι.





Αρέσει σε %d bloggers: