Για την οικονομική κρίση (ΙΙ) 24.05.09

Με την ανακοίνωση των «μέτρων» της ελληνικής κυβέρνησης για την μερική ή ολική πώληση επιχειρήσεων που ανήκουν στο Κράτος, παραθέτω άρθρο μου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «1ο ΘΕΜΑ» τον Μάιο του 09.

Δείτε πως λειτουργεί το σύστημα: Οργανισμοί σαν τους: FED, CITI, Morgan&Stanley, Διεθνής Τράπεζα, Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, Τράπεζα της Αγγλίας , Morgan και οι ιδιωτικές τράπεζες που έχουν πείσει τους λαούς ότι ανήκουν στα κράτη, τυπώνουν π.χ. 100 δισ δολάρια, ευρώ, γιεν, ότι από τα οποία μόνο το 2-3% έχει αντίκρισμα σε χρυσό. Μετά δανείζουν τα «χαρτιά» σε άλλες τράπεζες που τους δίνουν κάποιου είδους υποσχετική. Οι «μεγάλοι» δανείζουν κυβερνήσεις, κράτη καθώς και άλλες, μικρότερες, επίσης ιδιωτικές, τράπεζες. Οι χώρες των οποίων οι οικονομίες έχουν γονατίσει απ’ τα σκάνδαλα, δανείζονται με «επαχθείς όρους» (π.χ Ελλάδα). Για να «τονωθεί» η οικονομία 28 δισεκατομμύρια ευρώ στις εθνικές τράπεζες. Αυτές τα δανείζουν (με τόκο) τις  επιχειρήσεις για να «αναπτυχθούν» και τους πολίτες για να αγοράσουν σπίτι, αυτοκίνητο, μοτοσικλέτα, τηλεόραση, κλιματιστικό, να πάρουν εορτοδάνειο, διακοποδάνειο κ.ο.κ. Επιχειρήσεις και πολίτες πληρώνουν υψηλούς τόκους στα ευαγή αυτά ιδρύματα που, στα θησαυροφυλάκια τους έχουν μόνο τις καταθέσεις των θυμάτων τους. Όταν, τα κράτη αδυνατούν να πληρώσουν, οι Μεγάλες τράπεζες στέλνουν πολυεθνικές για να αγοράσουν(με πολιτικά ορθό τρόπο) τον εθνικό πλούτο (Ηλεκτρισμό, Νερό, Τηλεπικοινωνίες, Ναυπηγεία, Ορυχεία, Σιδηροδρόμους, αεροπορικές εταιρίες). Μόλις τις αρπάξουν πουλάνε το προϊόν στους ιθαγενείς σε πολλαπλάσια τιμή. Όταν οι επιχειρήσεις δεν είναι σε θέση να πληρώσουν οι Αργυραμοιβοί αρπάζουν την κινητή και ακίνητη περιουσία τους.

Όταν οι απλοί πολίτες αδυνατούν κατάσχουν σπίτια, χωράφια, οικόπεδα, τζέρια.
Όταν οι μεγάλοι και μικροί αργυραμοιβοί «φάνε» όσα έχουν ο πλανήτης (νερό, πετρέλαιο, ορυκτά, αλιεύματα, δάση), αρχίζουν τους κατακτητικούς πολέμους. Στέλνουν ιδιωτικούς στρατούς στην Γιουγκοσλαβία, στο Κουβέίτ, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν, στον Καύκασο, στο Αιγαίο, στην Ινδία (μόλις αρχίσει να απειλεί τα συμφέροντά τους). Έτσι αρχίζουν να δουλεύουν οι πολεμικές βιομηχανίες, για να πουλήσουν (με δανεικά από τις ΗΠΑ, την Ρωσία, την Γαλλία, την Γερμανία, την «κομουνιστική» κλίκα της Κίνας κ.α.) όπλα στους κράτη για να «φάει» το ένα το λαρύγγι του άλλου.
Ποιοι συντηρούν το Σύστημα; Εγώ, εσείς, εμείς, όλοι, οι περισσότεροι.
Πως πολεμιέται; Με την άρνηση και την αποχή από την προγραμματισμένη απαξίωση των προϊόντων. Αγοράζεις σήμερα ένα κινητό, έναν υπολογιστή, μία τηλεόραση και, σε δύο χρόνια, έχουν παλιώσει. Κολοσσιαίες διαφημιστικές εκστρατείες πείθουν τους «πρόθυμους ηλίθιους» (εμάς) πως πρέπει να πάρουμε καινούρια. Κάθε μέρα, στον «αναπτυγμένο» κόσμο, λειτουργεί (λειτουργούσε;) αυτό το «αλισιβερίσι». Για να αλλάξουμε το ένα σκουπίδι με άλλο, τρώμε τις σάρκες του 3ου Κόσμου αλλά, και της ίδιας της Γης.
Αν την ελαττώσουμε μπορεί, το Σύστημα να …καταρρεύσει.
Τι θα επακολουθήσει; Δεν ξέρω. Το Χάος. Ο Νέος Μεσαίωνας. Η Αποκάλυψη του Ιωάννου. Η Ουροvision. Ο Μπαρόζος. Ο Kostas. Ο Giorgakis. Παρά τα τρισεκατομμύρια που «έριξαν» στην αγορά οι ισχυροί, η κρίση συνεχίζεται και η Πυραμίδα κλονίζεται, για πρώτη φορά από την ανακάλυψη του χρήματος. Πόσα δολάρια, ευρώ, ρούβλια, γιεν, γουάν νομίζετε ότι θα τυπώσουν πριν αρχίσει η Πτώση;

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

6 σκέψεις σχετικά με το “Για την οικονομική κρίση (ΙΙ) 24.05.09

  1. Οκ, είσαι καλός μελλοντολόγος, αυτό δεν θέλεις να ακούσεις; Είσαι, λοιπόν, χωρίς πλάκα.
    Το κείμενο, παρεμπιπτόντως, είναι άψογο και όσον αφορά συμβαίνοντα που εμείς, ο πολύς κόσμος, τα μάθαμε μόλις το τελευταίο τρίμηνο.
    Τώρα τι κάνουμε; Ποια είναι η λύση;
    Λες: «… Πως πολεμιέται; Με την άρνηση και την αποχή από την προγραμματισμένη απαξίωση των προϊόντων. …». [προγραμματισμένη απαξίωση= αναμενόμενη ανάγκη αντικατάστασης τους(;)]
    Πιο κάτω διευκρινίζεις: » Τι θα επακολουθήσει; Δεν ξέρω. Το Χάος. Ο Νέος Μεσαίωνας. Η Αποκάλυψη του Ιωάννου. …»

    Βασικά, άρα, αυτό που επιδιώκεις δεν είναι αυτή καθαυτή η άρνηση των σύγχρονων αγαθών, αλλά να μας βάλεις να σκεφτούμε προβληματισμένοι. Διότι, εδώ που τα λέμε, αυτή την στιγμή μας γράφεις, σε διαβάζουμε, και σου απαντάμε, κάνοντας χρήση ηλ.ρεύματος, δικτύων, υποδομών, εν σειρά μηχανημάτων, υποσυστημάτων όπως η οθόνη, κλπ.
    Στην ουσία, ενώ έτσι φαίνεται, δεν προτείνεις να γυρίσουμε στην εποχή του λίθου. Το βασικό θέμα, λοιπόν (εννοείς στο βάθος), δεν είναι καθαυτή η ύπαρξη αυτών των αγαθών και άρα να πούμε οτι είναι απορριπτέα, αλλά η εξάρτηση από αυτά (άρα από τους παραγωγούς τους), και η ελεγχόμενη πελατειακή σχέση που αυτά εισάγουν με την χρήση τους.
    Αυτό σαν γενικό μακροοικονομικό μοντέλο είναι παλιό όσο και ο κόσμος, όπως και οι αρχές πολέμου δεν αλλάζουν είτε πολεμάμε με πέτρες είτε με ακτίνες. Επαναλαμβάνω, αυτά δεν τα λέω εγώ, απλά συνοψίζω το κείμενο σου σε πιο συνεννοήσιμη μεταξύ μας μορφή. Ταυτόχρονα, συμφωνώ κιόλας.

    Ωραία. Τι κάνουμε;
    Το πρόβλημα προέκυψε από όταν οι ήδη μεγάλες χώρες (βλ πχ και Γερμανία που είναι επίκαιρο) επιτέθηκαν με μίζες και επιβολή διαφθοράς στις ήδη μικρότερες. Το αν ο οδοντίατρος μου είναι επίσης διεφθαρμένος (δλδ ένας που δεν έχει σχέση με τα παραπάνω) αυτό οφείλεται στο οτι η διαφθορά αφέθηκε σε διάχυση, γιατί αλλιώς το υγιές κοινωνικό κομμάτι θα έκανε αντεπίθεση στο σάπιο και θα είχαν μηδέν στο πηλίκο.
    Η επίθεση, λοιπόν, έγινε στο βασικό κλειδί του υγιούς Καπιταλισμού, στον Έλεγχο Ανταγωνισμού, κατ’ επέκταση και σε κάθε είδος ελέγχου, μετά… τέλος. Για αυτό η πατρίδα μας δεν έχει επαρκείς υπηρεσίες, σαν επάνδρωση, σαν στελέχωση, σαν δυνατότητες αυτών, σε οποιοδήποτε είδος ελέγχου. Για αυτό, σαν συνέχεια, καμία από τις προτάσεις τόσα χρόνια του ΚΚ, και ανάλογες, δεν εφαρμόζονταν. Για αυτό επιχειρηματίες αναγκάζονταν σε παραίτηση από τα σχέδια τους, για αυτό εγκαταλείπονταν οποιεσδήποτε απόπειρες υποδομής παραγωγής (όσες από αυτές είχαν υγιείς σκοπούς). Έπεφταν οι μίζες βροχή όχι μόνο για αγορά συγκεκριμένων προϊόντων, αλλά και για την μη ύπαρξη παραγωγικών μονάδων στο έδαφος της υποψήφιας ελεγχόμενης αγοράς.
    Να’μαστε λοιπόν, μια εντελώς μη παραγωγική αλάνα, απλή καταναλωτής προϊόντων των άλλων, ταυτόχρονα εξαρτημένοι πελατειακά σε αυτά τα προϊόντα, άρα και ελεγχόμενοι πλέον.
    Είδες τι ωραία που τα αναλύω; ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΩΡΑ; Αυτό είναι το τεράστιο ερώτημα και πρόβλημα μας.

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: