Η πολύτιμη… σύμμαχος. Δημοσιεύτηκε στις 19.12.2000

Αυτό το έρθρο δημοσιεύτηκε στη διαδικτυακή μου στήλη CyberView. Το αναδημσιεύω για να δείτε τι έγραφε ένας «αυτοκινητιστικός συντάκτης» πριν 10 ολόκληρα χρόνια

Δεν είναι λίγες οι φορές που έχω γράψει ότι η «ροζ» άποψη, που λέει ότι, η Ελλάδα μπορεί να αναπτύξει κάποια μορφής «φιλία» με τη Τουρκία είναι, εκτός από «ροζ» και άκρως επικίνδυνη για τη χώρα. Κι’ αυτό γιατί, στη λογική μιας περιφερειακής υπερδύναμης δεν συμπεριλαμβάνονται λέξεις σαν αυτή. Η αυτοκρατορική ιστορία της Τουρκίας και το γεγονός ότι, για …500 περίπου χρόνια είχε κατακτήσει (προθύμως;) μία πλειάδα γεωγραφικών περιοχών και χωρών (μεταξύ των οποίων και εκείνη που αργότερα ονομάσθηκε Ελλάδα), τις παρέχει την ευχέρεια να «αποφασίζει και διατάζει» και, όταν κρίνει ότι κινδυνεύουν τα (αυτοκρατορικά) συμφέροντα της να εισβάλει και να καταλαμβάνει όποια χώρα ή περιοχή (Ελλάδα, Αρμενία, Κύπρος, Κουρδιστάν κλπ) της κάνει κέφι. Όταν, μία μικρή χώρα σαν τη δική μας λέει ότι επιθυμεί να είναι «φίλη» με τη Τουρκία δεν κάνει τίποτα άλλο από το να δείχνει τον βαθμό του ραγιαδισμού της γιατί, ελάχιστες ήταν οι εξαιρέσεις που ο αφέντης έγινε φίλος με τον δούλο. Τι σχέση μπορεί να έχει μία μικρή χώρα σαν την Ελλάδα με μία περιφερειακή υπερδύναμη σαν την Τουρκία; Καλής γειτονίας και μόνο και αυτό για περιορισμένα χρονικά διαστήματα. Όταν, οι «πασάδες» της Άγκυρας διαισθανθούν ότι θίγονται τα ζωτικά συμφέροντα της χώρας τους δεν θα διστάσουν λεπτό να καταλάβουν τη μισή Κύπρο, …΄Ιμια, τα Στροφίλια, τη Κω, το Καστελόριζο ή όποιο σημείο της ελληνικής ή άλλης επικράτειας τους «κάνει κέφι». Αυτό έκαναν (και ακόμα κάνουν) με τους κρατουμένους των φυλακών. Οι τελευταίες πληροφορίες ομιλούν για 70 νεκρούς, οι περισσότεροι να αυτοπυρπολούνται διαμαρτυρόμενοι για τα βασανιστήρια που υποβάλλονται στα λευκά κελιά που κρατούνται. Και, ενώ ο «πολιτισμένος κόσμος» παρακολουθεί άφωνος τη σφαγή ο εκπρόσωπος του νέου αμερικανού προέδρου δηλώνει ότι «η Τουρκία είναι ανεκτίμητη φίλη των ΗΠΑ» και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφασίζει τη χορήγηση «οικονομικής ενίσχυσης» ύψους 135 εκ. Ευρώ (45,9 δις. δρχ.) για μία περίοδο τριών ετών! Γιατί; Διότι (διαβάστε και φρίξετε) «οι χρηματοδοτήσεις θα συμβάλλουν στη βελτίωση της κατάστασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τη προώθηση της οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης στην ανατολική Τουρκία…» κλπ, κλπ.
Από το γεγονός ότι αμερικανοί και ευρωπαίοι ηγέτες σφυρίζουν αδιάφορα τη στιγμή που δεκάδες άνθρωποι καίγονται ζωντανοί δείχνει πόσο δίκιο έχουν όλοι εκείνοι που πιστεύουν ότι, το μόνο που σκέπτονται οι απόγονοι των πασάδων (και ….καλά κάνουν!) είναι το πως θα επεκταθούν, θα κατακτήσουν και, «άμα λάχει» θα κάψουν και θα δολοφονήσουν.
Μετά απ’ όλα αυτά με χαρά προσυπογράφω το κείμενο που συνέταξε ο …Θόδωρος Πάγκαλος αν και αυτό μπορεί να προκαλέσει την οργή των υπαλλήλων του Ιδρύματος Σόρος!_Κ.Κ. (pilot@techlink.gr

Σημ. της 22 Μαίου 2010. Μήπως κάποιος καλός αναγνώστης μπορεί να βρει στο web τιο έλεγε ο Theo το 2000;

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

2 σκέψεις σχετικά με το “Η πολύτιμη… σύμμαχος. Δημοσιεύτηκε στις 19.12.2000

Γράψτε απάντηση στο fysikos Ακύρωση απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: