Η επιστολή με την οποία αναλαμβάνουν την πολιτικη ευθύνη Μαζιώτης, Ρούπα και Γουρνάς

Από το «ΠΟΝΤΙΚΙ» και το «Τρωκτικό»

«Αναλαμβάνουμε την πολιτική ευθύνη
για συμμετοχή στον Επαναστατικό
Αγώνα. Δηλώνουμε πως ο σύντρο-
φος Λάμπρος Φούντας που έπεσε
νεκρός στη Δάφνη στις 10 Μαρτίου του 2010
ύστερα από μάχη με τους μπάτσους, συμμετείχε
επίσης στον Επαναστατικό Αγώνα. Η μάχη που

έδωσε ήταν για την υλοποίηση του ανατρεπτικού
σχεδίου που συλλογικά ο Επαναστατικός Αγώνας
είχε αποφασίσει. Ήταν μια μάχη για την επανά-
σταση και την ελευθερία.
Δηλώνουμε επίσης πως είμαστε πολύ περήφα-
νοι για την οργάνωσή μας, τον Επαναστατικό Αγώ-
να, είμαστε περήφανοι για την ιστορία μας, για
κάθε στιγμή της πολιτικής δράσης μας. Είμαστε
περήφανοι για το σύντροφο Φούντα, τον οποίο
τιμούμε και θα τιμούμε για πάντα.
Όσο και αν πιστεύουν οι κατασταλτικοί μηχα-
νισμοί ότι φυλακίζοντάς μας θα ξεμπερδέψουν
πολιτικά με εμάς, κάνουν λάθος. Είτε έξω είτε μέ-
σα από τις φυλακές ο αγώνας που για εμάς είναι
ζήτημα τιμής και αξιοπρέπειας, θα συνεχιστεί.
Όσο και αν γελούν αυτάρεσκα οι δύο τρομο-
κράτες Παπανδρέου και Χρυσοχοΐδης για τις συλ-
λήψεις μας, όσο και αν πιστεύουν πως κατοχύρω-
σαν την απαραίτητη ασφάλεια για να προχωρήσει
ανεμπόδιστα το σοσιαλφασιστικό τους κόμμα
την εφαρμογή των εγκληματικών του σχεδίων
ενάντια στην κοινωνία και κουνάνε την ουρά τους
που οι Αμερικάνοι προϊστάμενοί τους τούς επι-
χαίρουν, όσο και αν ισχυρίζονται πως εξαλείψανε
μια σοβαρή απειλή για το καθεστώς τους, τους
διαβεβαιώνουμε ότι δεν θα ξεμπερδέψουν εύ-
κολα με εμάς.
Όσο είμαστε ζωντανοί, όσο ζούμε και αναπνέ-
ουμε θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να δημιουρ-
γούμε προβλήματα στα αντικοινωνικά και εγκλη-
ματικά τους σχέδια.
Και αν πιστεύουν οι διώκτες μας και η πολιτική
εξουσία αυτής της χώρας πως έχουν το σύνολο
της κοινωνίας με το μέρος τους, αν πιστεύουν
πως η πλειοψηφία των ανθρώπων θεωρούν εμάς
ως κοινωνική απειλή, γελιούνται. Κοινωνική απει-
λή για την πλειοψηφία του πληθυσμού είναι η
κυβέρνηση που περνά το ένα πακέτο αντικοινω-
νικών μέτρων μετά το άλλο, καθ’ υπόδειξη των
κορακιών του κεφαλαίου που «λαδώνουν» με τη
ρευστότητα που διαθέτουν την κρατική μηχανή.
Τρομοκρατία είναι η μακροχρόνια νεοφιλελεύ-
θερη πολιτική που επέβαλαν τα κόμματα εξου-
σίας με την ανοχή ή και τη στήριξη των μικρών
κομμάτων. Τρομοκρατία είναι η εφαρμογή του
προγράμματος σταθερότητας που έχει κάνει με-
γάλα τμήματα του πληθυσμού να παρακολου-
θούν μουδιασμένα μέχρι στιγμής από φόβο, μια
πρωτοφανή επίθεση εναντίον τους να βρίσκεται
σε εξέλιξη.
Τρομοκρατία είναι να μην έχεις τα βασικά για
να επιβιώσεις, να σου παίρνουν το μισθό και τη
σύνταξη, να σου κατάσχει η τράπεζα το σπίτι, να
ζεις μέσα στη μόλυνση που σκοτώνει. Τρομοκρα-
τία είναι να ζεις καθημερινά υπό το καθεστώς του
φόβου για την επιβίωση.
Για τα περισσότερα τμήματα της κοινωνίας,
τρομοκράτες και εγκληματίες είναι αυτοί που κυ-
βερνούν, είναι οι καθεστωτικοί πολιτικοί, είναι οι
πλούσιοι, οι προνομιούχες κάστες που εκμεταλ-
λεύονται τους εργαζόμενους και που ευημερούν
συμμετέχοντας στην οικονομική και πολιτική
εξουσία. Εχθροί της κοινωνίας είναι αυτοί που,
αφού έκλεβαν και πλούτιζαν για χρόνια εις βάρος
της, εκμεταλλευόμενοι ένα βάρβαρο και κατά-
φωρα άδικο σύστημα, τώρα που αυτό διανύει τη
μεγαλύτερη κρίση στην ιστορία του, απαιτούν
από αυτήν όλο και μεγαλύτερες θυσίες, απαιτούν
από όλους μας να παραδώσουμε οικειοθελώς όλο
το αίμα μας για να συντηρηθεί στη ζωή το σάπιο
σώμα του καθεστώτος.
Όταν οι σοσιαλφασίστες του κυβερνώντος
κόμματος διατείνονται πως έχουν τη λαϊκή εντο-
λή για να εφαρμόσουν αυτές τις πολιτικές, προ-
καλούν ακόμα περισσότερο την κοινωνική αγα-
νάκτηση. Είναι εξ’ άλλου καταγεγραμμένη ιστο-
ρικά και κανείς δεν ξεχνά τη μεγάλη προεκλογική
εξαπάτηση πλατιών κοινωνικών στρωμάτων από
τους συμμετέχοντες στο ΠΑΣΟΚ, που με δόλο
άρπαξαν την εξουσία στις τελευταίες εκλογές,
λέγοντας ψέματα για τη δήθεν αναδιανεμητική
υπέρ των αδυνάτων πολιτική που είχαν σκοπό να
εφαρμόσουν, τάζοντας αυξήσεις σε μισθούς και
συντάξεις, υποσχόμενοι μια ομαλή, και χωρίς με-
γάλες φορολογικές επιβαρύνσεις, έξοδο από την
κρίση.
Είπαν ψέματα ότι δεν γνώριζαν την πραγματι-
κή κατάσταση στα δημοσιονομικά του κράτους,
είπαν ψέματα για την κατάσταση της οικονο-
μίας και τις δυνατότητές της, είπαν ψέματα ότι
θα πάρουν, δήθεν, τα χρήματα που χρειάζονται
από τους προνομιούχους. Με τα ψέματα, με την
εξαπάτηση, με το δόλο, έκλεψαν την εξουσία. Αν
προεκλογικά αποκάλυπταν έστω και ένα μικρό μέ-
ρος των σχεδίων τους, όχι μόνο δεν θα ήταν τώρα
κυβέρνηση, αλλά θα έμεναν και εκτός κοινοβου-
λίου. Η κοινωνική συναίνεση που επικαλούνται
είναι ένα τερατώδες ψέμα που προκαλεί έντονα
την κοινωνική οργή.
Εμείς ως Επαναστατικός Αγώνας αμέσως με-
τά τις εκλογές και πριν το ΠΑΣΟΚ αποκαλύψει τις
πραγματικές του προθέσεις, μιλήσαμε για την πιο
άγρια νεοφιλελεύθερη επίθεση που πρόκειται να
εξαπολύσει στο όνομα της αντιμετώπισης της
κρίσης και των δημοσιονομικών προβλημάτων,
και έχουμε ήδη επιβεβαιωθεί.
Επίσης, είχαμε μιλήσει για την άμεση πολιτι-
κή χρεοκοπία της κυβέρνησης Παπανδρέου, την
οποία και αναμένουμε το προσεχές διάστημα,
καθώς πρόκειται για μια ουσιαστικά υπηρεσιακή
κυβέρνηση, με σύντομη ημερομηνία λήξης.
Παρ’ όλο που το εγκληματικό πρόσωπό τους
έχει αποκαλυφθεί, εξακολουθούν οι κατέχοντες
την πολιτική εξουσία να εξαπατούν και να κορο-
ϊδεύουν, υποστηρίζοντας πως ό,τι κάνουν είναι
«για το καλό του κοινωνικού συνόλου». Ο Παπαν-
δρέου και τα επιτελεία του κάνουν πλέον το πα-
νελλήνιο να γελά όταν επικαλούνται τον πατριωτι-
σμό τους, όταν αναφερόμενοι στα σκληρά μέτρα
που επιβάλλουν, μιλούν για μέτρα που «επιβάλει
το εθνικό συμφέρον», ότι πρόκειται για «τη σω-
τηρία της χώρας». Και το αποκορύφωμα αυτής
της συντονισμένης κοροϊδίας είναι όταν λένε πως
οι προσπάθειές τους να μη χρεοκοπήσει η χώρα
είναι για το συμφέρον των μη προνομιούχων.
Είναι «ζήτημα εθνικής ανάγκης» να ρίχνουν όλο
και πιο βαθιά στη φτώχεια και την ανέχεια μεγάλα
τμήματα του πληθυσμού, προκειμένου να «ηρε-
μήσουν οι αγορές» (όπου «αγορές» εννοούμε τα
άγρια θηρία που απαρτίζουν την υπερεθνική οικο-
νομική ελίτ), να σταματήσουν να κερδοσκοπούν
με το ελληνικό χρέος και να ρίξουν, επιτέλους, τα
επιτόκια δανεισμού του ελληνικού δημοσίου.
Στην πραγματικότητα δεν έχουν κανένα σκοπό
να προστατέψουν τη χώρα και τα λαϊκά στρώματα
από τη χρεοκοπία, όπως δηλώνουν οι κυβερνώ-
ντες. Τα μεγαλύτερα τμήματα του πληθυσμού
είναι ήδη καταβεβλημένα από τις άγριες πολι-
τικές που εφαρμόζονται εις βάρος του και είναι
δεδομένη η χρεοκοπία τους ως προϋπόθεση για
τη συντήρηση των προνομιούχων κοινωνικών
στρωμάτων. Συντάξεις και μισθοί κόβονται ή κα-
ταργούνται, εκατοντάδες χιλιάδες απολύονται
και πρόκειται να απολυθούν στο άμεσο μέλλον,
οι φορολογικές επιδρομές εντείνονται, τα ασφα-
λιστικά ταμεία, ύστερα από μια μακροχρόνια
πολιτική καταλήστευσης και απαξίωσης από το
κράτος, αφήνονται να καταρρεύσουν, υπηρεσίες
υγείας καταργούνται, δημόσια νοσοκομεία χρεο-
κοπούν και αφήνονται στη σήψη ως το οριστικό
κλείσιμο, δίνοντας τη χαριστική βολή σε ό,τι είχε
απομείνει όρθιο από το σύστημα υγείας του δη-
μοσίου.
«Δική μας η πολιτική ευθύνη»
«Επαναστατικός Αγώνας»

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

8 σκέψεις σχετικά με το “Η επιστολή με την οποία αναλαμβάνουν την πολιτικη ευθύνη Μαζιώτης, Ρούπα και Γουρνάς

  1. Έχοντας, σαν συντάκτης Εξωτερικού Δελτίου, καλύψει τη δράση όλων των αντάρτικων πόλης και παρουσιάσει με κάθε λεπτομέρεια τη κατάληψή τους (τα περισσότερα μέλη σκοτώθηκαν από τις δυνάμεις ασφαλείας ή αυτοκτόνησαν σε λευκά κελιά), έχω να πω ότι, στις κοινωνίες του Μεγάλου Αδελφού αυτού του είδους ο «αγώνας» είναι αδιάξοδος. Δεν χτυπάς το Σύστημα πυροβολώντας νεαρούς αστυνομικούς και κοπελιές που επέλεξαν την Αστυνομία για βιοπορισμό αλλά το botox όπου και να βρίσκεται.
    Αν ένα μεγάλο τμήμα της κοινωνίας δεν είναι έτοιμο ή δεν μπορεί να στραφεί εναντίον των πραγματικών υπεύθυνων, ο αγώνας είναι χαμένος.»από χέρι».
    Στο ερώτημα πως πολεμιέται το botox μία είναι η απάντηση: με την Παιδεία. Μόνο οι ενημερωμένοι πολίτες μπορούν να κάνουν την Επανάσταση στις κοινωνίες του ΔΝΤ, της Γκόλντμαν & Σακς και του «Μηχανισμού»
    Ποία η άποψή σας;

    Μου αρέσει!

  2. Τα γραφόμενα του Επαναστατικού Αγώνα ακούγονται πολύ ωραία, αλλά ο τρόπος των βομβών και των όπλων είναι λάθος. Απόδειξη ότι καμιά τέτοια οργάνωση δεν έχει καταφέρει κάτι ουσιώδες. Συμφωνώ για το ότι μόνο ο πολίτης που έχει ουσιαστική παιδεία από το σχολείο αλλά και από την οικογένεια μπορεί να φέρει την αλλάγη στα πράγματα.

    Μου αρέσει!

  3. Παιδεία βέβαια δεν είναι μόνο το σχολείο. Η ηθική και η κριτική προσέγγιση των πραγμάτων δεν μαθαίνονται στο σχολείο. Μαθαίνονται απο την οικογένεια η πρώτη, και απο την πολύπλευρη ενημέρωση η δεύτερη.

    Μου αρέσει!

  4. Θα προσπαθήσω να είμαι κόσμιος.
    Μόνο μία ένσταση, πριν πω την άποψη μου. Στον συγκεκριμένο χώρο «μπαίνω» για τις δικές σας απόψεις, που εκτιμώ και για τα σχόλια, ελεύθερων ανθρώπων, που μπορεί να μην γνωρίζω αλλά τα εκτιμώ επίσης, άσχετα να διαφωνώ με ορισμένα. Αναπαράγωντας απόψεις αυτών των λεγόμενων «τρομοκρατών», βοηθούμε να χρησιμοποιούν «δημοκρατικά» μέσα επικοινωνίας, άνθρωποι που σκοπός τους είναι να τη εξοντώσουν.
    Την τελευταία φορά που κοίταξα το πολίτευμα της χώρας, έγραφε Δημοκρατία. Να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα. Βία και δημοκρατία δεν έχουν ΑΠΟΛΥΤΩΣ καμμία σχέση μεταξύ τους. Τελεία και παύλα. Η σημερινή μορφή δημοκρατίας έχει απίστευτα προβλήματα, ατέλειες και καταπληκτικά λάθη ουσίας. Αλλά μπορούμε να την κάνουμε καλύτερη με χίλιους δύο διαφορετικούς τρόπους εκτός από την ωμή βία.
    Τα ανθρωπάκια αυτά ΔΕΝ είναι επαναστάτες. Οι επαναστάτες ΔΕΝ περιμένουν εβδομάδες για να αναλάβουν πολιτικές ευθύνες. Τις αναλαμβάνουν επιτόπου και πληρώνουν το τίμημα. Μερικοί θα πουν ότι και ο Κολοκοτρώνης κάποτε χαρακτηρίζονταν τρομοκράτης, ότι οι Παλαιστίνιοι χαρακτηρίζονταν τρομοκράτες και άλλα συναφή. Ο Κολοκοτρώνης πολεμούσε για την ελευθερία μας όπως και οι Παλαιστίνιοι για την δική τους. Ο τρόπος δεν θα χαρακτηριστεί αν ήταν λάθος ή σωστός από εμένα, σίγουρα όμως να συγκρίνουμε μερικά ανθρωπάκια με ανθρώπους υπό κατοχή και τις ενέργειές τους είναι θεμελιωδώς βλακώδες. Τα φουκαριάρικα αυτά, ανθρωποειδή, δεν έχουν καμμία σχέση με ΑΠΟΛΥΤΩΣ κανέναν απελευθερωτικό αγώνα. Αν ήταν ληστές τράπεζας , μπορεί και να τους δικαιολογούσα. Αν μοίραζαν κιόλας τα χρήματα σε κανέναν από εκείνους τους φτωχούς βιοπαλαιστές για τους οποίους υποτίθεται ότι ¨μοχθούν» να προστατεύσουν, μπορεί να έκανα το ίδιο. Σκεφτείτε: Τα χρήματα από τις ληστείες να μην πήγαιναν σε όπλα, αλλά σε καμμία δεκαριά οικογένειες φτωχών, ανίκανων να εργαστούν πόσο περισσότερο καλό θα έκαναν. Τα όπλα δεν τα εύρισκαν στα μανάβικα. Τα αγόραζαν από εμπόρους βίας και οδύνης, υπέυθυνων για πόσους ξέρει κανείς, θανάτων και δολοφονιών. Εμπόρους πραγματικής βίας.
    Και να χρησιμοποιούνταν εναντίον πραγματικών στόχων πλουτοκρατίας και εκμετάλλευσης. Μπα…Εκτελέσεις ακίνητων στόχων, απλώς επειδή φορούσαν μία στολή. Αν ο καθρέπτης της βίας της κρατικής εξουσίας είναι οι αστυνομικοί, τότε οι πραγματικοί φορείς της κρατικής βίας, εκείνοι που δίνουν διαταγές, γιατί δεν έγιναν στόχος; Τι σόϊ επαναστάτες είνα αυτοί που τα βάζουν με soft targets;…Εκεί βέβαια υπάρχει κίνδυνος. Ωραίοι επαναστάτες…Εκεί που είναι δύσκολα, ποιούμε την νήσσαν.Επανάσταση light…Αν ήταν πραγματικοί επαναστάτες θα προσπαθούσαν να κάνουν κακό σε φορείς της εξουσίας. Αυτοί όμως φρουρούνται…Δύσκολο…Και από πότε η επανάσταση είναι κάτι εύκολο; Ο επαναστάτης ξέρει ότι λειτουργεί σαν ήδη νεκρός. Τελειωμένος. Αποφασισμένος. Επαναστάτες του γλυκού νερού…Με δύο γκαζάκια νομίζει ότι θα αλλάξει το σύστημα…Δεν έχω χαρακτηρισμούς. Σέβομαι τον χώρο. Αν αυτά τα ανθρωπάκια , χρησιμοποιούσαν την φαιά ουσία που κατανάλωναν για να κρύβονται, για κάτι καλό και ουσιαστικό μπορεί και να έβρισκαν τον τρόπο να βοηθήσουν πραγματικά κανέναν ταλαίπωρο, από το σύστημα , άνθρωπο. Στην σημερινή εποχή δεν χρειαζόμαστε επαναστάτες αυτής της γελοίας μορφής. Μικρά ανθρωποειδή που για να σκοτώσουν τον χρόνο τους και να ευχαριστήσουν το ανύπαρκτο εγωισμό τους ,παραφυλάνε στο σκοτάδι να χτυπήσουν άνθρώπους-έστω εν στολή, αλλά ανθρώπους που θα υψώσουν το ανάστημά τους και θα προσπαθήσουν να βελτιώσουν την ζωή , αλλων συνανθρώπων τους. Άχρηστα πλάσματα, γεμάτα ιδεοληψίες, ανύπαρκτη πραγματική παρέμβαση, μικροί…Συμφωνούμε σε ένα σημείο. Το σύστημα είναι σάπιο, κακό, απαράδεκτο, απάνθρωπο, γεμάτο γλοιώδη τρωκτικά. Αλλάξτε το. Στην σημερινή εποχή, παρ’ολα τα λεγόμενα, υπάρχουν ακόμα ελπίδες να βελτιώσουμε την ζωή του συνανθρώπου μας. Όχι όμως να τον σκοτώσουμε για να φοβηθεί το σύστημα. Έχω μία φιλοσοφία. Χαζή για ορισμένους. Είμαι με τον άνθρωπο. Βοηθώντας έναν άνθρωπο κάνεις την διαφορά. Ανοιξέ του τα μάτια. Μάθε του να διαβάζει, να αναζητά, να μαθαίνει, να βελτιώνεται σαν άνθρωπος. Παιδεία…Όχι μόνο παιδεία, αγαπητέ. Μόρφωση.
    Είναι πιο εύκολο το να πάρουμε ένα κουμπούρι ο καθένας και να σκοτώσουμε τον άλλο. Αυτό είναι το εύκολο. Γελοιωδώς εύκολο σήμερα. Η εύκολη λύση. Τι μένει; Η καπνισμένη κάννη και το αίμα…Μεγαλώνω παιδιά. Δυό παλικάρια μέχρι εκεί πάνω. Την οδό του αίματος να τους μάθω; Του πόνου; Η ελευθερία θέλει θυσίες. Ελευθερία είναι να μπορείς να επιλέγεις. Ξέρεις πόσο δύσκολο είναι να μπορείς να μάθεις ένα πλάσμα να επιλέγει το σωστό; Το τίμιο; Το ειλικρινές; Το δύσκολο; Σας διαβεβαιώ είναι απείρως δυσκολότερο από το να του μάθεις να σκοπεύει…
    Στεναχωριέμαι ειλικρινά, για αυτά τα παιδιά. Οι χαρακτηρισμοί μου έγιναν εν βρασμώ. Λυπάμαι. Χαμένοι άνθρωποι είναι…Βοήθεια χρειάζονται.
    Έχουμε καταντήσει μισάνθρωποι, αδειανά πουκάμισα…Μία συμβουλή έχω σαν πατέρας. Μάθετε τα παιδιά σας να είναι άνθρωποι. Αν δεν τα καταφέρουμε εμείς, μπορεί να τα καταφέρουν τα παιδιά μας, να γίνουν καλύτεροι από εμάς. Αυτά είναι η μοναδική μας ελπίδα, έτσι που καταντήσαμε.
    Να με συγχωρείτε για το ύφος. Δεν ήθελα να παραφερθώ. Απλώς καμμιά φορά ξεχνιέμαι και γράφω…

    Μου αρέσει!

  5. Συμφωνω με τους φίλους μας!
    Δεν μπορω όμως να αποφύγω την σύγκριση!
    Είπαν οτι αναλαμβάνουν την ευθύνη. Μου θύμησαν την κ. Μπακογιάννη μετα την φυγαδευση Χριστοφοράκου. Τα «λάθη δεκαετιων» του κ. Παπανδρεου. Τον αποκλεισμο τουριστών και… θεατρων απο το ΚΚΕ. Αυτο που με θλιβει περισσοτερο δεν ειναι η παρακμη αλλα η ελειψη αξιοπρεπειας. Το μαγαζι μετα απο 3000+ χρόνια κλεινει. αυτοι ασχολουνται ακομα με δημοσιες σχέσεις, εμεις ψάχνουμε για δουλεια εξω..

    Μου αρέσει!

  6. Οταν κάποιος βρίσκεται βδομάδες στα χέρια τέτοιων υπηρεσιών σαν αυτές που έχουν συγκροτήσει οι «σύμμαχοι» σε διάφορες χώρες έχει κατακτήσει το ακαταλόγιστο. ΟΤΙ ΛΕΕΙ ΔΕΝ ΠΙΑΝΕΤΑΙ, ως να μην είπαν τίποτα. Μέρος άθλιας σκευωρίας εκτός δημοκρατικού ελέγχου σε μιά χώρα που ολισθαίνει από καιρό στον κατήφορο της κατοχής. Σαν «ομολογία» στις δίκες της Μόσχας, ένα πράμα. Είναι τέτοια η «θεραπεία» που υφίστανται οι κρατούμενοι ως «τρομοκράτες» με βαριά ψυχοφάρμακα και κοκτέϊλ που ο παλιός καλός «ορός της αλήθειας» είναι ασπιρίνη μπροστά της. Οι καταρτισμένοι αναγνώστες εδώ θα έχουν διαβάσει τα όσα διέρευσαν από τη «θεραπεία» του Ξηρού πριν κάτι χρόνια επί «εξάρθρωσης» 17Ν. Ειδικά τις περιγραφές από το ιατρικό προσωπικό που ξεσηκώθηκε απ’ όσα είδαν τα ματάκια τους. Συνταγή Γκουαντανάμο…
    Η πολιτική ουσία της υπόθεσης είναι ότι κάποιοι διέπραξαν τερατώδη εγκλήματα κατά του ελληνικού λαού την περίοδο Καραμανλή και λίγο νωρίτερα και δεν έχουμε καμμία σιγουριά πως έχουμε τους ενόχους. Αρα, αν χρειαστεί από την πολιτική συγκυρία, θα ξανάχουμε ας τα θυμηθούμε, φόνους αστυνομικών, καταδρομικές επιθέσεις σε Α.Τ., ευρείας έκτασης εμπρησμούς, «αριστερές» βόμβες ακόμα και στο …Σύνταγμα, χρήσιμοι ηλίθιοι οργανωμένοι ως «μπάχαλοι» να σπάνε μαγαζια στο κέντρο των πόλεων, το 2008 ξανά δηλαδή, σαμποτάζ σε τρένα κ.α. Ξέχασα το σημαντικότερο ίσως. Την κάλυψη, τη συμβολή στην προπαγάνδα των τρομοκρατικών οργανώσεων και την προβολή σε ορισμένες περιπτώσεις από τα μέσα μαζικου εξευτελισμού που ανήκουν στους διαβόητους «νταβάδες», οι οποίοι σπονσοράρουν και την πολιτική μας τάξη με τα λεφτά που υφαρπάζουν…
    Το μόνο σίγουρο που έχουμε είναι λοιπόν άλλη μία θεοσκότεινη πλεκτάνη με συνήθεις υπόπτους υπό συνεχή παρακολούθηση όλων των συναφών υπηρεσιών, από έλληνες και ξένους. Η καλή μας αστυνομία λέει πως ξέφευγαν συνέχεια επί πολλά χρόνια από το άγρυπνο μάτι της και ενίοτε σκότωναν συναδέλφους τους. Αλλά τι να λέμε εμείς ο βραβευμένος απ’ το ΦΒΙ υπουργός μας προ-πό, που πάλι θριάμβευσε και έλαβε εύσημα, σίγουρα γνωρίζει καλά τι και πως στη δουλειά που κάνει…

    Μου αρέσει!

  7. Συμφωνώ απόλυτα με τον k.Καββαθά ΠΑΙΔΕΙΑ και μόνο ΠΑΙΔΕΙΑ με την απόλυτη έννοια του όρου απο όπου και αν προέρχεται.Όμως μια ερώτηση: Aυτούς του κε..δες τους εκπαιδευτικούς πιός θε τους εκπαιδεύσει?? που θέλουνε και απεργία πάντα εν μέσω εξεταστικών περιόδων παίζοντας με τις ψυχές των Ελληνόπουλων(τρομάρα τους κατα που λέει & ο κάπτεν)

    Μου αρέσει!

  8. ΠΑΙΔΕΙΑ! Κι επειδή τα γεγονότα τρέχουν, κλειστε την τηλεόραση κια αγοράστε δυο βιβλία. Τον μεγάλο αδελφό του Ουέλς και ο,τι βρείτε για τον Γκαίμπελς.

    Αυτοί επάνω στα ΜΜΕ έχουν κάνει τον Γκαίμπελς Μεσσια τους. Με αυτόν ξυπνάνε και με αυτόν κοιμούνται. Μα τηγανίζουν το Μυαλό κάθε μέρα.

    Οταν διαβάζω εφημερίδες κάποιων συγκροτηματών, είναι σαν να διαβάζω μπροσουρα του ΔΝΤ !!! ΕΛΕΟΣ ΠΙΑ!

    Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: