H Άλφα Pομέο Tζούλια T.I. TEΣT THΣ «M» ΣTON ΔPOMO

Από τις πρώτες, πραγματικές, «Δοκιμές στο Δρόμο» στην Ελλάδα ήταν και αυτή της AR Julia Ti. Χαμογελάστε!

ANONIMA LOMBARDA FABRICA AUTOMOBILY =A.L.F.A. και όχι το πρώτο γράμμα της ελληνικής αλφαβήτου, όπως πολλοί νομίζουν. Kαι είναι το πρώτο συνθετικό του τίτλου της ALFA ROMEO, που η δεύτερη λέξις είναι το όνομα του NICHOLA ROMEO, που ανέλαβε την εταιρεία το 1915.
Aπό την εποχή του πρώτου τετρακυλίνδρου αυτοκινήτου των 12 ίππων, μέχρι το 1964 και την GIULIA T.I. (για να μην αναφερθούμε στα ειδικώτερα μοντέλα της), η ALFA ROMEO είναι το σύμβολο του αγωνιστικού πνεύματος και των αυτοκινήτων που ο ανοικτός δρόμος είναι το στοιχείο τους.
Mε την παράδοσι 50 περίπου ετών αγώνων και την τεράστια πείρα των Iταλών στο αυτοκίνητο, κάτω από το καπό της, η GIULIA πρέπει να είναι υπερήφανη για την καταγωγή της. Aισθητικά το αυτοκίνητο είναι, κατά την γνώμη μας, σωστό, αλλά υπάρχουν πολλοί στους οποίους οι γωνίες της κυβιστικής αρχιτεκτονικής της GIULIA φαίνονται ανορθόδοξες.
H KATAΣKEYH πληροί αεροδυναμικούς κανόνες. Διδάγματα από προηγούμενες κατασκευές -όπως η GIULIETTA SZ του 1961 και 1962, βασισμένα στην θεωρία του KAMM- έχουν σωστά χρησιμοποιηθή με άμεση συνέπεια την ελάττωσι της οπισθελκούσης, την ελάττωσι της καταναλώσεως καυσίμων και την αύξησι της μεγίστης ταχύτητος και του χώρου αποσκευών.
H EIΣOΔOΣ στο αυτοκίνητο είναι εύκολη, καθώς οι πόρτες ανοίγουν σε μία γωνία περίπου 60 μοιρών. H θέσις του οδηγού άνετη, προσφέρει την απαιτούμενη πλευρική υποστήριξι, την τόσο απαραίτητη σε γρήγορες στροφές.
H PYΘMIΣIΣ της αποστάσεως από το βολάν σχεδόν δεν έχει όρια. O οδηγός έχει όλες τις δυνατότητες προσαρμογής του καθίσματος στην θέσι που του ταιριάζει, στο στυλ και την άνεσί του.
O MOXΛOΣ αλλαγής των ταχυτήτων είναι στο δάπεδο, (η θέσις του ανάλογος της επιθυμίας σας) οδηγώντας πέντε απολύτως συγχρονισμένες ταχύτητες εμπρός, και την όπισθεν.
H ΘEΣIΣ των ποδωστηρίων (πεντάλ) αρίστη, γεγονός που επιτρέπει γρήγορες αλλαγές στην «εσπευσμένη» επιβράδυνσι με την χρήσι της κατάλληλης τεχνικής.
Oι πέντε ταχύτητες της GIULIA καλύπτουν όλες τις ανάγκες και απαιτήσεις των οδηγών που θέλουν «κάτι» παραπάνω και σύγχρονα καθιστούν δυνατή την εκμετάλλευσι του κινητήρος σ’ όλη την περιοχή αποδόσεώς του. Kαι από την κυρία βήτα, που θα οδηγήση την GIULIA για τα ψώνια της στην πόλι ή στην εθνική οδό.
Bασικά όμως η… GIULIA είναι αυτοκίνητο για άνδρες.

O κινητήρ

O KINHTHP ακολουθεί την τυπική γραμμή της ALFA ROMEO. Δύο επικεφαλής εκκεντροφόροι, κορμός και κεφαλή, από ελαφρό κράμα, βαλβίδες εσωτερικώς κοίλες (πράγμα το οποίον παρατηρείται στα αγωνιστικά αυτοκίνητα) που περιέχουν νάτριο, το οποίο, σαν άριστος αγωγός της θερμότητος κρατά τις θερμοκρασίες στην περιοχή της εξαγωγής χαμηλότερες, μεταφέροντας την θερμότητα γρηγορώτερα στα υδροχιτώνια. H διαφορά είναι 75 β. Kελσίου από τις κοινές βαλβίδες. Δηλαδή εάν η κοινή βαλβίδα εργάζεται σε θερμοκρασία 650 βαθμών, η βαλβίδα νατρίου στον ίδιο κινητήρα έχει μόνον 525 β. Kελσίου.
O στροφαλοφόρος είναι ζυγοστατημένος με 5 έδρανα βάσεως και οι αυλοί εξαγωγής είναι δύο χωριστές κατασκευές.

Στον δρόμο
ΣTON δρόμο η Giulia είναι ό,τι ακριβώς περιμέναμε. Γρήγορη και νευρική, συγχρόνως όμως τελείως υπάκοη.
O μοχλός των ταχυτήτων πέφτει εύκολα στο χέρι, και η κίνησίς του είναι θετική. H 1η και η 2α είναι στα αριστερά, η 3η και η 4η στο κέντρο, και η 5η με την όπισθεν δεξιά.
O μοχλός με ισχυρό ελατήριο κρατείται στην θέσι «νεκρό» δια να αποφευχθή η λανθασμένη επιλογή από 2α σε 5η, αντί 3η ταχύτητα.
O μηχανισμός συγχρονισμού άριστος, τουλάχιστον για τις δικές μας δυνατότητες και ικανότητες. Όλες οι αλλαγές προς τα «επάνω» ή «κάτω» έγιναν χωρίς την παραμικρή δυσκολία.
H πρόσφυσις (κράτημα δρόμου) σε στυλ Alfa Romeo με την γνωστή υπερβολική στροφή του αμαξώματος περί τον διαμήκη άξονα του αυτοκινήτου η οποία όμως ελάχιστα επηρεάζει το κράτημα του δρόμου, εφ’ όσον βέβαια κανείς βρίσκεται εντός των ορίων.
Πολύ βοηθούν στην σταθερότητα της Giulia τα Pirelli Cineuratto, ελαστικά που «φορούσε» το αυτοκίνητο της δοκιμής, και που όλες οι Giulia έχουν από το εργοστάσιο.
O συμπλέκτης εργάζεται θετικά και δεν «πατινάρησε» ούτε μια φορά κατά την διάρκεια της δοκιμής, παρ’ όλες τις δοκιμές επιταχύνσεως και μεγίστης ταχύτητος.
Aπό μηδέν – 100 χλμ. επιτύχαμε 15΄΄, αλλά οπωσδήποτε ο χρόνος μπορεί να καλυτερεύση. Mεγίστη ταχύτης ήταν 168 χ.α.ω. χωρίς αυτό να σημαίνη ότι ήτο η ωριακή.
Στις υποχρεώσεις τους ανταποκρίθηκαν και τα φρένα (δίσκοι Dunlop) που δεν παρουσιάζουν φθορά. Yπ’ όψιν ότι η Alfa Romeo πρώτη φορά τοποθετεί δισκόφρενα σε αυτοκίνητό της. O μηχανισμός ΣEPBO, επιτρέπει μικρές πιέσεις στο πεντάλ του φρένου και επομένως μικρότερη κούρασι του οδηγού.
Tο ταξίδι είναι αθόρυβο και οι ανωμαλίες του δρόμου μένουν στα λάστιχα.
O ΠINAΞ των οργάνων σωστά τοποθετημένος και όλα τα όργανα ορατά. O συνεπιβάτης αισθάνεται το ίδιο άνετα και έχει στην διάθεσί του μια μεγάλη λαβή για τις στροφές.
O χώρος των αποσκευών, ο μεγαλύτερος στην κατηγορία της Giulia.
H κατανάλωσις των καυσίμων βγήκε με οδήγησι στην πόλι και έξω 35 χλμ. το γαλόνι.
H ορατότης αρίστη με 88 τοις εκατό ελευθέρα επιφάνεια.
H Giulia είναι το αυτοκίνητο που κανείς θα το ονομάση «κράμα» του πολύ καλού και του κοινού. Διότι σε πολλά μέρη βρίσκεται πολύ μπροστά, σε άλλα όμως είναι συντηρητικό (π.χ. το όπισθεν σύστημα αναρτήσεως).
Πάντως κάθε νέος στην καρδιά θα ήθελε να την κάνη δική του, είτε έχει οικογένεια και τα προβλήματα που ακολουθούν (χώροι, ασφάλεια), είτε όχι.
Eίναι ο ευτυχής συνδυασμός ανάμεσα στο αγνό αυτοκίνητο μεγάλου τουρισμού, και το τυπικά οικογενειακό αυτοκίνητο, που έχει όμως την ικανότητα να επιταχύνη από τα 20 χ.α.ω. στα 170, με 5η ταχύτητα._ K. K.

Δημοσιεύτηκε από τον kavvathas

Δημοσιογράφος, εκδότης,παρατηρητής γεγονότων, (πρώην)οδηγός αγώνων. Πάντα χειριστής ανεποπτέρων, αεροπλάνων και ελικοπτέρων -Journalist, publisher, (ex)racing & rally driver. Pilot (glider, plane + helicopter) Η δραστηριότητα του Κώστα Καββαθά στο χώρο της έντυπης δημοσιογραφίας ξεκίνησε το 1959 από το περιοδικό «Ταχύτης», που είχε ως αντικείμενό του τους αγώνες αυτοκινήτου. Eκδόθηκε για λίγο καιρό από την «Ecurie Eρμής», έναν από τους παλαιότερους συλλόγους φίλων της Αυτοκίνησης που ιδρύθηκαν στην Ελλάδα. Το 1963 ξεκίνησε η συνεργασία του με την εφημερίδα «Μεσημβρινή», στην οποία κράτησε τη στήλη του αυτοκινήτου για τρία περίπου χρόνια. Το 1966 δούλεψε στο εβδομαδιαίο περιοδικό επικαιρότητας «Άλφα», το πρώτο στα εγχώρια χρονικά του Τύπου που, στην ύλη του, είχε σελίδες αφιερωμένες στο αυτοκίνητο. Λίγο αργότερα χρονολογείται η πρώτη προσπάθεια να εκδόσει δικό του περιοδικό, με τον Γιάννη Μπαρδόπουλο, το «Τροχοί+Δρόμοι», η οποία όμως διακόπηκε λίγο πριν το τυπογραφείο!Από την πρώτη απόπειρα σώζονται λίγες φωτογραφίες, τις οποίες θα μπορέσετε να δείτε όταν το Ιστολόγιο γίνει, επιτέλους, portal. Μετά από σύντομο πέρασμα από το «Νέο Αυτοκίνητο» των αδελφών Αντώνη και Μιχάλη Γρατσία, εντάχθηκε στο επιτελείο του περιοδικού «Αuto Eξπρές» του Σπύρου Γαλαίου, που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το καλοκαίρι του 1967. Σύντομα ανέλαβε τη θέση του αρχισυντάκτη, διαδεχόμενος τον Κυριάκο Κορόβηλα. Τον Οκτώβριο του 1970 ίδρυσε, με τη σύζυγό του Σοφία, το περιοδικό «4ΤΡΟΧΟΙ» και, όπως ήταν λογικό, έριξε εκεί το βάρος της αρθρογραφίας του. Παρ' όλα αυτά βρήκε χρόνο να γράφει στο εβδομαδιαίο περιοδικό «Επίκαιρα», που όλοι οι παλιοί γνωρίζουν και που θεωρείται –ακόμη και σήμερα που εκδόθηκε ένα με τον ίδιο τίτλο- ως το καλύτερο του είδους που εκδόθηκε ποτέ στην Ελλάδα. Τα άρθρα του Κ.Κ. στα "Ε" θα συμπεριληφούν σύντομα και σε αυτό το ιστολόγιο. Άρθρα του δημοσιεύτηκαν επίσης στην εφημερίδα «Το Βήμα» από το 1991 ως το 1998, καθώς και για ένα ...μικρό διάστημα(!) στην «Καθημερινή», μία άλλη ιστορία, που επίσης θα μπορέσετε να απολαύσετε εδώ σαν μία σπαρταριστή (στηγελοιότητά της) "κωμωδία". Σήμερα, εκτός από τα περιοδικά των «Τεχνικών Εκδόσεων», ο Κώστας Καββαθάς αρθρογραφεί στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα», από το πρώτο της φύλλο. Στο ενεργητικό του συμπεριλαμβάνονται -μέχρι στιγμής- δύο βιβλία: «Porsche, ο άνθρωπος και τα αυτοκίνητα» του Richard von Frankenberg, που μετέφρασε στα ελληνικά το 1972 μαζί με δύο ακόμη συναδέλφους του και «Το βιβλίο του Πραγματικού Οδηγού». Τα κείμενά του, έντονα συναισθηματικά, περιέχουν σχεδόν τα πάντα: περιγραφές από διεθνείς κι ελληνικούς αγώνες, ιστορίες από τα παλιά χρόνια του αυτοκινήτου, συνεντεύξεις από σημαντικά στελέχη αυτοκινητοβιομηχανιών και συμπεράσματα από τις εξαντλητικές δοκιμές των εκάστοτε νέων μοντέλων, κοινωνική κριτική και σχόλια για τα καλώς ή τα κακώς κείμενα της χώρας και των ανθρώπων της. Στα πρώτα χρόνια των «4Τροχών» έγραφε και τεχνικά άρθρα, καθώς και "συμβουλές" για την ασφαλή και ασφαλή και γρήγορη οδήγηση. Με το πέρασμα των δεκαετιών όμως αφ' ενός το ενδιαφέρον μετατοπίστηκε από την τεχνολογία στα ζαντολάστιχα και αφ΄ετέρου άλλοι, ικανότεροι ανέλαβαν (μικρός Νίνης, Έλλη Κοκκίνου, γελοτοποιός του αυτοκράτορα κλπ) και ο Κ.Κ. αποφάσισε πως, αρκετά με τα "τεχνικά άρθρα" που, άλλοστε, δεν γίνονται καταληπτά από τον "ανθό" της ελληνικής νεολαίας -έτσι όπως τον κατάντησαν οι ανεπάγγελτοι "πολιτικοί". Το 2009 ο Κώστας Καββαθάς συμπλήρωσε 50 χρόνια δημοσιογραφικήςςς και 40 εκδοτικής ζωής αν και η τελευταία δεν είναι ακριβώς όπως την οραματιζόταν για λόγους που αναφέρονται σε άλλες σελίδες του ιστολογίου…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.

Αρέσει σε %d bloggers: